Аляксандр Сяргей мае званне старшага сяржанта.
Ён пакінуў Польскую армію ў 2022 годзе пасля 26 гадоў службы, таму што, на яго думку, правы і свабоды салдат груба парушаліся.
Ён выступіў перад парламенцкай следчай камісіяй, каб паведаміць пра злоўжыванні ў польскай арміі.
Сімон Фіялек — лейтэнант у Польскай арміі, апошнім часам камандаваў ротай лёгкай пяхоты.
Яго звольнілі са службы ў арміі ў 2021 годзе пасля 10 гадоў службы.
За свае амаль дзесяць гадоў службы ён атрымаў чатырнаццаць узнагарод.
Пасля сведчання ў польскім парламенце пра парушэнні закона і пераслед салдат яго абгаварылі і звольнілі з прафесійнай арміі.
Яго шматразова абшуквалі ў розных месцах і ён восем разоў з'яўляўся ў судзе, каб абараніць свае правы.
Kla-TV пытаецца:
Што матывавала вас стаць прафесійным салдатам у польскай арміі?
Жаданне служыць нацыі, абараняць каштоўнасці, адчуць прыгоду жыцця. Мая прыгода доўжылася амаль 26 гадоў.
Я хацеў сустрэць моцных, рашучых і высакародных людзей, з якімі я мог бы працаваць разам дзеля агульнага дабра.
Я хацеў сам стаць такім чалавекам, таму вырашыў стаць афіцэрам у Польскай арміі і
даслужыўся да звання лейтэнанта ў Польскай арміі.
Kla-TV пытаецца:
Вы больш не ў арміі. Чаму?
Усё пачалося з абавязковай вакцынацыі ў арміі.
Мне давялося пачаць судзіць сваіх людзей па тым, ці вакцынаваныя яны, ці не.
Мне не падабалася ідэя дрэнна ставіцца да сваіх падначаленых толькі таму, што яны не хацелі вакцынавацца.
Гэта было занадта для мяне. Я хацеў мець магчымасць глядзець на сябе ў люстэрка з годнасцю.
Я перайшоў у падраздзяленне, дзе ціск быў не такім моцным.
Але праз год я ўсё ж вырашыў сысці.
Я хацеў рабіць для людзей больш, быць больш актыўным, таму вырашыў сысці. Проста так, за адну ноч.
Цяпер я кірую журналісцкім рэдакцыйным офісам і займаюся праблемамі салдат на службе.
Я літаральна выконваю ваенную прысягу, якую я склаў. Я бяру на сябе поўную адказнасць за
тое, што я раблю, і за загады, якія я выдаю.
Падчас абвешчанага ў Польшчы стану эпідэміі я быў камандзірам лёгкай пяхотнай роты і
меў пад сваім камандаваннем амаль 150 салдат.
Я публічна выступіў перад польскім парламентам, каб абараніць сваіх падначаленых ад незаконнай прымусовай вакцынацыі.
У выніку мае начальнікі схлусілі ў маёй штогадовай ацэнцы працы і паставілі мне такія нізкія ацэнкі, што міністр абароны
змог мяне звольніць, што ён і зрабіў 31 сакавіка 2022 года.
У 2023 годзе я выйграў судовы пазоў супраць міністра па справе незаконнага звальнення, але рашэнне яшчэ не канчатковае.
Акрамя таго, у 2022 годзе мяне абвінавацілі ў захоўванні сакрэтных дакументаў, і я таксама выйграў гэтую справу.
Ваенны пракурор запатрабаваў майго звальнення і абмежавання свабоды, але ваенны суд
апраўдаў мяне, бо не было ніякіх доказаў злачынства.
26 верасня 2024 года ў Ваенным акруговым судзе Варшавы адбудзецца чарговае слуханне па гэтай справе.
У кастрычніку 2012 года група салдат, паліцэйскіх і памежнікаў заснавала ў Польшчы асацыяцыю
«Мы абараняем уніформу для будучых пакаленняў».
Шымон Фіялек і Аляксандр Сяргей таксама з'яўляюцца членамі гэтай асацыяцыі.
З пачатку 2021 года ў узброеных сілах праводзіцца так званая вакцынацыя ад Covid.
Не было ні афіцыйнага загаду на вакцынацыю, ні закона, бо гэта было б неканстытуцыйна.
У той жа час я і іншыя камандзіры былі вымушаны павялічыць тэмпы вакцынацыі ад Covid-19.
Усе гэтыя меры былі незаконнымі, але, на жаль, эфектыўнымі.
Афіцыйна, менш за 60% насельніцтва Польшчы вакцынаваны хаця б адной дозай.
Мы ацэньваем, што ў польскай арміі гэты паказчык быў вышэйшы за 90%.
Перад вакцынацыяй кожны салдат падпісаў форму добраахвотнай згоды на медыцынскую працэдуру,
хоць часта гэта адбывалася супраць яго волі.
Гэта азначае, што ніхто не нясе адказнасці за негатыўныя наступствы гэтых прышчэпак.
Адбываліся трагедыі, салдаты захворвалі і, у крайніх выпадках, станавіліся інвалідамі або паміралі.
І яны, і іх сем'і не атрымалі ад арміі ніякай дадатковай дапамогі, бо армія лічыла, што вакцынацыя не мае
дачынення да ваеннай службы, хоць салдатам і паведамлялі, што ўсіх, хто не вакцынаваны, звольняць у 2022 годзе.
Вось чаму некаторыя афіцэры ў форме, якія не атрымалі ніякай дапамогі ад сваіх начальства і палітыкаў, вырашылі ўзяць справу ў
свае рукі і, у сувязі з незаконнымі дзеяннямі, стварыць легальна функцыянуючую асацыяцыю і супрацоўнічаць з
іншымі супольнасцямі ў Польшчы: з юрыстамі, сапраўднымі дактарамі, настаўнікамі і іншымі.
Разам мы спынілі абавязковае вакцынаванне ў Польшчы. Пасля грамадскіх пратэстаў і грамадскіх слуханняў парламентарыі адхілілі
законапраект аб увядзенні абавязковай вакцынацыі ад COVID!
Kla-TV пытаецца:
Наколькі ўжо вялікай з'яўляецца асацыяцыя і якія яе мэты?
Ну, іх можа быць не так шмат у нашай асацыяцыі.
У форме нас каля 300 чалавек, сярод якіх салдаты, памежнікі, паліцэйскія, пажарныя і шмат іншых.
Але мы ведаем, што іншыя афіцэры ў форме заглядаюцца на нас і разлічваюць на нас, але яны баяцца да нас звярнуцца.
Наша мэта — каб салдаты і афіцэры ва ўніформе з усіх краін абаранялі свае нацыі і будучыя пакаленні сваіх суайчыннікаў.
Каб салдаты былі толькі гарантамі суверэнітэту народаў і не разгортваліся незаконна ўладай усуперач сваёй
прысязе вернасці народу і супраць уласных грамадзян.
Мы заклікаем да гэтага і будзем працягваць гэта рабіць – дзейнічаць у адпаведнасці з законам і абараняць правы чалавека.
Мы не паддаёмся масавай істэрыі, якую спрабуюць стварыць СМІ і палітыкі.
Мы абавязваемся падтрымліваць грамадскі парадак.
Kla-TV пытаецца:
Новы закон нядаўна дазваляе польскім салдатам выкарыстоўваць агнястрэльную зброю.
У той жа час, гэты закон таксама сцвярджае, што вайскоўцаў можна задзейнічаць у ўнутраных аперацыях нават у часы міру.
Што вы думаеце?
Найперш, права на выкарыстанне зброі заўсёды было абгрунтаваным правам і не патрабуе ўдасканалення.
Кожны, хто ўпаўнаважаны насіць зброю, можа выкарыстоўваць яе для неабходнай абароны, а ўніформенныя службы маюць
права выкарыстоўваць яе для абароны непарушнасці межаў.
Выкарыстоўваць агнястрэльную зброю азначае страляць у іншага чалавека пранікальнымі патронамі.
На жаль, гэтыя правы былі парушаны начальнікамі салдат, якія нават не дазволілі ім
выкарыстаць сваю зброю для стрэлу папярэджання.
Гэта парушэнне фундаментальнага права на жыццё, гарантаванага Еўрапейскай канвенцыяй па правах чалавека.
Кожны, чыё жыццё пад пагрозай, мае права абараняцца.
У Польшчы закон структураваны такім чынам, што ён нават прадугледжвае абавязак абараняць сябе пры
неабходнасці — з заклапочанасці агульным дабром.
Адзін з салдат, які несла службу на мяжы, быў забіты так званымі бежанцамі самаробным кап'ём.
Я лічу, што гэтая трагедыя была наўмысна справакавана, каб знайсці нагоду для змянення закона і ўключэння ў
яго магчымасці разгортвання салдат для правядзення ваенных аперацый на тэрыторыі Польшчы ў часы міру.
Улады пашырылі магчымасці разгортвання польскай арміі, і цяпер Прэзідэнт Рэспублікі Польшча можа перадаць гэтыя
новыя паўнамоцтвы войскам НАТА, размешчаным у Польшчы.
Існуе новы закон, які дазваляе войскам НАТА ўдзельнічаць у аперацыях у часы міру, калі пад пагрозу
трапляе бяспека польскай дзяржавы, напрыклад, для падаўлення беспарадкаў на тэрыторыі Польшчы.
У 2023 годзе прэзідэнтам Польшчы салдатам з Злучаных Штатаў, Канады, Паўночнай Ірландыі і Злучанага Каралеўства
было прадастаўлена права на выкарыстанне агнястрэльнай зброі.
Я мог бы прывесці яшчэ два прыклады таго, што зараз адбываецца на мяжы.
Многім салдатам казалі, што яны павінны думаць, перш чым выкарыстоўваць сваю зброю.
Было абвешчана аб увядзенні 200-метровай зоны прыкрыцця.
Салдаты будуць рэагаваць толькі ў выпадку з'яўлення ў гэтай зоне незаконных асоб.
У экстранай сітуацыі будзе магчыма выкарыстоўваць сродкі для абароны ад нападу.
Прынцып «прапарцыйнасці» быў вынайдзены.
Гэта азначае, што калі салдат бачыць, як нехта незаконна перасякае мяжу, і заўважае, што той, напрыклад,
нясе з сабой нож, яму не дазваляецца прымяняць зброю.
Тады ён можа выкарыстаць свой штык, бо ён і прызначаны для гэтага. Гэта глупства!
На шчасце, многія салдаты не загадваюць сваім падначаленым выконваць гэтую лухту.
Іншы выпадак: суд у Беластоку задаволіў пазоў афганца, які ўпаў, пералазячы праз плот, і зламаў нагу.
У польскай бальніцы яму наклалі гіпсавую павязку, і пазней яго вярнулі ў Беларусь.
Калі ён адправіўся ў Менск, польскія актывісты звярнулі яго ўвагу, што ён можа падаць у
адміністрацыйны суд пазоў аб забароне яго вяртання на мяжу.
Першы такі выпадак датуецца 2023 годам, калі тры афганцы заявілі пра прэтэнзію на 240 000 PLN.
Разгляд справы зацягваецца, таму што двое з «нелегалаў» пакінулі Польшчу і павінны быць
дапытаныя ўладамі іншай краіны, дзе яны ўжо пасяліліся.
Мы абараняем краіну і часта трапляем у непрыемнасці.
Замест гэтага яны змагаюцца за кампенсацыю.
Kla-TV пытаецца:
Салдаты караюць за абарону межаў краіны і нават сваіх жыццяў, а тых, хто незаконна перасякае мяжу, за гэта ўзнагароджваюць.
Ці могуць такія падзеі і скажэнні закона нават справакаваць вайну?
Мы лічым, што пагроза для людзей — гэта не толькі вайна, якой мы пастаянна павінны баяцца, але і грубыя
парушэнні правоў чалавека, для спынення якіх улады ў мірны час прыцягваюць праваахоўныя органы.
Па ўсім так званым заходнім свеце мы сутыкаемся з сітуацыяй, падобнай да той, што была
выклікана масавай кампаніяй па вакцынацыі ад COVID-19.
Асобныя дзяржавы пазбаўляюцца свайго суверэнітэту, а людзей нават пазбаўляюць права на жыццё, якое
гарантуецца правам на неабходную абарону ад пагрозы.
Мы пакляліся абараняць нацыю, а не прытрымлівацца наднацыянальнага парадку дня.
Kla-TV пытаецца:
Ці так важна для іх будаваць міжнародныя сувязі з-за гэтай наднацыянальнай праграмы?
Што здарылася, тое здаралася з намі, людзьмі ў форме, больш-менш паўсюль, незалежна ад
таго, якую форму мы носім ці ў якой краіне служым.
Я ведаю, што ў Германіі, напрыклад, наступныя салдаты былі прысуджаны да турэмных
тэрмінаў, таму што яны адмовіліся ад вакцынацыі:
Гэта былі Ян Райнерс, Аляксандр Бітнер, якога прысудзілі да шасці месяцаў пазбаўлення волі, і які цяпер абвясціў галадоўку.
Салдат Воітала, якога выгналі з арміі пасля 20 гадоў службы, і Даніэль Фучык, якога адхілілі ад службы.
Для нас, вайскоўцаў, важна ведаць, што не мае значэння, якая краіна... паўсюль па сутнасці адно і тое ж!
Урадам патрэбны мы ў мундзірах, каб застрашваць грамадскасць.
Без нас яны нічога не могуць. Ім патрэбны мы, каб сеяць страх.
Мы, так бы мовіць, іх узброеныя крылы.
Без нас яны нічога не зробяць! Без паслуг яны нішто.
Калі мы будзем прытрымлівацца закона, грамадства будзе ў бяспецы.
Вось чаму важна, што іскра ў адной краіне натхняе людзей у іншай не баяцца.
Перастаньце баяцца! І патрабуйце толькі аднаго: дазвольце нам працаваць у адпаведнасці з законам.
Два польскія салдаты завяршаюць, звяртаючыся са наступным зваротам да ўсіх, хто ў мундзіры:
Сімон Фяяль: Салдаты і іншыя вайскоўцы падтрымліваюць канстытуцыю і служаць сваёй нацыі, а не інтарэсам тых, хто пры ўладзе.
Мы не дазволім парушаць суверэнітэт нашай краіны і права на жыццё нашых суайчыннікаў.
Гэта наш абавязак перад мінулымі і будучымі пакаленнямі.
Аляксандр Сяргей: Наш зварот да ўсіх афіцыйных асоб у форме:
Нацыі патрэбны вы, каб абараняць закон. Палітыкам патрэбны вы, каб парушаць яго.
Памятайце, каму вы пакляліся служыць! Мы не просім вас не выконваць загады.
Вы павінны іх выконваць, але толькі тыя, што адпавядаюць закону.
------------------------------------------------------------------ ------------------------------------------------------
Сімон Фіял запрашае кожнага гледача актыўна ўдзельнічаць у сваім судовым працэсе.
як сацыяльны фактар (партыя), гледач або СМІ: