Univ.-Doz. (Βιέννη) Dr Gerd Reuther: Η απειλή της πανδημίας
"Υπάρχει απειλή πανδημίας ή η πανδημία είναι απειλή;
Οι διεθνείς υγειονομικοί κανονισμοί και ο νόμος για την πανδημία αιωρούνται πάνω μας σαν δαμόκλειος σπάθη.
Αν ο Γενικός Γραμματέας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας κάνει ό,τι θέλει, αύριο θα μπορούσε να
υπάρξει νέο λουκέτο και υποχρεωτικός εμβολιασμός.
Ο κατάλογος των παθογόνων μικροοργανισμών που είναι "έτοιμοι για πανδημία" γίνεται όλο και μεγαλύτερος. Οι διαγνώσεις
και τα υποτιθέμενα παθογόνα γίνονται όλο και πιο ασαφή".
Σύμφωνα με τον Δρ Gerd Reuther, έναν επί μακρόν ειδικό στην ακτινολογία και ιστορικό της ιατρικής,
ενόψει της σημερινής ανόδου του ολοκληρωτισμού στον ΠΟΥ.
Μαζί με την ιστορικό Δρ Renate Reuther, έχει δημοσιεύσει πρόσφατα διάφορα βιβλία, μεταξύ των οποίων το
"Hauptsache Panik - Ein neuer Blick auf Pandemien in Europa".
Σε αυτή την εκπομπή, η Kla.TV δημοσιεύει ένα συνοπτικό άρθρο του Dr. Gerd Reuther με θέμα "Η απειλή της πανδημίας".
Μπορείτε να βρείτε το πλήρες άρθρο ως σύνδεσμο στο διαδίκτυο κάτω από το πρόγραμμα.
"Υπάρχουν σήμερα 30 πιθανοί κακοποιοί που θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να βυθίσουν τον κόσμο στο χάος.
Ακόμα και το "Covid-19" περιλαμβάνεται ξανά στον κατάλογο, αφού στο μεταξύ είχε χαρακτηριστεί ως
λιγότερο μεταδοτικό και η μπλόφα έχει καταγραφεί.
Εξάλλου, αυτός ο αμφίβολος ιός γνώριζε και μεταλλαγμένους που είχαν βγει από κάποιο καπέλο.
Προφανώς, θέλουν απλώς να συνεχίσουν σαν να μην έχουν βγει για πολύ καιρό από τα ρούχα τους οι μάγοι της πανδημίας.
Ο κατάλογος πανικού δείχνει ότι δεν χρειάζεται να εισαχθεί μια νέα κλινική εικόνα.
Είναι πολύ πιο εύκολο να ανακηρύξουμε γνωστές ασθένειες ως νέα επιδημία.
Αρκεί να μετονομάσουμε τη γρίπη σε "corona" ή την ελονοσία σε "Ebola" ,
δερματικά συμπτώματα κάθε είδους, από ανεμοβλογιά έως αντιδράσεις που σχετίζονται με δηλητήριο, ως "M-Pox".
Οι εξετάσεις PCR ως μοναδικό διαγνωστικό εργαλείο κάνουν σχεδόν τα πάντα δυνατά.
Είτε έχετε την ασθένεια για την οποία γίνεται η εξέταση, είτε δεν είστε άρρωστοι.
Τα "περιστατικά" αυξάνονται με τη συχνότητα των δοκιμών.
Δύο "πανδημίες" που κηρύχθηκαν από τον ΠΟΥ εξακολουθούν να είναι ενεργές: εκτός από την δύο φορές
μετονομασμένη "ευλογιά του πυρετού", υπάρχει και η χολέρα.
Από την ανακοίνωσή της το 1961, η τελευταία υπήρξε η μακροβιότερη πανδημία, την οποία ο ίδιος ο ΠΟΥ μάλλον έχει ήδη ξεχάσει.
Αλλά η χολέρα δεν έχει καθόλου πανδημικό δυναμικό. Όχι μόνο λόγω της απαραίτητης μόλυνσης του
νερού, η οποία οδηγεί μόνο σε συστάδες μολύνσεων.
Είναι κατανοητό ότι η πανδημία προκαλεί τώρα μεγάλη απόγνωση.
Εξάλλου, μια "εποχή πανδημιών" αναγγέλθηκε από τους πολιτικούς μπροστάρηδες το 2020.
Ο Γενικός ΠΟΥ πρέπει να προσφέρει, παρόλο που οι επιδημίες σε πολλές χώρες και σε μια
ευρύτερη περιοχή είναι βιολογικά αδύνατες.
Η εμφάνιση λοιμωδών νοσημάτων απαιτεί όχι μόνο ένα παθογόνο, αλλά, ακόμη πιο σημαντικό, τις ίδιες περιβαλλοντικές συνθήκες
και την ίδια ευαισθησία των ανθρώπων σε μια μεγάλη περιοχή.
Ο δάγκειος πυρετός, για παράδειγμα, εμφανίζεται μόνο εκεί όπου επικρατεί ζέστη. Οι άνθρωποι είναι ευάλωτοι σε
διαφορετικό βαθμό ανάλογα με την ηλικία τους, τις προηγούμενες ασθένειες και τον πλούτο τους.
Επιπλέον, τα ζώα - κουνούπια, τρωκτικά και νυχτερίδες - που θεωρούνται υπεύθυνα για τις αλυσίδες μόλυνσης
πρέπει να βρίσκουν παντού κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης.
Επομένως, οι επιδημίες είναι πάντα περιφερειακές και ποτέ παγκόσμιες!
Ακόμα και μέσα σε μια κλιματική ζώνη - όπως στην Κεντρική Ευρώπη - δεν υπήρξε ποτέ ένα κύμα επιδημιών σε πολλές χώρες.
Για το αφήγημα της πανδημίας, χρειάζεστε το αφήγημα της επιταχυνόμενης "παγκόσμιας
κλιματικής αλλαγής" και του "One Health".
Μόνο με την άρνηση των περιφερειακών διαφορών μεταξύ ανθρώπου και φύσης μπορεί ο ΠΟΥ να ισχυριστεί ότι
υπάρχει εθνική κατάσταση έκτακτης ανάγκης για την υγεία.
Η οποία θα υλοποιηθεί μόνο αν η πλειοψηφία είναι διατεθειμένη να πιστέψει σε αυτήν.
Αυτό ήδη αποδεικνύεται στην περίπτωση της "κλιματικής αλλαγής", όταν οι ραδιοφωνικοί παρουσιαστές ανακοινώνουν για άλλη μια
φορά την πιο ζεστή μέρα στην παγκόσμια ιστορία με το σχόλιο ότι οι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα δεν έχουν καν την εντύπωση...
Τέσσερα επιχειρήματα για τα οποία δεν υπάρχουν φυσικές πανδημίες που αγνοήθηκαν ήδη κατά τη διάρκεια του Covid-19:
1. Οι μολυσματικές ασθένειες δεν προσβάλλουν ποτέ όλους τους ανθρώπους εξίσου, ανεξάρτητα από τη γενετική τους σύνθεση,
τη διατροφική τους κατάσταση ή την κατάσταση της υγείας τους.
Είτε πρόκειται για πανούκλα, χολέρα, τύφο ή ιούς του αναπνευστικού συστήματος - είναι κυρίως ηλικιωμένα, φτωχά και
προηγουμένως κατεστραμμένα άτομα που αρρωσταίνουν και πεθαίνουν.
Οι χώρες με χαμηλό μέσο όρο ηλικίας πρέπει να επηρεάζονται όλο και λιγότερο ή καθόλου.
2. Οι μολυσματικές ασθένειες είναι σχεδόν πάντα εποχικές και, επομένως, δεν μπορούν να εμφανιστούν ταυτόχρονα σε
διαφορετικές κλιματικές ζώνες και σε διαφορετικές εποχές.
Στις τροπικές χώρες, οι ασθένειες που προκαλούνται από αναπνευστικούς ιούς παίζουν γενικά μικρότερο ρόλο.
Η λοιμώδης διάρροια είναι γενικά πιο συχνή τους καλοκαιρινούς μήνες από ό,τι τους χειμερινούς.
3. οι επιδημίες δεν μπορούν να εξαφανιστούν πολλούς μήνες νωρίτερα στις φτωχότερες χώρες από ό,τι στις
πλούσιες χώρες με καλά εξοπλισμένα συστήματα υγείας.
4. Οι επιδημίες δεν σταματούν ποτέ στα πολιτικά σύνορα.
Πώς θα μπορούσε το "Covid-19" να τελειώσει περισσότερο από ένα χρόνο νωρίτερα στη Δανία απ' ό,τι στη Γερμανία χωρίς
γεωγραφικό φράγμα ή οριοθετημένα σύνορα με τη βόρεια Γερμανία;
Με τον καφκικό πλέον ορισμό της "πανδημίας", ο ΠΟΥ έχει ήδη έμμεσα παραδεχτεί ότι οι "πανδημίες" δεν είναι φυσικά γεγονότα.
Διαφορετικά, θα μπορούσε κανείς να χρησιμοποιήσει ως βάση πραγματικές συσσωρεύσεις μολυσματικών ασθενειών.
Ωστόσο, ο "κίνδυνος" μιας μολυσματικής ασθένειας σε αρκετές χώρες είναι πλέον αρκετός για να κηρυχθεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Κανείς δεν χρειάζεται να είναι άρρωστος για να μετατρέψει τον κόσμο σε φυλακή
καραντίνας. [Έτσι, θα χρειαστεί άλλη μια μεγάλη απάτη.
Οι επιδημικές μολυσματικές ασθένειες χρειάζονται τις κατάλληλες συνθήκες με κατεστραμμένο ανοσοποιητικό
σύστημα: πόλεμος, κακουχίες, περιβαλλοντικές καταστροφές και ανθυγιεινός τρόπος ζωής.
Οι ενέσεις γονιδίων θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν αυτόν τον σκοπό, καθώς ήταν σε θέση να βλάψουν
το ανοσοποιητικό σύστημα των ανθρώπων παγκοσμίως.
Η υποτιθέμενη ταυτόχρονη συσσώρευση παρόμοιων λοιμώξεων σε διαφορετικές χώρες μπορεί
να θεωρηθεί ως ασφαλές σημάδι εξαπάτησης.
Μέχρι τώρα, θα πρέπει να είναι σαφές σε κάθε κάτοικο της γης ότι η "πανδημία" δεν είναι ένας
τεχνικός όρος από τον κόσμο των ασθενειών, αλλά ένα όπλο.
Ο συγγραφέας Ludwig Börne (1786-1837) το αναγνώρισε αυτό με αφορμή την πρώτη αναγγελία
μιας υποτιθέμενης χολέρας στο Παρίσι το 1830:
"Μέχρι οι φοβισμένοι άνθρωποι να συνέλθουν και πάλι, τα παλιά δεσμά καρφώνονται εκ νέου, το αναρρωτήριο παραμένει η φυλακή μετά
την ανάρρωση και είκοσι χρόνια ελευθερίας χάνονται γι' αυτό".
Ακόμα και τότε, η κοινότητα πέρασε σε κατάσταση εξουσίας με την κήρυξη απειλής επιδημίας".