უნივერსიტეტის ლექტორი (ვენა) დოქტორი გერდ რეუტერი: პანდემიის საფრთხე
არსებობს პანდემიის საფრთხე, თუ პანდემია არის საფრთხე?
საერთაშორისო ჯანდაცვის რეგულაციები და პანდემიის აქტი დამოკლის მახვილივით გვიქანდაკებს თავზე.
თუ ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის გენერალურმა მდივანმა ისურვა, ლოქდაუნები და სავალდებულო
ვაქცინაცია შესაძლოა უკვე ხვალიდან დღის წესრიგში დაბრუნდეს.
"პანდემიისადმი მიდრეკილი" პათოგენების სია სულ უფრო გრძელდება. დიაგნოზები და სავარაუდო პათოგენები სულ უფრო გაუგებარი ხდება.
ეს არის დოქტორ გერდ რეუტერის, რადიოლოგიის დიდი ხნის სპეციალისტისა და სამედიცინო ისტორიკოსის,
მოსაზრება ჯანმოსში ტოტალიტარიზმის მიმდინარე ზრდის ფონზე.
ისტორიკოს, დოქტორ რენატე რეუტერთან ერთად, მან ცოტა ხნის წინ რამდენიმე წიგნი გამოაქვეყნა, მათ შორის "Hauptsache
Panik – Ein neuer Blick auf Pandemien in Europa" (მთავარია პანიკა – ახალი ხედვა ევროპის პანდემიებზე).
ამ პროგრამაში Kla.TV აქვეყნებს დოქტორ გერდ რეუტერის შემოკლებულ სტატიას თემაზე "პანდემიის საფრთხე".
სრული სტატიის ბმული შეგიძლიათ იხილოთ პროგრამის ქვემოთ.
"ამჟამად დასახელებულია 30 პოტენციური ბოროტმოქმედი, რომლებსაც ნებისმიერ დროს შეუძლიათ მსოფლიო აღქმულ ქაოსში ჩააგდონ."
"კოვიდ-19"-იც კი კვლავ არის ჩამოთვლილი, მიუხედავად იმისა, რომ ამ დროის განმავლობაში ის ნაკლებად გადამდებად იყო კლასიფიცირებული
და ეს ბლეფი ახლა უკვე დოკუმენტურად დადასტურებულია.
ბოლოს და ბოლოს, ამ საეჭვო ვირუსსაც ჰყავდა მუტანტები, რომლებიც მოხერხებულად გამოჩნდნენ სუფთა ჰაერიდან.
მათ აშკარად უბრალოდ სურთ, რომ ყველაფერი ისე გააგრძელონ, თითქოს პანდემიის მოჩვენებები უკვე შიშვლები არ იდგნენ იქ.
პანიკის სია აჩვენებს, რომ ახალი კლინიკური სურათის სწავლების საჭიროება არ არსებობს.
ცნობილი დაავადებების ახალ ეპიდემიებად გამოცხადება ბევრად უფრო ადვილია.
საკმარისია გრიპი "კორონავირუსად" ან მალარია "ებოლად" გადააკეთო ;
ნებისმიერი სახის კანის დაავადების, ჩუტყვავილასა და ტოქსიკური რეაქციების ჩათვლით, "M-Pox"-ად მოხსენიება.
პისიარ-ტესტები, როგორც ერთადერთი დიაგნოსტიკური ინსტრუმენტი, თითქმის ყველაფრის შესაძლებელს ხდის.
ან გაქვთ დაავადება, რომელზეც ტესტირებას ატარებენ, ან არ გაქვთ ეს დაავადება.
"ინციდენტობა" იზრდება ტესტირების სიხშირის ზრდასთან ერთად.
ჯანმოს მიერ გამოცხადებული ორი პანდემია კვლავ აქტიურია: ქოლერა და M-Pox, რომელსაც სახელი ორჯერ შეუცვალეს.
1961 წელს მისი გამოცხადების შემდეგ, ეს უკანასკნელი ყველაზე ხანგრძლივი პანდემიაა,
რომელიც, ალბათ, თავად ჯანმოსაც კი დავიწყებული აქვს.
მაგრამ ქოლერა სულაც არ არის პანდემიისთვის შესაფერისი. არა მხოლოდ წყლის დაბინძურების აუცილებლობის
გამო, რაც მხოლოდ ინფექციის კერების წარმოქმნას იწვევს.
გასაგებია, რომ პანდემისტები ახლა დიდი სასოწარკვეთილების მდგომარეობაში არიან.
საბოლოოდ, პოლიტიკურმა ლიდერებმა 2020 წელი "პანდემიების ეპოქად" გამოაცხადეს.
ჯანმოს გენერალურმა დირექტორმა შედეგი უნდა აჩვენოს, მიუხედავად იმისა, რომ ეპიდემიები, რომლებიც რამდენიმე ქვეყანასა
და უფრო დიდ ტერიტორიაზე ვრცელდება, ბიოლოგიურად შეუძლებელია.
ინფექციური დაავადებების გავრცელებისთვის საჭიროა არა მხოლოდ პათოგენი, არამედ, რაც უფრო მნიშვნელოვანია, ერთი და იგივე გარემო
პირობები და ადამიანების ერთნაირი მგრძნობელობა ფართო ტერიტორიაზე.
დენგეს ცხელება, მაგალითად, მხოლოდ თბილ კლიმატში გვხვდება. ადამიანებისადმი მისი მიმღებლობა კი ასაკის, წინასწარი
დაავადებებისა და ეკონომიკური მდგომარეობის მიხედვით იცვლება.
გარდა ამისა, ცხოველებმა, მალარიის მწერებმა, მღრღნელებმა და ღამურებმა, რომლებსაც ინფექციის ჯაჭვებზე პასუხისმგებლობას
აკისრებენ, ყველგან უნდა იპოვონ ცხოვრებისთვის შესაფერისი პირობები.
ეპიდემიები, შესაბამისად, ყოველთვის რეგიონულია და არასდროს — გლობალური!
მსგავსი ეპიდემიების ტალღა, რომელიც რამდენიმე ქვეყანას მოიცავდა, არასდროს ყოფილა არც ერთ
კლიმატურ ზონაში, მაგალითად, ცენტრალურ ევროპაში.
პანდემიების ნარატივი მოითხოვს დაჩქარებული "გლობალური კლიმატის ცვლილებისა" და "ერთი ჯანმრთელობის" ნარატივს.
მხოლოდ ადამიანებსა და ბუნებას შორის რეგიონული განსხვავებების უარყოფით შეუძლია ჯანმოს იმის მტკიცება, რომ არსებობს ჯანმრთელობის
მდგომარეობის ფართოდ გავრცელებული საგანგებო მდგომარეობა.
რაც მხოლოდ მაშინ შეიძლება მოხდეს, თუ უმრავლესობა მზად იქნება, მას დაუჯეროს.
ეს უკვე ჩანს "კლიმატის ცვლილების" მაგალითზე, როდესაც რადიოწამყვანები მსოფლიოს ისტორიაში ყველაზე
ცხელ დღეს აცხადებენ კომენტარით, რომ აქ, ამ ქვეყანაში, ამის შეგრძნება საერთოდ არ გექნებოდათ...
ოთხი არგუმენტი იმის შესახებ, რომ არ არსებობს ბუნებრივი პანდემიები, რომლებიც უკვე უგულებელყოფილია "კოვიდ-19"-ის შემთხვევაში:
1. ინფექციური დაავადებები არასდროს მოქმედებს ყველა ადამიანზე ერთნაირად, მათი გენეტიკური განწყობის,
კვებისა და ჯანმრთელობის მდგომარეობის მიუხედავად.
იქნება ეს ჭირი, ქოლერა, ტიფი თუ რესპირატორული ვირუსები – ავადდებიან და იღუპებიან, უპირველეს
ყოვლისა, ხანდაზმული, ღარიბი და უკვე მოწყვლადი ადამიანები.
მაღალი საშუალო ასაკის მქონე ქვეყნები ნაკლებად და ნაკლებად უნდა დაზარალდნენ, ან საერთოდ არ დაზარალდნენ.
2. ინფექციური დაავადებები თითქმის ყოველთვის სეზონურია და, შესაბამისად, არ შეიძლება ერთდროულად გავრცელდეს
სხვადასხვა კლიმატურ ზონასა და წლის სხვადასხვა დროს.
ტროპიკულ ქვეყნებში სასუნთქი გზების ვირუსული ინფექციები, როგორც წესი, უმნიშვნელო როლს ასრულებენ.
ინფექციური ღებინება და დიარეა, როგორც წესი, უფრო ხშირია ზაფხულის თვეებში, ვიდრე ზამთრის თვეებში.
3. ეპიდემიები ვერ გაქრება მრავალი თვით ადრე ღარიბ ქვეყნებში, ვიდრე კარგად აღჭურვილი ჯანდაცვის სისტემების მქონე მდიდარ ქვეყნებში.
4. ეპიდემიები პოლიტიკურ საზღვრებს არასდროს აღიარებენ.
ჩრდილოეთ გერმანიასთან გეოგრაფიული ბარიერის ან საზღვრის გარეშე, როგორ შეიძლებოდა კოვიდ-19 დანიაში
გერმანიაზე ერთ წელზე მეტი ხნით ადრე დასრულებულიყო?
პანდემიის თავისი უკვე კაფკასეული განმარტებით, ჯანმოს რეალურად უკვე ირიბად აღუღიარებია,
რომ "პანდემიები" არ არის ბუნებრივი მოვლენები.
წინააღმდეგ შემთხვევაში, საფუძვლად შეიძლებოდა გამოყენებული ყოფილიყო ინფექციური დაავადებების რეალური კლასტერები.
თუმცა, რამდენიმე ქვეყანაში ინფექციური დაავადების "რისკი" ახლა უკვე საკმარისია საგანგებო მდგომარეობის გამოცხადებისთვის.
სამყაროს საკარანტინო ციხედ გადასაქცევად არავის დაავადება არ არის საჭირო. ასე რომ, კიდევ ერთხელ, საჭირო იქნება დიდი შეცდომა.
ეპიდემიური ინფექციური დაავადებებისთვის საჭიროა ხელსაყრელი პირობები, როგორიცაა დასუსტებული იმუნური სისტემა: ომი, გაჭირვება,
გარემოსდაცვითი კატასტროფები და არასწორი ცხოვრების წესი.
გენის ინექციებს შეეძლოთ ამ მიზნის მსახურება, რადგან მათ შეეძლოთ დაეზიანებინათ მსოფლიოს მოსახლეობის იმუნური სისტემები.
სხვა შემთხვევაში, სხვადასხვა ქვეყანაში მსგავსი ინფექციების სავარაუდოდ ერთდროული კლასტერი
შეიძლება მივიჩნიოთ მოტყუების უტყუარ ნიშნად.
ამ დროისთვის დედამიწაზე ყველასთვის ნათელი უნდა იყოს, რომ "პანდემია" არ არის
სამედიცინო სფეროს ტექნიკური ტერმინი, არამედ იარაღია.
ავტორმა ლუდვიგ ბორნემ (1786-1837) ეს გააცნობიერა, როდესაც 1830 წელს პარიზში კოლერა პირველად გამოცხადდა:
"სანამ შეშინებული ხალხი გონს მოვა, ძველი ბორკილები ხელახლა დაჭედდება, სამკურნალო დაწესებულება გამოჯანმრთელების
შემდეგაც ციხედ რჩება და ოცი წლის თავისუფლება დაიკარგება".
მაშინაც კი, საზოგადოება პანდემიის საფრთხის გამოცხადებით ავტორიტარულ რეჟიმზე გადავიდა.