Хуб, пас биёед нишасти матбуотиро расман оғоз кунем.
Хеле хуб аст, ки дар ин ҷо ин қадар одамонро мебинам.
Ман бовар дорам, ки SWR низ мехост биёяд ва як қисмати садои аслиро сабт кунад. Агар ӯ
аллакай инҷо бошад, метавонад ба пеш биёяд.
Ва ҳа, дар остонаи баргузории эътироз боз аз ҷониби мақомоти ҷамъомад кӯшишҳои гуногун сурат
гирифтанд, то онро хурдтар кунанд ва пешгирӣ намоянд.
Ташаккур ба ҷаноби Флюттвиг, ки албатта метавонад пас аз он ҷанбаҳои ҳуқуқиро шарҳ диҳад. Аз ин сабаб мо
тавонистем таъмин кунем, ки қариб ҳама чиз иҷозат дода шудааст.
Яке аз нуқтаҳои асосии интиқод ҳанӯз боқӣ мемонад: нуқтаҳои фурӯш манъанд, агар онҳо аз ҷониби идораи ноҳия тасдиқ нашуда бошанд.
Бисёре аз мардум дар вақти муносиб дар идораи ноҳия сабти ном шуданд. Аммо идораи ноҳия ба таври оддӣ ҷавоб
надод ва худро мурда нишон дод. Ва ҳоло, мутаассифона, полис инро маҷбурӣ татбиқ мекунад.
Ин маънои онро дорад, ки одамони зиёде ба ин ҷо омадаанд. Ва ман ба ҳеҷ ваҷҳ дуруст намедонам, ки идораи ноҳияи
Митте аз иҷрои вазифаи худ саркашӣ мекунад. Ва албатта, ин низ ба гузаронидани эътирозҳо монеъ мешавад.
Дар акси ҳол, баъзе аз шумо шояд аллакай пай бурдед, ки лифти демо нисбатан дароз аст.
Ин маънои онро дорад, ки мо интизори ҳама чизҳое ҳастем, ки дар пеш меоянд.
Дар ин ҷо 40 стенди иттилоотӣ ҳастанд. Илова бар ин, 25 мошини намоишӣ низ ҳузур хоҳанд дошт.
Аз фардо мо низ дар ин кӯча лагери «Кверденкен»-ро ташкил хоҳем кард.
Ҳоло, ки ҳама чиз дар нооромӣ қарор дорад, мо низ вақти бештар хоҳем дошт.
Пас, агар касе аз матбуот мусоҳибаи дарозтар хоҳишманд бошад, лутфан фардо боз ба ин ҷо биёед. Ташаккури зиёд. Мо тамоми рӯз
дар ин ҷо хоҳем буд ва пас метавонем муфассалтар сӯҳбат кунем.
Бале, ман низ мехостам кӯтоҳ чизе бигӯям.
Принсипӣ, боз як дархост ба намояндагони матбуот.
Лутфан дар қафои ситора аксҳо ва видеоҳо бигиред.
Мо ситораро ба даст наовардем, зеро дар он ҷо корҳои сохтмонӣ ҳастанд, ки шумо мебинед.
Шумо мебинед, ки он ҷо ҳаракати мошинҳо ҳаст, аммо ҳеҷ чиз вуҷуд надорад. Гуфта мешавад,
ки барои VeloCity он ҷо бояд чизе сохта мешуд.
Ва полис воқеан инро ба додгоҳи маъмурӣ такрор кард ва гуфт, ки минтақаи қафо пурра маҳкам карда шудааст. Аз ин
рӯ, «Стерн» барои ин ҷамъомад дастрас нест ва наметавонад барои он ҷамъомад дастрас гардонад.
Мо мебинем, ки ин дуруст нест.
Ин одатан ҳамчун қаллобии тартиботӣ номида мешавад.
Ва ман танҳо мехоҳам, ки видеоҳо, аксҳо ва ғайраро аз тӯли рӯзи имрӯз дошта бошам, то мо дар мурофиаи асосӣ ба додгоҳ исбот
кунем, ки пулис равшан дар додгоҳ дурӯғ гуфтааст, то ин ситораро ба мо надиҳад, то ин макони рамзиро, ки мо соли 2020 дар он
дуюмин эътирози бузурги худро баргузор кардем, ба мо надиҳад.
Ва ман танҳо хоҳиш мекардам, ки маро дастгирӣ кунанд ва аз он ҷо гоҳ-гоҳ аксҳо ва видеоҳо бигиранд. Ва ин нуқта хеле
хуб аст. То мо онро ҳуҷҷатгузорӣ кунем ва сипас тавассути саҳифаи Querdenken 711 ба Querdenken фиристем.
Ташаккур.
Дар акси ҳол, беҳтар аст, ки шумо саволҳо диҳед ва мо ҷавоб диҳем.
Ҷаноби Баллвег, оё шумо аллакай фикру мулоҳизае доред, ки ҳоло чанд иштирокчӣ дар лифте
ҳастанд, ки ҳаракат карданро оғоз кардааст?
Хуб, ман танҳо ҳаминро медонам, ки он тақрибан 40 дақиқа давом мекунад. Пас ҳар кас метавонад худаш муайян кунад, ки то
чанд вақт намоиш гузаронад. Мо имрӯз бе он намоиш мегузаронем, зеро қоидаҳои масофагирии иҷтимоӣ вуҷуд надоранд.
Ва аз ҳамин сабаб ман гумон мекунам, ки фазои вохӯрӣ дар ин ҷо кофӣ нест.
Мо аллакай пешакӣ ба полис хабар дода будем, ки ба мо майдони калонтар лозим мешавад.
Он рад карда шуд.
Барои ҳамин мо воқеан мехостем, ки ситора ва, албатта, дар тарафи дигар низ Клингелхофферштрассе бошад.
Аммо полис, ё дақиқтараш қарор, инчунин мегӯяд, ки он дар сурати зарурат васеъ карда хоҳад шуд.
Имрӯз нигаронии асосии шумо чист? Имрӯз нигаронии асосии шумо чист? Дар ин ҷо шумо метавонед бинед, ки чӣ муҳим аст.
Бале, мисли соли 2020, нигаронии аслии ман масъалаи ҳуқуқҳои бунёдӣ аст.
Албатта, инчунин масъалаи сулҳ, масъалаи ба гузашта розӣ шудан ва, махсусан, масъалаи тағйирот низ вуҷуд дорад.
Ҳоло ташаббусҳои зиёде таъсис ёфтаанд.
Мо инро дар ин ҷо низ мебинем: дар бисёр стендҳое, ки ҳастанд, ва ҳамчунин дар мошинҳои намоишӣ, ки ҳоло
мегӯянд: «Ман ҷаҳонро он тавр месозам, ки мо мехоҳем».
Ҷониби дигар моро нодида мегирад ва мегӯяд, ки моро беарзиш мекунад. Ин аст оптимизми шумо.
Ва ҳамин аст сабабе, ки мо имрӯз пешниҳодҳои зиёдеро барои тағйирот пешниҳод хоҳем кард.
Чӣ қадар арзиши чорабинии шумо аст?
Шумо онҳоро чӣ гуна маблағгузорӣ мекунед?
Оё шумо имконият доред, ки то имрӯз ба дороиҳои худ дастрасӣ пайдо кунед?
Оё хароҷоте, ки имрӯз сарф шудаанд, ягон таъсир ба иттиҳомоте, ки аз ҷониби Прокуратураи умумии
Штутгарт эълом шудаанд, надоранд ё набояд дошта бошанд?
Ман ҳоло намоишро бо иҷрои каме кор ҳамчун фаъоли рақамӣ маблағгузорӣ мекунам.
Ман дигар ҳисоби бонкӣ надорам.
Ин маънои онро дорад, ки ҳанӯз як фосилаи калон вуҷуд дорад ва ман умедворам, ки ин фосила имрӯз пур мешавад. Яъне
мардум пеш меоянд ва чизеро дар қуттиҳои хайрия мегузоранд.
Аммо инчунин имкони пардохти мустақими таҷҳизоти демо вуҷуд дорад.
Пас, агар дар он ҷо соҳибкороне бошанд, дар вебсайти мо як шакл ҳаст, ки шумо метавонед бигӯед: «Ман
омодаам барои манораи дуюми қуттӣ пардохт кунам.»
Барои ман ҳамин тавр аст: ман ҳамеша он чолишиеро, ки ба роҳи ман меояд, қабул мекунам.
Ҳолат чунин аст, ки ман дар он ҷо ҳисоби ҷамъоварии хайрияҳо надорам.
Ва ман инро ҳамчун вазифаи хонагӣ қабул мекунам, зеро ман пешсафам, то ки мо ҳоло тавонем баррасӣ
кунем, ки дар оянда чӣ гуна метавонем намоишҳоро ба таври марказӣ-набуда маблағгузорӣ кунем.
Молиягузории децентрализатсияшуда маънои онро дорад, ки одамон метавонанд ба осонӣ қисмҳои намоишро, ба монанди
девор, манораи қуттӣ, платформа ё камера пардохт кунанд.
Онҳо чанд пул меистанд? Тақрибан 150 000 то 200 000 фунт стерлинг.
Ва ҳоло шумо ба саволи додситонии давлатӣ ҷавоб медиҳед?
Бале, пас саволе, ки шумо дар бораи он пурсидед, ки оё ин ба ҷараёни мурофиа таъсир мерасонад.
Ин савол воқеан ҷузъи ин раванд аст.
Ин низ ҷузъи баррасии боздошт буд. Додгоҳи Олии маъмурӣ, яъне Додгоҳи Олии минтақавии Штутгарт, тахмин кард,
ки пуле, ки ҳамчун тӯҳфа ё хайрия барои як вохӯрӣ гирифта шудааст, бояд фавран сарф карда шавад.
Мо дар ин бора пурсидем. Хуб, агар ман соати 17:00 рӯзи 31 декабри соли муайян 500 евро ҳадя гирам, то кай бояд онро сарф кунам?
Зеро Додгоҳи Олӣ наметавонист тасаввур кунад, ки ҷаноби Баллвег чорабиниҳоро идома хоҳад дод ва пуле, ки шумо даъво
доред дар ихтиёри ӯ ёфтаед, барои он вохӯриҳо сарф нашудааст.
Аммо мо ҳоло, аз ҷумла тавассути эъломияҳои андоз, исбот кардем, ки ҷаноби Баллвег бештар
аз он пуле, ки даромад мекард, харҷ кардааст.
Ва мо ҳанӯз намедонем, аммо он 2 октябр дар Штутгарт оғоз мешавад, пас агар касе манфиатдор бошад, он 2
октябр дар Штутгарт оғоз мешавад. Ин муҳокимаи асосӣ аст.
Шояд додгоҳ фикр кардааст: «Оҳ, дар Олмон фикркунандагони ғайрианъанавӣ хеле зиёданд, пас
биёед беш аз 70 рӯз муҳокимаҳо баргузор кунем.»
Ман гумон мекунам, ки эҳтимолан дар ин ҷо 50 тамошобин ҳастанд ва онҳо фикр карданд, ки
метавонанд шахсан ба дидани ҷаноби Баллвег биёянд.
Пас мо 70 рӯз музокирот дорем.
Ман намедонам, ки додгоҳ чӣ мехоҳад шунавад, бинобар ин шумо мехоҳед он ҷо чӣ чизро баррасӣ кунед.
Мо хеле ҳаяҷонзадаем, мо як дастаи олӣ аз вакилони ҳуқуқӣ ҳастем ва каме интизорем, зеро дақиқ ҳамон чизеро мегӯед.
Онҳо дар асл пурра бепул ҳастанд, дар дасти онҳо ҳеҷ чиз нест.
Ҳоло аз рӯи эъломияҳои андозӣ собит шудааст, ки бештар пул сарф шудааст, нисбат ба он ки даромад шудааст.
Аммо он чизе, ки шумо мегӯед, ин аст, ки ҳатто агар дафтари прокурори давлатӣ даъвояшро нигоҳ медошт,
ҳа, вале ҳанӯз маблағи иловагӣ боқӣ мондааст, пас шумо бояд онро аз ин, масалан, кам кунед.
Ва ҳа, дидани ин сохторро, ки Прокуратураи давлатӣ интихоб кардааст, хеле шавқовар хоҳад буд. Шояд, азбаски ҳоло дар ин ҷо
одамони зиёде ҳастанд, ман инро кӯтоҳ мегӯям: ҷаноби Баллвег дар ин робита айбдор мешавад. Ӯ муттаҳам аст, ки
шахсан пул гирифтааст, пуле, ки ба ӯ иҷозат дода шуда буд, онро ҳамчун маблағи шахсии худ сарф кунад.
Аммо ӯ намедонист, ки ин пулҳо худи ӯ буданд; ӯ гумон мекард, ки онҳо ба созмони
«Керденкен», ки барои ӯ бегона буд, тааллуқ доранд.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки ӯ кӯшиш кард бо фиреб пули сарфкардаашро барнагардонад.
Агар касе инро нафаҳмида бошад, мо вакилони мудофеъ низ ҳамин тавр ҳис мекунем, аммо Прокуратураи давлатӣ инро ҷиноят меҳисобад.
Хулоса, сарф кардани пули худ бидуни огоҳӣ аз он, ки он пулҳои шумо мебошанд, ҷиноят аст. Пас, агар шумо дар мизи ошхона дар
хона 10 евро пайдо кунед ва фикр кунед: «Оҳ, касе 10 евро гум кардааст, ман онро мегирам ва сарф мекунам», ва он 10 евро
дар асл пули шумо бошад, пас шумо худро барои он чи «талоши ноком» номида мешавад, ба ҷавобгарӣ кашидан мумкин месозед.
Оё ман дуруст фаҳмидам, ки Прокуратураи ҷамъиятии Штутгарт бо шумо дар тамос аст ва онҳо аз
пӯшонидани хароҷоти имрӯза сарпечӣ мекунанд?
Ё ман шуморо нодуруст фаҳмидам? Ё шумо маро нодуруст фаҳмидед?
Прокуратураи давлатӣ дар Штутгарт ба ин умуман таваҷҷӯҳ надорад.
Пас шояд онҳо ба он назар андозанд?
Шояд мо ҳоло онҳоро дар бисёр муҳокимаҳое, ки ҷаноби Баллвег бо онҳо доир кардааст, ба ин бовар карда бошем.
Шояд онҳо ҳоло низ ба файлҳои RKI назар карда бошанд.
Пас эҳтимол дорад, ки онҳо ҳоло дар тарафи мо ҳастанд.
Мо намедонем. Не, аммо мо бо онҳо дар тамос нестем.
Мо интизорем, ки доктор Графе дар парвандаи ҷиноятӣ ҳузур ёбад ва сипас мебинем, ки аз он чӣ мебарояд.
Чуноне ки гуфтам, 70 рӯз муҳокимаҳо барномарезӣ шудаанд.
Ман намедонам чаро, аммо мо, албатта, чунин чизҳоро пешниҳод хоҳем кард.
Аммо аввал давлат бояд исбот кунад, ки ҷаноби Баллвег ҷиноят содир кардааст, на мо, ки
бояд исбот кунем, ки ӯ ҷиноят содир накардааст.
Дуруст аст, ва ман мехоҳам дар бораи пропорционалӣ чизе дигар бигӯям.
Пас, мурофиаи Cum-Ex, албатта, кӯтоҳтар буд ва мурофиа дар Мюнхен, ки ба Wirecard
марбут буд, тақрибан ҳамон қадар вақт давом кард.
Аммо сухан дар бораи 1,2 миллион набуд, балки дар бораи миллиардҳо буд.
Ва не, ман ҳеҷ чиз баргардонида нагирифтам.
То ҳол ҳама чиз мусодира ё ғасб шудааст.
Оё касе дигар саволе дорад?
Бале, боз кадом монеаҳо буданд?
Пас, шумо бе ҳуҷраи пушти саҳна ва, кист медонад, боз чӣ чизҳо оғоз кардед. Ин чӣ гуна рушд ёфт ва
ниҳоят шумо чӣ гуна тавонистед онро ба роҳ монед?
Хуб, он чизе, ки мо мушоҳида кардем, ин буд, ки ҳама чиз 21-уми феврал оғоз ёфт, вақте ки ҷаноби Баллвег мақомотҳои
Берлинро дар бораи ҷамъомад огоҳ кард, вале ҳеҷ чиз рух надод.
Ягона посух чунин буд: Straße des 17. Juni, Stern – ҳеҷ кадоме дастрас нест.
Ва сипас бо кӯмаки аъзои гуногуни ин даста кӯшишҳо анҷом дода шуданд, то ҷойҳо ё маконҳое
пайдо шаванд, ки дар он ҷо намоиш баргузор шавад.
Ва шаҳри Берлин комилан нопадид шудааст ва ҳеҷ посух надодааст.
Ва мо танҳо пас аз он ки ман 17 июн ҳамчун вакил ба кор ҷалб шудам ва гуфтам, ҳоло шумо ниҳоят бояд ба мо бигӯед, ки дар куҷо
метавонем ин вохӯриро баргузор кунем, Хофйегераллееро гирифтем.
Мо мебинем, ки ин ройгон аст, ҳеҷ чиз сабт нашудааст, мо инро мехоҳем, ба ҳар ҳол ситораро низ.
Ва сипас полис, дар асл танҳо пас аз он, пас шумо бояд тасаввур кунед, ман фикр мекунам тақрибан 24 июл. Пас
дар ягон вақт байни 17-ум ва 24-ум макон ниҳоят холӣ шуд.
Ва аз он вақт ба баъд полис гуфт: «Бале, ҳоло ба мо нақша лозим аст». Онҳо мехостанд нақшаҳоро пешакӣ дошта бошанд,
мехостанд бидонанд вазнро ва чизҳо чӣ гуна ҷойгир шудаанд.
Ва мо гуфтем, бачаҳо, мо ҳатто намедонем, ки то куҷо меравем, вале шумо аллакай мехоҳед бидонед, ки тамоми ин чӣ гуна хоҳад буд.
Пас аз худи аввали кор фишор воқеан равона карда мешуд, гарчанде дар ибтидо онҳо нисбатан хуб буданд.
Ва сипас вохӯрии ибтидоии ҳамкорӣ баргузор шуд, ки дар асл нисбатан хуб гузашт.
Мо дар маҷмӯъ розӣ будем, аммо сипас роҳбарияти пулис иваз шуд.
Пас комилан равшан буд, ки набояд онҳое, ки хуб буданд, балки онҳое, ки дар ин ҷо масъул буданд, ҷавобгар бошанд.
Ва сипас бо шумораи бениҳоят зиёди монеаҳои бюрократӣ рӯбарӯ шудем.
Масалан, Қонуни Берлин оид ба озодии ҷамъомадҳо ҳоло муқаррар намекунад, ки стендҳо бояд дар идораи ноҳия сабт шаванд.
Мутаассифона, ман натавонистам инро дар додгоҳи маъмурӣ ин қадар зуд ҳал кунам, зеро, масалан, Қонуни озодии ҷамъомад дар Берлин
муқаррар мекунад, ки агар дар инҷо консерти «Рок зидди рост» баргузор шавад, пас, албатта, ҳунармандон метавонанд
дар он ҷо CD-ҳо ва футболкаҳои худро фурӯшанд ва, албатта, хизматрасонии хӯрокпазӣ низ иҷозат дода мешавад.
Ва ҳама ин бе иҷозатномаи махсуси истифода, зеро дар қонуни инҷо омадааст, ки иҷозатномаи махсуси истифода
дар ҳуқуқи ҷамъомад дохил аст ва он аз ҷониби мақоми баргузории ҷамъомадҳо баррасӣ мешавад.
Мо инро дар мурофиаи асосӣ равшан хоҳем кард; мо ҳангоми кор раванди омӯзишро мегузаронем.
Аммо ба он монеъ мешаванд; фурӯши нӯшокиҳо ва хӯрокҳо иҷозат дода намешавад, ҳунармандоне, ки дар инҷо ҳастанд, наметавонанд CD-ҳо
ва футболкаҳояшонро пешниҳод кунанд, ҳатто дар ивази хайрия.
Пас моторҳомҳо бояд манъ карда шаванд, зеро моторҳомҳо барои лагер зарур нестанд.
Сабаб ин буд, ки метавон ба меҳмонхонаҳои атроф рафт ё дар ин замини сахт инҷо лагер гузошт.
Чизҳои гуногун, бинобар ин онро дар ҳар ҷое, ки имкон буд, танҳо бюрократӣ монеъ мешуданд.
Пас мо бояд, онҳо ба мо минтақаҳои васеъшавиро надоданд, онҳо ба мо ситораро надоданд.
Инҷо, дар Хофйегераллее, масалан, лагер дар тарафи шарқ баргузор мешавад ва ба мошинҳо боз иҷозат
дода мешавад, ки дар тарафи ғарб ҳаракат кунанд.
Ин маънои онро дорад, ки одамоне, ки ба назари полис бояд дар он ҷо лагерь барпо карда, аз ин ҷудогоҳи марказӣ ҳифз шаванд.
Чизҳои монанди ин ҳамин тавр рӯй доданд.
Пас, борҳо ва борҳо онҳо бо корҳои хурд кӯшиш мекарданд, ки моро монеъ шаванд, ва бинобар ҳамин мо, албатта, ба суд
муроҷиат кардем, ва суд асосан ба нафъи мо қарор қабул кард, масалан дар парвандаи хонаҳои мобилӣ.
Дуруст, набояд ягон минтақаи пас саҳна вуҷуд дошта бошад, ё танҳо як минтақаи хурд. Дар ин ҷо низ набояд ягон минтақаи матбуотӣ
вуҷуд дошта бошад, бинобар ин матбуот набояд ҳифз карда шавад.
Пас полис ҳатто гуфт, ки онҳо минтақаи матбуотӣ ташкил хоҳанд кард.
Ин аҷиб аст, ин аҷиб аст.
Ба минтақаи матбуотӣ ниёз нест, аммо полис онро ташкил хоҳад кард.
Ва ҳамаи ин чизҳо, ҳамеша ҳамин чизҳои хурд буданд, ки ба саволҳои муфассал меоварданд ва кори созмоне, ки
аллакай ба андозаи кофӣ душвор буд, халалдор мекарданд.
Хандовартарин чиз ин аст, ки дар эъломия оид ба иҷрои фаврӣ одатан қароре, ки аз ҷониби мақоми
ваколатдор қабул шудааст, фавран иҷрошаванда нест.
Ва онҳо тасодуфан модули матниро аз давраи коронавирус дар матн гузошта монданд.
Онҳо гуфтанд, ки минтақаи матбуот дар асл зарур нест, зеро ҳангоми мувозинат кардани манфиатҳои даркорӣ, ҷони дигарон
муҳимтар аз баргузории ин эътироз бидуни минтақаи матбуот аст.
Яъне, ин баҳси вируси коронав буд, ки онҳо пеш оварданд.
Додрас низ инро мушоҳида кард.
Сипас ӯ кӯшиш кард, ки онро каме рост кунад.
Аммо дар асл ҳама чиз комилан равшан аст ва, ба назари ман, ин дар гуфтугӯ бо сардори пулис низ возеҳ буд, ки онҳо нисбати
одамоне, ки ба ин ҷо меоянд, таассуб доранд ва аз сабаби ҳамин таассубҳо кӯшиш мекунанд, ки мардумро аз
баромадан ба кӯчаҳо ва ифодаи назарашон боздоранд.
Яъне, мо дар Берлин ҳастем, Нанси Фаесер аз Берлин аст, бинобар ин ман дигар чизе гуфтан намехоҳам.
Ин ҷо макони озодии баён нест.
Ман бояд дар ин ҷиҳат худро ислоҳ кунам; имрӯз ин макон макони озодии баён аст.
Дар атрофи барномаҳои чорабиние, ки мо қарор дорем таҷриба кунем, каме махфият вуҷуд дорад.
Ҷаноби Баллвег, оё шумо ҳоло метавонед ба мо чизе бигӯед? Не.
Хуб, ман ба шумо як каме спойлер медиҳам: ҷаноби Баллвег дар саҳна хоҳад буд.
Пас мо инро намегӯем, шояд барои шарҳ додан: умедворем, ки мардум ҳоло ба эътирозҳо меоянд, зеро мехоҳанд барои худ
эътироз кунанд ва на аз он сабаб, ки сухангӯи XY дар саҳна аст.
Мо онро 1 августи соли 2020 эълон накардем. Бо вуҷуди ин, ҳама омаданд. 29 августи соли 2020 ҳам он ҷо чандон чизе набуд.
Он ҳамеша кор кардааст, бинобар ин мо ба шахсиятҳо чандон аҳамият намедиҳем.
Бале, Эрик Руш, Epoch Times. Мундариҷаи ин лагери 14-рӯза чӣ хоҳад буд? Онҷо чӣ рӯй хоҳад дод?
Бале, чунон ки қаблан зикр кардам, мо пешниҳодҳои тағйироте дорем, ки дастрасанд. Ва намоиш ҳамеша як
имконияти хуби шабакавӣ буд, зеро мардум якдигарро мешинохтанд ва медонистанд, ки кӣ чӣ пешниҳод мекунад.
Пас, ман мегӯям, ки коронавирус монеъ шуд, ки ин ташаббусҳо якҷоя шаванд ва мардум бо ҳам алоқа барқарор кунанд.
Ин масъала аз ҷониби ҳизби DieBasis хуб пӯшида шуд, ки баъд барои ин мақсад як созмон таъсис дод.
Аммо ҳоло ташаббусҳои зиёди байниҳизбӣ низ ҳастанд, ки метавонанд танҳо консепсияҳои худро пешниҳод кунанд.
Фардо, масалан, боз як эътирози бузург аз ҷониби ҳаракати «Момо» барои системаҳои нави пулӣ баргузор мешавад.
Пас мо ҳамаи моделҳое, ки ҳоло дар миён ҳастанд, ба таври фаъол баррасӣ хоҳем кард: мактабҳои озод, системаи пулии дигар, зарурати
технологияҳои дигар ва консепсияҳои нави соҳаи тандурустӣ.
Ҳар кас метавонад биёяд ва идеяҳояшро муаррифӣ кунад ва сипас одамонеро пайдо кунад, ки ба онҳо манфиатдоранд. Баъд шумо
метавонед нерӯҳоятонро муттаҳид карда, лоиҳаҳоро амалӣ созед.
Пас, ин фазои баҳс аст, ки мо пешниҳод мекунем, ки дар он ҳамеша имкони баён кардани андешаҳои худ вуҷуд дорад,
вале ҳамзамон метавонед якҷоя шавед ва онҳоро амалӣ созед.
Баъд аз зӯҳр хуб. Тавре ки шумо медонед, ВАО-и асосӣ такрор ба такрор хабар медиҳанд, ки
тарафдорони тарафи рост дар ин ҷо ҷамъ меоянд.
Шумо дар ин бора чӣ назар доред ва дар ин робита чӣ мегӯед? Чӣ тавр бояд онро баён
кунам? Ман бояд як лаҳза дар бораи он фикр кунам.
Аз ин рӯ ман ба ин гузоришҳо аҳамият намедиҳам, зеро медонам, ки онҳо дурӯғ ва пропаганда ҳастанд.
Ва мо инро аз нахустин намоиш дар Каннстаттер Вазен эҳсос кардем.
Аз ин рӯ, ин барои ман вазъияти нав набуд.
Барои онҳое, ки 1 август ё баъдтар ҳамроҳ шуданд, ин метавонад вазъияти нав бошад.
Аммо ҳоло нашрияҳои нави мустақили бузург ҳастанд, ки рост мегӯянд. Ва ман хурсанд ҳастам, ки нерӯямро ба онҳо медиҳам.
Оё муошират бо полис беҳтар шудааст?
Оё онҳо нисбат ба, масалан, се сол пеш хубтар рафтор мекунанд?
Албатта, мо дар марҳилаи омодагӣ ба лоиҳа бо мушкилот рӯ ба рӯ шудем. Аммо мо дар ин ҷо аз ҷиҳати амалиётӣ якҷоя
кор мекунем ва то ҳол ҳеҷ чизе барои шикоят кардан нест.
Мо як шахси тамосии олӣ дорем. То ҳол ҳама чиз хуб аст.
Оё бо қаторае, ки ҳоло ҳаракат мекунад, ягон тамос вуҷуд дорад?
Бале, ман ҳозир ҳаминҷо истодаам, бинобар ин наметавонам ба шумо чизе бигӯям.
Аммо мо воқеан бояд дар он ҷо аксҳои қатораро гузорем.
Ин чизест, ки мо дар ин ҷо баъд сабт хоҳем кард.
Агар мехоҳед Худоро хандид кунед, нақшаҳои худро ба Ӯ гӯед.
Мо ҳоло ин эътирозро баргузор мекунем, зеро ҳамаи суратҳисобҳоям ях карда шудаанд.
Офиси ман, яъне даромад аз фурӯши хонаи ман низ мусодира мешавад.
Ин маънои онро дорад, ки мо воқеан ин намоишро пурра ба таври маҷозӣ ташкил кардем, яъне ҳама танҳо аз хона кор мекарданд.
Мо ду ҳафтаи охирро дар макони зебое дар наздикии Берлин гузарондем, ки дар он ҷо ҳамаи мо якҷоя кор кардем.
Бори дигар мо дарк кардем, ки ин наздикии ҷисмонӣ то чӣ андоза муҳим аст.
Ва ҳа, ҳоло мушкилот дар он аст, ки инро аз ҷиҳати молиявӣ идора кунам, зеро ҳама чизе, ки ба
ҳисобҳоям ворид мешавад, фавран боз мусодира мешавад.
Хуб, боз як савол ва сипас мо хотима медиҳем.
Шумо бояд ба ин ҷо биёед, вагарна ман саволи шуморо такрор мекунам.
Ҳоло худро чӣ гуна эҳсос мекунед?
Бале, ман худро аъло ҳис мекунам. Чанд ҳафтаи охир хеле стрессовар буданд.
Барои ин, ба ман гуфтаанд, ки ман ҳайратовар ором менамоям.
Шумо аллакай дастаи олиеро дидаед, ки дар пас саҳна кор мекунад.
Ман лифтро дидам, дидам, ки ҳама боз баргашта буданд.
Ман хурсандам, ки дар Олмон тағйироти зиёде рӯй медиҳад ва мо дар шакл додани он кӯмак мекунем.
Ва имрӯз мо сигнали ибтидоиро медиҳем, то ин тағйиротро боз ба роҳ монем ва ҳамаи шуморо боз якҷоя кунем.
Бисёр ташаккур. Ва кулоҳ барои хайрияҳо.
Бубахшед? Ва кулоҳ барои хайрия.
Бале, албатта баъдтар қуттиҳои хайриявӣ хоҳанд буд, аммо мо ҳоло онҳоро омода мекунем.
Ин аъло мешуд. Мо метавонем ин корро анҷом диҳем.
Ташаккур. Ташаккур. Бале, бисёр ташаккур.
Мо барномаро дар инҷо, дар боло, иҷро мекунем. Умедворам, лифт зуд хоҳад расид.
Ва пас мо мебинем, ки он чӣ гуна ворид мешавад. Медитатсия соати 15:00 оғоз мешавад.
Ин аст монахи аҷоибамон, Дада, боз бо дастааш.
Ва сипас он дақиқ соати 15:30 оғоз мешавад.
Бисёр ташаккур.