Көпчүлүк адамдар бүгүнкү дүйнө ири чакырыктарга дуушар болуп, терең кризистин ортосунда турат деп макул болушат.
Бирок кризистер эмнеден турат жана аларды кантип чечүү керек деген божомолдор кеңири айырмаланат.
Мисалы, Бириккен Улуттар Уюму дүйнөнү сансыз глобалдык соккулар менен коркунучта деп эсептеп, чечим катары жакшыртылган
«глобалдык башкарууну», ошондой эле 2030-жылга карата күн тартибин жана анын 17 туруктуулук максаттарына жетүүнү сунуштайт.
Бул максатка жакыныраак жетүү үчүн Бириккен Улуттар Уюму 2024-жылдын 22–23-сентябрында
Бириккен Улуттар Уюмунун Келечек саммитин өткөрөт.
Бул максатты көздөп, Бириккен Улуттар Уюмунун 193 мүчө мамлекетинин мамлекет башчылары жана өкмөт
башчылары Нью-Йоркто чогулуп жатышат. Саммиттин практикалык максаты – келечекке арналган пактты кол коюу.
Пактын милдеттенмелери жана Келечектеги саммиттин өзү идеясы «Биздин жалпы күн
тартибибиз» аттуу отчеттун бир бөлүгү болуп саналат.
Салтка ылайык, 2020-жылы Бириккен Улуттар Уюмунун Башкы Ассамблеясында мүчө мамлекеттер Баш катчы Антониу Гутеррешке
жалпы күн тартибин алдыга жылдыруу жана учурдагы жана келечектеги чакырыктарга жооп берүү
боюнча сунуштарды иштеп чыгуу милдетин жүктөштү.
Биздин жалпы күн тартибибиз эми Баш катчынын жакшыртылган глобалдык кызматташтыктын
келечеги боюнча көз карашы болуп саналат.
Бул көз караш он бир тематикалык жактан ар түрдүү досье же документтерден турат, алар «саясаттык кыскача баяндамалар»
деп аталат. Ар бир саясаттык кыскача баяндама белгилүү бир тармактагы көйгөйлөрдү жана аларды чечүү жолдорун аныктайт.
Андан соң досьелер «Сырткы космос», «Эл аралык каржылык архитектура» жана «Жаштардын катышуусу»
сыяктуу темаларды камтыйт, бир нечесин гана атап өтсөк.
Кыскача айтканда, Бириккен Улуттар Уюму дүйнөнү кризистерге туруктуу жана тынч мекенге айлантуу
боюнча абдан кеңири камтылган көз карашты иштеп чыкты.
Бирок БУУ чындап эле өзүнүн «визиясы» менен айткандай дүйнөнүн куткаруучусубу? Анын көйгөйдү талдоосу туурабы
жана, эң негизгиси, ниеттери туурабы? Келгиле, күн тартибин сын көз караш менен карап чыгалы.
Биринчиден, Биргелешкен күн тартиби так 2030-жылга карата күн тартибинин контекстинде каралганын белгилөө керек.
БУУнун баш катчысы Гутерреш мындай деди: «Биздин жалпы күн тартибибиз» аркылуу 2030-жылга карата Күн
тартибине жаңы дем берип, Туруктуу өнүгүү максаттарын ар бир адамдын турмушунда ишке ашырууну каалайбыз.
Бирок Гутеррестин айтымында, 2030-жылга карата күн тартиби жана анын 17 туруктуулук максаттары чындап
эле «жашыл, жакшы жана коопсуз келечекке» алып келеби?
Клагемауэр.ТВнин «Etikettenschwindel Agenda 2030» (Алдамчы этикеткалоо: Агенда 2030) программасында туруктуулук
максаттарынын чындап кантип ишке ашырылып жатканы жана кимдерге кызмат кылып жатканы – албетте,
кризиске кабылган элдерге эмес – толук кандуу талданды.
Төмөндө «Common Agenda»га өтө күмөндүү өң берип жаткан тандалган саясаттык кыскача
баяндамалардан алынган конкреттүү мисалдарды карап көрөлү:
БУУ 2.0: Бул кат Бириккен Улуттар Уюмун өзү реформалоо боюнча сунуштарды баяндайт.
«Минез-амал илимдери» тууралуу пункт өзгөчө көзгө урунат.
БУУ бул тема боюнча мындай деп жазат: «Минез-амал илими адамдар ар дайым алдын ала болжолдонгондой жүрбөйт жана адамдын
жүрүм-туруму көп учурда когнитивдик бурмалоолорго жана акыл-эстин жөнөкөйлөштүрүүчү ыкмаларына (аң-сезимсиз
жөнөкөйлөштүрүү үлгүлөрү) негизделген ар түрдүү факторлордун таасири менен калыптанат.»
Бириккен Улуттар Уюмунун уюмдарынын жүрүм-турум илими боюнча мүмкүнчүлүктөрүн жакшыртуу менен биз стратегияларыбыздын
таасирин жогорулатып, (...) Туруктуу өнүгүү максаттарына жетүүдө ылдамыраак прогресске жетишүү мүмкүнчүлүгүн түзө алабыз.
Башкача айтканда: БУУ өз максаттарына жакшыраак жетүү үчүн адам жүрүм-турумун изилдеп, ага таасир этүүнү каалайт!
Минез-күрүм илиминин жыйынтыктарын колдонуунун жогорку деңгээлде кыянаттыкка колдонулушу мүмкүн экенине кошумча,
башында коюлган суроо да бар: Бириккен Улуттар Уюмунун стратегиялары чындап эле көйгөйлөрдү чечеби?
Бул сөзсүз түрдө Ковид доорун эске салат, адамдар бراتвурст жана психологиялык согуш менен
«туура нерсени» кылууга мажбурланган учурду!
Глобалдык санариптик келишим: Бул келишимди эл аралык коомчулук кабыл алат жана башка нерселер менен бирге
бардык адамдар интернетке туташышы керектигин белгилейт.
Интернетке кирүү мүмкүнчүлүгү адам укугу катары да жогорулатылышы керек! Бул, ошондой эле, ар бир адам үчүн санариптик жеке баштык
камсыз кылууну камтыйт, анткени ал, мисалы, социалдык жөлөк пулдарды төлөөнү жакшыртууга жардам бере
алат – жок дегенде Бириккен Улуттар Уюмунун шектүү жөнөкөйлөштүрүлгөн идеясына ылайык.
Антониу Гутерреш менен Клаус Шваб 2019-жылы Бириккен Улуттар Уюму менен Дүйнөлүк экономикалык форумдун ортосунда
стратегиялык өнөктөштүктү баштаганын эске алганда, бул Глобалдык санариптик келишим таптакыр башкача өңүттө көрүнөт:
Бул адамдарды трансгуманизмге түртүп, ар бир адам мээсиндеги нанороботтор аркылуу интернетке туташтырылышы керек деген жолбу?
Сураныч, Kla.TV программасын көрүңүз: Ювал Ноа Халари: «Адамдар эми хакердик кылынчу жаныбарлар».
Интернетке байланыштуу дагы бир реформа сунушу дискриминациялык жана адаштыруучу мазмун үчүн жоопкерчиликти киргизүүнү сунуштайт.
Саясий лидерлердин «жалган маалымат» жана «дезинформация» деп аталган көрүнүштөргө каршы күрөштү өзүнүн күн
тартибинин эң жогорку орунуна коюу тенденциясы жакшы белгилүү.
Европа Комиссиясынын президенти Урсула фон дер Ляйен аны 2024-жылдагы Дүйнөлүк экономикалык форумда
«кийинки эки жылдагы негизги тынчсыздануу» деп да атап өттү.
Бирок Бириккен Улуттар Уюму өзүн өзүнүн стандарттары боюнча да баалайбы, жана маалыматтык адаштырууну жана
дезинформацияны башында ким аныктайт? Бул суроо бизди кийинки саясаттык кыскача баяндамага алып келет:
Тез арадагы платформа: Жакынкы өткөндөгү татаал глобалдык соккулар – БУУнун айтымында – бири-бирине тыгыз
байланышып, коркунучтуу болуп, глобалдык таасири күчөдү.
Ошондуктан жетиштүү деңгээлдеги оордуулугу жана масштабы бар кризис учурунда ишке
киргизиле турган өзгөчө кырдаалдар платформасы керек.
Мындай соккулардын мүмкүн болгон келечектеги себептерине пандемиялык тобокелдиктер, ири климаттык же биологиялык
окуялар, кибер мейкиндикте же космосто болгон окуялар же азырынча белгисиз башка тобокелдиктер кириши мүмкүн.
Атап айтканда, текст мындай дейт: «Тез арада түзүлгөн платформа (…) белгилүү бир кыска убакытка жогорку деңгээлдеги жыйынтарды
өткөрүүгө жана демилгелөөнү колдоого басым жасап, глобалдык жооп чарага маанилүү салым кошо ала турган тараптарды бириктирет.»
Бул жерде Бириккен Улуттар Уюмунун баш катчысы «дүйнөлүк башкарууну бекемдөө» деген
менен эмнени билдиргени ачыгыраак болот.
Келечектеги кризисте Бириккен Улуттар Уюму коркунучтун масштабын аныктагандан кийин, кризисти чечүүгө ылайыктуу деп эсептеген
тараптарды да чакырышы керек. Мунунан да аз демократия болбойт!
Николас Римольди, «MASS-VOLL» коронавирус протесттик кыймылынын артында турган швейцариялык жарандык укуктар
боюнча активист, ал тургай БУУнун мутациясына чейин сөз кылат.
Чындыгында, мындай өзгөчө кырдаалдар платформасы улуттук суверенитеттин аягына чыгармак. Анткени өзгөчө
кырдаалды ким жарыялай турганын суверен гана чечет. Ал эми бул учурда суверен — БУУ болот.
Бирок убактылуу дүйнөлүк үстөмдүк үчүн болгон талап гана эмес, Бириккен Улуттар Уюму өзүнүн өзгөчө
кырдаалдар платформасын негиздеп жаткан негиз да скандалдуу.
Мисалы, «коронавирус пандемиясы» жөнүндө айтсак, ал «татаал глобалдык сокку» мисалы катары кайталанып келтирилет:
Макала өкүнүчтүүсү, коронавирус кедейчиликти азайтуудагы төрт жылдык жетишкендиктерди
жок кылды деп жазат. Бирок бул туура эмес!
Классификациядан чыгарылган RKI файлдары, мисалы, Германиянын учурунда, дүйнө жүзү боюнча экономикалык зыянды
вирустан эмес, саясий максаттагы чаралар келтиргенин далилдейт.
Бул «ири климаттык окуялар» тобокелдик факторуна да тиешелүү: Биргелешкен күн тартибинде CO2 климаттык аномалияларды түрткү
берүүчү фактор катары ар жакта айтылса да, геоинженердик, башкача айтканда аба ырайын
манипуляциялоо темасы туруктуу түрдө четке кагылып келет.
Башкача айтканда: БУУ өзүнүн өзгөчө кырдаалдар платформасын жалган жана толук эмес
экени далилденген баяндамаларга негиздеп жатат.
Анын ордуна, ал Глобалдык санариптик келишимде адаштыруучу маалымат менен күрөшөрүн билдирет, бирок өзүнүн стандарттарына
жооп бере албай жатат. Натыйжада, Биргелешкен күн тартиби жана ага кошо БУУ да ишенимдүүлүгүн бир топ жоготуп жатат.
Эл аралык каржылык архитектура: Бириккен Улуттар Уюмунун дагы бир документинде улуттук суверенитеттин
демократиялуу эмес органдарга кантип өткөрүлөрү көрсөтүлгөн:
Саясат боюнча кыскача баяндама №6, башка нерселерден тышкары, төмөнкүлөрдү сунуштайт: Бириккен Улуттар Уюмунун
мүчө-мамлекеттери экономикалык чечимдерди координациялоочу орган түзүшү керек, экономикалык жактан алсыз өлкөлөрдүн карыздарды
жөнгө салууну эксперттер панелине тапшыруу керек, жана ири экономикалар макроиктисади координацияны бекемдеши
керек, мисалы, аны G20 каржы министрлери жана борбордук банктын төрагаларынын жыйынына өткөрүү аркылуу.
Бул көйгөйлөрдү жогорку улуттар аралык «адистер комитеттери» аркылуу борборлоштуруп чечүү ыкмасы кайталанып келген тема.
Көрүнүп тургандай, Баш катчы Гутерреш көйгөйлөр канчалык чоң болсо, чечим ошончолук борборлоштурулган
жана азыраак демократиялуу болушу керек деп эсептейт.
Бул ниеттер тынчсыздандырат жана эгерде Келечекке келишим чындыгында мүчө мамлекеттер
тарабынан кол коюлса, жакшылыкка алып келбейт.
Бирок нерселердин ушундай болушуна кандайдыр бир себеп барбы? Бул документалдык тасманын акыркы бөлүгү Бириккен
Улуттар Уюмунун тамырларын карап чыгып, бул борборчулук умтулуулардын системалуу экенин иликтейт.
БУУ – дүйнөнү башкарууну көздөгөндөрдүн долбоорубу?
БУУнун мурунку уюму Улуттар Лигасы болгон. Ал 1920-жылдан 1946-жылга чейин дүйнөлүк тынчтыкты камсыз кылуу
жана эл аралык жаңжалдарды чечүү максатында иштеген.
Мындай Улуттар Лигасы идеясы ошол кездеги АКШ президенти Вудро Вильсондун 14 пункттан турган планынын бир бөлүгү болгон.
Бул план Биринчи дүйнөлүк согуштан кийин дүйнөгө тынчтык алып келип, элдерге өзүн-өзү аныктоо укугун камсыз кылууну көздөгөн.
Бирок бул тынчтыкты илгерилетүүчү деп эсептелген пландын авторлору Уолтер Липпман менен Эдвард Мэнделл
Хаус эле – алар кийинчерээк Сырткы мамилелер боюнча кеңештин негиздөөчүлөрүнүн бири болуп калышкан.
CFR болсо АКШга, тактап айтканда анын артында жип тарткан эл аралык масондорго, дүйнөлүк
үстөмдүккө жетүүгө жардам берүү максатында гана түзүлгөн.
Бул аналитикалык борбор бүгүнкү күнгө чейин дүйнөдө кир издерин калтырып келет. Бул жерде көрсөтүлгөн программаларды көрүңүз.
Улуттар Лигасы деп аталган болжолдуу тынчтык долбоору супербай чөйрөлөрдө гана жүргөн жана глобалдык бийликке умтулган адамдар
тарабынан ойлоп табылганы кокустанбы? Же Улуттар Лигасы жөн гана максатка жетүүнүн каражаты беле? Биз бул иликтөөнү улантабыз.
CFRге көз чаптырган ар бир адам сөзсүз бир маалда Рокфеллер деген ысымга туш келет.
Бул абдан бай америкалык үй-бүлөлүк династия шексиз чоң таасирге ээ, өзгөчө үй-бүлөлүк фонду – Рокфеллер фонду аркылуу.
Анын эң белгилүү урпагы Дэвид Рокфеллер, 2017-жылы каза болгон, 36 жыл бою Сырткы мамилелер кеңешинин (CFR) директору
болуп иштеген. Чындыгында, бул күчтүү банктык династия менен Бириккен Улуттар Уюмунун өзүнүн ортосунда да байланыш бар.
Википедия жазат: «Рокфеллер фонду жеке америкалык элиталык илимий-изилдөө борбору "Чет элдик
мамилелер боюнча кеңеш" (CFR) менен тыгыз байланышта»
Легендарлуу CFR «Согуш жана тынчтык изилдөөлөрү», Экинчи дүйнөлүк согуштан кийинки дүйнөнүн «уюштурулушуна» негиз салган, акыры
Дүйнөлүк банктын, Эл аралык валюталык фонддун (ЭВФ), НАТО жана БУУ 1939-жылы Рокфеллер фонду тарабынан ишке
киргизилип, 350 000 АКШ доллары (2015-жылга карата болжол менен 6 миллион АКШ долларына барабар) менен каржыланган.
Ошондуктан Рокфеллер фонду расмий түрдө Бириккен Улуттар Уюмунун түзүлүшүндө чечүүчү роль ойногон деп эсептелет.
Бирок байланыштар андан да терең: Дэвиддин атасы Жон Д. Рокфеллер мл. 1947-жылы Бириккен Улуттар Уюмуна Нью-Йорк
шаарында анын баш кеңсеси курулган жерди сатып алуу үчүн 8,5 миллион АКШ долларына чек берген.
Мындай кайрымдуулуктар олуттуу көз карандылыктарды жаратарын эстен чыгарбоо маанилүү, анткени
тамактандырган колго тиш урбайт экени баарына белгилүү.
Азыр биз сурайбыз: Бириккен Улуттар Уюмун түзүүдө жана анын үзгүлтүксүз таасиринде Рокфеллерлердин ниети
эмнеде болушу мүмкүн эле? Биз суроого Дэвид Рокфеллерге таандык деп эсептелген цитата менен жооп беребиз:
"Эгерде ошол жылдары биз коомчулуктун көңүлүнүн борборунда болсок, дүйнө боюнча планыбызды иштеп чыгуу мүмкүн болбой калмак."
Бирок дүйнө азыр алда канча өнүккөн жана дүйнөлүк өкмөткө карай кадам таштоого даяр. Интеллектуалдык элита менен дүйнөлүк
банкирлердин жогорку улуттук эмес башкаруусу, албетте, мурунку кылымдарда колдонулган улуттук өз алдынчалыкка караганда артык.
Чындыгында Рокфеллерлердин умтулууларын мындан да жакшыча кыскача баяндоонун жолу жок.
Чет элдик мамилелер боюнча кеңеш, Бильдерберг конференциясы, Үч тараптуу комиссия, Дүйнөлүк экономикалык форум –
дүйнөдөгү эң күчтүү адамдар эми өкмөт имараттарында эмес, бийлик максатында жогорку каржы түзгөн комитеттерде отурушат!
Көбүрөөк билүү үчүн Kla.TVдеги «Рокфеллер династиясы: Дүйнөлүк окуялардан бир кадам алдыдабы?» документалдуу тасманы көрүңүз.
Эскерүүлөрүндө Дэвид Рокфеллер муну андан да ачык айтат: «Кээ бир идеологиялык экстремисттер бизди АКШнын эң мыкты кызыкчылыктарына
каршы иштеген жашыруун кабаланын мүчөсү деп эсептешет.»
Алар менин үй-бүлөмдү жана мени «эларалыкчылар» деп айыптап, дүйнө жүзүндөгү башка адамдар менен биргеликте
глобалдык саясий жана экономикалык түзүмдү — бир дүйнөнү — түзүүгө далдалашканыбызды айтышат.
Эгер бул айыптоо болсо, мен күнөөмдү моюнга алам жана ага сыймыктанам.
Жыйынтыктап айтканда: Рокфеллер үй-бүлөсү, кеминде өткөн кылымдын башынан бери байлыгы жана уюмдары аркылуу зор
бийлик жүргүзүп келген, Бириккен Улуттар Уюмунун идеясын ойлоп табып, ага каржылык колдоо көрсөткөн.
Ошол эле учурда Дэвид Рокфеллер үй-бүлөсүнүн атынан сүйлөп, борборлоштурулган глобалдык жетекчиликти
колдогонун жана улуттук суверенитетти жоюуну жарыялады.
БУУнун азыркы ачык көрүнүп турган глобалдык бийликке болгон каалоосу менен бул байланышты четке кагууга болбойт. Ал эми
Антониу Гутерреш да Рокфеллерлер менен жакшы мамиледе экени көрүнүп турат, бул жерде
ал Дэвид Рокфеллер мл. менен сүрөткө түшкөн.
Урматтуу көрүүчүлөр, эгер бул байланыштар негизги масс-медиа тарабынан үнсүз калтырылып турса, Бириккен Улуттар
Уюмунун Келечек Саммити эрки жок, демократиясыз жана тоталитардык дүйнөгө карай дагы бир кадам болот.
Ошондуктан бул программаны бөлүшүп, коңшуларыңыз, жумуштагы кесиптештериңиз, туугандарыңыз жана башкалар менен
анын туурасында сүйлөшүп, чечимдин бир бөлүгү болуңуз!
Каршылык үндөрдү жайылтып, дүйнөнү басып алууга болгон бул аракеттерге чекит коюуга жардам бер!
] Бирок мындай маалыматты, анын мүнөзүнө карабастан — саясий, илимий, идеологиялык, диний же башка кандай болбосун —
иштеп чыгууга жана таратууга сиздин катышууңуз азыркы учурда бар эң чоң чечимдин бир бөлүгү экенин мен айтам.
(…) Муну жасоо үчүн бизге маалымат каражаттарын көзөмөлдөө керек. Түшүндүңүзбү? Бизге маалымат эркиндиги керек. Бул,
жок дегенде азырынча, чечим – биринчи жана эң маанилүүсү.
Буларсыз улуттар караңгыда калат. Ошондуктан биз көйгөйлөрдү гана көрсөтүп, эч кандай чечим сунуштабаган адамдар эмеспиз.
Ооба, биз чечимдерди сунуштайбыз. Бирок бардык практикалык чечимдердин ичинен эң маанилүүсү
жана алмаштырылгыс чечим — сиз, биз менен бирге.
(…) Бүгүн бизди уккан жана көргөн ар бир адам бизден уккан жана көргөн нерсенин баарын
дүйнөгө, жердин четине чейин жеткириши керек.