Bu barcha davrlarning eng katta tibbiy jinoyati. Misli ko'rilmagan miqyosdagi gumanitar falokat.
Hech kim sizni buning uchun kechirmaydi.
Iltimos, bu hududni darhol tark eting!
Biz xalqmiz! Biz xalqmiz!
"Yoningizda niqob bormi? Iltimos, uni taqing, aks holda binoni tark eting!"
"Vaksinalar kam yoki umuman yon ta'sirlardan holi."
Mening doiramda emlashdan so'ng bitta kunda yotoqxonamizda to'qqiz kishi vafot etdi.
Hozir emlayotgan shifokorlarning barchasi o'z harakatlari uchun javob berishlari kerak bo'ladi. Va eng so'ngida Xudoning oldida.
Bu yerda bizda o'ldiruvchi virus yo'q.
Bizda bu yerda tibbiy pandemiya yo'q, balki jinoyatkorona plandemiya bor.
Hozirda biz haqiqatan ham emlanmaganlarning zolimligini boshdan kechirmoqdamiz.
Endi koronavirusni inkor etuvchilar va emlashga qarshi kampaniya olib boruvchilarga qarshi qat'iy choralar ko'rish vaqti keldi.
Bizda himoya qilishimiz kerak bo'lgan demokratiya bor.
"Koronavirus pandemiyasining dahshatlari. Ba'zilar uchun ular chuqur ildiz otgan; boshqalar
uchun esa ular allaqachon tugagandek ko'rinadi."
Ammo niqoblar va emlashlar davrida odamlarni saqlash va himoya qilish uchun jasorat bilan qarshi
chiqqan shifokorlar uchun bu hali tugagan emas.
Aksincha, jamoatchilik nazaridan yiroqda ham ular qasoskor, rahmsiz va ustun tizim tomonidan
ovlanmoqda, quvg'in qilinmoqda va jamiyatdan chetlatilmoqda.
Koronavirusga qarshi kurashishda chidamlilik asosan shu shifokorlar tufayli yuzaga keldi; insoniyatga
qarshi bu hujumni barchamiz birgalikda qaytarib yuborishimizgacha tizim bu haqiqatni kechirmaydi.
Agar kun sayin yanada agressivlashib borayotgan globalist rejimning odamlarga qarshi navbatdagi hujumi sog'liqni saqlash
sohasidan bilvosita amalga oshirilsa, unda boshqacha fikrlaydiganlar istalgan jahon
hukumatining yo'lida to'siq bo'lib turadi.
Va ayniqsa shunday shifokorlar bor-ki, ular siyosatchilar, harbiylar va farmatsevtika sanoati buyruqlariga
bo'ysunmaydilar, balki Hippokrat qasamiga muvofiq bemorlarga himoyachi qalqon bo'lib qolishni xohlashadi.
Va shuning uchun bizning qahramon shifokorlarimiz endi jamoatchilik nazaridan yiroqda, jimjit ravishda yo'q qilinmoqda.
Ommaviy axborot vositalari tomonidan jim qoldirilgan bu jasur odamlar jazolanishi, iqtisodiy va ijtimoiy
jihatdan vayron qilinishi va keyin unutilishi kerak.
Ammo biz ularni unutmadik.
Koronavirus rejimi bilan hamkorlik qilmaganlarning barchasi nomidan biz shu jasur shaxslardan o'n beshtasini ziyorat qildik.
Germaniyada, Avstriyada, Shveytsariyada, hatto Tanzaniyada.
Chunki dunyo jasur shifokorlarning taqdiri haqida bilishi kerak.
Biz bu jim qahramonlarning bugungi kunda ham tizim tomonidan qanday qilib ta'qib qilinayotganini, bezorilikka
uchrayotganini va tazyiqqa solinayotganini ko'rsatamiz.
"Vaksinalash boshlanganidan ikki hafta ichida uylarda o'limlar qayd etildi."
Ha, bu 2021-yil yanvarida bo'lgan edi. O'shanda yig'lagan edim. Xudoyim, ha.
Men xato qilmasligimni bilardim.
Ammo men hech qachon ishlar shunchalik tez yomonlashishini tasavvur ham qilmagan edim.
Mening ismim Sucharit Bhakdi. Men mikrobiologiya va yuqumli kasalliklar epidemiologiyasi bo'yicha mutaxassisman.
"U boshlanganda, men bilardim, men bir yil oldin shunday bir narsa bo'lishini bilardim."
Mening ismim Heinrich Habig. Men umumiy amaliyot shifokori, naturopat, akupunkturchi va manuel terapevtman.
"Aslida menga bu jamoat salomatligi haqida emasligi juda erta ayon bo'ldi, balki ortida maqsad borligi va bu maqsad
aholiga ma'lum, aytaylik, vahmli g'oyalarni singdirish bilan birga dushman stereotiplarini yaratishni ham o'z ichiga olgani."
Mening ismim Tomas Külken. Men umumiy amaliyot shifokori bo'lib ishlayman va antropozofik tibbiyot bilan shug'ullanaman.
"Matbuot uni o'ldiruvchi virus deb taqdim etdi. Shuning uchun boshida ehtiyot bo'lishingiz kerak edi."
Men bundan yaxshiroq bilolmas edim.
Faqat yuqumli kasalliklar, epidemiologiya va Gamburgda hanuz yuqori baholaydigan Ehrengut emlash kursi
bo'yicha olgan tayyorgarligim tufayli men nimadir noto'g'ri ekanini taxmin qila oldim.
Men bemorlarimga sodiqman. Buning yo'riqnomalari o'zi Gippokrat tomonidan belgilangan.
Va men tasavvur ham qila olmayman, 2020 yilda to'satdan, JSST ta'siri ostida, bemorlarga bo'lgan tibbiy
burch haqidagi bu qasamyod buzilishi mumkinligini.
Mening ismim Gerald Kienecker. Men oftalmologiya bo'yicha mutaxassisman.
Menda patologiya, ichki kasalliklar va intensiv terapiya bo'yicha qo'shimcha tayyorgarlik bor.
"Shifokorlarning 60 foizi chora-tadbirlar to'g'ri ekaniga ishongan."
Shunday qilib, men hamkasblarimni kuzatishga muvaffaq bo'ldim va keyin nega shuncha ko'p
odamlar ishtirok etayotganiga hayron bo'ldim.
Mening ismim doktor Valter Vober.
Men Gamburgda internistman, psixosomatik va saraton kasalliklarini davolash bo'yicha ixtisoslashganman
va 53 yildan beri litsenziyaga ega shifokorman.
"Bu menga boshidanoq aniq edi, qisman shifoxonadagi tajribalarim tufayli, hamkasblarim niqob ostida nafasni
qayta olish tufayli hushidan ketishini ko'rib, niqob sog'liq uchun xavf tug'dirishini angladim."
Hatto 2020 yilda, pandemiya boshida ham niqoblarning virusli kasalliklardan qandaydir tarzda himoya
qilishi mumkinligiga hech qanday dalil bo'lmagan.
Mening ismim Wolfgang Urmetzer, men anesteziya bo'yicha mutaxassisman va akupunktura, naturopatiya hamda
an'anaviy xitoy tibbiyoti bo'yicha qo'shimcha malakaga egaman.
Bu faqat odamlar ommaviy psixoz holatida bo'lgani uchun ishladi.
Chunki ommaviy axborot vositalari shunchaki bunga ergashdi. Ommaviy axborot vositalari bo'lmaganda bu ish bermas edi.
Bu... bu otishma bo'lmaganda, bularning barchasi bo'lmaganda... hatto tibbiy jurnalda,
mutaxassislik jurnallarida qanday ahmoqona gaplar yozishgan!
Besh yil oldin bu tasavvurga sig'mas edi. Hamma: "Aqldan ozib qoldingizlarmi?" der edi.
Mening ismim Dr. Monika Jiang. Men umumiy tibbiyot bo'yicha mutaxassisman va
naturopatiya bo'yicha qo'shimcha malakaga egaman.
Boshida men juda ko'p narsani oldim... O'sha birinchi videolarga javoban men aql bovar qilmas darajada ko'p elektron pochta
xabarlari oldim, odamlar qo'rquvlarini yengishda yordam berganim uchun menga minnatdorchilik bildirib,
qilayotgan ishlarim qanchalik muhim ekanini aytishdi.
Va ko'plab videolarda "Siz juda jasur ekansiz" deyilgan.
Va men dedim, nega men jasurman? Men faqat quloq-burun-tomoq shifokoriman.
Quloq-burun-tomoq shifokori sovuqlik bo'yicha mutaxassisdir, chunki shu yo'l bilan biz kunlik nonimizni topishamiz.
Va biz koronaviruslar haqida hammasini bilamiz. Shu nuqtai nazardan men o'z fikrimni shakllantirdim.
Men odamlarni tinchlantirishga harakat qilaman; men tez yordam shifokori bo'lib, buni qilish uchun jasur bo'lishim shart emas.
Mening ismim Dr Bodo Schiffmann, quloq, burun va tomoq kasalliklari hamda tez yordam tibboti bo'yicha mutaxassis.
"Men har doim tanqidiy fikrli odam bo'lganman."
Shunday qilib, agar nimadir hech qanday mantiqsiz yuqoridan majburlansa, men unga bo'ysunishni qiyin
deb bilaman; printsip jihatidan men buni qilmayman.
Va men har doim bilamanki, agar nimadir qo'rqitish va vahima bilan, hech qanday haqiqiy
dalilsiz sotilayotgan bo'lsa, unda nimadir noto'g'ri.
Mening ismim Ronald Weikl.
Men ginekolog va umumiy amaliyot shifokori bo'lib, naturopatik tibbiyotga ixtisoslashganman, shuningdek, MWGFD – Sog'liq,
Erkinlik va Demokratiya uchun Tibbiyot Mutaxassislari va Olimlar Assotsiatsiyasining hamasoschisi va o'rinbosar raisiman.
"Shunday qilib, bizni doimiy ravishda tuhmat qilishdi va jinoyatchi deb hisoblashdi, va bu shunchalik cho'zildiki, biz
shifokorlar oddiygina jiddiy terrorchilar kabi muomala qilindik."
Old eshiklarni portlatib kirish, shifokorlarni yerga yiqitish va ularni bolalari oldida orqalaridan qo'lga kiritish.
Ha, masala shundaki, Jinoyat kodeksining 278-moddasiga yoki qanday atalishidan qat'i nazar, men
noto'g'ri sog'liq guvohnomalari bergan bo'lishim kerak.
Mening ismim Rolf Kron, men umumiy amaliyot shifokori va gomeopatim.
"Men koronavirus haqidagi hikoyadagi barcha bu xatolar haqida siyosatchilar, jurnalistlar va hamkasb shifokorlarga darhol
xabar berishga harakat qildim, lekin hech qachon javob olmadim."
Hatto "Thomas, sen jinni" yoki shunga o'xshash biror javob ham bo'lmadi, umuman hech qanday javob bo'lmadi.
Bu juda qo'rqinchli edi.
Va shunda men tushundimki, mening hibsga olinishimda ishtirok etgan ikki yurist – tuhmatchi hamda Aargau kantoni prezidenti –
ya'ni yuristlar, immunologiya va virusologiya bo'yicha PhD darajasiga ega shifokor bo'lgan mendan
koronavirus haqida ko'proq bilishlarini o'ylashgan.
Demak, bu hamma narsani aytib beradi, to'g'rimi?
Shuning uchun butun bu ish menga yanada ko'proq energiya berdi.
Men koronavirus haqida gap ketganda nima haqida gapirayotganlarini umuman tushunmaydigan ikki
mag'rur amatordan ranjishga yo'l qo'ymayman. Men bunday odamlarning meni ranjitishiga yo'l qo'ymayman.
Men har doim haq bo'lishim kerak bo'lgan odam emasman. Ular parlamentlarda va hokazolarda o'tirishadi.
Agar men haq bo'lsam, huquqlarimni himoya qilaman.
Va eng muhimi, bu aholi haqida, aholini xabardor qilish haqida edi.
Va bu oddiy masala emas edi, bu hayot va o'lim masalasi edi.
Mening ismim Tomas Binder, men kardiolog va internistman va immunologiya hamda
virologiya bo'yicha doktorlik darajasiga egaman.
"Bu hammasi ahmoqlik edi: qariyalarni qarov uylariga yopib qo'yish va ularga hech kimni tashrif buyurishga ruxsat bermaslik,
ularni yolg'iz va xonish holda o'lib ketishiga yo'l qo'yish, va eng asosiysi bolalarga zarar
yetkazib, bog'chalar va maktablarni oylar davomida yopish."
Men bu davrda og'ir tushkunlikka tushgan, haqiqiy dahshatli tushlar ko'rgan, uyqu buzilishlariga duchor bo'lgan, ovqatlanish
buzilishlari rivojlangan, juda ko'p yoki umuman ovqat yemaydigan, barcha vaqtini mobil telefon, kompyuter yoki o'yin konsollarida
o'tkazgan ko'plab bolalarni davoladim va guvoh bo'ldim.
Ular endi yashashni xohlamasliklarini aytishdi, chunki ba'zi bolalar uchun bu
chora-tadbirlar ularning hayotining yarmidan iborat bo'lgan.
Bu shunchaki aql bovar qilmas edi, va men bu haqda jim turolmasligimni aytdim.
Mening ismim doktor Karola Javid-Kistel, men homeopatik shifokorman.
"Men buni pandemiya boshlanganda amaliyotim birdaniga bo'shab qolgani uchun payqadim, va o'sha paytda
navbatchilik qilishim kerak bo'lgan kantonal kasalxonada ham birdaniga hech narsa bo'lmay qoldi."
Kasalxona bo'sh edi, bizni uyga yuborishdi, ishga kelishga ham ruxsat berishmadi, chunki bu kantonal kasalxonaga pul
tushardi, va men hamkasb shifokorlarimni umuman tushunmayapman.
Bu rotatsiyada yana 70 nafar umumiy amaliyot shifokori ishlaydi, va faqat besh nafari o'sha paytda men Shveytsariya sog'liqni
saqlash vaziriga yozgan maktubga ham imzo qo'yishga jur'at etdi.
O'n kishi meni aqldan ozgan deb aytdi, qilayotgan ishim xavfli ekanini ta'kidladi, va bu menga qarshilik harakatiga qo'shilishga
qaror qilishga undadi, ya'ni men ishtirok etmasligimni aytdim va shifokorlik burchim gapirish ekanini bildirdim.
Mening ismim Andreas Heisler, men umumiy va ichki tibbiyot bo'yicha mutaxassisman va 20 yildan beri o'z shaxsiy
amaliyotimda umumiy amaliyot shifokori sifatida ishlayapman.
"Bosimga bo'ysunishni rad etgan shifokorlarga qarshi haqiqiy sehrgarlik ov boshlangan."
Shunday qilib, dastlab mutlaqo soxta ayblovga asoslangan qidiruv bo'lib o'tdi: tekshiruvsiz sertifikatlar berish.
Keyin bu yerdagi fayllarga nazar tashlanganda, ularning barchasi shu yerda ekanini va bayonotlar hujjatlashtirilganini ko'rishdi.
Bu yerga kelib, mendan guvohnoma olgan bemorlar ham keyinchalik amaliyotga borgan-yo'qligi, nega borganligi va nega
oilaviy shifokoridan guvohnoma so'ramay, balki Staufen'ga uzoqroqqa borganligi haqida so'roq qilindi.
Shunday qilib, ular haqiqatan ham masalani tubigacha o'rganishdi va men politsiyadan bilib oldimki, bu
tergovga ko'ra ayblovni aslida bekor qilish kerak.
Keyin maktabidagi o'quvchilar va hamkasblarning sertifikatlarini tekshiradigan bir o'qituvchi meni xabar qildi.
U politsiyaga shunchaki sertifikatlarni ko'rganini, lekin ularning egalari umuman kasal emasligini aytdi.
Haqiqatan ham aytish kerakki, bu sud tinglovi boshidan oxirigacha har bir vaziyatda ahmoqona edi, sudya esa juda
tarafkash bo'lib, hanuzgacha virusdan vahimaga tushgan edi.
Sud zalida ham, sud binosining boshqa joylarida ham niqoblar majburiy bo'lmasa-da, aynan ushbu sud jarayoni uchun FFP2
niqoblari va emlanish haqidagi guvohnoma talab qilindi, xona esa doimiy ravishda shamollatib turildi. Men unga
yoqmaydigan biror narsa aytsam, u har doim qo'llarini dezinfektsiyalardi va... xullas, bu g'alati edi.
"Biz bunday vaziyat uchun faqat niqob sertifikatlari olish maqsadida kelgan bemorlarga oid fayllarni mask sertifikatlari
bilan allaqachon tayyorlab qo'ygan edik, ammo reydning nisbatan kech bosqichda o'tkazilgani bizni hayratga soldi."
Albatta, bu shuni ham anglatadiki, vaziyatni ma'lum darajada nazorat qila olmaguningizcha bir necha tun uxlamasligingiz aniq.
Shunda nimadir sodir bo'lishini, tergovlar o'tkazilishini, so'roqlar olib borilishini va jinoiy ish
qo'zg'atilishini kutishingiz mumkinligini bilasiz.
"Menga odamlar qo'ng'iroq qilib, janob Kienecker, emlanishim kerakmi? deb so'rashdi."
Men telefonga baqirdim: Yo'q!
Oqibatlari bo'lgan yo'q. Ijroiya keldi va hamma narsani ag'darib tashladi.
Kieneckerning hamkori Klaudiya Shöne ham dahshatli tajribalarga bardosh berishga to'g'ri keldi.
Aslida bu uyni qidirish, yoki noqonuniy kirish, yoki mening amaliyotimga qilingan tintuv
umuman sudya tomonidan ruxsat etilmagan edi.
Men ushbu jamoat tartibi bo'yicha xodimlarning har biriga, jami to'rt kishiga, shuningdek
politsiya xodimlariga sud buyrug'i haqida so'radim.
Ularning barchasi o'z ismlarini aytishni yoki shaxsini tasdiqlovchi hujjatni ko'rsatishni rad etdilar.
Shunday qilib, ular boshidanoq noto'g'ri ish qilayotganliklarini bilishgan.
Oxir-oqibat ma'lum bo'lgan narsa shuki, u sog'liqni saqlash bo'limi boshlig'i nomidan kelib, hamma narsa tartibda ekanligini
tekshirganini oshkor qilgan kishining iqroriga aylandi.
Bunday avtoritar tizimlardagi iboralar bilan tanish har kim bu nimani anglatishini biladi.
Bu agressiyani anglatadi, bu zo'ravon bo'lishni anglatadi, bu juda keskin bo'lishni anglatadi.
Bu odamlarning barchasi doimiy ravishda izlanib, sizga yaqinlashib, qandaydir tarzda jismoniy aloqani izlashardi.
Bu siz o'zingizni himoya qilishingiz kerakligini anglatadi. To'g'rimi? Xo'p. Bu sof provokatsiya edi.
Ular janjal qilish uchun sabab izlashardi. Keyin birdan yordam chaqirig'ini eshitdim: "Jerald, Jerald, ha?"
Va shunda men maslahat xonasining orqa kirishidagi bu kichik eshikdan qaradim: katta qora figura Klaudiyaning ortidan
quvib borar, yumruqini baland ko'tarib, urishga tayyor edi.
Iltimos, orqaga cheking!
Salom? Jerald? Salom? Jerald? Bu Jamoat tartibi idorasi.
Iltimos, ketib qoling va menga tegmang! Ketib qoling! Ketib qoling!
Ket! Bu yerda bo'lishga haqqing yo'q! Chiq!
"Xo'sh, hamkasblarimdan eshitganlarimga qaraganda, uy qidirishda omadim keldi."
Shunday qilib, qora tanli erkaklar bo'lmadi, zo'ravonlik bo'lmadi, odatda eshitadigan vayron qilingan kvartiralar yoki boshqa
hech qanday mulkka zarar yetkazilgani haqida hech narsa bo'lmadi.
Ammo menda yana bir holat bo'ldi, u oddiygina aqlga sig'mas, hayratlanarli va oxir-oqibat buzilgan edi.
Politsiya ertalab soat oltida eshik qo'ng'irog'ini chalgan, lekin hech kim javob bermadi, chunki men uni eshitmadim; orqasida
halqasi bor bu yo'lbarsimiz bor edi va ular shu halqaga urishdi.
Bu meni uyg'otdi, va keyin mulk atrofida, bilmayman, o'n-o'n ikki nafar militsionerni portativ chiroqlar bilan ko'rdim.
Ular binoni deyarli o'rab olishdi, atrofga chiroqlarini yoqib, so'ng to'rt-besh nafari ichkariga zo'rlik bilan kirdi.
Ular qidiruv orderisiz keldilar; Nurembergda niqobga oid bemorga qarshi ochilgan ishda meni guvoh
sifatida olib ketmoqchi edilar. Mana shu fon edi.
Bu cheksiz vaqtdagi tushdagi tartib edi, men haydagan bo'lardim, ularga ko'rsatdim, mana hujjatlar,
mana sumkam, hammasi yig'ilgan, o'zim haydab boraman.
Yo'q, ular meni o'zlari bilan olib ketishdi.
Ular qizimni yotoqda ushlab turishdi, u hali ham yotoqda uxlab yotgan edi, hamma joy qorong'i edi, va ular uning
yuziga proektor yoki aniqrog'i fonaрь nurini yo'naltirishdi.
Bu shunchaki travmalar bo'lib, menimcha, ular tizimli.
Shunday qilib, ularga haqiqatan ham shunday qilish buyurilgan, chunki bu mantiqsiz.
Keyin ular, ikki nafar politsiya xodimi, meni shu vanaga tiqib, Nurembergga olib ketishdi; bu ham hech qanday hashamat
emas, panjaralar ortida shunday transportda sayohat qilish.
Keyin men Nyurnberg mintaqaviy sudi yer ostida, kamerada yana bir-ikki soat qoldim, chunki, aytganimdek, erta edi, juda erta.
Bu ham bir tajriba edi: sen shu omborda eding, u yerda zindonning chuqurida bo'lgandek muhit bor edi, keyin bir payt
politsiyachi meni o'sha yerdan olib chiqib, to'g'ridan-to'g'ri sudga, faqat guvoh sifatida olib bordi.
Demak, bu shunchaki qonun va tartib chegarasidan tashqarida.
Shveytsariyada ham Dr. Binderning ofisiga maxsus turdagi reyd o'tkazildi.
Buning bahonasi nihoyatda g'alati edi.
Ha, meni asosan hokimiyat yoki davlat emas, balki mashhur tuhmatchi ta'qib qilgan; u mendan tahdid
qilganimni, qurollanganimni va ruhiy kasallik tarixiga ega ekanligimni iddao qilgan.
Keyin ular Aargau kantoni politsiya boshlig'iga xabar berishdi, u esa jami 60 nafar politsiya xodimini
jalb qilgan bu aqlga sig'maydigan operatsiyani boshladi.
Bu 2020-yil 12-martda bo'lib, men bir haftaga ta'tilga chiqmoqchi edim.
Va tugashimga ozgina qolganda, taxminan o'ndan yarim soat o'tgach, men ishni tugatgan bo'lardim, va o'ndan biroz
o'tib o'sha kichik oshxonada espresso ichishni xohlardim.
Va keyin men shunchaki oynadan yasalgan kirish eshigidan o'tib ketdim.
Va keyin men kirish eshigi orqali koridorda tashqarida politsiya xodimlarini ko'rdim.
Yuqoriga olib boruvchi zinapoyada taxminan besh-o'n nafar, pastga olib boruvchi zinapoyada ham taxminan besh-o'n nafar, va
haqiqatan ham yorqin o'qqa chidamli jiletlar kiygan qattiqqo'l politsiya xodimlari hamda mashq
eshigiga qaratilgan harbiy politsiya xodimlari.
Men darhol kompyuterimga qaytib, Twitterda "Yordam, politsiya meni hibsga olish uchun kelmoqda" degan mazmundagi tvitni joyladim.
Bu ijtimoiy tarmoqlarda katta shov-shuvga sabab bo'ldi.
Va keyin men qizimga ham qo'ng'iroq qila oldim, chunki o'zimga o'yladim: ha, endi menga nima bo'ladi?
Oxir-oqibat ular meni o'ldiradilar va buni o'zini himoya qilish deb aytadilar, shuning uchun men nima
bo'layotganini ba'zi odamlarga ma'lum qilmoqchiman, chunki o'sha paytda bu juda qo'rqinchli vaziyat edi.
Keyin uyali telefonimga qo'ng'iroq bo'ldi.
Bu ayol edi, dedi u: "Ha, salom, eshik oldiga, mashg'ulot eshigi oldiga chiqishingiz kerak."
Ha, nega men eshikka kelishim kerak? Ha, biz sizga o'shanda aytamiz, dedi u.
Ha, keyin men chap qo'limda mobil telefonni ushlab tashqariga yugurdim va eshikni ochdim, u menga dedi:
"Mobil telefonni qo'lingda ushlab tur, men senga ko'rsatma beraman, endi eshikni och!"
Men eshikni ochdim: Endi tashqariga chiqing va qo'llaringizni ko'tarib turing!
Telefonim chap qo'limda, o'ng qo'lim esa ko'tarilgan edi. Keyin yana bir bor o'girildim, shunda ular men o'nta Kalaşnikov, qo'l
granatalari va shunga o'xshash narsalarni olib yurmaganimni ko'rishdi, garchi men umuman qurollanmagan
va hech qanday zo'ravonlik belgisi bo'lmagan bo'lsam. Keyin ular: "Uni ushla!" dedilar.
Keyin shulardan taxminan uch nafari menga hujum qilib, meni yerga tortishdi, boshim polga urilib, kichik jarohat oldim, jiddiy
emas, lekin biroz qon oqdi, keyin men qorindan yotib yotgan edim, ular qo'llarimni orqamdan bog'lab qo'yishdi, va biroz vaqt
o'tgach, vaqtni aniqlash qiyin, lekin bir necha daqiqadan keyin men dedim: "Ey yigitlar, men hozir nafas ololmayapman."
Bir paytlar AQShda qora tanli erkak ishtirok etgan mashhur bir ish bo'lgan, keyin menga turishga ruxsat berishdi.
Keyin oddiy forma kiygan ikki politsiya xodimi liftdan chiqdi va men ularni tanidim.
Ha, Tomas, hozir tinchlan va biz bunga nazar solamiz.
Meni hibsga olgach, ular bir soat o'tgach men hech qanday qonunni buzmaganimni anglab,
shuning uchun meni hibsda ushlab tura olmadi.
Ammo keyin ular meni hibsga olishga yaroqligimni baholash uchun shifokor yuborishdi, garchi meni umuman hibsga
olishlari mumkin bo'lmasa ham, va u meni o'zimga xavf soluvchi hamda koronavirusga aqldan ozgan deb e'lon qildi.
U ICDda hech qayerda keltirilmagan yangi tashxisni ixtiro qilgan.
Menga nisbatan aytilgan qurol mening harbiy pistoletim edi, lekin u uyda saqlangan edi.
1980 yilda men Shveytsariya armiyasiga qo'shildim, albatta, buni qilishim kerak edi. O'sha paytda men tibbiyot talabasi sifatida
tibbiyot korpusining a'zosi edim va u yerda jangov qurolim hujum miltig'i emas, balki shaxsiy qurolim bo'lgan pistolet edi.
Men ularni birinchi leytenant bo'lganimdan keyin ham saqlab qoldim, va 15 yil avval harbiy xizmatni tark etganimda, ularni
uyda o'q-doriisiz saqladim, bu Shveytsariyada mutlaqo normal va qonuniy hisoblanadi. Odatda, harbiy
xizmatni tark etgach, shaxsiy qurolingizni saqlab qolasiz.
Va u o'sha yerda 15 yil davomida saqlangan edi.
Men hibsga olinganimda, politsiya xodimlari albatta mendan so'rashdi: "Qanada qurol? Qanada qurol?"
Qanday qurol? Ha, sizda qurol bor. Ha, to'xtang, siz mening harbiy pistoletimni nazarda tutyapsizmi?
Ha, u 15 yildan beri uyda saqlangan.
Keyin men ularga qaerda ekanini ham aytdim, lekin ular uni hozir, yarim kechada yoki shunga o'xshash bir paytda olmaydimi?
Qo'rqib ketadigan xotinim hozir u yerga kirsangiz yurak xuruji o'tkazib qo'yishi mumkin. Iltimos, ertaga qaytib keling.
Ular hanuz tonggi birda xotinimning xonasiga kirib kelishdi. U eshik qo'ng'irog'ini eshitmadi, shuning uchun ular
pastga tushish uchun mening kalitimdan foydalanib, keyin yotoqda uni Rambo uslubida hujum qilishdi.
Demak, u o'sha kechada insultga uchragan bo'lishi ham mumkin edi, shuning uchun bu juda og'ir bo'ldi, va
bu Rambo – ular u yerda qilganlari aqlga sig'maydi.
Va keyin meni 36 soatga yolg'iz qamoqqa qo'yishdi.
Ommabop tilda uni yumshatilgan hujayra deb atashadi, bu har jihatdan to'g'ri, faqat unda hech qanday yostiq yo'q. Bu oddiy
izolyatsiya hujayrasi, karavot esa oddiy matrasdan iborat. Hojatxona va yuvinish idishi shunday
loyihalashtirilganki, o'zingizni osib qo'yolmaysiz, jarohatlay olmaysiz yoki shunga o'xshash hech narsa qila olmaysiz.
Va men u yerda 36 soat turdim, nega u yerda ekanligimni bilmay, oldindan advokat bilan uchrashmagan edim.
Ya'ni, bu hammasi mutlaqo noqonuniy edi, to'g'rimi?
Va keyin Pasxa bayramida 36 soat yolg'iz edim, to'g'rimi?
Pasxa yakshanbasida men shu matras ustida yotardim, asosan karavot atrofida yugurar edim, to'g'rimi?
Avvalo, men bu matrasni devordan uzoqlashtirdim, shunda yotoq atrofida aylanib yurishim mumkin bo'ldi.
Hech kim 36 soat yotog'da yotolmaydi, to'g'rimi? Hech qanday stul yo'q, umuman hech narsa yo'q.
Va albatta, o'ylashga ko'p vaqtim bo'ldi, va ha, men hayron bo'ldim: bu yerda nima bo'lyapti?
Men tushunmayapman, to'g'rimi?
Vaziyat tufayli Dr Bodo Schiffmann vatani tark etdi va hozirda oilasi bilan Tanzaniyada yashaydi.
Oldin Germaniyada u bir nechta reydlarga dosh berishga to'g'ri keldi.
"Bizning shaxsiy xonalarda va mashg'ulot xonalarda tintuv o'tkazildi, va undan keyin biz juda ranjib qoldik."
Va bu 2021-yil fevral oyida bo'lgan edi.
Mening uy qidiruvlarim asosan mahalla aholisi bunga e'tibor qaratishini va odamlar qo'rqitilishini ta'minlashga qaratilgan.
Va bu shunday: bu sizni ruhiy jarohatlaydi, chunki men uchun bu davlat tomonidan amalga oshirilgan qurolli
talon-toroj, chunki u sizdan narsalarni tortib oladi.
Va biz rostdan ham shunday edik: pochta tarqatuvchi mashinasi kelishi yoki shunga o'xshash biror narsa
bo'lsa, har doim yana politsiya kelyapti, deb o'ylardik.
Har holda, ular keldi.
Faqat tasavvur qiling, bu yerda savol shundaki, bir nechta mask sertifikatlari berilganmi, va ular 85 000 nafar
bemorning barcha tibbiy yozuvlarini musodara qilmoqchi edilar.
Va amalda birinchi uy qidiruvi jamoat prokuraturasi ishni rasmiy ravishda yopishiga olib kelganini qayd etish muhimdir.
Bu shuni anglatadiki, u sertifikatlarni ko'rib chiqdi va keyin dedi: ha, ular asosli, hammasi joyida.
Va rasmiy ravishda bizga nisbatan soxta niqob sertifikatlari berganlik haqidagi ishni yopdi.
Ammo ular yana qaytib keldi. Bu esa butun voqeaga biroz g'alati ta'm beradi.
Kimdir kirib keladi va sizga bir varaq qog'ozni ko'rsatadi. U yerda hatto davlat prokurori ham bor edi.
Va u keyin darhol bizga mashg'ulot xonalarimizda yana bir xil uskuna borligini aytdi.
Keyin ular menga jarrohlik bo'limiga haydashni aytishdi, va xotinim u yerda yolg'iz edi.
Va bolalarimiz yuqorida edilar. Ular ham bolalarning xonalariga kirdilar.
Bolalardan nimadir tortib olindi, bu umuman ruxsat etilmaydi.
Maqsad ish amaliyotini yo'q qilish edi.
Albatta, ya'ni, agar siz o'sha narsalarni olib tashlasangiz va keyin sudya 85 000 nafar
bemorning tibbiy yozuvlariga kirishga ruxsat bersa.
Shunday qilib, men panel shifokori bo'lib ishlashni to'xtatishimning sababi shunda edi.
Bu shuni anglatadiki, biz sog'liqni saqlash sug'urtasi bo'yicha ikkala akkreditatsiyamizni qaytardik.
Dr Karola Javid-Kistel, Meksikaga qochib ketgan, hatto u yo'qligida ham hokimiyat organlari
tomonidan bir necha marta tashrif buyurildi.
Shunday qilib, men bemorlarimga niqobdan ozod qilish guvohnomalari berganim uchun menga ayblov qo'yildi.
Aytishim kerakki, bemorlarimning 80–90 foizi bolalar va o'smirlar bo'lib, men juda ko'p guvohnomalar berganman.
Va men juda ko'p emlashdan ozod qilish guvohnomalari berdim, bu esa keyinchalik politsiya reydlariga sabab bo'ldi.
Bularning barchasi undan keyin yana uch marta takrorlandi, nihoyat men halokat pardali ipni tortib, ofisimga
o'zimni qulflab oldim va uyda ham o'zimni qulflab oldim.
Va uchinchi politsiya reydi, u 2022 yilning fevral oyining boshida bo'lib o'tdi, Menda juda og'ir posttravmatik xavotir
buzilishi yoki posttravmatik stress buzilishi rivojlandi, shuning uchun men o'zimni hamma joyda yopib qo'ydim va faqat tanlab
olingan odamlarni amaliyotimga yoki uyimga kiritardim, dahshatli tushlar ko'rdim, ular meni olib ketishini, ular nafaqat
hujjatlarimni olib ketishini tush ko'rdim, balki meni olib ketib, qamoqqa solib, keyin COVID-19 ga qarshi majburan emlashga
urinishlarini ko'rdim. Tushimda qo'limda pichoq bor edi va ularni pichoqladim, keyin terga botib uyg'onib ketdim.
Va shunda men o'zimga aytdim: hozir Germaniyadan chiqib ketishim shart, shuning uchun Meksikada dam
olish va tiklanish maqsadida ta'tilga buyurtma berdim.
Bayram ikki yilga aylandi. Uning yo'qligida yana ikki hujum bo'lib o'tdi.
Dr Javid Kistel Germaniyaga qaytishni istamadi. Ammo u oilasini sog'indi.
"Men oilaviy odamman.
Menda o'zimning uch nafar voyaga yetgan farzandim bor, to'rt nafar nabiram bor va, albatta, Germaniyada onam,
ota o'rnidagi otam hamda aka-ukalarim ham bor va hokazo.
Va men ularning ko'pchiligini – aslida aksariyatini – hozirgacha ko'rmagan edim; Meksikada bo'lganimda
esa ularni ikki yil davomida umuman ko'rmagan edim.
Va keyin biz shunchaki Shveytsariyaning Sürix shahrida uchrashishni tashkil qilishga jur'at etdik.
Men esa dedim: yaxshi, Shveytsariya Germaniya emas. Shveytsariya neytral.
Shveytsariya ham Yevropa Ittifoqida emas. Hammasi yaxshi bo'ladi.
Afsuski, men bu orada menga hibsga olish buyrug'i chiqqan-chiqmaganini so'ramadim.
Men o'yladim: xalqaro hibsga olish orderi faqat zo'ravon jinoyatlar, jazo jihatidan og'ir jinoyatlar, masalan qotillik,
beparvolik oqibatida odam o'ldirish, terrorchilik tashkilotini tuzish, odam savdosi, qurol
savdosi kabi holatlarda chiqarilishi mumkin.
Keyin men dedim: yaxshi, bu tibbiy guvohnomalarga ko'ra menga umuman tegishli emas.
Ular jur'at qilmaydi. Ha, bundan ancha yiroq.
Men 2023-yil 1-dekabrda, ya'ni o'tgan yili Zurix aeroportiga yetib keldim.
Va men kirishda pasport nazoratida pasportimni taqdim etdim.
Va men uni skanerlagan rasmiyning yuzi qanday o'zgarganini ko'rdim.
Va u darhol menga dedi: Germaniyada sizga qarshi biror narsa bor.
Men sizni o'tkazib yubora olmayman. Siz hozir men bilan kelishingiz kerak.
Va keyin ular dedilar: "Ha, aslida biz hozir meni qamoqqa olishimiz kerak", va meni o'sha yerda,
taxminan ikki metrga ikki metr hujraga qo'ydilar.
Men to'liq kiyimimni yechib, diqqat bilan tekshirildim.
Men ularning tanamdagi hech bir teshikka kirishiga yo'l qo'ymasdim, chunki men hech qachon giyohvand moddalar bilan
aloqam bo'lmagani, hayotimda hech qachon marixuana sigaretasini chekmaganim va hech qayerda giyohvand moddalar
yashirmaganimni aytdim; shuning uchun ular to'xtashlari kerak, aks holda men baland ovozda qichqiraman!
Va bu 16 ta niqob sertifikati tufayli edi. Yevropa hibsga olish orderi 16 ta niqob sertifikati tufayli!
Men buni mumkin deb o'ylamagan edim va doim bu haqda so'rab turardim. Shuningdek, men uni
suratga olib, darhol advokatimga yubormoqchi edim.
Va keyin ular bunga ruxsat yo'qligini aytib, albatta, hamma narsani mendan tortib olishdi.
Pulim, pasportim, uyali telefonlarim, yukim, hammasi yo'qolib ketdi.
Men o'sha paytda bu hujrada butunlay yolg'iz edim va o'yladim: yaxshi, endi dunyo oxiriga yetmoqda.
Va men keyin jami o'n ikki kun hibsda qoldim, ulardan o'n bir kuni Sürixda bo'ldi.
Keyin men hali ham ishtirok etishi kerak bo'lgan shveysariyalik advokat bilan muzokara qildim, xo'p, muzokara emas edi, yo'q, u
menga shunchaki Germaniyaga ekstraditsiya qilinishga rozilik berishimni aytdi, chunki agar men ekstraditsiya
qilinishga rozilik bermasam, Shveysariyadagi ekstraditsiya jarayoni bir yilgacha davom etishi mumkin edi.
Va 30 000 yevro miqdoridagi kafillik to'lovini oilam juda qisqa muddat ichida to'plashi evaziga – hech birimizda shuncha pul yo'q
edi – men 12 dekabr kuni Schwäbisch Gmünd qamoqxonasidan ozod qilindim, u yerga 11-kunida ko'chirilgandim – shunday qilib, men
Schwäbisch Gmündda yana bir kun qoldim – va keyin ozod qilindim.
Doktor Bianca Witzschel dissident shifokor sifatida o'z vatani Germaniyada qoldi.
Bu uning halokati bo'ldi.
2023 yil fevral oyida Saksoniya sud hokimiyati uni hibsga olib, sudoldi qamoqqa joylashtirdi.
Ayblov niqob sertifikatlari va emlashdan ozod etish sertifikatlarini berish maqsadida 500 dan ortiq
holatda hujjatlarni soxtalashtirish bo'yicha qo'yildi.
Biz jasur shifokor Dr Vitshel bilan u qamoqda bo'lgan paytda gaplashmoqchi edik, lekin qamoq uni
bog'lanishga bo'lgan har qanday urinishni to'sib qo'ydi.
Bianka Vitshel bizning takroriy so'rovlarimiz haqida xabardor ham qilinmadi va bizga suratga olishga ruxsat berilmadi.
Takroriy bog'lanish urinishlari natija bermadi.
Doktor Bianca Witzschel emlash rejimi koronavirus zindonida deyarli bir yarim yil o'tkazdi.
"Men hech qanday aybni sezmagan edim."
Men barcha sertifikatlarni tartibli ravishda papkalarga yig'dim, chunki bu yerda yaxshi ish qilayotganimni o'ylagandim.
Men ishonch bilan ayta olamanki, men shaxsan sertifikat bergan barcha bemorlar bilan uchrashganman yoki bu bemorlarning
mavjudligini va ularning shikoyatlari borligini bilganman.
Shunday qilib, bu qidiruv birdaniga bostirib kelgunicha men aslida bu menga bo'lmasligiga amin edim.
Va keyin 2020 yil 16 dekabr keldi.
Men o'sha paytda uyda edim, chunki bir necha hafta oldin yiqilib umurtqam sinib qolgan edi.
Men sakkiz hafta davomida ishlay olmadim va qo'ltiq tayoqlarda yurishga hamda korset kiyishga majbur bo'ldim.
Soat sakkizdan biroz o'tgach xotinim to'satdan dedi: "Ammo uyimizga ko'plab militsiya mashinalari kelmoqda."
Nima bo'lyapti? Men hali ham yotog'da edim, keyin turdim.
Keyin ular keldi: Bizda tintuv buyrug'i bor va butun uyni tintuv qilishimiz kerak.
Men shunchaki o'yladim, uzr? Ha, niqob guvohnomalaringiz tufayli.
Sen mening amaliyotimda, uyimda nima qilyapsan? Amaliyotimda, ehtimol, lekin nima uchun
qidiryapsan? Buni boshqa yo'llar bilan aniqlash mumkin.
Ha, ularning hamma narsani sinchkovlik bilan tekshirish bo'yicha buyruqlari bor.
Keyin bu o'n kishi barcha xonalardan o'tib, noutbuklarimizni, mobil telefonlarimizni, jumladan xotinimnikini ham olib ketishdi
– qizim hanuz u yerda edi – bolalarning xonalarini tintuv qilishdi, barcha shkaflar va bosh yonidagi
stolchalarni ochib, ichidagi narsalarni ko'zdan kechirishdi, bu esa sertifikatlar bilan qanday aloqasi bor?
Butun jarayon to'rt soat davom etdi, va shu paytda amaliyotda – yordamchim menga xabar berdi, u bu yerda ma'muriy ishlarni
bajarayotgan edi – qidiruv ham olib borilayotgan edi, shu qidiruv davomida tergovni
boshqarayotgan katta politsiya zobiti yordamchimga qichqirdi:
Siz boshlig'ingiz jinoyatchi ekanligini guvohlik berishingiz kerak.
Keyin biz buni sudda so'zma-so'z yozib qo'ydik.
Shunday qilib, bunday turdagi tarafkashlik tufayli ular uni qo'rqitishdi va u keyinchalik juda katta muammolarga duch keldi.
Biz ham, xullas, men larzaga tushdim, "bu sodir bo'lishi mumkin emas" deb o'yladim, va o'zingni zo'rlangan, kaltaklangandek
his qilasan, so'ngra butunlay vayron bo'lib qolasan.
Bolalar ayniqsa ta'sirlangan va eng og'ir alomatlarni boshdan kechirgan.
Ular endi diqqatlarini jamlay olmadilar. Ular ko'ngillari aynib, bosh og'rig'idan aziyat chekdilar.
Ularning ba'zilari maktabda niqoblari ostida yiqilib tushishdi, va men amaliyotimda ko'p-ko'p ota-onalarni ko'rdim, ular menga
buni yig'lab aytishdi, jumladan yig'lagan bolalar ham, va shifokor sifatida men bu yerda chora
ko'rib, ularga tibbiy guvohnoma berishim aniq.
Ayniqsa qayg'uli, bemorlarning ko'plab qayg'uli misollaridan biri 2020 yil noyabr oyida Bavariston o'rmonidan
onasi bilan kelgan kichkina qiz edi. Qiz niqobga jiddiy reaksiya ko'rsatdi, ko'ngil aynishi bilan,
Bosh og'rig'i, ishtaha yo'qligi va ona mendan shunday guvohnoma berishni so'radi. Bola bu yerda hozir edi.
Albatta, men buni qildim, va olti oy o'tgach, 2021-yil 6-may kuni ular qaytib kelishadi.
Men hayronman, sizga yana bir sertifikat kerakmi?
Ha, bizga bu kerak. Tez orada biz muqaddas kommuniya marosimini o'tkazamiz va hozirda amal
qiluvchi sertifikatga ega bo'lishni xohlaymiz.
Mening bilishimcha, muqaddas kommuniya marosimi 9-mayda bo'lib o'tdi, va keyingi dushanba kuni ona menga qo'ng'iroq qilib,
dahshatli bir voqeani aytdi. U dedi: tasavvur qil, Biz qarindoshlarimiz bilan cherkovda o'tirgan edik, qizimiz bu
kommuniya marosimi uchun juda hayajonlangan edi, ruhoniy allaqachon altar yordamchilari bilan kirib kelayotgan edi va
birdaniga marosimni to'xtatdi, chunki old qatordagi bu qiz niqobsiz ekanini payqadi, qizning onasini sakristiyaga chaqiradi,
massani to'xtatadi – hamma kutib turibdi, hamma shu qizga qaramoqda – va so'raydi: 'Ha, sizda tibbiy guvohnoma bormi?'
Keyin u sertifikat Weikl'dan ekanini ko'radi: ha, bu niqob doktori, bu qabul qilib bo'lmaydi, u
politsiyani chaqiradi, va menimcha, butun bu ish 30 daqiqadan ortiq kechikishga sabab bo'ldi.
Politsiya mendan so'radi: Qizingiz niqob taqishi mumkinmi yoki yo'qmi? Men esa: Yo'q, dedim.
– Ruhoniyning munosabati ortiqcha va dahshatli edi, va bu muqaddas kommuniyani buzib tashladi.
"Men xalq farovonligi uchun g'amxo'rlik qilishi kerak bo'lgan vazirning bunday so'zlarini
aytishga ham tilim bormaydi, bu nihoyatda befarqlik."
"Ular ertalab soat oltida kelishdi va deyarli old eshigingizni buzib tashlashdi."
Shu qadar shovqin-sharavdan keyin, albatta, nima bo'layotganini ko'rish uchun pastga tushasan, to'g'rimi?
Keyin men shunchaki oyog'imni eshik oldiga qo'ydim va uni ochdim.
Men dedim: Ha, politsiya, endi siz bizning kabarega formalarni qarzga olgan rus mafiyasimisiz?
Avvalo men sizning xizmat guvohnomangizni va qidiruv orderini ko'rishni xohlayman. Yo'q, eshikni hoziroq oching!
Keyin men aytaman: Yo'q, avvalo qidiruv buyrug'ini ko'rishni xohlayman.
Yo'q, eshikni hozir sen och! Va eshikka bo'lgan bosim tobora kuchayib bordi.
Uning oldida, tashqarida, 2 metr bo'yi baland erkak turardi, u og'ir qurollangan edi, u
yerda katta qurol-aslaha zaxirasi bor edi.
Va ha, keyin ular meni deyarli kutish xonamga itarib qo'ydilar.
Ular meni o'z uyimda niqob taqishga majburlamoqchi bo'lishdi, shuning uchun men o'z uyimda albatta niqob taqmasligimni aytdim.
Ha, aslida, menimcha, bu endi biroz ortiqcha bo'lib ketdi.
Va keyin meni kutish xonamda hibsga olishdi.
Ayganimdek, advokatni chaqirishim kerak edi, shuning uchun xato qildim, chunki telefon
qo'limda edi va advokatimni chaqirishimni aytdim.
Yo'q, sen hech kimni chaqirmaysan! Shunday qilib u mening mobil telefonim orqa cho'ntagimda ekanini ko'rdi.
Va keyin ular buni ham mendan tortib olishdi.
Ular ikkita mobil telefon, ikkita noutbuk, qattiq disklar, soliq hujjatlari va hatto yuqori qavatdagi shaxsiy kvartiramdagi
yon stol ustida yotgan bemor maktublarini ham olib ketishdi.
Ha, ular hatto yuqoridagi ijaraga olingan kvartiraga ham bostirib kirishdi.
Ular omborni qidirishdi, garajlarni qidirishdi.
Siz haqiqatan ham o'zingizga shu savolni berishingiz kerak. Ular nima izlamoqda? Ular nima izlamoqda?
Xo'sh, agar ular meni qandaydir yo'l bilan ayblash maqsadida garajimda bolalar pornografiyasini yoki
omborimda kokain sumkasini topsalardi, men hayron qolmasdim.
Hech qanday g'oya yo'q, hech qanday g'oya yo'q. Xo'sh, o'zingni haqiqatan ham jiddiy terrorchi kabi his qilasan.
Va bu menga allaqachon ta'sir qilmoqda.
Men ha deyman, Xudoga shukurki, o'sha tongda yolg'iz edim, chunki o'g'lim buni shunchalik oson yengib o'tolmas edi.
Va eng muhimi, matbuot oxir-oqibat buning haqida nima xulosa chiqaradi.
Ular gazetada ko'k chelaklarni ko'tarib ketayotgan politsiya xodimlarining uzun
navbatini ko'rsatadigan fotosuratni chop etdilar.
Ha, va ko'plab dalillar to'plandi.
Ular bu yerda tartibsizlik qoldirib ketishdi, bu haqiqatan ham ishonib bo'lmas edi.
Va ha, ular ketgach nima qoladi?
Men shu yerda titrab o'tirardim, ha, bemorlarim kirib kelishdi va bu taranglik ham – men yig'lab yubordim, chunki buni
haqiqatan ham his qilasiz... uni so'z bilan ifodalash imkonsiz.
Heinrich Habig uyida ham voqealar tasvirlab bo'lmaydigan darajada qizib ketdi.
Jamoat prokuraturasi idorasining taklif etilmagan tashrifi hibsga olinish bilan yakunlandi.
"Shunday qilib, o'sha kuni men tushunganimcha, jamoat prokuraturasi meni noto'g'ri emlash guvohnomalari berganlikda
yoki, masalan, vaksina o'rniga fiziologik eritma yuborganlikda, va bu 6 000 nafar bemor holatida sodir bo'lganlikda aybladi."
Taxminan soat 10 atrofida – oddiy ish kuni – eshik ochildi va Bochum jamoat prokuraturasi shunchaki ichkariga kirdi.
Men o'yladim, men nima noto'g'ri qilganman?
Hammasini ochish, hammasini tekshirish, barcha hujjatlarni yig'ish, ba'zi vaksina partiyalari, axlat
qutilari, qog'oz qutilari, gumon qilingan har joy, shpritslar va hokazolar – hammasi yig'ib olindi.
Mening amaliyotimdan kelgan odamlar, deyish mumkinki, ularni o'zlari bilan olib ketishdi,
men bilan birga bo'lganlarida shunday dedilar:
Agar sizda emlash kartangiz bo'lsa, biz bilan keling, qon namunangizni olamiz! Ba'zilari advokatini
chaqirtirmoqchi bo'ldi, lekin bunga ruxsat berilmadi, va hokazo.
Ular ko'p pul topmoqchi edilar, lekin hech narsa topa olmadi, chunki ular men emlash guvohnomalari uchun bemorlardan haddan
tashqari katta summalar olganimni da'vo qilishgandi, ammo prokuratura bu da'voni guvohlarning
ko'rsatuvlari tufayli yakuniy nutqda isbotlay olmadi.
Va keyin prokuror birdaniga xotinimga dedi: Oh, men hozirgina qaror qildim, seni ham xabar qilaman, seni ham tergov qilaman.
Shunchaki, kutilmaganda. U bunga qanday o'ylab topdi?
Xo'p, keyin ular aytishdi: "Endi biz sening kvartirangga boramiz, menga kvartirang
qayerda ekanini ayt, aks holda eshikni sindiramiz."
Keyin ular bizning uyimizda nimadir qidirishdi.
Menimcha, ular buni davom ettirgan bo'lardilar, va har bir necha kunda uyimni turli bahonalar bilan tintuv qilgan bo'lardilar.
Keyin biz xotinimning ukasiga tegishli alohida binoga ko'chib o'tdik, u bizga Dortmundda uni taklif qilgandi, shuning
uchun ko'chib kirdik va har kuni shu yerdan amaliyotni yuritdik.
Bu shuni anglatadiki, men ushbu buyumlarni sotdim: odamlar... javonlar, stollar, stullar, amaliyotda bo'ladigan barcha
narsalarni, va ularni tezda biror joyga saqlab qo'yib bo'lmaydi.
Keyin jamoat prokuraturasi meni buyumlarni o'z qiymatidan past narxda sotganlikda va buni qochishimni
moliyalashtirish uchun tezda naqd pul kerak bo'lgani sababli ataylab qilganlikda aybladi.
Shunday qilib, nihoyat ularning sababi bo'ldi.
Shunday qilib, qayta hibsga olinganingizda, ertalab sizga bugun tashrif bo'lishini aytishlarini tasavvur qiling,
keyin soat 7:30 da sizni olib ketishadi, bir xonaga olib borishadi va u yerda sizni bu ayol kutib turadi.
Ammo hozir sizni soat 8:00 da ham, 9:00 da ham, 10:00 da ham, 11:00 da ham olib ketishmaydi va hech kim sizga xabar bermaydi.
Va keyin men aytaman: Nega, tashrif haqida nima bo'ldi?
Biz bilmaymiz, qabul bo'limiga qo'ng'iroq qilishimizga to'g'ri keladi, ular ham hech narsa bilishmaydi.
Demak, sizni doim ozgina aldashyapti.
Ha, men har doim o'sha yerda bejizga ekanligimni bilib qolardim, keyin ruxsat ololmasdim, keyin nabiralar meni ziyorat
qilmoqchi bo'lishardi, lekin bu ham ma'qullanmasdi, va hokazo.
Shunday bo'ldi, u doimiy ravishda... ha, sabotaj qilinardi.
Bu sabotaj va noaniqlik Fatima Habig uchun bardosh berib bo'lmas edi.
"Bu dahshatli edi. Qanchalik yomon bo'lganini tasavvur ham qila olmaysiz."
Qandaydir qilib ular erimni mendan olib qo'yishdi. Biz hech qachon ajralmagan edik, har doim birga ishlardik, hamma
narsani birga qilardik, va birdaniga u yo'q bo'lib qoldi.
Ularni olib ketish uchun kelganlarida men xayrlashishga ham ulgurmadim.
Birinchi namoyishni xotinim tashkil qilgan edi, xullas, men uni deyarli sezmadim.
Tashqarida barabanchilar va shiorli plakatlar bilan ulkan namoyish bo'lib o'tdi.
Ha, va ko'plab odamlar ham "Heinrichga ozodlik" deb yozilgan futbolkalar kiyib yurishardi. Ular sudga shu
futbolkalarni kiyib kelishdi, bu esa sudya tabiiyki yoqmadi.
Va keyin ular ozodlik haqida qo'shiqlar kuylashdi, ha, va ha, bu juda ta'sirli edi.
Bu tashqaridan kelgan ajoyib signal edi. Ha, ular meni unutmaganini bilardim. Bu juda ajoyib edi.
Va keyin sudya keldi, eslayman, u turk sudyasi janob Yilmaz edi, u birdaniga dedi: Sizning buyumlaringiz allaqachon yig'ilgan.
Shunday qilib, endi men bilardimki, agar omborda mening buyumlarim tayyor bo'lsa, demak, men tez orada ishdan bo'shatilaman.
Va keyin menga chiqishga ruxsat berildi.
U yerda hamma bor edi. Bolalar, amakivachchalar, barcha do'stlar, advokatlar, mutlaqo begona
odamlar, ba'zilari boshqa shaharlardan kelgan.
Bu yana bir diqqatga sazovor lahza edi.
"Ammo aholi orasida achchiq g'azabli ovozlar ham bo'ldi.
Haqoratlar, ayblovlar va hatto o'lim bilan tahdidlar.
Dr Külken, aslida siz achinarli masxarabozsiz, aniqrog'i qotilsiz; fanatik, tajovuzkor nutqlaringiz bilan izdoshlaringizni
pandemiyani nazorat ostiga olish uchun zarur oqilona choralarni ko'rmaslikka undayapsiz
(aytgancha, pandemiya nima ekanini umuman bilasizmi?).
Shunday qilib, hamma bir xil narsani boshdan kechirdi. Ular o'lim bilan tahdidlar oldi.
Jinoyat tergov bo'limi ba'zi tahdidlarni biroz g'alati bo'lganligi sababli yaqindan o'rganib chiqdi.
"Bu biz ketishimizning sabablaridan biri edi, chunki oilamizga o'lim bilan tahdidlar kelgandi."
Bu menga emas, balki oilaga qarshi edi. Mening hayotimga suiqasd qilindi.
Avtomobil to'satdan oldingi o'ng shinalaridagi bosim yo'qolganini ko'rsatdi.
Men darhol o'ng tomonga to'xtadim va rekord muddat ichida havo chiqib ketdi.
Keyin men uni ustaxonaga olib borish uchun kimnidir topdim, u shinalarni yechib, unga burg'ulanganini aytdi.
Bunday bo'lmagan. Menda uning rasmlari ham bor.
Shunday ekan, ular bu albatta shunday ekanini aytishadi, ilgari bunday narsani hech qachon ko'rmaganlar.
Bu albatta burg'u bilan qilingan, shuning uchun magistralda yetarlicha tez haydaganingizda u portlab ketishi mumkin.
Va bu qochish Dr Mechthild Schiffmann uchun bugungi kunda ham bardosh berish qiyin.
"Men ilgari yashagan ko'chamni sog'inaman."
Bu uy edi. Bir turdagi ildizdan ajratish sodir bo'ldi.
Magistrat sudi meni shartli ozodlik huquqisiz ikki yil to'qqiz oyga qamoq jazosiga hukm qildi.
Va davlat prokuraturasi dastlab apellyatsiya kiritdi, chunki ular hukmni juda yumshoq deb hisoblashdi.
Shunday qilib, ular sud jarayonining boshida, ya'ni apellyatsiya bosqichida, uch yildan ortiq jazo talab qilishdi va
yakuniy nutqlarida talablarini qamoqdan shartli ozod qilish huquqisiz, ya'ni to'rt yil qamoq jazosi bilan oshirishdi.
"Muzokaralar 30 kun davom etdi, bu esa juda ko'p."
Sud jarayonining ikkinchi kunida menga taklif qilindi: 100 ta soxta sog'liqni saqlash guvohnomalari bo'yicha aybni tan olish.
Keyin juda katta jarima, maksimal 720 kunlik stavka miqdorida, bu kuniga 100 yevro bo'lganda 72 000 yevroga to'g'ri keladi.
Va bu, albatta, oxir-oqibat tibbiyot amaliyotini olib borish litsenziyasining bekor qilinishiga olib keladi.
"Ha, hukm albatta ham masxara edi."
Oxir-oqibat, butun masala prokuror, sudya va mening advokatim o'rtasida oldindan muhokama qilingan edi.
Jazo kelishib olindi va oxir-oqibat uch yilga shartli ravishda to'xtatilgan 14 oylik probatsiya
hamda 1 000 yevro jarima bo'ldi, aynan shunday bo'ldi.
Bu shuni anglatadiki, jami beshta ayblov bo'lgan.
Demak, sog'liq guvohnomalari bilan bog'liq ikki ta ayblov, shuningdek nafratni qo'zg'ash, davlat mansabdorini haqorat qilish
va hamkasbga tuhmat qilish bo'yicha har biriga bittadan ayblov.
Demak, ikki ayblov bekor qilindi.
Ular shuningdek menga bu shartli jazo muddatini o'tab bo'lgach, Germaniyani tark etib,
Meksikaga qaytishim mumkinligini ham tasdiqladilar.
"Bu jurnalistlar uchun haqiqiy maroq bo'ldi, to'g'rimi?"
Shundan so'ng jurnalistlar men nimadir gapirganimda yoki jamoat oldida haddan tashqari ko'rinib qolganimda 15 oy
davomida istalgan vaqtda qayta-qayta yozishlari mumkin bo'ldi:
Ha, doktor Binder, u o'sha tanish, jinoyat ishi yuritilayotgan aqldan ozgan kishi.
"22 iyunda jamoat prokuraturasi menga ayblov aktini jo'natdi."
Shu bilan bir vaqtda ism-shariflari keltirilgan matbuot relizi e'lon qilindi:
Winterhude'dan Dr Walter Weber ayblanmoqda.
Va butun kun davomida mening tasvirim yer ostida namoyish etildi.
O'rta asrlarda bunga «pillorying» deyilardi.
"Federal Adliya sudi, albatta, advokat tomonidan yozilgan deyarli 1000 betlik apellyatsiya hujjatlarini ko'rib chiqishi kerak."
Bu shuni anglatadiki, Federal Adliya sudining sudyalari buni ko'rib chiqishlari va
keyin tegishli asoslashni ham yozishlari kerak.
Va bu har ikkala tomonga ham borishi mumkin.
Hibsda bo'lganimda men shuningdek apellyatsiya qarorini bir yildan beri kutib yurgan odamlar bilan ham uchrashdim.
"Hakim, shuningdek qattiqqo'l, hanuzgacha aqlga kelmagan va hech qanday dalillarni qabul qilmagan, keyin menga har
biri 100 yevro bo'lgan kunlik 200 ta jarima solib qo'ydi."
Bu, albatta, mening jinoyat yozuvim borligini anglatadi. Bu 20 000 yevro.
Va biz yana, yana bir bor apellyatsiya qildik, asosan ishni qo'llab-quvvatlaydigan hech qanday ilmiy dalil
yo'qligini, shuningdek 278-modda mutlaqo nomuvofiqligini va u adolatning buzilishi ekanligini ta'kidlab.
Va hozir, RKI va RKI fayllaridagi joriy vaziyatga qaramay, bu yana amalda e'tiborsiz
qoldirildi, gilam ostiga surildi, ahamiyatsiz deb topildi.
Shunday qilib, hukm yakuniy bo'lib, endi men qonuniy ravishda aybdor deb topilgan jinoyatchiman.
"Eng katta jazo shundaki, bizga uch yildan besh yilgacha qamoq jazosi bilan tahdid qilinmoqda."
Ular hanuz menga Damokl qilichi kabi osilib turishadi.
Va hatto shifokorlarga yaqinda qo'yilgan uch yillik kasbiy taqiq va 10 000 yevro jarima ham men uchun mayda pul, chunki men
uch yildan beri kasallik ta'tilida bo'lib, ishlay olmayapman.
Bu reyddan so'ng men ishlay olmadim.
Biroq, ish yakunlanguncha hisoblarim hanuzgacha ahmoqona musodara miqdorlari bilan muzlatilgan holda qolmoqda.
Bir bank mening hisobimni yopdi; barcha hisoblarim 15 oy davomida muzlatib qo'yilgan edi. Bu menga og'riq berdi.
"Ular meni professura lavozimidan mahrum qilmoqchi, lekin bu hali sodir bo'lmadi, chunki avvalo men nafrat va
antisemitizmni qo'zg'ashda aybdor deb topilishim kerak."
Ammo omadimiz kelsa, bu sodir bo'lmadi.
Xo'sh, haqiqat shundaki, Bosh prokurorlik idorasi o'zi magistratning bu qaroriga qarshi apellyatsiya bergan.
Bu jihatdan masala hozir yangidan boshlanmoqda.
Jasur shifokorlar koronavirus jinoyatida ishtirok eta olmadi.
Ularning vijdoni va bemorlariga bo'lgan g'amxo'rlik burchi bunga yo'l qo'ymas edi.
"Bu shunchaki aql bovar qilmas edi, va men bu haqda sukut saqlay olmasligimni aytdim."
Ko'pincha buning oqibatida oilaviy hurmatsizlik va chetlatish yuzaga kelardi.
"Sherikim ham o'sha paytda meni tark etdi.
Men u bilan besh yarim yil birga bo'ldim va u shuningdek dedi: "Ha, sen bunga rozi bo'lmayapsan, men esa
choralarni bajarayapman va endi senga yoningda bo'lolmayman."
Shunday qilib, butun hayotim ortda chinakam buzilib ketdi.
Shunday qilib, hatto oilam a'zolaridan ba'zilari ham dastlab menga qarshi bo'lishgan.
"Oilam nuqtai nazaridan men, albatta, juda xursandman."
Xotinim va katta qizim – ha, aynan shu yerda hissiyot boshlanadi – menga juda ko'p qo'llab-quvvatlash ko'rsatishdi, lekin oilaning
boshqa a'zolari esa, hamma joydagidek, bunday qilishmadi.
Biroq, bu shaxsiy qiyinchiliklar ularning e'tiqodlari yoki harakatlariga shubha qilishlariga sabab bo'lmadi.
"Bu albatta bunga arziydi edi. O'zimiz uchun ham o'sha xavfni olishga arziydi edi."
Ularning minnatdor bemorlari va tarafdorlari allaqachon qamoqda bo'lgan koronavirus qahramonlariga bu
qiyin davrda juda zarur bo'lgan kuch va yordamni berdi.
"Tashqaridagi odamlarni eshitganingizda o'sha lahzalarda o'zingizni qanday his qildingiz?"
Bu tasvirlab bo'lmas edi... Bu ajoyib edi.
Siz buni ayta olmaysiz...
"Ammo biz unga aytdik."
Ushbu 15 hikoya yordamida biz tizimga bo'ysunmaydiganlarga qanday shafqatsiz qarshi hujum qilishini ko'rsatdik.
Bunday hujjatli filmlar bu adolatsizlikka qarshi kurashda nihoyatda muhimdir.
Iltimos, ishimizni qo'llab-quvvatlashni davom ettiring. Ammo bugun biz koronavirus
pandemiyasi qahramonlariga e'tibor qaratmoqdamiz.
Men bu jasur odamlarning barchasini ziyorat qila oldim. Men ularning hikoyalarini eshitdim.
Va ularning ko'zlariga qarab, ularga va ularning oilalariga qilingan voqealarni bevosita
boshdan kechirish va his etish meni chuqur silkitdi.
Ovlanib, quvg'onilib, jamiyatdan chetlatildi. Ijtimoiy va iqtisodiy jihatdan vayron qilindi.
Buning ko'pchiligi qaytarib bo'lmaydi. Ammo biz hozir ularni qo'llab-quvvatlashimiz mumkin.
Axloqan ularni unutmaslikni ta'minlash va moliyaviy yordam ko'rsatish orqali.
Chunki bu odamlar iqtisodiy vayronaga duch kelishyapti.
Qimmatli jinoyat ishlari, muzlatilgan mablag'lar, kasbiy taqiqlar.
Bu hurmatga sazovor shifokorlar o'sha paytda bor kuchlarini sarflagani uchun hozir vayronaga duch kelishmoqda.
Ularning bemorlari uchun, biz uchun va bolalarimiz uchun.
Va endi biz bu odamlarga yordam berishni xohlaymiz.
AUF1 bugundan boshlab ushbu shifokorlar uchun xayriya yig'moqda.
O'sha paytda hamma narsani xavf ostiga qo'yib, biz uchun bor kuchini sarflaganlarga ehson qiling.
Iltimos, hoziroq xayriya qiling! Har bir hissa muhim. Rahmat!