2024ko irailaren 3an, epaile batek lehen aldiz ebatzi zuen koronabirus pandemiaren bitartean instalazioetan oinarritutako
txertaketa-betebeharra konstituzioaren kontra egon zitekeela.
Behe-Saxoniako erizaintza-laguntzaile batek Osnabrück barrutiak ezarritako lan-debekuaren aurkako demanda aurkeztu du.
Orain, administrazio-auzitegi eskudunak prozedura judiziala etenda utzi eta auzia Alemaniako Konstituzio Auzitegi Federalera
bidali du. Kla.TV-k (www.kla.tv/30401) horren berri eman zuen.
Gaur gure gonbidatua Dr. Sonja Reitz da. Osnabrückeko Administrazio Auzitegiaren prozeduretan bertaratu zinen.
Ongi etorri! Pozten gara gaur zurekin epaitegi-auzi honen esparrua eta garrantziaz hitz egiteko aukera izateaz.
Baina gaiaz hitz egin aurretik, mesedez, berriro laburki aurkeztu zaitez ikusleentzat.
Bai, ni Sonja Reitz naiz. Medikuntza orokorreko, psikoterapiako eta naturopatia doktorea naiz.
Eta ni naiz Hipokratesaren Zinaren Medikuntza Elkartearen zuzendari nagusia eta bozeramailea.
Hau medikuntzako elkarte bat da, medikuntzan etika berreskuratzea helburu duena, kasu askotan lobbiek eta diru-kontiderazioek
nagusitu direlako, eta pazienteek askotan sufritzen dutelako edo, gutxienez, ondorioak jasateko behartuta daudelako.
Beraz, garrantzitsua da guretzat medikuntza gizatasun handiagokoa eta berriro ere seguruagoa izatea.
Bai, kezka hori zilegi da. Entzutegi honetako saioan bertan egon zinen.
Zer bizi izan zenuen han, eta zer zen berezia auzi honetan?
Bai, eskerrik asko gai hau mahai gainean jartzearren, izan ere, uste dut oso, oso
garrantzitsua dela haren garrantzia osoa ulertzea.
Epaitegi-auzia izan zenez, erizain-laguntzaile baten aurka debeku-agindu bat ezarri zuten, txertatu ez zelako.
Hau 2022ko azaroan iragarri zen, eta osasun sektoreko derrigorrezko txertaketa 2022ko amaieran iraungi zen.
Eta orain, azken hilabete eta urte hauetan emandako epaien arabera, beti argi erabaki da: bai, hori zen legea, eta legea ez
zen bete, beraz zigor eta debeku-aginduak ezartzea zuzena da.
Eta orain RKIren artxiboak publiko egin dira, eta agerian uzten dute kasu askotan RKIk ez zuela
zientifikoki jokatu, baizik eta agindu politikoen arabera.
Orduan, noski, bat-batean argi geratzen da gorenean dagoen auzitegiak, hau da, Auzitegi Konstituzionalak, bere ebazpenean
soilik RKIri egin ziola erreferentzia; horrek erakusten du menpeko agintaritza bati egin ziotela fidantza, ez zientziari.
Eta horrek esan nahi du zaintza-etxeetan derrigorrezko txertaketari dagokionez orain arte
gertatu den guztia berriro ebaluatu behar dela.
Beste adibide bat soldaduen epaiketak dira, eta horietako batzuek benetan izugarriak ziren zigorrak ekarri zituzten.
Eta orain berriro Osnabrückera.
Han, epaileak zehazki horrela ikusi zuen eta esan zuen RKI fitxategiak mahai gainean zeudela.
Orain ezin dugu begirik kendu eta burua hondarrean sartu; horren ordez, froga argiak bildu behar ditugu.
RKI agintari independentea al da, edo aginduen arabera jardun zuen?
Eta Schaade irakasleak, lekuko-mahaiaren aurrean galdekatua izan zena – galdeketak bi ordu baino gehiago iraun zuen –
baieztatu zuen ekintzak aginduei jarraituz burutu zirela.
Ondoren beste trikimailu bat atera zuen eta gauzak ez zirenean zientziari lotutakoak, kudeaketa-maila deitu zuen.
Baina oso argi zegoen Osasun Federaleko Ministerioarekin harreman estuan, aginduen arabera ekintzak hartu zirela.
Honek eragin zuen epaileak azkenean ebaztea kasu hau une batez etenda egon behar dela, eta hasieran txerto-betebeharra ezartzea
legezkotzat jo ote zen, edo kasu honetan 2022ko azaroan indarrean egon behar ote duen, galdera horiek
Konstituzio Auzitegi Federalera berriro bidali behar direla.
Beraz, nolabait esateko, benetako berritasun bat zen norbaitek froga hartzen ari zela.
Eta hori oso zehatz eta gaitasunez egin zuen.
Eta hori... niretzat itxaropen-izpi bat izan zen, justiziak berriro ere epaitegietan nagusituko zela,
gobernuak ordezkatzen duen gehiengo politikoaren edo gobernuaren iritzi politikoaren ordez.
Hori oraindik gehiengoaren iritzia den ala ez da zehazki galdera.
Edonola ere, azken hilabeteotan, zalantzarik gabe, inpresioa izan da epaileek, froga bildu beharrean, lege
hauek soilik jarraitu dituztela, nahiz eta argi eta garbi errealitatearekin talka egiten duten.
Sarbide-debeku hauek, zenbait lokaletan sartzeko debekuak eta abar, lanbide-debekuak eta soldaduen ohoregabeko
kaleratzeak oinarrizko eskubideen urraketa masiboak izan ziren.
Hori buruz ezer esan al zen? Prozesu bitxia izan zen, Alemanian inoiz ikusi ez zen bat.
Osnabrückeko epaiketa epaitegiaren presidenteak zuzendu eta burutu zuen.
Eta bera... bera ere oinarrizko eskubideen teoriako, hau da, oinarrizko eskubideen gaiazko lege-dogma horretako,
oso aditu jakituna da, eta gai hori oso-oso sakon landu du.
Esan zuen oinarrizko eskubideak eteten direnean – oinarrizko eskubideak bakoitzok ditugun eskubideak dira, eta
estatuari modu batean edo bestean jarduteko boterea bakarrik ematen diogu, baina oinarrizko eskubideak babestu behar direla.
Eta estatuak oinarrizko eskubideak soilik eteten edo mugatzen ditzake benetan arrazoi sendoak baditu horretarako.
Eta arrazoi on horiek ere arretaz aztertu behar ditu, benetan existitzen diren ikusteko.
Eta hori gertatu al zen?
Berak bere buruari galdera hau egin behar dio: Eskubide oinarrizkoak etetean, benetan lor al dezaket nahi dudana?
Beraz, egokia eta proportzionala al da? Beste galdera bat: neurri arinagoak daude?
Bai, eta hemen zehazki frogatu zuen, adibidez, txerto honek ez zuela beste pertsonek kutsatzeko inolako babesik
eskaintzen eta eztarri-swab arrunt batek askoz modu fidagarriagoan zehaztuko zuela norbait kutsakorra zen ala ez.
Osasun arloko instalazioetan oinarritutako txertaketa-betebehar hau talde ahulak, immunitate-sistema ahuldutako
adinekoak edo bestelakoak babesteko ezarri zen, inork infekzioak instalaziora eraman ez zitzan.
Baina txertatutako pertsonak txertatu gabeko pertsonak bezain kutsagarriak badira, uztailaren 21ean eta
abuztuan hainbat ikerketak jada frogatu zuten bezala...
Beraz, uztailean, CDCk, Amerikako RKI baliokidea den erakundeak, hori zehaztu zuen, eta hori uztailaren 30ean izan zen.
Eta hori jakintza orokorra izan behar zen, New York Times-ek zabalki jakinarazi zuelako.
Eta abuztuan, RKIko fitxategietan ere jasotzen denez, abuztuaren 24an Oxfordeko ikerketa bat argitaratu zen, ingeles ikerketa
bat, eta bertan gauza bera adierazi zuten: txertatutako pertsonak txertatu gabeko pertsonak bezain kutsagarriak direla.
Eta abuztuaren 25ean – hau hain harrigarria zelako idaztea garrantzitsutzat jo nuen – Israelgo 2,5 milioi pertsonatan
egindako ikerketa bat argitaratu zen, eta bertan agerian geratu zen txertatutako pertsonak
txertatu gabekoen bezain kutsagarriak direla.
Hori dela eta, guztiz ulergaitza da zergatik, lau hilabete geroago, RKI-k ez zuen Bundestag-en agertu eta esan behartu
gabeko txertaketa ez zela onartu behar, txertatutako pertsonak kutsakorrak direlako, eta orain txertatutako pertsonei lan
egiteko baimena ematen badiegu baina txertatu gabeko pertsonei ez, txertatutakoek talde zaurgarri guztiak kutsatuko dituztela.
Bai, hori esan beharko zuten, baina inork ez zuen esan.
Bundestageko entzunaldian ere argi geratu zen batere datu eskuragarririk ez zegoela.
Karagiannidis profesoreak han esan zuen inork ez daki zenbat COVID-19 paziente dauden zainketa
intentsiboko unitateetan txertatuta eta zenbat txertatu gabe.
Horiari buruzko daturik ez zegoen. Bai, beraz, batere ez zen argi txertatuta zeudenek kasu larrietatik babestuta zeudenik.
Beti hala esaten zen soilik. Bai, eta Bundestag-ek nolabait hori guztia alde batera utzi
zuen, eta ez zion benetan arreta handirik eskaini.
Eta horregatik, nire ustez, lege hau hasieratik konstituzioaren aurkakoa izan da, bere helburua, hau
da, ahul taldeak babestea, ezin izan zuelako lortu.
Babesa askoz ere leunagoak ziren bitartekoekin lor zitekeen, hala nola, norbait kutsakorra
den ala ez jakiteko ohiko hisopo-probak eginez.
Eta norbaitek hotzeria badu, oraintxe egin beharko luke proba.
Eta mikrobioen karga neurri leunagoekin ere murriztu dezakezu, hala nola ahoaren desinfekzioa eta abar.
Beraz, epaileak dioenez, beste metodo batzuk erabilita efektu bera, edo hobea ere, lor zitekeen, eta pertsonen osotasun
fisikoaren eskubidea —fundamentaletako bat dena eta hemen murriztu dena— edo beren lanbidearen askatasun eta
libreko jarduteko eskubidea ez zituzten murriztu behar izan.
Epaileak ere esan zuen 2022ko amaieran hau zorrotz aztertu beharko zela.
Benetan indarrean sartu baino lehen egin beharko zen... – berak ez zuen hori esan, nik esaten dut.
2021eko abenduan, Bundestag-ek lege hau onartu zuen – egiazki zentzugabea zen, ikerketak sei hilabete lehenago,
edo hiru hilabete lehenago mahai gainean zeudelako, eta ikerketok erakusten zuten ez zela inolako aldea.
Munduko Osasun Erakundeak ere 2021eko abenduan idatzi zuen: txertatuen eta txertatu gabekoen artean ez dago inolako aldea.
Kutsadurari dagokionez, bereizketa baztertu dute.
Hala ere, gure Bundestag-ek une honetan erabaki zuen zaintzaileentzat eta indar armatuentzat txertaketa derrigorrezkoa
izatea, nahiz eta une hartan jada argi zegoen txerto horiek zenbaterainoko arriskutsuak ziren, Europako
Medikamentuen Agentziaren (EMA) datu-basean albo-ondorioen gorakada izugarria ikusi genuelako.
Eta heriotzen gorakada muturrekoa izan genuen, 2021eko ekainetik aurrerako estatistika guztietan ikus
daitekeena eta horretarako beste inolako azalpenik ez dagoena.
Zenbaki horretan ez zen PCR-positibo hildakorik egon.
Bat-batean, heriotza-tasa igo egin zen eta bihotzeko gaixotasun eta arazo neurologikoengatik
ospitaleetako larrialdietara sartutakoen kopurua handitu zen.
Berrikuspenaren beharra aipatu zenuen. Ez al zen beharrezkoa esku hartzea aldaera Deltatik Omicronera aldatu zenean?
Bai, hori jada esan nuen.
Beraz, Bundestag-ek hartu zuen erabakia egiazki oinarri gabekoa izan zen, kanpoko patogenoen aurkako babesik ez zegoelako, eta,
gainera, Wuhaneko birusari zuzendutako txertoaren eraginkortasuna –adibidez, hasieran behintzat nolabaiteko
larritasuneko gaixotasunen aurka– inoiz ez zelako promesatutakoa izan. Baina, behintzat, ikusgai zegoen.
Hori, egia esan, Omikronekin desagertu egin zen. Eta besteentzat ere ez zegoen inolako babesik.
Esan nuen bezala, Munduko Osasun Erakundeak ere adierazi du txertatutako pertsonak txertatu
gabeko pertsonak bezain kutsagarriak direla.
Eta Omicron aldaketa urtarriletik otsailera bitartekoa izan zen, eta nabarmentzekoa da horregatik inoiz ez
zela indarrean sartu behar izan txertaketa-betebehar hau.
Hegoafrikako Medikuen Elkarteko buruak jakinarazi du hemen orain aldaera berri bat dugula,
kutsakorra, benetan kutsakorra, baina ez dela arriskutsua.
Benetan ikusten ditugu nahiko kaltegabeak diren prozesu batzuk, hala nola hotzeriak eta abar.
Ez dugu heriotza-tasan gorakadarik. Ez dugu ospitalizazio-arazorik.
Une hartan ez zen jada inolako txertorik behar. Horrek beste txertoak ere barne hartzen zituen.
Orduan esan beharko zen: "Ah, orain, azkenean, heriotza-kopuru handitua dugu."
Txertoak horrekin zerikusia izan dezake. Gelditu! Kendu txertoa merkatutik! Ezarri bere baimena etenda!
Erabat bestelako aldaera baterako diseinatuta dago eta ez du kanpoko babesik.
Baina zer egiten ari da gure gobernuak honen aurrean? Gauzak gelditzeko gai ez balitz bezala, aurrera jarraitzeko utzi ditu.
Eta epaileak zerbait oso garrantzitsua esan zuen: oinarrizko eskubideen murrizketen kontuan, 2020ko konfinamendu-fasean
estatuak hiru eguneko epean guztiz dekretu berriak onartzeko eta oinarrizko eskubideak are gehiago murrizteko gai izan bazen,
orduan informazio berria agertzen denean oinarrizko eskubideak berreskuratu eta murrizketa horiek egun edo bi
eguneko epean bertan behera uzteko gai izan beharko luke.
Eta han benetako bat ikusten du – edo hori argi utzi zuen, ez zuen horrela esan, baina argumentu osoan zehar oso argi
geratu zen gertatu ez izateak benetako akats juridiko bat duela.
Ondoren, a) hasieran bertan txertaketa-betebeharra ezarri zuten – martxoaren 16an gertatu zena – eta
amaieraraino eutsi zioten, nahiz eta jada ez zuen zentzurik.
Alderantziz, jakina da txertatutako pertsonek Omicron harrapatzeko bi- edo hiru aldiz aukera handiagoa zutela,
immunitate eta defentsa murriztuen ondorioz beste birus-aldaera batzuei aurre egiteko sentikorrago bihurtu zirenez.
Interesgarria den puntu bat.
RKIk hori guztia identifikatu eta esan beharko zuen: ohartarazpen-seinaleak daude, gobernu maitea, mesedez ez egin!
Beraz, gobernuari kontu hori jakinarazi zioten. Haiek, esan dezagun, benetan dakitenaz desinformatuta mantendu zituzten.
Eta oinarrizko eskubideen murrizketa bat erabakitzeko aukera eman zien, konstituzioaren kontra zena.
Eta hemen oso argi ikusten dut RKIren eta Osasun Ministroaren errua, RKIk ondo informatuta zeudenak, baita Paul Ehrlich
Institutua eta arau-emaile agintariak ere, izan ere, oso ondo zekiten ez zegoela ikerketarik
txerto hauek kanpoko babesik frogatzen zuena.
Hori jada argi zitzaien 2021eko urtarrilean.
Hori izan zen, esateko moduan, epailearen adierazpena: froga hori hartu zuela, esateko moduan, eta orain
Alemaniako Konstituzio Auzitegi Federalari itzuli diola.
Bai. Zer espero duzu erabaki honetatik?
Oso etsita geratu ginen Auzitegi Konstituzional Federalak apirilaren 22an instalazioetan oinarritutako
txertaketa-betebehar hau konstituzionala zela ebatzi zuenean.
Medikuntzaz pixka bat dakien edonork eta besteak babesteko inolako babesik ez dagoela ulertzen duenak harrituko da
nola hartu dezakeen konstituzio-epaileak halako erabaki bat.
Oinarrizko eskubideak bertan behera uzten ari dira pertsonak babesteko, nahiz eta inolako babesik
ez egon. Honek zentzuzko pentsamendua ukatzen du.
Hori da nik esaten dudan tokia: justizia okertu egin dela. Hemen nire lege gaietan aditua ez
naizen pertsona baten iritzia adierazi nahi badut.
Beraz, oso espero dut Harbarth jaunak jurisprudentzia osasuntsura itzuliko dela eta, batez ere,
biztanleen eskubide konstituzionalak babestuko dituela.
Azken finean, hori da bere lana.
Hori da bere lana,
Bai. Orain, gertatzen dena da Harbarth jaunak, bereziki, arreta erakarri duela, herrialde
honetako boteretsu jendearekin harremanetan dagoelako.
Auzitegi Konstituzional Federalak azkenaldian oso politikoki mesedegarriak diren epaia eman ditu.
Eta galdera hau da: herritar gisa, orain ezer egin dezakegu Alemaniako Auzitegi Konstituzional Federalaren erabaki
honetan eragiteko? Eta hala bada, nolakoa izango litzateke?
Beraz, hemen zer izan da arrakastatsua... – eskerrik asko galdera honengatik, oso garrantzitsua delako.
Ez dakigulako Harbarth jaunak orain bere akatsa onartzen duen eta hemendik aurrera
gauzak sakonago eta zentzuzkoago egingo dituen.
Era berean, ikusten du kanpoko babesik ez dagoela. Hori desproportzionala da; neurri leunagoak
daude, eta nahi den eraginik ere ez du lortzen.
Eta horregatik da hain garrantzitsua herritarrek asteleheneroko manifestazioetan ahalik eta gehien parte hartzea.
Han autodeterminazioa da gaia. Askatasuna, bakea, autodeterminazioa. Egiazki,
astelehenero manifestazio hauek daude hiri guztietan.
Eta bigarrenik, argi eta garbi Bundestageko tokiko kideei, esaterako eskualdeko kideei, zuzenduta,
eta esanez: lagunok, zer erabaki zenuten orduan?
Mesedez, berrikusi erabaki hau! Eta, gainera, erabaki honek kalte egin dien guztiei
errekuperazioa eskaini, bereziki lana galdu dutenei.
Beste batzuek euren bizibideak galdu dituzte, beste batzuek osasuna galdu dute eta aitortza lortzeko borrokan ari dira.
Eta han ere zaila egiten zaie, adituek diotenez, edozerrek zertxobait bestelako zerbait izan
zitekeela dirudienean, ez genukeela ezagutuko.
Beraz, senideek gainditu beharreko erronka bat dago. Parlamentuko kideekin hitz egitea nire aholkuetako bat da.
Eta hurrengo puntua, hirugarren puntua, oso garrantzitsua ere: albo-ondorio bat susmatzen
baduzu, mesedez, jakinarazi Paul Ehrlich Institutuan!
Internet bidezko erreportatze-zentro zentral bat dago, non edonork txertoaren susmagarri diren albo-ondorioak jakinarazi
ditzakeen; beraz, ez duzu zure medikua molestatu beharrik, izan ere, erantzukizun-arriskuagatik berak horretarako
atzera egin dezakeelako, eta albo-ondorioak zuk zuzenean Paul Ehrlich Institutura jakinarazi ditzakezu.
Eta, beraz, ez duzu frogatu behar albo-ondorio bat dela, baizik eta susmoa.
Horrek esan nahi du denbora-loturarik badago, eztabaidak hiru hilabeteko epean egingo direla.
Baina minbizia bezalako gaixotasun larri bat bada, denbora pixka bat gehiago behar dute.
Sei edo hamabi hilabete igaro ondoren, norbaitek ere esan dezake: "Hemen txertaketarekin
lotura bat ikusten dut, susmatzen dut hori."
Jende asko honelako zerbait egiten badu, Paul Ehrlich Institutua ere ezin izango du esan
ezer gertatzen ari denik ikusten ez duenik.
Une honetan, egoera bat dugu non albo-ondorio guztien %1etik %6ra bakarrik jakinarazten diren.
Eta hori, noski, irudi erabat okertua ematen du.
Eta orain, irudika ezazu, Harbarth jaunak jada RKIri erreferentzia egin dio esaten duenean Paul Ehrlich Institutura
bakarrik erreferitzen ari naiz – txostenek zein kaxkarrak diren edo kudeaketa nola huts egiten duen kontuan hartu gabe, milioika
txerto-dosi eta milioika txerto-lesioengatik arduradun diren hamaika pertsona besterik ez
daudelako, eta hamaika pertsona horiek ez dira handitu!
Gastua nonahi handitu dute, hutsetik txerto-zentroak sortu dituzte, inork daki zenbat miliardo xahutu
dituzte, guztiz beharrezkoa ez zen xahuketa batean.
Alemanian drogen monitoraketa maila berean mantendu da, nahiz eta inoiz izan ez genuena, oso esperimentala, genetikoki eraldatua
eta erabat aztertu gabeko gene-terapia bat txerto gisa eman diguten, eta ikerketak azkenik administratu
zuten substantziatik oso bestelako batekin egin ziren.
Pertsona gutxik dakite hori. Bai, ekoizpen-prozesu erabat desberdina da, eta horrek kutsadura gehiago sortzen du.
Beraz, esan nahi nuen, Harbarth jaunak Paul Ehrlich Institutuan fidatzea saihesteko – han ez baita ezer jakinarazi,
ez dagoelako ezer – garrantzitsua dela txertoaren albo-ondorio bat susmatzen duen edonork han jakinaraztea.
Hau elektronikoki egin daiteke. Hala ere, paper gainean ere egin dezakezu eta bertara bidal dezakezu.
Jaitsi daitezkeen inprimakiak daude.
Zuk zeuk ezin baduzu hau egin, zalantzarik gabe lagun bati edo zure semeari edo alabari eskatu diezaiokezu teknika aldetik
posible izan dadin, izan ere albo-ondorio asko daudelako.
Denak albo-ondorio psikologikoak dira, hala nola nekea, kognitibo-nahasmendua eta memoriaren galera.
Orduan jendeak motibazioa galtzen du, depresioan erortzen da eta kanpora ateratzera ausartzen ez
da, edo adinekoak direla bakarrik pentsatzen du.
Baina askotan gertatzen da txertoek dementzia eragiten dutela, txertoek narriadura eragiten dutela, txertoek gaixotasuna
eragiten dutela... – edo infekzio maizak edo embolismoak, tronbosak, bihotzeko gaixotasun guztiak, gaixotasun
autoimmuneak, minbiziak, horiek guztiak lotuta egon daitezke.
Esan nahi dudana da askotan esan izan dela txerto honek benetako, esaterako, sindrome desberdinen uholde bat eragin dezakeela.
Eta, adibidez, Paul Ehrlich Institutua ezin dela txerto-sindrome bat identifikatu adierazi izana, ez
delako irudi kliniko uniformea, berdin absurdoa da.
Horrela absurdua da gure droga-monitoreatzeko sistema. Horixe esan nuen mespretxu zinetiko puntu batekin.
Hori da, orain ez dut horretarako errespeturik.
Hori dela eta, herritarrek beraiek ekintza hartzea eta sarrera hauek egitea are garrantzitsuagoa da.
Garrantzitsua da zure emandako datuak Vetopedia.org webgunean ere sartzea.
Hau gobernutik eta industriatik independentea den atea da, Paul Ehrlich Institutua berriro ere datuak nahikoak
ez direla esaten badu, babeskopia bat eskaintzen duena.
Bai, lau aste barru erantzunik jaso ez baduzu.
Beraz, halako erreklamazio bat aurkezten duzunean, hiru, lau, bost edo sei aste barru gutun bat jasoko duzu.
Kaltearen berri izan dugu eta laster zurekin harremanetan jarriko gara.
Beraz, halako hasierako jakinarazpen bat, eta Paul Ehrlich Institutua bere hamaika
langilerekin ere ez da horretarako heltzen.
Horregatik, zuk esan zenuen bezala, dokumentatu egin behar duzu, zuk zeuk froga izan dezazun.
Eta oso garrantzitsua den beste gauza bat, agian txertoaren kalteak jasan dituzten askok ez dakiten hori da: 2021ean txertatu
bazinen eta ondoren zerbait gertatu bazen: infekzioarekiko sentikortasuna, zona edo gaixotasun autoimmune bat,
edo bat-bateko artikulazio-mina, lehen izan ez zenituen migrainak, edo, adibidez, haur bat galdu bazenu.
Hori dela-eta, asko gutxi esaten da, baina 2021ean gertatu bazen, 2024ko amaieran preskribatu
daiteke eragiten duen ugalkortasun-nahasmendua.
Beraz, sintoma 2021ean agertu bazen, orain, urtean jada sakon gaudenez, beharrezkoa da abokatu
bat kontratatzea bertan erreklamazioa aurkezteko.
Beraz, ez idatzi gutun atsegin bat bakarrik; demanda 2024ko abenduaren 31 baino lehen aurkeztu behar da.
Eta ondoren espero dugu lege-gastuen aseguratzaileek ere laguntza emango dutela.
Bai, eskerrik asko balorazio horregatik. Askok oraindik ekintza judizialak abiatu dituzte.
Prof. Bhakdik gomendatu du txertatutako medikuek ere erantzukizunpean egon behar dutela,
informazioa emateko betebeharra urratu dutelako.
Ralf Ludwigek koronabirusaren krisiaren arduradunen aurka 600 salaketa penal aurkeztu ditu, haien erabakiak berrikusi ahal
izateko. Uste dut oraindik hasierako fasean dauden susmo horiek arduradunei lege aplikagarria betetzeko
presio-maila jakin bat egiteko ere lagunduko dietela.
Horrela amaitzen dira gaurko saioak. Eskerrik asko auzi honen balorazioagatik, eta espero
dugu bertan justiziak nagusi izaten jarraitzea.
Eskerrik asko.