Ana kahanan ora tentrem sing cukup gedhe ing siaran umum.
Nganti mangsa semi 2024, luwih saka 100 karyawan ARD, ZDF, lan Deutschlandradio ngeluh ing sawijining
manifesto manawa meh ora ana kabebasan nyatakaké pendapat lan saben panemu sing béda dibungkam.
Skandal!
Nanging saya akèh warga sing ora puas, lan penyiar umum saya kerep kena paukuman ing peringkat jajak pendapat.
Apa ora kaget yèn para penyiar iki, sing dibiayai déning biaya wajib, ngetokaké panemu sing padha ing saben krisis,
maringi ceramah marang rakyat kanthi cara sepihak, mencekik swara sing béda lan ngremehké wong-wong sing mikir béda?
Wis suwe uga ora bisa dimangerteni kenapa media pajeg wajib iki ora bisa ngatur kanthi kira-kira 8,6 milyar
euro saben taun lan terus-terusan nuntut dhuwit luwih akeh.
Jerman wis nduwèni sistem penyiaran umum paling larang ing donya.
Miliaran miliaran lagi miliu menyang saluran-saluran sing diraguhi.
Jumlah dhuwit sing nggegirisi lagi dibelanjakaké kanggo mebel mewah sing regané ora perlu larang
kanggo nganyari studio film WDR ing Cologne waé.
Biaya renovasi mundhak saka 130 dadi 240 yuta euro.
Kurang saka 10% saka ragad lisensi siaran ARD digunakake kanggo skema pensiun perusahaan.
Miturut angka: 564 yuta euro sajrone setaun mung kanggo pensiun lan tunjangan purna tugas saka mantan karyawané.
ZDF kabaré wis nyisihaké € utawa 5,8 yuta euro kanggo pambayaran pensiun mantan direktur ZDF, Thomas Bellut.
Dheweke nampa luwih saka 30.000 euro saben wulan saka pensiun.
Endi rasa proporsi nalika panyiar kaya Markus Lanz nampa gaji taunan watara £1,9 yuta, dene pensiunan
mung kudu urip nganggo rata-rata £16.440 saben taun?
Napa badut sing diraguhi kaya Oliver Welke entuk watara €1,2 yuta saben taun, dene kasir sing kerja keras mung entuk €32.500?
Kita penasaran krungu apa sing diomongake warga biasa ing dalan bab kahanan iki.
Ora, aku ora ngerti yèn dhèwèké entuk sak kuwi akèh. Ya, wis...
... Aku ora mikir iki adil, ora.
1,9 yuta saben taun
Dibiayai saka ragad lisensi sing kudu dibayar saben warga, kalebu ing Jerman.
... Ya, ora asring ana sing nggawe aku kaku ora bisa ngomong, nanging iki pancen nggumunake.
Aku kira yen dheweke ora sukses, dheweke bakal langsung dipecat lan banjur ora bakal ana ing gambar.
Mulane, dheweke pancen nindakake akeh supaya bisa entuk sak kuwi.
... dibayar nganggo ragad siaran umum, yaiku ragad GEZ, sing kudu dibayar saben warga ing Jerman.
Apa kowe mikir kuwi adil?
Ora, pancen ora.
Kékelan saya tambah.
Apa kuwi isih proporsional? Apa kuwi isih adil?
Ya, aku ora mikir kaya ngono.
Nanging uga amarga aku wong sing pracaya marang kaadilan, lan sakabehe masalah gaji CEO sing pitu digit iki ora pantes ana.
6.000, 7.000 euro? Net...
Wong lanang iku entuk meh 1,2 yuta saben taun.
Sak kuwi?!
... 45 ... 50?
Ya, meh 1,2 yuta iku resolusiné.
Dheweke entuk 1,2 yuta?!
Inggih.
Banjur ana Markus Lanz, umpama.
Dheweke ngluwihi kabeh kanthi 1,9 yuta.
Absurd!
: Aku ora entuk penghasilan akeh. Aku wis pensiun, nanging aku isih kudu mbayar kabeh.
Pensiunan entuk rata-rata watara £16.000 saben taun, kira-kira.
sajrone taun
Sithik luwih sithik.
Sithik luwih sithik, ya.
Lan saiki mung delengen angka 16.000 dibandhingake karo 1.234.321, 1,2 yuta – apa kuwi adil miturut panemumu?
Wah, kuwi kakehan dhuwit!
Sampeyan bisa maringi sithik marang wong liya.
utawa ing panggonan bebané abot, wong-wong sangsara banget...
Akeh wong sing nganggur amarga pandemi coronavirus lan kesulitan liyane.
... Lan ing kono dhèwèké bisa maringi sithik marang wong liya utawa entuk sithik luwih sithik.
... Ya, nanging iku ora adil.
Ya, dhèwèké iku wong sing kondhang banget.
Lan lumrah yen wong-wong misuwur entuk penghasilan sing luwih akeh, kaya pemain bal-balan, aktor, lan sapiturute.
Nanging mesthi wae iki cetha manawa iki dibiayai dening kita, lan kanthi 1,9 yuta kowe bisa nglakoni proyek sing luwih apik.
kanggo maringi pangajaran marang wong utawa nglakokaké proyek liya apa waé.
Mulane aku mikir kuwi sombong banget, pancen kakehan kanggo penghasilane.
Ya, mesthi wae ana sing mikir keadilan ana ing endi, kaadilan ana ing endi...
Ya, kuwi dhuwit umum, kuwi uga ragad...
Ya, dhuwit kita. Dhuwit kita... kanthi kasar.
... pancen medeni ... Dadi,
kanggo kowe bisa dadi sugih banget karo iku... meh rong yuta saben taun.
Aku nemokake kuwi ngagetake.
Aku mikir iki pancen ora adil tenan amarga saiki kabeh wong kudu mbayar ragad lisensi.
Contone, saiki aku ora duwe televisi ing omah, nanging aku ora mikir yen kuwi penting saiki
amarga undang-undange wis owah ing kene, ing Jerman.
Kabeh wong kudu mbayar, apa duwe televisi utawa ora.
Warta saiki iki banget, banget negatif.
Kadhangkala kowe nyalakake TV jam wolu bengi, utawa nalika jeda setengah wektu ing Kejuaraan Eropa, lan mung ana Israel,
Siria, perang ing Ukraina, kahanan ing Amerika Serikat, lan kowe mikir: Astaga, apa mung kuwi kabar sing saiki ana?
Kowe ora serius.
Panemu sing ora umum asring didhukung karo foto-foto sing ora nyenengake, banjur dipresentasikake
dening wong-wong sing nyatakake panemu kasebut.
Aku ora sarujuk karo dheweke babar pisan, nanging aku mung mikir yen pendapat sing beda kudu dipresentasikake.
Contone, kita duwe AfD, sing ing wiwitan ora tau ditampilake ing acara obrolan.
Banjur padha diundang menyang acara obrolan.
Sak suwéné kita ngidini wong-wong mau mlebu ing Parlemen, kita uga kudu nyiarkan kabèh panemu sacara umum – kaya
déné diungkapaké, tanpa nggilap utawa ngowahi apa-apa – lan saben wong kudu bisa mbentuk panemu dhéwé.
Aku ora mikir yèn kita warga iku bodho banget nganti kudu diwènèhi kabèh kanthi cara gampang.
Kita ora perlu wedi.
Kabeh wong nindakake dhewe-dhewe, banjur kita bakal nemokake cara sing apik kanggo maju.
Kabeh liyane iku paternalisme, ora preduli apa kuwi asalé saka kiwa ekstrim utawa Partai
Ijo, utawa saka tengen utawa tengen ekstrim.
Para pamirsa, Jerman ora mung nduwèni sistem penyiaran umum paling larang ing donya, miturut laporan Handelsblatt.
Kanthi pungutan wajib sing terus mundhak, kita uga mbiyayai gaji sing kakehan lan pambayaran pensiun.
Kita mbayar saluran sing diraguhi lan biaya kemewahan sing ora perlu.
Nanging sing paling awon yaiku:
Kita mbayar kanggo pelaporan sing saktenane sepihak, manipulatif, lan seragam, sing nyebabake
jurang jero ing masyarakat lan nyegah diskusi terbuka.
Kla.TV wis ndokumentasikake kahanan sing ora bisa ditampa ing "media pungutan wajib" kanthi rinci
banget, lan kita kanthi tegas nyaranake program iki:
Pajak wajib kanggo media senjata perang / 40 alasan kenapa aku ora mbayar maneh (dening Ivo Sasek).