Արդյո՞ք RKI-ի պրոտոկոլների այս խմբագրումը կատարվել է հանցագործությունները ծածկելու նպատակով։
Ես Ֆրենկ Հաննիկն եմ՝ Հաննիկ Ռեխտը, և հենց դա էր, որ ինձ զարմացրեց, երբ կարդում էի այս այժմ չխմբագրված արձանագրությունները։
Դուք չեք հավատա։ Ես ձեր ձեռքը կբռնեմ և կբացատրեմ, թե իրականում ինչ է այստեղ տեղի ունեցել։ Եվ ինչու սա
սկանդալ է, և ինչու մենք իսկապես պետք է դրա մասին մտածենք։
Սկզբում այն այսպիսին էր՝ RKI-ի պրոտոկոլները արտացոլում են Դաշնային կառավարության համապատասխան դիրքորոշումը,
ինչպես այն հայտնի էր կորոնավիրուսի պանդեմիայի ընթացքում։
Այսպիսով, RKI-ն ուներ գիտական եզրակացություններ, տեղեկացրեց դաշնային կառավարությանը դրանց մասին, և այս տեղեկությունների հիման
վրա դաշնային կառավարությունը ընդունեց օրենքներ, միջոցառումներ, կանոնակարգեր և այլն, որպեսզի մեզ բոլորիս պաշտպանի կորոնավիրուսից։
Ստանդարտ ու պաշտոնական մասի համար այսքանն էր։ Բայց մենք միշտ կասկածներ ունեինք՝ պատվաստանյութը չափազանց արագ
թողարկվեց, սահմանադրությունն ու քաղաքացիական ազատությունները սահմանափակվեցին, իսկ դիմակները դարձան պարտադիր։
Շատերը այդ ժամանակ ասում էին, որ սա պետք է հետաքննվի։ Հիմա մի փոքր թերթ կարողացել է դատական հայց ներկայացնել՝ պահանջելով, որ
այդ արձանագրությունները հանձնվեն, որպեսզի մենք կարողանանք անկախորեն ուսումնասիրել, թե RKI-ն իրականում ինչ է ասել
կառավարությանը կորոնավիրուսային պանդեմիայի ընթացքում, ինչը, իր հերթին, թույլ է տվել նրանց սահմանափակել մեր իրավունքները։
Եվ այս թերթը հենց դա է հաջողվել անել։ Լաուտերբախը, մեր Առողջապահության նախարարը, օրինակ,
հիմնավորեց, որ այս տվյալների անջատումները անհրաժեշտ են աշխատակիցների տվյալները պաշտպանելու համար։
Այո, որպեսզի երրորդ կողմերը պաշտպանված լինեն և տվյալների պաշտպանությունը չխախտվի։ Եվ հիմա ես մի
քանի օր առաջ առաջին անգամ տեսա այս լուսանկարները։
Դա իբր երրորդ կողմի տվյալներ՞ են։
Այս ֆայլը ամբողջությամբ սևացված է։ Եվ մարդը զարմանում է՝ ինչու՞, ինչու՞ է այս ֆայլը սևացված։
Հաշվի առնելով, որ այս ֆայլը խմբագրվել է, պետք է լինի պատճառ, թե ինչու կառավարությունը չի ցանկանում, որ այն հրապարակվի։
Այսպիսով, անշուշտ կա ինչ-որ բան ծածկելու, և RKI-ում մի բացահայտող է դիմել ու ասել. «Սա անհեթեթ է»:
Այո, այստեղ հանրությանը խաբում են, և ես սա հրապարակում եմ առանց խմբագրման։ Սա է տեղի ունեցածը։
Եվ ամենահետաքրքիրն այն է, որ սա ոչ միայն լրատվական օրենսդրության խախտում է։ Սա կառավարության վստահության խախտումն
է։ Ես նման պատմությունների մասին անգամ չեմ ուզում խոսել։
Ոչ, երբ կարդում ես չխմբագրված արձանագրությունները, պարզ է դառնում, որ այստեղ հանցագործություններ են կատարվել նախարար Սփանի,
նախարար Լաուտերբախի և, հավանաբար, նաև այլոց կողմից՝ շատ պարզ, շատ պարզ հանցագործություն, որը հիմա կբացատրեմ ձեզ, քանի
որ ուզում եմ, որ դրա շուրջ հանրային քննարկում տեղի ունենա։
Որ դա պարզապես չի անհետանա ինչ-որ փոքրիկ դարակում։ Մեդիան դրա մասին շատ չի հաղորդում։
Պաշտոնական լրատվամիջոցները ինչ-որ բան են ասում։
Այո, տվյալների պաշտպանության սկանդալը իրականում ընդհանրապես սկանդալ չէ, դա ուղղակի անհեթեթություն է։ Ոչ, սկանդալը սա է։
Վերջիվերջո այս ամենի հիմքում ընկած հանցագործությունը Քրեական օրենսգրքի շատ պարզ հոդվածն է։ Քրեական օրենսգրքի
240-րդ հոդվածը՝ «Փոխհատուցում», սահմանում է հետևյալը։
Ես քեզ ճանապարհորդության ընթացքում կհետևեմ։ Ես դա կրկին կբացատրեմ։ Այո, որպեսզի դու հասկանաս, թե ինչպես ենք մենք՝
փաստաբաններս, մտածում, և հետո… ես ուզում եմ, որ դու հասկանաս։
Այսպիսով, 240-րդ հոդվածը սահմանում է՝ ով բռնության կամ ծանր վնաս պատճառելու սպառնալիքի միջոցով անօրինական կերպով ստիպում է
մեկ ուրիշին կատարել, հանդուրժել կամ ձեռնպահ մնալ որևէ գործողություն կատարելուց, պատժվում է տուգանքով կամ ազատազրկմամբ։
Հիմա եկեք սա քննենք այնպես, ինչպես դա կաներ փաստաբան։ Եկեք նայենք բառապաշարին։
Առաջին հերթին, մենք բռնություն չենք կիրառում։ Հիմա ահա թե ինչ է ստացվում՝ ով սպառնում է պատճառել լուրջ վնաս…
Ի՞նչ նուրբ չարությամբ են մեզ սպառնացել պարոն Սփհանը, պարոն Լաուտերբախը և կառավարությունը։ 83 միլիոն դեպքի համար, ոչ պակաս։
Սա հենց այն է, ինչը այդքան զարմանալի է, որովհետև մեզ սպառնացող զգայուն չարիքը հենց այն հետևանքներն են, որոնք տեղի կունենան,
եթե ես չանեմ որևէ կոնկրետ բան, այսինքն՝ եթե չեմ պատվաստվի։
Առաջին հերթին՝ սոցիալական մեկուսացում։ Դու անսոցիալ ես, չես ցուցաբերում համերաշխություն։ Քեզ չի թույլատրվում հատել ազգային
սահմանները; թույլատրվում է միայն 20 մետր հեռանալ քո տանից։
Եթե չպատվաստվեք, ձեզ կազատեն հրշեջի պաշտոնից։ Եթե չպատվաստվեք, ձեզ կազատեն բժշկի կամ բուժքրոջ պաշտոնից։
Եթե չպատվաստվեք, բոլոր առումներով կկրեք թերություններ։ Սա ամբողջությամբ զգայուն չարի սպառնալիք է։
Այսինքն՝ աշխատանքից ազատվելու սպառնալիքը չարիք է՝ իհարկե, դա չարիք է։ Աշխատանքից ազատվելու սպառնալիքը կիրառվում է ինձ ստիպելու
համար կատարել մի արարք՝ մասնավորապես պատվաստում, կամ, իմ մասով, հանդուրժողականություն՝ այսինքն՝ թույլ տալ ինձ պատվաստվել։
Դա հանցագործություն է։ Այն այդքան պարզ է։ 83 միլիոն դեպքերում մեզ հարկադրել են։
Հիմա այնտեղ կա «օրինականության բացակայություն» բառը, և կարելի է ասել՝ բայց կառավարությունն
էլ է դա արել, ուստի դա պետք է օրինական լինի։
Ոչ, դա այն խնդիրն է, որը այժմ առաջ է գալիս արձանագրություններից։ Եզրափակելով՝ այո, դա կարող է օրինական
լինել միայն այն դեպքում, եթե Բունդեսթագը ընդունի օրենք։
Այո, եթե կառավարությունը սխալ տեղեկություններ է տրամադրում Բունդեսթագին, ապա նման օրենքը չի կարող օրինական լինել։ Այդ
դեպքում բոլոր այս կորոնավիրուսի կանոնակարգերը չեն կարող գործել։
Դա օրինական չէ։ Մենք այս չխմբագրված արձանագրություններից իմանում ենք, որ կառավարությունը դիտավորյալ ստել է
Ռոբերտ Կոխի ինստիտուտի իրական առաջարկությունների մասին։
Շեշտադրված հատվածները ցույց են տալիս, որ RKI-ն բազմաթիվ կետերի առնչությամբ, հատկապես պատվաստումների և բուստերների
արդյունավետության, օրինակ՝ երեխաների բուստերային պատվաստումների և այլն, կապակցությամբ լուրջ մտահոգություններ է հայտնել։
Սա հաղորդվեց կառավարությանը։ Վարչապետներն անմիջապես միջամտեցին և հայտարարեցին, որ այս տեղեկությունը չի կարելի հրապարակել։
Այսինքն՝ դուք դիտավորյալ խեղաթյուրել եք ճշմարտությունը, որպեսզի ի վերջո պարտադրեք այս պարտադիր պատվաստումը։
Եվ սա է իսկական սկանդալը։ Եվ այս սկանդալը պետք է լուծվի, ինչը կարող է իրականացնել միայն հանրային դատախազության գրասենյակը։
Դա քրեական հանցագործություն է։ Մենք յուրաքանչյուրս պետք է պատասխանատվություն ստանձնենք մեր գործողությունների
համար, և այստեղ նույնպես դա պետք է տեղի ունենա։
Ես այսօր Սփահնի դեմ բողոք կներկայացնեմ՝ ընդամենը օրինակ, և դուք նույնպես կարող եք նույնը անել
ոստիկանության կայքի և առցանց ոստիկանության բաժինների միջոցով։
Հանրային դատախազության գրասենյակը պետք է արթնանա։ Գլխավոր դատախազության գրասենյակին պետք է
տեղեկացնել, որ 83 միլիոն դեպքերում կիրառվել է հարկադրանք։
Սա պատկերացնելի ամենամեծ սկանդալն է՝ կառավարություն, որը այս կերպ կատարել է քրեական հանցագործություն, ապա մուծել և կեղծել
է այս արձանագրությունները, նախքան դրանք հանրությանը հրապարակելը, որպեսզի ծածկի և թաքցնի այդ հանցագործությունը։
Ես չեմ կարծում, որ երբևէ սահմանադրական պետությունում եղել է նման բան։ Մենք պարզապես պետք է հասկանանք դրա մասշտաբը։
Սա տեղի չունեցավ այն պատճառով, որ մենք ցանկանում էինք պաշտպանել անհատներին և երրորդ կողմերի տվյալների
պաշտպանության իրավունքները։ Սա տեղի ունեցավ հանցագործությունները թաքցնելու և ծածկելու նպատակով։