Bu, bütün zamanların ən böyük tibbi cinayətidir. Misli görünməmiş miqyasda bir humanitar fəlakətdir.
Heç kəs səni buna görə bağışlamayacaq.
Zəhmət olmasa, bu ərazini dərhal tərk edin!
Biz xalqıq! Biz xalqıq!
"Sizinlə maska varmı? Zəhmət olmasa taxın, yoxdursa binanı tərk edin!"
"Vaksinlər demək olar ki, yan təsirləri olmadan."
Mənim çevrimdə peyvənd olunduqdan sonra bir gün ərzində yataqxanamızda doqquz nəfər vəfat etdi.
İndi vaksinasiya aparan həkimlərin hamısı etdiklərinə görə cavab verməli olacaqlar. Və ən gec Tanrı qarşısında.
Burada öldürücü virusumuz yoxdur.
Burada tibbi pandemiya yoxdur, cinayətkar plandemiyadır.
Hazırda biz həqiqətən də peyvənd olunmamışların zülmünü yaşayırıq.
İndi bu koronavirus inkarçılarına və peyvənd əleyhinə kampaniyaçılara qarşı qətiyyətli tədbir görməyin vaxtıdır.
Burada müdafiə etməli olduğumuz bir demokratiya var.
"Koronavirus pandemiyasının dəhşətləri. Bəziləri üçün onlar dərin izlər buraxır; bəziləri üçün isə artıq bitmiş kimi görünür."
Amma maskalar və peyvəndlər dövründə insanları xilas etmək və qorumaq üçün cəsarətlə
müqavimət göstərən həkimlər üçün bu hələ bitməyib.
Əksinə, ictimai gözlərdən uzaqda onlar hələ də intiqamçı, rəhmizər və üstün bir sistem tərəfindən
ovlanıb qovulur və cəmiyyətdən kənarlaşdırılır.
Koronavirusa qarşı müqavimətin yalan olduğunu bağışlamayan bir sistem, bu həkimlərin sayəsində mümkün oldu, ta ki biz
hamımız birlikdə insanlığa edilən bu hücumu dəf edə bilək.
Əgər günbəgün daha aqressivləşən qlobalist rejimin xalqa qarşı növbəti hücumu səhiyyə sektoru vasitəsilə
baş verərsə, fərqli düşünənlər arzu olunan dünya hökumətinin qarşısında maneə olacaqlar.
Və xüsusilə siyasətçilərin, hərbiçilərin və farmasevtik sənayenin əmrlərinə tabe olmayan, lakin Hipokrat
andına uyğun olaraq xəstələr üçün qoruyucu qalxan olmağı istəyən həkimlər bu yolun üstündədir.
Və buna görə də qəhrəman həkimlərimiz indi ictimai gözlərdən uzaqda, səssizcə məhv edilməlidir.
Media tərəfindən susdurulan bu cəsur insanlar cəzalandırılmalı, iqtisadi və sosial baxımdan məhv edilməli və sonra unudulmalıdır.
Amma biz onları unutmamışıq.
Koronavirus rejimi ilə əməkdaşlıq etməyənlərin hamısı adından biz bu on beş cəsur şəxsi ziyarət etdik.
Almaniyada, Avstriyada, İsveçrədə, hətta Tanzaniyada.
Çünki dünya cəsur həkimlərin taleyini öyrənməlidir.
Biz göstəririk ki, bu səssiz qəhrəmanlar bu gün də sistem tərəfindən təqib olunur, zorbalaşdırılır və incidilir.
"Vaksinləşdirmə proqramının başlanmasından iki həftə sonra qocalar evlərində ölüm halları qeydə alınıb."
Bəli, bu 2021-ci ilin yanvarında idi. O zaman ağladım. Allahım, bəli.
Mən bilirdim ki, yanılmaram.
Amma mən heç vaxt işlərin bu qədər tez pisləşəcəyini təsəvvür etməzdim.
Adım Sucharit Bhakdi-dir. Mən mikrobiologiya və infeksion xəstəliklər epidemiologiyası üzrə mütəxəssisəm.
"Başlananda bilirdim, bir il əvvəl belə bir şeyin baş verəcəyini bilirdim."
Mənim adım Heinrich Habigdir. Mən ümumi praktik, naturopat, akupunkturist və manuel terapevtam.
Əslində mənim üçün kifayət qədər erkən aydın oldu ki, bu, um, ictimai sağlamlıqla bağlı deyildi, əksinə bunun arxasında bir
niyyət var idi və bu niyyət yalnız əhalidə müəyyən, deyək ki, xəyalları tətbiq etməkdən ibarət deyildi,
həm də düşmən stereotipləri yaratmaqdan ibarət idi.
Mənim adım Tomas Külken. Mən ümumi həkiməm və antropozofik tibb ilə məşğul oluram.
"Mətbuat bunu qatillik virusu kimi təqdim etmişdi. Ona görə də əvvəlcə ehtiyatlı olmalı idiniz."
Daha yaxşı bilə bilməzdim.
Yalnız infeksion xəstəliklər, epidemiologiya və Hamburqda hələ də yüksək qiymətləndirdiyim Ehrengut peyvənd kursu üzrə aldığım
təlim sayəsində nəyinsə yolunda getmədiyini şübhələnə bildim.
Mən xəstələrimə sadiqəm. Bunun üçün qayda-nizamı Hippokrat özü müəyyən edib.
Və mən təsəvvür edə bilmirəm ki, birdən-birə 2020-ci ildə, ÜST-ün təsiri altında, xəstələrə
tibbi vəzifəyə dair bu and, bu öhdəlik pozula bilər.
Mənim adım Gerald Kienecker. Mən oftalmologiya üzrə mütəxəssisəm.
Mən patoloji, daxili xəstəliklər və intensiv terapiya tibbi üzrə əlavə təhsil almışam.
"Həkimlərin 60%-i tədbirlərin düzgün olduğuna əmin idi."
Beləliklə, mən həmkarlarımı müşahidə edə bildim və sonra niyə bu qədər çox insanın iştirak etdiyini düşündüm.
Mənim adım Dr Walter Weberdir.
Mən Hamburqda internistəm və psixosomatik və xərçəng müalicəsi üzrə ixtisaslaşmışam. 53 ildir ki, lisenziyalı həkiməm.
"Mənim üçün əvvəldən aydın idi, qismən xəstəxanada həmkarlarımın maska altında nəfəsi yenidən cəkdikləri üçün
huşunu itirməsi ilə bağlı təcrübələrimə görə, maskanın sağlamlıq üçün risk yaratdığı."
Və hətta 2020-ci ildə, pandemiyanın başlanğıcında belə, maskalara virus xəstəliklərindən hər hansı
şəkildə qoruya biləcəyi barədə heç bir dəlil yox idi.
Adım Wolfgang Urmetzer, mən anesteziya üzrə mütəxəssisəm və akupunktur, naturopatiya və
ənənəvi Çin təbabəti üzrə əlavə ixtisaslara malikəm.
Bu yalnız insanların kütləvi psixoz vəziyyətində olmaları səbəbindən işləyirdi.
Çünki media sadəcə bununla razılaşdı. Media olmasaydı, bu işə yaramazdı.
Bu olmasaydı... bu atışma, bütün bunlar olmasaydı... hətta tibbi jurnalda, ixtisas jurnallarında nə cür axmaqlıqlar yazmışdılar!
Beş il əvvəl bu ağla sığmazdı. Hər kəs deyərdi: "Ağlınızı itirmişsiniz?"
Adım Dr. Monika Jiangdir. Mən ümumi tibb üzrə mütəxəssisəm və naturopatiya üzrə əlavə ixtisasım var.
Başlanğıcda çox şey aldım... O ilk videolara cavab olaraq inanılmaz sayda e-poçt aldım; insanlar qorxularını
dəf etmələrinə kömək etdiyim üçün mənə təşəkkür edir və etdiyim işin nə qədər vacib olduğunu deyirdilər.
Və orada "Sən çox cəsursan" deyən çoxlu videolar var idi.
Və mən dedim, niyə cəsuram? Mən sadəcə qulaq-burun-boğaz həkimiəm.
Qulaq-burun-boğaz həkimi soyuqdəymə mütəxəssisidir, çünki biz gündəlik çörəyimizi bu yolla qazanırıq.
Və biz koronaviruslar haqqında hər şeyi bilirik. Beləliklə, bu baxımdan mənim bir fikrim formalaşıb.
Mən insanları sakitləşdirməyə çalışıram; mən təcili yardım həkimiyəm və bunu etmək üçün cəsur olmağa ehtiyacım yoxdur.
Mənim adım Dr Bodo Schiffmann, qulaq, burun və boğaz xəstəlikləri və təcili tibb üzrə mütəxəssisəm.
"Mən həmişə tənqidi insan olmuşam."
Beləliklə, nəsə yuxarıdan heç bir əsaslandırma olmadan tətbiq olunanda ona uyğunlaşmaq mənim
üçün çətin olur; prinsipcə, mən bunu etmirəm.
Və mən həmişə bilirəm ki, nəsə qorxu və panika ilə, heç bir real arqumentsiz satılırsa, nəsə səhvdir.
Mənim adım Ronald Weikl.
Mən ginekoloq və naturopatik tibb üzrə ixtisaslaşmış ümumi praktik həkiməm, həmçinin Tibbi Peşəkarlar və
Alimlər Sağlamlıq, Azadlıq və Demokratiya üçün Assosiasiyası (MWGFD)nın həmtəsisçisi və sədr müaviniyəm.
Beləliklə, biz daim böhtana məruz qalırdıq və cinayətkar elan edilirdik, və bu o həddə çatdı ki, biz
həkimlər sadəcə ciddi terrorçular kimi müalicə olunmuşuq.
Ön qapıları partladaraq, həkimləri yerə atıb, uşaqlarının gözü qarşısında əllərini arxadan qandallamaq.
Bəli, məsələ də elə bundadır ki, Cinayət Məcəlləsinin 278-ci bəndinə, ya da necə adlanırsa, əsasən mənim
düzgün olmayan sağlamlıq arayışları verdiyim iddia olunur.
Mənim adım Rolf Kron, mən ümumi praktik həkim və homeopataam.
"Mən koronavirus narrativindəki bütün bu səhvlər barədə siyasətçilərə, jurnalistlərə və həkim həmkarlarıma dərhal
məlumat verməyə çalışdım, amma heç vaxt cavab almadım."
"Thomas, sən dəlicən" kimi bir cavab belə yox idi, ümumiyyətlə heç bir cavab verilmədi.
Bu həqiqətən dəhşətli idi.
Və sonra başa düşdüm ki, həbsimdə iştirak edən iki vəkil – böhtançı və Aargau kantonu prezidenti – yəni vəkillər,
immunologiya və virologiya üzrə fəlsəfə doktoru olan həkim kimi məndən daha çox koronavirusdan xəbərdar olduqlarını düşünürdülər.
Yəni, bu hər şeyi deyir, elə deyilmi?
Beləliklə, bütün bunlar mənə daha da çox enerji verdi.
Koronavirus mövzusunda danışanda nə dediklərini heç bilməyən iki şişqarın mənə təhqir etməsinə imkan verməyəcəyəm.
Belə adamların məni təsir etməsinə imkan verməyəcəyəm.
Mən haqlı olmağa məcbur olan insan deyiləm. Onlar parlamentlərdə və s. otururlar.
Amma əgər haqlıyamsa, hüquqlarımı müdafiə edəcəyəm.
Və hər şeydən əvvəl bu əhali haqqında, əhaliyə məlumat vermək barədə idi.
Və bu adi məsələ deyildi, bu həyat və ölüm məsələsi idi.
Mənim adım Tomas Binder, mən kardioloq və daxili xəstəliklər üzrə həkiməm və
immunologiya və virologiya üzrə doktorluq dərəcəm var.
"Bütün bunlar tam bir axmaqlıq idi: yaşlıları qocalar evlərinə kilidləyib heç kəsi qəbul etməmək, onları ziyarətsiz,
tək-tənha və kədərli halda ölməyə məhkum etmək, və ən əsası uşaqlara zərər verərək bağça və məktəbləri aylarla bağlamaq."
Mən bu dövrdə ağır depressiyaya düşən, həqiqətən kabuslar görən, yuxu pozuntuları yaşayan, yemək pozuntuları inkişaf etdirən, ya
çox yeyən, ya da heç nə yeməyən, bütün vaxtını mobil telefonlarda, kompüterlərdə və ya oyun konsollarında
keçirən çox sayda uşağı müalicə etmiş və şahid olmuşam.
Onlar artıq yaşamaq istəmədiklərini dedilər, çünki bəzi uşaqlar üçün bu tədbirlər onların həyatının yarısı olmuşdu.
Bu sadəcə dəli idi və mən dedim ki, bu barədə susa bilmərəm.
Mənim adım Dr Carola Javid-Kistel, mən homeopatik həkiməm.
"Bunu pandemiya başlayanda fərq etdim, çünki məsləhətxanam birdən-birə boşaldı, hətta o vaxt növbə ilə işləməli olduğum
kantonal xəstəxanada da birdən-birə heç nə baş vermirdi."
Xəstəxana boş idi, bizi evə göndərdilər, işə gəlməyimizə belə icazə vermirdilər, çünki bu kantonal xəstəxanaya pul başa
gələcəkdi, və mən həkim həmkarlarımı heç cür başa düşə bilmirəm.
Bu rotasiyada çalışan 70 digər ümumi praktik həkim var, və yalnız beş nəfər o vaxt mənim İsveçrə Səhiyyə
Nazirinə yazdığım məktubu birgə imzalamağa cəsarət etdi.
On nəfər dedi ki, mən dəli idim, etdiyim iş təhlükəli idi, və bu məni müqavimətə qoşulmağa qərar verməyə vadar etdi; yəni dedim
ki, buna razı olmayacağam və həkim kimi borcum danışmaqdır.
Mənim adım Andreas Heisler, mən ümumi və daxili tibb üzrə mütəxəssisəm və 20 ildir
özəl praktikamda ümumi həkim kimi çalışıram.
"Təzyiqə boyun əyməkdən imtina edən həkimlərə qarşı həqiqi cadugər ovu başladı."
Beləliklə, əvvəlcə tamamilə uydurma ittiham əsasında axtarış aparılmışdı: yoxlama aparmadan sertifikatlar vermək.
Sonra burada fayllara baxdılar və onların hamısının burada olduğunu, bəyanatların sənədləşdirildiyini gördülər.
Burada olmuş və məndən şəhadətnamə almış xəstələrdən sonra soruşuldu ki, onlar həqiqətən praktikaya
gəliblərmi, niyə gəliblər və niyə ailə həkimlərindən şəhadətnamə istəməyib, daha uzaqdakı Staufenə getmişlər.
Beləliklə, onlar həqiqətən məsələnin dibinə çatdılar və mən polisə istinadən bilmirəm ki, bu
istintaqa görə ittihamlar əslində ləğv edilməlidir.
Və sonra məktəbində şagirdlərin və həmkarlarının sertifikatlarını yoxlayan bir müəllim məni xəbər verdi.
Və o sadəcə polisə iddia etdi ki, sertifikatları görmüşdür, amma bu sertifikatların sahibləri heç də xəstə deyildilər.
Doğrudan da demək lazımdır ki, bu məhkəmə dinləməsi başdan sona qədər hər vəziyyətdə absurd idi, hakim isə o
qədər qərəzli idi və hələ də virusla bağlı panikaya düşürdü.
Məhkəmə zalında və ya məhkəmə binasının digər yerlərində maskalar artıq məcburi olmasa da, bu məhkəmə prosesi üçün xüsusi olaraq
FFP2 maskaları və peyvənd sertifikatı tələb olunurdu, otaq isə daim ventilyasiya edilirdi. Ona xoş gəlməyən
hər hansı bir şey dediyim zaman o, həmişə əllərini dezinfeksiya edirdi və... yəni, bu qəribə idi.
"Biz artıq maska sertifikatları üçün gələn xəstələrə aid faylları, yəni maska sertifikatları üçün gələn xəstələrə aid
faylları, belə bir vəziyyət üçün hazırlamışdıq, amma reydin nisbətən gec mərhələdə baş tutmasına hələ də təəccübləndik."
Əlbəttə, bu, vəziyyəti müəyyən dərəcədə həzm edə bilməyincə bir neçə yuxusuz gecə keçirəcəyiniz deməkdir. Sonra
bilirsiniz ki, nəsə baş verəcək, araşdırmalar aparılacaq, sorğular keçiriləcək və cinayət işi başlana bilər.
"Mənə zəng edənlər soruşurdular: 'Cənab Kienecker, mən peyvənd olunmalıyam?'"
Telefonun içinə qışqırdım: Xeyr!
Nəticələri olan bir yox. İcraiyyə gəldi və hər şeyi alt-üst etdi.
Kieneckerin tərəfdaşı Claudia Schöne də dəhşətli təcrübələrə dözməli oldu.
Həqiqət budur ki, bu ev axtarışı, müdaxilə və ya mənim fəaliyyətimə basqın heç bir məhkəmə tərəfindən təsdiqlənməyib.
Mən bu ictimai qayda zabitlərinin hər birinə, ümumilikdə dörd nəfərə, eləcə də polis
zabitlərinə məhkəmə qərarı barədə soruşdum.
Onlar hamısı adlarını deməkdən və şəxsiyyət vəsiqələrini göstərməkdən imtina etdilər.
Beləliklə, onlar əvvəldən etdiklərinin səhv olduğunu bilirdilər.
Nəticədə ortaya çıxan, sağlamlıq şöbəsinin rəhbəri adından gəlib hər şeyin qaydasının yerində
olub-olmadığını yoxlamaq üçün gələn şəxsin etirafı oldu.
Belə avtoritar sistemlərdəki deyimlərlə tanış olan hər kəs bunun nə demək olduğunu bilir.
Bu aqressiyanı, zorakılığa keçməyi, çox kəskin olmağı nəzərdə tutur.
Bu insanların hamısı daim axtarışda idi, sənə yaxınlaşır, necə isə fiziki kontakt axtarırdılar.
Bu o deməkdir ki, özünü müdafiə etməlisən. Dəymirmi? Beləliklə, bu tamamilə provokasiya idi.
Onlar dava etmək üçün bəhanə axtarırdılar. Sonra birdən kömək istəyi eşitdim: "Ceralld, Ceralld, bəli?"
Və sonra məsləhət otağının arxa girişindəki bu kiçik qapıdan içəri baxdım və Claudianın ardınca qaçan, yumruğunu
yüksək qaldırmış, vurmağa hazır nəhəng bir qara fiqur gördüm.
Zəhmət olmasa geri çəkilin!
Alo? Cerald? Alo? Cerald? Bu İctimai Nizam İdarəsidir.
Zəhmət olmasa get və mənə toxunma! Get! Get!
Get buradan! Burada olmağa haqqın yoxdur! Çıx!
Yaxşı, həmkarlarımdan eşitdiklərimlə müqayisədə ev axtarışında şanslı idim.
Beləliklə, heç bir qaradərili kişi yox idi, zorakılıq yox idi, adətən eşitdiyiniz kimi sonradan dağıdılmış mənzillər və ya hər
hansı məhv edilmiş əmlak da yox idi, belə bir şey baş vermədi.
Amma mənim başqa bir vəziyyətim oldu ki, o, sadəcə inanılmaz, möhtəşəm və nəhayətdə də əxlaqsız idi.
Beləliklə, polis səhər saat altıda qapı zəngini çaldı, amma heç kəs cavab vermədi, çünki mən zəngi eşitmədim, və bizim arxada
halqası olan bir aslanımız var idi, və onlar ona vurub döydülər.
Bu məni oyatdı və sonra gördüm ki, əmlakın ətrafında, bilmirəm, on, on iki polis işıq projektorları ilə var idi.
Onlar demək olar ki, binanı mühasirəyə almışdılar, işıqlarını ətrafda şüalandırdılar və
sonra dörd-beş nəfəri zorla içəri daxil oldular.
Onlar axtarış əmri olmadan gəldilər; Nürmberqdə maska ilə bağlı bir xəstə əleyhinə açılmış işdə
məni şahid kimi dindirmək istəyirdilər. Bu, fon idi.
Bu, günortanın, sonu olmayan zamanın proseduru idi, mən sürərdim, onlara göstərdim, sənədlər buradadır,
çantam buradadır, hər şey yığılıb, özüm sürəcəyəm.
Xeyr, məni özləri ilə apardılar.
Onlar qızımı yataqda saxlayırdılar, o hələ də yataqda yatmışdı, hər şey qaranlıq idi və onlar onun
üzünə işıq şüası, daha doğrusu fənər işığı tutdular.
Bunlar sadəcə travmalardır, mən inanıram ki, onlar sistematikdir.
Beləliklə, onlara həqiqətən də bunu etməklə bağlı göstəriş verilib, çünki bu məntiqsizdir.
Sonra onlar, iki polis zabiti, məni bu vanla Nuremberqə apardılar; bu da lüks deyildi,
demək olar ki, qəfəs arxasında səyahət edirdim.
Sonra, dediyim kimi, hələ çox erkən idi, ona görə də Nürtingen Regional Məhkəməsinin
zirzəmisindəki kamerada bir-iki saat daha qaldım.
Bu da bir təcrübə idi, yəni sən bu zirzəmidə olasan, dərin bir zindanda olmaq kimi bir ab-hava var idi, sonra bir vaxt polis
məni oradan çıxarıb birbaşa məhkəməyə, sadəcə şahid kimi apardı.
Beləliklə, bu sadəcə qanun və nizamdan kənardır.
İsveçrədə Dr. Binderin ofisi də xüsusi bir növ basqına məruz qaldı.
Bunun bəhanəsi olduqca maraqlı idi.
Bəli, məni əsasən səlahiyyətlilər və ya dövlət təqib etməyib, əksinə məşhur bir böhtançı məni təhdid etdiyim, silahlı olduğum
və ruhi xəstəlik tarixçəm olduğu iddiaları ilə böhtan atıb.
Və sonra onlar Aargau kantonu polis rəisini məlumatlandırdılar, o isə ümumilikdə 60 polis
zabitinin iştirak etdiyi bu dəli əməliyyatı başlatdı.
Bu, 12 mart 2020-ci il idi, mən bir həftəlik tətildə getmək istəyirdim.
Və işimi bitirmək üzrə olanda, təxminən saat on buçukda işimi bitirmiş olardım və saat ondan bir qədər
sonra orada kiçik mətbəxdə bir espresso içmək istədim.
Və sonra sadəcə şüşədən hazırlanmış giriş qapısının yanından keçdim.
Və sonra giriş qapısından keçən koridorda bayırda polis zabitlərini gördüm.
Yuxarı aparan pilləkəndə təxminən beşdən onadək, aşağı aparan pilləkəndə də təxminən beşdən onadək, və həqiqətən
parlaq güllələnməyə davamlı jiletlər geyinmiş sərt polis zabitləri və məşq qapısına nişan almış hərbi polis zabitləri.
Mən dərhal kompüterimin yanına qayıdaraq Twitter-də "Kömək edin, polis məni həbs etməyə gəlir" kimi bir tvit yazdım.
Bu sosial mediada kifayət qədər qalmaqal yaratdı.
Və sonra qızımı da zəng edə bildim, çünki özümə dedim: bəli, indi mənə nə olacaq?
Axırda məni vurub bunun özünümüdafiə olduğunu deyirlər, ona görə də baş verənlər barədə bəzi insanları məlumatlandırmaq
istəyirəm, çünki o vaxt qorxulu bir vəziyyət idi.
Sonra mobil telefonuma zəng gəldi.
Bir xanım idi, dedi: "Bəli, salam, qapının, yəni məşq qapısının önünə çıxmalısınız."
Bəli, niyə qapıya gəlməliyəm? Bəli, o zaman sənə deyəcəyik, dedi.
Bəli, sonra mən sol əlimdə mobil telefon tutub qaçdım və qapını açdım, o mənə dedi: "Telefonu əlimdə
saxla ki, sənə göstəriş verə bilim, indi qapını aç!"
Qapını açdım: İndi çölə çıx və əllərini yuxarıda saxla!
Mənim sol əlimdə mobil telefonum, sağ əlim isə qaldırılmış vəziyyətdə idi, sonra bir dəfə də dönüb onlara göstərdim ki, on
ədəd Kalaşnikov, əl qumbarası və buna bənzər heç nə daşımıram, baxmayaraq ki, mən ümumiyyətlə silahlı deyildim və zorakılıq
əlamətləri görünmürdü. Sonra onlar dedilər: "Onu həbs edin!"
Sonra bu oğlanlardan təxminən üçü mənə hücum etdi, məni yerə çəkdilər, başım yerə dəydi, kiçik bir yaram oldu, ciddi heç nə
deyildi, amma bir az qan axdı, sonra üz üstə uzanmışdım, əllərimi arxamda bir-birinə bağladılar, sonra vaxtı
düzgün deyə bilmərəm, amma bir neçə dəqiqədən sonra dedim ki, ay oğlanlar, indi nəfəs ala bilmirəm.
Bir vaxtlar ABŞ-da qaradərili bir kişi ilə bağlı məşhur bir iş olmuşdu və bəli, sonra mənə ayağa qalxmağa icazə verdilər.
Sonra adi uniforma geyinmiş iki polis zabiti liftdən çıxdı və mən onları tanıdım.
Bəli, Tomas, indi sakitləş, baxarıq.
Məni həbs etdikdən sonra bir saat keçəndən sonra qanunları pozmadığımı başa düşdülər və buna görə məni saxlaya bilmədilər.
Amma sonra məni saxlamağa heç cür haqqları olmasa da, saxlanılmağa yararlı olub-olmadığımı
qiymətləndirmək üçün bir həkim göndərdilər və o məni özüm üçün təhlükə və koronaya görə dəli elan etdi.
O, ICD-də heç yerdə qeyd olunmayan yeni bir diaqnoz ixtira edib.
İddia edilən silahım ordu tapançam idi, amma o evdə saxlanılırdı.
1980-ci ildə mən İsveçrə ordusuna qoşuldum, əlbəttə ki, bunu etməli idim. O vaxt tibb tələbəsi kimi tibbi
korpusun üzvü idim və orada döyüş silahım hücum tüfəngi yox, şəxsi silah olaraq tapança idi.
Sonradan onları birinci leytenant rütbəsində saxladım və 15 il əvvəl hərbi xidmətdən tərxis olanda, İsveçrədə tamamilə normal və
qanuni sayılan sursatı olmadan evdə qoruyub saxladım. Qaydaya görə, hərbi xidmətdən tərxis
olduqdan sonra şəxsi silahınızı saxlayırsınız.
Və orada 15 il saxlanılmışdı.
Mən həbs olunanda polis zabitləri təbii ki, məndən soruşdular: "Silah haradadır? Silah haradadır?"
Hansı silah? Bəli, sənin silahın var. Bəli, dayan, demək istədiyin mənim ordu tapançamdır?
Bəli, o, 15 ildir evdə saxlanılır.
Sonra onlara harada olduğunu da dedim, həm də onlara dedim, amma indi, gecəyarısı ya da nəsə vaxtı onu almayacaqlarmı?
Qorxan həyat yoldaşım indi ora girsəniz, ürək tutması keçirəcək. Zəhmət olmasa sabah gəlin.
Onlar yenə də səhər saat birdə həyat yoldaşımın otağına gəldilər. O, qapı zəngini eşitmədi, ona görə də onlar aşağı
mərtəbəyə girmək üçün mənim açarımı istifadə edib, sonra yataqda onu Rambo tərzində hücum etdilər.
Beləliklə, o gecə o, çox güman ki, insult keçirmişdi, bu həqiqətən ağır idi, amma bu Rambo – orada etdikləri inanılmazdır.
Və sonra məni 36 saat tənha həbsdə saxladılar.
Xalq dilində buna yastıqlı hüceyrə deyirlər, bu hər cəhətdən doğrudur, sadəcə içində yastıq yoxdur. Bu sadəcə təcrid
hüceyrəsidir və yataq yalnız bir döşəkdir. Tualet və lavabo elə dizayn edilib ki, özünü asmaq,
zədələmək və ya buna bənzər heç nə edə bilməyəsən.
Və mən orada 36 saat qaldım, niyə orada olduğumu bilmədən, əvvəlcədən vəkil görmədən. Yəni,
bütün bunlar tamamilə qanunsuz idi, elə deyilmi?
Və sonra Pasxa bayramı zamanı 36 saat tək idim, elə deyilmi?
Pasxa bazar günü mən bu döşəkdə uzanmışdım, əsasən yatağın ətrafında qaçırdım, elə deyilmi?
Əvvəlcə bu döşəyi divardan uzaqlaşdırdım ki, yatağın ətrafında gəzə bilim.
Heç kim 36 saat yataqda uzana bilməz, elə deyilmi? Orada nə kreslo, nə də başqa heç nə yoxdur.
Və əlbəttə ki, düşünmək üçün çox vaxtım vardı, və bəli, mən maraqlanırdım: burada nə baş verir?
Mən anlamıram, elə deyilmi?
Vəziyyətə görə Dr Bodo Schiffmann vətənini tərk edib və indi ailəsi ilə Tanzaniyada yaşayır.
Almaniyada əvvəllər o bir neçə reyddə dözməli olmuşdu.
"Bizim şəxsi otaqlarımızda və məşq otaqlarımızda axtarış aparıldı və sonra biz həqiqətən travmatizə olduq."
Və bu 2021-ci ilin fevralında idi.
Mənim ev axtarışlarım əsasən məhəllənin xəbərdar olmasını və insanların qorxmasını təmin etmək üçündür.
Və iş belədir: sən bundan travma alırsən, çünki mənim üçün bu, dövlət tərəfindən törədilən
silahlı soyğunçuluqdur, çünki o, səndən hər şeyi alır.
Və biz həqiqətən elə idik ki, poçtalyon maşınla gələndə və ya buna oxşar bir şey olanda həmişə düşünürdük ki, yenə polis gəlir.
Hər halda, onlar gəldilər.
Sadəcə təsəvvür edin, burada sual bir neçə mask sertifikatının verilib-verilmədiyi idi, amma onlar 85 000 xəstənin məlumatlarını
ehtiva edən bütün xəstə qeydlərimizi müsadirə etmək istəyirdilər.
Və praktikada aparılan ilk ev axtarışı prokurorluğun işi rəsmi olaraq bağlamasına gətirib çıxardı.
Bu o deməkdir ki, o sertifikatlara baxdı və sonra dedi: bəli, onlar əsaslıdır, hər şey qaydasındadır.
Və rəsmi olaraq bizim guya saxta maska sertifikatları verdiyimiz işi bağlayıb.
Və yenə də onlar geri qayıtdılar. Bu isə bütün məsələyə olduqca qəribə bir dad verir.
Kimsə gəlir və sənə bir kağız parçasını göstərir. Orada hətta dövlət ittihamçısı da var idi.
Və o, sonra dərhal bizə dedi ki, məşq otaqlarımızda yenə eyni avadanlıq var.
Sonra mənə cərrahiyyə şöbəsinə sürməmi dedilər və həyat yoldaşım orada tək idi.
Və uşaqlarımız yuxarıda idilər. Onlar da uşaqların otaqlarına girdilər.
Uşaqlardan nəsə əlindən alındı, bu isə heç cür icazə verilmir.
Məqsəd işləyən bir təcrübəni məhv etmək idi.
Əlbəttə, yəni, əgər sən o materialları çıxarsan və sonra hakim 85 000 xəstə qeydinə çıxış icazəsini təsdiqləyərsə.
Beləliklə, bu, mənim panel həkimi kimi işləməyi dayandırmağımın səbəbi idi.
Bu o deməkdir ki, biz hər iki səhiyyə sığortası akkreditasyonumuzu qaytarmışıq.
Dr Carola Javid-Kistel, Meksikaya qaçan, hətta onun orada olmadığı vaxtlarda belə hakimiyyət
orqanları tərəfindən bir neçə dəfə ziyarət edildi.
Beləliklə, xəstələrim üçün maska azadolma sertifikatları verdiyim üçün mənə ittiham irəli sürüldü.
Deməliyəm ki, xəstələrimin 80–90 faizi uşaqlar və yeniyetmələrdir və mən çoxlu sayda şəhadətnamə vermişəm.
Və mən çoxlu sayda peyvənddən azadolma sertifikatları verdim, bu da sonradan polis reydlərinin səbəbi oldu.
Bütün bunlar ondan sonra daha üç dəfə təkrarlandı, nəhayət ripkordu çəkib ofisimdə özümü
kilidləmişdim, həm də evdə özümü kilidləmişdim.
Və üçüncü polis reydi, 2022-ci ilin fevral ayının əvvəllərində baş verdi, Mən o qədər ağır posttravmatik anksiyete pozuntusu və
ya posttravmatik stress pozuntusu keçirdim ki, həqiqətən hər yerdə özümü təcrid etdim və yalnız seçilmiş insanları praktikama
və ya evimə buraxırdım, kabuslar görürdüm, yuxuda məni aparacaqlarını, yalnız sənədlərimi deyil, amma məni aparıb həbs
edəcək və sonra məni COVID-19 əleyhinə məcburi peyvəndləməyə çalışacaqdılar. Yuxumda əlimdə bıçaq vardı
və onlara sancırdım, sonra isə tər içində oyandım.
Və elə o zaman özümə dedim ki, indi mütləq Almaniyadan çıxmalıyam, ona görə də Meksikada
bir növ bərpaedici istirahət sifariş etdim.
Bayram iki ilə çevrildi. Onun yoxluğunda iki əlavə basqın baş verdi.
Dr Javid Kistel Almaniyaya qayıtmaq istəmirdi. Amma o, ailəsini darıxırdı.
"Mən ailə adamıyam.
Mənim özümün üç yetkin övladım var, dörd nəvəm var və əlbəttə ki, Almaniyada anam, ögey atam, qardaş-bacılarım və s. var.
Və indi onların çoxunu görməmişdim – əksəriyyətini – Meksikada olduğum iki il ərzində isə heç görməmişdim.
Və sonra biz sadəcə İsveçrənin Zürixdə görüşmək üçün razılaşmağa cəsarət etdik.
Və mən dedim, yaxşı, İsveçrə Almaniya deyil. İsveçrə neytraldır.
İsveçrə də Avropa İttifaqında deyil. Hər şey yaxşı olacaq.
Təəssüf ki, bu müddət ərzində mənim üçün həbs qərarı çıxıb-çıxmadığını soruşmadım.
Mən düşündüm ki, beynəlxalq həbs qərarı əslində yalnız zorakı cinayətlər, ölüm cəzası nəzərdə tutan cinayətlər – qətl,
qəsdsiz adam öldürmə, terror təşkilatı yaratmaq, insan alveri, silah qaçaqmalçılığı və buna bənzər hallarda verilə bilər.
Sonra dedim, yaxşı, tibbi arayışlarım baxımından bu mənə heç aid deyil.
Onlar cəsarət etməyəcəklər. Bəli, bundan çox uzaqdır.
Mən 1 dekabr 2023-cü ildə, yəni keçən il, Zurix hava limanına çatdım.
Və mən giriş zamanı pasport nəzarətində pasportumu təqdim etdim.
Və mən onun skan edən məmurun üzünün necə dəyişdiyini gördüm.
Və o dərhal mənə dedi: Almaniyada sənin əleyhinə nəsə var.
Səni buraxa bilmərəm. İndi mənimlə gəlməlisən.
Və sonra dedilər: "Bəli, indi məni demək olar ki, həbs etməliyik", və məni orada iki metr
uzunluğunda, iki metr enində bir otağa saldılar.
Mən tamamilə soyunmalı idim və məni hərtərəfli yoxladılar.
Mən sadəcə bədənimdəki heç bir dəlikdən içəri girmələrinin qarşısını ala bildim, çünki dedim ki, mən narkotiklərlə heç vaxt
məşğul olmamışam, ömrümdə bir dəfə də siqaret çəkməmişəm və heç yerdə gizlədilmiş narkotikim yoxdur, ona
görə də dayansınlar, yoxsa çox ucadan qışqıracağam!
Və bu, 16 maska sertifikatı üzündən idi. Avropa həbs qərarı 16 maska sertifikatı üzündən!
Mən bunun mümkün olduğunu düşünmürdüm və daim bununla bağlı soruşurdum. Həm də onu
fotoşəkilə çəkib dərhal vəkilimə göndərmək istəyirdim.
Sonra dedilər ki, bu icazəsizdir və əlbəttə ki, hər şeyi məndən aldılar.
Pullarım, pasportum, mobil telefonlarım, baqajım, hər şey yoxa çıxmışdı.
Sonra bu hücrədə tamamilə tək qaldım və düşündüm ki, yaxşı, indi dünya sona çatır.
Və sonra məni ümumilikdə on iki gün saxladılar, on bir gün isə Sürixdə.
Sonra hələ də işə cəlb olunmalı olan İsveçrə vəkili ilə danışıqlar apardım – yəni danışıqlar deyə bilməzəm, yox, o mənə
dedi ki, sadəcə özümü Almaniyaya ekstradisiya olunmağa icazə verim, çünki ekstradisiya olunmağa icazə verməsəm,
İsveçrədəki ekstradisiya prosesi bir ilədək çəkə bilər.
Və ailəm çox qısa müddətdə – heç birimizin o qədər pulu yox idi – 30 000 avro girov ödəməli oldu; mən isə 12 dekabrda, 11-ci gündə
köçürüldüyüm Schwäbisch Gmünd həbsxanasından azad edildim – Beləliklə, Schwäbisch Gmünddə
bir gün daha qaldım – və sonra azad edildim.
Dr Bianca Witzschel müxalif həkim kimi doğma ölkəsi Almaniyada qaldı.
Bu onun məhvi oldu.
2023-cü ilin fevralında Saksoniya məhkəmə orqanları onu həbs etdirib və istintaq öncəsi həbsdə saxladılar.
İttiham mask sertifikatları və peyvənddən azadolma sertifikatları vermək üçün 500-dən çox halda sənəd saxtalaşdırmaq idi.
Biz cəsur həkim Dr Witzschel ilə onun həbsdə olduğu müddətdə danışmaq istədik, lakin həbsxana
onunla əlaqə yaratmaq üçün bütün cəhdləri əngəllədi.
Bianca Witzschel bizə təkrar müraciətlərimiz barədə belə məlumat verilmədi və bizə çəkməyə icazə verilmədi.
Təkrarlanan əlaqə cəhdləri heç bir nəticə vermədi.
Həkim Bianca Witzschel peyvənd rejiminin koronavirus zindanında demək olar ki, bir buçuk il keçirdi.
"Mən heç bir günahkarlıq hiss etmirdim."
Mən bütün sertifikatları qovluqlarda səliqə ilə topladım, çünki burada yaxşı bir iş gördüyümü düşünürdüm.
Mən əminliklə deyə bilərəm ki, şəxsən sertifikat verdiyim bütün xəstələrlə görüşmüşəm, ya da bu xəstələrin
mövcudluğunu və onların şikayətləri olduğunu bilirdim.
Beləliklə, bu axtarış qəfil məni silkələyənə qədər əslində əmin idim ki, bu mənim başıma gəlməyəcək.
Və sonra 16 dekabr 2020-ci il gəldi.
Mən o vaxt evdə idim, çünki bir neçə həftə əvvəl yıxılarkən onurğam sınımışdı.
Mən səkkiz həftə işləyə bilmədim və qoltuq dirəkləri ilə gəzməli, korset taxmalı oldum.
Saat səkkizdən bir az sonra həyat yoldaşım qəflətən dedi: "Amma çoxlu polis maşınları evimizə doğru gəlir."
Nə baş verir? Mən hələ də yataqda idim, sonra qalxdım.
Sonra onlar gəldilər: Bizdə axtarış əmri var və bütün evi axtarmalıyıq.
Mən sadəcə düşündüm, üzr istəyirəm? Bəli, maska sertifikatlarınız səbəbindən.
Sən mənim məşqimdə, evimdə nə edirsən? Məşqimdə, bəlkə, amma niyə axtarırsan? Bunu başqa yollarla aydınlaşdırmaq olar.
Bəli, onların əmrləri var, hər şeyi sonadək yerinə yetirməlidirlər.
Sonra bu on nəfər bütün otaqları dolaşdı, noutbuklarımızı, mobil telefonlarımızı, o cümlədən həyat yoldaşımın telefonunu
götürdülər – qızım hələ də orada idi – uşaqların otaqlarını axtardılar, bütün dolabları, yataq kənarı masaları
açdılar, içində nə var, bunun sertifikatlarla nə əlaqəsi var?
Bütün proses dörd saat çəkdi və eyni vaxtda klinikada – köməkçimin məlumatına görə, o burada inzibati işlərlə məşğul
olurdu – axtarış aparılırdı, bu zaman istintaqa rəhbərlik edən yüksək rütbəli polis zabiti köməkçiyə sərt tonda qışqırdı:
Sən rəhbərinin cinayətkar olduğunu şahidlik etməlisən.
Sonra bunu məhkəmədə sözbəsöz protokola saldıq.
Belə bir qərəz səbəbindən onu qorxutdular və sonra o, həqiqətən böyük problemlərlə üzləşdi.
Biz də, yəni mən silkələndim, düşündüm ki, bu baş verə bilməz, və özünü zorlanmış, döyülmüş
kimi hiss edirsən, sonra isə tamamilə dağılırsan.
Uşaqlar xüsusilə təsirlənib və ən ağır simptomları da yaşayıblar.
Onlar artıq diqqətlərini cəmləyə bilmirdilər. Onlar ürəkbulanma hiss edirdilər və başları ağrıyırdı.
Onlardan bəziləri məktəbdə maskalalarının altında huşunu itirdi, və mənim təcrübəmə çox-çox valideyn gəlib bunu göz yaşları ilə
deyiblər, o cümlədən ağlayan uşaqlar da olub, və həkim kimi burada hərəkət edib bu
insanlara tibbi arayış vermələm, bu tam aydındır.
Xəstələrin saysız-hesabsız kədərli nümunələrindən xüsusilə kədərli olanlarından biri 2020-ci ilin noyabrında
Bavariya Meşəsindən anası ilə gələn kiçik qız idi. Qız maska reaksiyasına şiddətli qusma ilə reaksiya vermişdi,
Baş ağrıları, iştahsızlıq və ana məndən belə bir şəhadətnamə verməyi xahiş etdi. Uşaq burada idi.
Əlbəttə, mən bunu etdim və altı ay sonra, 6 may 2021-ci ildə onlar geri qayıdırlar.
Maraqlanıram, sənə başqa bir sertifikat lazımdır?
Bəli, bizə lazımdır. Tezliklə kommuniya mərasimi keçirəcəyik və hazırda etibarlı sertifikata sahib olmaq istərdik.
Mənim bildiyimə görə, kommuniya mərasimi 9 mayda keçirilmişdi və növbəti bazar ertəsi ana zəng edib mənə dəhşətli bir şey dedi. O
dedi, təsəvvür et, Biz qohumlarımızla kilsədə oturmuşduq, qızımız bu kommuniya üçün çox həyəcanlı idi, keşiş artıq altar
xidmətçiləri ilə birlikdə girirdi və birdən-birə mərasimi dayandırdı, çünki ön sırada, skamyada oturan bu qızın maska
taxmadığını gördü, qızın anasını sakristiaya çağırır, missanı yarımçıq kəsir – hər kəs gözləyir, hamı bu
qıza baxır – və sonra deyir: 'Bəli, sənəddən varmı?'
Sonra o görür ki, sertifikat Weikl-dən gəlib: "Bəli, bu maska doktorudur, bu qəbuledilməzdir", deyə polisə zəng edir və
məncə bütün bu hadisə 30 dəqiqədən çox gecikməyə səbəb oldu.
Polis mənə soruşdu: Qızınız maska tax bilər, yoxsa taxmaz? Mən isə dedim: Xeyr.
– Keşişin reaksiyası həddindən artıq və dəhşətli idi və bu, kommuniyanı korladı.
"Məncə, insanların rifahına qayğı göstərməli olan nazirdən gələn bu sözlər ifadəolunmaz dərəcədə simpatiyasızdır."
"Onlar səhər saat 6-da gəldilər və demək olar ki, qapınızı yıxdılar."
Bütün o səs-küy içində təbii olaraq nə baş verdiyini görmək üçün aşağı enirsən.
Sonra sadəcə ayağımı qapının önünə qoyub onu açdım.
Mən dedim: Bəli, polis, indi siz bizim kabareyə paltar borc alıb gələn rus mafiyası olmusunuz?
Mən əvvəlcə xidmət identifikatorunuzu və axtarış əmri kağızını görmək istəyirəm. Xeyr, indi qapını aç!
Sonra deyirəm: Xeyr, əvvəlcə axtarış əmri görmək istəyirəm.
Yox, indi sən qapını aç! Və qapıya olan təzyiq getdikcə daha da artdı.
Orada onun qarşısında 2 metr hündürlüyündə bir kişi dayanmışdı, ağır silahlanmışdı, orada böyük bir silah anbarı var idi.
Və bəli, sonra məni demək olar ki, gözləmə otağıma itələdilər.
Onlar məni öz evimdə maska taxmağa məcbur etmək istədilər, ona görə də dedim ki, öz evimdə mütləq maska taxmayacağam.
Bəli, əslində, məncə, bu artıq bir az həddən artıqdır.
Və sonra məni gözləmə otağımda saxladılar.
Dediyim kimi, vəkilə zəng etməli idim, ona görə də telefon əlimin içində idi və vəkilə zəng edəcəyimi dedim.
Xeyr, sən heç kəsi zəng etmirsən! Beləliklə o gördü ki, mobil telefonum arxa cibimdə idi.
Və sonra onu da məndən aldılar.
Onlar mənim yuxarı mərtəbədəki şəxsi mənzilimdəki dolabın üzərində qoyulmuş iki mobil telefon, iki noutbuk, sərt
disklər, vergi sənədləri və hətta xəstə məktublarını götürdülər.
Bəli, onlar hətta yuxarı mərtəbədəki kirayə mənzilə də soxuldular.
Onlar tövləni axtardılar, qarajları axtardılar.
Sən həqiqətən özünə bunu soruşmalısan. Onlar nə axtarırlar? Onlar nə axtarırlar?
Yaxşı, əgər onlar mənim qarajımda uşaq pornoqrafiyası və ya samanlığımda kokain torbası tapsaydılar,
məni necə isə günahlandırmaq üçün, təəccüblənməzdim.
Heç bilmirəm, heç bilmirəm. Yaxşı, sən həqiqətən ciddi bir terrorçu kimi hiss edirsən.
Və bu artıq məni narahat edir.
Mən deyirəm bəli, şükür Allaha ki, o səhər tək idim, çünki düşünmürəm ki, oğlum bundan bu qədər asanlıqla sağ çıxardı.
Və hər şeydən əvvəl, mətbuat nəhayət bununla bağlı nə düşünür.
Onlar qəzetdə mavi vedrələri daşıyan uzun polis zabitləri sırasını göstərən bir fotoşəkil yerləşdirdilər.
Bəli, və çoxlu dəlil əldə edildi.
Burada qarışıqlıq yaratdılar, bu həqiqətən inanılmaz idi.
Və bəli, onlar getdikdən sonra nə qalacaq?
Mən burada titrəyərək oturmuşdum, bəli, xəstələrim içəri daxil oldu və bu gərginlik də – göz yaşlarına
boğuldum, çünki bunu həqiqətən izah etmək mümkün deyil.
Heinrich Habig'in evində də vəziyyət təsvir olunmaz dərəcədə gərginləşdi.
Dəvətsiz baş prokurorluğun ziyarəti saxlanılma ilə nəticələndi.
"Beləliklə, o gün mənim başa düşdüyümə görə, dövlət ittihamçısı məni düzgün olmayan peyvənd sertifikatları verməkdə və
ya, məsələn, peyvənd əvəzinə fizioloji məhlul vurmaqda, bu da 6 000 xəstədə baş vermişdi, ittiham edirdi."
Təxminən saat 10 radələrində – adi bir iş günü – qapı açıldı və Bochum baş prokurorluğu sadəcə içəri daxil oldu.
Mən düşündüm, nəyi səhv etmişəm?
Hər şey açılmalı, hər şey yoxlanmalı idi; bütün sənədlər toplanmış, bəzi peyvənd partiyaları, tullantı
qutuları, kağız tullantı qutuları, şübhə yarana biləcək hər yer, şprislər və s. – hamısı toplanmışdı.
Mənim praktikama gələn insanlar, deyəsən, mənimlə olduqları zaman onları özləri ilə apardılar və dedilər:
Əgər peyvənd pasportunuz varsa, bizimlə gəlin, qan nümunəsi alacağıq! Bəziləri isə
vəkillərini istəyirdilər, amma buna icazə verilmədi və s.
Onlar çoxlu pul tapmaq istəyirdilər, amma tapa bilmədilər, çünki iddia edirdilər ki, mən peyvənd sertifikatları üçün
xəstələrdən həddən artıq məbləğ almışam, lakin prokurorluq bunu yekun nitqində şahid ifadələri səbəbindən sübut edə bilmədi.
Və sonra prokuror birdən-birə arvadıma dedi: "Oh, mən indi qərara gəldim ki, səni də
şikayət edəcəyəm, səni də istintaq edəcəyəm."
Elə birdən-birə. O buna necə gəldi?
Yaxşı, sonra dedilər ki, indi mənzilinə gedirik, mənzilin harada olduğunu de, yoxsa qapını sındıracağıq.
Və sonra onlar evimizdə nəsə axtardılar.
Məncə, onlar bunu davam etdirərdilər və hər bir neçə gündən bir evim hansısa bəhanə ilə axtarılardı.
Sonra həyat yoldaşımın qardaşına məxsus, Dortmundda yerləşən ayrıca binaya köçdük, ora
köçüb hər gün oradan praktikamızı idarə edirdik.
Bu o deməkdir ki, mən əşyaları satdım: rəflər, masalar, stullar – yəni bir praktikada olan və onları
tez bir zamanda harasa saxlaya bilmədiyin hər şey.
Sonra dövlət prokuroru məni əşyaları bilərəkdən dəyərindən aşağı qiymətə satmaqda ittiham etdi, çünki
qaçışımı maliyyələşdirmək üçün tez pul əldə etməli idim.
Beləliklə, nəhayət onların bir səbəbi vardı.
Beləliklə, həbsdə qaldırılma zamanı səhər sizə deyirlər ki, bu gün sizinlə görüş olacaq, sonra sizi saat 7:30-da
götürürlər, bir otağa aparırlar və orada sizi bu qadın gözləyir.
Amma indi səni saat 8:00-da da götürmürlər, 9:00-da da, 10:00-da da, 11:00-da da, və heç kim sənə xəbər vermir.
Və sonra deyirəm: Niyə, ziyarət necə oldu?
Biz bilmirik, biz qəbulu zəng etməliyik, onlar da heç nə bilmirlər.
Beləliklə, sən hər zaman bir az aldanırsan.
Bəli, mən həmişə orada heç nəyə görə olduğumu öyrənirdim, sonra icazə almırdım, sonra nəvələr məni
görmək istəyirdilər, amma o da təsdiqlənmirdi, və s.
Belə idi, o daim... bəli, sabotaj olunurdu.
Bu sabotaj və qeyri-müəyyənlik Fəthiyə Həbig üçün dözülməz idi.
"Bu dəhşətli idi. Sən təsəvvür edə bilməzsən nə qədər dəhşətli olduğunu."
Necə olduysa, ərimi məndən aldılar. Biz heç vaxt ayrı olmamışdıq, həmişə birlikdə işləyirdik, hər şeyi
birlikdə edirdik və birdən-birə o sadəcə yoxa çıxdı.
Onu aparmağa gələndə ona hətta vidalaşmaq da bacarmadım.
Birinci nümayişi, həyat yoldaşımın təşkil etdiyi, yəni mən onu demək olar ki, fərq etmədim.
Çöldə barabançılar və şüarlı lövhələrlə böyük bir nümayiş keçirilirdi.
Bəli, həmçinin bir çox insan "Heinrich üçün azadlıq" yazılı T-shirtlər geyinmişdi. Onlar məhkəməyə bu
T-shirtlərlə gəlmişdilər, bu da hakimə əlbəttə ki, xoş gəlmədi.
Və sonra onlar azadlıq haqqında mahnılar oxudular, bəli, və bəli, bu təsirli idi.
Bu, çöldən gələn möhtəşəm bir işarə idi. Bəli, bilirdim ki, məni unutmayıblar. Bu, həqiqətən möhtəşəm idi.
Sonra hakim daxil oldu, yadımdadır, o, türk hakimi cənab Yilmaz idi, birdən dedi: Sizin əşyalarınız artıq hazırdır.
Beləliklə, indi bilirdim ki, əşyalarım anbarımda hazır idisə, tərxisim yaxın idi.
Və sonra mənə çölə çıxmağa icazə verildi.
Orada hər kəs var idi. Uşaqlar, qohumlar, bütün dostlar, vəkillər, tamamilə yad adamlar, bəziləri başqa şəhərlərdən.
Bu da başqa bir vurğu idi.
"Amma əhali arasında da kəskin qəzəbli səslər var idi."
Töhməslər, ittihamlar və hətta ölüm təhdidləri.
Dr Külken, siz əslində acınacaqlı bir palyaçosunuz, daha dəqiq desək, bir qatilsiniz; fanatik, aqressiv çıxışlarınızla
izləyicilərinizi pandemiyanı məhdudlaşdırmaq üçün ağlabatan tədbirlər görməkdən çəkindirməyə təhrik edirsiniz
(yeri gəlmişkən, pandemiyanın nə olduğunu bilirsinizmi?).
Beləliklə, hər kəs eyni şeyi yaşadı. Onlara ölüm təhdidləri gəldi.
Cinayət istintaq şöbəsi bəzi təhdidləri bir az qəribə olduqları üçün daha yaxından araşdırdı.
"Bizim getməyimizin səbəblərindən biri ailəmizə qarşı ölüm təhdidləri gəlməsiydi."
Beləliklə, bu mənə qarşı yox, ailəyə qarşı idi. Mənim həyatım hədəfə alındı.
Maşın qəfil ön sağ təkərdə təzyiq itkisini göstərdi.
Mən dərhal sağa çəkildim və rekord müddətdə hava boşaldı.
Sonra onu emalatxanaya aparan birini tapdım, o təkərləri sökdü və dedi ki, ora deşik vurulub.
Belə olmadı. Mənim də bunun şəkilləri var.
Belə deyirlər ki, bu mütləq belədir, onlar əvvəllər belə bir şey görməyiblər.
Bu mütləq matkapla edilib ki, magistralda kifayət qədər sürətlə gedəndə o şey partlaya bilsin.
Və bu qaçış bu gün də Dr Mechthild Schiffmann üçün dözülməsi çətindir.
"Mən əvvəllər yaşadığımız küçəyə darıxıram."
Bu ev idi. Bir növ kökündən sökülmə baş verib.
"Magistrat məhkəməsində mənə şərtsiz iki il doqquz aylıq həbs cəzası kəsildi."
Və dövlət ittihamçısı ofisi ilkin mərhələdə apellyasiya verib, çünki hökmü çox yüngül hesab edirdilər.
Beləliklə, onlar məhkəmə prosesinin əvvəlində, yəni apellyasiya mərhələsində üç ildən çox cəza tələb etdilər, sonra
isə yekun çıxışlarında tələbini parol olmadan dörd il həbs cəzasına, yəni dörd il həbs cəzasına qaldırdılar.
"Dinləmələr 30 gün davam etdi, bu isə çoxdur."
Məhkəmənin ikinci günündə mənə bir təklif edildi: 100 saxta sağlamlıq şəhadətnaməsi üzrə günahı qəbul etmək.
Sonra gündəlik məbləğin 720 mislinə qədər çox yüksək cəza tətbiq olunur ki, bu da gündə
100 avro olmaqla 72 000 avroya bərabərdir.
Və bu, əlbəttə ki, nəticədə tibb fəaliyyəti lisenziyasının geri alınmasına gətirib çıxarır.
"Bəli, hökm açıq-aydın bir fars idi."
Beləliklə, nəhayət, bütün məsələ prokuror, hakim və vəkilim arasında əvvəlcədən müzakirə olunmuşdu.
Hökm razılaşdırıldı və nəhayət – məlum olduğu kimi – 14 aylıq şərti cəza, üç il müddətinə
təxirə salınmış, üstəlik 1 000 avro cərimə olundu.
Bu o deməkdir ki, ümumilikdə beş ittiham var idi.
Beləliklə, sağlamlıq sertifikatları ilə bağlı iki ittiham, sonra isə nifrət oyatmaq, dövlət məmurunu təhqir etmək
və həmkara qarşı böhtan atmaq üzrə hər biri bir ittiham.
Beləliklə, iki ittiham ləğv edilib.
Onlar həmçinin mənə əmin etdilər ki, bu şərti cəzanı çəkdikdən sonra Almaniyanı tərk edib Meksikaya qayıda bilərəm.
"Bu jurnalistlər üçün həqiqi bir ziyafət idi, elə deyilmi?"
Jurnalistlər sonra mən hər hansı bir şey dediyimdə və ya ictimaiyyətdə çox nəzərə çarpanda 15 ay ərzində
istədikləri qədər dəfələrlə məqalə yaza bilirdilər:
Bəli, Dr Binder, o, cinayət işi ilə üzləşən o tanışdır.
"22 iyun tarixində dövlət ittihamçısı mənə ittiham aktını göndərdi.
Eyni zamanda adları açıqlayan mətbuat relizi yayımlandı:
Winterhude-dən Dr Walter Weber ittiham olunur.
Və bütün bir gün ərzində görüntüm metroda nümayiş etdirildi.
Orta əsrlərdə buna "sütuna bağlamaq" deyirdilər.
"Federal Ədalət Məhkəməsi əlbəttə ki, vəkilin yazdığı demək olar ki, 1 000 səhifəlik
apellyasiya ərizəsini nəzərdən keçirməlidir."
Bu o deməkdir ki, Federal Ədalət Məhkəməsinin hakimləri bununla məşğul olmalı və sonra müvafiq əsaslandırma yazmalıdırlar.
Və bu hər iki tərəfə də gedə bilər.
Həbsdə olarkən mən həmçinin apellyasiyalarını bir ildir gözləyən insanlarla tanış oldum.
Hakim, həmçinin sərt mövqeli idi, hələ də ağlına gəlməyib heç bir arqumenti qəbul etmirdi, sonra da
mənə gündəlik 100 avro olmaqla 200 günlük cərimə kəsdi.
Bu, əlbəttə ki, mənim cinayətkar qeydim olduğu deməkdir. Bu 20 000 avrodur.
Və biz yenə də apellyasiya etdik, bir daha əsaslandıraraq ki, işi dəstəkləyən elmi sübut yox idi, həmçinin 278-ci maddə tamamilə
yararsız idi və əslində ədalətin təhrifindən ibarət idi.
Və indi, RKI-dəki cari vəziyyətə və RKI sənədlərinə baxmayaraq, bu bir daha praktiki olaraq rədd
edilib, xalının altına süpürülüb, əhəmiyyətsiz sayılıb.
Buna görə hökm yekun sayılır və görünür ki, indi mən qanuni olaraq məhkum edilmiş cinayətkaram.
"Ən böyük cəza odur ki, bizə üç ildən beş ilədək həbs cəzası ilə hədələnilir."
Onlar hələ də üzərimdə Damokl qılıncı kimi asılı qalırlar.
Və hətta həkimlərə tətbiq olunan üç illik peşə qadağası və 10 000 avro cərimə mənim üçün kiçik məbləğdir, çünki
üç ildir xəstəlik məzuniyyətindəyəm və işləyə bilmirəm.
Bu basqından sonra işləyə bilmədim.
Lakin iş yekunlaşana qədər hesablarım absurd müsadirə məbləğləri ilə hələ də dondurulub.
Bir bank hesabımı bağladı; bütün hesablarım 15 ay müddətinə dondurulmuşdu. Bu məni çox incitdi.
"Onlar məni professorluq vəzifəsindən məhrum etmək istəyirlər, amma bu hələ baş verməyib, çünki əvvəlcə
nifrət oyatmaqda və antisemitizmdə təqsirli bilinməliyəm."
Xoşbəxtlikdən, lakin bu baş vermədi.
Yaxşı, fakt budur ki, Baş Prokurorluq özü bu hakim qərarına qarşı apellyasiya verib.
Bu baxımdan məsələ indi sıfırdan başlayır.
Cəsur həkimlər koronavirus cinayəti ilə əlaqəli ola bilməzdilər.
Onların vicdanı və xəstələrinə qarşı qayğı borcları buna imkan verməzdi.
"Bu sadəcə dəli idi və mən dedim ki, bu barədə susa bilmərəm."
Ailə hörmətsizliyi və kənarlaşdırılma tez-tez nəticə olurdu.
"Partnyorum da o vaxt məni tərk etdi.
Mən onunla beş buçuk il birlikdə olmuşdum və o da dedi: "Bəli, sən bununla razılaşmırsan, mən isə
tədbirlərə əməl edirəm və artıq səninlə ola bilmərəm."
Beləliklə, bütün həyatım həqiqətən də arxada dağılaraq parçalandı.
Beləliklə, hətta ailəmin bəzi üzvləri əvvəllər mənə qarşı idilər.
"Ailəmə görə, əlbəttə ki, çox xoşbəxtəm."
Arvadım və böyük qızım – bəli, məhz oradan duyğu başlayır – çox dəstək olublar, halbuki ailənin digər
üzvləri, hər yerdə olduğu kimi, dəstək olmayıblar.
Lakin bu şəxsi çətinliklər onların inanclarına və hərəkətlərinə şübhə etmələrinə səbəb olmadı.
"Bu mütləq buna dəyərdi. Həm də özümüz üçün o riski götürməyə də mütləq dəyərdi."
Onların minnətdar xəstələri və tərəfdarları artıq həbsdə olan koronavirus qəhrəmanlarına bu çətin dövrdə
son dərəcə ehtiyac duyduqları güc və dəstəyi verdilər.
"Çöldəki insanları eşitdiyin o anlarda necə hiss edirdin?"
Söyləmək mümkün deyildi... Əla idi.
Sən bunu deyə bilməzsən...
"Amma biz ona dedik.
Bu 15 hekayə vasitəsilə biz sistemin tabe olmayanlardan necə qəddar şəkildə qisas aldığını göstərdik.
Belə sənədli filmlər bu ədalətsizliyə qarşı mübarizədə son dərəcə vacibdir.
Zəhmət olmasa, işimizi dəstəkləməyə davam edin. Lakin bu gün biz koronavirus pandemiyasının qəhrəmanlarına diqqət yetiririk.
Mən bütün bu cəsur insanları ziyarət edə bildim. Onların hekayələrini eşitdim.
Onların gözlərinə baxmaq və onlara və ailələrinə qarşı edilənləri birbaşa görmək, yaşamaq
və hiss etmək məni dərin şəkildə silkələdi.
Ovlanıb, təqib olunub, cəmiyyətdən kənarlaşdırılıb. Sosial və iqtisadi cəhətdən məhv edilib.
Bunun çoxunu geri qaytarmaq mümkün deyil. Amma indi onlara dəstək ola bilərik.
Əxlaqi baxımdan onları unutmamağı təmin etməklə, həmçinin maliyyə yardımı göstərməklə.
Çünki bu insanlar iqtisadi dağıntı ilə üz-üzədir.
Bahalı cinayət icraatları, dondurulmuş vəsaitlər, peşə qadağaları.
Bu hörmətli həkimlər indi məhv olmaq təhlükəsi ilə üz-üzədir, çünki o vaxt hər şeylərini vermişdilər.
Xəstələri üçün, bizim üçün və uşaqlarımız üçün.
Və indi biz bu insanlar üçün orada olmaq istəyirik.
AUF1 bu həkimlər üçün bu gündən ianələr toplayır.
O vaxt hər şeyini riskə atan və bizim üçün əllərindən gələni edənlərə ianə edin.
Zəhmət olmasa indi ianə edin! Hər bir töhfə vacibdir. Təşəkkür edirik!