Plej multaj homoj konsentas, ke la hodiaŭa mondo alfrontas gravajn defiojn kaj estas meze de profundaj krizoj.
Tamen opinioj vaste malsamas pri tio, el kio konsistas la krizoj kaj kiel trakti ilin.
La UN, ekzemple, vidas la mondon minacata de sennombraj tutmondaj ŝokoj kaj proponas plibonigitan "tutmondan
regadon" kiel solvon, kune kun Agendo 2030 kaj la atingo de ĝiaj 17 celoj pri daŭripovo.
Por proksimiĝi al ĉi tiu celo, UN okazigos la Pintkunvenon pri la Estonteco de UN de la 22-a ĝis la 23-a de septembro 2024.
Por tiu celo, la ŝtatestroj kaj registarestroj de ĉiuj 193 UN-membroŝtatoj kunvenas en Novjorko. La praktika celo
de la pintkunveno estas subskribi pakton por la estonteco.
La devontigoj de la pakto kaj la ideo mem de la Pintkunveno pri la Estonteco estas parto de raporto nomata "Nia Komuna Agendo".
Laŭ tradicio, dum la Ĝenerala Asembleo de UN en 2020, la membroŝtatoj de la Unuiĝintaj Nacioj konfidis al Ĝenerala
Sekretario António Guterres la taskon ellabori rekomendojn pri kiel antaŭenigi komunan
tagordon kaj respondi al nunaj kaj estontaj defioj.
Nia Komuna Agendo nun estas la vizio de la Ĝenerala Sekretario por estonteco de plifortigita tutmonda kunlaboro.
Ĉi tiu vizio konsistas el dek unu tematie diversaj dosieroj aŭ dokumentoj, konataj kiel politikaj resumoj. Ĉiu politika
resumo identigas problemojn kaj solvojn en specifa kampo.
La dosieroj tiam traktas temojn kiel "Ekstera kosmo", "Internacia financa arkitekturo" kaj
"Engaĝiĝo de junularo", por nomi nur kelkajn.
Mallonge, la UN evoluigis rimarkinde ampleksan vizion pri tio, kiel fari la mondon krizo-rezista kaj pli paca loko.
Sed ĉu la UN vere estas la savanto de la mondo, kiel ĝi asertas per sia "vizio"? Ĉu ĝia analizo de la problemo
estas ĝusta kaj, antaŭ ĉio, ĉu ĝiaj intencoj estas ĝustaj? Ni kritike rigardu la tagordon.
Unue, oni devas noti, ke la Komuna Agendo estis eksplicite metita en la kuntekston de Agendo 2030.
La ĝenerala sekretario de UN, Guterres, diris: "Per 'Nia Komuna Agendo' ni volas doni novan impeton al la Agendo 2030 kaj realigi
la Celojn de Daŭripova Evoluigo en la vivoj de homoj ĉie."
Sed ĉu Agendo 2030 kaj ĝiaj 17 celoj pri daŭripovo vere kondukos al "pli verda, pli bona kaj
pli sekura estonteco", kiel asertas Guterres?
En sia programo "Etikettenschwindel Agenda 2030" (Misgvida Etikedado: Agendo 2030), Klagemauer.TV amplekse analizis,
kiel la celoj de daŭripovo fakte estas efektivigitaj kaj al kiu ili servas – certe ne al la krizfrapitaj popoloj!
Ni ekzamenu specifajn ekzemplojn el elektitaj politikaj resumoj, kiuj ĵetas konsiderindan dubon pri la Komuna Agendo:
UN 2.0: Ĉi tiu letero priskribas proponojn por reformi la UN mem. La punkto pri "kondutaj sciencoj" estas aparte frapa.
La UN skribas pri la temo: "Kondutaj sciencoj agnoskas, ke homoj ne ĉiam kondutas laŭ antaŭvideblaj manieroj, kaj ke homa konduto
ofte estas formita de diversaj faktoroj, inkluzive de kognaj antaŭjuĝoj kaj mensaj
mallongigoj (subkonsciaj simpligaj ŝablonoj)."
Per plibonigo de la kondutosciencaj kapabloj de Unuiĝintaj Nacioj-organizaĵoj, ni povas pliigi la efikon de niaj
strategioj kaj (...) krei la potencialon por pli rapida progreso al la atingo de la Celoj de Daŭripova Evoluigo.
Alivorte: La UN volas studi kaj influi homan konduton por pli bone atingi siajn celojn!
Krome, krom la fakto ke la apliko de trovoj de kondutaj sciencoj portas altan potencialon por misuzo, estas
ankaŭ la demando, menciita komence, ĉu la strategioj de UN fakte traktas la problemojn.
Ĝi neeviteble rememorigas pri la Kovid-epoko, kiam oni premis homojn fari 'la ĝustan
aferon' per bratwurst kaj psikologia milito!
Tutmonda Cifereca Pakto: Ĉi tiu pakto, kiun la internacia komunumo devas adopti, interalie
postulas, ke ĉiuj homoj estu konektitaj al la interreto.
Aliron al la interreto oni devus eĉ altigi al homa rajto! Cifereca identeco por ĉiuj ankaŭ estas parto de tio, ĉar ĝi povus
helpi plibonigi la pagadon de sociaj subvencioj, ekzemple – almenaŭ laŭ la
suspektinde simplisma ideo de la Unuiĝintaj Nacioj.
Konsiderante, ke António Guterres kaj Klaus Schwab lanĉis strategian partnerecon inter UN kaj WEF en 2019, ĉi
tiu Tutmonda Cifereca Pakto aperas en tute alia lumo:
Ĉu ĉi tio estas la maniero puŝi homojn al transhumanismo, kie ĉiu homo estas konektita
al la interreto per nanorobotoj en sia cerbo?
Bonvolu spekti la Kla.TV-programon Yuval Noah Harari: "Homoj nun estas hakeblaj bestoj".
Alia reformpropono pri la interreto postulas la enkondukon de respondeco pri diskriminacio kaj misgvida enhavo.
La tendenco de politikaj gvidantoj meti la batalon kontraŭ la tiel nomata misinformado kaj
malinformado ĉe la supro de sia tagordo estas bone konata.
Eŭropa Komisiona Prezidantino Ursula von der Leyen eĉ priskribis ĝin kiel la "ĉefan zorgon por la
venontaj du jaroj" ĉe la Monda Ekonomia Forumo de 2024.
Sed ĉu UN ankaŭ mezuras sin laŭ siaj propraj normoj, kaj kiu entute difinas misinformadon kaj malinformadon?
Ĉi tiu demando kondukas nin al la sekva politika resumo:
Kriza Platformo: La kompleksaj tutmondaj ŝokoj de la lasta pasinteco – kiel nomas ilin la UN – fariĝis pli
interkonektitaj kaj danĝeraj, kun pli granda tutmonda efiko.
Tial necesas krizplatformo, kiu povas esti aktivigita en kazo de krizo de sufiĉa severeco kaj amplekso.
Eblaj estontaj kaŭzoj de tiaj ŝokoj inkluzivas pandemiajn riskojn, gravajn klimatajn aŭ biologiajn
eventojn, incidentojn en la ciberespaco aŭ en la ekstera kosmo, aŭ aliajn, ankoraŭ nekonatajn riskojn.
Specife, la teksto diras: "La krizplatformo (...) fokusus sin al kunvenado je alta nivelo kaj al pledado dum limigita
tempodaŭro, kunigante aktorojn, kiuj estas en pozicio fari signifan kontribuon al la tutmonda respondo."
Ĉi tie iĝas pli klara, kion la Ĝenerala Sekretario de UN celas per "fortigo de tutmonda regado".
En estonta krizo, kie la UN difinas kiom granda estas la danĝero, la UN ankaŭ devus kunvoki tiujn aktorojn,
kiujn ĝi konsideras taŭgaj por solvi la krizon. Ne povas esti malpli da demokratio ol tio!
Nicolas Rimoldi, la svisa aktivulo pri civilaj rajtoj malantaŭ la protestomovado kontraŭ la
kronviruso "MASS-VOLL", eĉ parolas pri mutacio de la UN en.
Fakte, tia krizplatformo signifus la finon de nacia suvereneco. Finfine, estas la suvereno, kiu decidas pri
krizostato. Kaj en ĉi tiu kazo, tio estus la Unuiĝintaj Nacioj.
Tamen ne nur la oferto pri provizora mondregado estas skandala, sed ankaŭ la fundamento, sur kiu la UN bazas sian krizplatformon.
Ekzemple, koncerne la "koronavirusan pandemion", kiu estas ripete citata kiel ekzemplo de "kompleksa tutmonda ŝoko":
La gazeto bedaŭras, ke la kronviruso forviŝis kvar jarojn da progreso en malriĉec-reduktado. Sed tio estas malĝusta!
La deklasifikitaj RKI-dosieroj, precipe, pruvas, ekzemple en la kazo de Germanio, ke estis politik-motivigitaj rimedoj kaj
ne la viruso, kiuj kaŭzis ekonomian damaĝon tra la tuta mondo.
La sama validas por la riskfaktoro de "gravaj klimataj eventoj": dum CO2 estas citata tra la Tuteca Agendo kiel
movilo de klimataj anomalioj, la temo de geo-inĝenierado, t.e. vetermanipulado, estas konstante ignorata.
Alivorte: la UN bazas sian krizplatformon sur rakontoj, kiuj pruviĝis malveraj kaj nekompletaj.
En interŝanĝo, ĝi asertas en la Tutmonda Cifereca Pakto, ke ĝi volas kontraŭbatali misgvidajn informojn, sed ĝi ne
povas plenumi siajn proprajn normojn. Tio kaŭzas, ke la Komuna Agendo, kaj kun ĝi la UN, perdas grandan kredindecon.
Internacia financa arkitekturo: Alia UN-raporto ilustras kiel nacia suvereneco devas
esti transdonita al nedemokratiaj instancoj:
Politika Resumo Nr. 6 postulas, interalie: ke UN-membroŝtatoj establu kunordigan organon por ekonomiaj decidoj, la reguligon de
ŝuldoj por ekonomie malfortaj landoj oni devus konfidi al panelo de fakuloj, kaj la ĉefaj ekonomioj devus plifortigi
makroekonomian kunordigon, ekzemple per ĝia transdono al la kunveno de la financministroj de la
G20 kaj de la guberniestroj de la centraj bankoj.
Ĉi tiu aliro de provi trakti problemojn centre per supernaciaj "komitatoj de spertuloj" estas ripetiĝanta temo.
Ŝajne ĝenerala sekretario Guterres kredas, ke ju pli grandaj estas la problemoj, des pli
centralizita kaj malpli demokratia devas esti la solvo.
Tiuj intencoj estas alarmaj kaj ne antaŭsignas bonon, se la Estonta Pakto efektive estos subskribita de la Membroŝtatoj.
Sed ĉu ekzistas kialo, kial aferoj estas tiaj, kiaj ili estas? La lasta parto de ĉi tiu dokumenta filmo rigardas
la radikojn de la Unuiĝintaj Nacioj kaj ekzamenas, ĉu tiuj centralismaj aspiracioj estas sistemaj.
La UN – ĉu projekto de aspirantaj mondregantoj?
La antaŭa organizo de UN estis la Ligo de Nacioj. Ĝi ekzistis de 1920 ĝis 1946 kun la celo certigi
mondan pacon kaj solvi internaciajn konfliktojn.
La ideo pri tia Ligo de Nacioj estis parto de la dek-kvar-punkta plano de la tiam usona prezidanto Woodrow Wilson.
Ĉi tiu plano celis alporti pacon al la mondo post la Unua Mondmilito kaj memdeterminon al ĝiaj popoloj.
Tamen la kreintoj de ĉi tiu supozeble pac-promocianta plano estis neniu alia ol Walter Lippmann kaj Edward
Mandell House – kiuj poste fariĝis kunfondintoj de la Konsilio pri Eksterlandaj Rilatoj.
La CFR, siavice, estis fondita por nenia alia celo ol helpi la Unuiĝintajn Ŝtatojn, aŭ pli ĝuste la internaciajn francmasonojn,
kiuj tiras la ŝnurojn malantaŭ ĝi, atingi tutmondan superregadon.
Ĉi tiu pensfabriko ĝis hodiaŭ daŭre lasas sian malpuran spuron sur la mondo. Bonvolu spekti la programojn montritajn ĉi tie.
Ĉu estas koincido, ke la supozata pacprojekto konata kiel la Ligo de Nacioj estis konceptita de homoj, kiuj ekskluzive moviĝis en
superriĉaj cirkloj kaj serĉis mondpotencon? Aŭ ĉu la Ligo de Nacioj estis nur rimedo al
celo? Ni daŭre sekvas ĉi tiun esplorlinion.
Ĉiu, kiu esploras la CFR-on, neeviteble iam renkontos la nomon Rockefeller.
Ĉi tiu fabele riĉa usona familia dinastio sendube havas enorman influon, ne malplej per
sia familia fondaĵo, la Rockefeller-Fondaĵo.
Ĝia plej fama posteulo, David Rockefeller, kiu mortis en 2017, estis direktoro de la CFR dum 36 jaroj. Kaj
fakte, ekzistas ankaŭ ligo inter ĉi tiu potenca banka dinastio kaj la Unuiĝintaj Nacioj mem.
Vikipedio skribas: "La Rockefeller-Fondaĵo estas proksime interplektita kun la privata usona elita
pensfabriko 'Council on Foreign Relations' (CFR)."
La legenda CFR "Studoj pri Milito kaj Paco", kiu metis la fundamentojn por la "organizo" de la mondo post la Dua
Mondmilito, finfine rezultigante la Mondan Bankon, la Internacian Monan Fonduson (IMF), NATO kaj UN, estis lanĉitaj en 1939 de la
Rockefeller-Fondaĵo kaj financitaj per 350 000 usonaj dolaroj (ekvivalenta al proksimume 6 milionoj da usonaj dolaroj en 2015).
La Rockefeller-Fondaĵo tial oficiale estas konsiderata, ke ĝi ludis decidan rolon en la fondo de la Unuiĝintaj Nacioj.
Sed la ligoj iras eĉ pli profunde: en 1947 la patro de David, John D. Rockefeller Jr., donis al la Unuiĝintaj Nacioj
ĉekon de 8,5 milionoj da usonaj dolaroj por aĉeti la teron en Novjorko, sur kiu poste estis konstruita ĝia ĉefsidejo.
Gravas memori, ke tiaj donacoj kreas signifajn dependecojn, ĉar estas bone konate, ke oni ne mordas la manon, kiu nutras sin.
Ni nun demandas: Kio povus esti la intenco de la Rockefeller-oj malantaŭ la kreado de la Unuiĝintaj Nacioj
kaj ilia daŭra influo? Ni respondas la demandon per citaĵo atribuita al David Rockefeller:
"Estus estinta neeble evoluigi nian planon por la mondo, se ni estus estintaj en la publika fokuso dum tiuj jaroj."
Sed la mondo nun estas pli progresinta kaj preta marŝi al mondregistaro. La supernacia regado de intelekta
elito kaj mondaj bankistoj certe estas pli preferinda ol la nacia memdetermino praktikita en antaŭaj jarcentoj.
Vere ne ekzistas pli bona maniero por resumi la aspiraciojn de la Rockefeller-oj.
Konsilio pri Eksterlandaj Rilatoj, Konferenco Bilderberg, Trilaterala Komisiono, Monda Ekonomia Forumo – la plej potencaj
homoj en la mondo ne plu sidas en registaraj konstruaĵoj, sed en komitatoj kreitaj de alta financo por la celo de potenco!
Spektu la dokumentan filmon de Kla.TV "La Rockefeller-dinastio: Unu paŝon antaŭ la mondaj eventoj?" por ekscii pli.
En siaj memuaroj David Rockefeller esprimas ĝin eĉ pli rekte: "Iuj ideologiaj ekstremistoj eĉ kredas, ke ni estas parto de sekreta
kabalo laboranta kontraŭ la plej bonaj interesoj de Usono."
Ili akuzas mian familion kaj min pri esti "internaciistoj" kaj konspiri kun aliaj tra la tuta mondo por
konstrui pli unuecan tutmondan politikan kaj ekonomian strukturon – unu mondon, se vi volas.
Se tio estas la akuzo, mi deklaras min kulpa kaj mi fieras pri tio.
Por resumi: la familio Rockefeller, kiu ekde almenaŭ la komenco de la pasinta jarcento per sia riĉeco kaj
institucioj posedis enorman potencon, konceptis la ideon de la Unuiĝintaj Nacioj kaj financis ĝin.
Samtempe David Rockefeller, parolante nome de sia familio, deklaris sian subtenon por centralizita
tutmonda gvidado kaj la abolicio de nacia suvereneco.
La ligo al la nuna evidenta deziro de la Unuiĝintaj Nacioj je tutmonda potenco ne povas esti malakceptita. Kaj
António Guterres ankaŭ ŝajnas bone interrilati kun la Rockefeller-oj, ĉi tie bildigita kun David Rockefeller Jr.
Karaj spektantoj, se ĉi tiuj ligoj daŭre estos subpremataj de la ĉefaj amaskomunikiloj, la UN-a Pintkunveno pri Estonteco estos
ankoraŭ unu paŝo al mallibera, nedemokrata kaj totalisma mondo.
Do estu parto de la solvo, dividante ĉi tiun programon kaj parolante pri ĝi kun viaj najbaroj, laborkolegoj, parencoj ktp.!
Disvastigu la novaĵon pri la malkonsentaj voĉoj kaj helpu fini ĉi tiujn provojn pri mondregado!
] Tamen la disvastigo de tia informo, sendepende de ĝia naturo, ĉu politika, scienca, ideologia, religia aŭ io ajn, mi
diras, ke via partopreno en ĝia prilaborado kaj disvastigo estas parto de la plej granda solvo, kiu nuntempe ekzistas.
(…) Por fari tion, ni bezonas amaskomunikilan suverenecon. Ĉu vi komprenas? Ni bezonas liberecon de informoj. Tio
estas la solvo, almenaŭ por nun – la unua kaj plej grava.
Sen ili, la nacioj restos en mallumo. Kaj tial ni ne estas homoj, kiuj nur montras problemojn kaj ne proponas solvojn.
Jes, ni proponas solvojn. Sed la plej grava kaj neanstataŭigebla el ĉiuj praktikaj solvoj
estas vi tie ekstere, laborante kune kun ni.
(…) Ĉiu, kiu hodiaŭ aŭdas kaj vidas nin, portu ĉion, kion li aŭdas kaj vidas de ni, en la mondon. Ĝis la finoj de la tero.