RKI protokollarının bu redaktəsi cinayət əməllərini gizlətmək məqsədilə aparılıbmı?
Mən Frank Hannigəm – yəni Hannig Recht, və məni məhz bu, indi redaktə olunmamış bu protokolları oxuyanda heyrətləndirdi.
İnanmayacaqsınız. Sizi əlimdən tutub burada əslində nə baş verdiyini izah edəcəyəm. Və niyə bu bir
skandaldır, niyə biz həqiqətən bu barədə düşünməliyik.
Əvvəllər belə idi: RKI protokolları koronavirus pandemiyası zamanı Federal Hökumətə çatdırılan müvafiq mövqeyi əks etdirir.
Beləliklə, RKI elmi nəticələr əldə etmiş, federal hökuməti bu nəticələr barədə məlumatlandırmış və bu məlumatlara
əsaslanaraq federal hökumət hamımızı koronavirusdan qorumaq üçün qanunlar, tədbirlər, qaydalar və s. qəbul etmişdir.
Normal və rəsmi hissə bu qədər. Amma biz həmişə şübhələrimiz vardı – peyvənd çox tez təqdim olundu, konstitusiya hüquqları və
vətəndaş azadlıqları məhdudlaşdırıldı, maskalar məcburi oldu.
Çox adam o vaxt dedi ki, bu araşdırılmalıdır. İndi kiçik bir qəzet bu protokolları əldə edib ki, biz müstəqil şəkildə araşdıra
bilək RKI-nin koronavirus pandemiyası zamanı hökumətə əslində nə dediyini, bu da onların
hüquqlarımızı məhdudlaşdırmasına imkan verdi.
Və bu qəzet məhz bunu bacarıb. Lauterbach, səhiyyə nazirimiz, məsələn, bu redaktələrin işçi məlumatlarını
qorumaq üçün zəruri olduğunu əsas gətirərək bunu əsaslandırdı.
Bəli, belə ki, üçüncü tərəflər qorunsun və məlumatların qorunması pozulmasın. Və indi bir
neçə gün əvvəl bu şəkilləri ilk dəfə gördüm.
Bu üçüncü tərəf məlumatı olmalıdır?
Bu fayl tamamilə qaralanıb. Və insan düşünür: niyə, niyə bu fayl qaralanıb?
Bu faylın redaktə olunduğu nəzərə alınarsa, hökumətin bunun açıqlanmasını istəməməsinin səbəbi olmalıdır.
Deməli, nəsə gizlədilməli olan şey var və RKI-də bir sızdıran şəxs irəli çıxaraq dedi: "Bu tamamilə qəbuledilməzdir."
Bəli, burada ictimaiyyət aldanır və mən bunu redaktə olunmamış şəkildə dərc edirəm. Belə oldu.
Və ən dəli tərəfi odur ki, bu, yalnız media qanunları baxımından skandal deyil. Bu, hökumətin etimadı
pozmasıdır. Mən belə hekayələrdən belə danışmayacağam.
Xeyr, redaktə olunmamış protokolları oxuyanda aydın olur ki, burada nazir Spahn, nazir Lauterbach və bəlkə də digərləri
tərəfindən çox sadə bir cinayət törədilib; bu çox sadə cinayəti indi izah edəcəyəm, çünki
onun ictimai müzakirə olunmasını istəyirəm.
Bu, sadəcə haradansa kiçik bir çəkməcəyə düşüb itməsin. Kütləvi informasiya vasitələri bu barədə
çox az xəbər verir. Rəsmi media isə nəsə deyir.
Bəli, məlumatların qorunması qalmaqalı əslində heç bir qalmaqal deyil, sadəcə mənasızlıqdır. Xeyr, qalmaqal budur:
Bunun arxasında duran cinayət əməli qanunun çox sadə bir maddəsidir. Cinayət Məcəlləsinin
240-cı maddəsi – məcburetmə – aşağıdakını bildirir.
Səni bu səyahətə özümlə aparacağam. Yenə izah edəcəyəm. Bəli, belə ki, sən vəkillərin necə düşündüyünü başa
düşəsən və sonra... Mən istəyirəm ki, sən bunu başa düşəsən.
Beləliklə, 240-cı maddə bildirir: zorakılıq və ya ciddi zərər təhdidi ilə başqasını hər hansı bir hərəkəti yerinə
yetirməyə, dözməyə və ya yerinə yetirməkdən çəkinməyə məcbur edən şəxs cərimə və ya həbs cəzası ilə cəzalandırılacaq.
İndi bunu bir vəkil kimi nəzərdən keçirək. Gəlin ifadə tərzinə baxaq.
Əvvəlcə, bizdə zorakılıq yoxdur. İndi isə budur: ciddi zərər verməklə hədələyən hər kəs...
Cənab Spahn, cənab Lauterbach və hökumət bizi hansı həssas şərlə hədələyiblər? 83 milyon halda, az deyil.
Elə bu, heyrətamizdir, çünki bizə hədələnən həssas pislik, əgər mən konkret bir şey etməsəm, yəni
əgər peyvənd olunmasam, baş verəcək nəticələrdir.
Əvvəla, sosial kənarlaşdırma: sən antisosialsan, heç bir həmrəylik göstərmirsən. Milli sərhədləri keçməyə icazən
yoxdur; yalnız evindən 20 metr aralığa getməyə icazən var.
Əgər peyvənd olunmasanız, yanğınsöndürən kimi işdən çıxarılacaqsınız. Əgər peyvənd olunmasanız,
həkim və ya tibb bacısı kimi işdən çıxarılacaqsınız.
Əgər peyvənd olunmasanız, hər cəhətdən dezavantajlarla üzləşəcəksiniz. Bütün bunlar həssas bir şər təhdididir.
Yəni işdən çıxarılma təhdidi, bu bir şərdir – əlbəttə ki, bir şərdir. İşdən çıxarılma təhdidi məni bir hərəkət etməyə, yəni
peyvənd olunmağa, yaxud mənim baxış bucağımdan tolerant olmağa, yəni özümə peyvənd olunmağa icazə verməyə məcbur etmək üçündür.
Bu cinayət əməlidir. Bu qədər sadədir. 83 milyon halda biz məcbur edilmışıq.
İndi orada "qanunsuzluq" sözü var və deyə bilərsən ki, hökumət də bunu edib, ona görə də bu qanuni olmalıdır.
Xeyr, bu indi protokoldan yaranan problemdir. Nəticə çıxarmaq üçün, bəli, bu yalnız
Bundestag qanun qəbul etdikdə qanuni ola bilər.
Bəli, əgər hökumət Bundestagi yanıltmış və ona yalan məlumat vermişdirsə, o zaman belə bir qanun qanuni ola
bilməz. Bu halda bütün bu koronavirus qaydaları işləyə bilməz.
Bu qanuni deyil. Biz bu redaktə olunmamış protokolların sayəsində öyrənirik ki, hökumət Robert Koch
İnstitutunun əsl tövsiyələri barədə qəsdən yalan deyib.
Qara örtülmüş hissələr göstərir ki, RKI bir çox məqamda, xüsusilə peyvəndləmə və gücləndiricilərin effektivliyi,
məsələn, uşaqlar üçün gücləndirici peyvəndlər və s. ilə bağlı ciddi narahatlıqlar doğurub.
Bu hökumətə bildirilmişdi. Nazirlər birbaşa müdaxilə edib və bu məlumatın ictimaiyyətə
açıqlanmaması lazım olduğunu bildirmişdilər.
Beləliklə, siz bu peyvənd tələblərini nəhayət qəbul etdirmək üçün həqiqəti qəsdən manipulyasiya etdiniz.
Və bu, əsl qalmaqaldır. Və bu qalmaqala yalnız dövlət prokurorluğu tərəfindən baxıla bilər.
Bu cinayət əməlidir. Hər birimiz öz hərəkətlərimizin məsuliyyətini öz üzərimizə götürməliyik və burada da bu olmalıdır.
Mən bu gün Spahn əleyhinə şikayət edəcəyəm – sadəcə nümunə olaraq – və siz də bunu polis saytına,
onlayn polis bölmələri vasitəsilə edə bilərsiniz.
İctimai prokurorluq oyanmalıdır. Baş prokurorluğa 83 milyon işdə məcburetmə baş verdiyi bildirilməlidir.
Bu, təsəvvür edilə biləcək ən böyük skandaldır: bu cür cinayət törətmiş bir hökumət, sonra bu cinayəti ört-basdır
edib gizlətmək məqsədilə protokolları gizlədərək saxtalaşdırıb və onları ictimaiyyətə açıqlamadan əvvəl silib.
Məncə, konstitusiya dövləti tarixində belə bir şey heç vaxt olmayıb. Biz sadəcə bunun miqyasını başa düşməliyik.
Bu, fərdləri və üçüncü tərəflərin məlumatların qorunması hüquqlarını qorumaq istədiyimiz üçün baş vermədi. Bu, cinayət
əməllərini gizlətmək və ört-basdır etmək məqsədilə baş verdi.