Geagte here en dames, ek verwelkom julle hier uit Berlyn.
My gas vandag is Dr. Krüger. Dit is wonderlik om jou hier te hê.
Baie dankie vir die uitnodiging.
Mev. Krüger, u het geen tyd of moeite gespaar en het die hele pad vanaf Swede gereis.
Gister het jou vliegtuig in Berlyn geland.
Baie dankie dat u al hierdie pad gereis het.
Die geleentheid is dat jy 'n boek gepubliseer het. Ons het hier ook 'Ingeënt – Gestorwe'.
Dit is 'n histopatologiese atlas van skade deur koronavirus-entstof.
En vandag gaan ons 'n bietjie meer praat oor watter insigte jy daaruit opgedoen het.
Maar eers, vir kykers wat dalk nog nie so vertroud met jou is nie.
Kan jy vir ons 'n paar feite oor jouself vertel, waar jy vandaan kom, wat jy doen en wat jou
uiteindelik hierheen teruggebring het? Ek sal dit graag doen.
Ek is 'n patoloogespesialis en het al 25 jaar in die patologie gewerk.
En miskien belangrik vir kykers, is patologie die studie van siektes.
En 'n patoloog diagnoseer siektes.
En hierdie diagnose vorm dikwels die basis vir die behandeling.
En patoloë word dikwels met obduksies geassosieer.
Obduksies is beslis ook deel van 'n patoloog se werk.
Maar in my werk was dit net 'n baie klein deel daarvan.
En so is ek die afgelope 18 jaar hoofsaaklik betrokke by die diagnose van borskanker.
En ek is al 20 jaar in Swede.
Ek het vir tien jaar as senior geneesheer in patologie by 'n kliniek in Växjö in suidelike Swede gewerk.
En vir die laaste vier jaar van my tyd daar was ek die mediese direkteur van patologie in Växjö.
Daarna het ek na Kalmar gegaan, wat ook in suidelike Swede is, en is daar as senior geneesheer in diens geneem.
Terselfdertyd was ek in diens as senior geneesheer by 'n universiteitshospitaal in Lund,
waar ek navorsing oor borskanker gedoen het.
Soveel vir my agtergrond.
Jy bring 'n rykdom van ervaring saam met jou.
En dit is ook in hierdie boek ingesluit.
Nou is dit 'n histopatologiese atlas.
Vir my as leek, of dalk vir sommige van ons kykers, beteken dit eers nie veel nie.
Wat beteken histopatologies? Waarop verwys dit?
Histopatologie is eintlik twee woorde. Histologie is die studie van weefsel.
En ons het reeds vroeër patologie gehad, die studie van siektes.
En histopatologie beteken dat die patoloog die weefselsnitte onder 'n mikroskoop besigtig.
En so kan jy die weefsel waarneem. Jy kan die patologiese veranderinge in die weefsel sien. En daarom histopatologie.
Okay. En hierdie tipe atlas is wêreldwyd uniek. Waarom is dit presies uniek?
Die boek som die bevindinge van Professor Burkhardt op, wat byna 90 obduksie-gevalle herondersoek het.
En dit is oorlede persone wat in tydelike verband met die koronavirus-entings gesterf het.
En Professor Burkhardt het hierdie gevalle na hom gestuur.
Dit was dikwels die familielede wat geglo het dat hierdie inentings moontlik die
oorsaak van hul geliefdes se dood kon wees.
En so, aan die een kant bevat hierdie boek die histologiese beelde, d.w.s. die histopatologiese beelde
waaroor ons gepraat het. Dit is die beeldafdeling.
En dan verder agter, in die agterste afdeling, is die saakbeskrywings.
Dit beteken dat hier al die gevalle met mediese geskiedenis, inentings, hoe lank ná
inenting hulle gesterf het en watter entstof is.
Jy kan alles daaroor lees in hierdie gevalledeel.
En daar is nog nie 'n ander samestelling soos hierdie in die wêreld nie.
In voorbereiding op hierdie onderhoud het ek reeds na 'n paar leesvoorbeelde en uittreksels uit die
atlas gekyk. En dit is presies soos jy dit beskryf.
Dus, sowel vir kenners, kollegas uit die patologie, asook vir iemand wat dalk nog nie in detail daarmee te make gehad het nie.
Daar is beslis iets hier waarmee jy iets kan doen, juis omdat jy ook die agtergrondverhaal en die omgewing beskryf, en sodoende
die geheel op 'n manier aanbied wat maklik is om te verstaan.
So, in elk geval, was dit 'n goeie geleentheid vir my om dit nader te beskou.
Jy het reeds genoem dat Prof. Arne Burkhardt ook baie navorsing in hierdie gebied gedoen het.
En jy het ook prente van Prof. Arne Burkhardt in jou boek gebruik, onder andere.
Hoe het dit gebeur dat julle paaie gekruis het en uiteindelik op hierdie manier saam begin werk het?
Prof. Arne Burkhardt het in 2021 die eerste patologiekonferensie saam met mnr. Becker, die prokureur, van stapel gestuur.
En Prof. Arne Burkhardt het daar gevalle aangebied wat voorgekom het nadat hierdie entstowwe toegedien is, d.w.s. die sterftes.
En hy het toe gesê dat as jy as patoloog voel dat jy die bevindinge weer nader wil beskou, as jy
nie heeltemal oortuig is nie, moet jy hom kontak.
En omdat ek van nature nuuskierig is, het ek hom gekontak.
Ons het verskeie gevalle aanlyn hersien en bespreek, wat gelei het tot 'n samewerking.
En ons het ook gereeld by simposiums en konferensies ontmoet.
En mees onlangs in Januarie 2023 by 'n groot konferensie in Stockholm, Swede.
En een van die dinge wat daar na vore gekom het, was dat dit vir hom baie belangrik was dat hierdie
bevindinge gepubliseer word, dit wil sê openbaar gemaak word.
En hy het ook gesê dat ek sy foto's kon gebruik.
Dit is dus belangrik dat die publiek ingelig word oor wat ná hierdie entings gebeur het.
Die boek bevat egter slegs twee beelde deur Prof. Burkhardt, terwyl die oorblywende 110 beelde my eie is.
So ongeveer 'n jaar gelede het ek na Reutlingen gereis, na Prof. Burkhardt se instituut, en het na die gevalle daar gekyk.
En ek het diegene gekies, die uitknipsels wat die beste geskik is vir hierdie boek.
Die feit is dat Prof. Burkhardt skielik in Mei verlede jaar oorlede is.
Ek was baie geskok en het in die kondolensieboek geskryf dat ek alles in my vermoë sou doen om te
verseker dat hierdie bevindinge openbaar gemaak word.
En toe, nadat ek 'n jaar lank die bevindinge saamgestel en in boekvorm gegiet het, ek...
En in hierdie boek beskryf jy 57 verskillende soorte gevalle.
Kan jy vir ons 'n paar voorbeelde gee van hoe ons dit presies moet voorstel?
Wat het jy presies ondersoek? En watter gevolgtrekkings en bevindinge het jy uiteindelik gemaak?
Ek sal baie bly wees. Ek het 'n paar foto's saamgebring.
Ek sal dit neersit sodat jy die skerm beter kan sien.
Byvoorbeeld, hier is 'n baie tragiese saak wat 'n 16-jarige meisie betref.
Sy wou regtig op 'n skooluitstappie gaan, daarom wou sy hierdie enting kry, al het haar ma gesê:
"Moenie dit doen nie, dit is nie goed vir jou nie."
Die moeder werk self in die gesondheidsorg, maar toe sê sy: Okay, ek kan my dogter verstaan.
Sy het toe gesê: Okay, gaan voort en doen dit.
En ná die tweede inenting het die meisie agt dae later ineengestort.
En sy het ook nie goed gevoel nie en het by die eetkamertafel ineengestort, en haar ma het haar weer bygekom.
Die meisie is toe in die hospitaal opgeneem en het 22 dae ná hierdie tweede inenting gesterf.
En hier kan jy die sny in die meisie se hart sien.
En in die area waar die sterre sigbaar is, kan jy hierdie helderder areas sien. En dit is die weefseldood in die hartspier.
Aan die linkerkant kan jy nog bloedvloei sien waar die pyl wys.
En as jy nader kyk, kan jy hier in die onderste area sien dat die twee pyle na swart kolle wys.
Dit is limfosiete, d.w.s. ontstekingsselle in die hartspier.
En in die boonste area, waar dit losser is, is daar fagosiete en los littekenweefsel.
Dit is dus 'n geval van terugkerende miokarditis.
En die hart het op talle plekke só gelyk, wat onverenigbaar is met die lewe.
Toe het ek nog 'n saak saamgebring.
Dit is 'n 22-jarige man wat 'n mededingende swemmer was en ná sy tweede enting 'n beduidende afname in prestasie ervaar het.
Hy kon nie meer met die spanning klaarkom nie en is toe met miokarditis gediagnoseer.
Hy is ook vertel dat hy nie meer as 'n mededingende swemmer sou kon meeding nie en dat dit nie meer moontlik sou wees nie.
Hy het toe 'n geweer gekoop en homself geskiet.
En in die hart kan jy hier in die sirkel sien dat die aantal ontstekingselle effens verhoog is, wat
beteken dat daar te veel van hierdie swart kolletjies is.
Dit is baie moeilik vir 'n leek om te sien, maar in die boek is dit so ontwerp dat een
bevinding baie duidelik is en 'n ander baie fyn.
En jy kan sien dat selfs baie subtiele veranderinge so 'n sterk impak op die lewensgehalte kan hê.
En in die volgende beeld kan jy sien dat dit ook 'n afdeling van die hart van hierdie jong pasiënt of oorlede persoon is.
En hierdie ligter areas wat jy hier op die prent kan sien, is die littekens wat gevorm het ná hierdie ontstekings.
En dit is presies wat belangrik is. Sulke minimale veranderinge kan so 'n groot impak op die lewensgehalte hê.
Dit is baie belangrik om dit te sien.
Jy het sekerlik professionele sokkerspelers op televisie sien ineenstort. Ja.
En dit is waarskynlik ook verwant aan die ontsteking in die hartspier.
Toe het ek nog 'n saak saamgebring.
Dit is 'n 61-jarige man wat twee keer teen COVID-19 ingeënt is en 25 dae ná die tweede enting oorlede is.
En hier kan jy die dwarsdeursnee van die aorta sien. Die aorta is die grootste bloedvat in die liggaam.
En in die onderste gedeelte kan jy die werklike spierwand van die aorta sien.
En bo-aan, waar hierdie pyl sigbaar is, kan jy sien hoe die aangehegte weefsel duidelik verwyd is.
En hier kan jy ook hierdie bandvormige, donker kolle sien wat in 'n bandagtige patroon versprei is.
Dit is ontstekingsselle. En hulle is gewoonlik nie daar sigbaar nie. Jy kan ook littekenweefsel sien.
En selfs in die onderste area, in die spierarea, kan jy klein, ronde veranderinge sien.
So dit is vaskulêre proliferasies. Klein vate groei daarin. En daar is ook littekenvorming hier.
En so hier het die bloed sy pad deur die muur gevreet.
En toe het die man uitgebloei omdat die elasticiteit van hierdie vaatswand weens die ontsteking nie meer daar was nie.
Daarbenewens is ook weefselnekrose waargeneem.
En 'n verlies aan elastiese vesels, wat die vaartuig in staat stel om by druk aan te pas.
Dan het ek nog 'n geval van 'n 63-jarige vrou wat ook aan 'n aortaruptuur gesterf het.
So presies dieselfde doodsoorsaak as voorheen by die man.
En hier het ons hierdie swart veranderinge as 'n toevallige bevinding. Dit is 'n afdeling van die long.
En jy sien hierdie swart kolletjies oral.
En dit is iets wat ek nog nooit tevore gesien het nie, en ook nie Prof. Burkhardt en Prof.
Lang, wat saam met Prof. Burkhardt gewerk het nie.
Hulle is albei baie ervare, al lankdienende patoloë. Hulle het dit nog nooit tevore gesien nie.
En as jy dit vergroot, kan jy sien dat hierdie swart materiaal in die vate is.
En daar behoort eintlik bloed in die vate te wees.
Wel, dit het beslis nie die bloedsomloop verbeter nie.
Met al hierdie ondersoeke en bevindinge, wat duidelik tot die dood van die betrokke persoon gelei het, hoe kon jy seker wees?
Of waar kom die vermoede vandaan dat dit regtig te wyte was aan die koronavirus-entstof?
Hoe doen jy dit, waar bou jy die brug?
Uiteindelik, wat die tydsberekening betref, d.w.s. deur te kyk wanneer die laaste koronavirus-entstof
toegedien is en wanneer die dood plaasgevind het.
En dikwels kan dit in 'n relatief noue tydsverwantskap gesien word.
Daar is ook ander sterftes waar baie maande verby is.
Aangesien herhaalde veranderinge in die liggaam gevind is, moet daar aangeneem word dat
hierdie enting die oorsaak van die dood is.
Nou het jy altyd voorbeelde gegee van organe wat beskadig is, soos die hart of bloedvate.
Het u enige veranderinge of afwykings in ander dele van die liggaam opgemerk?
Byvoorbeeld, daar is ook 'n geval in hierdie atlas.
Dit is 'n 60-jarige man.
Dit is die enigste geval in die atlas wat nie van Prof. Burkhardt is nie; ek het hierdie geval by Kalmar-hospitaal
gehad. Ek het die obduksie op die oorledene uitgevoer.
Dit is 'n pasiënt met limfklierkanker.
En hy ondergaan chemoterapie en immunosuppressiewe behandeling.
Dit beteken dat die immuunstelsel deur medikasie onderdruk is.
Hy het dus twee koronavirus-entings tegelyk ontvang en het toe drie maande later gesterf.
En kort ná die tweede enting het hy verlamming in sy hele liggaam ontwikkel.
Met ander woorde, die prentjie van wat bekendstaan as Guillain-Barré-sindroom, wat dikwels beskryf word as entskade.
Ek het talle senuweestrukture ondersoek.
Hier kan jy byvoorbeeld 'n senuwee sien wat vanaf die rugmurg uitstrek.
Jy kan hierdie vingeragtige struktuur sien. Jy kan hierdie donker kolle oral sien.
Hulle behoort nie daar te wees nie. Hulle is almal inflammatoriese selle. Hierdie hele senuwee is dus vol inflammatoriese selle.
Ek het nog nooit iets soos dit gesien nie. Ek het dit ook aan neuropatoloë gewys.
Dit wil sê, patoloë wat hoofsaaklik met die brein werk, d.w.s. brein-snye.
Hulle het dit nog nie in hierdie vorm nie; hulle het dit nog nie gesien nie.
Dit was dus nie net senuweeagtigheid nie, maar hier het ons byvoorbeeld 'n gedeelte van die breinstam.
En hier kan jy hierdie losgemaakte area in die streek van die sterre sien. Dit is dus weefselnekrose.
En tussen die twee boonste sterre kan jy 'n vaartuig sien, wat hierdie vaartuig is.
Hier kan jy ook hierdie donker swart kolletjies oral sien.
En hulle mag nie daar wees nie. Die vaartuig is opgezwel, die muur is dik.
En dit is rondom hierdie vaartuig dat hierdie infarksie, dit wil sê hierdie weefseldood, plaasvind.
Die breinstam is die beheersentrum vir baie lewensbelangrike funksies. En dit het uiteindelik tot die dood gelei.
Ek het probeer om hierdie geval in die British Medical Journal te publiseer.
Omdat ek gedink het dit was so interessant dat dit openbaar gemaak moes word.
Ek het ses maande probeer om hierdie saak aan die British Medical Journal oor te dra.
En ek is vertel om asseblief hierdie of daardie bewoording te verander.
Ek wil graag hierdie of daardie kleur inkorporeer.
Na ses maande het ek 'n e-pos ontvang waarin gesê is dat so 'n saak reeds gepubliseer is.
En hulle stel nie meer belang om my saak te publiseer nie.
Ek het toe hierdie geval saam met twee professore in neuropatologie in 'n ander tydskrif gepubliseer.
Dit kan egter byvoorbeeld nie op PubMed gevind word nie.
PubMed is die soekenjin vir dokters, so jy kan sê dit is die Wikipedia vir dokters.
Hierdie saak kan daar nie gevind word nie. Dan wonder ek wat in hierdie PubMed gevind kan word.
Want ek het voorheen gedink dat dit eintlik die soekenjin vir wetenskaplike publikasies was.
Ja, en as jy nou sê dat die argument was dat so 'n saak reeds gepubliseer is, dan is dit ook nie 'n argument vir my nie.
Vanweë een geval en 'n ander geval is dit baie belangrik om te kommunikeer dat dit nie net 'n geïsoleerde voorval is nie.
Hoe sien jy hierdie argument wat aan jou voorgehou is?
Ek dink hulle was van die begin af nie geïnteresseerd nie.
Omdat die finansiële befondsers daaragter, die British Medical Journal, 'n heeltemal ander koers inslaan.
Hulle was eenvoudig nie daaraan geïnteresseerd nie.
Kom ons keer terug na die koronavirus-entstof self en die hoofsiektes wat u tydens u ondersoeke in
verband daarmee kon identifiseer. Watter kan u noem?
Wat ons reeds bekyk het, miokarditis, is baie algemeen.
Ontsteking van die vate is ook nogal algemeen.
Vreemde materiale is gevind, wat ek reeds getoon het.
'n Afname in elastiese vesels is waargeneem.
En nie net in die vaartuigwande nie, maar ook in die vel, byvoorbeeld.
En ek weet nie of jy dit opgemerk het nie, maar wanneer mense hierdie koronavirus-entstof verskeie
kere ontvang het, verouder hulle relatief vinnig.
En dit kan verband hou met die feit dat die elastiese vesels in die vel verdwyn.
Ons kon dus bewys dat bloedklonte voorkom.
Daar is tipiese bloedklonte en atipiese bloedklonte.
En met hierdie atipiese bloedklonte, wat ons nog nie tevore gesien het nie, is daar
byvoorbeeld geen rooibloedliggaampies in die klont nie.
Hulle is meer soos rubberagtige strukture.
En, soos ek gesê het, het dit nog nooit voorheen in hierdie vorm bestaan nie.
En dan is daar outo-immuunsiektes. Prof. Arne Burkhardt het dit beskryf as 'n limfosietwoede.
En jy kan dit in alle organe sien.
Dit is nie orgaan-spesifiek nie, maar beïnvloed eerder die hele liggaam.
En so is daar baie verskillende veranderinge te vinde.
Dan is daar natuurlik ook turbo-kanker – waarvan ek reeds in 2021 vermoed het – en waarvan ek
vermoed het dat dit met die entstowwe verband hou.
Dit is egter nie in die boek ingesluit nie, omdat obduksies dikwels nie op mense
uitgevoer word wat aan turbo-kanker gesterf het nie.
Want jy weet van die begin af, okay, dit is 'n gewasziekte. Ons hoef nie verder te kyk nie.
Het jou wetenskaplike werk, in terme van wat jy vir ons gewys het, enige invloed op jou professionele lewe gehad?
Ja, deur baie noukeurig te kyk.
Toe ek hierdie histopatologiese stappe baie noukeurig bekyk het, het ek dinge gesien wat my kollegas by
Kalmar-hospitaal, byvoorbeeld, nie gesien het nie.
Dit was 'n geval waar ek die opleidingsbestuurder in patologie was en assistent-dokters
opgelei het om spesialiste in patologie te word.
En so het ek 'n junior dokter gehad wat aangekom het en gesê het: ja, hy het hier 'n geval gehad.
Dit was 'n persoon met 'n gewas en die dood sou skielik plaasgevind het.
Dit het geblyk dat die dood ook met hierdie koronavirus-entstof verbind was.
Ek het die hart ondersoek en gesê: "Daar is bewyse van miokarditis hier, met baie geringe toename in
limfosiete, d.w.s. ontstekingsselle, op baie plekke."
Die jong kollega was egter van mening dat dit so mild was dat dit nie miokarditis kon wees nie.
Hy het toe nog 'n patoloog uit ons groep patoloë in Kalmar gevra, wat ook bevestig het dat dit nie 'n inflammasie was nie.
Aangesien ek egter met baie patoloë wêreldwyd saamwerk, het ek hierdie geval met ander patoloë bespreek.
En dit het geblyk miokarditis te wees.
En toe was daar verhitte besprekings by die mediese konferensie in Kalmar, want vir my was die doodsoorsaak miokarditis.
En dit was in verband met die koronavirus-inenting.
Ek het dus hierdie geval by die Sweedse Mediese Produkte-agentskap aangemeld, omdat elke vermoedelike geval aangemeld moet word.
Tydens hierdie mediese konsultasie is ek regtig aangeval, gevra waarom ek in ander gevalle ingryp en hoe ek hierdie saak selfs kon
rapporteer. Ek is beveel om my verslag onmiddellik in te trek.
Toe het ek gesê dat hierdie saak nie aan iemand in die besonder behoort nie, maar dat dit gaan oor die verheldering van wat
ná hierdie entings gebeur, en dat ek dit nie sal intrek nie.
So is my bekwaamheid bevraagteken. En ek het net besef dat ek nie meer in hierdie mediese veld kan werk nie.
Onder andere het ek ook berig oor die turbo-kanker wat ek in 2021 vermoed het verband hou met hierdie entstowwe.
Ek het toe by myself gedink dat dit glad nie sin maak om tumore te diagnoseer wat moontlik deur 'n
ander dokter met 'n inspuiting veroorsaak is nie.
Toe het ek my werk opgesê en in die afgelope jare baie verdere opleiding gevolg.
En nou het ek my eie praktyk geopen, 'n holistiese praktyk.
Ek nooi kykers uit om my webwerf te besoek.
Dit klink baie opwindend. Ek dink dit is beslis die moeite werd om weer na jou webwerf te kyk.
Kom ons keer terug na huidige gebeure.
Volgens die Wêreldgesondheidsorganisasie het aappokke, nou Mpox genoem, in sommige Afrikalande uitgebreek.
En ons hoor steeds oor voëlgriep ook.
En dit is die huidige planne. Ons wil hierdie beweerde pandemie bekamp met mRNA-entstoftegnologie.
Maar nou het ek verslae van julle ontvang, en natuurlik ook van baie ander wetenskaplikes, wat die publiek waarsku om
versigtig te wees en ver weg te bly van mRNA-entstoftegnologie.
Presies omdat baie newe-effekte voorgekom het. Jy het dit nou weer lewendig hier aan ons gedemonstreer.
En terselfdertyd gee die WGO nou hierdie waarskuwing uit, die hoogste waarskuwingsvlak, dat die
produksie van mRNA-entstoftegnologie nou hier opgeskaal moet word. Hoe pas dit vir jou saam?
Dit maak vir my nie regtig sin nie, veral aangesien dit ook gepubliseer is dat, byvoorbeeld, Pfizer se
entstowwe in 11% van die gevalle baie ernstige newe-effekte het wanneer dit by die koronavirus kom.
En wat Moderna betref, is dit 21%. Dit beteken ernstige newe-effekte. 21% van die mense wat hierdie entstof
teen koronavirus ontvang, ervaar ernstige newe-effekte.
En as jy in ag neem dat die sterftesyfer vir die koronavirus minder as een persent is, dink ek nie dat
die voordele en risiko's behoorlik in balans is nie.
Iets is visig, as jy nie omgee dat ek dit sê nie.
En as jy byvoorbeeld die griepprik neem, wat nie op hierdie mRNA-tegnologie gebaseer is nie.
Daar is 'n newe-effekkoers van 0 tot 4%, d.w.s. ernstige newe-effekte.
En met hierdie koronavirus-entstof is dit 21%, tot 21%.
En wat hier belangrik is, is dat hierdie mRNA-entstof werk deur 'n genetiese kode toe te pas.
Dit beteken dat genetiese kode ingespuit word, wat veroorsaak dat ons gesonde liggaamselle hierdie stekelproteïen produseer.
En dit word dan op die seloppervlak aangebied.
En so beskou die ander immuunselle die liggaam se eie selle as vreemde selle en val hulle aan.
En dit is wat hierdie immuunreaksies veroorsaak.
En dit is spesifiek vir hierdie mRNA-entstowwe.
En dan kan jy eintlik, ek weet nie hoe jy daaroor voel nie.
Maar hierdie beginsel waarop mRNA-entstowwe gebaseer is, is heeltemal anders as die
konvensionele entstowwe wat ons tot dusver geken het.
Kan jy dalk daardie lyn op een of ander manier weer trek?
Wat, wat nou – presies, nou pas – kan jy selfs 'entstof' sê, vra ek dadelik.
Wel, ek sou dit nie 'n entstof noem nie, maar in my geval word vloeistowwe toegedien.
Omdat die voordele van hierdie sogenaamde entstof baie beperk is.
En wanneer ek sien hoeveel skade hulle aanrig, dink ek hulle moet heeltemal van die pad af gehaal word.
En ek sou ook baie versigtig wees met alle ander komende mRNA-gebaseerde entstowwe,
omdat hulle nie behoorlik getoets is nie.
Dit sal dan tot dieselfde newe-effekte lei.
Ja, dit is beslis iets om in gedagte te hou, veral in mediaberigte, dat dit bloot 'n
nuwe, moderne, gevorderde vorm van inentings is.
Dit is nie so eenvoudig om dit op te breek nie.
So dit is iets heeltemal nuuts, wat, as ek mag sê, tot dusver nie juis in glorie gedek het nie. Absoluut korrek, ja.
Ja. Kom ons keer nou terug na jou boek.
Jy het dit gesê – jy het baie tyd en moeite daarin gestek.
Watter reaksies hoop jy op wanneer dit versprei word?
Dit is nou gereed vir druk en sal binnekort beskikbaar wees.
Watter soort openbare reaksie hoop jy op?
Ek hoop dus dat patoloë, dit wil sê spesialiste in patologie of forensiese medisyne, na hierdie bevindinge
sal kyk en sal verstaan dat hulle baie fyn kan wees.
Dit beteken dat jy regtig moet soek. Jy kan nie net die snywerk deurdruk en sê: "O, ek sien hier niks nie." Jy moet regtig soek.
En soos ek vroeër gesê het, kan selfs 'n baie klein en subtiele bevinding tot 'n groot verandering in lewensgehalte lei.
Dit is dus regtig belangrik om regtig daarna te kyk.
Dit is een ding dat patoloë meer of minder wakker word – wat is daar nog anders daar buite?
Want dit is dikwels so dat wat ek nie weet nie, ek nie sien nie.
En dan, natuurlik, is die boek ook geskik vir dokters uit ander dissiplines.
En ook vir nie-mediese professionele persone wat in gesondheid belangstel.
Hierdie gevallerapportes wys duidelik die lyding wat mense deur hierdie sogenaamde entstowwe aangedoen is.
So ek kan hierdie boek nou by jou bestel, so om te sê.
En eerstens moes ek dit natuurlik self noukeurig bekyk, selfs as leek – wat tot 'n sekere mate heeltemal verstaanbaar was.
Kan ek nou net na my huisdokter gaan en sê: "Hier is dit, dit is 'n geskenk van my, kyk asseblief daarna."
Of wat anders kan ek met hierdie boek doen behalwe om dit net deur te lees?
Ja, dit is regtig nie 'n slegte idee nie. Omdat daar nog steeds genoeg dokters is wat hierdie stowwe toedien, moet
hulle besef dat jy werklik enorme skade aan mense berokken.
En dit is nie net skade nie, hulle sterf ook.
Mense word deur hierdie inspuitings gedood.
Laastens, het jy 'n paar woorde wat vir jou besonder belangrik is?
Ja. Ek wil graag hierdie woorde aan die gehoor rig.
Ek wil graag hê dat mense belangstelling toon, hul eie navorsing op die internet doen en nie alles glo wat aan hulle
voorgelê word nie; met ander woorde, self inisiatief neem.
En ek wil graag meer liefde in ons samelewing in die algemeen sien, sodat harmonie en vrede kan floreer.
En ek wil hê dat ons baie meer na ons intuïsie moet terugkeer.
Dit beteken dat ons na buite in die natuur gaan en net na ons intuïsie luister.
Baie dankie, mev. Krüger, vir daardie baie ontroerende woorde.
En daarmee neem ons afskeid vanaf die Berlynse ateljee.
Alle verdere inligting kan ook gevind word via die skakel onder hierdie program.
En soos ek gesê het, wees proaktief. Baie dankie.