נו, לאָמיר אָפֿיציעל עפֿענען די פּרעסע־קאָנפֿערענץ.
עס איז גרויס צו זען אַזוי פילע מענטשן דאָ.
איך גלייב אַז די SWR האָט אויך געוואָלט קומען און רעקאָרדירן אַ אָריגינעלן סאָונד־בייט.
אויב ער איז שוין דאָ, קען ער קומען צו דער פראָנט.
און יאָ, אין דער צוגרייטונג צו דער דעמאָנסטראַציע זענען ווידער געווען פֿאַרשיידענע פּרוּוון פֿון דער פֿאַרזאַמלונג־אויטאָריטעט
צו פֿאַרקלענערן און צו פֿאַרהיטן די דעמאָנסטראַציע.
אַ דאַנק הער פֿלֿוטוויג, וואָס קען זיכער דערנאָך דערקלערן די לעגאַלע אַספּעקטן. דערפֿאַר האָבן מיר
מצליח געווען צו פֿאַרזיכערן אַז כּמעט אַלץ איז ערלויבט.
איין הויפּט־קריטיק־פּונקט בלײַבט: פארקויף־שטאַנדן זענען פֿאַרבאָטן, אויב זיי זענען נישט
באוויליקט געוואָרן דורך דעם דיסטריקט־אָפיס.
פֿיל מענטשן האָבן זיך דאָ בײַם דיסטריקט־אָפיס אין גוטער צײַט רעגיסטרירט. און דער דיסטריקט־אָפיס האָט פשוט נישט
געענטפֿערט און האָט זיך געשפּילט ווי ער וואָלט געווען טויט. און איצט, ליידער, דערצווingt די פּאָליציי דאָס.
דאָס מיינט אַז אַ סך מענטשן האָבן זיך דאָ אַרײַנגעפֿונען. און איך גלייב פשוט נישט אַז עס איז ריכטיק אַז דער
מיטע־דיסטריקט־אָפיס וויל נישט טאָן זײַן אַרבעט. און נאַטירלעך, דאָס שטעלט אויך די דעמאָנסטראַציעס אין שפּעט.
אַנדערש, עטלעכע פֿון אײַך האָבן שוין באַמערקט אַז דער דעמאָ־ליפט איז יחסֿן לאַנג.
דאָס מיינט אַז מיר קוקן פאָרויס צו אַלץ וואָס קומט.
דאָ זענען 40 אינפֿאָרמאַציע־שטאַנדן. נאָך 25 דעמאָנסטראַציע־לאָריס וועלן אָנקומען.
פֿון מאָרגן אָן וועלן מיר אויך אָרגאַניזירן דעם קווירדענקען־קעמפּ דאָ אויף דער גאַס.
יעצט, ווען אַלץ איז אין אומאָרדענונג, וועלן מיר אויך האָבן מער צײַט.
אַזוי, אויב עמעצער פֿון דער פּרעסע וויל אַ לענגערע אינטערוויו, ביטע פֿילט זיך פֿרײַ צו קומען ווידער דאָ מאָרגן. אַ גרויסן דאַנק.
מיר וועלן דאָ זײַן אַלע טאָג, און דאַן קענען מיר רעדן מער לענג.
יאָ, איך האָב אויך געוואָלט קורץ עפּעס זאָגן.
אין פּרינציפּ, נאָך אַ בקשה צו די פּרעסע־רעפּרעזענטאַנטן.
ביטע נעמט פאָטאָס און ווידעאָס פֿון דער הינטערזייט פֿון דער שטערן.
מיר האָבן נישט באַקומען די שטערן צוליב די בויערס־אַרבעט וואָס מען קען זען דאָרט הינטער.
דו קענסט זען אַז עס איז טראַפיק, אָבער דאָרט איז גאָרנישט. לויט זאָגן, איז דאָרט געמיינט געווען צו בויען עפּעס פֿאַר וועלאָסיטי.
און די פּאָליציי האָט דאָס טאַקע ווידער איבערגעגעבן צום אַדמיניסטראַטיוון געריכט, און האָט דערקלערט אַז דער געגנט הינטער
איז גאָר אָפּגעשפּאַרט. דערפֿאַר איז דער שטערן נישט בנימצא פֿאַר דער צוזאַמענקומעניש און קען
נישט ווערן בנימצא געמאכט פֿאַר דער צוזאַמענקומעניש.
מיר קענען זען אַז דאָס איז נישט אמת.
דאָס ווערט אַלגעמיין גערופֿן פּראָצעדוראַלער שווינדל.
און איך וואָלט נאָר געוואָלט האָבן ווידעאָס, פֿאָטאָס און אַזוי ווײַטער פֿון הײַנט במשך דעם טאָג, כּדי מיר זאָלן דערנאָך קענען
אינפֿאָרמירן דעם געריכט אין דער הויפּט־פֿאַרהאַנדלונג, אַז די פּאָליציי האָט קלאָר געזאָגט ליגן אינעם געריכט, כּדי אונדז נישט צו
געבן דעם שטערן, נישט צו געבן אונדז דעם סימבאָלישן אָרט וווּ מיר האָבן געהאַלטן אונדזער צווייטע גרויסע דעמאָנסטראַציע אין 2020.
און איך וואָלט פשוט געבעטן שטיצע, צו נעמען פֿאָטאָס און ווידעאָס דאָרט פֿון צײַט צו צײַט. און דאָס איז אַ זייער גוטער
פּונקט. אַזוי אַז מיר קענען דאָס דאָקומענטירן און דאַן שיקן עס צו קווירדענקען דורך דער קווירדענקען 711 זײַט.
אַ דאַנק
אַנדערש איז בעסער אויב איר פֿרעגט פֿראַגן און מיר ענטפֿערן.
מר באַלװעג, צי האָט איר שוין קיין פֿידבק וועגן וויפֿל טיילנעמערס איצט זענען אויף דעם ליפט וואָס האָט זיך אָנגעהויבן באַוועגן?
נו, אַלעס וואָס איך ווייס איז אַז עס דויערט בערך 40 מינוט. אַזוי קען יעדער זיך אויסרעכענען ווי לאַנג מען זאָל דעמאָנסטרירן. מיר
דעמאָנסטרירן הײַנט אָן דעם, ווײַל עס זענען נישט קיין דיסטאַנסן.
און דערפֿאַר חשד איך אַז דער טרעפֿ־צימער דאָ איז נישט גענוג.
מיר האָבן שוין פֿריִער די פּאָליציי אינפֿאָרמירט, אַז מיר וועלן דאַרפֿן אַ גרעסערן שטח.
דאָס איז אָפּגעװיזן געוואָרן.
דערפֿאַר האָבן מיר טאַקע געוואָלט האָבן דעם שטערן און, נאַטירלעך, אויך די קלינגעל־האָפֿער־שטראַסע אויף דער אַנדערער זײַט.
אָבער די פּאָליציי, אָדער בעסער געזאָגט דער באַשלוס, זאָגט אויך אַז מען וועט עס פֿאַרלענגערן אויב עס איז נייטיק.
וואָס איז הײַנט דײַן הויפּט־זאָרג? וואָס איז הײַנט דײַן הויפּט־זאָרג? דאָ קענסטו זען וואָס איז וויכטיק.
יאָ, ווי אין 2020, איז מײַן הויפּט־זאָרג דער ענין פֿון פֿונדאַמענטאַלע רעכט.
פֿאַרשטייט זיך, עס איז אויך דאָ דער ענין פֿון שלום, דער ענין פֿון זיך אויסגלײַכן מיטן
פֿאַרגאַנגענעם, און, בפֿרט, דער ענין פֿון שינוי.
אַ סך איניציאַטיוון זענען איצט געגרינדעט געוואָרן.
מיר קענען דאָס זען אויך דאָ, אין די פילע שטאַנדן וואָס זענען דאָ, אָבער אויך אין די דעמאָנסטראַציע־לאָריס
וואָס איצט זאָגן: איך בויע די וועלט אַזוי ווי מיר ווילן זי.
די אַנדערע זײַט איגנאָרירט אונדז דורך זאָגן אַז זיי דעוואַלואירן אונדז. דאָס איז אָפּטימיזם פֿאַר דיר.
און דערפֿאַר וועלן מיר הײַנט פֿאָרלייגן אַ סך פֿאָרשלאָגן פֿאַר ענדערונגען.
וויפֿל קאָסט אײַער געשעעניש?
ווי פֿינאַנצירט איר זיי?
צי האָט איר די געלעגנהייט צו באַקומען צוטריט צו אייערע אַסעטן ביז הײַנט?
און צי האָבן די הוצאות וואָס הײַנט אויפֿגעקומען קיין השפּעה, אָדער זאָלן זיי נישט האָבן קיין השפּעה, אויף די אָנקלאָגן
וואָס דער שטאָט־פּראָקוראָר פֿון שטוטגאַרט האָט אַרײַנגעבראַכט?
איך פינאַנציר איצט די דעמאָנסטראַציע דורך אַ ביסל אַרבעט ווי אַ דיגיטאַלער אַקטיוויסט.
איך האָב ניט מער קיין באַנק־קאָנטאָ.
דאָס מיינט אַז עס איז נאָך אַ גרויסער שפּאַלט, און איך האָף אַז דער שפּאַלט וועט הײַנט פֿאַרמאַכט ווערן. אין
דעם זינען אַז מענטשן וועלן זיך פאָרויסטרעטן און עפּעס אַרײַנלייגן אין די נדבֿה־קאַסטנס.
אָבער עס איז אויך די מעגלעכקייט גלייך צו באַצאָלן פֿאַר דעמאָ־אויסשטאַטונג.
אַזוי, אויב עס זענען דאָ אַנטראַפּראַנערס, איז אויף אונדזער וועבזײַט אַ פֿאָרמולאַר, וווּ איר קענט זאָגן:
"איך בין גרייט צו באַצאָלן פֿאַר אַ צווייטן קעסטל־טורעם."
פֿאַר מיר איז עס פשוט אַזוי: איך נעם שטענדיק די אַרויספֿאָרדערונג וואָס קומט מיר צו.
די סיטואַציע איז פשוט אַז איך האָב נישט קיין חשבון צו זאַמלען די נדבֿות דאָרט.
און איצט, ווי אַ פּיאָניר, נעם איך דאָס אויף ווי מײַן היים־אַרבעט: צו באַטראַכטן ווי מיר קענען אין דער
צוקונפֿט דעצענטראַליזירט פֿינאַנצירן דעמאָנסטראַציעס.
דעצענטראַליזירטע פינאַנצירונג וועט מיינען אַז מענטשן קענען פשוט באַצאָלן פֿאַר טיילן פֿון דער דעמאָנסטראַציע, אַזאַ ווי
אַ פּלויט, אַ קעסטלטורעם, אַ פּלאַטפאָרמע אָדער אַ קאַמערע.
וויפֿל קאָסטן זיי? בערך £130,000 ביז £170,000.
און איצט וועסטו ענטפֿערן די פֿראַגע וועגן דעם ציבורדיקן פּראָקוראָר־אַמט?
יאָ, אַזוי די פֿראַגע וואָס איר האָט געשטעלט וועגן צי דאָס האָט אַ השפּעה אויף די פּראָצעדורן.
די פֿראַגע איז טאַקע אַ טייל פֿון דער פּראָצעדור.
דאָס איז אויך געווען אַ טייל פֿון דער איבערקוקונג פֿון דער אַרעסט. דער העכער אַדמיניסטראַטיווער געריכט, דער העכער
רעגיאָנאַלער געריכט אין שטוטגאַרט, האָט אָנגענומען אַז געלט וואָס מען קריגט ווי מתנות אָדער תרומות
פֿאַר אַ צוזאַמענקום מוז גלייך אויסגעגעבן ווערן.
מיר האָבן וועגן דעם געפרעגט. אקעי, אויב איך באַקום אַ נדבֿה פֿון 500 עוראָס בײַ 5 אַ זייגער נאָכמיטאָג אויף דעם 31סטן
דעצעמבער פֿון אַ געוויסן יאָר, ביז ווען מוז איך עס אויסגעבן?
ווײַל דער העכסטער געריכט האָט זיך נישט געקענט פאָרשטעלן אַז מר באַלװעג וואָלט ווייטער אָרגאַניזירן געשעענישן, און אַז
דאָס געלט וואָס איר קליימט צו האָבן געפֿונען אין זײַן באַזיצונג איז נישט אויסגעגעבן געוואָרן אויף די זיצונגען.
אָבער מיר האָבן איצט באַוויזן, אַרײַנגערעכנט דורך שטײַער־דעקלאַראַציעס, אַז הער באַלװעג
האָט אויסגעגעבן מער געלט ווי ער האָט פאַרדינט.
און מיר ווייסן נאָך נישט, אָבער עס וועט אָנהייבן אין שטוטגאַרט דעם 2טן אקטאבער, אַזוי אויב עמעצער איז אינטערעסירט, עס וועט אָנהייבן
אין שטוטגאַרט דעם 2טן אקטאבער. דאָס איז די הויפּט־פֿאַרהער.
דער געריכט האָט מסתּמא געמיינט: "אוי, אין דײַטשלאַנד זענען אַזוי פיל אומגעוויינטלעכע געדאַנקער,
אַזוי לאָמיר האָבן מער ווי 70 טעג פֿון הערונגען."
איך נעם אָן אַז מיר האָבן דאָ מסתּמא פֿופֿציק צוקוקער, און זיי האָבן געמיינט אַז זיי קענען קומען צו זען הער באַלװעג פּערזענלעך.
אַזוי האָבן מיר 70 טעג פֿאַר פֿאַרהאַנדלונגען.
איך ווייס נישט וואָס דער געריכט וויל הערן, אַזוי וואָס דו ווילסט דאָרט אויספֿאָרשן.
מיר זענען זייער אויפגערײַסט, מיר זענען אַ גרויסע מאַנשאַפֿט פֿון אַדוואָקאַטן און מיר קוקן אַ ביסל פאָרויס
דערצו, ווײַל פּונקט ווי דו זאָגסט. זיי זענען טאַקע גאָר אָרעמע, זיי האָבן גאָרנישט אין זייערע הענט.
עס איז איצט דורך די שטײַער־דעקלאַראַציעס באַוויזן געוואָרן, אַז מער געלט איז אויסגעגעבן געוואָרן ווי מען האָט אַרײַנגענומען.
אָבער וואָס דו זאָגסט איז אַז אפילו אויב די פּובליקער פּראָקוראָר־אָפיס וואָלט האַלטן איר תביעה, יאָ, אָבער נאָך בלײַבט
מער געלט, דאַן וואָלטסטו דאָס מוזן אָפּרעכענען פֿון דעם, למשל.
און יאָ, עס וועט זײַן שפּאַנענדיק צו זען דעם סטרוקטור וואָס די פּראָקוראַטור האָט אויסגעקליבן. אולי, ווײַל דאָ זענען איצט אַזוי
פֿיל מענטשן, וועל איך קורץ זאָגן אַז מר באַלװעג ווערט באַשולדיקט דערפֿאַר. ער ווערט באַשולדיקט אַז ער האָט פּערזענלעך גענומען
געלט, געלט וואָס ער האָט געקאָנט אויסגעבן ווי זײַן אייגענעם געלט.
אָבער ער האָט נישט געוווּסט אַז דאָס איז געווען זײַן אייגענער געלט, נאָר האָט געמיינט אַז דאָס איז געלט פֿון דער
"קווערדענקען"־אָרגאַניזאַציע, וואָס איז אים געווען פרעמד.
און דערפֿאַר האָט ער פּרוּווירט זיך אַרויסצושליימען פֿון צוריקצאָלן דאָס געלט וואָס ער האָט אויף זיך אויסגעגעבן.
אויב עמעצער האָט דאָס נישט פֿאַרשטאַנען, מיר אַדוואָקאַטן פֿילן זיך אויף דער זעלבער אופֿן, אָבער די
פּראָקוראַטור האַלט דאָס פֿאַר אַ קרימינעלן עבירה.
אין קורצן, אויסגעבן אייער אייגענע געלט אָן צו וויסן אַז דאָס איז אייער אייגענע געלט איז אַ קרימינעלער עבירה. אַזוי, אויב איר
געפֿינט 10 עוראָס אויף דער קיך־טיש אין שטוב און טראַכט, אוי, עמעצער האָט פאַרלוירן 10 עוראָס, איך נעם זיי און גיב זיי
אויס, און די 10 עוראָס זענען אייער אייגענע, דאַן האָט איר באַגאַנגען אַ קרימינעלער עבירה וואָס מען רופט פּרוּווט צו גנבֿן.
האָב איך ריכטיק פֿאַרשטאַנען אַז די שטאָטטגאַרטישע פּובליקע פּראָקוראַטור, אַז איר זענט אין קאָנטאַקט מיט
זיי און אַז זיי אָפּזאָגן צו דעקן די הײַנטיקע קאָסטן?
אָדער האָב איך דיך נישט ריכטיק פֿאַרשטאַנען? האָסטו מיך נישט ריכטיק פֿאַרשטאַנען?
די שטאָטטגאַרטישע פּובליקע פּראָקוראַטור איז בכלל נישט אינטערעסירט אין דעם.
אַזוי אפֿשר וועלן זיי אַ קוק טאָן דערויף?
אולי האָבן מיר זיי איצט איבערצײַגט דערפֿון אין די פֿילע דיסקוסיעס וואָס הער באַלװעג האָט מיט זיי געהאַט.
אולי האָבן זיי איצט אויך אַ קוק געטאָן אויף די RKI־טעקעס.
אַזוי קען עס גוט זײַן אַז זיי זענען איצט אויף אונדזער זײַט.
מיר ווייסן נישט. ניין, אָבער מיר זענען נישט אין קאָנטאַקט מיט זיי.
מיר קוקן פאָרויס צו זען ד״ר גראַפֿע אין קרימינעלע פּראָצעדורן און וועלן דאַן זען וואָס דערפֿון וועט קומען.
ווי איך האָב געזאָגט, זענען 70 טעג פֿון הערונגען באַשטימט געוואָרן.
איך האָב נישט קיין געדאַנק פֿאַרוואָס, אָבער מיר וועלן זיכער אַזעלכע זאַכן פאָרשטעלן.
אָבער ערשטנס מוז דער שטאַט באַווייַזן אַז מר באַלװעג האָט אַ פשע באַגאַנגען, אַנשטאָט אַז מיר מוזן באַווייַזן אַז ער האָט נישט.
גאַנץ ריכטיק, און איך וואָלט געוואָלט זאָגן עפּעס אַנדערש וועגן פּראָפּאָרציאָנאַליטעט.
אַזוי איז דער Cum-Ex־פּראָצעס געווען קורצער, כמובן, און דער פּראָצעס אין מינכן מיט Wirecard האָט געדויערט בערך די זעלבע צײַט.
אָבער עס איז נישט געווען וועגן 1.2 מיליאָן, עס איז געווען וועגן ביליאָנען.
און ניין, איך האָב גאָרנישט צוריק באַקומען.
ביז איצט איז אַלץ קאָנפֿיסקירט אָדער געזייעט געוואָרן.
האָט נאָך עמעצער אַ פֿראַגע?
יאָ, וואָס אַנדערע שטערונגען זענען געווען?
אַזוי, דו האָסט אָנגעהויבן אָן אַ באַקסטיידזש־געביט און ווער ווייסט וואָס נאָך. ווי האָט דאָס זיך
אַנטוויקלט, און ווי האָסטו ענדלעך מצליח געווען עס אויפצושטעלן?
נו, וואָס מיר האָבן באַמערקט, איז אַז עס האָט אָנגעהויבן דעם 21סטן פֿעברואַר, ווען מר באַלװעג האָט
רעגיסטרירט אָדער געמאָלדן די אויטאריטעטן אין בערלין וועגן דער צוזאַמענקומעניש, און גאָרנישט איז געשען.
דער איינציקער ענטפֿער וואָס איז צוריקגעקומען איז געווען: "שטאָט־גאַס דעם 17טן יוני",
"שטערן" – קיינער פֿון זיי איז נישט בנימצא.
און דאַן זענען פּרוּוון געמאַכט געוואָרן, מיט הילף פֿון פֿאַרשיידענע מיטגלידער פֿון דער מאַנשאַפֿט, צו געפֿינען
ערטער אָדער לאָקאַציעס וווּ די דעמאָנסטראַציע קען פּאַסירן.
און די שטאָט בערלין איז גאָר פֿאַרשוווּנדן געוואָרן און האָט נישט געגעבן קיין ענטפֿער.
און מיר האָבן נאָר באַקומען די האָפֿיאָגער־אַלעע נאָך דעם וואָס איך בין דעם 17טן יוני אַרײַנגעטראָטן ווי אַ
אַדוואָקאַט און האָב געזאָגט: איצט מוזט איר סוף־כּל־סוף אונדז זאָגן, וווּ מיר קענען האַלטן די זיצונג.
מיר זען אַז דאָס איז פֿרײַ, גאָרנישט איז רעגיסטרירט געוואָרן, מיר ווילן דאָס, אַרײַנגערעכנט דעם שטערן, אגב.
און דאַן די פּאָליציי, טאַקע נאָר דאַן, אַזוי דו מוזסט זיך פאָרשטעלן, איך גלייב דעם 24סטן יולי אָדער
אַזוי. אַזוי עפּעס צווישן דעם 17טן און דעם 24סטן, איז דער אָרט סוף־כּל־סוף געווען קלאָר.
און פֿון דעמאָלט אָן האָבן די פּאָליציי געזאָגט: "גוט, איצט דאַרפֿן מיר אַ פּלאַן." זיי האָבן געוואָלט פּלענער פֿון פֿריִער;
זיי האָבן געוואָלט וויסן די וואָג און ווי די זאַכן זענען געשטעלט.
און מיר האָבן געזאָגט, חבֿרה, מיר ווייסן נאָך נישט וווּ, אָבער איר ווילט שוין וויסן ווי די גאַנצע זאַך וועט זײַן.
אַזוי פֿון דער ערשטער מאָמענט איז טאַקע דרוק געווען, כאָטש זיי זענען נאָך געווען יחסֿן גוט אין אָנהייב.
און דאַן איז געווען אַ ערשטע צוזאַמענאַרבעט־זיצונג, וואָס טאַקע איז געגאַנגען יחסית גוט.
מיר האָבן זיך גרויסע טייל מסכּים געווען, אָבער דאַן איז די פּאָליציי־פֿירערשאַפֿט אויסגעטוישט געוואָרן.
עס איז געווען גאָר קלאָר אַז דאָס זאָלן נישט זײַן די גוטע, נאָר די אַנדערע וואָס דאָ זענען פֿאַראַנטוואָרטלעך.
און דאַן זענען געווען אַ אומגלויבלעכע צאָל ביוראָקראַטישע שטערונגען מיט וועלכע מען האָט געמוזט זיך אָפּרעכענען.
למשל, דער ברלינער געזעץ וועגן פֿרײַהייט פֿון צוזאַמענקום באַשטימט דערווייַל נישט, אַז
שטאַנדן מוזן ווערן רעגיסטרירט בײַם דיסטריקט־אַמט.
ליידער האָב איך נישט געקענט דאָס אַזוי שנעל דורכצוברענגען בײַם אַדמיניסטראַטיוון געריכט, ווײַל דער ברלינער געזעץ וועגן פֿרײַהייט
פֿון צוזאַמענקום, למשל, באַשטימט אַז אויב דאָ איז אַ "ראָק קעגן די רעכטע" קאָנצערט, דעמאָלט זענען די קינסטלער
פֿאַרשטייט זיך דערלויבט צו פֿאַרקויפֿן זייערע סידיס און טי-שירטס דאָרט, און פֿאַרשטייט זיך איז אויך קייטערינג דערלויבט.
און אַלץ אָן אַ ספּעציעלער באַניץ־דערלויבעניש, ווײַל דאָס געזעץ דאָ באַשטימט אַז די ספּעציעלע באַניץ־דערלויבעניש איז
אַרײַנגערעכנט אין דעם רעכט צו פֿאַרזאַמלונג, און דאָס ווערט באַהאַנדלט דורך די אויטאָריטעט פֿאַר פֿאַרזאַמלונגען.
מיר וועלן דאָס קלאָרשטעלן אין דער הויפּט־פּראָצעדור; מיר לערנען זיך בשעת מיר גייען.
אָבער עס ווערט געשטעלט אונטער אַ פאַרבאָט; עס איז נישט ערלויבט קיין געטראַנק־שטאַנדן, ניט קיין עסן־שטאַנדן, די קינסטלער
וואָס זענען דאָ, זענען נישט ערלויבט צו פאָרשלאָגן זייערע סידיס און טי־שירטן, ניט אַמאָל אין אויסטויש פֿאַר אַ נדבֿה.
דאַן זאָלן מאָטאָרהאָמעס פֿאַרבאָטן ווערן, ווײַל מאָטאָרהאָמעס זענען נישט נייטיק פֿאַר אַ לאַגער.
דער געדאַנק איז געווען אַז מען קען גיין צו די אַרומיקע האָטעלן אָדער דאָ אויפֿן האַרטן באָדן קעמפּן.
פֿאַרשיידענע זאַכן, אַזוי עס איז פשוט ביוראָקראַטיש געשטעלט געוואָרן צו בלאָקירן וווּ נאָר מעגלעך.
אַזוי זאָלן מיר, זיי האָבן אונדז נישט געגעבן די אויסבײַט־געביטן, זיי האָבן אונדז נישט געגעבן די שטערן.
דאָ אויף האָפֿיגעראַלעע, למשל, זאָל דער לאַגער פֿאָרקומען אויף דער מזרח־זײַט, און די אויטאָס
זאָלן ווידער קענען דורכפֿאָרן אויף דער מערב־זײַט.
דאָס מיינט אַז מענטשן וואָס לויט דער פּאָליציי זאָלן דאָרט קעמפּן און ווערן באַשיצט דורך דעם צענטראַלן רעזערוואַציע.
אַזעלכע זאַכן פּאַסירן פשוט.
אַזוי, מאָל נאָך מאָל זענען געווען קליינע זאַכן, וווּ זיי פשוט האָבן פּרוּווירט אונדז צו בלאָקירן, און דערפֿאַר זענען מיר
געגאַנגען צום געריכט, און דער געריכט האָט בעיקר באַשלאָסן צו אונדזער נוץ, למשל אין דעם פאַל פֿון די מאָביל־היימער.
פּונקט, עס זאָל נישט זײַן קיין באַקסטיידזש־געביט, אָדער נאָר אַ קליין. דאָ זאָל אויך נישט זײַן קיין
פּרעס־געביט, אַזוי די פּרעס זאָל נישט ווערן באַשיצט.
דערנאָך האָט די פּאָליציי אפילו געזאָגט אַז זיי וועלן אויפשטעלן אַ פּרעס־געביט.
דאָס איז מאָדנע, דאָס איז מאָדנע.
עס איז נישט נייטיק קיין פּרעס־געביט, אָבער די פּאָליציי וואָלט איינס אויפשטעלן.
און אַלע אַזעלכע זאַכן, עס זענען שטענדיק געווען די קליינע זאַכן וואָס האָבן געפֿירט צו דעטאַלירטע
פֿראַגעס, און האָבן געשטערט די שוין שווערע אָרגאַניזאַציע.
די שפּאַסיקסטע זאַך איז אַז אין דער דערקלערונג וועגן גלײַכצײַטיקער דורכפֿירונג, נאָרמאַלערווייַז איז אַ רעגולאַציע
וואָס אַ אויטאָריטעט אַרויסגעגעבן האָט נישט גלײַך דורכפֿירבאַר.
און זיי האָבן בטעות דארט איבערגעלאָזט דעם טעקסט־מאָדול פֿון דער קאָראָנאַווירוס־צײַט.
זיי האָבן געזאָגט אַז דער פּרעס־געביט, אין עיקר, איז נישט נייטיק, ווײַל ווען מען באַטראַכט די אינטערעסן, איז דאָס
לעבן און די געזונטהייט פֿון אַנדערע מער וויכטיק ווי צו דורכפֿירן די דעמאָנסטראַציע אָן אַ פּרעס־געביט.
דאָס הייסט, עס איז געווען דער קאָראָנאַווירוס־אַרגומענט וואָס זיי האָבן פֿאָרגעלייגט.
דער ריכטער האָט דאָס אויך באַמערקט.
זי האָט דאַן פּרובירט עס אַ ביסל אויסצוגראָדן.
אבער אין פאַקט איז דאָס גאָר קלאָר, און דאָס איז אויך געווען קלאָר אין דער שמועס מיטן פּאָליציי־שעף, לויט מײַן מיינונג, אַז
זיי האָבן פּרעדזשודיצן קעגן די מענטשן וואָס קומען דאָ, און צוליב די פּרעדזשודיצן פּרוּוון זיי פאַרהיטן מענטשן
צו גיין אויף די גאַסן און אויסדריקן זייערע מיינונגען.
איך מיין, מיר זענען דאָ אין בערלין, נאַנסי פֿייזער קומט פֿון בערלין, אַזוי דאַרף איך נישט פיל זאָגן.
דאָ איז דער אָרט נישט קיין אָרט פֿון רעדע־פֿרײַהייט.
איך מוז זיך אין דעם הינזיכט פֿאַרריכטן; הײַנט איז דער אָרט אַ אָרט פֿון אויסדרוק־פֿרײַהייט.
עס איז געווען אַ ביסל סודקייט אַרום די פּראָגראַם־אייטעמען וואָס מיר וועלן באַלד דערלעבן.
מר באַלװעג, קענט איר אונדז שוין עפּעס זאָגן? ניין.
אָקעי, איך וועל דיר געבן אַ קליינעם ספּאָילער: מר באַלװעג וועט זײַן אויף דער בינע.
מיר זאָגן עס נישט, אפֿשר צו דערקלערן: האָפֿנטלעך קומען מענטשן איצט צו דעמאָנסטראַציעס, ווײַל זיי ווילן פֿאַר זיך
אַליין דעמאָנסטרירן און נישט ווײַל רעדנער XY איז אויף דער בינע.
מיר האָבן עס נישט געמאָלדן דעם 1טן אויגוסט 2020. פֿונדעסטוועגן, זענען אַלע געקומען. אויך דעם
29סטן אויגוסט 2020 איז נישט געווען דאָרט פֿיל.
עס האָט שטענדיק געאַרבעט, אַזוי מיר מאַכן נישט פיל פֿון די יחידים.
יאָ, עריק רוש, עפּאָך טיימס. וואָס וועט זײַן דער אינהאַלט פֿון דעם 14-טאָגיקן לאַגער? וואָס וועט דאָרט פּאַסירן?
יאָ, ווי איך האָב פריער דערמאָנט, האָבן מיר די פֿאַראַנענע טויש־אָפֿערס. און די דעמאָנסטראַציע איז שטענדיק געווען אַ
גוטע געלעגנהייט צו נעצווערקן, אין דעם זין אַז מענטשן האָבן זיך באַקענט. אַזוי אַז זיי וויסן, אָקעי, ווער אָפפערט וואָס.
דאַן וואָלט איך געזאָגט, אַז די פּאַנדעמיע האָט פֿאַרהיטן אַז די איניציאַטיוון זאָלן זיך
צונויפֿקומען און אַז מענטשן זאָלן זיך נעצווערקן.
דאָס איז גוט באַהאַנדלט געוואָרן דורך די DieBasis־פּאַרטיי, וואָס דערנאָך האָט געפֿונען אַ אָרגאַניזאַציע פֿאַר דעם ציל.
אָבער עס זענען אויך פילע איניציאַטיוון פֿון פאַרשידענע פּאַרטייען וואָס איצט קענען פשוט פאָרשטעלן זייערע געדאַנקען.
מאָרגן, למשל, וועט זײַן נאָך אַ גרויסע דעמאָנסטראַציע פֿון דער מאָמאָ־באַוועגונג פֿאַר נײַע געלט־סיסטעמען.
אַזוי וועלן מיר אינטענסיוו דיסקוטירן אַלע מאָדעלן וואָס דערווייַל אַרומפֿלאָטן, צי זיי זײַנען פֿרײַע שולן, צי עס קען זײַן
אַ אַנדערש געלט־סיסטעם, צי אַנדערע טעכנאָלאָגיעס זענען נייטיק, צי אַנדערע געזונטהייט־קאָנצעפּטן זענען נייטיק.
יעדער קען קומען און פאָרשטעלן זייערע געדאַנקען און דערנאָך געפֿינען מענטשן וואָס זענען אינטערעסירט אין זיי.
דערנאָך קענט איר זיך צוזאַמען טאָן און דורכפֿירן די פּראָיעקטן.
דאָס איז דער דיבאַט־פּלאַץ וואָס מיר פאָרשלאָגן, וווּ עס איז שטענדיק פּלאַץ צו זאָגן וואָס איר טראַכט, אָבער
אויך צו קומען צוזאַמען און זאַכן אין פּראַקטיק ברענגען.
גוט נאָכמיטאָג. ווי איר ווייסט, די הויפּטשטראם־מעדיע באריכטן ווידער און ווידער אַז רעכטע זיך דאָ טרעפֿן.
וואָס איז דײַן מיינונג וועגן דעם, און וואָס האָסטו צו זאָגן וועגן דעם? ווי זאָל איך עס
אויסדריקן? איך דאַרף אַ רגע טראַכטן וועגן דעם.
איך גיב נישט קיין אויפמערקזאַמקייט צו די באריכטן, ווײַל איך ווייס אַז זיי זענען פאַלש און אַז זיי זענען פּראָפּאַגאַנדע.
און מיר האָבן דאָס דערלעבט פֿון דער ערשטער דעמאָנסטראַציע בײַם קאַנסטאַטטער וואַזען.
דעריבער איז דאָס נישט געווען אַ נײַע סיטואַציע פֿאַר מיר.
פֿאַר די וואָס האָבן זיך אָנגעשלאָסן דעם 1טן אויגוסט אָדער שפּעטער, איז דאָס געווען אַ נײַע סיטואַציע.
אָבער איצט זענען דאָ גרויסע נײַע אומאָפּהענגיקע מעדיע־אויסגאַבעס וואָס באַריכטן אמתדיק.
און איך בין צופרידן צו געבן זיי מײַן ענערגיע.
האָט זיך די קאָמוניקאַציע מיט דער פּאָליציי פֿאַרבעסערט?
צי פֿירן זיי זיך בעסער ווי, למשל, דריי יאָר צוריק?
פֿאַרשטייט זיך, מיר האָבן זיך געטראָפֿן מיט שוועריקייטן אין דער צוגרייטונג צום פּרויעקט. אָבער מיר אַרבעטן דאָ
אָפּעראַציעל צוזאַמען, און ביז איצט איז גאָרנישט צו קלאָגן.
מיר האָבן אַ גרויסן קאָנטאַקט־מענטש. ביז איצט גייט אַלץ גוט.
צי איז דאָ קיין קאָנטאַקט מיטן באַן וואָס איצט לויפֿט?
יאָ, איך שטיי דאָ איצט, אַזוי קען איך דיר גאָרנישט זאָגן.
אָבער מיר זאָלן טאַקע האָבן די בילדער פֿון דעם באַן דאָרט אויבן.
דאָס וואָלט געווען די נעקסטע זאַך וואָס מיר וואָלטן דאָ אויפֿנעמען.
אויב דו ווילסט גאָט לאַכן מאַכן, דערצייל אים דײַנע פּלאַנען.
מיר האַלטן איצט די דעמאָנסטראַציע, ווײַל אַלע מיינע חשבונות זענען פֿאַרפֿרוירן.
מײַן ביוראָ איז, אַזוי ווערן אויך די הכנסות פֿון דער פאַרקויף פֿון מײַן הויז קאָנפֿיסקירט.
דאָס מיינט אַז מיר האָבן טאַקע גאָר ווירטועל אָרגאַניזירט די דעמאָנסטראַציע, אין דעם
זינען אַז אַלע האָבן פשוט פֿון דער היים אַרבעט.
מיר האָבן די לעצטע צוויי וואָכן פֿאַרבראַכט אין אַ שיינער אָרט נאָענט צו בערלין, וווּ מיר אַלע האָבן צוזאַמען געאַרבעט.
ווידער האָבן מיר פֿאַרשטאַנען ווי וויכטיק די פיזישע נאָענטקייט איז.
און יאָ, די אַרויספֿאָרדערונג איצט וועט זײַן צו פאַרוואַלטן דאָס פינאַנציעל, ווײַל אַלץ וואָס קומט
אַרײַן אין מײַנע קאָנטעס ווערט גלייך ווידער געפֿאַנגען.
גוט, נאָך איין פֿראַגע און דאַן וועלן מיר ענדיקן.
דו מוזסט אַרײַנטרעטן אין דעם געגנט דאָ, אַנדערש וועל איך דיין פֿראַגע ווידער איבערחזרן.
ווי פילסטו זיך איצט?
יאָ, איך פיל זיך גרויס. עס זענען געווען אַ פּאָר זייער שפּאַנענדיקע וואָכן.
פֿאַר דעם האָבן זיי מיר געזאָגט, אַז איך קוק איבערראַשנדיק רויִק אויס.
עס איז אַ גרויסע מאַנשאַפֿט וואָס איר האָט שוין געזען אַרבעטן הינטער די קוליסן.
איך האָב געזען דעם ליפט, איך האָב געזען אַז אַלע זענען ווידער צוריק.
איך בין צופרידן אַז אין דײַטשלאַנד פּאַסירן אַזוי פֿילע ענדערונגען און אַז מיר העלפֿן זיי פאָרמען.
און הײַנט געבן מיר דעם אָנהייב־סיגנאַל צו ווידער אָנפֿירן דעם ענדערונג און צוזאַמענברענגען אײַך אַלע.
אַ גרויסן דאַנק. און דער הוט פֿאַר די נדבֿות.
אַנטשולדיקט? און דער הוט פֿאַר נדבֿות.
יאָ, שפּעטער וועלן טאַקע זײַן נדבֿה־קעסטלעך, אָבער מיר גרייטן זיי נאָך איצט.
דאָס וואָלט געווען גרויס. מיר קענען דאָס טאָן.
אַ דאַנק. אַ דאַנק. יאָ, אַ גרויסן דאַנק.
מיר וועלן דאָ אויבן דורכפֿירן דעם פּראָגראַם. האָפֿנטלעך וועט דער ליפט באַלד אָנקומען.
און דאַן קענען מיר זען ווי עס קומט אַרײַן. די מדיטאַציע וועט אָנהייבן בײַ דרײַ נאָכמיטאָג.
דאָ איז ווידער אונדזער ווונדערלעכער מאָנאַך, דאַדאַ, מיט זײַן מאַנשאַפֿט.
און דאַן הייבט עס זיך אָן פּונקט אין צײַט בײַ דרײַ און אַ האַלב נאָכמיטאָג.
אַ גרויסן דאַנק