Universitéitsdozent (Wien) Dr. med. Gerd Reuther: D'Bedrohung vun enger Pandemie
Gëtt et eng Gefor vun enger Pandemie, oder ass eng Pandemie eng Gefor?
D'International Gesondheetsreglementer an d'Pandemiagesetz hänken iwwer eis wéi d'Schwert vum Damokles.
Wann de Generalsekretär vun der Weltgesondheetsorganisatioun dat sou wënscht, kéinten Lockdowns an
obligatoresch Impfungen schonn muer nees um Programm stoen.
D'Lëscht vun de "pandemieempfänkleche" Pathogenen gëtt ëmmer méi laang. D'Diagnosen an déi
vermeintlech Pathogenen ginn ëmmer méi onkloer.
Dëst ass d'Meenung vum Dr Gerd Reuther, engem laangjäregen Spezialist fir Radiologie an medizineschen Historiker, am
Liicht vum aktuellen Opstig vum Totalitarismus bei der WHO.
Zesumme mat der Historikerin Dr. Renate Reuther huet hien viru kuerzem e puer Bicher publizéiert, dorënner "Hauptsache
Panik – Ein neuer Blick auf Pandemien in Europa" (Haapt Saach ass Panik – En neie Bléck op Pandemien an Europa).
An dësem Programm publizéiert Kla.TV en ofgekierzten Artikel vum Dr. Gerd Reuther zum Thema "D'Pandemiemenotzung".
Dir fannt den komplette Artikel als Internetlink ënner dem Programm.
"Momentan sinn 30 potenziell Schurken genannt, déi d'Welt zu all Moment nees an dat vermeintlech Chaos stierze kéinten."
Sogar "Covid-19" steet erëm op der Lëscht, nodeems et tëschtzäitlech als manner iwwerdroe
klasséiert gouf, an de Bluff ass elo dokumentéiert.
Schliisslech hat dëse zweifelhafte Virus och nach Mutanten, déi praktescherweis aus dem Nichts erausgezunn goufen.
Si wëllen offensichtlech einfach weiderfueren, wéi wann d'Pandemiaverursacher net schonn do stoungen, ouni eng Kleed un.
D'Panik-Lëscht weist, datt et net néideg ass, e neit klinëscht Bild ze léieren.
Et ass vill méi einfach, bekannt Krankheeten als nei Epidemien auszuruffen.
Et ass genuch, d'Gripp als "Coronavirus" oder d'Malaria als "Ebola" ze ëmbenennen ;
Fir all Zort Hautzoustand, vun der Windpéck bis zu toxesche Reaktiounen, als "M-Pox" ze bezeechnen.
PCR-Tester als eenzegt diagnostescht Instrument maachen bal alles méiglech.
Entweder hutt Dir d'Krankheet, op déi getest gëtt, oder Dir hutt d'Krankheet net.
D'Inzidenz erhéicht sech mat der Testfrequenz.
Zwee Pandemien, déi vun der WHO ausgeruff goufen, si nach ëmmer aktiv: Cholera an M-Pocken, déi schonn zwou Mol ëmbenannt goufen.
Zënter senger Ukënnegung am Joer 1961 ass déi lescht déi laangstdauernd Pandemie, déi
d'WHO selwer warscheinlech schonn vergiess huet.
Awer Cholera ass iwwerhaapt net gëeegent fir eng Pandemie. Net nëmmen wéinst der néideger
Waasserkontaminatioun, déi nëmmen zu Infektiounscluster féiert.
Et ass verständlech, datt d'Pandemisten elo an engem Zoustand grousser Verzweiflung sinn.
Endlech hunn politesch Leader d'Joer 2020 als eng Ära vun de Pandemien ausgeruff.
De Generaldirekter vun der WHO muss Leeschtung bréngen, och wann Epidemien, déi sech iwwer verschidde Länner an e
méi grousst Gebitt erstrecken, biologesch onméiglech sinn.
D'Entstoe vu infektiéise Krankheeten erfuerdert net nëmmen e Pathogen, mee nach méi wichteg déi selwecht Ëmweltbedéngungen an
déi selwecht Empfänglechkeet bei de Leit iwwer e grousst Gebitt.
Dengue-Féwer, zum Beispill, kënnt nëmmen an waarmen Klimazonen vir. D'Empfindlechkeet vun de Leit variéiert ofhängeg
vun hirem Alter, vireginn Konditiounen an hirem Räichtum.
Zousätzlech mussen d'Déieren, d'Mücken, d'Nager an d'Fledermäusen, déi als verantwortlech fir d'Infektiounsketten
ugesi ginn, iwwerall gëeegent Liewensbedéngungen fannen.
Epidemien si dofir ëmmer regional a ni global!
Sogar an enger eenzeger Klimazone – wéi zum Beispill Mëttelueropa – gouf et nach ni eng Welle
vu Epidemien, déi verschidde Länner betraff hunn.
D'Erzielung vun de Pandemien erfuerdert d'Erzielung vum beschleunegten "globalen Klimawandel" an "One Health".
Nëmmen andeems d'WHO d'regional Ënnerscheeder tëscht de Leit an der Natur ofleent, kann si behaapten, datt
et eng wäit verbreet Gesondheetsnoutsituatioun gëtt.
Dat kann nëmmen geschéien, wann eng Majoritéit bereet ass, dorunner ze gleewen.
Dëst gëtt schonn am Fall vum "Klimaännerung" demonstréiert, wann Radiomoderatoren den héchsten Dag an der
Weltgeschicht mat der Bemierkung annoncéieren, datt een hei am Land iwwerhaapt net dee Androck hätt...
Véier Argumenter firwat et keng natierlech Pandemien ginn, déi am Fall vun "Covid-19" schonn ignoréiert goufen:
1. Infektiiv Krankheeten beaflossen ni all Leit gläichméisseg, onofhängeg vun hirer genetescher
Zesummesetzung, hirer Ernärung an hirem Gesondheetszoustand.
Ob et Pescht, Cholera, Typhus oder Atmungsviren sinn – et sinn haaptsächlech al, aarm a
schonn verwundbar Leit, déi krank ginn a stierwen.
Länner mat engem niddrege Duerchschnëttsalter sollten ëmmer manner betraff sinn oder iwwerhaapt net betraff sinn.
2. Infektiivkrankheeten si bal ëmmer saisonal a kënnen dofir net gläichzäiteg an verschiddene
Klimazonen an zu verschiddene Zäiten am Joer optrieden.
An tropesche Länner spillen Otemweeërvirusinfektiounen am Allgemengen eng vernachlässeg Roll.
Ansteckend Erbriechen a Diarrhoë si allgemeng méi heefeg an de Summerméint wéi an de Wanterméint.
3. Epidemien kënnen net Méint méi fréi an deene ärmste Länner verschwannen wéi an de räiche
Länner mat gutt ausgestatteten Gesondheetssystemer.
4. Epidemien stoppen ni bei politesche Grenzen.
Ouni eng geographesch Barrière oder Demarkatiounslinn zu Norddäitschland, wéi konnt Covid-19 a Dänemark
méi wéi e Joer méi fréi eriwwer sinn wéi a Däitschland?
Mat senger elo kafkaescher Definitioun vun enger "Pandemie" huet d'WHO eigentlech schonn indirekt
zouginn, datt "Pandemien" keng natierlech Evenementer sinn.
Soss kéint een tatsächlech Cluster vu infektiéise Krankheeten als Basis benotzen.
Allerdéngs ass de "Risiko" vun enger infektiéiser Krankheet an e puer Länner elo genuch, fir e Noutstand auszuruffen.
Keen muss krank sinn, fir d'Welt an e Quarantän-Gefängnis ze verwandelen. Also nach eng
Kéier muss eng grouss Täuschung stattfannen.
Epidemesch infektiiv Krankheeten erfuerderen gëeegent Bedéngungen mat engem geschwächten Immunsystem:
Krich, Nout, Ëmweltkatastrophen an ongesonde Liewensstil.
D'Geninjektiounen hätten dësem Zweck déngen kënnen, well si d'Immunsystemer vun de Leit weltwäit kéinten beschiedegen.
E scheinbar gläichzäitege Cluster vu ähnlechen Infektiounen an verschiddene Länner kann soss
als e séchert Zeechen vum Bedruch ugesi ginn.
Bis elo soll et jidderengem op der Äerd kloer sinn, datt eng "Pandemie" kee technesche Begrëff aus
dem medezinesche Beräich ass, mä éischter eng Waff.
De Schrëftsteller Ludwig Börne (1786 bis 1837) huet dat erkannt, wéi d'Cholera 1830 fir d'éischte Kéier zu Paräis ausgeruff gouf:
Bis d'erschrocken Leit zu hirem Verstand kommen, sinn d'ale Ketten nei niwwelt ginn, d'Infermerie bleift no der
Genesung eng Prisong, an zwanzeg Joer Fräiheet sinn verluer.
Sogar deemools huet d'Gemeinschaft sech an en autoritären Modus geschalt, andeems si eng Pandemiedrohung ausgeruff huet.