Ο κόσμος μας σήμερα αντιμετωπίζει μεγάλες προκλήσεις και βαθιές κρίσεις. Οι περισσότεροι άνθρωποι συμφωνούν σε αυτό.
Όσον αφορά όμως τις κρίσεις και τον τρόπο αντιμετώπισής τους, οι ιδέες διαφέρουν σημαντικά.
Τα Ηνωμένα Έθνη, για παράδειγμα, βλέπουν τον κόσμο να απειλείται από αμέτρητα παγκόσμια σοκ και περιγράφουν τη λύση ως
βελτιωμένη "παγκόσμια διακυβέρνηση" και, όπως και πριν, την Ατζέντα 2030 και την επίτευξη των 17 στόχων βιωσιμότητάς της.
Για να πλησιάσει πιο κοντά σε αυτόν τον στόχο, ο ΟΗΕ διοργανώνει από τις 22 έως τις 23
Σεπτεμβρίου 2024 τη Σύνοδο Κορυφής του ΟΗΕ για το Μέλλον.
Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων και των 193 κρατών μελών του ΟΗΕ συναντώνται στη Νέα Υόρκη για το σκοπό
αυτό. Ο πρακτικός στόχος της συνόδου κορυφής είναι να υπογραφεί ένα σύμφωνο για το μέλλον.
[Οι δεσμεύσεις του συμφώνου και η ιδέα της ίδιας της μελλοντικής συνόδου κορυφής αποτελούν μέρος
μιας έκθεσης, της λεγόμενης "Κοινής μας ατζέντας".
Σύμφωνα με την παράδοση, τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών ανέθεσαν στον Γενικό Γραμματέα Αντόνιο Γκουτέρες το καθήκον να
συντάξει συστάσεις σχετικά με τον τρόπο προώθησης μιας κοινής ατζέντας και την αντιμετώπιση των σημερινών και
μελλοντικών προκλήσεων στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2020.
Το "Κοινό μας θεματολόγιο" είναι πλέον το όραμα του Γενικού Γραμματέα για ένα μέλλον ενισχυμένης παγκόσμιας συνεργασίας.
Αυτό το όραμα περιλαμβάνει έντεκα θεματικά διαφορετικούς φακέλους ή έγγραφα, τα λεγόμενα policy briefs. Κάθε
σύντομη έκθεση πολιτικής περιγράφει προβλήματα και λύσεις σε έναν συγκεκριμένο θεματικό τομέα.
Οι φάκελοι πραγματεύονται θέματα όπως το "Εξωτερικό Διάστημα", η "Διεθνής Χρηματοοικονομική Αρχιτεκτονική" ή η
"Δέσμευση των νέων", για να αναφέρουμε μόνο μερικά από αυτά.
Εν ολίγοις, τα Ηνωμένα Έθνη έχουν κάνει αξιοσημείωτη δουλειά αναπτύσσοντας ένα πολύ ολοκληρωμένο όραμα για το πώς θα
γίνει ο κόσμος ανθεκτικός στις κρίσεις και πιο ειρηνικός.
[Είναι όμως ο ΟΗΕ πραγματικά ο παγκόσμιος σωτήρας που ισχυρίζεται ότι είναι με το "όραμά" του; Είναι σωστή η ανάλυση του
προβλήματος και, πάνω απ' όλα, είναι σωστές οι προθέσεις του; Τώρα ρίχνουμε μια κριτική ματιά στην ατζέντα.
Πρώτον, πρέπει να σημειωθεί ότι η "Κοινή Ατζέντα" τοποθετήθηκε ρητά στο πλαίσιο της Ατζέντας 2030.
Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Γκουτέρες δήλωσε: "Με την Κοινή μας Ατζέντα, θέλουμε να δώσουμε νέα ώθηση στην
Ατζέντα 2030 και να υλοποιήσουμε τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης στη ζωή των ανθρώπων παντού".
Θα οδηγήσει όμως η Ατζέντα 2030 και οι 17 Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης της πραγματικά σε ένα "πιο πράσινο,
καλύτερο και ασφαλέστερο μέλλον", όπως ισχυρίζεται ο Γκουτέρες;
Στην εκπομπή "Label fraud Agenda 2030", το Klagemauer.TV ανέλυσε διεξοδικά πώς εφαρμόζονται στην πραγματικότητα οι
στόχοι της βιωσιμότητας και ποιον εξυπηρετούν - τουλάχιστον όχι τους λαούς που μαστίζονται από την κρίση!
Ας δούμε συγκεκριμένα παραδείγματα από επιλεγμένα ενημερωτικά δελτία πολιτικής που
ρίχνουν ένα πολύ αμφίβολο φως στην "Κοινή Ατζέντα":
ΟΗΕ 2.0: Η επιστολή αυτή περιγράφει προτάσεις για το πώς θα πρέπει να μεταρρυθμιστεί ο ίδιος ο ΟΗΕ. Το σημείο
"Επιστήμες συμπεριφοράς" είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό.
Τα Ηνωμένα Έθνη γράφουν σχετικά με το θέμα: "Είναι αναγνωρισμένο στην επιστήμη της συμπεριφοράς ότι οι άνθρωποι δεν
συμπεριφέρονται πάντα με προβλέψιμους τρόπους και ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά συχνά διαμορφώνεται από διάφορους παράγοντες,
συμπεριλαμβανομένων των γνωστικών προκαταλήψεων και των νοητικών συντομεύσεων (υποσυνείδητα πρότυπα απλοποίησης).
Εάν οι οργανισμοί των Ηνωμένων Εθνών αναπτύξουν τις ικανότητές τους στις επιστήμες της συμπεριφοράς, μπορούμε να αυξήσουμε τον
αντίκτυπο των στρατηγικών μας και (...) να δημιουργήσουμε τη δυνατότητα για ταχύτερη πρόοδο
προς την επίτευξη των στόχων βιώσιμης ανάπτυξης".
Με άλλα λόγια: Τα Ηνωμένα Έθνη θέλουν να ερευνήσουν και να επηρεάσουν τη συμπεριφορά των ανθρώπων,
προκειμένου να επιτύχουν καλύτερα τους στόχους τους!
Πέραν του γεγονότος ότι η εφαρμογή των πορισμάτων της επιστήμης της συμπεριφοράς ενέχει μεγάλες δυνατότητες κατάχρησης, τίθεται
επίσης το ερώτημα που αναφέρθηκε στην αρχή σχετικά με το κατά πόσον οι στρατηγικές του
ΟΗΕ αντιμετωπίζουν πραγματικά τα προβλήματα.
Αναπόφευκτα σας θυμίζουν εποχές του Κόβιντ, όταν σας προέτρεπαν να κάνετε "το σωστό" με μπρατγούρστ και ψυχολογικό πόλεμο!
Παγκόσμιο ψηφιακό σύμφωνο: Αυτό το σύμφωνο, το οποίο πρόκειται να υιοθετήσει η παγκόσμια κοινότητα, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, ότι
όλοι οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι συνδεδεμένοι στο Διαδίκτυο.
Η πρόσβαση στο διαδίκτυο θα πρέπει να αναχθεί σε ανθρώπινο δικαίωμα! Αυτό περιλαμβάνει επίσης μια ψηφιακή ταυτότητα για
όλους, καθώς αυτό θα μπορούσε, για παράδειγμα, να συμβάλει στη βελτίωση της καταβολής των κοινωνικών παροχών
- τουλάχιστον αυτή είναι η ύποπτα απλοϊκή ιδέα του ΟΗΕ.
Αν αναλογιστεί κανείς ότι ο António Guterres και ο Klaus Schwab εγκαινίασαν το 2019 μια στρατηγική εταιρική σχέση
μεταξύ του ΟΗΕ και του WEF, αυτό το Παγκόσμιο Ψηφιακό Σύμφωνο εμφανίζεται υπό εντελώς διαφορετικό πρίσμα:
Είναι αυτός ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι θα ωθηθούν στον τρανσουμανισμό, όπου όλοι θα συνδέονται
στο Διαδίκτυο μέσω νανορομπότ στον εγκέφαλό τους;
Ρίξτε μια ματιά στην εκπομπή Kla.TV Yuval Noah Harari: "Ο άνθρωπος είναι πλέον ένα ζώο που μπορεί να χακαριστεί".
Μια άλλη πρόταση μεταρρύθμισης σχετικά με το διαδίκτυο απαιτεί την "εισαγωγή της λογοδοσίας για
τις διακρίσεις και το παραπλανητικό περιεχόμενο".
Είναι γνωστή η τάση των πολιτικών ηγετών να θέτουν την καταπολέμηση της λεγόμενης παραπληροφόρησης
και παραπληροφόρησης στην κορυφή της ατζέντας τους.
Η πρόεδρος της Επιτροπής της ΕΕ Ursula von der Leyen το χαρακτήρισε μάλιστα ως "κύριο μέλημα για τα
επόμενα δύο χρόνια" στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ 2024.
Μετράει όμως ο ΟΗΕ τον εαυτό του με τα δικά του πρότυπα και ποιος ορίζει την παραπληροφόρηση και την παραπληροφόρηση; Το
ερώτημα αυτό μας οδηγεί στο επόμενο σύντομο κείμενο πολιτικής:
Πλατφόρμα έκτακτης ανάγκης: Οι σύνθετοι παγκόσμιοι κλυδωνισμοί του πρόσφατου παρελθόντος - όπως τους ονομάζει
ο ΟΗΕ - έχουν γίνει πιο διασυνδεδεμένοι και επικίνδυνοι, με μεγαλύτερο παγκόσμιο αντίκτυπο.
Επομένως, απαιτείται μια πλατφόρμα έκτακτης ανάγκης που θα μπορεί να ενεργοποιηθεί σε
περίπτωση κρίσης επαρκούς σοβαρότητας και έκτασης.
Ως πιθανές μελλοντικές αιτίες τέτοιων κλυδωνισμών αναφέρονται οι κίνδυνοι πανδημίας, τα μεγάλα κλιματικά ή
βιολογικά γεγονότα, τα περιστατικά στον κυβερνοχώρο ή το διάστημα ή άλλοι άγνωστοι ακόμη κίνδυνοι.
Συγκεκριμένα, το κείμενο αναφέρει:
Εδώ γίνεται σαφέστερο τι εννοεί ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ με τον όρο "ενίσχυση της παγκόσμιας διακυβέρνησης".
Σε μια μελλοντική κρίση, κατά την οποία ο ΟΗΕ ορίζει πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος, ο ΟΗΕ θα πρέπει επίσης να συγκαλέσει
τους φορείς που θεωρεί ότι είναι οι κατάλληλοι για την επίλυση της κρίσης. Λιγότερη δημοκρατία δεν είναι δυνατή!
Ο Ελβετός ακτιβιστής για τα πολιτικά δικαιώματα του κινήματος διαμαρτυρίας "MASS-VOLL", Nicolas
Rimoldi, κάνει λόγο ακόμη και για μετάλλαξη του ΟΗΕ σε...
Στην πραγματικότητα, μια τέτοια πλατφόρμα έκτακτης ανάγκης θα σήμαινε το τέλος της εθνικής κυριαρχίας. Διότι όποιος
αποφασίζει για την κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι ο κυρίαρχος. Και σε αυτή την περίπτωση, αυτός θα ήταν ο ΟΗΕ.
Ωστόσο, δεν είναι μόνο η επιδίωξη της προσωρινής παγκόσμιας κυριαρχίας που είναι σκανδαλώδης, αλλά και το θεμέλιο
πάνω στο οποίο ο ΟΗΕ θέτει την πλατφόρμα έκτακτης ανάγκης.
Για παράδειγμα, όσον αφορά την "πανδημία της Κορώνας", η οποία χρησιμοποιείται επανειλημμένα
ως παράδειγμα ενός "σύνθετου παγκόσμιου σοκ":
Το εν λόγω έγγραφο εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι ο κορονοϊός ακύρωσε την πρόοδο τεσσάρων ετών
στον αγώνα κατά της φτώχειας. Αλλά αυτό είναι λάθος!
Στην περίπτωση της Γερμανίας, για παράδειγμα, τα αρχεία RKI που δημοσιεύτηκαν αποδεικνύουν ότι τα πολιτικά μέτρα και όχι ο
ιός ήταν αυτά που προκάλεσαν την οικονομική ζημιά στον κόσμο.
Το ίδιο ισχύει και για τον παράγοντα κινδύνου "μείζονα κλιματικά γεγονότα": ενώ το CO2 αναφέρεται σε όλη την Κοινή Ατζέντα ως
κινητήριος μοχλός των κλιματικών ανωμαλιών, το θέμα της γεωμηχανικής, δηλαδή της
χειραγώγησης του καιρού, αγνοείται σταθερά.
[Με άλλα λόγια, ο ΟΗΕ βασίζει την πλατφόρμα έκτακτης ανάγκης του σε αποδεδειγμένα ψευδείς και ελλιπείς αφηγήσεις.
Σε αντάλλαγμα, ισχυρίζεται στο Παγκόσμιο Ψηφιακό Σύμφωνο ότι θέλει να καταπολεμήσει την παραπλανητική πληροφόρηση, αλλά
δεν μπορεί να εκπληρώσει τα δικά της πρότυπα. Αυτό σημαίνει ότι η Κοινή Ατζέντα, και μαζί της ο ΟΗΕ, χάνει μεγάλη αξιοπιστία.
Διεθνής χρηματοοικονομική αρχιτεκτονική: Ένα άλλο έγγραφο του ΟΗΕ αποσαφηνίζει πώς η κυριαρχία των
εθνών-κρατών θα παραδοθεί σε μη δημοκρατικούς φορείς:
Το ενημερωτικό δελτίο πολιτικής αριθ. 6 ζητά, μεταξύ άλλων: τα κράτη μέλη του ΟΗΕ θα πρέπει να δημιουργήσουν ένα όργανο
συντονισμού για τη λήψη οικονομικών αποφάσεων, η ρύθμιση του χρέους των οικονομικά αδύναμων χωρών θα πρέπει να ανατεθεί σε μια
ομάδα εμπειρογνωμόνων και οι μεγάλες οικονομίες θα πρέπει να ενισχύσουν τον μακροοικονομικό συντονισμό, π.χ.
μεταφέροντάς τον στη συνάντηση των υπουργών Οικονομικών και των διοικητών των κεντρικών τραπεζών της G20.
Αυτού του είδους η συγκεντρωτική προσέγγιση των προβλημάτων από υπερεθνικές "επιτροπές
εμπειρογνωμόνων" είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα.
Προφανώς, ο Γενικός Γραμματέας Γκουτέρες πιστεύει ότι όσο μεγαλύτερα είναι τα προβλήματα, τόσο πιο
συγκεντρωτική και λιγότερο δημοκρατική πρέπει να είναι η λύση.
[Αυτές οι προθέσεις είναι τρομακτικές και δεν προμηνύουν τίποτα καλό αν το Σύμφωνο για το
Μέλλον πράγματι υπογραφεί από τα κράτη μέλη.
Αλλά - υπάρχει κάποιος λόγος για τον οποίο τα πράγματα εξελίσσονται με τον τρόπο που εξελίσσονται; Το τελευταίο μέρος
αυτού του ντοκιμαντέρ εξετάζει τις ρίζες του ΟΗΕ και εξετάζει αν αυτές οι συγκεντρωτικές προσπάθειες είναι συστηματικές.
Ο ΟΗΕ - ένα σχέδιο των επίδοξων ηγετών του κόσμου;
Ο προηγούμενος οργανισμός του ΟΗΕ ήταν η Κοινωνία των Εθνών. Υπήρξε από το 1920 έως το 1946 με στόχο τη διασφάλιση της
παγκόσμιας ειρήνης και τη διευθέτηση των διεθνών συγκρούσεων.
Η ιδέα μιας τέτοιας Κοινωνίας των Εθνών αποτελούσε μέρος του σχεδίου 14 σημείων του
τότε Αμερικανού προέδρου Γούντροου Ουίλσον.
Το σχέδιο αυτό είχε ως στόχο να φέρει την ειρήνη στον κόσμο μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την αυτοδιάθεση των λαών.
Ωστόσο, οι δημιουργοί αυτού του φαινομενικά ειρηνευτικού σχεδίου δεν ήταν άλλοι από τον Walter Lippmann και
τον Edward Mandell House - τους μετέπειτα συνιδρυτές του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων.
Το CFR, με τη σειρά του, δεν ιδρύθηκε για κανέναν άλλο σκοπό από το να βοηθήσει τις ΗΠΑ, ή τους συρματοπλέκτες
της διεθνούς μασονίας που βρίσκονται πίσω από αυτό, να επιτύχουν την παγκόσμια κυριαρχία.
Αυτή η δεξαμενή σκέψης εξακολουθεί να διαγράφει τα βρώμικα μονοπάτια της σε όλο τον κόσμο σήμερα.
Ρίξτε μια ματιά στα προγράμματα που παρουσιάζονται εδώ.
Είναι σύμπτωση ότι το υποτιθέμενο σχέδιο ειρήνης της Κοινωνίας των Εθνών σχεδιάστηκε από ανθρώπους που ζούσαν μόνο σε κύκλους
υπερπλουσίων και φιλοδοξούσαν να αποκτήσουν παγκόσμια εξουσία; Ή μήπως η Κοινωνία των Εθνών αποτελούσε
ακόμη και μέσο για την επίτευξη ενός σκοπού; Συνεχίζουμε να ακολουθούμε αυτό το μονοπάτι.
Όποιος ασχολείται με το CFR θα συναντήσει αναπόφευκτα το όνομα Ροκφέλερ σε κάποιο σημείο.
Αυτή η πλούσια αμερικανική οικογενειακή δυναστεία έχει αναμφίβολα τεράστια επιρροή, μεταξύ άλλων και μέσω
του οικογενειακού της ιδρύματος, του Ιδρύματος Ροκφέλερ.
Ο πιο διάσημος γόνος του, ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ, ο οποίος πέθανε το 2017, ήταν διευθυντής του CFR για 36 χρόνια. Και
υπάρχει πράγματι σύνδεση μεταξύ αυτής της ισχυρής τραπεζικής οικογένειας και του ίδιου του ΟΗΕ.
Η Wikipedia γράφει: "Το Ίδρυμα Ροκφέλερ είναι στενά συνυφασμένο με την ιδιωτική δεξαμενή σκέψης της
αμερικανικής ελίτ "Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων" (CFR).
Οι θρυλικές "Μελέτες Πολέμου και Ειρήνης" του CFR, στις οποίες σχεδιάστηκαν τα θεμέλια για την "οργάνωση" του κόσμου μετά τον
Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, που οδήγησαν τελικά στην Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), το ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ,
ξεκίνησαν το 1939 από το Ίδρυμα Ροκφέλερ και χρηματοδοτήθηκαν με 350.000 δολάρια ΗΠΑ (που
αντιστοιχούν σε περίπου 6 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2015)".
Το Ίδρυμα Ροκφέλερ θεωρείται έτσι επίσημα ότι είχε διαμορφωτική επίδραση στην ίδρυση των Ηνωμένων Εθνών.
Αλλά οι δεσμοί είναι ακόμη βαθύτεροι: ο πατέρας του David, John D. Rockefeller Jr., είχε δώσει στον ΟΗΕ επιταγή 8,5
εκατομμυρίων δολαρίων το 1947 για να αγοράσει το οικόπεδο στη Νέα Υόρκη στο οποίο χτίστηκε τότε η έδρα του.
Πρέπει να έχετε υπόψη σας ότι μια τέτοια δωρεά δημιουργεί μεγάλες εξαρτήσεις, διότι, όπως όλοι
γνωρίζουμε, δεν δαγκώνεις το χέρι που σε ταΐζει.
Αναρωτιόμαστε τώρα: Ποια θα μπορούσε να ήταν η πρόθεση των Ροκφέλερ πίσω από τη δημιουργία των Ηνωμένων Εθνών
και τη συνεχιζόμενη επιρροή τους; Απαντάμε στο ερώτημα με μια φράση που αποδίδεται στον Ντέιβιντ Ροκφέλερ:
"Θα ήταν αδύνατο να αναπτύξουμε το σχέδιό μας για τον κόσμο αν είχαμε εκτεθεί στο φως της
δημοσιότητας κατά τη διάρκεια εκείνων των ετών.
Αλλά ο κόσμος είναι τώρα πιο προηγμένος και έτοιμος να βαδίσει προς την παγκόσμια κυβέρνηση. Η υπερεθνική διακυβέρνηση από μια
διανοητική ελίτ και παγκόσμιους τραπεζίτες είναι σίγουρα προτιμότερη από την εθνική
αυτοδιάθεση που εφαρμόστηκε τους προηγούμενους αιώνες".
Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να συνοψίσει κανείς τις φιλοδοξίες των Ροκφέλερ.
Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων, Διάσκεψη Μπίλντερμπεργκ, Τριμερής Επιτροπή, Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ - οι πιο ισχυροί άνθρωποι
στον κόσμο δεν κάθονται πλέον σε κυβερνητικά κτίρια, αλλά σε όργανα που δημιουργήθηκαν
από την υψηλή οικονομία με σκοπό την εξουσία!
Παρακολουθήστε το ντοκιμαντέρ Kla.TV "Δυναστεία Ροκφέλερ: Ένα βήμα μπροστά από τα παγκόσμια γεγονότα;".
Στα απομνημονεύματά του, ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ το θέτει ακόμη πιο ωμά: "Ορισμένοι ιδεολογικοί εξτρεμιστές πιστεύουν
ακόμη και ότι είμαστε μέρος μιας μυστικής συμμορίας που εργάζεται ενάντια στα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Κατηγορούν την οικογένειά μου και εμένα ότι είμαστε "διεθνιστές" και ότι συνωμοτούμε με άλλους σε όλο τον κόσμο για
την οικοδόμηση μιας πιο ενοποιημένης παγκόσμιας πολιτικής και οικονομικής δομής - "ένας κόσμος", αν θέλετε.
Αν αυτή είναι η κατηγορία, δηλώνω ένοχος και είμαι περήφανος γι' αυτό".
Ας συνοψίσουμε: Η οικογένεια Ροκφέλερ, η οποία ασκούσε τεράστια εξουσία μέσω των χρημάτων και των θεσμών της
τουλάχιστον από τις αρχές του περασμένου αιώνα, είχε γεννήσει την ιδέα του ΟΗΕ και τον στήριξε οικονομικά.
Ταυτόχρονα, ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ, εκ μέρους της οικογένειάς του, δήλωσε την υποστήριξή του στη συγκεντρωτική
παγκόσμια ηγεσία και την κατάργηση της εθνικής κυριαρχίας.
Η σύνδεση με τη σημερινή προφανή επιθυμία του ΟΗΕ για παγκόσμια εξουσία δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Και προφανώς ο António
Guterres φαίνεται επίσης να τα πηγαίνει καλά με τους Ροκφέλερ, ο οποίος απεικονίζεται εδώ με τον David Rockefeller Jr.
Αγαπητοί τηλεθεατές, αν αυτές οι συνδέσεις συνεχίσουν να αποσιωπούνται από την επικρατούσα τάση, η Σύνοδος Κορυφής του ΟΗΕ
για το Μέλλον θα είναι επίσης ένα ακόμη δομικό στοιχείο στο δρόμο προς έναν ανελεύθερο, αντιδημοκρατικό και ολοκληρωτικό κόσμο.
Γίνετε λοιπόν μέρος της λύσης διαδίδοντας το πρόγραμμα αυτό, μιλώντας στους γείτονες,
τους συναδέλφους σας, τους συγγενείς σας κ.λπ.!
Φέρτε τις αντίθετες φωνές στους ανθρώπους και βοηθήστε να μπει ένα τέλος σε αυτές τις απόπειρες παγκόσμιας κυριαρχίας!
] "Αλλά η διάδοση αυτών των πληροφοριών, ανεξάρτητα από το είδος τους, είτε είναι πολιτικές, επιστημονικές, ιδεολογικές,
θρησκευτικές ή οτιδήποτε άλλο, λέω ότι η συν-επεξεργασία σας, η συν-διάδοσή σας είναι
σήμερα μια από τις μεγαλύτερες λύσεις που υπάρχουν.
(...) Χρειαζόμαστε την κυριαρχία των μέσων ενημέρωσης για αυτό. Καταλαβαίνετε; Χρειαζόμαστε την ελευθερία της πληροφόρησης. Αυτή
είναι η λύση, προς το παρόν, τώρα - η πρώτη, η πιο σημαντική.
Χωρίς αυτό, οι άνθρωποι θα παραμείνουν στο σκοτάδι. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν είμαστε άνθρωποι που
επισημαίνουμε μόνο τα προβλήματα και δεν προσφέρουμε λύσεις.
Ναι, προσφέρουμε λύσεις. Αλλά η πιο σημαντική και απαραίτητη από όλες τις πρακτικές λύσεις είστε εσείς εκεί έξω, μαζί μας.
(...) Όλοι όσοι μας ακούν και μας βλέπουν σήμερα ας μεταφέρουν στον κόσμο όλα όσα ακούτε και
βλέπετε από εμάς σήμερα. Στα πέρατα της γης".