பல்கலைக்கழக விரிவுரையாளர் (வியன்னா) டாக்டர் கெர்ட் ரூதர்: பெருந்தொற்று அச்சுறுத்தல்
பெருந்தொற்று அச்சுறுத்தலா, அல்லது பெருந்தொற்று ஒரு அச்சுறுத்தலா?
சர்வதேச சுகாதார விதிமுறைகளும் பெருந்தொற்றுச் சட்டமும், டாமோக்ளஸின் வாள் போல எங்கள் மீது தொங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன.
உலக சுகாதார அமைப்பின் பொதுச் செயலாளர் அவ்வாறு விரும்பினால், முடக்கங்கள் மற்றும் கட்டாயத் தடுப்பூசிகள்
நாளையே மீண்டும் விவாதப் பட்டியலில் இடம்பெறக்கூடும்.
"பெருந்தொற்றுக்கு ஆளாகக்கூடிய" நோய்க்கிருமிகளின் பட்டியல் நீண்டு கொண்டே செல்கிறது. நோயறிதல்களும், கூறப்படும்
நோய்க்கிருமிகளும் மேலும் மேலும் தெளிவற்றதாகி வருகின்றன.
உலக சுகாதார அமைப்பில் சர்வாதிகாரத்தின் தற்போதைய எழுச்சியைக் கருத்தில் கொண்டு, நீண்டகாலமாக ரேடியாலஜியில் நிபுணராகவும் மருத்துவ
வரலாற்றாசிரியராகவும் உள்ள டாக்டர் கெர்ட் ரூதரின் கருத்து இது.
வரலாற்றாசிரியர் டாக்டர் ரெனாடே ரூதருடன் இணைந்து, அவர் சமீபத்தில் பல புத்தகங்களை வெளியிட்டுள்ளார், அவற்றில் ஹாப்ட்ஸாச்சே பானிக் –
ஐன் நோயர் ப்ளிக் ஆஃப் பண்டெமிக்ஸ் இன் யூரோப்பா (முக்கிய விஷயம் பீதி – ஐரோப்பாவில்
பெருந்தொற்றுகள் மீதான ஒரு புதிய பார்வை) என்பதும் அடங்கும்.
இந்த நிகழ்ச்சியில், க்லா.டிவி, டாக்டர் கெர்ட் ரூதரின் "பெருந்தொற்று அச்சுறுத்தல்" என்ற
தலைப்பிலான ஒரு சுருக்கமான கட்டுரையை வெளியிடுகிறது.
நிகழ்ச்சியின் கீழே உள்ள இணைய இணைப்பில் முழுமையான கட்டுரையை நீங்கள் காணலாம்.
"தற்போது, 30 சாத்தியமான வில்லன்கள் பெயரிடப்பட்டுள்ளனர், அவர்கள் எப்போது வேண்டுமானாலும் உலகத்தை மீண்டும்
ஒரு தோற்றமளிக்கும் குழப்பத்திற்குள் தள்ளக்கூடும்."
இதற்கிடையில் "கோவிட்-19" குறைவான தொற்றுநோய் என வகைப்படுத்தப்பட்டிருந்தும், அந்தப் பொய் இப்போது பதிவு
செய்யப்பட்டுள்ளது, அது மீண்டும் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இந்தச் சந்தேகத்திற்கிடமான வைரஸில், வசதியாகக் காற்றிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட மரபணு மாற்றங்களும் இருந்தன.
பெருந்தொற்றை உருவாக்கியவர்கள் ஏற்கெனவே அங்கே ஆடையின்றி நிற்கிறார்கள் என்பதை அவர்கள் வெளிப்படையாகப்
புறக்கணித்து, வழக்கம் போல் தொடர்ந்து செல்லவே விரும்புகிறார்கள்.
பதற்றப் பட்டியல், ஒரு புதிய மருத்துவப் படத்தை கற்பிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது.
நன்கு அறியப்பட்ட நோய்களைப் புதிய தொற்றுநோய்களாக அறிவிப்பது மிகவும் எளிது.
இன்ஃப்ளூயன்ஸாவை "கரோனாவைரஸ்" என்றும், மலேரியாவை "ஈபோலா" என்றும் பெயர் மாற்றம் செய்தாலே போதுமானது ;
சின்னம்மை முதல் நச்சு விளைவுகள் வரையிலான எந்தவொரு தோல் நிலையை "எம்-போக்ஸ்" என்று குறிப்பிடுவது.
ஒரே கண்டறியும் கருவியாக பிசிஆர் சோதனைகள் கிட்டத்தட்ட எல்லாவற்றையும் சாத்தியமாக்குகின்றன.
சோதனை செய்யப்படும் நோய் உங்களுக்கு இருக்கலாம், அல்லது அது உங்களுக்கு இல்லை.
சோதனைகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்க அதிகரிக்க, "நிகழ்வு" அதிகரிக்கிறது.
WHO அறிவித்த இரண்டு பெருந்தொற்றுகள் இன்னும் தீவிரமாக உள்ளன: காலரா மற்றும் M-போக்ஸ், இது
இரண்டு முறை பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது.
1961-ல் அறிவிக்கப்பட்டதிலிருந்து, பிந்தையதுதான் மிக நீண்ட காலம் நீடித்த பெருந்தொற்றாகும், அதை உலக
சுகாதார அமைப்பே ஒருவேளை ஏற்கெனவே மறந்திருக்கலாம்.
ஆனால் காலரா ஒரு பெருந்தொற்றுக்கு முற்றிலும் பொருத்தமற்றது. அவசியமான நீர் மாசுபாடு காரணமாக
மட்டுமல்ல, அது தொற்றுக் குழுக்களை மட்டுமே உருவாக்குகிறது.
பெருந்தொற்றுவாதிகள் இப்போது பெரும் விரக்தியில் இருப்பது புரிந்துகொள்ளக்கூடியதே.
இறுதியாக, அரசியல் தலைவர்கள் 2020-ஐ "பெருந்தொற்றுகள் காலம்" என்று அறிவித்தனர்.
பல நாடுகளிலும் ஒரு பெரிய பிரதேசத்திலும் பரவும் பெருந்தொற்றுகள் உயிரியல் ரீதியாக சாத்தியமற்றவை என்றாலும், உலக
சுகாதார அமைப்பின் பொது இயக்குநர் அதை வழங்கியே ஆக வேண்டும்.
தொற்று நோய்கள் ஏற்படுவதற்கு, ஒரு நோய் உண்டாக்கும் கிருமி மட்டும் போதாது; அதைவிட முக்கியமாக, ஒரு பெரிய பகுதி
முழுவதும் ஒரே மாதிரியான சுற்றுச்சூழல் நிலைகளும், மக்களிடையே ஒரே மாதிரியான பாதிப்புக்குள்ளாகும் தன்மையும் தேவை.
உதாரணமாக, டெங்கு காய்ச்சல் வெப்பமான காலநிலையில் மட்டுமே ஏற்படுகிறது. மக்களின் பாதிப்புக்கான எளிமை,
அவர்களின் வயது, முன்பே இருக்கும் உடல்நலப் பிரச்சினைகள் மற்றும் செல்வநிலையைப் பொறுத்து மாறுபடுகிறது.
கூடுதலாக, தொற்றுச் சங்கிலிகளுக்குக் காரணமாக நம்பப்படும் விலங்குகள், கொசுக்கள், எலிகள் மற்றும் வௌவால்கள் எல்லா
இடங்களிலும் பொருத்தமான வாழ்விடங்களைக் கண்டறிய வேண்டும்.
எனவே பெருந்தொற்றுகள் எப்போதும் பிராந்திய ரீதியானவை, ஒருபோதும் உலகளாவியவை அல்ல!
மத்திய ஐரோப்பா போன்ற ஒரே ஒரு காலநிலை மண்டலத்திற்குள்ளேயே கூட, பல நாடுகளைப் பாதிக்கும்
வகையிலான தொற்றுநோய் அலைகள் ஒருபோதும் ஏற்பட்டதில்லை.
பெருந்தொற்றுகளின் கதை, துரிதப்படுத்தப்பட்ட "உலகளாவிய காலநிலை மாற்றம்" மற்றும் "ஒரே
சுகாதாரம்" ஆகியவற்றின் கதையைத் தேவைப்படுத்துகிறது.
மக்கள் மற்றும் இயற்கைக்கு இடையிலான பிராந்திய வேறுபாடுகளை மறுப்பதன் மூலமே, உலக சுகாதார அமைப்பு ஒரு
பரவலான சுகாதார அவசரநிலை இருப்பதாகக் கூற முடியும்.
பெரும்பான்மையானவர்கள் அதில் நம்பிக்கை கொள்ளத் தயாராக இருந்தால் மட்டுமே அது நிகழ முடியும்.
"காலநிலை மாற்றம்" என்ற விஷயத்தில் இது ஏற்கனவே நிரூபிக்கப்பட்டு வருகிறது, வானொலி தொகுப்பாளர்கள் உலக வரலாற்றிலேயே இதுவே மிகவும்
வெப்பமான நாள் என்று அறிவிக்கும்போது, இந்த நாட்டில் அப்படி ஒரு எண்ணமே ஏற்படாது... என்று அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்...
"கோவிட்-19" வழக்கில் ஏற்கனவே புறக்கணிக்கப்பட்ட, இயற்கையான பெருந்தொற்றுகள் எதுவும் இல்லை என்பதற்கான நான்கு வாதங்கள்:
1. தொற்று நோய்கள், மக்களின் மரபணு அமைப்பு, ஊட்டச்சத்து மற்றும் உடல்நல நிலையைப்
பொருட்படுத்தாமல், அனைவரையும் சமமாகப் பாதிப்பதில்லை.
அது பன்றிக்காய்ச்சல், காலரா, டைபாய்டு அல்லது சுவாசக் கோளாறு வைரஸ்களாக இருந்தாலும், முதன்மையாக முதியவர்கள், ஏழைகள் மற்றும்
ஏற்கனவே பாதிப்புக்கு எளிதான நபர்களே நோய்வாய்ப்பட்டு இறக்கின்றனர்.
சராசரி வயது குறைந்த நாடுகளில் பாதிப்பு படிப்படியாகக் குறைய வேண்டும், அல்லது முற்றிலும் பாதிக்கப்படக்கூடாது.
2. தொற்று நோய்கள் ஏறக்குறைய எப்போதும் பருவகாலம் சார்ந்தவை, எனவே வெவ்வேறு காலநிலை மண்டலங்களிலும் மற்றும்
ஆண்டின் வெவ்வேறு நேரங்களிலும் ஒரே நேரத்தில் ஏற்படாது.
பகுதி வெப்ப நாடுகளில், சுவாசக் கிருமித் தொற்றுகள் பொதுவாக புறக்கணிக்கத்தக்க பங்கையே வகிக்கின்றன.
தொற்று வாந்தி மற்றும் வயிற்றுப்போக்கு பொதுவாக குளிர்காலத்தை விட கோடை மாதங்களில் அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன.
3. நன்கு வசதிப்படுத்தப்பட்ட சுகாதார அமைப்புகளைக் கொண்ட வளமான நாடுகளை விட, ஏழை நாடுகளில்
பெருந்தொற்றுகள் பல மாதங்களுக்கு முன்பே மறைந்துவிடாது.
4. பெருந்தொற்றுகள் அரசியல் எல்லைகளில் ஒருபோதும் நிற்காது.
வடக்கு ஜெர்மனிக்கு புவியியல் தடை அல்லது எல்லைக்கோடு இல்லாத நிலையில், ஜெர்மனியை விட டென்மார்க்கில்
கோவிட்-19 ஏன் ஓராண்டுக்கும் முன்னதாகவே முடிவுக்கு வந்தது?
"பெருந்தொற்று" என்பதற்கான அதன் தற்போதைய கஃப்காesque வரையறையுடன், "பெருந்தொற்றுகள்" இயற்கையான நிகழ்வுகள் அல்ல என்பதை
உலக சுகாதார அமைப்பு ஏற்கனவே மறைமுகமாக ஒப்புக்கொண்டுள்ளது.
இல்லையெனில், தொற்று நோய்களின் உண்மையான கொத்துக்களை ஒரு அடிப்படையாகப் பயன்படுத்தலாம்.
இருப்பினும், பல நாடுகளில் ஒரு தொற்றுநோயின் "அபாயம்" இப்போது அவசரநிலையை அறிவிக்கப் போதுமானதாக உள்ளது.
உலகத்தை ஒரு தனிமைப்படுத்தல் சிறையாக மாற்றுவதற்கு யாரும் நோய்வாய்ப்பட வேண்டியதில்லை. எனவே
மீண்டும் ஒருமுறை, ஒரு பெரிய ஏமாற்று வேலை தேவைப்படும்.
பெருந்தொற்று நோய்கள், பாதிக்கப்பட்ட நோயெதிர்ப்பு மண்டலத்துடன் கூடிய பொருத்தமான நிலைமைகளைத் தேவைப்படுகின்றன: போர், கஷ்டம்,
சுற்றுச்சூழல் பேரழிவுகள் மற்றும் ஆரோக்கியமற்ற வாழ்க்கை முறைகள்.
உலகெங்கிலும் உள்ள மக்களின் நோயெதிர்ப்பு மண்டலங்களைச் சேதப்படுத்தக்கூடிய மரபணு ஊசிகள் இந்த
நோக்கத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம்.
வெவ்வேறு நாடுகளில் ஒரே நேரத்தில் ஏற்பட்டதாகக் கூறப்படும் ஒரே மாதிரியான தொற்றுகளின் கொத்து, மற்றபடி ஒரு
ஏமாற்று வேலைக்கான உறுதியான அறிகுறியாகக் கருதப்படலாம்.
இப்பொழுது வரை, பூமியில் உள்ள அனைவருக்கும் ஒரு "பெருந்தொற்று" என்பது மருத்துவத் துறையின் தொழில்நுட்பச் சொல்
அல்ல, மாறாக ஒரு ஆயுதம் என்பது தெளிவாகிவிட்டிருக்கும்.
1830-ல் பாரிஸில் காலரா முதன்முதலில் அறிவிக்கப்பட்டபோது, எழுத்தாளர் லூட்விக் போர்னே (1786 முதல் 1837) இதை உணர்ந்தார்:
"பயந்த மக்கள் தங்கள் சுயநினைவுக்கு வரும் நேரத்தில், பழைய விலங்குகள் மீண்டும் பொருத்தப்பட்டுவிடுகின்றன,
குணமடைந்த பிறகும் மருத்துவமனை ஒரு சிறையாகவே இருக்கிறது, மேலும் இருபது வருட சுதந்திரம் இழக்கப்படுகிறது".
அப்போது கூட, ஒரு நோய்ப்பரவலை அறிவிப்பதன் மூலம் சமூகம் சர்வாதிகார முறைக்கு மாறியது.