இது எல்லா காலத்திலும் மிகப்பெரிய மருத்துவக் குற்றம். முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிலான ஒரு மனிதாபிமானப் பேரழிவு.
இதற்காக யாரும் உன்னை மன்னிக்க மாட்டார்கள்.
தயவுசெய்து இந்தப் பகுதியை உடனடியாக விட்டு வெளியேறுங்கள்!
நாங்களே மக்கள்! நாங்களே மக்கள்!
"உங்களிடம் முகக்கவசம் உள்ளதா? தயவுசெய்து அதை அணியுங்கள், இல்லையெனில் இந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறுங்கள்!"
"தடுப்பூசிகள் ஏறக்குறைய பக்க விளைவுகள் இல்லாமல் உள்ளன."
என் நண்பர் வட்டத்தில், தடுப்பூசி போட்டுக்கொண்ட பிறகு ஒரே நாளில் எங்கள் தங்கும் விடுதியில் ஒன்பது பேர் இறந்தனர்.
இப்போது தடுப்பூசி போடும் மருத்துவர்கள் அனைவரும் தங்கள் செயல்களுக்குப் பதில் சொல்ல
வேண்டியிருக்கும். குறைந்தபட்சம், கடவுளின் முன்.
இங்கே எங்களிடம் ஒரு கொடிய வைரஸ் இல்லை.
நம்மிடம் ஒரு மருத்துவ பெருந்தொற்று இல்லை, மாறாக ஒரு குற்றவியல் பெருந்தொற்றுத் திட்டம் உள்ளது.
தற்பொழுது, நாம் உண்மையிலேயே தடுப்பூசி போடாதவர்களின் கொடுங்கோல் ஆட்சியை அனுபவித்து வருகிறோம்.
இந்தக் கொரோனா வைரஸ் மறுப்பாளர்கள் மற்றும் தடுப்பூசி எதிர்ப்பாளர்களுக்கு எதிராகத்
தீர்க்கமான நடவடிக்கை எடுக்கும் நேரம் இதுவே.
நாம் இங்கு பாதுகாக்க வேண்டிய ஒரு ஜனநாயகம் உள்ளது.
"கொரோனா வைரஸ் பெருந்தொற்றின் கொடூரங்கள். சிலருக்கு, அவை ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன; மற்றவர்களுக்கு, அவை முடிந்துவிட்டதாகத் தெரிகிறது."
ஆனால், மக்கள் உயிர்களைக் காப்பாற்றவும் பாதுகாக்கவும் முகக்கவசங்கள் மற்றும் தடுப்பூசிகள் காலத்தில் துணிச்சலாக
எதிர்த்த அந்த மருத்துவர்களுக்கு, இது இன்னும் முடியவில்லை.
இதற்கு மாறாக, பொதுக் கண்ணுக்குத் தெரியாத இடத்தில், அவர்கள் பழிவாங்கும், இரக்கமற்ற மற்றும் மேலாதிக்கமான
ஒரு அமைப்பால் இன்னும் வேட்டையாடப்பட்டும், துரத்தப்பட்டும், ஒதுக்கப்பட்டும் வருகிறார்கள்.
கொரோனா வைரஸுக்கு எதிரான எதிர்ப்புப் பெரும்பாலும் இந்த மருத்துவர்களாலேயே சாத்தியமானது என்ற உண்மையை மன்னிக்காத
ஒரு அமைப்பு, மனிதகுலத்தின் மீதான தாக்குதலை நம்மால் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து தடுக்க முடியும் வரை மட்டுமே சாத்தியமானது.
தினமும் மேலும் ஆக்ரோஷமாகிவரும் உலகமயமாக்கல் ஆட்சியின், மக்களுக்கு எதிரான அடுத்த தாக்குதல், சுகாதாரத் துறை வழியாக
மறைமுகமாக நடத்தப்பட்டால், வித்தியாசமாக சிந்திப்பவர்கள் விரும்பப்படும் உலக அரசாங்கத்திற்குத் தடையாக நிற்பார்கள்.
மேலும் குறிப்பாக, அரசியல்வாதிகள், இராணுவம் மற்றும் மருந்துத் துறையினரின் உத்தரவுகளைப் பின்பற்றாமல், ஹிப்போகிராட்டிக்
உறுதிப்பிரமாணத்தின்படி நோயாளிகளுக்குப் பாதுகாப்புக் கவசமாகத் திகழ விரும்பும் மருத்துவர்களும் இந்த வழியில் உள்ளனர்.
அதனால்தான் நமது வீரமிக்க மருத்துவர்கள் இப்போது பொதுக் கண்ணுக்குத் தெரியாமல், மௌனமாக அழிக்கப்பட இருக்கிறார்கள்.
ஊடகங்களால் வாயடைக்கச் செய்யப்பட்ட இந்தத் துணிச்சலான மக்கள் தண்டிக்கப்பட்டு, பொருளாதார ரீதியாகவும் சமூக
ரீதியாகவும் அழிக்கப்பட்டு, பின்னர் மறக்கப்பட வேண்டும்.
ஆனால் நாங்கள் அவர்களை மறக்கவில்லை.
கொரோனா வைரஸ் ஆட்சியுடன் ஒத்துழையாத அனைவரின் சார்பாகவும், நாங்கள் இந்தப் பதினைந்து துணிச்சலான நபர்களையும் சந்தித்தோம்.
ஜெர்மனி, ஆஸ்திரியா, சுவிட்சர்லாந்து, ஏன் டான்சானியாவிலும் கூட.
ஏனெனில், துணிச்சலான மருத்துவர்களின் விதியை உலகம் அறிந்திருக்க வேண்டும்.
இந்த அமைதியான வீரர்கள் இன்றுவரை அமைப்பால் எப்படித் துன்புறுத்தப்பட்டு, மிரட்டப்பட்டு,
பழிவாங்கப்படுகிறார்கள் என்பதை நாங்கள் காட்டுகிறோம்.
தடுப்பூசி தொடங்கிய இரண்டு வாரங்களுக்குள், இல்லங்களில் மரணங்கள் பதிவாகின.
ஆம், அது ஜனவரி 2021-ல் நடந்தது. அப்போது நான் அழுதேன். என் கடவுளே, ஆம்.
நான் தவறாகப் போகமாட்டேன் என்று எனக்குத் தெரியும்.
ஆனால் விஷயங்கள் இவ்வளவு விரைவாக மோசமாகிவிடும் என்று நான் ஒருபோதும் கற்பனை செய்ததில்லை.
என் பெயர் சுச்சரித் பக்டி. நான் நுண்ணுயிரியல் மற்றும் தொற்று நோய் தொற்றுநோயியல் நிபுணர்.
"அது தொடங்கியபோது, எனக்குத் தெரியும், இது போன்ற ஒன்று நடக்கும் என்று ஒரு வருடத்திற்கு முன்பே எனக்குத் தெரியும்."
என் பெயர் ஹெய்ன்ரிச் ஹாபிக். நான் ஒரு பொது மருத்துவர், இயற்கை மருத்துவர், குத்தூசி மருத்துவர் மற்றும் கை சிகிச்சையாளர்.
"உண்மையில், இது பொது சுகாதாரம் பற்றியது அல்ல என்பதும், இதன் பின்னால் ஒரு நோக்கம் இருந்தது என்பதும் எனக்கு மிக ஆரம்பத்திலேயே
தெளிவாகிவிட்டது. மேலும், அந்த நோக்கம் மக்களிடையே சில, உதாரணமாக, மாயைகளைச் செயல்படுத்துவது மட்டுமல்லாமல், எதிரி பற்றிய
ஒரே மாதிரியான பிம்பங்களை உருவாக்குவதையும் உள்ளடக்கியிருந்தது."
என் பெயர் தாமஸ் கல்கன். நான் ஒரு பொது மருத்துவர், மேலும் நான் ஆந்த்ரோபோசோபிக் மருத்துவம் практиசெய்கிறேன்.
"அது பத்திரிகைகளால் ஒரு கொடிய வைரஸாகச் சித்தரிக்கப்பட்டது. எனவே ஆரம்பத்தில் நீங்கள் கவனமாக இருக்க வேண்டியிருந்தது."
என்னால் இதைவிடச் சிறப்பாக அறிந்திருக்க முடியாது.
தொற்று நோய்கள், தொற்றுநோயியல் மற்றும் ஹாம்பர்க்கில் நான் இன்றும் உயர்வாக மதிக்கும் எஹ்ரென்கட் தடுப்பூசிப்
படிப்பில் பெற்ற பயிற்சியின் காரணமாக மட்டுமே, ஏதோ சரியில்லை என்று சந்தேகிக்க என்னால் முடிந்தது.
நான் என் நோயாளிகளிடம் அர்ப்பணிப்புடன் இருக்கிறேன். இதற்கான வழிகாட்டுதல்களை ஹிப்போகிராட்டஸ் அவர்களே நிறுவினார்.
மேலும், திடீரென 2020-ல், உலக சுகாதார அமைப்பின் செல்வாக்கின் கீழ், நோயாளிகள் மீதான இந்த மருத்துவ கடமை
உறுதிமொழி, இந்த உறுதிப்பாடு மீறப்பட முடியும் என்பதை என்னால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியவில்லை.
என் பெயர் ஜெரால்ட் கியெனெக்கர். நான் கண் மருத்துவத் துறையில் ஒரு நிபுணர்.
நான் நோயியல், உள் மருத்துவம் மற்றும் தீவிர சிகிச்சை மருத்துவத்தில் மேலதிகப் பயிற்சி பெற்றுள்ளேன்.
"60% மருத்துவர்கள் அந்த நடவடிக்கைகள் சரியானவை என்று நம்பினர்."
அதனால் என் சக ஊழியர்களைக் கவனிக்க முடிந்தது, பின்னர் ஏன் இவ்வளவு பேர் பங்கேற்கிறார்கள் என்று யோசித்தேன்.
என் பெயர் டாக்டர் வால்டர் வெபர்.
நான் ஹாம்பர்க்கில் ஒரு உள் மருத்துவ நிபுணர், மேலும் உள-உடல் மருத்துவம் மற்றும் புற்றுநோய் சிகிச்சையில்
நிபுணத்துவம் பெற்றிருக்கிறேன். நான் 53 ஆண்டுகளாக உரிமம் பெற்ற மருத்துவராக இருந்து வருகிறேன்.
"முகக்கவசத்தின் கீழ் மீண்டும் சுவாசிப்பதால் சக ஊழியர்கள் சரிந்து விழுந்ததை மருத்துவமனையில் நான் கண்ட அனுபவங்கள்
காரணமாக, முகக்கவசம் ஒரு சுகாதார அபாயத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பது எனக்கு ஆரம்பத்திலிருந்தே தெளிவாகத் தெரிந்தது."
மேலும் 2020-ல், பெருந்தொற்றின் தொடக்கத்திலும், முகக்கவசங்கள் வைரஸ் நோய்களிலிருந்து எந்த வகையிலும்
பாதுகாக்க முடியும் என்பதற்கு எந்தவொரு ஆதாரமும் இல்லை.
என் பெயர் வோல்ஃப்கேங் உர்மெட்ஸர், நான் மயக்க மருந்து நிபுணர், மேலும் அக்குபஞ்சர், இயற்கை மருத்துவம் மற்றும் பாரம்பரிய
சீன மருத்துவத்தில் கூடுதல் தகுதிகளைக் கொண்டிருக்கிறேன்.
மக்கள் ஒரு மாபெரும் மனநிலைக் குழப்பத்தில் இருந்ததால்தான் அது செயல்பட்டது.
ஏனென்றால் ஊடகங்கள் அதை அப்படியே ஆதரித்துச் சென்றன. ஊடகங்கள் இல்லாமல் அது வெற்றி பெற்றிருக்காது.
இது இல்லாமல்... இந்தச் சுடுதல் இல்லாமல், இவை அனைத்தும் இல்லாமல்... மருத்துவ இதழில், வர்த்தக
இதழ்களில் கூட என்ன அபத்தங்களை எழுதியிருக்கிறார்கள்!
ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அது நினைத்துப் பார்க்க முடியாததாக இருந்திருக்கும். எல்லோரும்,
"உங்களுக்கு என்ன பைத்தியமா?" என்று கேட்டிருப்பார்கள்.
என் பெயர் டாக்டர் மோனிகா ஜியாங். நான் பொது மருத்துவத்தில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர், மேலும் இயற்கை
மருத்துவத்தில் கூடுதல் தகுதியும் பெற்றிருக்கிறேன்.
முதலில், நான் நிறையப் பெற்றேன்... அந்த முதல் வீடியோக்களுக்குப் பதிலாக, நான் நம்பமுடியாத எண்ணிக்கையிலான மின்னஞ்சல்களைப் பெற்றேன்.
மக்கள் தங்கள் பயங்களை வெல்ல உதவியதற்காக எனக்கு நன்றி தெரிவித்ததோடு, நான் செய்வதை
எவ்வளவு முக்கியமானது என்றும் கூறினார்கள்.
மேலும், நீங்கள் மிகவும் துணிச்சலானவர் என்று பல வீடியோக்கள் கூறின.
நான் கேட்டேன், நான் ஏன் வீரமாக இருக்கிறேன்? நான் ஒரு காது, மூக்கு, தொண்டை மருத்துவர் தான்.
ஒரு காது, மூக்கு, தொண்டை மருத்துவர் ஒரு சளி நிபுணர், ஏனெனில் அதுதான் எங்கள் அன்றாட உணவு.
மேலும் கொரோனா வைரஸ்களைப் பற்றி நமக்குத் தெரியும். எனவே அந்த வகையில், நான் ஒரு கருத்தை உருவாக்கியுள்ளேன்.
நான் மக்களை அமைதிப்படுத்த முயற்சிக்கிறேன்; நான் ஒரு அவசர சிகிச்சை மருத்துவர், அதைச் செய்ய எனக்கு தைரியம் தேவையில்லை.
என் பெயர் டாக்டர் போடோ ஷிஃப்மேன், காது, மூக்கு மற்றும் தொண்டை மருத்துவம் மற்றும் அவசர மருத்துவ நிபுணர்.
"நான் எப்போதுமே ஒரு விமர்சனப் பார்வை கொண்டவன்."
எனவே, எந்தவொரு காரணமும் இல்லாமல் மேலிருந்து ஏதேனும் ஒன்றைத் திணிக்கும்போது, அதைக் கடைப்பிடிப்பது எனக்குக்
கடினமாக இருக்கிறது; கொள்கை ரீதியாக, நான் அதைச் செய்வதில்லை.
மேலும், எந்தவொரு உண்மையான வாதங்களும் இல்லாமல், பயம் மற்றும் பீதியுடன் ஏதோ ஒன்று விற்கப்படும்போது, அதில்
ஏதோ தவறு இருக்கிறது என்பதை நான் எப்போதும் அறிவேன்.
என் பெயர் ரொனால்ட் வீக்ல்.
நான் ஒரு மகளிர் நோய் நிபுணரும், இயற்கை மருத்துவத்தில் நிபுணத்துவம் பெற்ற பொது மருத்துவரும், 'சுகாதாரம், சுதந்திரம்
மற்றும் ஜனநாயகத்திற்கான மருத்துவர்கள் மற்றும் விஞ்ஞானிகளின் சங்கமான' MWGFD-இன் இணை நிறுவனரும் துணைத் தலைவரும் ஆவேன்.
"எனவே நாங்கள் தொடர்ந்து அவதூறுக்குள்ளாக்கப்பட்டோம் மற்றும் குற்றவாளிகளாக முத்திரை குத்தப்பட்டோம், அது
உண்மையில் எவ்வளவு தூரம் சென்றதென்றால், நாங்கள் மருத்துவர்களாகிய நாங்கள் தீவிரவாதிகளைப் போல நடத்தப்பட்டோம்."
முன்வாசல்களை உடைத்து உள்ளே நுழைந்து, மருத்துவர்களைத் தரையில் வீழ்த்தி, அவர்களுடைய குழந்தைகள்
முன்னிலையில் அவர்களுடைய கைகளைப் பின்புறமாகக் கட்டிப் போடுவது.
ஆம், விஷயம் அதுதான், ஏனென்றால் குற்றவியல் சட்டத்தின் பிரிவு 278-இன் படி, அல்லது அது என்னவென்றே தெரியவில்லை, நான் தவறான
சுகாதாரச் சான்றிதழ்களை வழங்கியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளேன்.
என் பெயர் ரோல்ஃப் க்ரோன், நான் ஒரு பொது மருத்துவர் மற்றும் ஹோமியோபதி மருத்துவர்.
"கொரோனா வைரஸ் கதையாடலில் உள்ள இந்த எல்லா தவறுகள் குறித்தும் அரசியல்வாதிகள், பத்திரிகையாளர்கள் மற்றும் சக
மருத்துவர்களுக்கு உடனடியாகத் தெரிவிக்க முயற்சித்தேன், ஆனால் எந்தப் பதிலும் கிடைக்கவில்லை."
"தாமஸ், நீ பைத்தியம்" என்பது போன்ற ஒரு பதிலும் இல்லை, வேறு எதுவும் இல்லை, முற்றிலும் எந்தப் பதிலும் இல்லை.
அது மிகவும் பயங்கரமாக இருந்தது.
அப்போதுதான், என் கைது சம்பவத்தில் ஈடுபட்டிருந்த இரண்டு வழக்கறிஞர்களும், அதாவது அவதூற்றுபவரும் ஆர்காவு கான்டனின்
தலைவரும், நோயெதிர்ப்பு மற்றும் வைரஸ்யியல் துறையில் முனைவர் பட்டம் பெற்ற ஒரு மருத்துவராகிய என்னை விட, தங்களுக்கு கொரோனா
வைரஸ் பற்றி அதிகம் தெரியும் என்று நினைத்ததை நான் உணர்ந்தேன்.
அதாவது, அதுவே எல்லாவற்றையும் சொல்லிவிடுகிறது, இல்லையா?
அதனால் தான் அந்த முழு விஷயமும் எனக்கு இன்னும் அதிகமான ஆற்றலைக் கொடுத்தது.
கொரோனா வைரஸ் விஷயத்தில் தாங்கள் என்ன பேசுகிறோம் என்பதே தெரியாத இரண்டு ஆணவக்கார அமெச்சூர்ர்களால் நான் மனமுடைந்துவிடப்
போவதில்லை. அப்படிப்பட்டவர்கள் என்னைப் பாதிக்க விடமாட்டேன்.
நான் எப்போதும் நான் சொல்வது சரிதான் என்று நிரூபிக்க வேண்டிய ஆளில்லை. அவர்கள்
பாராளுமன்றம் போன்ற இடங்களில் அமர்ந்திருக்கிறார்கள்.
ஆனால் நான் சொல்வது சரி என்றால், நான் என் உரிமைகளுக்காகப் போராடுவேன்.
மேலும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இது மக்களைப் பற்றியது, மக்களுக்குத் தெரிவிப்பதைப் பற்றியது.
மேலும் அது ஒரு சாதாரண விஷயம் அல்ல, அது உயிர் மற்றும் மரணத்திற்குரிய விஷயமாக இருந்தது.
என் பெயர் தாமஸ் பைண்டர், நான் ஒரு இதயநோய் நிபுணர் மற்றும் உள் மருத்துவ நிபுணர், மேலும் எனக்கு
நோயெதிர்ப்பு மற்றும் வைரஸ்வியலில் முனைவர் பட்டம் உள்ளது.
"அது முற்றிலும் முட்டாள்தனம், முதியவர்களைப் பராமரிப்பு இல்லங்களில் பூட்டி வைத்து, பார்வையாளர்களை அனுமதிக்காமல்,
பார்வையாளர்கள் இல்லாமல் தனியாகவும் தனிமையாகவும் இறக்க விடுவதும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, பல மாத கால முடக்கத்தால் குழந்தைகளுக்குத்
தீங்கு விளைவித்து, நர்சரிகள் மற்றும் பள்ளிகளை மூடியதும்."
இந்தக் காலத்தில் கடுமையான மனச்சோர்விற்கு ஆளான, உண்மையில் கெட்ட கனவுகள் கண்ட, தூக்கக் கோளாறுகள் மற்றும் உணவுப் பழக்கக் கோளாறுகள்
ஏற்பட்ட, அதிகமாக உண்பவர்களாகவோ அல்லது ஒன்றுமே சாப்பிடாதவர்களாகவோ இருந்த, தங்கள் நேரத்தை முழுவதும் கைபேசிகள்,
கணினிகள் அல்லது விளையாட்டுக் கருவிகளில் கழித்த பல குழந்தைகளை நான் சிகிச்சை அளித்தும் பார்த்திருக்கிறேன்.
சில குழந்தைகளுக்கு இந்த நடவடிக்கைகள் அவர்களின் பாதி வாழ்க்கையாக இருந்ததால், தாங்கள் இனி வாழ விரும்பவில்லை என்று அவர்கள் கூறினர்.
அது முற்றிலும் பைத்தியக்காரத்தனம், அதைப் பற்றி நான் மௌனமாக இருக்க முடியாது என்று சொன்னேன்.
என் பெயர் டாக்டர் கரோலா ஜாவிட்-கிஸ்டல், நான் ஒரு ஹோமியோபதி மருத்துவர்.
"பெருந்தொற்று தாக்கியபோது எனது மருத்துவமனை திடீரென காலியாகிவிட்டதால் இதை நான் கவனித்தேன், மேலும் அந்த
நேரத்தில் நான் அழைப்பின் பேரில் பணியாற்ற வேண்டியிருந்த கான்டோனல் மருத்துவமனையிலும் திடீரென எதுவும் நடக்கவில்லை."
மருத்துவமனை காலியாக இருந்தது, எங்களை வீட்டிற்கு அனுப்பிவிட்டார்கள், இனி வேலைக்கு வருவதற்கும் எங்களுக்கு அனுமதி
இல்லை, ஏனெனில் அது கான்டோனல் மருத்துவமனைக்குப் பணச் செலவை ஏற்படுத்தும். என் சக
மருத்துவர்களை என்னால் புரிந்துகொள்ளவே முடியவில்லை.
இந்த சுழற்சியில் பணிபுரியும் வேறு 70 பொது மருத்துவர்களும் உள்ளனர், ஆனால் அப்போது நான் சுவிஸ் சுகாதார அமைச்சருக்கு எழுதிய
கடிதத்தில் இணைந்து கையெழுத்திட ஐந்து பேர் மட்டுமே துணிந்தனர்.
பத்து பேர் நான் பைத்தியம் என்று சொன்னார்கள், நான் செய்வது ஆபத்தானது என்றும் கூறினார்கள். அதுதான், நான் இதில் இணங்கிப் போக
மாட்டேன் என்றும், ஒரு மருத்துவராக என் கடமை என் குரலை எழுப்புவதும் ஆகும் என்றும் கூறி, எதிர்ப்பில் சேர முடிவு செய்யக் காரணம்.
என் பெயர் ஆண்ட்ரியாஸ் ஹெய்ஸ்லர், நான் பொது மற்றும் உள் மருத்துவத்தில் ஒரு நிபுணர், மேலும் 20 ஆண்டுகளாக எனது சொந்த
மருத்துவமனையில் ஒரு பொது மருத்துவராகப் பணியாற்றி வருகிறேன்.
"தாழ்ந்து கொடுக்க மறுத்த மருத்துவர்களுக்கு எதிராக ஒரு உண்மையான மந்திரவாதிகள் வேட்டை தொடங்கியது.
எனவே, ஆரம்பத்தில், முற்றிலும் புனையப்பட்ட ஒரு குற்றச்சாட்டின் அடிப்படையில் ஒரு தேடல்
நடைபெற்றது: பரிசோதனை இல்லாமல் சான்றிதழ்களை வழங்கியது.
பிறகு ஒருவர் இங்குள்ள கோப்புகளைப் பார்த்தபோது, அவை அனைத்தும் இங்கு இருப்பதையும்,
அறிக்கைகள் ஆவணப்படுத்தப்பட்டிருப்பதையும் கண்டார்.
இங்கு வந்து என்னிடமிருந்து சான்றிதழ் பெற்ற நோயாளிகளிடமும், அவர்கள் அந்த மருத்துவமனைக்குச் சென்றார்களா, ஏன் சென்றார்கள்,
தங்கள் குடும்ப மருத்துவரிடம் சான்றிதழ் கேட்காமல் ஏன் ஸ்டாவஃபன் வரை தொலைதூரம் பயணம்
செய்தார்கள் என்பது போன்ற கேள்விகள் பின்னர் கேட்கப்பட்டன.
அதனால் அவர்கள் உண்மையிலேயே அதன் ஆணி வேரைக் கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள், மேலும் இந்த விசாரணையின்படி,
வழக்குத் தொடரல் உண்மையில் கைவிடப்பட வேண்டும் என்று காவல்துறையினரிடமிருந்து எனக்கு மறைமுகமாகத் தெரியவந்துள்ளது.
பின்னர், தனது பள்ளியில் மாணவர்கள் மற்றும் சக ஆசிரியர்களின் சான்றிதழ்களைச் சரிபார்க்கும்
ஒரு ஆசிரியர் என்னைப் பற்றிப் புகார் செய்தார்.
மேலும், அவர் காவல்துறையிடம், தான் சான்றிதழ்களைப் பார்த்ததாகவும், ஆனால் அந்தச் சான்றிதழ்களின் உரிமையாளர்கள்
யாருக்கும் உடல்நிலை சரியில்லை என்றும் சாதாரணமாகக் கூறினார்.
இந்த நீதிமன்ற விசாரணை ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை எல்லா வகையிலும் முட்டாள்தனமாக இருந்தது என்றுதான் சொல்ல வேண்டும், நீதிபதி அவ்வளவு
பக்கச்சார்புடன், இன்னும் வைரஸைப் பற்றி பீதியடைந்து இருந்தார்.
நீதிமன்ற அரங்கிலும் அல்லது நீதிமன்ற வளாகத்தில் வேறு எங்கும் முகக்கவசங்கள் கட்டாயம் இல்லாவிட்டாலும், இந்த விசாரணைக்கு
குறிப்பாக FFP2 முகக்கவசங்களும், தடுப்பூசி சான்றும் தேவைப்பட்டன, மேலும் அறை தொடர்ந்து காற்றோட்டமாக வைக்கப்பட்டிருந்தது. நான் அவளை
வருத்தப்படுத்தும் வகையில் எதையாவது சொன்ன போதெல்லாம், அவள் எப்போதும் தன் கைகளைக் கிருமி நீக்கம்
செய்துகொள்வாள்... சரி, அது விசித்திரமாக இருந்தது."
"இத்தகைய சூழ்நிலையை எதிர்கொள்ள, முகக்கவச சான்றிதழ்களுக்காக மட்டுமே வந்திருந்த நோயாளிகளின் முகக்கவச சான்றிதழ்களுடன் கூடிய
கோப்புகளை நாங்கள் ஏற்கெனவே தயாராக வைத்திருந்தோம், ஆனாலும் இந்த சோதனை ஒப்பீட்டளவில்
தாமதமாக நடைபெற்றது எங்களை ஆச்சரியப்படுத்தியது."
நிச்சயமாக, இது நீங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு இந்தச் சூழ்நிலையைச் சமாளிக்கும் வரை உங்களுக்குச் சில தூக்கமில்லாத
இரவுகள் இருக்கும் என்பதையும் குறிக்கிறது. அப்போது ஏதோ நடக்கப் போகிறது, விசாரணைகள் நடத்தப்படும், விசாரணைகள் மேற்கொள்ளப்படும்,
மேலும் குற்றவியல் நடவடிக்கைகள் தொடங்கப்படும் என்று நீங்கள் எதிர்பார்க்கலாம் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்."
"திரு. கியெனெக்கர், நான் தடுப்பூசி போட்டுக் கொள்ளலாமா? என்று மக்கள் என்னிடம் தொலைபேசியில் கேட்டார்கள்."
நான் தொலைபேசியில் கத்தினேன்: வேண்டாம்!
விளைவுகளைக் கொண்ட ஒரு இல்லை. நிர்வாகம் வந்து எல்லாவற்றையும் தலைகீழாக மாற்றிவிட்டது.
கியெனெக்கரின் துணைவியான க்ளோடியா ஷோனேயும் கொடூரமான அனுபவங்களைச் சகித்துக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது.
உண்மை என்னவென்றால், இந்த வீடு தேடல், அல்லது அத்துமீறல், அல்லது எனது தொழில் மீதான சோதனை
ஆகியவற்றிற்கு எந்தவொரு நீதிபதியும் அனுமதி அளிக்கவில்லை.
நான் இந்த பொது ஒழுங்கு அதிகாரிகள் மொத்தம் நான்கு பேரையும், அத்துடன் காவல்துறை
அதிகாரிகளையும், நீதிமன்ற உத்தரவைப் பற்றி கேட்டேன்.
அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் பெயர்களைக் கொடுக்கவோ அல்லது அடையாள அட்டையைக் காட்டவோ மறுத்துவிட்டனர்.
ஆகவே, தாங்கள் ஆரம்பத்திலிருந்தே தவறு செய்கிறோம் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தனர்.
இறுதியில், வெளிவந்தது ஒரு ஒப்புதல் வாக்குமூலம். சுகாதாரத் துறைத் தலைவரின் சார்பாக, எல்லாம் சரியாக இருக்கிறதா
என்று சரிபார்க்க வந்ததாக ஒருவர் தற்செயலாகக் கூறிவிட்டார்.
அத்தகைய சர்வாதிகார அமைப்புகளில் உள்ள கூற்றுகளை அறிந்த எவருக்கும் அதன் பொருள் என்னவென்று தெரியும்.
அதன் பொருள் ஆக்ரோஷம், அதன் பொருள் வன்முறையாளராக மாறுவது, அதன் பொருள் மிகவும் கடுமையாக மாறுவது.
இந்த மக்கள் அனைவரும் தொடர்ந்து தேடிக்கொண்டும், உங்களை அணுகிக்கொண்டும், எப்படியாவது
உடல்ரீதியான தொடர்பைத் தேடிக்கொண்டும் இருந்தனர்.
அதனால் நீ உன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ள வேண்டும். சரிதானே? அதனால், அது முற்றிலும் ஒரு தூண்டுதல்.
அவர்கள் சண்டையிட ஒரு காரணத்தைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது திடீரென்று எனக்கு ஒரு
உதவிக்கான அழுகுரல் கேட்டது, ஜெரால்ட், ஜெரால்ட், ஆம்?
பிறகு, ஆலோசனை அறையின் பின்புற நுழைவாயிலில் இருந்த இந்தச் சிறிய கதவின் வழியாக நான் பார்த்தபோது, ஒரு பெரிய கறுப்பு
உருவம், குத்துவதற்குத் தயாராகத் தனது முஷ்டியை உயர்த்தி, க்ளோடியாவைப் பின்தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன்.
தயவுசெய்து பின்வாங்கவும்!
ஹலோ? ஜெரால்ட்? ஹலோ? ஜெரால்ட்? இது பொது ஒழுங்கு அலுவலகம்.
தயவுசெய்து போ, என்னைத் தொடாதே! போ! போ!
போ! நீ இங்கே இருக்க உனக்கு உரிமையில்லை! வெளியே போ!
சரி, சக ஊழியர்களிடமிருந்து நான் கேள்விப்பட்டதோடு ஒப்பிடும்போது, வீடு தேடலில் நான் அதிர்ஷ்டசாலி.
அதனால் கறுப்பின ஆண்களோ, வன்முறையோ இல்லை; நீங்கள் வழக்கமாகக் கேட்பது போன்ற பேரழிவுகளுக்கோ,
தரைமட்டமாக்கப்பட்ட குடியிருப்புகளுக்கோ அல்லது அழிக்கப்பட்ட சொத்துக்களுக்கோ எதுவும் நடக்கவில்லை.
ஆனால் எனக்கு மற்றொரு சம்பவம் நடந்தது, அது முற்றிலும் நம்பமுடியாத, அবিশ্বாசகமான மற்றும் இறுதியில் வக்கிரமானதாக இருந்தது.
அதனால், காவல்துறை காலை ஆறு மணிக்கு கதவு மணியை ஒலித்தனர், ஆனால் நான் அதைக் கேட்காததால் யாரும் கதவைத்
திறக்கவில்லை. எங்களிடம் பின்புறத்தில் வளையம் கொண்ட ஒரு சிங்கம் உள்ளது, அவர்கள் அதன் மீது தட்டினர்.
அது என்னை எழுப்பியது, பிறகு நான் பார்த்தேன், அந்த இடத்தைச் சுற்றி, எனக்குத் தெரியவில்லை, பத்து,
பன்னிரண்டு காவல்துறை அதிகாரிகள் ஸ்பாட்லைட்களுடன் இருந்தனர்,
அவர்கள் அடிப்படையில் அந்தக் கட்டிடத்தைச் சுற்றி வளைத்து, தங்கள் விளக்குகளைச் சுற்றிப் போட்டு, பின்னர் அவர்களில்
நான்கு அல்லது ஐந்து பேர் உள்ளே வலுக்கட்டாயமாக நுழைந்தனர்.
அவர்கள் தேடுதல் வாரண்ட் இல்லாமல் வந்தனர்; நியூரம்பெர்க்கில் ஒரு நோயாளியைப் பற்றிய, முகக்கவசம் தொடர்பான வழக்கில் என்னை
ஒரு சாட்சியாக அழைத்துச் செல்ல விரும்பினர். இதுதான் பின்னணி.
அது மதிய நேரத்து நடைமுறை, முடிவில்லாத காலம், நான் வண்டியை ஓட்டியிருப்பேன், நான் அவர்களுக்குக்
காட்டினேன், இதோ ஆவணங்கள், இதோ என் பை, எல்லாம் பேக் செய்யப்பட்டுள்ளது, நானே வண்டியை ஓட்டிச் செல்வேன்.
இல்லை, அவர்கள் என்னைத் தங்களுடன் அழைத்துச் சென்றார்கள்.
அவர்கள் என் மகளைப் படுக்கையில் வைத்திருந்தார்கள், அவள் இன்னும் படுக்கையில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள், எல்லாம்
இருட்டாக இருந்தது, அவர்கள் ஒரு ஸ்பாட்லைட், அல்லது ஒரு டார்ச்சை அவள் முகத்தில் காட்டினார்கள்.
இவை வெறுமனே அதிர்ச்சிகள், அவை முறையானவை என்று நான் நம்புகிறேன்.
அதனால், அவர்கள் அதைச் செய்யும்படி உண்மையிலேயே அறிவுறுத்தப்படுகிறார்கள், ஏனெனில் அது அர்த்தமற்றது.
பிறகு அவர்கள், இரண்டு காவல்துறை அதிகாரிகள், என்னை இந்த வேனில் ஏற்றி நյուրம்பெர்க்கிற்குக் கொண்டு சென்றனர். அதுவும்
எந்த ஆடம்பரமான வாகனம் அல்ல; கம்பிகளுக்குப் பின்னால், அது போன்ற ஒன்றில் பயணம் செய்வது மிகவும் மோசமாக இருந்தது.
பிறகு நான் நியூரம்பெர்க் பிராந்திய நீதிமன்றத்தின் அடித்தளத்தில், செல்லில், இன்னும் ஒரு அல்லது இரண்டு மணி நேரம் இருந்தேன்,
ஏனென்றால், நான் சொன்னது போல், அது அதிகாலம், மிகவும் அதிகாலம்.
அதுவும் ஒரு அனுபவம்தான். நீங்கள் ஒரு பாதுகாப்பு அறையில் இருப்பீர்கள், அது ஒரு பாதாளச் சிறையின் ஆழத்தில் இருப்பது போன்ற
உணர்வைக் கொடுக்கும். பின்னர் ஒரு கட்டத்தில், காவல்துறை அதிகாரி என்னை அங்கிருந்து வெளியே அழைத்து வந்து,
சாட்சியாக நேரடியாக விசாரணைக்கு அழைத்துச் சென்றார்.
ஆகவே இது சட்டத்தையும் ஒழுங்கையும் தாண்டியது.
சுவிட்சர்லாந்தில், டாக்டர் பைண்டரின் அலுவலகமும் ஒரு சிறப்பு வகையான சோதனைக்கு உள்ளானது.
இதற்குக் கூறப்பட்ட சாக்குப்போக்கு மிகவும் விசித்திரமாக இருந்தது.
ஆம், நான் முதன்மையாக அதிகாரிகளாலோ அல்லது அரசாலோ துன்புறுத்தப்படவில்லை, மாறாக, நான் மிரட்டல்கள் விடுத்ததாகவும்,
ஆயுதம் ஏந்தியிருந்ததாகவும் மற்றும் மனநோய் வரலாறு கொண்டிருந்ததாகவும் குற்றம் சாட்டிய, நன்கு
அறியப்பட்ட ஒரு அவதூற்றுநரால் துன்புறுத்தப்பட்டேன்.
பின்னர் அவர்கள் ஆர்காவு முகாம் காவல்துறைத் தலைவருக்குத் தெரிவித்தனர், அவர் பின்னர் மொத்தம் 60 காவல்துறை அதிகாரிகளை
உள்ளடக்கிய இந்தப் பைத்தியக்காரத்தனமான நடவடிக்கையைத் தொடங்கினார்.
அது 12 மார்ச் 2020 அன்று, நான் ஒரு வாரம் விடுமுறைக்குச் செல்ல விரும்பியிருந்தேன்.
மேலும் நான் முடிப்பதற்குச் சற்று முன்பு, சுமார் பத்து முக்கால் மணிக்கு, நான் முடித்திருப்பேன், மேலும் பத்து
மணிக்குச் சற்றுப் பிறகு நான் அங்குள்ள சிறிய சமையலறையில் ஒரு எஸ்பிரெசோ வாங்க விரும்பினேன்.
பிறகு நான் கண்ணாடியால் செய்யப்பட்ட நுழைவாயில் கதவைக் கடந்து சென்றேன்.
பிறகு நான் நுழைவாயில் வழியாகப் புறவாசலில் காவல்துறை அதிகாரிகளைப் பார்த்தேன்.
மேலே செல்லும் படிக்கட்டுகளில் சுமார் ஐந்து முதல் பத்து பேர், கீழே செல்லும் படிக்கட்டுகளிலும் சுமார் ஐந்து முதல் பத்து பேர், மேலும்
பிரகாசமான துப்பாக்கி சூடு தடுப்பு மேலாடைகளை அணிந்திருந்த கடுமையான காவல்துறை அதிகாரிகளும், பயிற்சி
கதவை நோக்கி குறிவைத்திருந்த எம்.பி-களும் இருந்தனர்.
நான் உடனடியாக என் கணினிக்குத் திரும்பி, ட்விட்டரில், "உதவி, காவல்துறை என்னைக் கைது செய்ய
வருகிறார்கள்" என்பது போன்ற ஒரு ட்வீட்டைப் பதிவிட்டேன்.
இது சமூக ஊடகங்களில் கணிசமான பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.
அப்புறம் என்னால் என் மகளையும் அழைக்க முடிந்தது, ஏனென்றால் எனக்குள், 'சரி, இப்போது
எனக்கு என்ன ஆகப் போகிறது?' என்று தோன்றியது.
இறுதியில், அவர்கள் என்னைச் சுட்டுவிட்டு அது தற்காப்புக்காகச் செய்ததாகக் கூறுகிறார்கள், அதனால் என்ன நடக்கிறது
என்பதை சிலருக்குத் தெரிவிக்க விரும்புகிறேன், ஏனென்றால் அப்போது அது ஒரு பயங்கரமான சூழ்நிலையாக இருந்தது.
பிறகு எனக்கு என் கைபேசிக்கு ஒரு அழைப்பு வந்தது.
அது ஒரு பெண்மணி, அவர் சொன்னார், ஆம், ஹலோ, நீங்கள் வெளியே கதவுக்கு முன்னால், பயிற்சி கதவுக்கு முன்னால் வர வேண்டும்.
ஆம், நான் ஏன் கதவிற்கு வர வேண்டும்? ஆம், நாங்கள் உங்களுக்கு அப்போது சொல்கிறோம், என்று அவள் சொன்னாள்.
ஆம், பிறகு நான் என் இடது கையில் செல்போனைப் பிடித்தபடி வெளியே ஓடி, கதவைத் திறந்தேன், அவள் என்னிடம் சொன்னாள்: நான் உனக்கு அறிவுரைகள்
கொடுப்பதற்காக செல்போனை உன் கையில் வைத்திரு, இப்போது கதவைத் திற!
நான் கதவைத் திறந்தேன்: இப்போது வெளியே வா, கைகளை மேலே தூக்கி வை!
என் கைபேசி இடது கையில் இருந்தது, வலது கை தூக்கியிருந்தது. நான் ஆயுதம் ஏந்தியிருக்கவில்லை, வன்முறையின் அறிகுறிகளும் இல்லை என்ற
போதிலும், என்னிடம் பத்து கலாஷ்னிகோவ் துப்பாக்கிகள், கையெறி குண்டுகள் போன்றவை இல்லை என்பதை அவர்கள்
பார்க்கும்படி நான் மீண்டும் ஒருமுறை திரும்பிப் பார்த்தேன். பிறகு அவர்கள், "அவனைப் பிடி!" என்றார்கள்.
பிறகு, அவர்களில் சுமார் மூவர் என் மீது பாய்ந்து, என்னை தரையில் இழுத்தார்கள், என் தலை தரையில் மோதியதில் எனக்கு ஒரு சிறிய காயம்
ஏற்பட்டது, அது ஒன்றும் பெரியதாக இல்லை, ஆனால் அது கொஞ்சம் இரத்தம் வடித்தது, பிறகு நான் வயிற்றில் படுத்திருந்தேன், அவர்கள் என் கைகளை
முதுகுக்குப் பின்னால் ஒன்றாகக் கட்டிவிட்டார்கள், பிறகு, நேரத்தை மதிப்பிடுவது கடினம், ஆனால் சில நிமிடங்களுக்குப்
பிறகு நான், "ஏய் நண்பர்களே, எனக்கு இப்போது சுவாசிக்க முடியவில்லை" என்று சொன்னதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது.
ஒருமுறை அமெரிக்காவில் ஒரு கறுப்பின மனிதரை உள்ளடக்கிய ஒரு பிரபலமான வழக்கு இருந்தது, ஆம்,
அப்போதுதான் அவர்கள் என்னை எழுந்து நிற்க அனுமதித்தார்கள்.
பிறகு சாதாரண சீருடையில் இரண்டு காவல்துறை அதிகாரிகள் லிஃப்டிலிருந்து வெளியே
வந்தனர், மேலும் நான் அவர்களை அறிந்திருந்தேன்.
ஆம், தாமஸ், இப்போது அமைதியாகுங்கள், நாங்கள் அதைப் பார்த்துக்கொள்கிறோம்.
என்னைக் கைது செய்த பிறகு, ஒரு மணி நேரத்திற்குப் பிறகு நான் எந்தச் சட்டத்தையும் மீறவில்லை என்பதை அவர்கள் உணர்ந்து,
அதனால் என்னைத் தடுத்து வைக்க முடியாது என்று தெரிந்து கொண்டனர்.
ஆனால், அவர்களால் என்னை சிறையில் அடைக்கவே முடியாது என்ற போதிலும், என்னைத் தடுத்து வைப்பதற்கு எனது தகுதியை மதிப்பிடுவதற்காக ஒரு
மருத்துவரை என்னிடம் அனுப்பினர், மேலும் அவர் என்னை எனக்கே ஆபத்தானவர் என்றும், கொரோனா
வைரஸால் பைத்தியம் பிடித்தவர் என்றும் அறிவித்தார்.
அவர் ICD-யில் எங்கும் பட்டியலிடப்படாத ஒரு புதிய நோயறிதலைக் கண்டுபிடித்துள்ளார்.
என்னிடம் இருந்ததாகக் கூறப்படும் ஆயுதம் எனது இராணுவத் துப்பாக்கிதான், ஆனால் அது வீட்டில் வைக்கப்பட்டிருந்தது.
1980-ல், நான் சுவிஸ் இராணுவத்தில் சேர்ந்தேன், அதை நான் செய்ய வேண்டியிருந்தது, நிச்சயமாக. அந்த நேரத்தில் நான் ஒரு மருத்துவ
மாணவராக மருத்துவப் பிரிவில் உறுப்பினராக இருந்தேன், அங்கே ஆயுதமாக ஒரு தாக்குதல் துப்பாக்கி இல்லை, மாறாக ஒரு
கைத்துப்பாக்கி இருந்தது, அது தனிப்பட்ட ஆயுதமாக இருந்தது.
நான் அவற்றை முதல் லெப்டினன்டாக இருந்தபோது வைத்திருந்தேன், மேலும் 15 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நான் இராணுவத்தை விட்டு வெளியேறியபோது,
அவற்றை சுவிட்சர்லாந்தில் முற்றிலும் சாதாரணமான மற்றும் சட்டப்பூர்வமான முறையாக, தோட்டாக்கள் இல்லாமல் வீட்டில்
சேமித்து வைத்தேன். ஒரு விதியாக, இராணுவத்தை விட்டு வெளியேறிய பிறகு உங்கள் தனிப்பட்ட ஆயுதத்தை நீங்கள் வைத்துக்கொள்வீர்கள்.
மேலும் அது அங்கே 15 ஆண்டுகளாக சேமிக்கப்பட்டிருந்தது.
நான் கைது செய்யப்பட்டபோது, காவல்துறை அதிகாரிகள் இயல்பாகவே என்னிடம், "துப்பாக்கி
எங்கே? துப்பாக்கி எங்கே?" என்று கேட்டார்கள்.
என்ன துப்பாக்கி? ஆம், உங்களிடம் ஒரு துப்பாக்கி இருக்கிறது. ஆம், இருங்கள், நீங்கள் என் இராணுவத் துப்பாக்கியைச் சொல்கிறீர்களா?
ஆம், அது 15 ஆண்டுகளாக வீட்டில் சேமிக்கப்பட்டுள்ளது.
பிறகு நான் அவர்களுக்கு எங்கே என்று சொன்னேன், மேலும் அவர்களிடம் சொன்னேன், ஆனால் அவர்கள்
இப்போது, நள்ளிரவு அல்லது அதுபோல வாங்கப் போகிறார்களா?
பயந்துவிடும் என் மனைவிக்கு, நீங்கள் இப்போது உள்ளே சென்றால் மாரடைப்பு ஏற்பட்டுவிடும். தயவுசெய்து நாளை மீண்டும் வாருங்கள்.
அவர்கள் அதிகாலை ஒரு மணிக்கு என் மனைவியின் குடியிருப்புக்கு வந்தார்கள். அவள் கதவு மணியைக் கேட்கவில்லை, அதனால்
அவர்கள் உள்ளே வர என் சாவியைப் பயன்படுத்தினார்கள், பிறகு ராம்போவைப் போல படுக்கையில் அவளைத் தாக்கினார்கள்.
அதனால், அந்த இரவு அவருக்கு ஒரு பக்கவாதம் ஏற்பட்டிருக்கலாம். அது உண்மையிலேயே மிகவும் கடுமையாக இருந்தது. ஆனால் இந்த
ராம்போ, அவர்கள் அங்கே என்ன செய்தார்கள் என்பது நம்பமுடியாதது.
பின்னர் நான் 36 மணி நேரம் தனிமைச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டேன்.
பொது வழக்கில், இது ஒரு 'பேடட் செல்' (padded cell) என்று அழைக்கப்படுகிறது, அது உண்மையே, ஆனால் இதில் மெத்தை போன்ற பட்டைகள்
இல்லை; இது வெறுமனே ஒரு தனிமைச் சிறை அறை, படுக்கை என்பது ஒரு மெத்தை மட்டுமே, மேலும் கழிப்பறை மற்றும் கை கழுவும் தொட்டி
ஆகியவை நீங்கள் எந்த வகையிலும் தூக்கிட்டுக் கொள்ளவோ அல்லது உங்களைக் காயப்படுத்திக் கொள்ளவோ முடியாதபடி வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.
மேலும், நான் ஏன் அங்கே இருக்கிறேன் என்று தெரியாமலும், முன்கூட்டியே ஒரு வழக்கறிஞரைப் பார்க்காமலும், 36 மணி நேரம் அங்கே
இருந்தேன். அதாவது, அது முற்றிலும் சட்டவிரோதமானது, இல்லையா?
பிறகு ஈஸ்டர் விடுமுறையில் 36 மணி நேரம் நான் தனியாக இருந்தேன், இல்லையா?
ஈஸ்டர் ஞாயிறு அன்று, நான் அந்த மெத்தையில் படுத்திருந்தேன், பெரும்பாலும் படுக்கையைச் சுற்றி ஓடிக்கொண்டிருந்தேன், இல்லையா?
முதலில், படுக்கையைச் சுற்றி நடக்க வசதியாக இந்த மெத்தையை சுவரிலிருந்து தள்ளியேன்.
யாராலும் 36 மணி நேரம் படுக்கையில் படுத்துக் கொண்டிருக்க முடியாது, இல்லையா? அங்கே நாற்காலி இல்லை, வேறு எதுவும் இல்லை.
மேலும், நிச்சயமாக எனக்குச் சிந்திக்க நிறைய நேரம் கிடைத்தது, ஆம், 'இங்கே என்ன நடக்கிறது?' என்று நான் வியந்தேன்.
எனக்குப் புரியவில்லை, இல்லையா?
சூழ்நிலையின் காரணமாக, டாக்டர் போடோ ஷிஃப்மேன் தனது தாயகத்தை விட்டு வெளியேறி, இப்போது தன் குடும்பத்துடன் டான்சானியாவில் வாழ்கிறார்.
முன்னதாக ஜெர்மனியில், அவர் பல சோதனைகளைப் பொறுத்துக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது.
"எங்கள் தனிப்பட்ட அறைகள் மற்றும் பயிற்சி அறைகளைத் தேடினார்கள், அதன்பிறகு நாங்கள் உண்மையிலேயே அதிர்ச்சிக்குள்ளானோம்."
அது பிப்ரவரி 2021-ல் நடந்தது.
என் வீடு தேடல்கள், அக்கம் பக்கத்தினர் கவனிப்பதை உறுதி செய்வதற்கும், மக்களை
அச்சுறுத்துவதற்கும் முதன்மையாக நோக்கப்படுகின்றன.
இது இப்படித்தான்: அது உங்களை மனரீதியாகப் பாதிக்கிறது, ஏனென்றால், என்னைப் பொறுத்தவரை, அது அரசால் நடத்தப்பட்ட ஒரு ஆயுதக் கொள்ளை,
ஏனெனில் அது உங்களிடமிருந்து எல்லாவற்றையும் பறித்துவிடுகிறது.
நாங்கள் உண்மையிலேயே அப்படித்தான் இருந்தோம், ஒரு தபால் காரர் வண்டி ஓட்டி வந்தாலோ அல்லது அதுபோன்ற ஏதேனும் நடந்தாலோ, 'மீண்டும்
போலீஸ் வந்துவிட்டார்கள்' என்றுதான் நாங்கள் எப்போதும் நினைப்போம்.
எப்படியாயினும், அவர்கள் வந்தார்கள்.
சற்று கற்பனை செய்து பாருங்கள், இங்கு சில முகக்கவச சான்றிதழ்கள் வழங்கப்பட்டனவா என்பதுதான் கேள்வி, ஆனால்
அவர்கள் 85,000 நோயாளிகளின் முழு விவரங்களைக் கொண்ட எங்கள் நோயாளிகளின் பதிவேடுகளை முடக்க விரும்பினர்.
மேலும், நடைமுறையில் நடந்த முதல் வீட்டுத் தேடுதலால், பொது வழக்கறிஞர் அலுவலகம் இந்த வழக்கை
அதிகாரப்பூர்வமாக மூடியது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
அதாவது, அவள் சான்றிதழ்களைப் பார்த்துவிட்டு, ஆம், அவை நியாயமானவை, அது சரி என்று சொன்னாள்.
மேலும், நாங்கள் போலியாக முகக்கவச சான்றிதழ்களை வழங்கியதாகக் கூறப்பட்ட வழக்கை அதிகாரப்பூர்வமாக மூடிவிட்டனர்.
ஆனாலும் அவர்கள் மீண்டும் திரும்பி வந்தனர். இது முழு விஷயத்திற்கும் ஒரு விசித்திரமான சுவையைத் தருகிறது.
யாரோ ஒருவர் உள்ளே வந்து உங்களுக்கு ஒரு காகிதத் துண்டைக் காட்டுகிறார். அங்கே ஒரு அரசு வழக்கறிஞர் கூட இருந்தார்.
மேலும், எங்கள் பயிற்சி அறைகளில் மீண்டும் அதே உபகரணங்கள் இருப்பதாக அவர் உடனடியாக எங்களிடம் கூறினார்.
பிறகு அவர்கள் என்னை சிகிச்சை மையத்திற்கு வண்டி ஓட்டிச் செல்லச் சொன்னார்கள், என் மனைவி அங்கே தனியாக இருந்தாள்.
எங்கள் குழந்தைகள் மாடியில் இருந்தனர். அவர்கள் குழந்தைகளின் அறைகளுக்கும் சென்றனர்.
குழந்தைகளிடமிருந்து ஏதோ ஒன்று பறிக்கப்பட்டது, இது முற்றிலும் அனுமதிக்கப்படாதது.
நோக்கம் ஒரு பழக்கத்தை அழிப்பதாக இருந்தது.
நிச்சயமாக, அதாவது, நீங்கள் அந்த விஷயங்களை நீக்கிவிட்டு, பின்னர் 85,000 நோயாளிகளின் பதிவுகளை
அணுக அனுமதிக்க ஒரு நீதிபதி ஒப்புதல் அளித்தால்.
அதனால் தான் நான் பேனல் மருத்துவராகப் பணியாற்றுவதை நிறுத்தினேன்.
இதன் பொருள், நாங்கள் எங்கள் இரண்டு பணப்பதிவேடு ஒப்புதல்களையும் திருப்பியளித்துவிட்டோம்.
மெக்சிகோவுக்குத் தப்பிச் சென்ற டாக்டர் கரோலா ஜாவிட்-கிஸ்டெல், அவர் இல்லாதபோதும் அதிகாரிகளால் பலமுறை சந்திக்கப்பட்டார்.
எனவே, எனது நோயாளிகளுக்கு முகக்கவச விலக்குச் சான்றிதழ்களை வழங்கியதற்காக நான் குற்றம் சாட்டப்பட்டேன்.
என் நோயாளிகளில் 80 முதல் 90 சதவீதம் குழந்தைகள் மற்றும் பதின்ம வயதினரே என்றும், நான் ஏராளமான
சான்றிதழ்களை வழங்கியுள்ளேன் என்றும் நான் கூற வேண்டும்.
மேலும், நான் தடுப்பூசியில் இருந்து விலக்கு அளிக்கும் ஏராளமான சான்றிதழ்களை வழங்கினேன், இது
பின்னர் காவல்துறை சோதனைகளுக்கு ஒரு காரணமாக அமைந்தது.
அதன்பிறகு இது இன்னும் மூன்று முறை நடந்தது, இறுதியில் நான் ரிப்கார்டை இழுத்து, என் அலுவலகத்தில் என்னை நானே
பூட்டிக்கொண்டு, வீட்டிலும் என்னை நானே பூட்டிக்கொண்டேன்.
மேலும், பிப்ரவரி 2022-ன் தொடக்கத்தில் நடந்த மூன்றாவது காவல்துறை சோதனையைத் தொடர்ந்து, எனக்கு மிகக் கடுமையான மன அதிர்ச்சிக்குப்
பிந்தைய பதட்டம் அல்லது மன அழுத்தக் கோளாறு ஏற்பட்டது. அதனால் நான் உண்மையிலேயே எல்லாவற்றிலிருந்தும் என்னைத் தனிமைப்படுத்திக்
கொண்டேன். தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிலரை மட்டுமே என் மருத்துவப் பயிற்சிக்கும் என் வீட்டிற்கும் அனுமதித்தேன். எனக்குக் கெட்ட
கனவுகள் வந்தன; அவர்கள் என்னைக் கொண்டு சென்றுவிடுவார்கள் என்றும், அவர்கள் என் கோப்புகளை மட்டுமல்ல, ஆனால் என்னை அழைத்துச் சென்று
சிறையில் அடைப்பார்கள், மேலும் கொரோனா தடுப்பூசியை கட்டாயமாகப் போடவும் விரும்புவார்கள். கனவில் என் கையில்
கத்தி இருந்தது, பிறகு நான் அவர்களைக் குத்தினேன், வியர்த்துக் குளித்த நிலையில் விழித்தேன்.
அப்போதுதான் நான் எனக்குள், நான் இப்போது ஜெர்மனியிலிருந்து கட்டாயமாக வெளியேற வேண்டும் என்று
சொல்லிக்கொண்டேன், அதனால் மெக்சிகோவில் ஓய்வெடுக்கும் வகையிலான ஒரு விடுமுறையை முன்பதிவு செய்தேன்.
விடுமுறை இரண்டு ஆண்டுகளாக மாறியது. அவள் இல்லாத நேரத்தில் மேலும் இரண்டு சோதனைகள் நடந்தன.
டாக்டர் ஜாவத் கிஸ்டெல் ஜெர்மனிக்குத் திரும்ப விரும்பவில்லை. ஆனால் அவள் இழந்தது அவளுடைய குடும்பத்தைத்தான்.
நான் ஒரு குடும்ப நபர்.
எனக்கு நான்கு பேரக்குழந்தைகள், மூன்று வளர்ந்த பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள். மேலும், ஜெர்மனியில் என் தாயும், ஒரு
வளர்ப்புத் தந்தையும், உடன்பிறப்புகளும் இருக்கிறார்கள்.
மேலும், நான் அவர்களில் பலரை இப்போது பார்க்கவில்லை – அவர்களில் பெரும்பாலானவர்களை – நான் மெக்சிகோவில் இருந்தபோது,
இரண்டு ஆண்டுகளாக அவர்களை முற்றிலுமாகப் பார்க்கவே இல்லை.
பிறகு நாங்கள் சுவிட்சர்லாந்தின் சூரிச்சில் சந்திப்பதற்குத் துணிந்தோம்.
நான் சொன்னேன், சரி, சுவிட்சர்லாந்து ஜெர்மனி அல்ல. சுவிட்சர்லாந்து நடுநிலை நாடு.
சுவிட்சர்லாந்தும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இல்லை. அது பரவாயில்லை.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, இதற்கிடையில் எனக்குக் கைது வாரண்ட் ஏதேனும் பிறப்பிக்கப்பட்டிருக்கிறதா என்று நான் கேட்கவில்லை.
நான் நினைத்தேன், சரி, ஒரு சர்வதேச கைது வாரண்ட் என்பது கொலை, ஆட்கொலை, பயங்கரவாத அமைப்பை உருவாக்குதல், மனிதக்
கடத்தல், ஆயுதக் கடத்தல் போன்ற வன்முறைக் குற்றங்கள், மரண தண்டனைக்குரிய குற்றங்களுக்காக மட்டுமே பிறப்பிக்கப்படும் என்று.
அதற்கு அவர், "சரி, உங்கள் மருத்துவச் சான்றிதழ்களைப் பொறுத்தவரை அது உங்களுக்குச் சிறிதும் பொருந்தாது" என்றார்.
அவர்கள் துணிய மாட்டார்கள். ஆம், அதிலிருந்து வெகு தொலைவில்.
நான் கடந்த ஆண்டு, அதாவது 1 டிசம்பர் 2023 அன்று சூரிச் விமான நிலையத்தை வந்தடைந்தேன்.
மேலும் நான் நுழையும்போது, கடவுச்சீட்டுச் சோதனையில் எனது கடவுச்சீட்டைக் காட்டினேன்.
மேலும், அதை ஸ்கேன் செய்த அதிகாரியின் முகம் எப்படி மாறியதை நான் கண்டேன்.
மேலும் அவள் உடனடியாக என்னிடம் சொன்னாள்: ஜெர்மனியில் உனக்கு எதிராக ஏதோ இருக்கிறது.
உன்னைப் போகவிட முடியாது. நீ இப்போது என்னுடன் வர வேண்டும்.
பிறகு அவர்கள், 'ஆம், நாங்கள் இப்போது உங்களை அடிப்படையில் சிறையில் அடைக்க வேண்டும்,' என்றார்கள், மேலும் என்னை அங்கே இரண்டு
மீட்டர் বাই இரண்டு மீட்டர் கொண்ட ஒரு அறையில் அடைத்தார்கள்.
நான் முழுமையாக ஆடைகளைக் கழற்ற வேண்டியிருந்தது, மேலும் எனக்கு முழுமையாக சோதனை செய்யப்பட்டது.
நான் போதைப்பொருட்களுடன் எந்தத் தொடர்பும் வைத்ததில்லை என்றும், என் வாழ்வில் ஒரு கஞ்சா சிகரெட் கூட புகைத்ததில்லை என்றும், என்னிடம்
எங்கும் போதைப்பொருட்கள் மறைத்து வைக்கப்படவில்லை என்றும் சொன்னதால், அவர்கள் என் உடலின் எந்தத் துளைகளிலும்
நுழைவதை என்னால் தடுக்க முடிந்தது. அதனால் அவர்கள் நிறுத்த வேண்டும், இல்லையென்றால் நான் மிகவும் உரக்கக் கத்துவேன்!
அதற்குக் காரணம் 16 முகக்கவசச் சான்றிதழ்கள். 16 முகக்கவசச் சான்றிதழ்களுக்காக ஒரு ஐரோப்பிய கைது வாரண்ட்!
அது சாத்தியம் என்று நான் நினைக்கவில்லை, அதைப் பற்றித் தொடர்ந்து கேட்டுக்கொண்டே இருந்தேன். நான் அதை புகைப்படம்
எடுத்து உடனடியாக என் வழக்கறிஞருக்கு அனுப்பவும் விரும்பினேன்.
பிறகு அவர்கள் அது அனுமதிக்கப்படவில்லை என்று சொல்லி, என்னுடைய எல்லாவற்றையும் என்னிடமிருந்து பறித்துக்கொண்டார்கள், நிச்சயமாக.
என் பணம், என் கடவுச்சீட்டு, என் கைபேசிகள், என் பயணப் பெட்டி, எல்லாம் போய்விட்டன.
அப்போது நான் இந்த அறையில் தனியாக இருந்தேன், சரி, இப்போது உலகம் முடிவுக்கு வருகிறது என்று நினைத்தேன்.
பின்னர் நான் மொத்தம் பன்னிரண்டு நாட்கள் தடுத்து வைக்கப்பட்டேன், அவற்றில் பதினொரு நாட்கள் சூரிச்சில்.
பிறகு நான் அந்த சுவிஸ் வழக்கறிஞருடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினேன், அவர் இன்னும் இதில் ஈடுபடுத்தப்பட வேண்டியிருந்தது. சரி,
பேச்சுவார்த்தை என்று சொல்லவில்லை, இல்லை, நான் என்னை ஜெர்மனிக்கு நாடு கடத்திக்கொள்ள அனுமதிக்க வேண்டும் என்று அவர் என்னிடம்
கூறினார், ஏனென்றால் நான் என்னை நாடு கடத்திக்கொள்ள அனுமதிக்கவில்லை என்றால், சுவிட்சர்லாந்தில் உள்ள
நாடு கடத்தும் நடவடிக்கைகள் ஒரு வருடம் வரை ஆகலாம்.
மேலும், எனது குடும்பத்தினர் மிகக் குறுகிய காலத்திற்குள் திரட்ட வேண்டியிருந்த 30,000 யூரோக்கள் பிணைத்தொகைக்கு ஈடாக, 11-ஆம் தேதி
நான் இடமாற்றம் செய்யப்பட்ட சுவாபிச் கும்ண்ட் சிறையிலிருந்து டிசம்பர் 12 அன்று விடுவிக்கப்பட்டேன். –
அதனால் நான் ஒரு நாள் கூடுதலாக சுவாபிச் கும்ண்டில் இருந்தேன் – பின்னர் நான் விடுவிக்கப்பட்டேன்."
டாக்டர் பியான்கா விட்செல் ஒரு கருத்து வேறுபாடு கொண்ட மருத்துவராகத் தனது சொந்த நாடான ஜெர்மனியிலேயே இருந்தார்.
அதுவே அவளுடைய அழிவுக்குக் காரணம்.
பிப்ரவரி 2023-ல், சாக்சன் நீதித்துறை அவரைக் கைது செய்து, வழக்கு விசாரணைக்கு முந்தைய காவலில் வைத்தது.
முகக்கவச சான்றிதழ்கள் மற்றும் தடுப்பூசி விலக்குச் சான்றிதழ்களை வழங்குவதற்காக 500-க்கும் மேற்பட்ட
வழக்குகளில் ஆவணங்களைப் போலி தயாரித்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்டது.
நாங்கள் அந்தத் துணிச்சல் மிக்க மருத்துவர் டாக்டர் விட்ஸ்ஷேலுடன் அவர் சிறையில் இருந்தபோது பேச விரும்பினோம், ஆனால் சிறை
நிர்வாகம் அவரைத் தொடர்புகொள்ளும் ஒவ்வொரு முயற்சியையும் தடுத்தது.
எங்கள் தொடர்ச்சியான கோரிக்கைகள் பியான்கா விட்செலுக்குத் தெரிவிக்கப்படவே இல்லை, மேலும்
எங்களுக்குப் படப்பிடிப்பு நடத்த அனுமதி வழங்கப்படவில்லை.
தொடர்பு கொள்ள மீண்டும் மீண்டும் முயற்சிகள் மேற்கொண்டபோதும் பலனளிக்கவில்லை.
டாக்டர் பியான்கா விட்ஸ்ஷெல், தடுப்பூசி ஆட்சியின் கொரோனா வைரஸ் பாதாளத்தில் கிட்டத்தட்ட ஒன்றரை ஆண்டைக் கழித்தார்.
"எனக்கு எந்தக் குற்ற உணர்வும் இல்லை."
நான் ஒரு நல்ல காரியம் செய்கிறேன் என்று நினைத்ததால், அனைத்து சான்றிதழ்களையும் நேர்த்தியாக கோப்புறைகளில் சேகரித்தேன்.
நான் சான்றிதழ் வழங்கிய அனைத்து நோயாளிகளையும் நான் தனிப்பட்ட முறையில் சந்தித்திருக்கிறேன், அல்லது இந்த நோயாளிகள்
இருப்பதையும் அவர்களுக்குப் புகார்கள் இருந்ததையும் நான் அறிந்திருந்தேன் என்று என்னால் உறுதியாகக் கூற முடியும்.
ஆகவே, இந்தத் தேடல் திடீரென, ஆச்சரியத்திற்குள்ளானதைப் போல, என் இடத்தில் நடக்காது என்று நான் உண்மையில் உறுதியாக இருந்தேன்.
பின்னர் 16 டிசம்பர் 2020 வந்தது.
சில வாரங்களுக்கு முன்பு நான் கீழே விழுந்ததில் என் முதுகெலும்பு முறிந்துவிட்டதால், அந்த நேரத்தில் நான் வீட்டில் இருந்தேன்.
என்னால் எட்டு வாரங்கள் வேலை செய்ய முடியவில்லை, மேலும் நான் ஊன்றுகோல் மற்றும் கார்செட் அணிந்துகொண்டு நடக்க வேண்டியிருந்தது.
எட்டு மணிக்குச் சற்றுப் பிறகுதான் என் மனைவி திடீரென, "ஆனால் நிறைய காவல் வண்டிகள் நம் வீட்டிற்கு வந்துகொண்டிருக்கின்றன" என்றாள்.
என்ன நடக்கிறது? நான் இன்னும் படுக்கையில்தான் இருந்தேன், பிறகு எழுந்தேன்.
அப்போது அவர்கள் வந்தனர்: எங்களிடம் தேடுதல் வாரண்ட் உள்ளது, நாங்கள் வீடு முழுவதையும் சோதனையிட வேண்டும்.
நான் சும்மா நினைத்தேன், மன்னிக்கவும்? ஆம், உங்கள் முகக்கவசச் சான்றிதழ்களின் காரணமாக.
என் பயிற்சியில், என் வீட்டில் நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்? என் பயிற்சியில், ஒருவேளை, ஆனால் ஏன்
தேடுகிறீர்கள்? இதை வேறு வழிகளில் தெளிவுபடுத்தலாம்.
ஆம், அவர்களிடம் உத்தரவுகள் உள்ளன, அவர்கள் எல்லாவற்றையும் கவனித்துக்கொள்ள வேண்டும்.
பிறகு இந்தப் பத்து பேரும் எல்லா அறைகளிலும் சென்று, என் மனைவியுடையது உட்பட எங்கள் மடிக்கணினிகள், கைபேசிகளை எடுத்துச்
சென்றனர் – என் மகள் அப்போது அங்கிருந்தாள் – குழந்தைகளின் அறைகளைச் சோதனையிட்டனர், எல்லா அலமாரிகளையும்,
படுக்கையறை மேசைகளையும் திறந்து, அதில் என்ன இருக்கிறது, இதற்கும் சான்றிதழ்களுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?
முழு விஷயத்திற்கும் நான்கு மணி நேரம் ஆனது, அதே நேரத்தில், பயிற்சி மையத்தில் – என் உதவியாளர் எனக்குத் தெரிவித்தார், அவர் இங்கு சில
நிர்வாகப் பணிகளைச் செய்து கொண்டிருந்தார் – ஒரு தேடலும் நடந்து கொண்டிருந்தது, அதன் போது, விசாரணையை வழிநடத்திய
மூத்த காவல்துறை அதிகாரி என் உதவியாளரைக் கடுமையாகப் பேசினார்:
உங்கள் முதலாளி ஒரு குற்றவாளி என்று நீங்கள் சாட்சியமளிக்க வேண்டும்.
பின்னர் நாங்கள் இதை நீதிமன்றத்தில் வார்த்தைக்கு வார்த்தை பதிவு செய்தோம்.
ஆகவே, இந்த வகையான பாகுபாட்டினால், அவள் அச்சுறுத்தப்பட்டாள், மேலும் அதன்பிறகு அவளுக்கு மிகப்பெரிய பிரச்சனைகள் ஏற்பட்டன.
நாங்களும், சரி, நான் நிலைகுலைந்து போயிருந்தேன், இது நடக்கவே கூடாது என்று நினைத்தேன், மேலும் நீங்கள் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு
உள்ளானதைப் போலவும், தாக்கப்பட்டதைப் போலவும் உணர்வீர்கள், அதன்பிறகு நீங்கள் முற்றிலும் சோர்வடைந்துவிடுவீர்கள்.
குழந்தைகள் குறிப்பாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர் மற்றும் மிகவும் கடுமையான அறிகுறிகளையும் அனுபவித்துள்ளனர்.
அவர்களால் இனிமேல் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை. அவர்களுக்கு குமட்டலும் தலைவலியும் ஏற்பட்டன.
அவர்களில் சிலர் பள்ளியில் தங்கள் முகக்கவசங்களுக்கு அடியில் சரிந்து விழுந்தனர், மேலும் என் மருத்துவப் பயிற்சியில் இங்கு பல,
பல பெற்றோர்கள் கண்ணீருடன் இதை என்னிடம் கூறியுள்ளனர், அழுதுள்ள குழந்தைகளும் இதில் அடங்குவர், மேலும் ஒரு மருத்துவராக
நான் இங்கு செயல்பட்டு இந்த மக்களுக்கு ஒரு மருத்துவச் சான்றிதழை வழங்க வேண்டும் என்பது முற்றிலும் தெளிவாகிறது.
நோயாளிகளின் பல சோகமான உதாரணங்களில், குறிப்பாக சோகமான ஒரு உதாரணம், நவம்பர் 2020-ல் பவேரியன் காட்டில் இருந்து தனது தாயுடன்
வந்த ஒரு இளம் சிறுமியின் சம்பவம். அந்தச் சிறுமிக்கு முகக்கவசத்தால் குமட்டல் போன்ற கடுமையான பாதிப்பு ஏற்பட்டது,
தலைவலி, பசியின்மை, மேலும் தாய் என்னிடம் அத்தகைய சான்றிதழை வழங்கச் சொன்னார். குழந்தை இங்கு இருந்தார்.
நிச்சயமாக, நான் அதைச் செய்தேன், மேலும் ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு, மே 6, 2021 அன்று, அவர்கள் மீண்டும் வருகிறார்கள்.
எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது, உங்களுக்கு வேறு ஒரு சான்றிதழ் தேவையா?
ஆம், அது எங்களுக்குத் தேவை. நாங்கள் விரைவில் ஒரு திருவருட்சாதன ஆராதனையை நடத்தவிருக்கிறோம், மேலும் எங்களிடம்
தற்போதைய செல்லுபடியாகும் சான்றிதழ் இருக்க விரும்புகிறோம்.
எனக்குத் தெரிந்தவரை, திருவருட்சாதன ஆராதனை மே 9 ஆம் தேதி நடந்தது, அதைத் தொடர்ந்து வந்த திங்கட்கிழமை, அந்தப் பெண்னின் தாய் எனக்கு
தொலைபேசியில் அழைத்து ஒரு பயங்கரமான விஷயத்தைச் சொன்னார். அவர், கற்பனை செய்து பாருங்கள், என்றார். நாங்கள் எங்கள் உறவினர்களுடன்
தேவாலயத்தில் அமர்ந்திருந்தோம், எங்கள் பெண் குழந்தை இந்த திருவருட்சாதனத்தைப் பற்றி மிகவும் உற்சாகமாக இருந்தாள், குருவானவர்
பலிபீடப் பையன்களுடன் நுழைந்து கொண்டிருந்தார், திடீரென்று இந்தப் பெண் குழந்தை முன் வரிசையில் அல்லது இருக்கையில் முகக்கவசம்
அணியவில்லை என்பதைக் கண்டறிந்து திருப்பலியை நிறுத்தினார், அந்தப் பெண்ணின் தாயை திருச்சபைக்கு அழைத்து, திருப்பலியை நிறுத்துகிறார் –
அனைவரும் காத்திருக்கிறார்கள், அனைவரும் இந்தப் பெண்ணையே பார்க்கிறார்கள் – பின்னர், 'ஆம்,
உங்களிடம் சான்றிதழ் உள்ளதா?' என்று கேட்கிறார்.
பிறகு அவர் அந்தச் சான்றிதழ் வீக்லிடமிருந்து வந்திருப்பதைக் காண்கிறார்: ஆம், அவர்தானே முகக்கவச மருத்துவர், அது
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதல்ல, அவர் காவல்துறையை அழைக்கிறார், மேலும் இந்த முழு விஷயமும் 30 நிமிடங்களுக்கும்
மேலான தாமதத்தை ஏற்படுத்தியதாக நான் நினைக்கிறேன்."
"காவல்துறை என்னிடம் கேட்டது: உங்கள் மகள் முகக்கவசம் அணியலாமா அல்லது வேண்டாமா? நான் சொன்னேன்: வேண்டாம்."
– பூசாரி நடந்துகொண்ட விதம் மிகைப்படுத்தப்பட்டதாகவும் கொடூரமாகவும் இருந்தது, அது திருவருட்சாதனத்தைச் சீர்குலைத்துவிட்டது.
"மக்களின் நலனில் அக்கறை கொள்ள வேண்டிய ஒரு அமைச்சரிடமிருந்து இது வருவது, சொல்லொணா இரக்கமற்ற செயலாக எனக்குத் தோன்றுகிறது."
அவர்கள் அதிகாலை 6 மணிக்கு வந்தார்கள், உங்கள் முன்வாசல் கதவை ஏறக்குறைய தகர்த்துவிட்டார்கள்.
அந்த சத்தம் எல்லாம் கேட்டதும், என்ன நடக்கிறது என்று பார்க்க நீங்கள் இயல்பாகக் கீழே செல்வீர்கள், இல்லையா?
பிறகு நான் என் காலைக் கதவுக்கு முன்னால் வைத்து அதைத் திறந்தேன்.
நான் சொன்னேன்: ஆம், காவலர்களே, எங்கள் கேபரேவில் சீருடைகளைக் கடன் வாங்கிய ரஷ்ய மாஃபியாவா நீங்கள் இப்போது?
முதலில் உங்கள் சேவை அடையாளத்தையும் தேடுதல் வாரண்டையும் பார்க்க விரும்புகிறேன். இல்லை, இப்போதே கதவைத் திறங்கள்!
அப்போது நான் சொல்வேன்: இல்லை, நான் முதலில் தேடுதல் வாரண்ட்டைப் பார்க்க வேண்டும்.
இல்லை, நீ இப்போது கதவைத் திற! கதவின் மீதான அழுத்தம் மேலும் மேலும் அதிகரித்தது.
அதன் முன்னால் 2 மீட்டர் உயரமுள்ள, கனரக ஆயுதங்களுடன் ஒருவன் நின்றுகொண்டிருந்தான்; அங்கே
ஒரு பெரிய ஆயுதக் கிடங்கு போல ஆட்கள் இருந்தனர்.
ஆமாம், பிறகு அவர்கள் என்னை ஏறக்குறைய என் காத்திருப்பு அறைக்குத் தள்ளினார்கள்.
அவர்கள் என் சொந்த வீட்டில் முகக்கவசம் அணியும்படி என்னைக் கட்டாயப்படுத்த விரும்பினர், அதனால் நான் என் சொந்த
வீட்டில் நிச்சயமாக முகக்கவசம் அணிய மாட்டேன் என்று சொன்னேன்.
ஆம், உண்மையில், இது இப்போது கொஞ்சம் அதிகமாகிவிட்டது என்று நான் நினைக்கிறேன்.
பிறகு அவர்கள் என்னை எனது காத்திருப்பு அறையில் தடுத்து வைத்தனர்.
நான் சொன்னது போல், நான் ஒரு வழக்கறிஞரை அழைத்திருக்க வேண்டும், அதனால் நான் ஒரு தவறு செய்தேன், ஏனென்றால் என் தொலைபேசி என் கையில்
இருந்தது, மேலும் நான் என் வழக்கறிஞரை அழைக்கப் போவதாகச் சொன்னேன்.
இல்லை, நீ யாரையும் அழைக்கவில்லை! அப்படித்தான் நான் என் பின்புற பாக்கெட்டில் கைபேசி வைத்திருந்ததை அவன் பார்த்தான்.
பிறகு அவர்கள் அதையும் என்னிடமிருந்து பறித்துவிட்டார்கள்.
அவர்கள் என் மேல்மாடி தனிப்பட்ட குடியிருப்பில் இருந்த பக்கவாட்டு மேசையில் கிடந்த இரண்டு கைபேசிகள், இரண்டு
மடிக்கணினிகள், வட்டுத் தட்டுகள், வரித் தாக்கல் கோப்புகள், மற்றும் நோயாளிகளின் கடிதங்கள் கூட எடுத்துச் சென்றனர்.
ஆம், அவர்கள் மேலே உள்ள வாடகைக்கு விட்ட ஒரு குடியிருப்புக்குக்கூட உடைத்துக்கொண்டு உள்ளே சென்றனர்.
அவர்கள் கொட்டகையைத் தேடினார்கள், வாகன நிறுத்துமிடங்களையும் தேடினார்கள்.
நீங்கள் அதை உங்களையே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும். அவர்கள் எதைத் தேடுகிறார்கள்? அவர்கள் எதைத் தேடுகிறார்கள்?
சரி, என்னை எப்படியாவது சிக்க வைக்க, என் கேரேஜில் குழந்தைகள் ஆபாசப் படங்களையோ அல்லது என் கொட்டகையில் ஒரு கோகோயின் பையையோ
அவர்கள் கண்டெடுத்திருந்தால் நான் ஆச்சரியப்பட்டிருக்க மாட்டேன்.
எந்த யோசனையும் இல்லை, எந்த யோசனையும் இல்லை. சரி, நீ ஒரு தீவிரவாதியைப் போலவே உணர்கிறாய்.
அது ஏற்கனவே எனக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தத் தொடங்கிவிட்டது.
நான் ஆம் என்கிறேன், கடவுளுக்கு நன்றி, அன்று காலை நான் தனியாக இருந்தேன், இல்லையென்றால் என் மகன் அவ்வளவு
எளிதாக இதைத் தாங்கியிருக்க மாட்டான் என்று நினைக்கிறேன்.
மேலும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இறுதியில் பத்திரிகைகள் இதைப் பற்றி என்ன முடிவு செய்கின்றன.
நீல நிற வாளிகளைச் சுமந்து செல்லும் நீண்ட வரிசையில் நிற்கும் காவல்துறை அதிகாரிகளைக் காட்டும் ஒரு
புகைப்படத்தை அவர்கள் செய்தித்தாளில் வெளியிட்டனர்.
ஆம், மேலும் பெருமளவிலான சான்றுகள் சேகரிக்கப்பட்டன.
இங்கே அவர்கள் ஒரு குழப்பத்தை விட்டுச் சென்றிருந்தனர், அது உண்மையிலேயே நம்பமுடியாததாக இருந்தது.
ஆம், அவர்கள் சென்ற பிறகு என்ன மிஞ்சும்?
நான் இங்கே நடுங்கியபடியே உட்கார்ந்திருந்தேன், ஆம், என் நோயாளிகள் உள்ளே வந்தார்கள், அந்த பதற்றமும் இருந்தது – என்னால் விவரிக்கவே
முடியாத ஒரு உணர்வு... நான் கண்ணீர்மல்கி அழ ஆரம்பித்தேன்.
ஹெய்ன்ரிச் ஹாபிக்கின் வீட்டிலும் நிலைமை விவரிக்க முடியாத அளவுக்குக் கொதித்தது.
பொது வழக்கறிஞர் அலுவலகத்தின் அழைக்கப்படாத வருகை, தடுப்புக்காவலில் முடிந்தது.
"எனவே, அன்று நான் புரிந்துகொண்டபடி, பொது வழக்கறிஞர் அலுவலகம், 6,000 நோயாளிகளின் விஷயத்தில், நான் தவறான தடுப்பூசி சான்றிதழ்களை
வழங்கியதாகவும் அல்லது, உதாரணமாக, தடுப்பூசிக்குப் பதிலாக சலைன் கரைசலைச் செலுத்தியதாகவும் என்னைக் குற்றம் சாட்டியது."
ஒரு சாதாரண வேலை நாளில், காலை சுமார் 10 மணியளவில், கதவு திறந்தது, மற்றும் போச்சும் பொது
வழக்கறிஞர் அலுவலகம் சாதாரணமாக உள்ளே நுழைந்தது.
நான் என்ன தவறு செய்தேன் என்று நினைத்தேன்?
எல்லாவற்றையும் திறந்து பார்க்க வேண்டியிருந்தது, எல்லாவற்றையும் ஆராய வேண்டியிருந்தது, அனைத்துக் காகிதங்களும் சேகரிக்கப்பட்டன, சில
தடுப்பூசி தொகுதிகள், குப்பைத் தொட்டிகள், காகிதத் தொட்டிகள், சந்தேகிக்கப்படும் எல்லா
இடங்களிலும், ஊசிகள் மற்றும் பல, அனைத்தும் சேகரிக்கப்பட்டன.
என் சிகிச்சை மையத்திற்கு வந்தவர்கள், என்னுடன் இருக்கும்போது, தங்களது உடன் வந்தவர்களை அழைத்துக்கொண்டு, கூறினார்கள்:
உங்களிடம் தடுப்பூசி அட்டை இருந்தால், எங்களுடன் வாருங்கள், நாங்கள் இரத்த மாதிரி எடுப்போம்! மேலும் சிலர் தங்கள் வழக்கறிஞரை
விரும்பினர், ஆனால் அது அங்கீகரிக்கப்படவில்லை, மற்றும் பல.
அவர்கள் நிறைய பணத்தைக் கண்டுபிடிக்க விரும்பினர், ஆனால் அவர்களால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை, ஏனெனில் நான் நோய்த்தடுப்புச்
சான்றிதழ்களுக்காக நோயாளிகளிடம் மிக அதிகக் கட்டணம் வசூலித்ததாக அவர்கள் கூறினர், ஆனால் சாட்சிகளின்
வாக்குமூலத்தின் காரணமாக, இறுதி வாதத்தின் போது அரசு வழக்கறிஞர் அலுவலகத்தால் அதை நிலைநிறுத்த முடியவில்லை.
பிறகு அரசு வழக்கறிஞர் திடீரென என் மனைவியிடம் கூறினார்: ஓ, உங்களையும் புகாரளிக்க முடிவு
செய்துள்ளேன், உங்களையும் விசாரிக்கப் போகிறேன்.
திடீரென்று, எதிர்பாராத விதமாக. அவளுக்கு அது எப்படி தோன்றியது?
சரி, பிறகு அவர்கள், "இப்போது நாங்கள் உங்கள் வீட்டிற்குப் போகிறோம், அது எங்கே இருக்கிறது என்று சொல்லுங்கள்,
இல்லையென்றால் கதவை உடைத்து உள்ளே நுழைவோம்" என்றார்கள்.
பிறகு அவர்கள் எங்கள் வீட்டில் எதையோ தேடினார்கள்.
அவர்கள் அதைத் தொடர்ந்து செய்துகொண்டே இருந்திருப்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன், மேலும் ஒவ்வொரு சில நாட்களுக்கும் வேறு ஏதேனும்
ஒரு சாக்குப்போக்கின் பேரில் என் வீடு சோதனையிடப்பட்டிருக்கும்.
பிறகு, டார்ட்மண்டில் என் மனைவியின் சகோதரருக்குச் சொந்தமான ஒரு தனி கட்டிடத்திற்கு நாங்கள் குடிபெயர்ந்தோம். நாங்கள் அங்கே
குடியேறி, ஒவ்வொரு நாளும் அங்கிருந்தபடியே என் தொழிலை நடத்தினேன்.
அதாவது, நான் பொருட்களை விற்றுவிட்டேன். என்னிடம் இருந்தன... அலமாரிகள், மேசைகள், நாற்காலிகள், ஒரு
மருத்துவமனையில் பொதுவாக இருக்கும் அனைத்தும், அவற்றை நீங்கள் எளிதாக எங்காவது விரைவாகச் சேமித்து வைக்க முடியாது.
பின்னர், என் தப்பிச்செல்லும் முயற்சிக்கு நிதியளிக்க விரைவாகப் பணம் தேவைப்பட்டதால், நான் பொருட்களை
வேண்டுமென்றே அவற்றின் மதிப்புக்குக் குறைவாக விற்றதாக அரசு வழக்கறிஞர் என்னைக் குற்றம் சாட்டினார்.
ஆக, இறுதியாக அவர்களுக்கு ஒரு காரணம் கிடைத்தது.
எனவே, காவலில் இருக்கும்போது, இன்று உங்களுக்கு ஒரு சந்திப்பு உள்ளது என்று காலையில் உங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டதாக நீங்கள் கற்பனை
செய்துகொள்ள வேண்டும், பின்னர் நீங்கள் காலை 7:30 மணிக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு, ஒரு அறைக்குக் கொண்டு செல்லப்படுகிறீர்கள்,
அங்கே ஒரு பெண் உங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறார்.
ஆனால் இப்போது, உங்களை காலை 8:00 மணிக்கும் அழைத்துச் செல்வதில்லை, 9:00 மணிக்கும் அழைத்துச் செல்வதில்லை, 10:00 மணிக்கும்
அழைத்துச் செல்வதில்லை, 11:00 மணிக்கும் அழைத்துச் செல்வதில்லை, மேலும் யாரும் உங்களுக்குத் தெரிவிப்பதும் இல்லை.
பிறகு நான் கேட்கிறேன்: ஏன், வருகையைப் பற்றி என்ன?
எங்களுக்குத் தெரியவில்லை, நாங்கள் வரவேற்பறைக்கு அழைக்க வேண்டும், அவர்களுக்கும் எதுவும் தெரியாது.
ஆகவே, நீங்கள் எல்லா நேரத்திலும் கொஞ்சம் ஏமாற்றப்படுகிறீர்கள்.
ஆம், நான் அங்கு வீணாகத்தான் இருந்தேன் என்று எனக்கு எப்போதும் தெரியவந்தது, பிறகு எனக்கு அனுமதி கிடைக்கவில்லை, பிறகு
பேரக்குழந்தைகள் என்னைப் பார்க்க விரும்பினார்கள், ஆனால் அதுவும் அங்கீகரிக்கப்படவில்லை, இப்படியே தொடர்ந்தது.
ஆகவே, அது தொடர்ந்து... ஆம், சேதப்படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.
இந்த நாசவேலையும் நிச்சயமற்ற தன்மையும் ஃபாத்திமா ஹபிக்குக்குத் தாங்க முடியாததாக இருந்தது.
"அது பயங்கரமாக இருந்தது. அது எவ்வளவு மோசமாக இருந்தது என்று உங்களால் கற்பனை செய்ய முடியாது."
எப்படியோ, அவர்கள் என் கணவரை என்னிடமிருந்து பிரித்துவிட்டார்கள். நாங்கள் ஒருபோதும் பிரிந்திருந்ததில்லை, நாங்கள்
எப்போதும் ஒன்றாக வேலை செய்தோம், எல்லாவற்றையும் ஒன்றாகச் செய்தோம், திடீரென்று அவர் காணாமல் போய்விட்டார்.
அவர்கள் அவனை அழைத்துச் செல்ல வந்தபோது, அவனிடம் விடைபெற்றுக் கொள்ளக்கூட எனக்கு நேரமில்லை.
என் மனைவி ஏற்பாடு செய்த முதல் ஆர்ப்பாட்டத்தை, சரி, நான் உண்மையில் கவனிக்கவில்லை.
வெளியே, டிரம் வாசிப்பாளர்கள் மற்றும் பதாகைகளுடன் ஒரு பெரிய ஆர்ப்பாட்டம் இருந்தது.
ஆம், மேலும் பலர் 'ஹைன்ரிக்கு சுதந்திரம்' என்று எழுதப்பட்ட டி-ஷர்ட்களையும் அணிந்திருந்தனர். அவர்கள்
இந்த டி-ஷர்ட்களை அணிந்து நீதிமன்றத்திற்கு வந்தனர், இது நீதிபதிக்கு இயல்பாகவே பிடிக்கவில்லை.
பிறகு அவர்கள் சுதந்திரத்தைப் பற்றிப் பாடல்களைப் பாடினார்கள், ஆம், அது மிகவும் ஈர்க்கக்கூடியதாக இருந்தது.
அது வெளியிலிருந்து வந்த ஒரு சிறந்த அறிகுறியாகும். ஆம், அவர்கள் என்னை மறக்கவில்லை என்பது எனக்குத்
தெரியும். அது உண்மையிலேயே மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.
அப்போது ஒரு நீதிபதி வந்தார், எனக்கு நினைவிருக்கிறது, அவர் துருக்கிய நீதிபதியான திரு. யில்மாஸ், அவர் திடீரென்று,
"உங்கள் பொருட்கள் ஏற்கனவே பொதி செய்யப்பட்டுள்ளன" என்றார்.
ஆகவே, என் பொருட்கள் களஞ்சிய அறையில் தயாராக இருந்தால், என் விடுவிப்பு உடனடியாக
நடக்கவிருக்கிறது என்பதை இப்போது நான் அறிந்தேன்.
பிறகு எனக்கு வெளியே செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டது.
அங்கே எல்லோரும் இருந்தனர். குழந்தைகள், உறவினர்கள், நண்பர்கள் அனைவரும், வழக்கறிஞர்கள்,
முற்றிலும் அந்நியர்கள், வேறு ஊர்களிலிருந்து சிலர்.
அது மற்றொரு சிறப்பம்சமாக இருந்தது.
"ஆனால் மக்களிடையே கடுமையான கோபக் குரல்களும் எழுந்தன.
இழிவுரைகள், குற்றச்சாட்டுகள் மற்றும் மரண அச்சுறுத்தல்கள் கூட.
டாக்டர் க்யுல்கென், நீங்கள் அடிப்படையில் ஒரு பரிதாபகரமான கோமாளி, அல்லது இன்னும் துல்லியமாகச் சொல்வதானால், ஒரு கொலையாளி. உங்கள்
மதவெறி, ஆக்ரோஷமான உரைகளால் உங்கள் ஆதரவாளர்களைத் தூண்டி, பெருந்தொற்றைக் கட்டுப்படுத்தும் பகுத்தறிவுள்ள
நடவடிக்கைகளை எடுக்கவிடாமல் தடுக்கிறீர்கள் (சொல்லப்போனால், பெருந்தொற்று என்றால் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?).
எனவே அனைவரும் ஒரே மாதிரியான அனுபவத்தைச் சந்தித்தனர். அவர்கள் மரண அச்சுறுத்தல்களைப் பெற்றனர்.
சில அச்சுறுத்தல்கள் சற்று விசித்திரமாக இருந்ததால், குற்றவியல் புலனாய்வுத் துறை அவற்றை உன்னிப்பாக ஆராய்ந்தது.
நாங்கள் வெளியேறக் காரணம் அதுவும் ஒன்று, ஏனெனில் எங்கள் குடும்பத்திற்கு மரண அச்சுறுத்தல்கள் வந்தன.
எனக்கு எதிராக அல்ல, என் குடும்பத்திற்கு எதிராக. என் உயிருக்கு ஒரு முயற்சி செய்யப்பட்டது.
கார் திடீரென முன் வலது டயரில் அழுத்தம் குறைந்ததைக் காட்டியது.
நான் உடனடியாக வலதுபுறம் வண்டியை ஓரமாக நிறுத்தினேன், மிகக் குறுகிய நேரத்திலேயே காற்று வெளியேறிவிட்டது.
பிறகு நான் அதை பட்டறைக்கு எடுத்துச் செல்ல ஒருவரை ஏற்பாடு செய்தேன், அவர் டயர்களைக் கழற்றி,
அதில் துளையிடப்பட்டிருந்தது என்று கூறினார்.
அப்படி எதுவும் நடக்கவில்லை. அதை நிரூபிக்க என்னிடம் புகைப்படங்கள் உள்ளன.
அதனால் அவர்கள் அது நிச்சயமாக அப்படித்தான் என்று சொல்கிறார்கள், அவர்கள் இதற்கு முன் இது போன்ற ஒன்றைப் பார்த்ததே இல்லை.
இது நிச்சயமாக ஒரு துளையிடும் கருவியால் செய்யப்பட்டது, அதனால் நீங்கள் நெடுஞ்சாலையில் போதுமான
வேகத்தில் ஓட்டும்போது, அது வெடித்துச் சிதறக்கூடும்.
மேலும் இந்தத் தப்பித்தல் இன்றும் டாக்டர் மெக்தீல்ட் ஷிஃப்மேனுக்குத் தாங்குவதற்குக் கடினமாகவே உள்ளது.
"நாம் முன்பு வசித்த தெருவை நான் இழந்து தவிக்கிறேன்."
அது வீடு. ஒருவிதமான வேரறுப்பு நிகழ்ந்துவிட்டது.
"மகளிர் நீதிமன்றத்தில், எனக்கு பரோல் இல்லாத இரண்டு ஆண்டுகள் ஒன்பது மாதங்கள் சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டது."
மேலும், பொது வழக்கறிஞர் அலுவலகம் ஆரம்பத்தில் மேல்முறையீடு செய்தது, ஏனெனில் அவர்கள் அந்தத்
தண்டனையை மிகவும் மென்மையானது என்று கருதினர்.
எனவே அவர்கள் விசாரணையின் தொடக்கத்தில், அதாவது மேல்முறையீட்டில், மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலான தண்டனை கேட்டனர், பின்னர் தங்கள் இறுதி
வாதங்களில் தங்கள் கோரிக்கையை பரோல் இல்லாத நான்கு ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனையாக, அதாவது
நான்கு ஆண்டுகள் சிறைத்தண்டனையாக உயர்த்தினர்.
"30 நாட்கள் விசாரணைகள் இருந்தன, இது மிகவும் அதிகம்."
விசாரணையின் இரண்டாம் நாளில், எனக்கு ஒரு பேரம் முன்வைக்கப்பட்டது: 100 போலி மருத்துவச் சான்றிதழ்களுக்கான குற்றத்தை ஒப்புக்கொள்வது.
பின்னர், ஒரு நாளைக்கு 100 யூரோ என்ற கணக்கில் அதிகபட்சம் 720 தினசரி கட்டணங்களுக்கு மிக உயர்ந்த அபராதம்
விதிக்கப்படும், இது 72,000 யூரோக்களுக்குச் சமமாகும்.
மேலும் அது இறுதியில், நிச்சயமாக, மருத்துவம் செய்வதற்கான உரிமத்தை திரும்பப் பெறுவதில் கொண்டு செல்கிறது.
ஆம், தீர்ப்பும் வெளிப்படையாக ஒரு கேலிக்கூத்தாகவே இருந்தது.
ஆகவே, இறுதியில், இந்த முழு விஷயமும் வழக்கறிஞர், நீதிபதி மற்றும் எனது வழக்கறிஞர் ஆகியோருக்கு இடையே முன்கூட்டியே விவாதிக்கப்பட்டது.
தண்டனை ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது, இறுதியில் – அது வெளிப்பட்டது போல – அது மூன்று ஆண்டுகளுக்கு நிறுத்தி வைக்கப்பட்ட 14
மாதங்கள் நன்னடத்தைக் காலம் மற்றும் €1,000 அபராதம் ஆகும்.
அதாவது மொத்தம் ஐந்து குற்றச்சாட்டுகள் இருந்தன.
எனவே, சுகாதாரச் சான்றிதழ்கள் தொடர்பான இரண்டு குற்றச்சாட்டுகள், மேலும் வெறுப்பைத் தூண்டியது, பொது அதிகாரியை அவமதித்தது, மற்றும்
சக ஊழியருக்கு எதிராக அவதூறு ஆகியவற்றுக்கு தலா ஒரு குற்றச்சாட்டு.
அப்படியானால், இரண்டு குற்றச்சாட்டுகளும் கைவிடப்பட்டுள்ளன.
இந்த இடைநிறுத்தப்பட்ட தண்டனைக் காலத்தை அனுபவித்த பிறகு, என்னால் ஜெர்மனியை விட்டு வெளியேறி மெக்சிகோவுக்குத்
திரும்ப முடியும் என்றும் அவர்கள் எனக்கு உறுதியளித்தனர்.
"அது பத்திரிகையாளர்களுக்கு ஒரு உண்மையான விருந்தாக இருந்தது, இல்லையா?"
நான் எதையாவது பேசும்போதெல்லாம் அல்லது பொதுவெளியில் அதிகமாகத் தெரிந்தபோதெல்லாம், பத்திரிகையாளர்கள் பின்னர்,
நிச்சயமாக, 15 மாதங்களுக்குத் திரும்பத் திரும்ப எழுதலாம்:
ஆம், டாக்டர் பைண்டர், அவரே அந்த அறிமுகம், குற்றவியல் நடவடிக்கைகளை எதிர்கொள்ளும் ஒரு பைத்தியக்காரர்.
"ஜூன் 22 அன்று, பொது வழக்கறிஞர் அலுவலகம் எனக்கு குற்றப்பத்திரிகையை அனுப்பியது."
அதே நேரத்தில், பின்வரும் பெயர்கள் குறிப்பிடப்பட்ட ஒரு பத்திரிகை வெளியீடு வெளியிடப்பட்டது:
வின்டர்ஹூடைச் சேர்ந்த டாக்டர் வால்டர் வெப்பர் மீது குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளது.
மேலும் ஒரு நாள் முழுவதும், என் உருவம் நிலத்தடி தளத்தில் காட்டப்பட்டது.
நடுக் காலங்களில், இது 'பில்லோரிங்' என்று அழைக்கப்பட்டது.
நிச்சயமாக, ஃபெடரல் நீதித்துறை நீதிமன்றம், வழக்கறிஞர் எழுதிய கிட்டத்தட்ட 1,000 பக்கங்கள்
கொண்ட மேல்முறையீட்டு மனுவைக் கையாள வேண்டும்.
அதனால், கூட்டாட்சி நீதித்துறை நீதிமன்றத்தின் நீதிபதிகள் அதைக் கையாள வேண்டும், மேலும்
அதற்கேற்ற ஒரு நியாயப்படுத்துதலையும் எழுத வேண்டும்.
மேலும் அது எந்தப் பக்கமும் செல்லலாம்.
காவலில் இருந்தபோது, தங்கள் மேல்முறையீட்டிற்காக ஒரு வருடம் காத்திருந்தவர்களையும் நான் சந்தித்தேன்.
"ஒரு நீதிபதி, அவரும் ஒரு கடும்போக்காளர், அவர் இன்னும் அறிவுறுத்தலை ஏற்காமல் எந்த வாதங்களையும் ஏற்காமல், பின்னர் எனக்கு
100 யூரோக்கள் வீதம் 200 நாட்கள் தினசரி அபராதம் விதித்தார்."
அதனால், நிச்சயமாக எனக்கு ஒரு குற்றப் பதிவு உள்ளது. அது 20,000 யூரோக்கள்.
மேலும் நாங்கள் மீண்டும், மீண்டும் மேல்முறையீடு செய்தோம். முக்கியமாக இந்த வழக்கை ஆதரிக்க அறிவியல் சான்றுகள் எதுவும் இல்லை
என்றும், மேலும் பிரிவு 278 முற்றிலும் பொருத்தமற்றது என்றும், அது உண்மையில் நீதியைக் கொச்சைப்படுத்துவதாகவும் வாதிட்டோம்.
இப்போது, RKI மற்றும் RKI கோப்புகளில் உள்ள தற்போதைய சூழ்நிலையையும் மீறி, இது மீண்டும் ஒருமுறை நடைமுறையில் புறக்கணிக்கப்பட்டு,
மூடிமறைக்கப்பட்டு, பொருத்தமற்றதாகக் கருதப்படுகிறது.
எனவே தீர்ப்பு இறுதியானது, இப்போது நான் சட்டப்படி தண்டனை பெற்ற குற்றவாளி என்று தெரிகிறது.
"மிகப்பெரிய தண்டனை என்னவென்றால், எங்களுக்கு மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனை
விதிக்கப்படும் என்று அச்சுறுத்தப்படுகிறோம்."
அவை இன்னும் டமாஸ்கஸ் வாள் போல என் மீது தொங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன.
மேலும், மருத்துவர்களுக்கு இப்போது விதிக்கப்பட்டுள்ள மூன்று வருட தொழில்முறைத் தடையும், 10,000 யூரோ அபராதமும் கூட, எனக்கு
ஒரு சிறு தொகையே, ஏனெனில் நான் மூன்று ஆண்டுகளாக நோய்வாய்ப்பட்டு விடுப்பில் இருக்கிறேன், என்னால் வேலை செய்ய முடியவில்லை.
இந்தத் தாக்குதலுக்குப் பிறகு, என்னால் வேலை செய்ய முடியவில்லை.
இருப்பினும், வழக்கு முடிவாகும் வரை, எனது வங்கிக் கணக்குகள் அபத்தமான முடக்கத் தொகைகளுடன் இன்னும் முடக்கப்பட்டுள்ளன.
ஒரு வங்கி என் கணக்கை முடக்கியது; என்னுடைய அனைத்துக் கணக்குகளும் 15 மாதங்களுக்கு
முடக்கப்பட்டிருந்தன. அது மிகவும் வேதனையாக இருந்தது.
"அவர்கள் என் பேராசிரியர் பதவியைப் பறிக்க விரும்புகிறார்கள், ஆனால் அது இன்னும் நடக்கவில்லை, ஏனென்றால் முதலில் நான் வெறுப்பூட்டியமை
மற்றும் யூத எதிர்ப்பு ஆகியவற்றிற்காகத் தண்டிக்கப்பட வேண்டும்."
இருப்பினும், அதிர்ஷ்டவசமாக இது நடக்கவில்லை.
சரி, உண்மை என்னவென்றால், தலைமை வழக்கறிஞர் அலுவலகமே இந்த மாஜிஸ்திரேட்டின் தீர்ப்புக்கு எதிராக மேல்முறையீடு செய்துள்ளது.
அந்த வகையில், விஷயம் இப்போது புதிதாகத் தொடங்குகிறது.
துணிச்சலான மருத்துவர்கள் கொரோனா வைரஸ் குற்றத்தில் பங்கேற்க முடியவில்லை.
அவர்களின் மனசாட்சியும், நோயாளிகள் மீதான அவர்களின் பாதுகாப்புக் கடமையும் அதற்கு இடமளிக்காது.
"அது முற்றிலும் பைத்தியக்காரத்தனம், அதைப் பற்றி நான் மௌனமாக இருக்க முடியாது என்று சொன்னேன்."
குடும்ப அவமதிப்பும் ஒதுக்கீடும் பெரும்பாலும் விளைவுகளாக இருந்தன.
"என் துணையும் அப்போது என்னை விட்டுச் சென்றது.
நான் அவனுடன் ஐந்தரை ஆண்டுகள் இருந்தேன், அவன் மேலும் சொன்னான்: 'ஆம், நீ இதில் ஒத்துப்போகவில்லை, நான் விதிமுறைகளைப்
பின்பற்றுகிறேன், என்னால் இனி உன்னுடன் இருக்க முடியாது.'
என் வாழ்க்கை முழுவதும் உண்மையிலேயே சிதைந்துவிட்டது.
அதனால், என் குடும்ப உறுப்பினர்களில் சிலரே ஆரம்பத்தில் எனக்கு எதிராக இருந்தனர்.
என் குடும்பத்தைப் பொறுத்தவரை, நான் நிச்சயமாக மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன்.
என் மனைவியும் என் மூத்த மகளும் – ஆம், அங்கேதான் அந்த உணர்வு தொடங்குகிறது – மிகவும் ஆதரவாக இருந்துள்ளனர்,
அதே சமயம், எல்லா இடங்களிலும் இருப்பது போலவே, குடும்பத்தின் மற்ற உறுப்பினர்கள் ஆதரவாக இல்லை.
இருப்பினும், இந்தத் தனிப்பட்ட பின்னடைவுகள் அவர்கள் நம்பிக்கைகளையோ அல்லது அவர்கள் செயல்களையோ சந்தேகிக்க வைத்தனவில்லை.
"அது நிச்சயமாக மதிப்புமிக்கதாக இருந்தது. அந்த இடரை எடுப்பதும், எங்களுக்காகக் கூட, நிச்சயமாக மதிப்புமிக்கதாக இருந்தது."
அவர்களுடைய நன்றியுள்ள நோயாளிகளும் ஆதரவாளர்களும், ஏற்கெனவே சிறைப்படுத்தப்பட்டிருந்த தங்கள் கொரோனா வைரஸ்
வீரர்களுக்கு, இந்தக் கடினமான காலங்களில் மிகவும் தேவைப்பட்ட வலிமையையும் ஆதரவையும் வழங்கினர்.
"வெளியே இருந்த மக்கள் பேசுவதைக் கேட்டபோது உங்களுக்கு எப்படி இருந்தது?"
அதை விவரிக்க முடியாதது... அது அற்புதமாக இருந்தது.
உங்களால் அதைச் சொல்ல முடியாது...
ஆனால் நாங்கள் அதைச் சொன்னோம்.
இந்த 15 கதைகளைப் பயன்படுத்தி, அமைப்புக்கு இணங்காதவர்களிடம் அது எவ்வளவு கொடூரமாகப் பழிவாங்குகிறது என்பதை நாங்கள் காட்டியுள்ளோம்.
இந்த அநீதிக்கு எதிரான போராட்டத்தில் இது போன்ற ஆவணப்படங்கள் மிகவும் முக்கியமானவை.
எங்கள் பணிகளைத் தொடர்ந்து ஆதரிக்கவும். இருப்பினும் இன்று, கொரோனா வைரஸ் பெருந்தொற்றின்
நாயகர்கள் மீது நாங்கள் கவனம் செலுத்துகிறோம்.
என்னால் இந்தத் துணிச்சலான மக்கள் அனைவரையும் சந்திக்க முடிந்தது. நான் அவர்களின் கதைகளைக் கேட்டேன்.
மேலும், அவர்களின் கண்களைப் பார்த்து, அவர்களுக்கும் அவர்களது குடும்பத்தினருக்கும் செய்யப்பட்டதை
நேரில் அனுபவித்து உணர்ந்தது என்னை ஆழமாக உலுக்கியது.
வேட்டையாடப்பட்டனர், துரத்தப்பட்டனர், ஒதுக்கப்பட்டனர். சமூக ரீதியாகவும் பொருளாதார ரீதியாகவும் அழிக்கப்பட்டனர்.
இதில் பெரும்பகுதியைச் சரிசெய்ய முடியாது. ஆனால் நாம் இப்போது அவர்களுக்கு ஆதரவளிக்க முடியும்.
நெறிப்படுத்துவதற்கு, அவர்கள் மறக்கப்படவில்லை என்பதை உறுதி செய்வதன் மூலமும், நிதி உதவியின் மூலமும்.
ஏனெனில் இந்த மக்கள் பொருளாதார அழிவை எதிர்கொள்கின்றனர்.
அதிக செலவுள்ள குற்றவியல் நடவடிக்கைகள், முடக்கப்பட்ட நிதிகள், தொழில்முறைத் தடைகள்.
அந்த மரியாதைக்குரிய மருத்துவர்கள், அப்போது தங்களால் முடிந்த அனைத்தையும் கொடுத்ததால், இப்போது அழிவை எதிர்கொள்கின்றனர்.
அவர்களின் நோயாளிகளுக்காக, நமக்காக, நமது குழந்தைகளுக்காக.
இப்போது நாங்கள் இந்த மக்களுக்காக இருக்க விரும்புகிறோம்.
AUF1 இன்று முதல் இந்த மருத்துவர்களுக்காக நன்கொடைகளைச் சேகரிக்கிறது.
அக்காலத்தில் எங்களுக்காகத் தங்களது அனைத்தையும் தியாகம் செய்து, எல்லாவற்றையும் பணயம் வைத்தவர்களுக்கு நன்கொடை அளியுங்கள்.
தயவுசெய்து இப்போதே நன்கொடை அளியுங்கள்! ஒவ்வொரு பங்களிப்பும் கணக்கில் கொள்ளப்படும். நன்றி!