انجمن ناشران رسانه‌ای سوئیس امسال دویست و پنجاه و پنجمین سالگرد خود را جشن می‌گیرد.
این بیش از ۱۰۰ شرکت رسانه‌ای خصوصی را گرد هم می‌آورد. گروه‌های رسانه‌ای پیشرو نیز از جمله اعضای آن هستند.
این انجمن وظیفه رسانه‌های سوئیسی را این‌گونه توصیف می‌کند: «رسانه‌های مستقل برای یک دموکراسی مستقیم مانند سوئیس ضروری‌اند.»
رسانه‌های خصوصی سوئیس به‌طور انتقادی و مستقل درباره سیاست، اقتصاد و جامعه گزارش می‌دهند.
اصول این انجمن امیدوارکننده به نظر می‌رسند. اما تا چه حد با موفقیت اجرا خواهند شد؟
وضعیت واقعی تنوع رسانه‌ای و استقلال شرکت‌های رسانه‌ای سوئیس چگونه است؟
مغالطه: تنوع رسانه‌ای در سوئیس
تحلیلی از بازار مطبوعات نشان می‌دهد که در سوئیس گزینه‌های متنوع و گسترده‌ای از عناوین روزنامه‌ها وجود دارد.
با این حال، این‌ها تقریباً همیشه متعلق به یکی از چهار بازیگر اصلی بازار هستند. یکی از آن‌ها
گروه TX است که قبلاً با نام تمیدیا شناخته می‌شد.
این مالک روزنامه‌های تگس‌آنزایگر، ۲۰ مینوتن، در لاندبوته، بازلر تسایتونگ، برنر تسایتونگ و
سونتگس‌تسایتونگ است، تنها برای نام بردن چند نمونه.
در سال ۲۰۲۰، این گروه ۴۶٪ از کل تیراژ در سوئیس آلمانی‌زبان و تا ۶۹٪ در سوئیس فرانسوی‌زبان را در اختیار داشت.
تمرکز بازار مالکان روزنامه‌ها در سوئیس یکی از بالاترین‌ها در اروپا است، همان‌طور که
مطالعه‌ای از دانشگاه آکسفورد در سال ۲۰۱۶ نشان داد.
سوئیس تقریباً در سطحی برابر با کشورهایی مانند آفریقای جنوبی، ترکیه و روسیه قرار گرفت.
تصویر مشابهی نه تنها در بازار مطبوعات، بلکه در سراسر چشم‌انداز رسانه‌ای پدیدار می‌شود. تنها پنج بازیگر اصلی بر بازار تسلط دارند.
آنها تأثیر قابل‌توجهی بر انتشار اطلاعات و شکل‌گیری افکار عمومی در کشور دارند.
این پنج گروه رسانه‌ای با هم، حدود ۷۰ درصد از کل بازار رسانه را کنترل می‌کنند که
نشان‌دهنده تمرکز قابل‌توجهی از قدرت رسانه‌ای است.
مغالطه: استقلال رسانه‌های سوئیسی
منتقدان سال‌هاست هشدار می‌دهند که تعداد زیادی از رسانه‌های سوئیسی به شبکه فراآتلانتیک متصل هستند.
همان‌طور که این اینفوگرافیک از Swiss Policy Research نشان می‌دهد، پیوندهایی به اتلانتیک-برکه آلمان، کنفرانس
بیلدربرگ و ناتو وجود دارد، که تنها چند نمونه از آن‌ها هستند.
همچنین مشخص است که افرادی که در مناصب مسئولیتی در رسانه‌های سوئیس قرار دارند، توسط سازمان‌های غیردولتی
بین‌المللی به‌عنوان مدیران جوان و تازه‌کار آموزش می‌بینند.
برای مثال، فلیکس آر. گراف، مدیرعامل گروه رسانه‌ای NZZ، و راجر دووک، مدیرکل سابق SRG، هر دو از «رهبران جوان جهانی»
مجمع جهانی اقتصاد داووس هستند که به اختصار WEF نامیده می‌شود.
مجری شناخته‌شده SRF، آرتور هونگر، و خبرنگاران NZZ، نیکلاوس نوسپلیگر و ماری-آستریس
لانگر، «رهبران جوان» بنیاد سوئیس-آمریکا هستند.
شایان ذکر است که خبرگزاری سوئیس کی‌استون-اس‌دی‌ای در اوایل سال ۲۰۲۰، سرویس خارجی آلمانی خود را به طور کامل به
خبرگزاری آلمانی دی‌پی‌ای واگذار کرد که این خبرگزاری نیز به نوبه خود با خبرگزاری آسوشیتدپرس آمریکا همکاری می‌کند.
خلاصه اینکه می‌توان گفت که اکثریت رسانه‌های سوئیسی در شبکه‌های بین‌المللی ادغام شده‌اند.
Kla.TV پیش‌تر بارها گزارش داده است که این وابستگی‌های متقابل تأثیر منفی بر گزارشگری مستقل دارند.
در میان سایر موارد، تأثیر جهانی اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا بر تمامی خبرگزاری‌های پیشرو در سراسر جهان برجسته شد.
۱۲۳۴۳۲۱ در مقاله‌ای اخیر، پلتفرم روزنامه‌نگاری تحقیقی «انکات-نیوز» هشدار می‌دهد که پیوندهای رسانه‌های سوئیسی با
شبکه‌های بین‌المللی می‌تواند به گزارش‌های جانبدارانه منجر شود.
این می‌تواند منجر به سرکوب شدن نظرات انتقادی و مخالف در کشور شود.
گزارش‌دهی در طول همه‌گیری کووید نمونه‌ای بارز از این بود.
به‌جای گزارش‌دهی به‌صورت متعادل و مستقل، رسانه‌های سوئیسی مذکور تلاش کرده‌اند گزارش‌دهی چندوجهی
جنبش‌های آموزشی صادقانه را غیرقابل‌اعتماد جلوه دهند.
این در حالی است که آن‌ها از شنیده شدن نظرات انتقادی و برقراری گفت‌وگوی آزاد حمایت کرده‌اند.
بینندگان عزیز، وقتی رسانه‌ها به‌عنوان قوهٔ چهارم ناکام می‌مانند، وظیفهٔ مدنی مردم است که دربارهٔ
مسائلی که توجه اندکی به آن‌ها می‌شود، اطلاع‌رسانی کنند.