Umume wong sarujuk yèn donya saiki lagi ngadhepi tantangan gedhé lan ana ing tengah-tengah krisis sing jero.
Nanging, panemu béda-béda banget babagan apa waé krisis kuwi lan kepiye carané ngatasi.
PBB, umpama, ndeleng donya kena ancaman saka kaget global sing tanpa wates lan ngusulake "tata kelola global"
sing luwih apik minangka solusi, bebarengan karo Agenda 2030 lan nggayuh 17 tujuan kelestariané.
Supaya luwih cedhak karo tujuan iki, PBB bakal nganakake KTT Mangsa Ngarep PBB tanggal 22–23 September 2024.
Kanggo tujuan iki, para kepala nagara lan pamaréntah saka kabèh 193 nagara anggota PBB padha kumpul ing New
York. Tujuan praktis saka puncak rapat iki yaiku kanggo nandatangani pakta kanggo mangsa ngarep.
Komitmen-komitmen pakta lan gagasan KTT Mangsa Ngarep iku dhéwé kalebu bagéan saka laporan sing dijenengi "Our Common Agenda".
Miturut tradhisi, ing Majelis Umum PBB 2020, negara anggota Perserikatan Bangsa-Bangsa wis maringi kapercayan marang
Sekretaris Jenderal António Guterres kanggo nyusun rekomendasi babagan carane majokake agenda
bebarengan lan nanggapi tantangan saiki lan mangsa ngarep.
Agenda Kita Bersama saiki dadi visi Sekretaris Jenderal kanggo masa depan kerjasama global sing luwih maju.
Visi iki ngemot sewelas dossier utawa makalah sing temane manéka warna, sing dikenal minangka ringkesan kabijakan. Saben ringkesan
kabijakan ngenali masalah lan solusi ing bidang tartamtu.
Banjur dossier-dossier kasebut ngrembug topik-topik kaya "Angkasa Luar", "Arsitektur Keuangan Internasional"
lan "Keterlibatan Pemuda", mung kanggo nyebut sawetara.
Singkaté, PBB wis ngembangaké visi sing luar biasa komprehensif babagan carané supaya donya kebal
marang krisis lan dadi papan sing luwih tentrem.
Nanging apa PBB pancen penyelamat donya kaya sing diaku kanthi "visi"-e? Apa analisisé babagan masalah iku
bener lan, sing paling penting, apa niyaté wis bener? Ayo padha ndeleng agenda iki kanthi kritis.
Kaping pisan, kudu dicathet manawa Agenda Umum kanthi cetha dilebokake ing konteks Agenda 2030.
Sekjen PBB Guterres ngendika: "Kanthi 'Our Common Agenda', kita kepengin maringi dorongan anyar marang Agenda
2030 lan ngwujudake Tujuan Pembangunan Berkelanjutan ing uripe wong-wong ing endi-endi."
Nanging apa Agenda 2030 lan 17 tujuan kelestariané pancen bakal nuntun marang masa depan sing luwih ijo,
luwih apik, lan luwih aman, kaya sing diklaim Guterres?
Ing programé "Etikettenschwindel Agenda 2030" (Penipuan Label Agenda 2030), Klagemauer.TV wis nganalisa kanthi tuntas
kepiye tujuan kelestarian sejatine ditrapake lan kanggo sapa tujuane – mesthi ora kanggo wong-wong sing kena krisis!
Ayo padha ndeleng conto tartamtu saka ringkesan kebijakan sing dipilih sing maringi kesan banget diraguhi marang "Agenda Umum":
UN 2.0: Surat iki nerangake usulan kanggo ngreformasi PBB dhéwé. Bab babagan "ilmu prilaku" pancen narik kawigaten.
PBB nulis babagan topik iki: "Ilmu prilaku ngakoni manawa manungsa ora tansah tumindak kanthi cara sing bisa diprediksi lan
manawa prilaku manungsa asring dibentuk dening macem-macem faktor, kalebu bias kognitif lan dalan
pintas mental (pola nyederhanakake tanpa disadari)."
Kanthi ngembangake kapabilitas ilmu prilaku ing organisasi-organisasi Perserikatan Bangsa-Bangsa, kita bisa nambah
dampak strategi kita lan (...) nggawe potensi kanggo kemajuan sing luwih cepet kanggo nggayuh Tujuan Pembangunan Berkelanjutan.
Kanthi tembung liya: PBB kepengin nyinaoni lan ngaruhi prilaku manungsa supaya luwih gampang nggayuh tujuane!
Saliyane saka kasunyatan manawa nerapake temuan ilmu prilaku nduwèni potensi gedhé kanggo disalahgunakaké, ana
uga pitakon sing wis kasebut ing wiwitan, apa strategi PBB pancèn ngatasi masalah-masalah kasebut.
Iki mesthi ngelingake jaman Covid, nalika wong-wong dipaksa nindakake 'prekara sing
bener' nganggo bratwurst lan perang psikologis!
Global Digital Compact: Kompak iki, sing bakal diadopsi dening komunitas internasional, netepake, antarané
liya-liyané, yèn kabèh wong kudu nyambung menyang internet.
Akses internet kudu diangkat dadi hak asasi manungsa! Identitas digital kanggo saben wong uga kalebu ing kéné, amarga bisa mbantu
nambah pambayaran tunjangan kesejahteraan sosial, contone – paling ora miturut gagasan PBB sing kakehan prasaja lan curiga.
Nimbang yèn António Guterres lan Klaus Schwab wis ngluncuraké kemitraan strategis antarané PBB lan WEF ing taun 2019,
Global Digital Compact iki katon kanthi cahaya sing béda banget:
Apa iki cara kanggo nyurung wong marang transhumanisme, ing ngendi saben manungsa
nyambung karo internet liwat nanorobot ing otaké?
Mangga nonton program Kla.TV Yuval Noah Harari: "Manungsa saiki kéwan sing bisa di-hack".
Usulan reformasi liyane babagan internet nuntut "pengenalan tanggung jawab kanggo diskriminasi lan konten sing nyasabake".
Tren para pamimpin politik kanggo nempatake perang nglawan sing diarani misinformasi lan
disinformasi ing pucuk agenda wis kondhang.
Presiden Komisi EU Ursula von der Leyen malah nyebut iku minangka "keprihatinan utama kanggo
rong taun sabanjure" ing Forum Ekonomi Donya 2024.
Nanging apa PBB uga ngukur awake dhewe miturut standar dhewe, lan sapa sing nemtokake misinformasi lan disinformasi wiwitane?
Pitakon iki nuntun kita menyang ringkesan kebijakan sabanjure:
Platform Darurat: Guncangan global sing kompleks ing jaman kepungkur – kaya sing diarani PBB – wis dadi luwih
nyambung lan mbebayani, kanthi dampak global sing luwih gedhe.
Mulane dibutuhake platform darurat sing bisa diaktifake nalika ana krisis sing cukup abot lan jembaré.
Penyebab mbesuk sing bisa nyebabake kejutan kaya ngene kalebu risiko pandemi, kedadeyan iklim utawa biologi
gedhe, kedadeyan ing ruang siber utawa angkasa luar, utawa risiko liyane sing durung dingerteni.
Secara khusus, teks kasebut nyatakake: "Platform darurat bakal (...) fokus ing nglaksanani rapat tingkat dhuwur lan advokasi
sajrone wektu winates, nglumpukake para aktor sing ana ing posisi kanggo menehi kontribusi sing migunani marang tanggapan global."
Ing kéné, dadi luwih cetha apa sing dimaksud Sekretaris Jenderal PBB karo "nguwatake tata kelola global".
Ing krisis ing mangsa ngarep, sawisé PBB nemtokake sepira gedhéné bebaya, PBB uga kudu nglumpukaké para pelaku sing
dianggep pantes kanggo ngrampungaké krisis kuwi. Ora ana demokrasi sing luwih sithik tinimbang kuwi!
Nicolas Rimoldi, aktivis hak-hak sipil Swiss ing balik gerakan protes coronavirus
"MASS-VOLL", malah ngomong bab mutasi PBB dadi.
Sejatine, platform darurat kaya ngono bakal nandhani pungkasaning kedaulatan nasional. Amarga pancèn sing
nduwèni kedaulatan sing mutusaké ana kahanan darurat. Lan ing kasus iki, kuwi bakal dadi PBB.
Nanging, ora mung tawaran kanggo nguwasani donya sakedhap sing nggegirisi, nanging uga dhasar sing
dadi pijakan PBB kanggo nyusun platform daruraté.
Contone, babagan "pandemi coronavirus," sing bola-bali dianggep minangka conto "guncangan global sing kompleks":
Koran kasebut nyesel amarga koronavirus wis ngilangake patang taun kemajuan ing pangurangan kemlaratan. Nanging kuwi salah!
File-file RKI sing wis dideklasifikasi mbuktèkaké, umpamané ing kasus Jerman, yèn iku tumindak sing dimotivasi politik lan dudu
virus sing nyebabaké karusakan ekonomi ing saindenging jagad.
Kahanan sing padha uga ditrapake kanggo faktor risiko "kejadian iklim gedhe": sanajan CO2 kasebut ing saindenging
Common Agenda minangka panyebab anomali iklim, topik geoengineering, yaiku manipulasi cuaca, tansah diabaikan.
Kanthi tembung liya: PBB ngadegake platform darurat adhedhasar narasi-narasi sing wis kabukten salah lan ora lengkap.
Minangka gantiné, ing Global Digital Compact padha ngaku yèn padha kepéngin nglawan informasi sing nyasabké, nanging
ora bisa nepati standar dhéwé. Iki ndadékaké Common Agenda, lan bebarengan karo PBB, kelangan akèh kredibilitas.
Arsitektur Keuangan Internasional: Kertas PBB liyane nerangake carane kedaulatan nasional bakal
dipindhahake marang badan-badan non-demokratis:
Policy Brief No. 6 ngajak, antarané liya-liyané: negara anggota PBB kanggo mbentuk badan koordinasi kanggo keputusan ekonomi,
pangaturan utang kanggo negara-negara sing ringkih sacara ekonomi kudu diserahake marang komite para ahli, lan ekonomi-ekonomi
utama kudu nguatake koordinasi makroekonomi, umpama kanthi mindhahake menyang rapat para
menteri keuangan lan gubernur bank sentral G20.
Pendekatan iki kanggo nyoba ngrampungake masalah sacara terpusat liwat "komite ahli"
supranasional iku tema sing bola-bali muncul.
Katoné Sekretaris Jenderal Guterres pracaya yèn masalahé saya gedhé, solusi sing
dibutuhaké kudu luwih terpusat lan kurang demokratis.
Niyat-niyat iki nguwatirake lan ora dadi pratandha apik yen Pakta Mangsa Ngarep pancen
ditandatangani dening Negara-negara Anggota.
Nanging apa ana alesan kenapa kahanan kaya saiki? Bagéan pungkasan saka dokumenter iki ndeleng oyod-oyodé
PBB lan mriksa apa aspirasi sentralis iki sistematis.
PBB – proyek saka calon panguwasa donya?
Organisasi pendahulu Perserikatan Bangsa-Bangsa yaiku Liga Bangsa-Bangsa. Liga Bangsa-Bangsa ana wiwit
taun 1920 nganti 1946 kanthi tujuan njamin tentrem donya lan ngrampungake konflik internasional.
Gagasan Liga Bangsa-Bangsa kaya ngono iku kalebu ing rencana 14 poin saka Presiden Amerika Serikat nalika semana, Woodrow Wilson.
Rencana iki dimaksudaké kanggo nggawa katentreman ing donya sawisé Perang Donya I lan hak
nentokaké nasibe dhéwé marang para rakyaté.
Nanging, para pangripta rencana sing konon kanggo nyengkuyung perdamaian iki ora liya yaiku Walter Lippmann
lan Edward Mandell House – sing mengko dadi salah siji pangadeg Council on Foreign Relations.
CFR, ing gilirane, didegaké ora ana tujuane kajaba kanggo mbantu Amérika Sarékat, utawa luwih tepaté para Mason internasional
sing narik tali ing mburiné, nggayuh panguwasa global.
Lembaga pamikir iki terus ninggalake jejak reged ing donya nganti saiki. Mangga tonton program-program sing ditampilake ing kene.
Apa iki kebetulan manawa proyek perdamaian sing diarani Liga Bangsa-Bangsa dirancang dening wong-wong sing mung obah ing
kalangan super- sugih lan ngupaya kekuwatan global? Utawa apa Liga Bangsa-Bangsa mung dadi sarana
kanggo nggayuh tujuan? Kita terus ngetutake jejak iki.
Sapa waé sing nyinaoni CFR mesthi bakal nemoni jeneng Rockefeller ing sawijining wektu.
Dinasti kulawarga Amérika sing sugih banget iki mesthi nduwèni pangaribawa gedhé, ora paling ora
liwat yayasan kulawargané, Rockefeller Foundation.
Cucu sing paling misuwur, David Rockefeller, sing seda ing taun 2017, tau dadi direktur CFR suwéné 36 taun.
Lan pancen, ana uga sambungan antarane kulawarga perbankan sing kuwasa iki karo PBB dhéwé.
Wikipedia nulis: "Yayasan Rockefeller raket gandhèngan karo lembaga pamikir elit swasta
Amérika, Council on Foreign Relations (CFR)."
CFR legendaris "War and Peace Studies", sing ngedegake dhasar kanggo "organisasi" donya sawisé Perang Donya II, pungkasané
nyebabake Bank Dunia, Dana Moneter Internasional (IMF), NATO lan PBB, diluncurake ing taun 1939 dening Rockefeller
Foundation lan dibiayai kanthi 350.000 dolar AS (padha karo watara 6 yuta dolar AS ing taun 2015).
Amarga iku, The Rockefeller Foundation sacara resmi dianggep wis nduwèni peran sing
mutusaké ing pambentukan Perserikatan Bangsa-Bangsa.
Nanging sambungane malah luwih jero: ing taun 1947, bapaké David, John D. Rockefeller Jr., nyumbang cek US$8,5
yuta marang PBB kanggo tuku lahan ing Kutha New York sing banjur dibangun dadi markasé.
Penting kanggo dieling-eling manawa sumbangan kaya ngono nggawe ketergantungan sing gedhe, amarga wis dingerteni
manawa wong ora bakal nggigit tangan sing maringi pangan.
Saiki kita takon: Apa sing bisa dadi niaté Rockefeller ing mburi pambentukan Perserikatan Bangsa-Bangsa lan pengaruhe
sing terus ana? Kita mangsuli pitakon kasebut kanthi kutipan sing diatributake marang David Rockefeller:
"Bakal mokal kanggo ngembangake rencana kita kanggo donya yen kita wis dadi sorotan umum ing taun-taun kuwi."
Nanging donya saiki luwih maju lan siap maju menyang pamaréntahan donya. Pamaréntahan supranasional saka élit intelektual
lan bankir donya mesthi luwih becik tinimbang swadeterminasi nasional sing ditrapaké ing abad-abad kepungkur.
Tenan ora ana cara sing luwih apik kanggo nyimpulake aspirasi kulawarga Rockefeller.
Council on Foreign Relations, Konferensi Bilderberg, Komisi Trilateralis, Forum Ekonomi Dunia – wong-wong paling kuwasa ing
donya saiki ora lungguh maneh ing gedhong pamaréntahan, nanging ing komite-komite sing digawe
déning finansial gedhé kanggo tujuwan nguwasani!
Tonton dokumenter Kla.TV "Dinasti Rockefeller: Siji Langkah Ngarep saka Kajadian Donya?" kanggo ngerti luwih lengkap.
Ing memoaré, David Rockefeller ngendika luwih tegas: "Sawetara ekstrimis ideologis malah pracaya yèn kita
kalebu kabal rahasia sing makarya nglawan kapentingan paling apik saka Amerika Serikat."
Padha nuduh aku lan keluargaku dadi "internasionalis" lan makarya bareng karo wong-wong ing saindenging jagad
kanggo mbangun struktur politik lan ekonomi global sing luwih nyawiji – siji donya, yen kowe kersa.
Yen kuwi tuduhané, aku ngakoni salah lan aku bangga karo kuwi.
Kanggo nyimpulake: kulawarga Rockefeller, sing wis nguwasani kakuwatan gedhe liwat kasugihan lan institusi-institusine
wiwit paling ora wiwit awal abad kepungkur, wis nggagas gagasan PBB lan nyedhiyakake dhukungan finansial kanggo PBB.
Ing wektu sing padha, David Rockefeller, ngomong atas jeneng kulawargané, ngumumaké dhukungané marang
pamimpin global terpusat lan pambubaran kedaulatan nasional.
Hubungan karo kepinginan nyata PBB saiki kanggo kuwasa global ora bisa diabaikan. Lan António Guterres uga katon akur karo kulawarga
Rockefeller, sing digambar kéné karo David Rockefeller Jr.
Para pamirsa, yen sambungan-sambungan iki terus-terusan dibanjiri dening media arus utama, KTT Mangsa Ngarep PBB
bakal dadi langkah siji maneh tumuju donya sing ora merdéka, ora demokratis, lan totaliter.
Mula, dadi bagéan saka solusi kanthi nuduhake program iki lan rembugan babagan iki karo
tangga teparo, kanca kerja, sedulur, lan sapiturute!
Sebarake kabar bab swara sing mbantah lan tulung mungkasi upaya-upaya dominasi donya iki!
] "Nanging, panyebaran informasi kaya ngono, apa waé sipaté, politik, ilmiah, ideologis, agama, utawa liya, aku
kandha yèn keterlibatanmu ing ngolah lan nyebarake iku minangka pérangan saka solusi paling gedhé sing saiki ana.
(…) Kanggo nindakake iki, kita butuh kedaulatan media. Sampeyan ngerti? Kita butuh kabebasan informasi. Iku solusi
kanggo saiki, paling ora – sing pisanan lan sing paling penting.
Tanpa iki, bangsa-bangsa bakal tetep ana ing pepeteng. Lan mulane kita dudu wong sing mung
nate nunjukake masalah lan ora menehi solusi.
Ya, kita nawakake solusi. Nanging sing paling penting lan ora bisa dipisahake saka kabeh solusi
praktis yaiku kowe ing kana, kowe bebarengan karo kita.
(…) Sapa waé sing krungu lan weruh kita dina iki kudu nggawa kabèh sing krungu lan weruh
saka kita menyang donya. Nganti pucuking bumi.