Оё ин таҳрири протоколҳои RKI бо мақсади пинҳон кардани ҷиноятҳо анҷом дода шудааст?
Ман Фрэнк Ҳанниг ҳастам – яъне Ҳанниг Рекхт, ва ҳамин чизест, ки ҳангоми хондани ин
протоколҳои ҳоло бе таҳрир маро ба ҳайрат овард.
Шумо бовар намекунед. Ман шуморо дасти шуморо мегирам ва шарҳ медиҳам, ки дар асл дар ин ҷо чӣ рӯй додааст. Ва чаро ин як
скандал аст ва чаро мо воқеан бояд дар бораи он фикр кунем.
Аввалан, он чунин буд: протоколҳои RKI мавқеи дахлдори Ҳукумати Федералӣ, ки дар давраи пандемияи
коронавирус ба он маълумот дода шуда буд, инъикос мекунанд.
Аз ин рӯ, RKI натиҷаҳои илмиро ба даст овард, ҳукумати федералиро дар бораи онҳо огоҳ намуд ва бар асоси ин маълумот
ҳукумати федералӣ қонунҳо, чораҳо, меъёрҳо ва ғайраро қабул кард, то ҳамаи моро аз вируси коронӣ ҳифз кунад.
Ҳамин буд қисми муқаррарӣ ва расмӣ. Аммо мо ҳамеша шубҳа доштем – ваксина хеле зуд ҷорӣ шуд, конститутсия ва
озодиҳои шаҳрвандӣ маҳдуд карда шуданд ва ниқобҳо ҳатмӣ шуданд.
Бисёре аз мардум дар он замон гуфтанд, ки ин бояд таҳқиқ мешуд. Ҳоло як рӯзномаи хурд тавонист ин протоколҳоро ба даст орад, то
мо мустақилона баррасӣ кунем, ки RKI дар давраи пандемияи коронавирус воқеан ба ҳукумат чӣ гуфтааст,
ки ин ба онҳо имкон дод ҳуқуқҳои моро маҳдуд кунанд.
Ва ин рӯзнома тавонист ҳамин корро анҷом диҳад. Лаутербах, котиби тандурустии мо, инро бо он асоснок кард, ки, масалан, ин
маҳдудиятҳои дастрасӣ барои ҳифзи маълумоти кормандон заруранд.
Бале, то шахсони сеюм ҳифз шаванд ва ҳифзи маълумот вайрон нашавад. Ва ман чанд рӯз пеш бори аввал ин аксҳоро дидам.
Ин маълумот бояд маълумоти тарафи сеюм бошад?
Ин файл пурра пинҳон карда шудааст. Ва кас ҳайрон мешавад: чаро, чаро ин файл пинҳон карда шудааст?
Бо назардошти он ки ин файл таҳрир шудааст, бояд сабабе вуҷуд дошта бошад, ки ҳукумат намехоҳад он ошкор шавад.
Пас бояд чизе бошад, ки пинҳон карда шавад, ва як ошкоркунандаи иттилоъ дар RKI баромада гуфт: «Ин ғайри қобили қабул аст.»
Бале, ҷомеаи оммавӣ дар ин ҷо фиреб мехӯрад ва ман инро бидуни ягон таҳрир нашр мекунам. Ин аст он чизе, ки рӯй дод.
Ва чизе, ки девонакунанда аст, ин аст, ки ин на танҳо як скандал аз нуқтаи назари қонунҳои ВАО аст. Ин вайрон
кардани эътимод аз ҷониби ҳукумат аст. Ман ҳатто намехоҳам дар бораи чунин ҳикояҳо гап занам.
Не, вақте ки протоколҳои бе таҳрирро мехонед, равшан мешавад, ки дар ин ҷо ҷиноятҳо содир шудаанд — аз ҷониби вазир Шпан, вазир
Лаутербах ва, эҳтимол, дигарон низ; яъне як ҷинояти хеле оддӣ, хеле содда, ки ман ҳоло онро ба шумо шарҳ
медиҳам, зеро мехоҳам, ки он ба таври оммавӣ муҳокима шавад.
Ки он танҳо дар кадоме аз ҷевончаҳои хурд гум нашавад. ВАО дар ин бора чандон хабар намедиҳанд. ВАО-и расмӣ чизе мегӯянд.
Бале, ин скандали ҳифзи маълумотҳо дар асл ҳеҷ гуна скандал нест, ин танҳо беасосӣ аст. Не, скандал ҳамин аст:
Ҷинояте, ки дар ниҳоят дар паси ин қарор дорад, банди хеле оддии Кодекси ҷиноятӣ мебошад. Моддаи
240 – Кодекси ҷиноятӣ – Маҷбурсозӣ чунин мегӯяд.
Ман туро дар ин сафар ҳамроҳ мебарам. Ман онро боз шарҳ медиҳам. Бале, то ки ту фаҳмӣ, ки мо вакилони ҳуқуқ чӣ
гуна фикр мекунем ва сипас... Ман мехоҳам, ки ту фаҳмӣ.
Пас, банди 240 мегӯяд: Ҳар касе, ки бо зӯроварӣ ё таҳдиди расонидани зарари ҷиддӣ шахси дигарро маҷбур мекунад,
ки амалеро анҷом диҳад, таҳаммул кунад ё аз анҷом додани амал худдорӣ кунад, бо ҷарима ё ҳабс ҷазо дода мешавад.
Ҳоло биёед инро мисли як вакил баррасӣ кунем. Биёед ба тарзи баён назар андозем.
Аввалан, мо хушунат намекунем. Ҳоло ин аст: ҳар касе, ки таҳдид мекунад, ки зарари ҷиддӣ расонад...
Бо кадом бади ҳассос ҷаноби Шпан, ҷаноби Лаутербах ва ҳукумат моро таҳдид карданд? Дар 83 миллион ҳолат, на камтар.
Ҳамин чиз воқеан ҳайратангез аст, зеро зарари ҳассосе, ки ба мо таҳдид мешавад, оқибатҳоест, ки дар сурате рӯй медиҳанд, ки
ман як кори мушаххасро анҷом надиҳам, яъне агар ман эм нагирам.
Аввалан, истиснои иҷтимоӣ: шумо зиддиҷамъиятӣ ҳастед, ягон ҳамбастагӣ нишон намедиҳед. Шумо иҷозат
надоред сарҳадҳои миллиро убур кунед; шумо танҳо метавонед то 20 метр аз хонаи худ дур шавед.
Агар шумо эм нагиред, шуморо аз кори оташнишонӣ ихроҷ мекунанд. Агар шумо эм нагиред, шуморо
аз кори духтур ё ҳамшираи тиббӣ ихроҷ мекунанд.
Агар шумо эм нагиред, дар ҳама ҷиҳатҳо зарар хоҳед дид. Ҳамаи ин таҳдиди як бадии ҳассос аст.
Яъне таҳдиди ихроҷ – ин бадӣ аст, албатта ин бадӣ аст. Таҳдиди ихроҷ маро маҷбур мекунад, ки як амалро анҷом
диҳам, яъне эмгузаронӣ, ё, аз назари ман, таҳаммулпазирӣ, яъне ба худ иҷозат диҳам, ки эмкунӣ шавам.
Ин ҷиноят аст. Ҳамин қадар сода аст. Дар 83 миллион ҳолат мо маҷбур шудаем.
Ҳоло дар он ҷо калимаи хурди «ноқонунӣ» ҳаст, ва шумо метавонед бигӯед: «хуб, аммо ҳукумат
ҳам ин корро кардааст, пас он бояд қонунӣ бошад».
Не, ин мушкилоте аст, ки ҳоло аз протоколҳо ба вуҷуд меояд. Хулоса, ҳа, он танҳо дар сурате
қонунӣ мешавад, ки Бундестаг қонун қабул кунад.
Бале, агар ҳукумат Бундестагро гумроҳ карда, ба он маълумоти бардурӯғ диҳад, пас чунин қонун наметавонад қонунӣ бошад. Дар он
сурат, ҳамаи ин қоидаҳои марбут ба коронавирус кор намекунанд.
Ин қонунӣ нест. Аз ин протоколҳои нашршуда мо мефаҳмем, ки ҳукумат қасдан дар бораи
тавсияҳои воқеии Институти Роберт Кох дурӯғ гуфтааст.
Қисматҳои сиёҳпӯшшуда нишон медиҳанд, ки RKI дар бисёр масъалаҳо, махсусан дар робита ба эмгузаронӣ ва
самаранокии бустерҳо, масалан эмкунии бустерӣ барои кӯдакон ва ғайра, нигарониҳои ҷиддӣ баён кардааст.
Ин ба ҳукумат хабар дода шуд. Вазирон мустақиман дахолат карда, изҳор доштанд, ки ин маълумот набояд нашр шавад.
Пас шумо бо нияти пешбурди ниҳоӣ ин эмгузаронии ҳатмиро ҳақиқатро қасдан таҳриф кардед.
Ва ҳамин воқеан скандал аст. Ва бояд бо ин скандал бархӯрд карда шавад, ки онро танҳо Прокуратураи давлатӣ анҷом дода метавонад.
Ин ҷиноят аст. Ҳар яки мо бояд барои амалҳоямон масъулият бар дӯш гирем, ва ин бояд дар ин ҷо низ татбиқ шавад.
Ман имрӯз алайҳи Шпаан шикоят менависам – танҳо ҳамчун як мисол – ва шумо низ метавонед ҳамин корро тавассути
вебсайти пулис ва тавассути шӯъбаҳои пулиси онлайн анҷом диҳед.
Идораи прокурори давлатӣ бояд ҳушёр шавад. Идораи додситонии кул бояд огоҳ карда шавад, ки
дар 83 миллион парванда маҷбурсозӣ рух додааст.
Ин бузургтарин скандалест, ки тасаввур кардан мумкин аст: ҳукумате, ки ба ин тарз ҷиноят содир кардааст ва сипас
ин протоколҳоро пеш аз нашр ба омма сиёҳ карда ва таҳриф намудааст, то ин ҷиноятро пӯшонида ва пинҳон созад.
Ман фикр намекунам, ки дар як давлати конститутсионӣ ҳеҷ гоҳ чизе монанди ин вуҷуд дошта
бошад. Мо танҳо бояд миқёси онро дарк кунем.
Ин рӯй надод, зеро мо мехостем шахсиятҳоро ва ҳуқуқҳои ҳифзи маълумоти тарафи сеюмро ҳимоят кунем. Ин
барои пинҳон кардан ва пинҳонсозии ҷиноятҳо рӯй дод.