שטעלט אייך פאָר דעם מערסט ראָמאַנטישן און שיינעם טאָג אין לעבן פֿון אַ פּאָר .
צוויי מענטשן אין ליבע פֿײַערן זייער חתונה. דו קענסט זיי זען שטיין פֿאַרן אָלטאַר, אַלץ שיין
דעקאָרירט, אַלעמען אָנגעטאָן פֿאַר דער געלעגנהייט…
אגב, , אין דעם מאָמענט מיינען רובֿ מענטשן אַז די פּאָר וואָס מען רופט איז אַ מאַן און אַ פֿרוי, נישט אַזוי?
‒ אָבער דאָס איז נאָר אַזוי ‒ דער מאַן און די פֿרוי זיצן איצט בײַם חתונה־צערעמאָניע, צו באַקומען די ברכה פֿאַר זייער צוקונפֿט.
דער גײַסטלעכער פֿירט אויס זײַנע פֿליכטן און גיט דער כּלה און דעם חתן נוצלעכע עצות, ווען זיי הייבן אָן זייער געמיינזאַם לעבן.
צו דעם ציל, ניצט אַ זייער געוויינטלעכן פּאַסאַזש פֿון דער ביבל:
"(...) און ווי מאַן און פֿרוי האָט ער זיי געשאַפֿן ..."!
און איצט גיב אַכטונג, ווײַל טעאָרעטיש דאַרף דער קלערגמאַן גאָרנישט מער צוגעבן, כדי צו ענדיקן מיט אַ גאָר קאַטאַסטראָפֿישער
קלאָג פֿאַרן אייראָפּעיִשן געריכט פֿאַר יוסטיץ.
פארוואס? נו, ער האָט פאַרגעסן צו דערמאָנען די מער ווי 70 אַנדערע געשלעכט־אידענטיטעטן צו .
דעם 5טן אַפּריל פֿון דעם יאָר, 2024, האָט דער יורידישער קאָמיטעט פֿון דער פֿאַראייניקטער נאַציעס
אַלגעמיינער פֿאַרזאַמלונג פֿאַרענדיקט זײַן זיצונג אין ניו־יאָרק.
קאָנטראַקט איז דיסקוטירט געוואָרן, וואָס איז באַשטימט צו רידיפינירן די טערמינאָלאָגיע
פֿון "קרימינעלע אַקטן קעגן דער מענטשלעכקייט" .
יאָכן זאָמער האָט פֿאַרעפֿנטלעכט אַן אַרטיקל וועגן דעם ענין אויפֿן בילדונגס־פּאָרטאַל "ansage.org":
משוגענער או״ם־פּלאַן: קריטיק קעגן LGBTQ און געשלעכט־משוגעת זאָל אין דער צוקונפֿט ווערן אַ 'פֿאַרברעכן קעגן מענטשלעכקייט'
די אידעאָלאָגיע פֿון LGBTQ זאָל ווערן באַשיצט פֿון אירע קריטיקער און דערקלערט פּאָליטיש סאַקראָסאַנקט (אומגערירט).
יעדער אָפּווייז אָדער קעגנשטעל צו דער "פֿאַרביקער" רעגן־בויג־אילוזיע זאָל פֿון איצט אָן דערקלערט
ווערן דער ערגסטער מעגלעכער "קרימינעלער אַקט" און לויט אינטערנאַציאָנאַלן געזעץ באַשטראָפֿט ווערן.
דערפֿאַר זאָלן אַלע אַנדערע מיינונגען, אפילו די וואָס נאָר אָנגעדײַט זענען, וואָס זענען אַ וויכטיקער טייל
פֿון אַ לעבעדיקער דעמאָקראַטיע, קרימינאַליזירט ווערן.
אומאָפּהענגיק פֿון דעם צי דער אינהאַלט פֿון דער מיינונג איז טאַקע געמיינט געווען
איבערצוגעבן עפּעס אינגאַנצן אַנדערש, שליסט סאָמער.
אויב געוויסע מיינונגען וועגן וויסנשאַפֿטלעכע און ביאָלאָגישע פֿאַקטן, טראַדיציאָנעלע ווערטן און קריסטלעכע וועלט־אַנזיכטן ווערן
נישט צוגעפּאַסט צו זײַן LGBTQ־קאָמפּליאַנט, באַטראַכט די פֿאַראייניקטע נאַציאָנען זיי צו קלאַסיפֿיצירן ווי
"קרימינעלע אַקטן קעגן דער מענטשלעכקייט" לויט דעם אָפּמאַך.
פֿאַר אַ בעסערן פֿאַרשטאַנד, דאָ איז אַ בײַשפּיל:
שטעלט אייך פאָר אַ דיסקוסיע, אין וועלכער עמעצער באַמערקט אַ סיטואַציע, אין וועלכער אַ פּאָר,
באַשטייענדיק פֿון צוויי מענער, וויל אויפצוהערן קינדער.
עמעצער טענהט אַז די צוויי מענער וועלן קיינמאָל נישט אַנטוויקלען אַ גלײַכע באַציִונג מיטן קינד , ווי עס איז נאַטירלעך געגעבן
אין אַ נאַטירלעכער מוטער־קינד־באַנד מיט דער ביאָלאָגישער מוטער .
די דאָזיקע נייטראַלע, ריין וויסנשאַפֿטלעכע און ביאָלאָגיש אומאָפּרעכענבאַרע דערקלערונג קען, פֿון דעם קוקווינקל פֿון
"פֿאַרברעכנס קעגן דער מענטשהייט", זייער גיך אויסגעטײַטשט ווערן ווי דיסקרימינאַציע אין דער צוקונפֿט, ווי ביידע
וויסנשאַפֿטלעך געזונטע אויסזאָגן און ביאָלאָגישע פֿאַקטן וואָלטן פּלוצלינג אונטערלייגן אידעאָלאָגישע מיינונגען לויט געזעץ.
CitizenGO באַשרײַבט דעם דראַפֿט־אָפּמאַך אין אַ פּעטיציע ווי אַלאַרמירנדיק, ווײַל איינער פֿון די מערסט געערטע
אינטערנאַציאָנאַלע אינסטאַנצן באַטראַכט עפֿנטלעך צו באַשטימען ביאָלאָגישע אמת ווי אַ האַס־קרימינעלער עבירה...
און דער יורידישער קאַמיטעט פֿון די פֿאַראייניקטע נאַציעס איז, עס זאָל באַמערקט ווערן, איינער פֿון די
וויכטיקסטע קאַמיטעטן בײַ די פֿאַראייניקטע נאַציעס.
דאָ ווערן 1,234,321 בינדנדיקע געזעצן איבער דער גאַנצער וועלט אָנגענומען.
אַמאָל זיי ווערן אָנגענומען דורך דער אַלגעמיינער אַסעמבלי און ראַטיפֿיצירט דורך די מיטגליד־שטאַטן, קענען די דאָ
אויסגעאַרבעטעטע טראַקטאַטן און קאָנווענציעס ווערן בינדנדיקע אינטערנאַציאָנאַלע לעגאַלע אינסטרומענטן.
לויט דעם דראַפֿט־אָפּמאַך, וועט יעדע פּאָליטישע אָדער רעליגיעזע דערקלערונג וואָס שטעלט זיך אַנטקעגן דער טראַנסגענדער־דאָגמע
באַהאַנדלט ווערן ווי אַ פֿאָרעם פֿון געשלעכט־באַזירטער פֿאַרפֿאָלגונג – און דערפֿאַר ווי
אַ פֿאַרברעכן קעגן אינטערנאַציאָנאַלן געזעץ.
און נישט נאָר זשורנאַליסטן וואָס זענען קריטיש צו דער אַגענדע, נאָר אויך פּריסטן און פּאַסטאָרן וואָס אויסדריקן
קריטישע מיינונגען וועגן געשלעכט־ענינים זאָלן ווערן באַשטראָפֿט.
דער טאָטאַליטאַריזם פֿון אַ אידעאָלאָגישער אַבעראַציע האָט, לויט סאָמער, דערגרייכט די העכסטע אינטערנאַציאָנאַלע אינסטאַנצן.
דער פּראָיעקט־אָפּמאַך פֿאָרשלאָגט, למשל, אַ ראַדיקאַלע ענדערונג אין דער דעפֿיניציע
פֿון "פֿאַרפֿאָלגונג אויפֿן סמך פֿון געשלעכט".
דער רוימער סטאַטוט פֿון דעם אינטערנאַציאָנאַלן קרימינעלן געריכט פֿון 1998 האָט אָריגינעל זייער קלאָר געזאָגט:
פֿאַר די צילן פֿון די דאָזיקע סטאַטוטן, ווערט דער טערמין "געשלעכט" פֿאַרשטאַנען ווי ער באַציט זיך אויף ביידע
געשלעכטער, זכר און נקבה, אין דעם קאָנטעקסט פֿון געזעלשאַפֿט.
דער טערמין "גענדער" האָט נישט קיין באַטײַט אַנדערש ווי דער וואָס איז דערמאָנט אויבן.
לויט די פֿאַראייניקטע נאַציאָנען, איז זינט דער אָננעמען פֿון דעם רוימער סטאַטוט אין די שפּעטע 1990ער יאָרן געשען
באַטײַטנדיקער פּראָגרעס אין אונדזער פֿאַרשטאַנד פֿון געשלעכט.
דער "נײַער באַגריף פֿון געשלעכט" באַצייכנט די געדאַנק פֿון די פֿאַראייניקטע נאַציאָנען אַז יעדער קען פֿרײַ "אויסקלײַבן"
זײַן געשלעכט, אין וועלכן דער "צוגעשטעלטער" אָדער "געלייענטע" סעקסואַליטעט איז נאָר אַ "סאָציאַלער קאָנסטרוקציע".
אָבער איז למעשה די גלאבאלע הקדמה צום "זעלבסטבאַשטימונג־געזעץ" פֿון עטלעכע אייראפעישע
פאראייניקונג־לענדער, אַרײַנגערעכנט דייטשלאנד.
דער געזעץ איז פֿאַרבונדן מיט די באַגרענעצונגען פֿון דעם דיגיטאַלע סערוויסעס־אַקט און שטרענגערע
קרימינעלע באַשטימונגען קעגן אָנגעזאָגטע דיסאינפֿאָרמאַציע.
פֿון איצט אָן זאָל יעדע קריטיק דערקלערט ווערן אַ פשע.
דער דראַפֿט־אָפּמאַך באַדראָט דאָס יסודדיקע מענטשלעכע רעכט פֿרײַ אויסצודריקן אייגענע איבערצײַגונגען וועגן טראַדיציע,
חתונה, משפּחה און דער ביאָלאָגישער נאַטור פֿון געשלעכט, און עס פּובליק צו פאַרטיידיקן, פאָרזעצט זאָמערס אַרטיקל.
דעריבער מוז אַ עפֿענע דיסקוסיע פֿאָרקומען, אפילו נאָר צוליב די אומצאָליקע קרבנות פֿון דער געשלעכט־אידעאָלאָגיע.
די באַטראָפֿענע מענטשן פֿאָדערן אַז מע זאָל הערן זייערע מעשׂיות און אַז זייערע ביטערע
איבערלעבונגען זאָלן מער נישט ווערן פֿאַרשטאָפּט.
אָבער לויט די קרבנות אַליין, , ווערן זיי טעראָריזירט.
דערצו זענען כּמעט קיין פּסיכאָלאָגן וואָס טראָגן זיך צו באַהאַנדלען זיי – פֿון מורא פֿון פֿאַרפֿאָלגונג,
ווײַל די דאָקטוירים וואָלטן אַנדערש פאַרלוירן זייער ליצענץ!
אַ דע-טראַנסישאַן, דאָס הייסט אַ צוריקקער צום אייגענעם געבוירענעם געשלעכט, איז גאָר אומגעוואונטשענער, ווײַל עס וואָלט שטערן
די אידעאָלאָגיש אויפגעפּאָמפּטע פּלענער פֿון דער געשלעכט-לאָבי.
דאָ האָבן מיר דעם אמתן "קרימינעל קעגן מענטשלעכקייט", ווען קרבנות ווערן אָפּגעזאָגט הילף פֿון דערפֿאַרענע דאָקטוירים און
פּסיכאָלאָגן, און גאָר נישט צו רעדן וועגן דער באַגרענעצונג פֿון דער אויסדרוק־פֿרײַהייט פֿון אַלעמען וועגן נאַטירלעכע פאַקטן.
די פאַרפֿאַלשונג פֿון לעגאַלע טערמינען מיט זייערע פֿאַרקרימטע דעפֿיניציעס פֿון "פֿאַרפֿאָלגונג"
און "קרימינעל" מוז מען אויף יעדן פּרײַז אָפּשטעלן.