မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်မက တော်ဂေါ်မြို့က ကာရီနာပါ။
သင်သည် သမိုင်းစာအုပ်ထဲက ဒီဓာတ်ပုံကို မှတ်မိနိုင်ပါသည်။
ဓာတ်ပုံတွင် ၁၉၄၅ ခုနှစ် ဧပြီလတွင် တော်ဂေါ်မြို့ရှိ အဲလ်ဘေမြစ်ကမ်းစောင်း၌ ရုရှားနှင့်
အမေရိကန် စစ်သားများ လက်ဆွဲနေကြသည်ကို ပြသထားသည်။
ဒီဖြစ်ရပ်သည် အချိန်တုန်းက ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း သတင်းခေါင်းစဉ်များတွင် ထင်ရှားခဲ့ပြီး ဒုတိယကမ္ဘာစစ်၏ အဆုံးသတ်ကို သင်္ကေတပြသည်။
GDR မှာ ကလေးဘဝကတည်းက မှတ်တမ်းတင်ယဉ်ကျေးမှု ရှိခဲ့တာကြောင့် ကျွန်တော် Joe Polowski နဲ့
အခြားစစ်ဟောင်းတွေကို ကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံခွင့် ရခဲ့တယ်။
ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ယုံကြည်ပါသည်၊ လူတိုင်းအတွင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ကိုယ်တိုင်ဆောင်ထားကြောင်း။
ဒါကြောင့် လူသတ်မှုနဲ့ လူတွေကို တစ်ဦးချင်းဆန့်ကျင်စေဖို့ လှုံ့ဆော်တဲ့ မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင်
ဆိုးရွားတဲ့ ပရိုပဂန်ဒါတွေက ကျွန်ုပ်ကို အလွန်မုန်းတီးစေပါတယ်။
ကျွန်ုပ် ဘက်မရွေးပါ။
စစ်တိုင်းမှာ သားတွေနဲ့ ဖခင်တွေက နှစ်ဖက်စလုံး သေဆုံးကြပေမယ့် စစ်ဖြစ်စေသူတွေကတော့ ဘယ်တော့မှ မသေကြဘူး။
အဲလ်ဘေမြစ်ပေါ်တွင် တွေ့ဆုံခဲ့တာက ၈၀ နှစ်မပြည့်ခင်ကဖြစ်ပြီး၊ ယခု ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီး
ပစ်စတိုရီယပ်စ်က ထပ်မံ၍ စစ်တိုက်ခိုက်ရေးအသံကို ထိုးခေါ်နေသည်။
သူက ပြောသည်၊ "ကျွန်ုပ်တို့သည် ၂၀၂၉ ခုနှစ်အထိ စစ်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားရမည်။"
ကျွန်ုပ်သည် ယခင်ဝန်ကြီး ဂက်ဘရီယယ်၏ စကားကို ကိုးကားပါသည်။ "ပူတင်ထံသို့ ရှင်းလင်းသေချာသော သတိပေးချက်တစ်ခု ပို့ရမည်။ ဒီစစ်ကို
ရပ်ပါ၊ မဟုတ်လျှင် ကျွန်ုပ်တို့က သင့်ထံသို့ ယူဆောင်သွားမည်။"
ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် မေးတယ်၊ "ကျွန်တော်တို့" ဆိုတာ တကယ် ဘယ်သူတွေလဲ?
ဂါဘရီယယ်နဲ့ ပစ်စတိုရီယပ်စ်ကတော့ တကယ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။
ဒါဟာ ကျွန်မခင်ပွန်းနဲ့ သားတွေကို ရည်ညွှန်းတာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများပါတယ်။
ဤအရာက ကျွန်ုပ်ကို စိတ်ပူစေသည်၊ အကြောင်းကတော့ ကျွန်ုပ်သည် စစ်ပွဲဖြစ်ရပ်များနှင့် ၎င်း၏ အဆုံးသတ်ကို အဘိုးအဘွားများနှင့်
ဆွေမျိုးများ၏ ပြောကြားချက်များမှ သိရှိထားပါသည်။
ဤတွင် ဥပမာအချို့ ရှိပါသည်။
ကျွန်ုပ်၏အစ်မောင်သည် အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ်တွင် ဝဲဟမာ့ခ်တပ်ထဲသို့ စစ်ခေါ်ခံခဲ့သည်။
သူ့ဆန္ဒမပါဘဲ၊ အလုပ်သင်ကာလကိုပြီးစီးပြီး ဖခင်ရဲ့စက်ရုံကိုယူဆောင်ချင်လို့။
သူသည် ရုရှားဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းမှုအောက်တွင် အသက် ၁၉ နှစ်အရွယ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။
ကျွန်မအမေက အမြဲ မျက်ရည်စိုပြီး မျက်နှာပေါ်မှာ မျက်ရည်တွေနဲ့ ယူနီဖောင်းဝတ်ဆင်ကာ လယ်ယာကနေ
ထွက်သွားခဲ့တာကို မေ့မလျော့ဘဲ မျက်ရည်ထွက်ပြီး ပြောတတ်ခဲ့တယ်။
သူတို့နှစ်ယောက် ထပ်မတွေ့ကြတော့ဘူး၊ သူမက သူ ဘယ်မှာ သင်္ဂြိုဟ်ထားတယ်ဆိုတာ မသိခဲ့ဘူး။
၁၂၃၄၃၂၁ စစ်ပွဲအဆုံးနီးကပ်လာချိန်က ကလေးမိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်အဖြစ် သူမကိုယ်တိုင်
ရုရှားတပ်မတော်အရာရှိတစ်ဦး၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ထိုင်ခဲ့သည်။
သူမအမည်က အိုင်ရင်ဖြစ်ပြီး၊ သူမက သူ့မိခင်ပြည်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ သူ့သမီး အိုင်ရီနာကို သတိရစေတဲ့အတွက် သူက သူမကို အရမ်းကြိုက်ခဲ့သည်။
သူမက သူ့ကို ချစ်ခင်စွာ သတိရထားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာ သူမ၏ အစ်မကြီး (ကျွန်ုပ်၏ အဒေါ်) သည် သူတို့ရွာ၌ ကြောက်မက်ဖွယ် အလိင်အကြမ်းဖက်မှုများ ကျူးလွန်ခဲ့သော
ဆိုဗီယက်တပ်မတော် စစ်သားများထံမှ ရှောင်ရှားကာ အိမ်ခေါင်မိုးထဲရှိ သစ်သားပုံအောက်၌ ရက်ပေါင်းများစွာ ဖုံးကွယ်နေခဲ့သည်။
စစ်သားတွေက ဒီပုံထဲက သစ်သားတွေကို ဆက်တိုက် ယူနေခဲ့ပြီး၊ သူမက နောက်ဘက်ကနေ အပေါ်မှာ သစ်သားအသစ်တွေ ထပ်တင်ဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့တယ်။
အသက် ၈၀ ကျော်အရွယ်မှာ သူမက ငါ့ကို ပြောခဲ့တယ်၊ "အဲဒီမှာ ငါ ဆုတောင်းတတ်ခဲ့တာပါ!"
သူမက စစ်ပွဲတွင် ဘက်အားလုံးက မရွေးချယ်ဘဲ ကျူးလွန်ခဲ့သည့် စစ်ရာဇဝတ်မှုများစွာကို ကျွန်ုပ်ထံ ဖော်ပြခဲ့သည်။
ဂရိဒဿနပညာရှင် အန်တစ်စသနစ်စ်က "စစ်ပွဲသည် ဖျက်ဆီးသမျှထက် ပိုမိုဆိုးရွားသော လူများကို
ဖန်တီးပေးသည်" ဟုရေးသားခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်နိုင်ပါသည်။
မိခင်ကလည်း ဒရက်စဒင်ကို ဗုံးကြဲတဲ့အခါ ကောင်းကင်က အနီရောင်တောက်ပခဲ့တယ်လို့ ပြောခဲ့ပြီး၊ သူမရဲ့ မိသားစုက
တော်ဂေါ်အနီးရှိ အိမ်နီးချင်းရွာကနေတောင် မြင်နိုင်ခဲ့ကြတယ်။
ကျွန်ုပ်၏ဖခင်သည် တော်ဂေါ်တွင် မနက်တိုင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ပစ်ခတ်သံများကို မှတ်မိခဲ့သည်။
တိုဂေါ်တွင် အမိန့်များကို ငြင်းဆန်ခဲ့သော ဂျာမန်စစ်သားများသည် သတ်ဖြတ်ခံရသူများထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။
၁၉၄၃ နှင့် ၁၉၄၅ ကြားကာလတစ်ခုတွင် Reich စစ်တရားရုံးကို ဘာလင်မှ တော်ဂေါ်မြို့ရှိ ဖို့တ်ဇင်နာသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည်။
အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော်အဖေက အသက် ၁၃ နှစ်ခန့်ရှိခဲ့တယ်။
၁၂၃၄၃၂၁ ကျွန်ုပ်၏ဘိုးဘိုးကို မတော်တဆမှုကြောင့်သာ ဖိုလ်ခ်စ်စတမ်ထဲသို့ စစ်ဝင်ခိုင်းခံခဲ့ရသည်။
သူကို အမေရိကန်တွေက ဖမ်းဆီးပြီး Limburg an der Lahn သို့ ပို့ခဲ့သည်။
သူပြန်လာတဲ့အခါ အလေးချိန် ၅၄ ကီလိုဂရမ်ရှိပြီး အမြင့် ၁.၈၀ မီတာခန့်ရှိခဲ့သည်။
သူသည် ဆံပင်ဝါသော အမျိုးသမီးအဖြစ် ထားခဲ့သော သူ၏ဇနီးကို ဆံပင်ဖြူသွားပြီးနောက် တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဂျာမန်လူမျိုးများသည် ကမ္ဘာစစ်ကြီးနှစ်ကြိမ်မှ သင်ခန်းစာယူခဲ့ပြီး ယခင် ဂျီဒီအာတွင် သမိုင်းမှတ်တမ်းတင်ခြင်းယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု
ရှိခဲ့သည်ဆိုသည့် အချက်ကြောင့် ယနေ့ တော်ဂေါမြို့သားများသည် ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်နေကြသည်။
အဲဒါဟာ အိပ်မက်ကဲ့သို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရပေမယ့်၊ သမိုင်းမှာ မအောင်မြင်ဖူးပေမယ့်၊ တစ်နေ့မှာတော့ လူသားတွေက
ရန်သူဖြစ်ဖို့ ငြင်းဆန်ကြမယ်ဆိုရင် စစ်ပွဲတွေ မရှိတော့မယ့်နေ့တစ်နေ့ ရောက်ပါစေမယ်လို့ ငါ အိပ်မက်မြင်တယ်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် လူသားမိသားစုတစ်စုဖြစ်ပြီး၊ ကြီးမားသော လူသားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ မိခင်များအားလုံးကို တောင်းဆိုလိုက်ပါသည်၊ စစ်ခေါ်စာရွက်များကို ဖျက်ပစ်လိုက်ပါ!
ကျွန်ုပ်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ လူသားအားလုံးထံ တောင်းဆိုလိုက်ပါသည်။ စစ်တိုက်ခေါင်းလောင်းများကို ထပ်မံတီးခတ်လာသောအခါ မသွားကြပါနှင့်။
ယခု သူတို့ထံ စာရေးပြီး သင် ယှဉ်ပြိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောပြနိုင်ပါသည်။
ကျွန်ုပ်သည် သင်တိုင်းအား တောင်းဆိုလိုက်ပါသည်။ အခြားလူမျိုးများအား ဆန့်ကျင်ရန် လှုံ့ဆော်ခံရခြင်း မဖြစ်အောင် သတိထားပါ။
သူတို့ရဲ့ လိမ်လည်မှုနဲ့ ပရိုပဂန်ဒါတွေကို မနားထောင်ပါနဲ့၊ သင့်နှလုံးသားကိုသာ နားထောင်ပါ။