На 3 септември 2024 година, судот за првпат пресуди дека барањето за вакцинација во објектите за време на
пандемијата на коронавирусот можеби било неуставно.
Медицински асистент од Долна Саксонија поднесе тужба против забраната за работа што ја наметна округот Оснабрик.
Компетентниот административен суд сега ги суспендираше правните постапки и го упати случајот до Федералниот
уставен суд. Kla.TV (www.kla.tv/30401) извести за ова.
Денес ја имаме д-р Соња Рајц како наша гостинка. Вие бевте присутни на сослушувањето пред Административниот суд во Оснабрик.
Добредојдовте! Ние сме воодушевени што денес можеме да разговараме со вас за обемот и значењето на овој судски процес.
Но пред да навлеземе во темата, ве молам повторно кратко претставете се за гледачите.
Да, јас сум Соња Рајц. Јас сум доктор по општа медицина, психотерапија и натуропатија.
Јас сум извршен директор и портпарол на Медицинската асоцијација на Хипократовата заклетва.
Ова е медицинско здружение кое си постави за цел да ја врати етиката во медицината, бидејќи можеме да видиме дека во многу
случаи лобирањето и финансиските интереси преовладаа, а пациентите често страдаат поради
тоа или барем мораат да ги поднесат последиците.
Затоа ни е важно медицината да стане похуманистичка и повторно побезбедна.
Да, тоа е оправдана загриженост. Вие бевте присутни на ова рочиште во судот.
Што доживеавте таму и што беше посебно во овој судски процес?
Да, благодарам што ја покренавте оваа тема, бидејќи мислам дека е многу, многу важно да се разбере нејзиното целосно значење.
Бидејќи стануваше збор за судски процес, беше издадена забрана за работа против медицинска
сестра-помошник затоа што не била вакцинирана.
Ова беше објавено во ноември 2022 година, а задолжителното вакцинирање во
здравствениот сектор истече на крајот на 2022 година.
И сега, во овие пресуди во последните неколку месеци и години, секогаш е јасно одлучено: да, тоа беше законот, а законот не беше
почитуван, па затоа е правилно да се изречат казни и забрани.
И сега беа објавени документите на RKI, кои откриваат дека во многу случаи RKI воопшто не
постапувал научно, туку според политички инструкции.
Потоа, се разбира, одеднаш станува јасно дека највисокиот суд, односно Уставниот суд, во својата одлука –
тие се потпреле само на RKI, што значи дека се потпреле на зависен орган, а не на науката.
И тоа значи дека сè што досега се случило во однос на процесите поврзани со задолжителното
вакцинирање во домовите за згрижување треба да се преиспита.
Друг пример се судењата на војници, од кои некои резултираа со навистина ужасни пресуди.
И сега се враќаме во Оснабрик.
Таму судијата го виде тоа точно така и рече дека досиејата на РКИ се на масата.
Не можеме да гледаме настрана и да ги закопаме главите во песок сега; треба да собереме јасни докази.
Дали RKI е независна институција или постапуваше по инструкции?
И професорот Шаде, кој беше испрашуван во сведочечкото столче – испрашувањето траеше повеќе од два часа
– потврди дека акциите биле извршени по инструкции.
Потоа тој изведе уште еден трик и го нарече "управувачко ниво" кога работите не одеа научно.
Но беше многу јасно дека, во тесна врска со Сојузното министерство за здравство, беа преземени мерки според упатствата.
Ова го натера судијата на крајот да пресуди дека случајот мора да биде суспендиран засега и дека прашањето дали воопшто било
законско да се воведе условот за вакцинација, или во овој случај, дали сè уште треба да важи во ноември 2022
година, мора да се проследи до Сојузниот уставен суд.
Значи, тоа беше вистинска новост, така да се каже, што некој собираше докази.
И тој го направи тоа многу прецизно и компетентно.
И тоа беше... тоа беше зрак на надеж за мене дека правдата повторно ќе надвладее во судовите, наместо
мислењето на политичкото мнозинство или политичкото мислење претставено од владата.
Дали ова сè уште е мислење на мнозинството или не, токму тоа е прашањето.
Во секој случај, во последните неколку месеци дефинитивно се добива впечаток дека, наместо да собираат докази,
судовите едноставно ги применуваат овие закони, иако тие очигледно – јасно и докажливо – се во спротивност со реалноста.
Сите овие забрани за влез во одредени објекти и слично, забраните за вработување, и навистина нечесното отпуштање
на војниците, беа огромни нарушувања на основните права.
Дали нешто беше кажано за тоа? Тоа беше необичен процес, еден што никогаш претходно не бил виден во Германија.
Судењето во Оснабрик беше претседавано и водено од претседателот на судот.
И тој е... и самиот тој е исто така многу упатен експерт за теоријата на основните права, односно за правната догма за
основните права, и го има обработено ова многу, многу темелно.
Тој рече дека кога основните права се суспендирани – основните права се права што ги има секој од нас, и ние само ѝ
даваме на државата моќ да дејствува во оваа или онаа област, но основните права мора да бидат заштитени.
И државата може да ги суспендира или ограничи основните права само ако има навистина добри причини за тоа.
И тој исто така мора внимателно да ги испита овие добри причини за да види дали навистина постојат.
И дали тоа се случи?
Тој мора да си го постави прашањето: Дали навистина можам да ја постигнам целта што сакам да
ја постигнам со суспендирање на основните права?
Дали е соодветно и пропорционално? Уште едно прашање: дали постојат помалку строги мерки?
Да, и тука тој многу прецизно утврди дека, на пример, оваа вакцинација не обезбеди никаква заштита од инфекција од
други луѓе и дека обичен брис од грлото би бил многу поуверен начин да се утврди дали некој е заразен или не.
Овој услов за вакцинација во здравствениот сектор, кој се спроведува во здравствените установи, беше воведен за да се
заштитат ранливите групи, постарите лица со ослабен имунолошки систем или слично, за никој да не внесе инфекции во установата.
Но ако вакцинираните луѓе се подеднакво заразни како и невакцинираните, како што неколку
студии веќе докажаа на 21 јули и во август...
Така, во јули, тоа беше CDC, кој е американскиот RKI, што го утврди ова, и тоа беше на 30 јули.
И тоа сигурно било општо познато, бидејќи беше широко објавено во "Њујорк Тајмс".
И потоа во август, како што е наведено и во документите на RKI, на 24 август, имаше студија од Оксфорд која го
кажа истото, англиска студија: вакцинираните луѓе се подеднакво заразни како и невакцинираните.
И на 25 август – посебно го забележав ова затоа што е толку изненадувачко – беше објавено истражување од Израел
кое опфати 2,5 милиони луѓе и покажа дека вакцинираните луѓе се подеднакво заразни како и невакцинираните.
Во овој поглед, сосема е неразбирливо зошто, четири месеци подоцна, RKI не се појави пред Бундестагот и не кажа дека
задолжителното вакцинирање не треба да се дозволи, бидејќи вакцинираните луѓе се подеднакво заразни, и ако сега им
дозволиме на вакцинираните луѓе да работат, а на невакцинираните не, тогаш вакцинираните луѓе ќе ги заразат сите ранливи групи.
Да, тие требаше да го кажат тоа, но никој не го направи.
Дури и за време на сослушувањето во Бундестагот стана јасно дека воопшто нема достапни податоци.
Проф. Карагианидис изјави дека никој не знае колку од пациентите со КОВИД-19 на интензивна
нега се вакцинирани, а колку се невакцинирани.
Немаше податоци за тоа. Да, така што воопшто не беше јасно дека оние кои биле вакцинирани се заштитени од тешки случаи.
Тоа секогаш само се тврдеше. Да, и Бундестагот некако го остави сето тоа настрана, навистина не обрна многу внимание на тоа.
И затоа, според мене, овој закон е неуставен од самиот почеток, бидејќи не можеше да ја постигне
својата цел, имено заштитата на ранливите групи.
Заштитата можеше да се постигне со многу поблага мерка, како редовно тестирање со брис
за да се утврди дали некој е заразен или не.
И ако некој има настинка, треба само што да се тестирал.
И можете исто така да го намалите оптоварувањето со микроби со поблага мерки, како што е дезинфекција на устата, итн.
Значи, според судијата, истиот, ако не и подобар, ефект можеше да се постигне со користење на други методи, и правото на луѓето на
физички интегритет, кое е едно од основните права што овде беше ограничено, или нивното право на слобода на занимање и слободното
вршење на нивната професија не требаше да биде ограничено.
Судијата исто така рече дека, на крајот на 2022 година, ова требало да се провери внимателно.
Всушност, требаше да се направи ова пред да стапи во сила... – тој не го кажа тоа, јас го кажувам.
Во декември 2021 година, Бундестагот го усвои овој закон – кој всушност нема никаква смисла, бидејќи студиите веќе
беа на маса шест месеци порано, или три месеци порано, студии кои покажуваат дека тоа нема никаква разлика.
Дури и СЗО напиша уште во декември 2021 година: Нема разлика помеѓу вакцинираните и невакцинираните лица.
Тие ја напуштиле разликата во однос на заразноста.
Сепак, нашиот Бундестаг во тој момент одлучи да ја направи вакцинацијата задолжителна за негувателите и вооружените сили,
иако тогаш веќе беше јасно колку се опасни овие вакцини, бидејќи во базата на податоци на Европската агенција за
лекови (ЕМА) видовме екстремно зголемување на несаканите ефекти.
И имавме екстремен пораст на смртните случаи, што всушност може да се види во сите статистики од јуни
2021 година наваму и за што нема друго објаснување.
Во тој број немаше ПЦР-позитивни смртни случаи.
Наеднаш стапките на смртност се зголемија и бројот на итни приеми во болниците се
зголеми за кардиоваскуларни и невролошки состојби.
Ви спомнавте потребата од преглед. Зарем не беше неопходно да се интервенира кога варијантата се смени од Делта во Омикрон?
Да, веќе реков тоа.
Значи, одлуката на Бундестагот беше всушност неоправдана, бидејќи немаше заштита од странски патогени, но и затоа што ефикасноста
на вакцината, која беше дизајнирана за вирусот од Вухан – на пример, против тешка болест, која барем
донекаде постоеше на почетокот – никогаш не беше таква каква што беше ветена. Но, барем беше видлива.
Тоа всушност исчезна со Омикрон. И немаше заштита ниту за другите.
Како што реков, дури и СЗО изјави дека вакцинираните луѓе се подеднакво заразни како и невакцинираните.
И промената со Омикрон беше околу јануари до февруари, и вреди да се напомене дека токму поради тоа ова
барање за вакцинација никогаш не требаше да стапи на сила.
Раководителот на Медицинската асоцијација во Јужна Африка извести дека сега имаме нова варијанта
која е заразна, навистина заразна, но не е опасна.
Всушност, гледаме прилично безопасни текови, како кај настинки и слично.
Немаме зголемување на стапките на смртност. Немаме проблеми со хоспитализација.
Во тој момент веќе немаше потреба од никакви вакцинации. Тоа вклучуваше и другите вакцинации.
Тогаш би морало да се каже: "Ах, сега сепак имаме зголемен број на смртни случаи."
Вакцинацијата можеби има врска со тоа. Престанете! Извадете ја вакцината од пазарот! Закажете го нејзиното одобрување!
Тоа е дизајнирано за сосема поинаква варијанта и нема надворешна заштита.
Но што прави нашата влада во врска со ова? Таа дозволи работите да продолжат како да не може да стави кочница.
И судијата кажа нешто многу важно: кога станува збор за ограничувања на основните права, ако државата можеше да издаде
сосема нови декрети во рок од три дена за време на фазата на карантин во 2020 година и дополнително да ги ограничи основните
права, тогаш треба да може и да ги врати основните права и да ги укине овие ограничувања во рок од
еден или два дена ако се појават нови информации.
И таму тој гледа вистински – или, барем, така го направи јасно, не го кажа токму така, но беше многу јасно низ
целата аргументација дека тој гледа вистински правен дефект во фактот што тоа не се случи.
Тоа што потоа тие a) првично го спроведоа условот за вакцинација – што се случи на 16 март – и што го
спроведоа до крај, иако веќе немаше никаква смисла.
Напротив, дури е познато дека кај вакцинираните лица постоела два до три пати поголема веројатност да се заразат со
Омикрон, бидејќи станале поподложни на други варијанти на вирусот поради намалениот имунитет и одбрана.
Интересна точка.
RKI требаше да го идентификува сето ова и да каже: има знаци на предупредување, драга влада, ве молам немојте!
Па тие ја вклучија владата во тоа. Тие ги држеа, да речеме, неинформирани за она што тие навистина знаат.
И им овозможи да одлучат за ограничување на основните права што е неуставно.
И јас многу, многу јасно гледам дека вината лежи кај RKI и кај министерот за здравство, кои беа многу добро информирани од RKI,
како и кај Институтот "Паул Ерлих" и регулаторните органи, бидејќи тие многу добро знаеја дека нема студии кои ја докажуваат
надворешната заштита што ја обезбедуваат овие вакцинации.
Тоа им беше веќе јасно во јануари 2021 година.
Тоа беше, така да се каже, изјавата на судијата дека тој, така да се каже, ги зел овие
докази и сега ги вратил во Федералниот уставен суд.
Да. Што очекувате од оваа одлука?
Бевме многу разочарани кога Федералниот уставен суд на 22 април пресуди дека ова барање за вакцинација во објектот е уставно.
Секој што малку знае за медицината и разбира дека не постои заштита за другите, ќе се запраша
зошто уставниот судија може да донесе таква одлука.
Основни права се суспендираат за да се заштитат луѓето, иако воопшто нема никаква
заштита. Ова е во спротивност со здравиот разум.
Токму тука велам дека правдата е изопачена. Ако можам само да го изразам моето лаичко мислење овде.
Затоа многу се надевам дека г-дин Харбарт ќе се врати на здраво правосудство и, пред сè,
ќе ги заштити уставните права на населението.
Која е неговата работа, на крајот на краиштата.
Тоа е негова работа,
Да. Сега, случајот е дека г-дин Харбарт особено привлече внимание затоа што се дружи со моќните луѓе на оваа земја.
Сојузниот уставен суд неодамна донесе неколку многу политички поволни пресуди.
И прашањето е, можеме ли ние како граѓани сега да направиме нешто за да влијаеме на оваа одлука на
Федералниот уставен суд? И ако да, како би изгледало тоа?
Значи, што се покажа успешно овде... – благодарам за ова прашање, бидејќи е многу важно.
Бидејќи не знаеме дали г-дин Харбарт сега ја признава својата грешка и дали отсега ќе постапува по темелно и поразумно.
Тој исто така гледа дека нема надворешна заштита. Ова е непропорционално; постојат
поблаги мерки, и тоа дури и нема посакуван ефект.
И затоа е многу важно населението да учествува во понеделните демонстрации колку што е можно повеќе.
Самоопределувањето е темата таму. Слобода, мир, самоопределување. Всушност, овие
понеделнички демонстрации се одржуваат во сите градови.
И второ, јасно се обраќајќи и до локалните членови на Бундестагот, на пример до
регионалните, и велејќи: Луѓе, што одлучивте тогаш?
Ве молиме преиспитајте ја оваа одлука! И исто така рехабилитирајте ги сите што се оштетени од неа,
особено оние што ги изгубиле своите работни места.
Некои го изгубиле својот извор на егзистенција, други го изгубиле своето здравје и се борат за признавање.
И дури и таму им се отежнува, бидејќи експертите велат дека ако нешто изгледа барем малку како да
можело да биде нешто друго, тогаш не би го препознале.
Значи, роднините мора да поминат низ вистински тест. Разговорот со пратениците е еден од моите совети.
И следната точка, третата точка, која е исто така многу важна: ако претпоставувате несакан ефект,
ве молиме пријавете го во Институтот "Паул Ерлих"!
Постои централен интернет-центар за пријавување каде што секој може да пријави сомнителни несакани ефекти од вакцинации, така
што не мора да го вознемирувате вашиот лекар, кој можеби ќе биде несклон да го стори тоа самиот поради ризикот
од одговорност, а вие самите можете да ги пријавите несаканите ефекти до Институтот "Пол Ерлих".
И така не мораш да докажеш дека е нусфект, туку само сомнежот.
Тоа значи дека ако постои временска поврзаност, дискусиите ќе се одржат во рок од три месеци.
Но ако е сериозна болест, како рак, им треба малку повеќе време.
По шест или дванаесет месеци, може исто така да се каже: "Гледам врска со вакцинацијата овде, ја претпоставувам."
Ако многу луѓе го прават ова, дури и Институтот "Пол Ерлих" нема да може да каже дека
во одреден момент не можеме да видиме ништо.
Во моментов имаме ситуација каде што се пријавуваат само еден до шест проценти од сите несакани ефекти.
И тоа, секако, дава целосно искривена слика.
И сега само замислете, г-дин Харбарт веќе се повика на RKI, и ако тој сега каже Јас се однесувам само на Институтот "Паул Ерлих" –
без разлика колку се недоволни извештаите таму, колку е недоволно управувањето таму, бидејќи само единаесет лица се
одговорни за милиони дози вакцини и милиони повреди од вакцини, а бројот на единаесет лица не е зголемен!
Тие зголемија трошење насекаде, отворија центри за вакцинација од ништо, расипаа којзнае
колку милијарди, сосема непотребно расипаа.
Но мониторингот на лекови во Германија остана на истото ниво, иако ни беше дадена високо експериментална, генетски модифицирана
и целосно неистражена генска терапија како вакцина, што претходно никогаш не сме ја имале, и каде студиите беа спроведени со сосема
различна супстанца од онаа што на крајот беше администрирана.
Многу малку луѓе го знаат тоа. Да, тоа е сосема поинаков производствен процес, кој резултира со повеќе нечистотии.
Сакам само да кажам дека, за да се спречи г-дин Харбарт да се потпре на Институтот "Паул Ерлих" – бидејќи таму не е
пријавено ништо, таму нема ништо – важно е секој што ќе претпостави несакан ефект од вакцината да го пријави таму.
Ова може да се направи електронски. Сепак, можете да го направите и на хартија и да го испратите таму.
Постојат формулари што можете да ги преземете.
Ако не можете сами да го направите ова, сигурно можете да побарате од пријател или од вашиот син или ќерка да ги направат
техничките аранжмани, бидејќи има толку многу несакани ефекти.
Тоа се сите психолошки несакани ефекти, како што се исцрпеност или когнитивно оштетување, губење на меморијата.
Луѓето потоа ја губат мотивацијата, стануваат депресивни и повеќе не се осмелуваат да
излезат надвор, или мислат дека тоа е само старост.
Но толку често се случува дека деменцијата од вакцинација, распаѓањето од вакцинација, болеста од вакцинација... – или
честите инфекции или емболии, тромбози, сите срцеви заболувања, автоимуни болести, ракови, сето тоа може да биде поврзано.
Мислам, често се вели дека оваа вакцинација може да предизвика вистински, да речеме, поплава од разни синдроми.
И исто толку апсурдно е што Институтот "Пол Ерлих", на пример, изјавил дека не може да идентификува синдром
на вакцина, бидејќи тоа не е униформна клиничка слика.
Така апсурден е нашиот систем за мониторинг на дрога. Го кажав тоа со доза цинично презирство.
Точно така, повеќе немам почит кон тоа.
Ова го прави уште поважно граѓаните самите да преземат мерки и да ги внесат овие записи.
Силно препорачуваме да ги внесете податоците што ги давате и на веб-страницата Vetopedia.org.
Ова е портал независен од владата и индустријата, кој обезбедува резервна копија во случај Институтот "Пол
Ерлих" повторно да тврди дека податоците се недоволни.
Да, ако не сте добиле одговор во рок од четири недели.
Значи, кога ќе поднесете ваков барање, треба да добиете писмо во рок од три, четири, пет или шест недели.
Бевме известени за штетата и ќе ви се јавиме во некој момент.
Значи, за такво почетно известување, дури и Институтот "Паул Ерлих" со своите единаесет
луѓе веќе не стигнува ни да го направи тоа.
Затоа треба да го документирате, како што рековте, за да имате доказ сами.
И што е исто така многу важно, а што можеби не го знаат многу луѓе кои претрпеле оштетување од вакцина, е дека ако сте биле
вакцинирани во 2021 година и потоа нешто се случило: подложност на инфекции, херпес зостер или автоимуна болест, или
ненадејна болка во зглобовите, мигрени што претходно не сте ги имале, или ако сте изгубиле дете, на пример.
Многу малку се зборува за ова, но нарушувањето на плодноста што го предизвикува може да застари до
крајот на 2024 година ако се случило во 2021 година.
Значи, ако симптомот се појави во 2021 година, тогаш сега, бидејќи сме веќе длабоко во годината, потребно
е да се ангажира адвокат за да се поднесе тужба таму.
Затоа не пишувајте само убаво писмо, тужбата мора да се поднесе пред 31 декември 2024 година.
И потоа се надеваме дека осигурителите за правни трошоци исто така ќе обезбедат поддршка.
Да, многу ви благодарам за таа проценка. Многумина во моментов поведуваат правни постапки.
Проф. Бхакди препорача и лекарите кои вакцинираат да бидат повикани на одговорност, бидејќи ја
прекршиле својата должност да обезбедат информации.
Ралф Лудвиг поднел 600 кривични пријави против одговорните за кризата со коронавирусот, за да може да се преиспитаат нивните
одлуки. Верувам дека овие сомнителни случаи, кои сè уште се прелиминарни, исто така ќе помогнат да се изврши одреден
притисок врз одговорните да го почитуваат важечкиот закон.
Со тоа завршуваат денешните постапки. Ви благодариме многу за вашата проценка на овој судски случај и се
надеваме дека правдата ќе продолжи да триумфира таму.
Многу ви благодарам.