Noong 3 Setyembre 2024, unang nagpasiya ang hukuman na maaaring labag sa konstitusyon ang kinakailangang
pagbabakuna sa pasilidad noong pandemya ng coronavirus.
Isang nursing assistant mula sa Lower Saxony ang nagsampa ng demanda laban sa ipinataw na
pagbabawal sa pagtatrabaho ng distrito ng Osnabrück.
Ang may-kakayahang administratibong hukuman ay pansamantalang nagpababa ng mga legal na paglilitis at ipinasa
ang usapin sa Pederal na Konstitusyonal na Hukuman. Iniulat ito ng Kla.TV (www.kla.tv/30401).
Ngayon ay kasama natin si Dr. Sonja Reitz bilang ating panauhin. Nandoon ka sa pagdinig sa Osnabrück Administrative Court.
Maligayang pagdating! Ikinagagalak naming makausap kayo ngayon tungkol sa saklaw at kahalagahan ng kasong ito sa hukuman.
Ngunit bago tayo pumasok sa paksa, pakilagay muli nang maikli ang iyong pagpapakilala para sa mga manonood.
Oo, ako si Sonja Reitz. Isa akong doktor sa pangkalahatang medisina, psychotherapy, at naturopathy.
At ako ang managing director at tagapagsalita ng Hippocratic Oath Medical Association.
Ito ay isang medikal na samahan na naglalayong maibalik ang etika sa medisina, dahil nakikita natin na sa maraming pagkakataon ay
nangingibabaw na ang lobi at mga interes sa pananalapi, at madalas na nagdurusa ang mga pasyente dahil dito, o hindi
bababa sa kinakailangan nilang tiisin ang mga kahihinatnan.
Kaya mahalaga sa amin na maging mas makatao at mas ligtas muli ang medisina.
Oo, isang wastong alalahanin iyon. Nandoon ka sa pagdinig na ito sa hukuman.
Ano ang naranasan mo roon, at ano ang naging espesyal sa kasong ito sa hukuman?
Oo, salamat sa pagtalakay sa paksang ito, dahil sa tingin ko ay napakahalaga na lubos na maunawaan ang buong kahalagahan nito.
Dahil ito ay kaso sa korte, inilabas ang isang utos na pagbabawal laban sa isang nursing assistant dahil hindi siya nabakunahan.
Ito ay inihayag noong Nobyembre 2022, at ang sapilitang pagbabakuna sa sektor ng pangangalagang
pangkalusugan ay nagwakas sa katapusan ng 2022.
At ngayon, sa mga hatol nitong mga nakaraang buwan at taon, palagi nang malinaw na napagpasyahan: oo, iyon
ang batas at hindi ito nasunod, kaya't tama na magpataw ng mga parusa at mga utos na nagbabawal.
At ngayon ay inilabas na sa publiko ang mga file ng RKI, na nagpapakita na sa maraming pagkakataon ay hindi kumilos nang
siyentipiko ang RKI, kundi ayon sa mga tagubiling pampulitika.
Pagkatapos, siyempre, biglang naging malinaw na ang pinakamataas na hukuman, ibig sabihin ang Hukuman Konstitusyonal, sa
kanilang hatol – umaasa lamang sila sa RKI, na nangangahulugang umaasa sila sa isang nakadepende na awtoridad at hindi sa agham.
At nangangahulugan iyon na ang lahat ng nangyari hanggang ngayon kaugnay ng mga proseso para sa sapilitang
pagbabakuna sa mga institusyon ay kailangang muling suriin.
Ang isa pang halimbawa ay ang paglilitis sa mga sundalo, na ang ilan ay nagbunga ng tunay na kakila-kilabot na mga hatol.
At ngayon, bumalik tayo sa Osnabrück.
Doon, nakita ng hukom ito nang eksakto at sinabi na nakahanda na sa mesa ang mga RKI file.
Hindi na natin maaaring tumingin sa ibang direksyon at itago ang ulo sa buhangin ngayon;
kailangan nating mangalap ng malinaw na ebidensya.
Isang independiyenteng awtoridad ba ang RKI o kumilos ba ito ayon sa mga tagubilin?
At kinumpirma ni Propesor Schaade, na tinanong sa bangko ng mga saksi – tumagal nang mahigit dalawang oras ang
pagtatanong – na isinagawa ang mga aksyon ayon sa mga tagubilin.
Pagkatapos ay gumawa siya ng isa pang patibong at tinawag itong antas ng pamamahala nang
hindi na umaayon sa agham ang mga pangyayari.
Ngunit malinaw na malinaw na, sa mahigpit na pakikipag-ugnayan sa Pederal na Kagawaran ng
Kalusugan, isinagawa ang aksyon ayon sa mga tagubilin.
Ito ang nag-udyok sa hukom na ipasyang pansamantalang ipatigil ang mga pagdinig at na ang tanong kung legal bang ipataw ang
kinakailangang pagbabakuna sa simula pa lamang, o sa kasong ito, kung dapat pa rin itong ipatupad sa Nobyembre
2022, ay dapat ibalik sa Pederal na Hukuman ng Konstitusyon.
Kaya't tunay na bago, gaya ng sinasabi, na may isang taong kumukuha ng ebidensya.
At ginawa niya ito nang napakatumpak at mahusay.
At iyon ay… iyon ay isang sinag ng pag-asa para sa akin na muling mangingibabaw ang katarungan sa mga hukuman, sa
halip na ang opinyong pampulitika ng nakararami o ang opinyong pampulitika na kinakatawan ng pamahalaan.
Kung ito man ay nananatiling opinyon ng nakararami o hindi, iyon ang eksaktong tanong.
Sa anumang kaso, sa nakalipas na ilang buwan, tiyak na nabuo ang impresyon na ang mga hukuman, sa halip na mangalap ng ebidensya,
ay talagang sumusunod lamang sa mga batas na ito, kahit na malinaw—malinaw at tiyak—na salungat ito sa katotohanan.
Lahat ng mga pagbabawal sa pagpasok sa mga lugar at iba pa, ang mga pagbabawal sa trabaho, at ang hindi
marangal na pagpapaluwal ng mga sundalo, ay malalaking paglabag sa mga pangunahing karapatan.
May nasabi ba tungkol doon? Isang hindi pangkaraniwang proseso iyon, na hindi pa kailanman nakita sa Alemanya.
Pinamunuan at isinagawa ng Pangulo ng Hukuman ang paglilitis sa Osnabrück.
At siya mismo ay isang napakabatid na eksperto sa teorya ng mga pangunahing karapatan, ibig sabihin, ang legal na
dogma hinggil sa paksa ng mga pangunahing karapatan, at pinag-aralan niya ito nang napaka-masinsinan.
Sinabi niya na kapag sinususpinde ang mga pangunahing karapatan – ang mga pangunahing karapatan ay mga karapatang taglay ng bawat
isa sa atin, at binibigyan lang natin ang estado ng kapangyarihang kumilos sa ganitong paraan o sa ganoong
paraan, ngunit dapat garantisado ang mga pangunahing karapatan.
At maaari lamang pansamantalang isuspinde o limitahan ng estado ang mga pangunahing karapatan kung
mayroon itong napakahusay na mga dahilan para gawin ito.
At kailangan din niyang masusing suriin ang mga mabubuting dahilan na ito upang makita kung talagang umiiral ang mga ito.
At nangyari ba iyon?
Kailangan niyang tanungin ang sarili: Talaga bang makakamit ko ang layunin ko sa
pamamagitan ng pagsuspinde ng mga pangunahing karapatan?
Kaya ba ito ay angkop at makatwiran? Isa pang tanong: mayroon bang mas hindi mabibigat na hakbang?
Oo, at dito niya eksaktong napatunayan na, halimbawa, ang bakunang ito ay hindi nagbigay ng anumang proteksyon laban sa
impeksyon mula sa ibang tao at na ang isang karaniwang throat swab test ay mas maaasahang paraan
para matukoy kung nakakahawa ang isang tao o hindi.
Ang kinakailangang pagbabakuna sa pasilidad sa sektor ng pangangalagang pangkalusugan ay ipinakilala upang protektahan ang
mga grupong mahina, gaya ng matatandang may mahinang sistema ng immune o kung ano pa man,
upang walang magdadala ng impeksyon sa pasilidad.
Ngunit kung ang mga nabakunahan ay kasing nakakahawa ng mga hindi nabakunahan, gaya ng napatunayan
na ng ilang pag-aaral noong Hulyo 21 at Agosto...
Kaya noong Hulyo, ito ay ang CDC, na katumbas ng RKI sa Amerika, ang nagpasiya nito, at iyon ay noong ika-30 ng Hulyo.
At tiyak na ito ay karaniwang kaalaman, dahil malawakang naiulat ito sa New York Times.
At noong Agosto, gaya ng nakasaad din sa mga tala ng RKI, noong ika-24 ng Agosto, may isang pag-aaral mula sa Oxford na
nagsabi ng pareho, isang Ingles na pag-aaral: ang mga nabakunahan ay kasing nakakahawa ng mga hindi nabakunahan.
At noong ika-25 ng Agosto – sinigurado kong itala ito dahil nakakabigla – inilathala sa Israel ang isang pag-aaral na
kinasasangkutan ng 2.5 milyong tao, na nagpapakita na ang mga nabakunahan ay kasing nakakahawa rin ng mga hindi nabakunahan.
Sa ganitong konteksto, lubos na hindi maintindihan kung bakit, makalipas ang apat na buwan, hindi lumitaw ang RKI sa Bundestag
upang sabihin na hindi dapat payagan ang sapilitang pagbabakuna dahil ang mga nabakunahan ay kasing nakakahawa rin, at kung
papayagan na natin ngayon ang mga nabakunahan na magtrabaho ngunit hindi ang mga hindi nabakunahan, makakahawa ang
mga nabakunahan sa lahat ng mga grupong mahihinang pangkat.
Oo, dapat sana sinabi nila iyon, pero walang sinuman ang nagsabi.
Naging malinaw pa nga sa pagdinig sa Bundestag na walang anumang datos na magagamit.
Sinabi ni Prof. Karagiannidis na walang nakakaalam kung ilan sa mga pasyenteng may COVID-19 sa mga
intensive care unit ang nabakunahan at kung ilan ang hindi.
Walang datos tungkol diyan. Oo, kaya hindi talaga malinaw na protektado ang mga nabakunahan laban sa malulubhang kaso.
Palagi lang itong ipinagpapalagay. Oo, at sa isang paraan ay itinabi iyon ng Bundestag at hindi talaga ito pinansin.
At iyon ang dahilan kung bakit, sa aking pananaw, ang batas na ito ay labag sa konstitusyon mula pa sa
simula, dahil hindi nito naabot ang layunin nito, na ang pagprotekta sa mga grupong mahina.
Maaaring nakamit ang proteksyon sa pamamagitan ng mas banayad na paraan, tulad ng regular na pagsusuri gamit ang
swab upang matukoy kung nakakahawa ang isang tao o hindi.
At kung may sipon ang isang tao, dapat ay kakakuha lang nila ng test.
At maaari mo ring bawasan ang dami ng mikrobyo sa pamamagitan ng mas banayad na mga
hakbang, tulad ng pagdidisimpekta ng bibig, atbp.
Kaya, ayon sa hukom, ang parehong, kung hindi man mas mahusay, na epekto ay maaaring makamit sa paggamit ng ibang mga pamamaraan,
at hindi dapat ikinulong ang karapatan ng mga tao sa pisikal na integridad, na isa sa mga pangunahing karapatang
nilimitahan dito, o ang kanilang karapatan sa kalayaan sa hanapbuhay at malayang pagsasagawa ng kanilang propesyon.
Sinabi rin ng hukom na, sa katapusan ng 2022, dapat sana itong masusing sinuri.
Dapat sana ay nagawa na ito bago ito ipinatupad... – hindi niya iyon sinabi, ako ang nagsasabi.
Noong Disyembre 2021, ipinasa ng Bundestag ang batas na ito – na sa totoo lang ay walang saysay, dahil ang mga pag-aaral
ay nasa mesa na nang anim na buwan o tatlong buwan bago iyon, mga pag-aaral na nagpapakita na walang pinagkaiba.
Kahit ang WHO ay nagsulat pa noong Disyembre 2021: Walang pinagkaiba sa pagitan ng mga
nabakunahan at hindi nabakunahan na indibidwal.
Iniwan nila ang pagkakaiba pagdating sa pagkalat.
Gayunpaman, nagpasya ang aming Bundestag sa puntong ito na gawing sapilitan ang pagbabakuna para sa mga tagapag-alaga at sa
sandatahang lakas, kahit na malinaw na noon pa kung gaano kalala ang panganib ng mga bakunang ito, dahil nakita
namin ang matinding pagtaas ng mga side effect sa database ng European Medicines Agency (EMA).
At nagkaroon tayo ng matinding pagtaas ng mga pagkamatay, na makikita nga sa lahat ng estadistika mula
Hunyo 2021 pataas at para dito ay walang ibang paliwanag.
Walang namatay na positibo sa PCR sa bilang na iyon.
Biglang tumaas ang antas ng pagkamatay at dumami ang mga pasyenteng na-admit sa ospital dahil sa mga
kondisyon sa puso at mga suliraning neurological.
Binanggit mo ang pangangailangan para sa pagsusuri. Hindi ba kinakailangan sanang manghimasok nang
nagbago ang variant mula Delta patungong Omicron?
Oo, sinabi ko na iyon.
Kaya ang desisyon ng Bundestag ay talagang hindi makatarungan, dahil walang proteksyon laban sa mga dayuhang mikrobyo, at dahil
rin hindi kailanman naging gaya ng ipinangako ang bisa ng bakuna na idinisenyo para sa Wuhan virus – halimbawa, sa
pag-iwas sa malubhang karamdaman na kahit papaano'y naroroon noong simula. Ngunit kahit papaano'y nakikita naman ito.
Talagang nawala iyon nang dumating ang Omikron. At wala ring proteksyon para sa iba.
Tulad ng sinabi ko, kahit ang WHO ay nagsabi na ang mga nabakunahan ay kasing nakakahawa ng mga hindi nabakunahan.
At ang pagbabago ng Omicron ay naganap bandang Enero hanggang Pebrero, at kapansin-pansin na ito ang
dahilan kung bakit hindi sana dapat ipinatupad ang utos na ito sa pagbabakuna mula pa sa simula.
Iniulat ng pinuno ng Asosasyon Medikal sa Timog Aprika na mayroon na tayong bagong variant dito na
nakakahawa, talagang nakakahawa, ngunit hindi ito mapanganib.
Talagang nakikita natin ang mga medyo walang-hazard na kurso, gaya ng sa sipon, atbp.
Wala tayong pagtaas sa antas ng kamatayan. Wala tayong problema sa pag-ospital.
Sa sandaling iyon, hindi na kinakailangan ang anumang pagbabakuna. Kasama na rito ang iba pang mga pagbabakuna.
Pagkatapos ay kinakailangan nang sabihin: "Ah, ngayon ay mayroon na tayong nadagdagang
bilang ng mga kamatayan pagkatapos ng lahat."
Maaaring may kaugnayan dito ang pagbabakuna. Tigil! Alisin ang pagbabakuna sa merkado! I-suspinde ang pahintulot nito!
Idinisenyo ito para sa isang ganap na ibang bersyon at walang panlabas na proteksyon.
Ngunit ano ang ginagawa ng ating pamahalaan tungkol dito? Pinayagan nitong magpatuloy ang
mga bagay na parang hindi nito kayang pigilin.
At sinabi ng hukom ang isang napakahalagang bagay: pagdating sa mga paghihigpit sa mga pangunahing karapatan, kung ang estado ay
nagawang maglabas ng ganap na bagong kautusan sa loob ng tatlong araw noong yugto ng lockdown noong 2020 at higit pang higpitan
ang mga pangunahing karapatan, dapat din nitong maibalik ang mga pangunahing karapatan at alisin ang mga paghihigpit na ito sa loob
ng isa o dalawang araw kung may lumitaw na bagong impormasyon.
At doon niya nakita ang isang tunay – o ipinahiwatig niya iyon; hindi niya sinabi nang ganoon, ngunit malinaw sa
buong argumento na nakikita niya ang isang tunay na legal na depekto sa katotohanang hindi ito nangyari.
Na ipinatupad nila noon a) ang kinakailangang pagbabakuna sa simula pa lang – na naganap noong ika-16 ng Marso – at itinuloy
nila ito hanggang sa katapusan, kahit na wala na itong saysay.
Sa kabaligtaran, kilala pa nga na ang mga nabakunahan ay dalawang hanggang tatlong beses na mas malamang na magkaroon ng Omicron
dahil sila ay naging mas madaling kapitan sa ibang mga variant ng virus dahil sa kanilang nabawasang imunidad at depensa.
Kawili-wiling punto.
Dapat sana ay natukoy na ng RKI ang lahat ng ito at sinabi: may mga babala, mahal na pamahalaan, pakiusap huwag!
Kaya pinayagan nilang makialam ang gobyerno rito. Pinanatili silang, sabihin nating, hindi alam ang aktwal nilang nalalaman.
At pinayagan silang magpasya sa isang paghihigpit sa mga pangunahing karapatan na labag sa konstitusyon.
At dito ay kitang-kita ko ang pananagutan ng RKI at ng Ministro ng Kalusugan, na lubos na naimpormahan ng RKI, pati na rin ng
Paul Ehrlich Institute at ng mga awtoridad sa regulasyon, dahil alam nilang mabuti na walang pag-aaral na nagpapatunay
sa panlabas na proteksyon na ibinibigay ng mga bakunang ito.
Malinaw na iyon sa kanila noong Enero 2021.
Iyon ay, sa madaling salita, ang pahayag ng hukom na siya ay, sa madaling salita, kumuha ng ebidensiyang ito, at ngayon
ay ibinalik na niya ito sa Pederal na Hukuman ng Konstitusyon.
Oo. Ano ang inaasahan mo sa desisyong ito?
Lubos kaming nabigo nang magpasya ang Pederal na Konstitusyonal na Hukuman noong ika-22 ng Abril na konstitusyonal
ang kinakailangang pagbabakuna na nakabatay sa pasilidad.
Sinumang may kaunting kaalaman sa medisina at nauunawaan na walang tinatawag na proteksyon para sa iba ay magtatanong kung
bakit nagawa ng hukom sa konstitusyon ang ganitong desisyon.
Upang protektahan ang mga tao, kahit na walang anumang proteksyon, ipinapawalang-bisa ang mga pangunahing
karapatan. Ito ay salungat sa karaniwang pang-unawa.
Diyan ko masasabi na baluktot ang katarungan. Kung maaari lang, nais kong ipahayag ang aking opinyong hindi eksperto dito.
Kaya lubos kong inaasahan na babalik si G. Harbarth sa matibay na jurisprudensiya at, higit sa lahat,
poprotektahan ang mga karapatang konstitusyonal ng populasyon.
Na iyon nga ang kanyang trabaho, sa huli.
Iyon ang kanyang trabaho,
Oo. Ngayon, ang totoo ay si G. Harbarth, lalo na, ang nakakuha ng pansin dahil nakikisalamuha
siya sa mga makapangyarihang tao ng bansang ito.
Kamakailan lamang ay naglabas ang Pederal na Konstitusyonal na Hukuman ng mga hatol na napakagandang pampulitika.
At ang tanong ay, maaari ba tayong mga mamamayan na gumawa ng anumang hakbang ngayon upang maimpluwensyahan ang
desisyong ito ng Pederal na Hukuman ng Konstitusyon? At kung gayon, ano kaya ang magiging hitsura nito?
Kaya, ano ang napatunayang matagumpay dito... – salamat sa tanong na ito, dahil napakahalaga nito.
Dahil hindi natin alam kung kinikilala na ngayon ni G. Harbarth ang kanyang pagkakamali at gagawin na niya nang
mas masinsinan at makatwiran ang mga bagay mula ngayon.
Nakikita rin niya na walang proteksyon para sa mga ikatlong partido. Hindi ito makatwiran; may mga mas hindi mabigat na
hakbang, at hindi naman nito nakakamit ang nais na epekto.
At iyon ang dahilan kung bakit napakahalaga na lumahok ang populasyon sa mga demonstrasyon tuwing Lunes hangga't maaari.
Ang sariling pagpapasya ang tema doon. Kalayaan, kapayapaan, sariling pagpapasya. Sa katunayan,
may mga demonstrasyong Lunes sa lahat ng lungsod.
At pangalawa, malinaw ding tinutukoy ang mga lokal na miyembro ng Bundestag, gaya ng mga rehiyonal, at
sinasabi: Mga kaibigan, ano ang inyong napagpasyahan noon?
Mangyaring isaalang-alang muli ang desisyong ito! At isaayos din ang kalagayan ng lahat ng
napinsala nito, lalo na ng mga nawalan ng trabaho.
May iba na nawalan ng kabuhayan, may iba naman na nawalan ng kalusugan at nakikipaglaban para makilala.
At kahit doon, pinapahirapan sila ng mga eksperto na nagsasabing kung ang isang bagay ay mukhang kahit
bahagyang maaaring ibang bagay, hindi na natin ito makikilala.
Kaya may pagsubok na kailangang pagdaanan ng mga kamag-anak. Isa sa mga payo ko ay makipag-usap sa mga miyembro ng Bundestag.
At ang susunod na punto, ang ikatlong punto, na napakahalaga rin: kung pinaghihinalaan mong may epekto sa
gilid, mangyaring iulat ito sa Paul Ehrlich Institute!
May isang sentral na sentro ng pag-uulat sa internet kung saan maaaring iulat ng sinuman ang pinaghihinalaang mga side effect ng
pagbabakuna, kaya hindi mo na kailangang istorbuhin ang iyong doktor, na maaaring nag-aatubili na gawin ito dahil sa
panganib ng pananagutan, ngunit maaari mong iulat nang direkta sa Paul Ehrlich Institute ang mga side effect.
Kaya hindi mo kailangang patunayan na ito ay isang side effect, kundi ang hinala.
Ibig sabihin, kung may kaugnayang panahong, magaganap ang mga talakayan sa loob ng tatlong buwan.
Ngunit kung ito ay isang malubhang karamdaman, tulad ng kanser, kailangan nila ng kaunting mas mahabang panahon.
Pagkalipas ng anim o labindalawang buwan, maaari ring sabihin, nakikita ko ang koneksyon sa pagbabakuna dito, hinihinala ko ito.
Kung maraming tao ang gagawin ito, kahit ang Paul Ehrlich Institute ay hindi na makakapagsabi na wala na tayong nakikita.
Sa kasalukuyan, isa hanggang anim na porsyento lamang ng lahat ng mga side effect ang nai-uulat.
At iyon, siyempre, ay nagbibigay ng ganap na baluktot na larawan.
At ngayon isipin na tinukoy na ni G. Harbarth ang RKI nang sabihin niya Tinutukoy ko lamang ang Paul Ehrlich Institute –
kahit gaano pa kakulangan ang mga ulat doon, gaano pa kakulangan ang pamamahala doon, dahil labing-isang tao lamang ang responsable
sa milyun-milyong dosis ng bakuna at milyun-milyong pinsala mula sa bakuna, at hindi nadagdagan ang bilang ng labing-isang tao!
Pinataas nila ang paggasta sa lahat ng dako, nagtayo ng mga sentro ng pagbabakuna mula sa wala, sinayang kung
ilang bilyon, lubos na hindi kinakailangang sinayang.
Ngunit ang pagmamanman sa gamot sa Alemanya ay nanatili sa parehong antas, kahit na binigyan tayo ng isang lubhang
eksperimento, henetikong binago, at ganap na hindi pa nasasaliksik na gene therapy bilang bakuna, na hindi pa natin
naranasan dati, at kung saan ang mga pag-aaral ay isinagawa gamit ang isang ganap na
ibang substansiya kaysa sa sa huli ay ibinigay.
Iilan lamang ang nakakaalam niyan. Oo, ito ay isang ganap na ibang proseso ng
pagmamanupaktura, na nagreresulta sa mas maraming impuridad.
Kaya gusto ko lang sabihin na, upang hindi na aasahan ni G. Harbarth ang Paul Ehrlich Institute – dahil wala pang
naiulat doon, wala talagang nariyan – mahalaga na ang sinumang naghihinala ng side effect mula sa bakuna ay mag-ulat nito roon.
Maaari itong gawin nang elektronikong paraan. Gayunpaman, maaari mo rin itong gawin sa papel at ipadala roon.
May mga form na maaari mong i-download.
Kung hindi mo ito magagawa nang mag-isa, maaari kang humingi ng tulong sa isang kaibigan o sa iyong anak na
lalaki o babae upang maging teknikal na posible ito, dahil napakaraming mga side effect.
Lahat ito ay mga sikolohikal na side effect, tulad ng pagkapagod o paghina ng pag-iisip, pagkawala ng alaala.
Nawawalan ng sigla ang mga tao, nagiging depresyon at hindi na nangahas lumabas, o iniisip na katandaan na lang ito.
Ngunit madalas na nangyayari na ang demensya mula sa pagbabakuna, pagkasira dahil sa pagbabakuna, sakit mula sa pagbabakuna… o ang
madalas na impeksyon o embolismo, trombosis, lahat ng sakit sa puso, mga autoimmune na sakit,
kanser, lahat ng iyon ay maaaring may kaugnayan.
Ibig kong sabihin, madalas nang sinasabi na ang bakunang ito ay maaaring magdulot ng tunay na,
sabihin nating, pagbaha ng iba't ibang sindroma.
At kasing-absurdo rin na ang Paul Ehrlich Institute, halimbawa, ay nagsabi na hindi nila matukoy ang sindrom ng bakuna
dahil hindi ito isang pantay-pantay na klinikal na larawan.
Ganito kabalintunaan ang ating sistema ng pagmamanman sa droga. Sinabi ko iyon nang may bahid ng mapanglait na paghamak.
Tama, wala na akong respeto para diyan.
Dahil dito, lalong mahalaga para sa mga mamamayan mismo na kumilos at gawin ang mga pagtatala na ito.
Lubos naming inirerekomenda na ilagay mo rin ang datos na ibinibigay mo sa website ng Vetopedia.org.
Ito ay isang portal na independiyente sa pamahalaan at industriya, na nagbibigay ng backup sakaling muling
igigiit ng Paul Ehrlich Institute na hindi sapat ang datos.
Oo, kung hindi ka nakatanggap ng tugon sa loob ng apat na linggo.
Kaya kapag nagsumite ka ng ganitong paghahabol, dapat kang makatanggap ng liham sa
loob ng tatlo, apat, lima o anim na linggo.
Naabisuhan na kami tungkol sa pinsala at babalikan ka namin sa isang punto.
Kaya, ang paunang abiso na ganoon, at ang Paul Ehrlich Institute na may labing-isang tao ay hindi na nga nakakapag-gawa niyon.
Kaya dapat mo itong idokumento, gaya ng sinabi mo, para mayroon kang sariling patunay.
At ang isa pang napakahalaga, na marahil ay hindi alam ng maraming tao na nakaranas ng pinsala mula sa bakuna, ay kung ikaw
ay nabakunahan noong 2021 at pagkatapos ay may nangyaring: pagiging madaling mahawa, herpes zoster o isang autoimmune na
sakit, o biglaang pananakit ng kasu-kasuan, mga migraine na hindi mo dati naranasan, o kung nawala ka ng anak, halimbawa.
Kakaunti lamang ang nababanggit tungkol dito, ngunit ang karamdaman sa pagkamayabong na dulot nito ay maaaring hindi na
matuloy sa pagtatapos ng 2024 kung naganap ito noong 2021.
Kaya kung naganap ang sintomas noong 2021, ngayon na malalim na tayo sa taon, kinakailangan nang
kumuha ng abogado upang maghain ng paghahabol doon.
Kaya huwag ka lang magsulat ng magandang liham; kailangang isampa ang demanda bago ang 31 Disyembre 2024.
At pagkatapos ay umaasa kami na magbibigay din ng suporta ang mga insurer ng gastusin sa paglilitis.
Oo, maraming salamat sa pagtatasa na iyon. Marami ang kasalukuyang nagsasampa ng kaso.
Inirekomenda ni Prof. Bhakdi na panagutin din ang mga doktor na nagpabakuna dahil nilabag nila
ang kanilang tungkulin na magbigay ng impormasyon.
Si Ralf Ludwig ay nagsampa ng 600 kasong kriminal laban sa mga responsable sa krisis ng coronavirus, upang masuri ang kanilang
mga desisyon. Naniniwala ako na ang mga pinaghihinalaang kasong ito, na nasa paunang yugto pa lamang, ay
makakatulong din na magdulot ng sapat na presyon sa mga responsable upang sumunod sa umiiral na batas.
Nagtatapos na ang mga pagdinig ngayong araw. Maraming salamat sa inyong pagsusuri sa kasong ito sa hukuman, at
umaasa kami na magpapatuloy ang tagumpay ng katarungan doon.
Maraming salamat.