ဗီယင်နာတက္ကသိုလ် ပါမောက္ခ ဒေါက်တာ Gerd Reuther: ကပ်ရောဂါကြီးဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ
ကပ်ရောဂါဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ရှိပါသလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကပ်ရောဂါဖြစ်ပွားခြင်းဟာ အန္တရာယ်တစ်ခုလား?
အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေး စည်းမျဉ်းများနှင့် ကပ်ရောဂါဥပဒေသည် ဒမိုကလစ်ဓားကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့ပေါ်တွင် ခြိမ်းခြောက်နေသည်။
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ချုပ်၏ အတွင်းရေးမှူးချုပ်က ဆန္ဒရှိပါက မနက်ဖြန်အစောပိုင်းတွင်ပင် lockdown
များနှင့် မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းများကို ပြန်လည်ဆွေးနွေးအစီအစဉ်ထဲ ထည့်သွင်းနိုင်ပါသည်။
"ကပ်ရောဂါဖြစ်လွယ်သော" ရောဂါပိုးများစာရင်းသည် ပိုရှည်လာနေသည်။ ရောဂါသတ်မှတ်ချက်များနှင့်
ခန့်မှန်းထားသော ရောဂါပိုးများသည် ပိုမိုမရှင်းလင်းလာနေသည်။
ဤသည်မှာ ရေဒီယိုလိုဂျီအထူးကုနှင့် ဆေးဘက်သမိုင်းပညာရှင် ဒေါက်တာ ဂျာဒ် ရူသာ၏ အမြင်ဖြစ်ပြီး၊
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) တွင် လက်ရှိ တိုးတက်လာနေသည့် တစ်ပါတီအာဏာရှင်စနစ်မြင့်မားလာမှုကို အခြေခံထားသည်။
သမိုင်းပညာရှင် ဒေါက်တာ ရီနာတေ ရူသာနှင့်အတူ မကြာသေးမီက စာအုပ်အချို့ကို ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး၊ ထိုစာအုပ်များထဲတွင် Hauptsache
Panik – Ein neuer Blick auf Pandemien in Europa (အဓိကကတော့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ခြင်း –
ဥရောပတွင် ကပ်ရောဂါများအပေါ် မြင်ကွင်းအသစ်) ပါဝင်သည်။
ဤအစီအစဉ်တွင် Kla.TV သည် ဒေါက်တာ ဂျာဒ် ရူသာ၏ "ကပ်ရောဂါအန္တရာယ်" ခေါင်းစဉ်ဆောင်းပါးကို အကျဉ်းချုပ်၍ ထုတ်ပြန်သည်။
အစီအစဉ်အောက်တွင် အင်တာနက်လင့်ခ်အဖြစ် အပြည့်အစုံဆောင်းပါးကို ရှာတွေ့နိုင်ပါသည်။
"လက်ရှိတွင် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကမ္ဘာကြီးကို ထင်မြင်ထားသည့် အရှုပ်အထွေးထဲသို့
ပြန်လည်ကျဆင်းစေနိုင်မည့် အန္တရာယ်ရှိသူ ၃၀ ဦးကို အမည်ဖော်ထားသည်။"
အချိန်အတွင်း ကူးစက်မှုနည်းသည်ဟု သတ်မှတ်ထားခဲ့ပြီးနောက် "Covid-19" ကို ထပ်မံစာရင်းသွင်းထားပြီး
ယခုအခါ ထိုလိမ်လည်မှုသည် မှတ်တမ်းတွင် ထင်ရှားသွားပါပြီ။
အဆုံးမှာတော့ ဒီသံသယဖြစ်စရာ ဗိုင်းရပ်စ်မှာလည်း လေထဲကနေ အဆင်ပြေအောင် ဆွဲထုတ်ထားတဲ့ မျိုးကွဲတွေ ပါရှိခဲ့တယ်။
သူတို့ကတော့ ကပ်ရောဂါဖန်တီးသူတွေက အဝတ်မဝတ်ဘဲ ရပ်နေကြတာကို မမြင်ဘဲ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ချင်နေကြတာပဲ ထင်ရှားတယ်။
panic စာရင်းက အသစ်သော ကလင်နစ်ပုံစံကို သင်ကြားရန် မလိုအပ်ကြောင်း ပြသသည်။
လူသိများသော ရောဂါများကို အသစ်သော ကပ်ရောဂါများအဖြစ် ကြေညာရတာ ပိုမိုလွယ်ကူသည်။
ဖလူးအင်ဇာကို "ကော်ရိုနာဗိုင်းရပ်စ်" ဟု သို့မဟုတ် မာလာရီယာကို "အီဘိုလာ" ဟု ပြန်အမည်ပေးခြင်းဖြင့် လုံလောက်သည် ;
ကြက်တက်ကပ်ရောဂါမှ အဆိပ်ပြန်တုံ့ပြန်မှုများအထိ မည်သည့် အရေပြားရောဂါအမျိုးအစားကိုမဆို "M-Pox" ဟု ခေါ်ဆိုခြင်း။
PCR စမ်းသပ်ခြင်းကို တစ်ခုတည်းသော ရောဂါရှာဖွေရေးကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်နိုင်စေသည်။
သင်မှာ စမ်းသပ်နေတဲ့ ရောဂါ ရှိနေပါသည်၊ ဒါမှမဟုတ် မရှိပါဘူး။
စမ်းသပ်မှုကြိမ်နှုန်း တိုးလာသည်နှင့်အမျှ "ဖြစ်ပွားမှု" တိုးလာသည်။
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) မှ ကြေညာထားသည့် ကပ်ရောဂါနှစ်ခုမှာ ယနေ့ထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါတွေကတော့ ကိုလရာနှင့်
M-Pox (နာမည်ကို နှစ်ကြိမ် ပြောင်းထားသည်) တို့ဖြစ်သည်။
၁၉၆၁ ခုနှစ်တွင် ကြေညာခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးဖြစ်ခဲ့သည့် ကပ်ရောဂါသည် အချိန်အကြာဆုံး ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့ပြီး၊
WHO ကိုယ်တိုင်ကလည်း မေ့လျော့သွားဖြစ်နိုင်သည်။
သို့သော် ကိုလရာရောဂါသည် ကပ်ရောဂါအဖြစ် ပြန့်ပွားရန် လုံးဝ မသင့်တော်ပါ။ လိုအပ်သည့် ရေညစ်ညမ်းမှုကြောင့်သာ
ကူးစက်မှုအစုလိုက်အပြုံလိုက် ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းမဟုတ်ဘဲ
ကပ်ရောဂါဝါဒီများသည် ယခုအခါ အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျနေခြင်းမှာ နားလည်နိုင်ပါသည်။
နောက်ဆုံးတွင် နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များက ၂၀၂၀ ခုနှစ်ကို "ကပ်ရောဂါခေတ်" ဟု ကြေညာခဲ့ကြသည်။
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) ၏ ဒါရိုက်တာချုပ်သည် မည်သည့်နိုင်ငံများစွာနှင့် ပိုကျယ်ပြန့်သော
ဒေသများတွင် ဖြစ်ပွားနေသည့် ကပ်ရောဂါများကို ဇီဝဗေဒအရ မဖြစ်နိုင်ပေမယ့် တာဝန်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။
ကူးစက်ရောဂါများဖြစ်ပွားရန်မှာ ရောဂါပိုးတစ်ခုတည်းမလုံလောက်ဘဲ၊ ပိုမိုအရေးကြီးတာက ကျယ်ပြန့်သောဒေသတစ်ခုလုံးရှိ
လူများတွင် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေများနှင့် ရောဂါခံနိုင်ရည်များ တူညီနေရခြင်းဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ဒင်ဂျီးဖျားရောဂါသည် ပူပြင်းသောရာသီဥတုရှိရာတွင်သာ ဖြစ်ပေါ်သည်။ လူများ၏ထိခိုက်ခံနိုင်ရည်သည်
အသက်အရွယ်၊ ရှိပြီးသားကျန်းမာရေးအခြေအနေများနှင့် ချမ်းသာမှုအပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားသည်။
ထို့အပြင် ကူးစက်မှုဆက်စပ်မှုများအတွက် တာဝန်ရှိသည်ဟု ယူဆရသော တိရစ္ဆာန်များ၊ ပိုးမွှားများ၊ ကြွက်များနှင့် ငှက်ပျောများသည်
နေရာတိုင်း၌ သင့်တော်သော နေထိုင်ခွင့်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရမည်။
ကပ်ရောဂါများသည် ထို့ကြောင့် အမြဲဒေသဆိုင်ရာသာဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ မဖြစ်ပါ။
ဥပမာ အလယ်ပိုင်းဥရောပကဲ့သို့ တစ်ခုတည်းသော ရာသီဥတုဇုန်အတွင်းမှာတောင် နိုင်ငံအများအပြားကို
ထိခိုက်စေသော ကပ်ရောဂါလှိုင်းတစ်ခု မဖြစ်ပေါ်ဖူးပါ။
ကပ်ရောဂါများအကြောင်းဇာတ်ကြောင်းပြောဆိုရာတွင် မြန်ဆန်လာသော "ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာရာသီဥတုပြောင်းလဲမှု" နှင့်
"One Health" ဇာတ်ကြောင်းများကိုပါ ထည့်ပြောရန် လိုအပ်သည်။
လူနှင့် သဘာဝအကြားရှိ ဒေသဆိုင်ရာ ကွာခြားချက်များကို ငြင်းဆိုခြင်းဖြင့်သာ
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) သည် ကျန်းမာရေးအရေးပေါ်အခြေအနေသည် ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြစ်ပွားနေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ဒါဟာ အများစုက ယုံကြည်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားမှသာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
ဤအချက်ကို "ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှု" ဟုခေါ်သောကိစ္စတွင် ယခုတင်ပြနေပြီဖြစ်သည်။ ရေဒီယိုတင်ဆက်သူများက ကမ္ဘာ့သမိုင်းတွင်
အပူဆုံးနေ့ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာပြီး "ဒီနိုင်ငံမှာတော့ အဲဒီလိုခံစားမိမယ့်အခြေအနေ မရှိပါဘူး" ဟု မှတ်ချက်ထည့်ပြောကြသည်။
"Covid-19" အမှုတွင် ယခင်က မထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သည့် သဘာဝကပ်ရောဂါများ မရှိကြောင်း အကြောင်းပြချက်လေးချက်။
1. ကူးစက်ရောဂါများသည် လူတိုင်းကို ၎င်းတို့၏ ဂီနက်စ်ဖွဲ့စည်းမှု၊ အာဟာရနှင့်
ကျန်းမာရေးအခြေအနေ မရွေး တန်းတူညီမျှ ထိခိုက်စေခြင်း မရှိပါ။
ကပ်ရောဂါ၊ ကိုလရာ၊ တိုက်ဖွိုက် သို့မဟုတ် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဗိုင်းရပ်စ်များဖြစ်ဖြစ် –
အဓိကအားဖြင့် အသက်ကြီးသူများ၊ ဆင်းရဲသူများနှင့် ယခင်ကပင် ထိခိုက်လွယ်သူများသာ ရောဂါဖြစ်ပြီး သေဆုံးကြသည်။
ပျမ်းမျှအသက်နည်းသောနိုင်ငံများသည် ထိခိုက်မှုနည်းလာမည်၊ သို့မဟုတ် လုံးဝထိခိုက်မှုမရှိတော့မည်။
2. ကူးစက်ရောဂါများသည် မိုးရာသီနှင့် ဆောင်းရာသီအလိုက် ဖြစ်တတ်ပြီး ထို့ကြောင့် ရာသီဥတုကွဲပြားသည့် ဒေသများနှင့်
တစ်နှစ်တာကာလအမျိုးမျိုးတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း မဖြစ်နိုင်ပါ။
အပူဒေသနိုင်ငံများတွင် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်ရောဂါများသည်
ယေဘုယျအားဖြင့် အလွန်နည်းပါးသော အခန်းကဏ္ဍသာ ပါဝင်သည်။
ကူးစက်ရောဂါကြောင့်ဖြစ်သော အန်ခြင်းနှင့် ဝမ်းလျှောခြင်းများသည် နွေရာသီတွင် ဆောင်းရာသီထက် ပိုမိုတွေ့ရတတ်သည်။
၃။ ကပ်ရောဂါများသည် ကိရိယာပြည့်စုံသော ကျန်းမာရေးစနစ်များရှိသည့် ချမ်းသာနိုင်ငံများထက်
ဆင်းရဲဆုံးနိုင်ငံများတွင် လများစွာမကြိုတင်ပျောက်ကင်းနိုင်ပါ။
၄။ ကပ်ရောဂါများသည် နိုင်ငံရေးနယ်နိမိတ်များတွင် မရပ်တန့်ပါ။
မြောက်ဂျာမနီနှင့် ကန့်သတ်ထားသည့် ဒေသဆိုင်ရာ အတားအဆီး သို့မဟုတ် နယ်နိမိတ်လိုင်း မရှိခဲ့ပါက၊ ဒိန်းမတ်နိုင်ငံတွင် Covid-19 က
ဂျာမနီထက် တစ်နှစ်ကျော် စောစော ဘယ်လို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သနည်း။
ယခု 'ကပ်ရောဂါ' ဟု ခေါ်ဆိုရာတွင် ကာဖကဲ့ဆန်ဆန် သတ်မှတ်ချက်အသစ်ဖြင့် WHO သည် 'ကပ်ရောဂါများ' သည် သဘာဝဖြစ်ရပ်များ
မဟုတ်ကြောင်းကို တိုက်ရိုက်မဟုတ်ပေမယ့် လက်ခံထားပြီးဖြစ်သည်။
မဟုတ်ပါက ကူးစက်ရောဂါဖြစ်ပွားမှု အစုအဝေးများကို အခြေခံ၍ အသုံးပြုနိုင်သည်။
သို့သော် တချို့နိုင်ငံများတွင် ကူးစက်ရောဂါဖြစ်ပွားနိုင်ခြေသည် ယခုအခါ အရေးပေါ်အခြေအနေကြေညာရန် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာကြီးကို သီးကွပ်ထောင်ချုပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ လူတစ်ယောက်မှ မကျန်းမာစရာ မလိုပါဘူး။ ထို့ကြောင့်
ထပ်မံ၍ ကြီးမားသော လိမ်လည်မှုတစ်ခု လိုအပ်ပါလိမ့်မယ်။
ကပ်ရောဂါဖြစ်ပွားရန် ကိုယ်ခံစွမ်းအားကျဆင်းနေသော အခြေအနေများလိုအပ်ပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ စစ်ပွဲ၊
အခက်အခဲများ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ဘေးအန္တရာယ်များနှင့် ကျန်းမာရေးမကောင်းသော ဘဝစတိုင်များဖြစ်သည်။
ဂျင်ထိုးဆေးများသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ လူများ၏ ကိုယ်ခံစနစ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သဖြင့် ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။
ကွဲပြားသောနိုင်ငံများတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပေါ်နေသည်ဟု ဆိုသော ဆင်တူကူးစက်မှုအစုကို မဟုတ်လျှင်
လိမ်လည်မှု၏ သေချာသော သက်သေတစ်ခုအဖြစ် ယူဆနိုင်သည်။
ယခုအချိန်အထိ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတိုင်းအတွက် "ကပ်ရောဂါ" ဆိုသည်မှာ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နည်းပညာအသုံးအနှုန်းမဟုတ်ဘဲ
တစ်မျိုးသော လက်နက်တစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း သေချာပြီဖြစ်သည်။
စာရေးဆရာ လုဒ်ဝစ် ဘွန်း (၁၇၈၆–၁၈၃၇) သည် ၁၈၃၀ ခုနှစ် ပဲရစ်မြို့တွင် ကလီရာရောဂါ ပထမဆုံး ကြေညာချိန်၌ ဤအချက်ကို သိရှိခဲ့သည်။
"ကြောက်ရွံ့နေသော လူများ သတိပြန်ရလာချိန်တွင် အဟောင်းချုပ်တံများကို ပြန်လည်ချိတ်ဆက်ပြီးသားဖြစ်ကာ၊ ဆေးရုံသည်
ကုသပြီးနောက်တွင်ပါ ထောင်တစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရှိနေပြီး၊ နှစ်၂၀ ကြာ လွတ်လပ်ခွင့်လည်း ပျောက်ဆုံးသွားသည်" .
အဲဒီအချိန်ကတည်းကလည်း လူထုက ကပ်ရောဂါအန္တရာယ်ရှိကြောင်း ကြေညာပြီး အာဏာရှင်စနစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။