Nasz świat dzisiejszy stoi w obliczu poważnych wyzwań i głębokich kryzysów. Większość ludzi zgadza się co do tego.
Ale jeśli chodzi o to, czym są kryzysy i jak sobie z nimi radzić, pomysły są bardzo różne.
Na przykład ONZ widzi świat zagrożony niezliczonymi globalnymi wstrząsami i opisuje rozwiązanie jako ulepszone
"globalne zarządzanie" oraz, jak poprzednio, Agendę 2030 i osiągnięcie jej 17 celów zrównoważonego rozwoju.
Aby zbliżyć się do tego celu, ONZ organizuje Szczyt Przyszłości ONZ w dniach 22-23 września 2024 roku.
W tym celu w Nowym Jorku spotykają się szefowie państw i rządów wszystkich 193 państw członkowskich ONZ.
Praktycznym celem szczytu jest podpisanie paktu na przyszłość.
Zobowiązania zawarte w pakcie i sama idea Szczytu Przyszłości są częścią raportu, tak zwanej "Naszej Wspólnej Agendy".
Zgodnie z tradycją, podczas Zgromadzenia Ogólnego ONZ w 2020 roku, państwa członkowskie Organizacji Narodów Zjednoczonych powierzyły
Sekretarzowi Generalnemu António Guterresowi zadanie opracowania zaleceń dotyczących sposobu realizacji
wspólnej agendy i reagowania na obecne i przyszłe wyzwania.
"Nasza wspólna agenda" jest teraz wizją Sekretarza Generalnego na przyszłość wzmocnionej globalnej współpracy.
Wizja ta zawiera jedenaście różnych tematycznych tematów lub dokumentów, tzw. streszczeń przepisów. Każdy z nich opisuje
problemy i rozwiązania w określonym obszarze tematycznym.
Dokumentacja dotyczy takich tematów jak "Przestrzeń kosmiczna", "Międzynarodowa architektura finansowa"
czy "Zaangażowanie młodzieży", to tylko kilka z nich.
Krótko mówiąc, ONZ wykonała niezwykłą pracę, opracowując bardzo kompleksową wizję tego, jak uczynić
świat odpornym na kryzysy i bardziej pokojowym miejscem.
Ale czy ONZ naprawdę jest zbawcą świata, za jakiego się podaje ze swoją "wizją"? Czy analiza problemu jest
poprawna, a przede wszystkim, czy jej intencje są właściwe? Przyjrzyjmy się teraz krytycznie agendzie.
Po pierwsze, należy zauważyć, że "Wspólna Agenda" została wyraźnie umieszczona w kontekście Agendy 2030.
Sekretarz Generalny ONZ Guterres powiedział: "Dzięki Naszej Wspólnej Agendzie chcemy nadać nowy impuls
Agendzie 2030 i zrealizować Cele Zrównoważonego Rozwoju w życiu ludzi na całym świecie".
Ale czy Agenda 2030 i jej 17 Celów Zrównoważonego Rozwoju naprawdę doprowadzą do "bardziej ekologicznej, lepszej
i bezpieczniejszej przyszłości", jak twierdzi Guterres?
W programie „Manipulacja Agendy 2030” Klagemauer.TV kompleksowo przeanalizowała, w jaki sposób cele
zrównoważonego rozwoju są faktycznie wdrażane i komu służą - przynajmniej nie narodom pogrążonym w kryzysie!
Przyjrzyjmy się konkretnym przykładom z wybranych dokumentów politycznych, które rzucają
bardzo wątpliwe światło na "Wspólną Agendę":
ONZ 2.0: Ten dokument opisuje propozycje dotyczące tego, jak sama ONZ powinna zostać zreformowana.
Punkt "Nauki behawioralne" jest szczególnie uderzający.
ONZ pisze na ten temat: "W naukach behawioralnych uznaje się, że ludzie nie zawsze zachowują się w przewidywalny sposób i że
ludzkie zachowanie jest często kształtowane przez różne czynniki, w tym uprzedzenia poznawcze i
skróty myślowe (podświadome wzorce uproszczeń).
Jeśli agencje ONZ rozwiną swoje możliwości w zakresie nauk behawioralnych, możemy zwiększyć wpływ naszych
strategii i (...) stworzyć potencjał do szybszego postępu w kierunku Celów Zrównoważonego Rozwoju".
Innymi słowy: ONZ chce badać i wpływać na zachowanie ludzi, aby lepiej osiągać swoje cele!
Oprócz faktu, że zastosowanie wyników badań behawioralnych niesie ze sobą duży potencjał nadużyć, pojawia się
również wspomniane na początku pytanie, czy strategie ONZ rzeczywiście rozwiązują problemy.
Nieuchronnie przypominają nam się czasy Covida, kiedy namawiano nam do zrobienia "właściwych
rzeczy" za pomocą kiełbasy i wojny psychologicznej!
Global Digital Compact: Pakt ten, który ma przyjąć globalna społeczność, zakłada między innymi, że
wszyscy ludzie powinni być podłączeni do Internetu.
Dostęp do Internetu powinien być nawet podniesiony do rangi prawa człowieka! Obejmuje to również cyfrową tożsamość dla każdego,
ponieważ może to na przykład pomóc w usprawnieniu wypłaty świadczeń socjalnych -
przynajmniej taki jest podejrzanie prosty pomysł ONZ.
Jeśli weźmiemy pod uwagę, że António Guterres i Klaus Schwab zainicjowali strategiczne partnerstwo między ONZ a WEF w 2019
r., Globalny Pakt Cyfrowy jawi się w zupełnie innym świetle:
Czy jest to sposób, w jaki ludzie mają być popychani do transhumanizmu, w którym każdy ma być podłączony
do Internetu za pomocą nanorobotów w swoich mózgach?
Rzućcie okiem na program Kla.TV Yuval Noah Harari: "Człowiek jest teraz zwierzęciem, które można zhakować".
Inna propozycja reformy dotycząca internetu wzywa do "wprowadzenia odpowiedzialności za
dyskryminację i wprowadzające w błąd treści".
Powszechnie znany jest trend, w którym przywódcy polityczni stawiają walkę z tak zwaną błędną
informacją i dezinformacją na szczycie swojej agendy.
Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen określiła to nawet jako "główne zmartwienie na najbliższe
dwa lata" podczas Światowego Forum Ekonomicznego w 2024 roku.
Ale czy ONZ mierzy się według własnych standardów i kto definiuje błędną informacją i dezinformację? To
pytanie prowadzi nas do następnego dokumentu politycznego:
Platforma kryzysowa: Złożone globalne wstrząsy z niedawnej przeszłości - jak nazywa je ONZ - stały się bardziej wzajemnie
powiązane i niebezpieczne, z większym globalnym wpływem.
W związku z tym potrzebna jest platforma awaryjna, którą można aktywować w przypadku
kryzysu o wystarczającym nasileniu i zasięgu.
Ryzyko pandemii, poważne zdarzenia klimatyczne lub biologiczne, incydenty w cyberprzestrzeni lub przestrzeni
kosmicznej lub inne nieznane jeszcze zagrożenia są wymieniane jako możliwe przyszłe przyczyny takich wstrząsów.
W szczególności, tekst stwierdza: "Platforma kryzysowa (...) skupiałaby się na zwoływaniu posiedzeń wysokiego szczebla
i rzecznictwie przez ograniczony czas, skupiając podmioty zdolne do wniesienia znaczącego wkładu w globalną reakcję".
W tym miejscu staje się jasne, co Sekretarz Generalny ONZ rozumie przez "wzmocnienie globalnego zarządzania".
W przyszłym kryzysie, w którym ONZ określi, jak wielkie jest zagrożenie, ONZ powinna również zwołać tych
aktorów, których uzna za właściwych do rozwiązania kryzysu. Mniej demokracji nie jest możliwe!
Szwajcarski działacz na rzecz praw obywatelskich z ruchu protestacyjnego przeciwko coronie "MASS-VOLL",
Nicolas Rimoldi, mówi nawet o przekształceniu ONZ.
W rzeczywistości taka nadzwyczajna platforma oznaczałaby koniec suwerenności narodowej. Ponieważ suwerenem jest ten, kto
decyduje o stanie wyjątkowym. W tym przypadku byłaby to ONZ.
Jednak nie tylko dążenie do tymczasowego panowania nad światem jest skandaliczne, ale także
fundament, na którym ONZ umieszcza platformę awaryjną.
Na przykład w odniesieniu do "pandemii koronawirusa", która jest wielokrotnie
wykorzystywana jako przykład "złożonego globalnego szoku":
Artykuł, o którym mowa, ubolewa, że koronawirus zniweczył cztery lata postępów w walce z ubóstwem. Ale to nieprawda!
Na przykład w przypadku Niemiec ujawnione akta RKI dowodzą, że to politycznie zamierzone środki, a
nie wirus, spowodowały szkody gospodarcze na świecie.
To samo dotyczy czynnika ryzyka "poważnych zdarzeń klimatycznych": podczas gdy CO2 jest wymieniany we Wspólnej
Agendzie jako czynnik napędzający anomalie klimatyczne, temat geoinżynierii, tj.
manipulacji pogodą, jest konsekwentnie ignorowany.
Innymi słowy, ONZ opiera swoją platformę kryzysową na ewidentnie fałszywych i niekompletnych narracjach.
W zamian twierdzi w Global Digital Compact, że chce walczyć z wprowadzającymi w błąd informacjami, ale nie jest w
stanie spełnić własnych standardów. Oznacza to, że Wspólna Agenda, a wraz z nią ONZ, traci wiele na wiarygodności.
Międzynarodowa architektura finansowa: Kolejny dokument ONZ wyjaśnia, w jaki sposób suwerenność państw
narodowych ma zostać oddana organom niedemokratycznym:
Dokument Nr. 6 wzywa między innymi: państwa członkowskie ONZ powinny ustanowić organ koordynujący podejmowanie decyzji
gospodarczych, regulację zadłużenia krajów słabych gospodarczo należy powierzyć panelowi ekspertów, a największe gospodarki
powinny wzmocnić koordynację makroekonomiczną, np. przenosząc ją na spotkanie ministrów
finansów i prezesów banków centralnych G20.
Ten rodzaj scentralizowanego podejścia do problemów przez ponadnarodowe "komitety ekspertów" jest powracającym tematem.
Najwyraźniej sekretarz generalny Guterres uważa, że im większe problemy, tym bardziej
scentralizowane i mniej demokratyczne musi być ich rozwiązanie.
Te intencje są przerażające i nie wróżą dobrze, jeśli Pakt Przyszłości zostanie
faktycznie podpisany przez państwa członkowskie.
Ale czy istnieje powód, dla którego sprawy przybierają taki obrót? Ostatnia część tego dokumentu przygląda się korzeniom
ONZ i bada, czy te centralistyczne dążenia są systematyczne.
ONZ - projekt chcących i niedoszłych władców świata?
Poprzedniczką ONZ była Liga Narodów. Istniała ona w latach 1920-1946, w celu zapewnienia pokoju na
świecie i rozwiązywania konfliktów międzynarodowych.
Idea takiej Ligi Narodów była częścią 14-punktowego planu ówczesnego amerykańskiego prezydenta Woodrowa Wilsona.
Plan ten miał przynieść światu pokój po pierwszej wojnie światowej i samostanowienie narodów.
Jednak twórcami tego pozornie pokojowego planu byli nikt inny jak Walter Lippmann i Edward Mandell House -
późniejsi współzałożyciele Council on Foreign Relations.
Z kolei CFR został założony w żadnym innym celu, jak tylko po to, by pomóc Stanom Zjednoczonym lub stojącym za nimi
międzynarodowym masonom w osiągnięciu globalnej wyższości.
Ten think tank wciąż przeciera swoje brudne szlaki na całym świecie. Spójrz na programy pokazane tutaj.
Czy to przypadek, że rzekomy projekt pokojowy Ligi Narodów został wymyślony przez ludzi, którzy żyli tylko w kręgach
superbogatych i aspirowali do globalnej władzy? A może Liga Narodów była nawet środkiem do celu? Nadal podążamy tym tropem.
Każdy, kto przyjrzy się CFR, nieuchronnie natknie się w pewnym momencie na nazwisko Rockefellerów.
Ta zamożna amerykańska dynastia rodzinna bez wątpienia ma ogromne wpływy, w tym poprzez
swoją fundację rodzinną i Fundację Rockefellera.
Jej najsłynniejszy potomek, David Rockefeller, który zmarł w 2017 roku, był dyrektorem CFR przez 36 lat. I rzeczywiście
istnieje związek między tą potężną rodziną bankową a samą ONZ.
Wikipedia pisze: "Fundacja Rockefellera jest ściśle powiązana z prywatnym amerykańskim elitarnym
think tankiem "Council on Foreign Relations" (CFR).
Legendarne "Studia nad Wojną i Pokojem" CFR, w których opracowano podstawy "organizacji" świata po II wojnie światowej, które
ostatecznie doprowadziły do powstania Banku Światowego, Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW), NATO i ONZ, zostały
uruchomione w 1939 r. przez Fundację Rockefellera i sfinansowane kwotą 350 000 dolarów amerykańskich (równowartość
około 6 milionów dolarów amerykańskich w 2015 r.)".
Dlatego też oficjalnie uważa się, że Fundacja Rockefellera miała decydujący wpływ na powstanie Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Ale powiązania sięgają jeszcze głębiej: ojciec Davida, John D. Rockefeller Jr., przekazał ONZ czek na 8,5
miliona dolarów w 1947 roku na zakup ziemi w Nowym Jorku, na której zbudowano siedzibę ONZ.
Należy pamiętać, że taka darowizna tworzy ogromne zależności, ponieważ, jak wszyscy
wiemy, nie gryzie się ręki, która cię karmi.
Zadajemy teraz pytanie: Jaka mogła być intencja Rockefellerów stojąca za utworzeniem Organizacji Narodów
Zjednoczonych i ich dalszymi wpływami? Odpowiadamy na to pytanie cytatem przypisywanym Davidowi Rockefellerowi:
"Opracowanie naszego planu dla świata byłoby niemożliwe, gdybyśmy w tamtych latach byli wystawieni na widok publiczny".
Ale świat jest teraz bardziej zaawansowany i gotowy do marszu w kierunku Rządu Światowego. Ponadnarodowe rządy elity
intelektualnej i światowych bankierów są z pewnością lepsze niż narodowe samostanowienie praktykowane w poprzednich stuleciach".
Nie ma lepszego sposobu na podsumowanie aspiracji Rockefellerów.
Rada Stosunków Zagranicznych, Konferencja Bilderberga, Komisja Trójstronna, Światowe Forum Ekonomiczne - najpotężniejsi ludzie na
świecie nie zasiadają już w budynkach rządowych, ale w gremiach stworzonych przez wysokie finanse w celu sprawowania władzy!
Obejrzyjcie film dokumentalny Kla.TV "Dynastia Rockefellerów: o krok przed światowymi wydarzeniami?".
W swoich wspomnieniach David Rockefeller ujął to jeszcze bardziej dosadnie: "Niektórzy ideologiczni ekstremiści wierzą
nawet, że jesteśmy częścią tajnej kabały działającej przeciwko najlepszym interesom Stanów Zjednoczonych.
Oskarżają moją rodzinę i mnie o bycie "internacjonalistami" i spiskowcami z innymi na całym świecie w celu zbudowania
bardziej zjednoczonej globalnej struktury politycznej i gospodarczej - "Jednego Świata", jeśli tak chce się.
Jeśli takie jest oskarżenie, to przyznaję się do winy i jestem z tego dumny".
Podsumujmy: Rodzina Rockefellerów, która sprawowała ogromną władzę poprzez swoje pieniądze i instytucje od co najmniej początku
ubiegłego wieku, zrodziła ideę ONZ i wspierała ją finansowo.
W tym samym czasie David Rockefeller, w imieniu swojej rodziny, zadeklarował poparcie dla Scentralizowanego
Światowego Przywództwa i zniesienia suwerenności narodowej.
Nie można zaprzeczyć powiązaniu z obecnym oczywistym dążeniem ONZ do globalnej władzy. I najwyraźniej António
Guterres również dobrze dogaduje się z Rockefellerami, na zdjęciu z Davidem Rockefellerem Jr.
Drodzy widzowie, jeśli te powiązania będą nadal zagłuszane przez główny nurt, Szczyt Przyszłości ONZ będzie
również kolejnym elementem na drodze do niewolnego, niedemokratycznego i totalitarnego świata.
Bądźcie więc częścią rozwiązania, rozpowszechniając informacje o tym programie, rozmawiając
z sąsiadami, kolegami z pracy, krewnymi itp.
Przekaż ludziom głosy sprzeciwu i pomóż położyć kres tym próbom panowania nad światem!
Zakończenie: fragmenty przemówienia Ivo Saska w AZK". Rozpowszechnianie takich informacji, bez względu na ich rodzaj,
czy to politycznych, naukowych, ideologicznych, religijnych czy jakichkolwiek innych, mówię, że
współprzetwarzanie, współrozpowszechnianie jest obecnie jednym z najlepszych rozwiązań, jakie istnieją.
(...) Potrzebujemy do tego suwerenności mediów. Rozumiecie? Potrzebujemy wolności informacji. To jest
rozwiązanie, na teraz, te - pierwsze i najważniejsze.
Bez tego ludzie pozostaną w niewiedzy. Dlatego nie jesteśmy ludźmi, którzy tylko
wskazują problemy i nie oferują żadnych rozwiązań.
Tak, oferujemy rozwiązania. Ale najważniejszym i niezbędnym ze wszystkich praktycznych rozwiązań jesteście Wy, razem z nami.
(...) Niech każdy, kto nas dzisiaj słyszy i widzi, niesie w świat to wszystko, co od nas usłyszy i zobaczy. Aż po krańce ziemi".