လူအများစုက ယနေ့ကမ္ဘာကြီးသည် အကြီးမားဆုံး စိန်ခေါ်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး နက်ရှိုင်းသော
အကပ်အတည်းများကြားတွင် ရှိနေသည်ဟု သဘောတူကြသည်။
သို့သော် အကျပ်အတည်းများမှာ ဘာတွေလဲ၊ ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမလဲဆိုတာမှာ ထင်မြင်ချက်များက အလွန်ကွဲပြားနေသည်။
ဥပမာအားဖြင့် ကုလသမဂ္ဂသည် ကမ္ဘာကြီးကို မရေတွက်နိုင်သော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုများကြောင့် အန္တရာယ်ရှိနေသည်ဟု မြင်ကာ၊
ဖြေရှင်းချက်အဖြစ် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အုပ်ချုပ်မှုကို တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ရန်နှင့် Agenda
2030 နှင့် ၎င်း၏ တည်တံ့ခိုင်ခံ့ရေး ရည်မှန်းချက် ၁၇ ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အဆိုပြုသည်။
ဤရည်မှန်းချက်ဆီသို့ ပိုမိုနီးကပ်စေရန်၊ ကုလသမဂ္ဂသည် ၂၀၂၄ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၂ ရက်နှင့် ၂၃
ရက်နေ့များတွင် ကုလအနာဂတ် ထိပ်သီးအစည်းအဝေးကို ကျင်းပမည်။
ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ကုလသမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံ ၁၉၃ ခုလုံး၏ နိုင်ငံတော်ဥက္ကဋ္ဌများနှင့် အစိုးရအကြီးအကဲများသည် နယူးယောက်မြို့၌
တွေ့ဆုံနေကြသည်။ ထိပ်သီးအစည်းအဝေး၏ လက်တွေ့ရည်မှန်းချက်မှာ အနာဂတ်အတွက် သဘောတူစာချုပ်တစ်ရပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခြင်းဖြစ်သည်။
သဘောတူစာချုပ်၏ ကတိများနှင့် အနာဂတ်ထိပ်သီးအစည်းအဝေး၏ အယူအဆကို "Our Common Agenda" ဟုခေါ်သော အစီရင်ခံစာတွင် ပါဝင်ထားသည်။
ရိုးရာအရ၊ ၂၀၂၀ ခုနှစ် ကုလသမဂ္ဂ အထွေထွေအစည်းအဝေးတွင် ကုလသမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများသည် အတွင်းရေးမှူးချုပ် အန်တိုနီယို
ဂူတဲရက်စ်အား ပူးပေါင်းအစီအစဉ်တစ်ရပ်ကို တိုးတက်အောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ရေးနှင့် လက်ရှိနှင့် အနာဂတ်
စိန်ခေါ်မှုများကို တုံ့ပြန်နိုင်ရေးဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်များ ဖွံ့ဖြိုးရေးတာဝန်ကို ယုံကြည်အပ်နှံခဲ့ကြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အစီအစဉ်သည် ယခု အတွင်းရေးမှူးချုပ်၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု
တိုးတက်မြှင့်တင်ထားသည့် အနာဂတ်အတွက် ရည်မှန်းချက်ဖြစ်ပါသည်။
ဤအမြင်တွင် အကြောင်းအရာအမျိုးမျိုးကွဲပြားသည့် ဒိုဆီယာများ သို့မဟုတ် စာတမ်းများ ၁၁ ခု ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို မူဝါဒအကျဉ်းများ
ဟု ခေါ်သည်။ မူဝါဒအကျဉ်းတစ်ခုချင်းစီတွင် သတ်မှတ်ထားသည့် နယ်ပယ်တစ်ခုအတွင်းရှိ
ပြဿနာများနှင့် ဖြေရှင်းနည်းများကို ဖော်ပြထားသည်။
ထို့နောက် အဆိုပါစာတမ်းများတွင် "အာကာသပြင်ပ"၊ "အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ငွေကြေးဖွဲ့စည်းပုံ" နှင့်
"လူငယ်ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှု" စသည့် ခေါင်းစဉ်များကို ဆွေးနွေးထားသည်။
တိုတိုချုပ်ပြောရရင် ကုလသမဂ္ဂက ကမ္ဘာကြီးကို အကပ်ကြပ်မှုများမှ ကာကွယ်နိုင်ပြီး ပိုမိုငြိမ်းချမ်းသောနေရာတစ်ခုအဖြစ်
ဖန်တီးနိုင်မည့် အလွန်ကျယ်ပြန့်ပြီး ပြည့်စုံသော အမြင်တစ်ခုကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် ဆောင်ရွက်ထားသည်။
ဒါပေမယ့် ကုလသမဂ္ဂဟာ သူတို့ရဲ့ "အမြင်" နဲ့အတူ ကမ္ဘာ့ကယ်တင်သူတစ်ယောက်အဖြစ် တကယ်ဖြစ်နိုင်ပါသလား။ ပြဿနာကို သူတို့
ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားတာ မှန်ကန်ပါသလား၊ အထူးသဖြင့် သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေက
မှန်ကန်ပါသလား။ အစီအစဉ်ကို ဝေဖန်စစ်ဆေးကြည့်ကြရအောင်။
ပထမဦးစွာ၊ Common Agenda ကို Agenda 2030 ၏ အခြေအနေအတွင်း တိတိကျကျ ထည့်သွင်းထားကြောင်း သတိပြုရမည်။
ကုလသမဂ္ဂ အတွင်းရေးမှူးချုပ် ဂူတားရေးစ်က ပြောကြားခဲ့သည်။ "Our Common Agenda ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ၂၀၃၀ အစီအစဉ်အား
အသစ်တဖန်အားဖြည့်ကာ လူတိုင်း၏ဘဝတွင် တည်တံ့ခိုင်မြဲသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ရည်မှန်းချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်လိုပါသည်။"
သို့သော် ဂူတာရေးစ်ကဆိုသလို Agenda 2030 နှင့် ၎င်း၏ တည်တံ့ခိုင်မြဲရေး ရည်မှန်းချက် ၁၇ ချက်က တကယ်ပဲ ပိုစိမ်းလန်း၊
ပိုကောင်းမွန်ပြီး ပိုလုံခြုံတဲ့ အနာဂတ်ကို ဦးတည်စေမလား?
၎င်း၏ "Misleading Labelling Agenda 2030" အစီအစဉ်တွင် Klagemauer.TV သည် တည်တံ့ခိုင်မြဲရေး ရည်မှန်းချက်များကို
လက်တွေ့တွင် မည်သို့ အကောင်အထည်ဖော်နေကြပြီး ဘယ်သူများအတွက် အကျိုးဖြစ်နေသည်ကို အပြည့်အစုံ ခွဲခြမ်းစိစစ်ခဲ့ပြီး၊
ထိုရည်မှန်းချက်များသည် အကျပ်အတည်းကြုံတွေ့နေရသော ပြည်သူများအတွက် မဟုတ်ကြောင်း သေချာပြသခဲ့သည်။
ရွေးချယ်ထားသော မူဝါဒအကျဉ်းစာတမ်းများမှ "Common Agenda" ကို အလွန်သံသယဖြစ်စေသော အထူးဥပမာများကို ကြည့်ကြပါစို့။
UN 2.0: ဤစာတွင် ကုလသမဂ္ဂကိုယ်တိုင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးအတွက် အကြံပြုချက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ အထူးသဖြင့် "အပြုအမူသိပ္ပံများ"
အကြောင်းပါ အချက်မှာ ထူးခြားစွာ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။
ကုလသမဂ္ဂက ဤအကြောင်းအရာအပေါ်တွင် "အပြုအမူသိပ္ပံသည် လူများသည် မကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သော နည်းလမ်းများဖြင့်
အမြဲမပြုမူကြကြောင်းနှင့် လူ့အပြုအမူသည် သဘောထားအမှားများနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လမ်းညှိနည်းများ (မသိစိတ်မှ ရိုးရှင်းအောင်
ပြုလုပ်သည့် ပုံစံများ) အပါအဝင် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ပုံသဏ္ဍာန်ယူတတ်ကြောင်း သဘောတူလက်ခံသည်" ဟု ရေးသားထားသည်။
ကုလသမဂ္ဂအဖွဲ့အစည်းများ၏ အပြုအမူသိပ္ပံစွမ်းရည်များကို မြှင့်တင်ခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ မဟာဗျူဟာများ၏ ထိရောက်မှုကို
တိုးမြှင့်နိုင်ပြီး (...) တည်တံ့ခိုင်မြဲသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်မီရေးသို့
ပိုမိုလျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်စေရန် အလားအလာကို ဖန်တီးနိုင်ပါသည်။
အခြားနည်းအားဖြင့်၊ ကုလသမဂ္ဂသည် မိမိရည်မှန်းချက်များကို ပိုမိုထိထိရောက်ရောက် အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ရန်
လူ့အပြုအမူကို လေ့လာ၍ ထိခိုက်သက်ရောက်စေရန် ကြိုးပမ်းနေသည်။
အပြုအမူသိပ္ပံရလဒ်များကို အသုံးချရာတွင် မကောင်းစွာအသုံးချနိုင်ခြေမြင့်မားသလို၊
အစပိုင်းတွင် မေးခဲ့သည့် ကိလေသာကိစ္စမှာ ကုလသမဂ္ဂ၏ မဟာဗျူဟာများက တကယ်ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းနိုင်ပါသလားဆိုတာဖြစ်သည်။
ဒါက မဖြစ်မနေပဲ ကိုဗစ်ခေတ်ကို သတိရစေတယ်၊ လူတွေကို ဘရက်ဝတ်စ့်နဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စစ်ဆင်ရေးနဲ့
'မှန်ကန်တဲ့အရာ' လုပ်ဖို့ ဖိအားပေးခဲ့တဲ့အချိန်ကို!
ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဒစ်ဂျစ်တယ် သဘောတူစာချုပ်: ဤသဘောတူစာချုပ်ကို အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ အသိုင်းအဝိုင်းမှ
လက်ခံကျင့်သုံးရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး၊ အခြားအချက်များအပြင် လူတိုင်းကို အင်တာနက်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားရမည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။
အင်တာနက်သို့ ဝင်ရောက်အသုံးပြုခွင့်ကို လူ့အခြေခံအခွင့်အရေးတစ်ခုအဖြစ် မြှင့်တင်သင့်ပါသည်။ လူတိုင်းအတွက်
ဒစ်ဂျစ်တယ်အထူးအမှတ်အသားလည်း ဤအရာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဥပမာအားဖြင့် လူမှုဖူလုံရေးအကျိုးခံစားခွင့်များ
ပေးချေမှုကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေရန် ကူညီနိုင်သည် – အနည်းဆုံး ကုလသမဂ္ဂ၏ သံသယဖြစ်စေသော ရိုးရှင်းလွန်းသော အယူအဆအရ။
၂၀၁၉ ခုနှစ်တွင် အန်တိုနီယို ဂူတဲရက်စ်နှင့် ကလော့စ် ရှဝပ်တို့က ကုလသမဂ္ဂနှင့် ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးဖိုရမ်တို့အကြား မဟာဗျူဟာ
မိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့ကြောင်းကို တွေးမိပါက၊ ဤ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဒစ်ဂျစ်တယ်
သဘောတူစာချုပ်သည် လုံးဝကွဲပြားသည့် အလင်းရောင်ဖြင့် မြင်သာလာပါသည်။
ဒါက လူတိုင်းကို ဦးနှောက်ထဲက နာနိုရိုဘော့တွေကတဆင့် အင်တာနက်နဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ ထရန်းစ်ဟူမန်နစ်ဆီသို့ တွန်းပို့ဖို့ နည်းလမ်းလား?
Kla.TV ရဲ့ Yuval Noah Harari: "လူသားများသည် ယခု ဟက်ခ်နိုင်သော တိရစ္ဆာန်များဖြစ်ကြသည်" အစီအစဉ်ကို ကြည့်ရှုပါ။
အင်တာနက်နှင့်ပတ်သက်သည့် နောက်ထပ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး အဆိုတစ်ရပ်တွင် ခွဲခြားဆက်ဆံမှုနှင့် လိမ်လည်မှုပါဝင်သော
အကြောင်းအရာများအတွက် တာဝန်ယူမှုစနစ် ထည့်သွင်းရန် တောင်းဆိုထားသည်။
နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များသည် မမှန်ကန်သော သတင်းအချက်အလက်များနှင့် လိမ်လည်သတင်းများ တိုက်ဖျက်ရေးကို သူတို့၏ အစီအစဉ်အထက်ဆုံးတွင်
ထားရှိခြင်းဟာ လူသိများသော လမ်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဥရောပကော်မရှင်ဥက္ကဋ္ဌ Ursula von der Leyen က ၂၀၂၄ ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးဖိုရမ်တွင် ၎င်းကို
"လာမည့်နှစ်နှစ်အတွင်း အဓိကစိုးရိမ်စရာ" ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် ကုလသမဂ္ဂကလည်း ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ ကိုက်ညီအောင် ကိုယ်တိုင်ကို တိုင်းတာပါသလား၊ မမှန်ကန်တဲ့
သတင်းအချက်အလက် (misinformation) နဲ့ လိမ်လည်သတင်းအချက်အလက် (disinformation) တွေကို မူလက ဘယ်သူက သတ်မှတ်တာလဲ။ ဒီမေးခွန်းက
ကျွန်ုပ်တို့ကို နောက်တစ်ခုသော မူဝါဒအကျဉ်းသို့ ဦးတည်စေသည် –
အရေးပေါ်ပလက်ဖောင်း: မကြာသေးမီက ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးသော ထိခိုက်မှုများ (UN က အဲဒီလိုခေါ်သည်) သည်
ပိုမိုချိတ်ဆက်ကာ ပိုမိုအန္တရာယ်ရှိလာပြီး ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုလည်း ပိုမိုကြီးမားလာပါသည်။
ဒါကြောင့် လုံလောက်စွာ ပြင်းထန်ကျယ်ပြန့်သော အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပါက ချက်ချင်း
အသက်သွင်းနိုင်သည့် အရေးပေါ်ပလက်ဖောင်းတစ်ခု လိုအပ်ပါသည်။
ဤကဲ့သို့သော ထိခိုက်မှုများအတွက် အနာဂတ်ဖြစ်နိုင်သည့် အကြောင်းရင်းများတွင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ကပ်ရောဂါအန္တရာယ်များ၊
အကြီးစား ရာသီဥတု သို့မဟုတ် ဇီဝဖြစ်ရပ်များ၊ ဆိုင်ဘာကမ္ဘာ သို့မဟုတ် အာကာသ၌ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် ဖြစ်ရပ်များ၊ သို့မဟုတ်
ယခုအချိန်အထိ မသိရှိရသေးသည့် အန္တရာယ်များ ပါဝင်နိုင်သည်။
အထူးသဖြင့်၊ စာသားတွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ: "အရေးပေါ်ပလက်ဖောင်းသည် (...) ကန့်သတ်ထားသော ကာလအတွင်း အဆင့်မြင့်အစည်းအဝေးများ
ကျင်းပခြင်းနှင့် ထောက်ခံပံ့ပိုးရေးလုပ်ငန်းများတွင် အာရုံစိုက်ကာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုတွင်
အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ ပါဝင်နိုင်သူများကို စုပေါင်းမည်"
ဒီမှာတော့ ကုလသမဂ္ဂ အတွင်းရေးမှူးချုပ်က "ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အုပ်ချုပ်မှုကို ခိုင်မာအောင်
တိုးမြှင့်ခြင်း" ဟု ဆိုလိုသည်မှာ ပိုမိုရှင်းလင်းသွားသည်။
အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် အကပ်ကြပ်မှုတစ်ခုတွင်၊ ကုလသမဂ္ဂက အန္တရာယ်၏ အတိုင်းအတာကို သတ်မှတ်ပြီးနောက်၊ အကပ်ကြပ်မှုကို
ဖြေရှင်းရန် သင့်တော်ကြောင်း ယူဆထားသည့် ပါဝင်ဆောင်ရွက်သူများကိုလည်း ခေါ်ယူသင့်သည်။ ဒီထက် ဒီမိုကရေစီနည်းပါးတာ မရှိနိုင်ပါဘူး။
Nicolas Rimoldi သည် "MASS-VOLL" ဟုအမည်ရသော ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ် ဆန္ဒပြလှုပ်ရှားမှု၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဆွစ်ဇာလန်
လူ့အခွင့်အရေး လှုပ်ရှားသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ကုလသမဂ္ဂကို … အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ဟုတောင် ပြောဆိုသည်။
အမှန်တကယ်တော့ ဒီလို အရေးပေါ်အခြေအနေ စနစ်တစ်ခုက နိုင်ငံတော်အာဏာပိုင်ခွင့်ကို
အဆုံးသတ်သွားစေနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ အရေးပေါ်အခြေအနေကို သတ်မှတ်တာက အာဏာပိုင်ပင်ဖြစ်ပြီး ဒီကိစ္စမှာတော့ ကုလသမဂ္ဂပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
သို့သော် ယာယီကမ္ဘာအာဏာကိုင်ယူရန် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုတည်းသာမက၊ ကုလသမဂ္ဂက သူ၏ အရေးပေါ်အစီအစဉ်ကို
အခြေခံထားသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်လည်း အံ့အားသင့်ဖွယ်ဖြစ်နေသည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ "ကပ်ရောဂါကပ်တက်မှု" ကို "ရှုပ်ထွေးသော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှု" ၏ ဥပမာအဖြစ် မကြာခဏ ကိုးကားကြသည်။
စာတမ်းတွင် ကော်ရိုနာဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့် ဆင်းရဲလျော့ချရေးအတွက် လေးနှစ်တာတိုးတက်မှုများအားလုံး ပျက်စီးသွားကြောင်း
ဝမ်းနည်းကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် မှားယွင်းပါသည်။
အဆင့်ဖျက်ထားသော RKI ဖိုင်များက ဥပမာ ဂျာမနီအမှုတွင် သက်သေပြသည်မှာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း စီးပွားရေးထိခိုက်မှုကို
ဖြစ်စေခဲ့တာက ဗိုင်းရပ်စ်မဟုတ်ဘဲ နိုင်ငံရေးအကျိုးဆိုင်ရာ အစီအစဉ်များဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။
"ကြီးမားသော ရာသီဥတုဖြစ်ရပ်များ" ဆိုသည့် အန္တရာယ်အချက်အတွက်လည်း အခြေအနေတူညီသည်။ Common Agenda တစ်လျှောက်လုံးတွင် CO2 ကို
ရာသီဥတုမမှန်ကန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အဓိကအကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ဂေဟစနစ်အင်ဂျင်နီယာ (ရာသီဥတုထိန်းချုပ်ခြင်း)
ဆိုသည့် ခေါင်းစဉ်ကို ဆက်တိုက် မပါဝင်စဉ်းစားထားပါ။
တခြားပြောရရင် ကုလသမဂ္ဂက သူတို့ရဲ့ အရေးပေါ်ပလက်ဖောင်းကို မှားယွင်းပြီး မပြည့်စုံကြောင်း
သက်သေပြထားတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို အခြေခံထားတာပါ။
ပြန်လည်အနေဖြင့်၊ Global Digital Compact တွင် မှားယွင်းစေသော သတင်းအချက်အလက်များကို တိုက်ဖျက်လိုကြောင်း ကြေညာထားသော်လည်း၊
ကိုယ်ပိုင်စံနှုန်းများကို မလိုက်နာနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် Common Agenda နှင့် ယင်းနှင့်အတူ
ကုလသမဂ္ဂသည် ယုံကြည်မှုအများကြီး ဆုံးရှုံးနေရသည်။
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ငွေကြေး ဖွဲ့စည်းပုံ: ကုလသမဂ္ဂ၏ အခြားစာတမ်းတစ်စောင်တွင် နိုင်ငံတော်အာဏာကို ဒီမိုကရေစီမဟုတ်သော
အဖွဲ့အစည်းများထံသို့ မည်သို့ လွှဲပြောင်းမည်ကို ဖော်ပြထားသည်။
မူဝါဒအကျဉ်း (နံပါတ် ၆) တွင် အခြားအချက်များအပြင် အောက်ပါအတိုင်း တောင်းဆိုထားသည်။ ကုလသမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများသည် စီးပွားရေးဆိုင်ရာ
ဆုံးဖြတ်ချက်များအတွက် ညှိနှိုင်းရေးအဖွဲ့တစ်ခု တည်ထောင်ရန်၊ စီးပွားရေးအားနည်းသောနိုင်ငံများ၏ အကြွေးထိန်းချုပ်ရေးကို
ကျွမ်းကျင်သူများကော်မတီထံ တာဝန်ပေးသင့်ပြီး၊ အဓိက စီးပွားရေးကြီးများသည် စီးပွားရေးမဟာဗျူဟာညှိနှိုင်းမှုကို
ပိုမိုခိုင်မာအောင် တိုးမြှင့်သင့်ပြီး၊ ဥပမာအားဖြင့် ဤညှိနှိုင်းမှုကို G20 ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးများနှင့်
ဗဟိုဘဏ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများအစည်းအဝေးသို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်းဖြင့် ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။
ပြဿနာများကို နိုင်ငံတကာအဆင့် ကျော်လွန်သော "ကျွမ်းကျင်ကော်မတီများ" မှတဆင့် ဗဟိုပြုဖြေရှင်းရန် ကြိုးပမ်းခြင်းဆိုသည့်
ဤနည်းလမ်းသည် မကြာခဏ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသော ခေါင်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ထင်ရသည်မှာ အတွင်းရေးမှူးချုပ် ဂူတာရက်စ်က ပြဿနာများ ပိုကြီးလာသမျှ ဖြေရှင်းနည်းကို ပို၍ ဗဟိုပြုပြီး
ဒီမိုကရေစီနည်းလမ်းနည်းအောင် ဆောင်ရွက်ရမည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။
ဤရည်ရွယ်ချက်များသည် စိုးရိမ်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး အဖွဲ့ဝင်နိုင်ငံများက အနာဂတ်စာချုပ်ကို တကယ်
လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ပါက ကောင်းမကောင်းဖြစ်မည်မဟုတ်ပါ။
ဒါပေမယ့် အရာတွေဟာ ဒီလိုဖြစ်နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိပါသလား။ ဒီဒေါကူမင်တာရီရဲ့ နောက်ဆုံးပိုင်းမှာ ကုလသမဂ္ဂရဲ့ အမြစ်များကို
စူးစမ်းလေ့လာပြီး ဗဟိုပြုဆန္ဒများဟာ စနစ်တကျဖြစ်နေသလား စစ်ဆေးသည်။
ကုလသမဂ္ဂ – ကမ္ဘာ့အုပ်ချုပ်သူဖြစ်လိုသူများ၏ စီမံကိန်းတစ်ခုလား?
ကုလသမဂ္ဂ၏ ယခင်အဖွဲ့အစည်းမှာ နိုင်ငံများအသင်းဖြစ်သည်။ ၁၉၂၀ ခုနှစ်မှ ၁၉၄၆ ခုနှစ်အထိ တည်ရှိခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးကို
ထိန်းသိမ်းကာ နိုင်ငံတကာပဋိပက္ခများကို ဖြေရှင်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။
ဒီလို နိုင်ငံများသမဂ္ဂတစ်ခုကို တည်ထောင်မည့် အယူအဆသည် အမေရိကန်သမ္မတ ဝုဒရိုး ဝစ်လ်ဆန်၏ ၁၄ချက်အစီအစဉ်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။
ဤအစီအစဉ်ကို ပထမကမ္ဘာစစ်ပြီးနောက် ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် လူထုများအား
ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် ရရှိစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ငြိမ်းချမ်းရေးမြှင့်တင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ဟု ဆိုသော ဤအစီအစဉ်ကို ဖန်တီးသူများမှာ Walter Lippmann နှင့် Edward Mandell
House တို့ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် နိုင်ငံခြားဆက်ဆံရေးကောင်စီ (Council on Foreign
Relations) ၏ တည်ထောင်သူတွဲများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။
CFR ကို တည်ထောင်ခဲ့ရခြင်းမှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို ကူညီရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းနောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်နေသော
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဖရီမေဆန်များအား ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထိပ်တန်းအင်အားရရှိစေရန်သာ ရည်ရွယ်၍ တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ဒီ စင်ကာတန်ခ်သည် ယနေ့ထိ ကမ္ဘာပေါ်၌ ညစ်ပတ်သော အမှတ်အသားများကို ဆက်လက်ကျန်ရှိနေစေသည်။ ဒီမှာ ပြထားသော အစီအစဉ်များကို ကြည့်ရှုပါ။
ကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးစီမံကိန်းဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် နိုင်ငံများအသင်းကို အလွန်ချမ်းသာသူများအုပ်စုထဲမှသာ လှုပ်ရှားကာ ကမ္ဘာ့အင်အားကို ရယူရန်
ကြိုးပမ်းသူများက စတင်တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဟာ ကံကောင်းမှုတစ်ခုလား။ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံများအသင်းဟာ
ရည်မှန်းချက်တစ်ခုအတွက် အသုံးချကိရိယာတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့တာလား။ ကျွန်ုပ်တို့က ဒီလမ်းကြောင်းကို ဆက်လက်လိုက်လံနေဆဲဖြစ်သည်။
CFR ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုသူ မည်သူမဆို တစ်ခါတစ်ရံမှာ Rockefeller ဆိုတဲ့ နာမည်ကို မဖြစ်မနေ တွေ့ကြုံရမှာပါ။
ဤအလွန်ချမ်းသာသော အမေရိကန် မိသားစုအင်ပါယာသည် မခွဲမခွာ အလွန်ကြီးမားသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊
အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့၏ မိသားစုအခြေခံအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့် ရော့ခ်ဖဲလာ ဖောင်ဒေးရှင်းမှတဆင့်
ထိုသြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ထိထိရောက်ရောက် အသုံးချလျက်ရှိသည်။
၎င်း၏ အထင်ကရဆုံး ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသူ ဒေးဗစ် ရော့ခ်ဖဲလာသည် ၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး၊ CFR ၏ ဒါရိုက်တာအဖြစ် ၃၆ နှစ်တာ
တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဤ အင်အားကြီး ဘဏ်မင်းဆက်နှင့် ကုလသမဂ္ဂကိုယ်တိုင်ကြားတွင်လည်း ဆက်နွယ်မှုတစ်ခု ရှိသည်။
ဝီကီပီးဒီးယားတွင်ရေးသားထားသည်မှာ: "ရော့ခ်ဖဲလာ ဖောင်ဒေးရှင်းသည် အမေရိကန်ပုဂ္ဂလိက ထိပ်တန်း စဉ်းစားအဖွဲ့ဖြစ်သည့် 'Council
on Foreign Relations' (CFR) နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်။"
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ပြီးနောက် ကမ္ဘာ့အဖွဲ့အစည်းများ ဖွဲ့စည်းရာတွင် အခြေခံအုတ်မြစ် ချခဲ့သည့် နာမည်ကြီး CFR "စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေး
သုတေသန" သည် နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာ့ဘဏ်၊ အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ငွေကြေး ရန်ပုံငွေ (IMF) တို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ NATO နှင့်
ကုလသမဂ္ဂတို့ကို ၁၉၃၉ ခုနှစ်တွင် Rockefeller Foundation မှ စတင်တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ ၃၅၀,၀၀၀ အမေရိကန်ဒေါ်လာ (၂၀၁၅ ခုနှစ်တွင်
ခန့်မှန်း၍ ၆ သန်းဒေါ်လာနှင့် ညီမျှ) ဖြင့် ငွေကြေးထောက်ပံ့ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ရော့ခ်ဖဲလာ ဖောင်ဒေးရှင်းကို ကုလသမဂ္ဂ တည်ထောင်ရာတွင် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ရေးဆိုင်ရာ
အခန်းကဏ္ဍ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်ဟု တရားဝင် သတ်မှတ်ထားသည်။
ဒါပေမယ့် ဆက်နွယ်မှုတွေက ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။ ၁၉၄၇ ခုနှစ်တွင် ဒေးဗစ်၏ ဖခင်ဖြစ်သူ ဂျွန် ဒီ. ရော့ခ်ဖဲလာ ဂျူနီယာက
ကုလသမဂ္ဂထံသို့ ၈.၅ သန်း အမေရိကန်ဒေါ်လာတန် ချက်တစ်စောင် လှူဒါန်းကာ နယူးယောက်မြို့၌ ဌာနချုပ်တည်ဆောက်ရန် မြေဝယ်ယူခဲ့သည်။
ဒီလို လှူဒါန်းမှုတွေက အရေးကြီးတဲ့ မူတည်မှုတွေကို ဖန်တီးပေးတယ်ဆိုတာကို သတိထားဖို့ အရေးကြီးပါတယ်၊ လူတိုင်းက ကိုယ့်ကို
စားစရာပေးတဲ့ လက်ကို မကိုက်ကြဘူးဆိုတာ လူသိများတဲ့အတိုင်းပါ။
ယခု ကျွန်ုပ်တို့ မေးမြန်းပါသည်။ ကုလသမဂ္ဂကို ဖန်တီးခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ ဆက်လက်သက်ရောက်မှုများအနောက် ရော့ခ်ဖဲလာ မိသားစု၏
ရည်ရွယ်ချက် ဘာဖြစ်နိုင်သလဲ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤမေးခွန်းကို ဒေးဗစ် ရော့ခ်ဖဲလာဟု ဆိုသော စကားတစ်ပိုဒ်ဖြင့် ဖြေကြားပါသည်။
"အဲဒီနှစ်တွေအတွင်း ကျွန်ုပ်တို့ လူထုအာရုံစိုက်မှုအလယ်မှာ ရှိခဲ့ရင် ကမ္ဘာအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့အစီအစဉ်ကို
ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် ဆောင်ရွက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။"
သို့သော် ယခုကမ္ဘာကြီးသည် ပိုမိုတိုးတက်ပြီး ကမ္ဘာ့အစိုးရတစ်ခုဆီသို့ တက်လှမ်းရန် အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။
ဗဟုသုတရှင်အထက်တန်းစားများနှင့် ကမ္ဘာ့ဘဏ်ရှင်ကြီးများ၏ နိုင်ငံအထက်ရှိ အုပ်ချုပ်မှုသည် ယခင်ရာစုများက
လက်တွေ့ကျင့်သုံးခဲ့သည့် နိုင်ငံ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ခွင့်ထက် သေချာစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။
Rockefeller များ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြရန် ဒီထက်ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းလမ်း တကယ်မရှိပါ။
Council on Foreign Relations၊ Bilderberg Conference၊ Trilateral Commission၊ World Economic Forum – ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အင်အားအကြီးဆုံး
လူများသည် အစိုးရအဆောက်အအုံများတွင် မထိုင်တော့ဘဲ၊ အမြင့်ဆုံး ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍမှ အာဏာရယူရန်
ဖန်တီးထားသည့် ကော်မတီများတွင်သာ ထိုင်နေကြသည်။
ပိုမိုသိရှိလိုပါက Kla.TV ၏ "ရော့ခ်ဖဲလာ မင်းဆက်: ကမ္ဘာ့ဖြစ်ရပ်များထက်
တစ်ခြေလှမ်းရှေ့ကလား?" ဆိုသည့် ဒေါကူမင်တာရီကို ကြည့်ပါ။
သူ၏ မှတ်စုစာအုပ်တွင် ဒေးဗစ် ရော့ခ်ဖဲလာက ပိုမိုတိုက်ရိုက်ပြောထားသည်။ "အယူဝါဒအလွန်အမင်းဆန်သူတချို့က
ကျွန်ုပ်တို့ကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအကျိုးစီးပွားကို ဆန့်ကျင်လုပ်ကိုင်နေသော
လျှို့ဝှက်အဖွဲ့တစ်ခု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဟု ယုံကြည်ကြသည်"။
သူတို့က ကျွန်ုပ်နှင့် ကျွန်ုပ်၏ မိသားစုကို "အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာဝါဒီများ" ဟု စွပ်စွဲကာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ
အခြားသူများနှင့် ပူးပေါင်း၍ ပိုမိုညီညွတ်သော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ နိုင်ငံရေးနှင့် စီးပွားရေး
ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခု—တစ်ကမ္ဘာလုံးတစ်ခု—တည်ဆောက်ရန် စီစဉ်နေကြောင်း စွပ်စွဲကြသည်။
အဲဒါက စွပ်စွဲချက်ဆိုရင် ကျွန်ုပ် ပြစ်မှန်ကြောင်း ဝန်ခံပြီး ဂုဏ်ယူပါသည်။
အကျဉ်းချုပ်ရရင်၊ ရော့ခ်ဖဲလာ မိသားစုသည် အနည်းဆုံး ယခင်ရာစုအစကတည်းက သူတို့၏ ချမ်းသာမှုနှင့် အဖွဲ့အစည်းများမှတဆင့်
အလွန်ကြီးမားသော အာဏာကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ပြီး၊ ကုလသမဂ္ဂအယူအဆကို ဖန်တီးကာ ငွေကြေးထောက်ပံ့ခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာ ဒေးဗစ် ရော့ခ်ဖဲလာက မိသားစုကိုယ်စား ပြောကြားပြီး ဗဟိုပြု ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဦးဆောင်မှုနှင့် နိုင်ငံတော်
အာဏာပိုင်ခွင့် ဖျက်သိမ်းရေးကို ထောက်ခံကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။
ကုလသမဂ္ဂ၏ လက်ရှိ ထင်ရှားစွာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အာဏာရရှိလိုမှုနှင့် ဤဆက်နွယ်မှုကို မလွဲမချော် မဖြစ်နိုင်ပါ။ ထို့အပြင် အန်တိုနီယို
ဂါတာရက်စ်လည်း Rockefeller များနှင့် ကောင်းစွာ ဆက်ဆံနေပြီး ဤဓာတ်ပုံတွင် David Rockefeller Jr. နှင့်အတူ မြင်တွေ့ရသည်။
ချစ်ခင်ရပါသော ကြည့်ရှုသူများ၊ ဤဆက်သွယ်မှုများကို မီဒီယာအဓိကများက ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ထားပါက ကုလသမဂ္ဂ အနာဂတ်ထိပ်သီးအစည်းအဝေးသည်
လွတ်လပ်ခွင့်မရှိ၊ ဒီမိုကရေစီမရှိ၊ စုစုပေါင်းအာဏာရှင်ကမ္ဘာတစ်ခုဆီသို့
နောက်ထပ်ခြေလှမ်းတစ်ခုဖြစ်လာမည်။
ဒါကြောင့် ဒီအစီအစဉ်ကို မျှဝေပြီး သင့်အိမ်နီးချင်းများ၊ အလုပ်ဖော်များ၊ မိသားစုဝင်များ စသည့်သူများနှင့်
ဆွေးနွေးကာ ဖြေရှင်းချက်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်လာလိုက်ပါ။
ဆန့်ကျင်သံများကို လူထုထဲသို့ ဖြန့်ဝေပြီး ကမ္ဘာအာဏာပိုင်ဖြစ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများကို အဆုံးသတ်ရာတွင် ကူညီပါ!
အပိုဒ်များ] သို့သော် နိုင်ငံရေး၊ သိပ္ပံ၊ အယူဝါဒ၊ ဘာသာရေး သို့မဟုတ် အခြားမည်သည့် သဘောအမျိုးမျှဖြစ်စေ
ထိုသတင်းအချက်အလက်များကို စီမံဆောင်ရွက်၍ ဖြန့်ချိခြင်းတွင် သင်တို့ ပါဝင်ခြင်းသည် လက်ရှိတွင် ရှိနေသည့် အကြီးဆုံး ဖြေရှင်းချက်၏
အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ် ပြောဆိုလိုပါသည်။
(…) ဒါကိုလုပ်ဆောင်ဖို့ ကျွန်ုပ်တို့မှာ မီဒီယာအာဏာပိုင်ခွင့်လိုအပ်ပါတယ်။ နားလည်ပါသလား။ ကျွန်ုပ်တို့မှာ
သတင်းအချက်အလက်လွတ်လပ်ခွင့်လိုအပ်ပါတယ်။ အခုအချိန်အတွက် အနည်းဆုံး ဤသည်မှာ ဖြေရှင်းချက်ဖြစ်ပြီး ပထမဆုံးနှင့် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်ပါသည်။
ဤအရာများမရှိပါက နိုင်ငံများသည် မှောင်မိုက်ထဲ၌ ဆက်လက်နေရမည်။ ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြဿနာများကိုသာ
ညွှန်ပြပြီး ဖြေရှင်းချက် မပေးဘဲ ထိုင်နေသူများ မဟုတ်ပါ။
ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်ုပ်တို့မှာ ဖြေရှင်းချက်တွေ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လက်တွေ့ဖြေရှင်းချက်အားလုံးထဲမှာ
အရေးကြီးဆုံးနဲ့ မဖြစ်မနေလိုအပ်တာကတော့ အပြင်မှာရှိတဲ့ သင်ပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့နဲ့အတူ ရှိနေတဲ့ သင်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
(…) ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကြားမြင်သူတိုင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ ကြားမြင်သမျှအားလုံးကို
ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်း၊ မြေကြီး၏ အဆုံးထိ သယ်ဆောင်သွားကြပါစေ။