Виенадагы университеттин окутуучусу д-р Герд Рейтер: пандемия коркунучу
Пандемия коркунучу барбы же пандемия коркунучпу?
Эл аралык саламаттык сактоо эрежелери менен Пандемия жөнүндө мыйзам биздин үстүбүздө Дамокл кылычыдай илинип турат.
Эгер Дүйнөлүк саламаттык сактоо уюмунун башкы катчысы кааласа, эртеңден тарта кайрадан камалоолор
жана милдеттүү эмдөөлөр күн тартибине кириши мүмкүн.
«Пандемияга ыктымал» патогендердин тизмеси улам узарып баратат. Диагноздор жана
болжолдонгон патогендер улам түшүнүксүздөнүп баратат.
Бул — Дүйнөлүк саламаттык сактоо уюмундагы тоталитаризмдин учурдагы өсүшүн эске алуу менен радиология боюнча
көп жылдан бери иштеп келе жаткан адис жана медициналык тарыхчы доктор Герд Рейтердин көз карашы.
Тарыхчы доктор Ренате Рейтер менен бирге ал жакында бир нече китептерди жарыялады, анын ичинде «Hauptsache Panik –
Ein neuer Blick auf Pandemien in Europa» («Негизгиси – паника: Европадагы пандемияларга жаңы көз караш»).
Бул программада Kla.TV доктор Герд Рейзердин «Пандемия коркунучу» темасындагы кыскартылган макаласын жарыялайт.
Программанын астындагы интернет шилтеме аркылуу толук макаланы окуй аласыз.
"Учурда дүйнөнү кайсы бир учурда кабыл алынган хаоска кайра түртүп жибериши мүмкүн
болгон 30 потенциалдуу жаман адамдын аты аталды."
Ортодо азыраак жугуштуу деп классификациялангандан кийин да «Covid-19» кайрадан тизмеге киргизилди,
жана бул алдамчылык эми расмий документте катталды.
Айтор, бул күмөндүү вирус абадан эле ыңгайлуу түрдө алынган мутанттарга да ээ болгон.
Алар, албетте, пандемияны ойлоп тапкан сыйкырчылар буга чейин эле кийимдерин чечип туруп калгандай эмес
экенин көрсөтүп, мурункудай эле улантууну гана каалашат.
Паника тизмеси жаңы клиникалык сүрөттү окутуунун кереги жок экенин көрсөтөт.
Жакшы белгилүү ооруларды жаңы эпидемиялар деп жарыялоо алда канча жеңил.
Гриппти «коронавирус» деп, малярияны «Эбола» деп кайра атап коюу жетиштүү ;
Ар кандай теринин абалын, ветрянкадан уулуу реакцияларга чейин, «М-покс» деп атап коюу.
ПЦР-тесттер жалгыз диагностикалык ыкма катары дээрлик баарына мүмкүндүк берет.
Сизде текшерилип жаткан оору бар же жок.
Сыноо жыштыгы жогорулаганда «инциденттердин» саны да көбөйөт.
Дүйнөлүк саламаттык сактоо уюму жарыялаган эки пандемия дагы деле активдүү: холера жана эки жолу аталышы өзгөртүлгөн M-Pox.
1961-жылы жарыялангандан бери экинчиси эң узакка созулган пандемия болуп келет, аны Дүйнөлүк
саламаттык сактоо уюму өзү да, балким, унутуп калгандыр.
Бирок холера пандемияга эч кандай ылайыктуу эмес. Ал эми зарыл болгон суунун булганышы болгону инфекциянын топтомун жаратат.
Пандемисттердин азыркы үмүтсүздүгү чоң экенин түшүнүүгө болот.
Акыры, саясий лидерлер 2020-жылды «пандемиялар доору» деп жарыялашты.
Дүйнөлүк саламаттык сактоо уюмунун башкы директору тапшырманы аткарышы керек, бирок бир нече өлкөгө жана кеңири
аймакка жайылган эпидемиялар биологиялык жактан мүмкүн эмес.
Жугуштуу оорулардын пайда болушуна патоген гана эмес, эң негизгиси, кеңири аймакта адамдарда бирдей
чөйрөлүк шарттар жана бирдей сезгичтик талап кылынат.
Мисалы, денге ысык климатта гана кездешет. Адамдардын ооруга чалдыгууга болгон сезгичтиги алардын курагына,
мурунтан бар ооруларына жана байлыгына жараша ар түрдүү болот.
Мындан тышкары, жугуштуу оорулардын чынжырларына жооптуу деп эсептелген жаныбарлар, масалар, кемирүүчүлөр жана кажандар
ар кайсы жерде жашоого ылайыктуу шарттарды табышы керек.
Ошондуктан эпидемиялар ар дайым аймактык болуп, эч качан глобалдык болбойт!
Бир эле климаттык зонада – мисалы, Борбордук Европада – бир нече өлкөгө таасир эткен эпидемиялар толкуну эч качан болгон эмес.
Пандемиялардын баяндамасы тездетилген «глобалдык климаттын өзгөрүүсү» жана «Бир Ден-соолук» баяндамасын талап кылат.
Адамдар менен табияттын аймактык айырмачылыктарын четке кагуу менен гана Дүйнөлүк саламаттык сактоо уюму
кеңири тараган саламаттык сактоо кырсыгы бар деп айта алат.
Бул болгону көпчүлүк ага ишенүүгө даяр болгондо гана ишке ашат.
Бул «климаттын өзгөрүүсү» мисалында эле көрүнүп турат: радио алып баруучулар дүйнө тарыхындагы эң ысык күн
тууралуу жарыялап жатып, бул өлкөдө сиз мындайды таптакыр байкабайсыз деп кошумчалашат...
«Ковид-19» учурунда буга чейин эске алынбаган табигый пандемиялар болбойт деген төрт аргумент:
1. Жугуштуу оорулар адамдардын генетикалык түзүлүшүнө, тамактануусуна жана ден-соолугунун абалына
карабастан, эч качан баарына бирдей таасир этпейт.
Плеague болобу, холера болобу, тиф болобу же дем алуу жолдорунун вирустары болобу – ооруга чалдыгып, каза болгондор негизинен
кары-картаңдар, жакырлар жана алдын ала оорулары бар адамдар.
Орточо курагы төмөн өлкөлөр бара-бара азыраак таасирленет же таптакыр таасирленбейт.
2. Жугуштуу оорулар дээрлик ар дайым мезгилдик болуп, ошондуктан ар кандай климаттык зоналарда жана жылдын
ар башка убактарында бир эле учурда пайда боло албайт.
Тропикалык өлкөлөрдө дем алуу жолдорунун вирустук инфекциялары адатта эскерилбеген мааниге ээ.
Жугуштуу кусуу жана ич өтүү адатта жай айларында кыш айларына караганда көбүрөөк кездешет.
3. Эпидемиялар жакшы жабдылган саламаттык сактоо системалары бар бай өлкөлөргө караганда эң кедей
өлкөлөрдө бир нече айга эрте жок болуп кетпейт.
4. Эпидемиялар саясий чек араларда токтобойт.
Түндүк Германияга географиялык тоскоолдук же чек ара сызыгы болбосо, Ковид-19 Данияда Германияга
караганда бир жылдан ашык мурда кантип аяктаган?
Азыркы Кафкалык «пандемия» аныктамасы менен Дүйнөлүк саламаттык сактоо уюму чындыгында эле «пандемиялар»
табигый көрүнүштөр эмес экенин кыйыр түрдө моюнга алган.
Андай болбосо, жугуштуу оорулардын чыныгы кластерлерин негиз катары колдонсо болот.
Бирок бир нече өлкөдө жугуштуу оорунун «тобокелдиги» азыр өзгөчө кырдаал жарыялоого жетиштүү.
Дүйнөнү карантин түрмөсүнө айлантуу үчүн эч ким ооруп туруунун зарылдыгы жок. Ошондуктан
дагы бир жолу ири алдамчылык талап кылынат.
Эпидемиялык жугуштуу оорулар иммундук системасы алсыраган шарттарда гана пайда болот: согуш, кыйынчылыктар,
экологиялык кырсыктар жана ден-соолукка зыяндуу жашоо образы.
Гендик инъекциялар ушул максатты аткара алмак, анткени алар дүйнө жүзүндөгү адамдардын
иммундук системасына зыян келтириши мүмкүн эле.
Ар башка өлкөлөрдө окшош инфекциялардын бир эле учурда пайда болгон топтому болбосо, аны
алдамчылыктын так белгиси деп эсептөөгө болот.
Азыркыга чейин Жер бетиндеги ар бир адамга «пандемия» медицина тармагындагы техникалык термин
эмес, тескерисинче курал экени ачык болушу керек.
Автор Людвиг Бёрне (1786–1837) 1830-жылы Парижде чума биринчи жолу жарыяланганда муну байкаган:
Коркуп кеткен адамдар аң-сезимине келгенге чейин эски капкандар кайрадан бекитилип бүткөн, дарылоо бөлүмү сакайып бүткөндөн кийин
да түрмө бойдон калат, жана жыйырма жылдык эркиндик жоголот.
Ал кезде да коом пандемия коркунучун жарыялап, авторитардык режимге өттү.