Лектори донишгоҳ (Вена) д-р мед. Герд Рейтер: Хатарҳои пандемия
Оё хатаре аз пандемия вуҷуд дорад, ё пандемия худ як хатар аст?
Қоидаҳои байналмилалии тандурустӣ ва Қонуни пандемия мисли шамшери Дамокл бар сари мо овезон ҳастанд.
Агар Дабири кулли Созмони ҷаҳонии тандурустӣ хоҳиш кунад, маҳдудиятҳои ҳаракат ва эмгузаронии ҳатмӣ
метавонанд аллакай аз фардо дубора ба барномаи кор ворид шаванд.
Рӯйхати патогенҳои «мусоид ба пандемия» рӯз ба рӯз дарозтар мешавад. Диагнозҳо ва
патогенҳои эҳтимолӣ рӯз ба рӯз мураккабтар мешаванд.
Ин назари доктор Герд Рёутер, мутахассиси ботаҷрибаи радиология ва таърихнигори тиб, дар робита ба афзоиши
ҳозираи тоталитаризм дар Созмони ҷаҳонии тандурустӣ мебошад.
Ӯ бо таърихнигор доктор Ренате Рейтер ахиран чанд китоб нашр кардааст, аз ҷумла «Hauptsache Panik – Ein
neuer Blick auf Pandemien in Europa» (Асосиаш паника – Нигариши нав ба пандемияҳо дар Аврупо).
Дар ин барнома Kla.TV мақолаи кӯтоҳшудаи доктор Герд Рейутерро дар мавзӯи «Хатари пандемия» нашр мекунад.
Шумо метавонед мақолаи пурраро ҳамчун истиноди интернетӣ дар поёни барнома пайдо кунед.
"Ҳоло 30 нафар ҷинояткорони эҳтимолӣ номбар шудаанд, ки метавонанд ҳар лаҳза ҷаҳонро
боз ба хаосе, ки эҳсос мешавад, тела диҳанд."
Ҳатто «Ковид-19» боз номбар шудааст, дар ҳоле ки дар ин миён онро каммуғоянӣ эълон карда буданд ва ин фиреб ҳоло сабт шудааст.
Ба ҳар ҳол, ин вируси шубҳанок низ мутацияҳое дошт, ки ба таври қулай аз ҳаво берун кашида шуда буданд.
Онҳо, албатта, танҳо мехоҳанд, ки ҳамон тавр идома диҳанд, гӯё афсонасозони пандемия аллакай бе либос истода набошанд.
Рӯйхати паника нишон медиҳад, ки лозим нест тасвири нави клиникиро омӯзонанд.
Бисёр осонтар аст бемориҳои хуб маълумро ҳамчун эпидемияҳои нав эълон кардан.
Кофист, ки гриппро «коронавирус» ё малярияро «Эбола» номгузорӣ кунанд ;
Ҳар гуна ҳолати пӯстро, аз ветрянка то реаксияҳои заҳролуд, «M-Pox» номидан.
Тестҳои ПЦР ҳамчун ягона воситаи ташхисӣ қариб ҳама чизро имконпазир месозанд.
Ё шумо беморие доред, ки барои он санҷиш мегузаронанд, ё шумо он бемориро надоред.
«Инсиденс» бо такрори санҷишҳо меафзояд.
Ду пандемия, ки аз ҷониби Созмони ҷаҳонии тандурустӣ эълон шудаанд, ҳанӯз фаъоланд:
холера ва M-Pox, ки ду бор номаш иваз шудааст.
Аз замони эълони он дар соли 1961, ин охирин дарозмуддаттарин пандемия будааст, ки худи Созмони
ҷаҳонии тандурустӣ эҳтимолан аллакай фаромӯш кардааст.
Аммо холера ҳеҷ гоҳ барои пандемия мувофиқ нест. На танҳо аз сабаби ифлосшавии зарурии об, ки
танҳо ба пайдоиши кластерҳои сироят оварда мерасонад.
Фаҳмидан мумкин аст, ки пандемистҳо ҳоло дар ҳолати ноумедии бузурганд.
Дар ниҳоят, раҳбарони сиёсӣ соли 2020-ро «асри пандемияҳо» эълон карданд.
Директори генералии Созмони ҷаҳонии тандурустӣ бояд иҷро кунад, гарчанде ки эпидемияҳое, ки чандин кишвар ва ҳудуди
васеъро фаро мегиранд, аз ҷиҳати биологӣ ғайриимкон аст.
Пайдоиши бемориҳои сироятӣ на танҳо патогенро, балки, муҳимтар аз ҳама, шароити якхелаи муҳити зист ва
ҳассосияти якхелаи одамонро дар як минтақаи васеъ талаб мекунад.
Масалан, гармии денге танҳо дар иқлимҳои гарм рух медиҳад. Ҳассосияти одамон ба он вобаста ба
синну сол, бемориҳои пешина ва сарват фарқ мекунад.
Илова бар ин, ҳайвонот, мошакҳо, ҷонварони хурдхӯр ва кажакҳо, ки гумон меравад дар занҷирҳои сироят масъул
бошанд, бояд дар ҳама ҷо шароити муносиби зистро пайдо кунанд.
Аз ин рӯ эпидемияҳо ҳамеша минтақавӣ буда, ҳеҷ гоҳ глобалӣ намешаванд!
Ҳатто дар дохили як минтақаи иқлимӣ – масалан Аврупои Марказӣ – ҳеҷ гоҳ мавҷи эпидемияҳое набуд, ки чандин кишварҳоро фаро гирад.
Нақли пандемияҳо нақли суръатбахшии «тағйирёбии глобалии иқлим» ва «Як Саломатиро» талаб мекунад.
Танҳо бо рад кардани фарқиятҳои минтақавӣ байни одамон ва табиат Созмони ҷаҳонии тандурустӣ метавонад даъво кунад, ки
ҳолати фавқулодаи саломатӣ дар саросари ҷаҳон паҳн шудааст.
Ин танҳо дар сурате рӯй дода метавонад, ки аксарият омода бошад ба он бовар кунад.
Ин аллакай дар мавриди «тағйирёбии иқлим» намоён мешавад, вақте ки дикторҳои радио гармтарин рӯзи таърихи
ҷаҳонро эълон мекунанд ва илова мекунанд, ки дар ин кишвар шумо ҳеҷ гоҳ чунин таассурот нахоҳед дошт...
Чор далел, ки чаро пандемияҳои табиӣ вуҷуд надоранд, ки дар мавриди «Ковид-19» аллакай нодида гирифта шудаанд:
1. Бемориҳои сироятӣ ҳеҷ гоҳ ҳамаи одамонро баробар таъсир намекунанд, новобаста аз
таркиби генетикӣ, ғизо ва вазъи саломатӣ.
Новобаста аз он ки ин вабо, холера, тиф ё вирусҳои роҳи нафас аст, асосан пиронсолон, камбизоатон ва онҳое, ки
аллакай бемориҳои пешина доранд, бемор мешаванд ва мефавтанд.
Кишварҳое, ки миёнаи синнашон паст аст, бояд камтар осеб бинанд ё умуман осеб набинанд.
2. Бемориҳои сироятӣ қариб ҳамеша мавсимӣ ҳастанд ва бинобар ин наметавонанд ҳамзамон дар минтақаҳои
гуногуни иқлим ва дар вақтҳои гуногуни сол рух кунанд.
Дар кишварҳои тропикӣ сироятҳои вирусии роҳи нафас одатан нақши ночиз доранд.
Қай ва диареяи сироятӣ одатан дар моҳҳои тобистон бештар рух медиҳанд, нисбат ба моҳҳои зимистон.
3. Эпидемияҳо наметавонанд чанд моҳ пештар дар кишварҳои камбизоат нисбат ба кишварҳои сарватманде, ки бо
системаҳои тандурустии хуб муҷаҳҳаз шудаанд, нопадид шаванд.
4. Эпидемияҳо ҳеҷ гоҳ дар марзҳои сиёсӣ боз намеистанд.
Бе ягон монеаи ҷуғрофӣ ё хатти ҷудокунӣ бо Олмони Шимолӣ, чӣ гуна Ковид-19 дар Дания беш аз як сол пештар аз Олмон хотима ёфт?
Бо таърифи ҳоло кафкаии «пандемия», Созмони ҷаҳонии тандурустӣ дар асл аллакай ба таври ғайримустақим
эътироф кардааст, ки «пандемияҳо» ҳодисаҳои табиӣ нестанд.
Дар акси ҳол, метавон воқеии кластерҳои бемориҳои сироятиро ҳамчун асос истифода бурд.
Аммо хатари бемории сироятӣ дар чанд кишвар ҳоло барои эълони ҳолати фавқулодда кофист.
Барои ҷаҳонро ба зиндони карантин табдил додан ҳеҷ кас бемор шудан лозим нест. Пас боз як бор фиреби бузург лозим мешавад.
Эпидемияҳои бемориҳои сироятӣ шароити мусоид бо низоми масунияти заифшударо талаб мекунанд: ҷанг,
душвориҳо, офатҳои экологӣ ва тарзи ҳаёти носолим.
Инъексияҳои генӣ метавонистанд барои ин мақсад хизмат кунанд, зеро онҳо метавонистанд ба системаи
масунияти одамон дар саросари ҷаҳон зарар расонанд.
Гурӯҳи гӯё ҳамзамони сироятҳои шабеҳ дар кишварҳои гуногун дар акси ҳол метавонад нишонаи возеҳи фиреб дониста шавад.
То ҳол ба ҳама дар рӯи Замин равшан шудааст, ки «пандемия» на истилоҳи техникӣ дар соҳаи тиб аст, балки силоҳест.
Муаллиф Людвиг Бёрне (1786–1837) инро дарк кард, вақте ки аввалин бор дар соли 1830 дар Париж холера эълон шуд:
То он даме, ки мардумони тарсуҳаво ба худ меоянд, занҷирҳои куҳна дубора пайваст карда шудаанд, беморхона пас аз сиҳат шудан
ҳамчунон зиндон боқӣ мемонад ва бист соли озодӣ барбод меравад.
Ҳатто он замон ҷомеа бо эълони таҳдиди пандемия ба режими авторитарӣ гузашт.