من هیجان‌زده‌ام.
هوای عالی، فضایی فوق‌العاده و مردم صلح‌دوست در هر کجا که نگاه کنید.
من از همین حالا مشتاق پوشش در رسانه‌های باکیفیت ما هستم.
بله، چون حقیقت همیشه مسئله‌ای پیچیده است، به‌ویژه در آلمان. جایی که علاوه بر این، افراد
زیادی از سندرم طولانی تگس‌شاو رنج می‌برند.
خب، حقیقت، یعنی همان حقیقت واحد، در واقع وجود ندارد.
پس، چه در مورد گذار انرژی باشد، چه تغییرات اقلیمی ساخت بشر یا وضعیت ویروس کرونا.
بسته به اینکه از چه کسی بپرسید و از چه حقایقی بی‌خبر باشد، حقیقت ممکن است به یک شکل یا شکل دیگر جلوه کند.
همین امر در مورد مسئله اوکراین و این پرسش که آیا تهاجم رئیس‌جمهور پوتین قوانین بین‌الملل را نقض کرده است، نیز صدق می‌کند.
ظاهراً افرادی هستند که می‌گویند تهاجم روسیه مغایر با حقوق بین‌الملل نبوده است، زیرا
جمهوری‌های دونباس قبلاً از دولت مرکزی جدا شده بودند.
همان‌طور که کوزوو از صربستان جدا شده بود، جمهوری‌های دونباس نیز از اوکراین جدا شدند.
پوتین رئیس‌جمهور جمهوری‌های آنها را به رسمیت شناخته، با آنها توافق‌نامهٔ کمک متقابل امضا کرده و بدین
ترتیب روسیه حتی موظف به ارائهٔ حمایت نظامی خواهد بود.
با این حال، دیگران می‌گویند که بله، البته تهاجم روسیه برخلاف حقوق بین‌الملل است؛ در این مورد واقعاً هیچ شکی نیست.
جنگ تجاوزگرانه و بی‌رحمانه، نقض آشکار حقوق بین‌الملل.
دقیقاً مثل آن زمان، در مارس ۱۹۹۹، وقتی ایالات متحده آمریکا، آلمان، فرانسه و ۱۶ کشور دیگر عضو ناتو یوگسلاوی را بمباران کردند.
وحشیانه و مغایر با حقوق بین‌الملل.
من نمی‌خواهم جنگ اوکراین را با جنگ یوگسلاوی یکسان بدانم.
نه، آن نیست. منظورم این است که این امکان‌پذیر نیست.
این امر به سادگی غیرممکن است، زیرا در جنگ تجاوزکارانه و بی‌رحمانه علیه یوگسلاوی که حقوق بین‌الملل را نقض کرد،
برای متجاوزان—یعنی ایالات متحده، آلمان، فرانسه و سایر کشورهای ناتو—هیچ تحریمی اعمال نشد.
پس تا آنجا که به حقیقت در کاباره مربوط می‌شود، به‌عنوان یک هنرمند کاباره طبیعتاً برایم راحت‌ترین است که همان
حقیقتی را انتخاب کنم که به‌اصطلاح جریان اصلی می‌خواهد بشنود.
بله، لطفاً، هر کسی که به این حملهٔ عمومی به پوتین بپیوندد، چیزی برای ترسیدن ندارد؛ آنها در سمت درست هستند.
تشویق به صدا درمی‌آید.
اما حالا فرض کنید، فقط فرض کنید، من با آن همراهی نکردم و در عوض به انتقاد از پوتین اعتراض کردم.
البته که من این کار را انجام نمی‌دهم.
نه، من این کار را انجام نمی‌دهم. گوش کن، من دیوانه نیستم.
نمی‌خواهم ریسک کنم که کسی در اینترنت محل حضور بعدی‌ام را پیدا کند، سپس با برگزارکننده یا شهردار محلی تماس
بگیرد و مرا به‌عنوان طرفدار پوتین یا حتی نازی بدنام کند.
من این کار را انجام نمی‌دهم.
خب، اما حالا فرض کنیم، فقط فرض کنیم که من این کار را انجام می‌دادم.
پس فقط فرض کنید، صرفاً به طور فرضی.
من این کار را انجام می‌دادم و می‌پرسیدم چه کسانی دیگر می‌توانند به‌طور مشترک مسئول جنگ اوکراین
باشند و این جنگ در واقع از چه مدت پیش در جریان است.
پس اکنون بیش از دو سال، یا بهتر بگوییم بیش از ده سال است که توسط سیاست‌های غربی و رسانه‌های تأثیرگذار ما به چالش کشیده نشده است.
بله، یا آیا علل جنگ در اوکراین شاید حتی به بیش از ده سال پیش بازمی‌گردد؟
منظورم این است که همه‌چیز تاریخچه دارد.
ما امروز هم اینجا به طور تصادفی نیستیم.
و کودکان صرفاً از هیچ‌جا به دنیا نمی‌آیند.
نه، پشت ماجرا یک داستان وجود دارد.
همیشه یک داستان پشت‌صحنه وجود دارد.
بله، و این می‌تواند در جنگ اوکراین نیز نقش داشته باشد.
برای مثال، پس از سقوط دیوار برلین، روسیه مرزهای خارجی خود را هرچه بیشتر به کشورهای ناتو نزدیک کرد.
اما لطفاً، خوشحالم که به سمت راست نگاه کنم.
اما این به آن معنا نیست که من نتوانم با چپ‌گرایان اینجا کنار بیایم.
من نمی‌خواهم به هیچ وجه تهاجم روسیه را توجیه کنم.
بله، چه برسد به دفاع از پوتین.
نه، من فقط دارم از خودم سؤال می‌پرسم.
چرا، برای مثال، غرب همیشه آدم خوب و روسیه همیشه آدم بد است؟
چرا؟
چرا غرب استقلال کوزوو را بدون همه‌پرسی پذیرفت؟
استقلال کریمه با وجود همه‌پرسی؟
چرا وقتی باراک اوباما در نقض حقوق بین‌الملل سوریه، لیبی و یمن را بمباران کرد، هیچ اعتراض رسانه‌ای صورت نگرفت؟
چرا وقتی ولادیمیر پوتین به اوکراین حمله می‌کند، در رسانه‌ها چنین جنجالی برپا می‌شود؟
بله، چون ولادیمیر پوتین جایزه صلح نوبل را ندارد؟
پس حالا تصور کن اگر من چنین چیزهایی را اینجا بیاورم.
منظورم اینه که من این کار رو انجام نمی‌دم.
اما اگر من این کار را انجام می‌دادم، ممکن بود مشکلاتی پیش بیاید.
زیرا امروزه هر کسی که روایت دولت را زیر سؤال ببرد، به‌عنوان یک عوام‌فریب تلقی می‌شود.
ماده ۱۳۰ قانون مجازات اسلامی امکان تعقیب کسانی را که به نفرت‌افکنی می‌پردازند، فراهم می‌کند.
و به همین دلیل فکر می‌کنم بهتر است از موضوعاتی مانند روسیه و اوکراین دوری کنیم.
تو همین حالا نصف راه زندان را طی کرده‌ای.
و چه کسی چنین چیزی را می‌خواهد؟
به هر حال من نه.
و اگر به‌خاطر یک سوءتفاهم یا چیز دیگری قرار باشد دستگیر شوم، آنگاه می‌خواهم مثل گرتا تونبرگ در لوتزرات دستگیر شوم.
پس، آنچه هنوز می‌توان بدون هیچ مشکلی پرسید این است که جنگ در اوکراین تا چه زمانی ادامه خواهد داشت.
به گفته سناتور آمریکایی لیندزی گراهام، آمریکایی‌ها تا آخرین اوکراینی خواهند جنگید.
و کارشناسان جنگ آلمانی مانند رودریش – تو باید جنگ را به روسیه ببری، کیزهه‌وتر.
و آنتون – هافرایتر، من تقریباً یک‌بار وزیر کشاورزی شدم.
در نامه‌ای شخصی به جو بایدن، آنها صراحتاً اعلام کردند که دلیلی برای رد تمدید جنگ پس از پایان سال نمی‌بینند.
این جنگ، که در آن ایالات متحده در کنار اوکراین ایستاده است نه از روی دلسوزی، بلکه به خاطر منافع راهبردی خود،
همان‌طور که کامالا هریس در اجلاس موسوم به صلح در سوئیس گفت.
این جنگ که می‌توانست تنها چند هفته پس از آغازش در استانبول پایان یابد، ظاهراً قرار است تا حد امکان ادامه یابد.
خب، بعد چه می‌شود؟
شایان ذکر است که کسانی که برای جنگ هواداری می‌کنند، هرگز در خط مقدم دیده نخواهند شد و فرزندانشان نیز همین‌طور.
اما در نتیجه، مرگ‌های بیشتری رخ می‌دهد.
مرده و مرده‌تر
پس از قتل حرفه‌ای چه می‌آید؟
سپس آنچه پس از هر جنگ می‌آید.
پس از جنگ، صلح می‌آید.
و این پیشنهاد من است: به سادگی جنگ را حذف کنید.
خیلی متشکرم.