Azken hiru urteekin alderatuta %14 edo %16ko gehiegizko heriotza-tasa.
Behin batean hori egitea ona da, izan ere, iaz, aurreko urtean eta haren aurreko urtean
jada heriotza-tasa nabarmen handia izan genuen.
Eta orain berriro hori guztia gainera. Gure hiltegi-etxean heriotza-kausa nagusia oraindik ere turbo minbizia da.
Eta heriotza-ziurtagiriak soilik "C-rekin hil zen" zioen.
Ez genuen "An (C hil den)" kasurik izan. Sarrera ondoren "An" kasu bat izan genuen eta, esan dudan bezala, gizona 80 urte baino
zaharragoa zen eta dosi gogortzailearen ondorengo 14 eguneko epean gertatu zen. Baina benetan kasu bakarra izan genuen.
2022aren hasieran, turbo-minbizia garatu zuten gazteekin hasi zen. Eta kasu oso azkarrak izan ziren.
Diagnostikotik aurrera izan genuen azkarrena bost astekoa izan zen.
Bost aste igaro ondoren hil zen, esateko moduan?
Bai, eta hilkutxa-jartzaile lankide batek esan dit hildakoari minbizia zuela jakinarazi ziotenetik bi egunera hil egin zela.
Bai, erortzen besterik ez dira egiten. Orduan hilda daude. Ez du axola komunaren gainean eserita dauden ala ohean etzanda.
Oso bitxia da. Gainera, gero eta ohikoagoa bihurtzen ari da.
Ez dut esaten inoiz lehenago gertatu ez zenik, adibidez norbaitek korrika ari zela bihotzeko bat izan zuela edo igerian ari zela.
Baina ez da orain bezain maiz. Hori ezinezkoa da. Jendeak ez du orain normalki ere hiltzen.
Oso, oso pertsona gutxik esaten didate: "Ez dut ezer nabaritzen, ez dut ezer." Baina hitz egiten dudan gehienek, gene-terapia
jaso dutenek, denek nolabaiteko kalte bat dute eta ez daude ondo.
Nerbio-jatorrikoa den ala ez, batzuek dardarka egiten dute. Eta gehien harritzen nauena
da askok digestio-aparatuko arazoak izatea.
Eta nabaritu dudana da kasu askotan, egoera hau gertatzen denean, maskotek ere hori dutela.
Ongi etorri gaurko elkarrizketara. Nire izena Sören Schumann da eta gaur Marlies Spuler elkarrizketatuko dut.
Eta gaur hitz egingo dugu zuk, hilkutxagile gisa, azken hilabeteotan eta baita azken urteotan ere zure eguneroko
lanean ikusi duzuna. Jada bideo bat elkarrekin grabatu dugu.
Bi aldiz igo nuen, behin kendu behar izan nuelako eta gero zentsuratutako bertsio batean berriro igo behar izan nuelako.
Uste dut bi bideoek elkarrekin ia milioi bat ikustaldi bildu dituztela. Agian milioi bat baino gehiago ere.
Beraz, dirudienez, zure informazioan edo zure ikuspegian interesa handia dago.
Eta jakin-mina dut gure azken elkarrizketatik zer gertatu den entzuteko. Orain hilabete batzuk igaro dira.
Eta bai, lurperatzailea zara. 2019tik eta 2020tik aurrera gertatzen ari diren ekitaldi
hauek hasieratik nahiko kritiko jarraitu dituzu.
Eta bai, gaiari ekin aurretik, zer gehiago jakin beharko lukete jendeak zuregandik?
Nire inguruan? Egia esan, dena esan duzu, eta uste dut jende gehienak dagoeneko ezagutzen nauela.
Posta elektroniko bidez zaleen gutun asko jasotzen ditut. Telefono-dei asko jasotzen ditut; zoroa da,
bikaina da. Egia esan, ez dago inolako kritikako ahotsik.
Beraz, denek positiboak dira, eta besteek pixkanaka beren maskorretatik ateratzen ari dira eta gauza
guztiaz modu irekian hitz egiten ari dira. Sarritan, kalteak jasan dituzten pertsonak izaten dira.
Nor, beraz, baita zuk ere, nolabait esateko, zuregana jotzen duena.
Bai, zehazki. Nola edo hala jakin zuten harremanak ditugula, medikuak eta abar barne.
Eta gero zuzenean hitz egiten didate horri buruz, jasaten dutenaren arabera, zer egin daitekeen eta ea inor
ezagutzen dudan jakiteko. Eta beti alternatibo-praktikari eta antzekoetara bidaltzen ditut, bai.
Ados, bikaina. Grabazioaren unean, 2024ko abuztuaren amaiera da.
Nola laburbilduko zenuke azken urte hauek? Agian urteka aztertu edo urte horietako gertakari zehatzak aipa
ditzakezu. Nola laburbilduko zenuke modu labur eta zehatzean?
Zein izan ziren zure lanaren garrantzitsuenak diren etapek eta aldaketek, zure lan-karga
kontuan hartuta eta zenbat lan egin behar izan zenuen?
Pozik nago horri buruz iruzkinak egiteko. Denok egoeraz jabetu gaitezen, labur-labur berrikuspen bat emango dut.
Beraz, 2020an ez genuen inolako anomaliarik izan, benetan bat ere ez. Egia esan, gutxiago genuen egiteko, bai.
Eta guretzat, gauzak benetan abiarazi ziren "terapia" sartu zenean. Horrela da. Eta hasieran, adinekoak
bakarrik ziren kopuru handiagoan hiltzen ari zirenak.
Eta benetan nabaritu zen lehendik zeuden osasun-arazoak zituztenen txanda iritsi zenean,
COVIDaren aurkako txertaketarako hitzordua zutenean.
Zeren orduan heriotza bat-bateko eta ustekabeko hauek gertatu ziren. Gehiago eta gehiago!
Bai
Zuzenean
Eta gero, bere bidea egiten jarraitu zuen.
Terapia sartu zen arte soilik izan genuen "C-rekin hil zena" sarrera. Horren ondoren, bat-batean eten egin zen.
Orduan heriotza-ziurtagiriotan agertzeari utzi zion. Agian behin edo bitan. Aurten batere ez dugu izan.
Beraz, dirudienez, inork ez du horregatik hiltzen.
Ados, azkar berriro egin dezakezu?
Oso atsegina da.
Laburki azal dezakezu "C-z hil zen eta C-rekin hil zen" esaldiei buruz? Hasieran eztabaida izan zen horren inguruan, dirudienez:
Auto-istripu bat duzu, ondorioz hil egiten zara, baina ez hain fidagarria den test batekin minbiziaren positibo ematen duzu,
eta orduan "minbiziagatik" edo "minbiziarekin" hil zinetela hartzen zaituzte. Agian laburki berriro errepika dezakezu.
Bai, ba, egiazki ospitaleetan bakarrik zen, etxean batere ez. Beraz, egiazki han bakarrik zegoen.
Bai.
Eta hasieran, ez dakit zergatik, txostenak sartu zituzten. Eta horietan pazienteen
historia medikoa, adina, generoa eta abar zeuden.
Eta ondoren, soilik azaldu zuten zergatik ospitalera onartu zuten, han zer egin zuten eta azkenean zerengatik hil zen.
Eta gero, beti aipatzen zen oso lasai esaldia batean hildakoa C-rako positibo eman zuela.
Eta gero heriotza-ziurtagiriak soilik adierazi zuen "C-rekin hildakoa". Guk "C-rekin hildakoa" batere ez genuen
izan. Sartu ondoren, behin bakarrik izan genuen "rekin".
Eta esan bezala, gizona 80 urte baino zaharragoa zen, eta dosi osagarria jaso eta 14 egunera zen.
Ados.
Hil egin zen. Baina hori behin bakarrik gertatu zen.
Baina, esan bezala, "terapia" sartu zutenean, gelditu egin zen. Nolabait, heriotza-ziurtagirietan
sarrera hori ez zegoen gehiago. Desagertu egin zen.
Hori soilik tratatu gabekoetatik dator. Bai, "C-rekin hil ziren". Zehazki, guk ere hori ohartu ginen.
Hasieran pixka bat egiaztatu behar izan genuen, hiltegi aretoetan oraindik 2G arauak zeudelako.
Zehazki. Eta gero beti pixka bat galdetu nezakeen horri buruz.
Elkarrizketan, esaterako, pertsona bakoitzaren egoera zein den.
Bai.
Zehazki. Eta gero, beti galdetu nezakeen pixka bat elkarrizketan, pertsona bakoitzaren egoera jakiteko.
Zehatz-mehatz. Eta gero, besterik gabe, guri esan ziguten, eta orduan guk ere jakin genuen.
Hori da. Eta gero, esan nuen bezala, aurreko baldintza medikoak zituzten pertsonen arazoa agertu zen. Bai, hori
2021eko erdialdean izan zen, maiatzean edo ekainean, uste dut.
Eta gero gehiago izan ziren – paseatzen ari zirenean erori ziren pertsonak, bizikletan zihoazela erori zirenak, edo goizean beren
oheetan hilda aurkitu zituztenak, lo zeudela bakean hil ondoren.
Hori, oinarrizkoan, injekzioek benetan indarra hartu eta hilabete batzuetara gertatu zen.
Hamar egun beranduago.
Hamar egun?
Hamar egun. Bai, hori nahiko zehatz esan dezaket. Egiazki, beti hamar egun geroago izaten zen.
Ados.
Hori benetan harrigarria izan zen.
Zehatz-mehatz. Benetan, hurrengo bultzadorea noiz eskainiko zuten adi egon besterik ez genuen egin behar. Eta
orduan jakin genuen bi aste barru lan izango genuela.
Eta hori ez zen, esan dezagun, honetan, zer da hori, heriotza-txostenean? Zer izen du dokumentu honek?
Bai, han paziente baten erauzketa zegoen. Ez dakit.
Bai, baina orduan ziurrenik horri buruz ezer ez zegoen bertan, ezta? Harreman bat egon zitekeela?
Ez, ez, ez, ez. Ez zuen halakorik esan.
Ados.
Ez.
Esan nuen bezala, medikuak zeuden, eta oraindik ere badaude, heriotza-ziurtagarian "heriotzaren kausa ezezaguna"
markatzen dutenak eta heriotzaren kausa gisa idazten dutenak...
... Hau injekzio-hori al da?
… zehazki, han prestaketa.
Eta ondoren gorputzaren atxiloketa bat dago. Bai, eta hasieran, hasierako unean, autopsia bat egin zen.
Baina, zoritxarrez, autopsia hauek beti soilik bihotz-geldialdia, tronbosia edo iktusa erakutsi
zituzten, edozer. Baina lotura inoiz ez zen ikertu.
Eta orain, halako kasu bat oraindik badago – oso mediku gutxik ausartzen dira hori dokumentatzen –
normalean fiskaltzaren bulegoak zuzenean onartzen du.
Ez dago konfiskaziorik batere. Poliziak laburki hitz egiten du fiskaltzarekin edo antzeko zerbaitekin, nola funtzionatzen
duen kontuan hartu gabe, eta gero besterik gabe onartzen dute.
Beraz, esan nahi duzu azkenaldian, hilabete batzuetan, bertan hori esaten denean ez dela gehiago zalaparrik egon. Ez, zehazki.
Baina hasieratik horrela izan al zen, hala bazen?
Bai, hasieran bertan, baina soilik bertan bazegoen. Pertsona oso gutxik nahi zuten autopsia.
Eta senideek hori nahi bazuten, lehenik eta behin lekua aurkitu behar izan genuen. Eta
baita bete behar ditugun lurperatze epeak ere.
Bai, egiazki hamar eguneko epean lurperatu edo errautu egin behar da, hau da, errautu.
Zehatz-mehatz.
Bai, eta une honetan autopsia bat antolatzea zaila da.
Eta agintariek agindu ezean, zuk senide gisa – edo guk senideen zerbitzu-arduradun gisa –
epeak luzatzeko eta abar lan egin beharko duzu.
Eta horiek ere dirua kostatzen dute. Bai, dena dirua kostatzen du. Eta gero autopsia egiteko leku bat behar duzu.
Eta han, berriro ere, kritiko ebaluatu dezakeen norbait izan nahi duzu.
Eta bai, leku bat aurkitzea zaila da. Eta Arne Burkhardtekin, noski, asko galdu da.
Eta Dr. Ute Krüger, autopsietan lagundu ziona, Suedian dago eta ezin da hegazkinez etorri
autopsia bakoitza egin behar den bakoitzean.
Zehatz-mehatz. Eta gainera diru kostua du. Ez duzu beti jendea lanean jarri eta soldata eman gabe utzi dezakezun.
Hori da, beraz... Bai, hegaldien kostuak, bidai-gastuak eta ostatu-gastuak dituzte. Esan nahi dudana da hori
nolabaiteko neurritan estalita egon beharko litzatekeela.
Beraz, hemen Alemanian, esateko moduan, kasu honetan ondo dabiltzan pertsona gutxi daude?
Zehazki, zaila da. Badakit. Zoritxarrez, nik ere ez daukat hainbeste kontaktu. MWDFG beti izan da nire
harremanetarako puntua, Arne Burkhardtek emandakoa.
Baina une honetan ez dute autopsia egin ditzaketen medikurik. Eta horregatik, apur bat barregarria da.
Bai, Arne Burkhardt izan zen han lan handia egin zuena. Autopsian, alegia, baina ondoren laster hil zen, ezta?
Zehazki, bai. Igeriketa-istripu batean itota hil zen, bai. Uste dut gertatu zela bere semea salbatu nahian ari zenean.
Ados.
Hori da, beraz, atzean dagoen istorioa. Utzi dezagun horrela.
… Ados.
Bai.
Bai, nolabait misteriotsua da. Heriotza aztertu ez dudanez, ezin dut horri buruz ezer esan, baina...
Hori izan zen horri buruz irakurri nuen gauza bakarra. Internet horrez beteta zegoen, baina beste lan batzuk egin behar ditut.
: Bai.
Ados. Uste dut orain 2021eko erdian edo 2021eko erdian geundela...
Zehazki.
… injekzioak hasi eta gutxira. Eta ondoren zer gertatu zen? Zein beste garapen zirraragarri egon ziren?
Orduan hasi zen – esango nuke hori jada 2021ean zela, 2021eko amaieran, 2022ko hasieran – orduan hasi
zen gurekin, turbo-minbizia garatu zuten gazteekin.
Eta kasu oso azkarrak ere izan ziren. Gure kasurik azkarrena diagnostikotik bost astekoa izan zen.
Bost aste igaro ondoren hil zen, nolabait esateko?
Bai, zehazki.
Eta hilkutzaile lankide batek esan dit hildakoari minbizia zuela jakinarazi ziotenetik bi egunera hil egin zela. Beraz, bi egun.
Ez dakizu zenbat denbora daraman horrekin. Gaur egun, mediku-ordutegi bat lortzeko betiko itxaron behar duzu.
Bai. Oraindik ere hori ikusten dugu. Zoritxarrez, hori da zehazki oraindik ere aurre egin behar duguna.
Eta aurten hainbat aldiz izan ditugunak laugarren hilabeteko jaioaldi goiztiarrak izan dira.
Ados, baina aurreko urteetan ere berdina zen? Edo ez?
Ez hain sarri. Eta gehienetan, egiaz, askoz aurrerago zeuden haurrak ziren, jaiotzear
zeudenak edo jaiotzean edo berehala hil zirenak.
Urtean behin edo bi urtez behin gertatzen zen, esango nuke.
Ados.
Zehazki, beste hilkutxazainekin txateatzen duzu.
Esan behar dut oraindik badirela batzuk gauzak diren bezala ikusten dituztenak. Eta ni ohikoa ez den hiltegi-arduraduna
naizenez, nire atzean txantxak egiten dituzte.
Hori entzun dut. Ez da hala, nik ez dudalako jakiten.
Egia da gehienek ez dakitela noren alde dauden pertsonak. Eta norbait ezagutzen
dutenean, horri buruz modu irekian hitz egiten dute.
Baina inoiz ez dakizu nola ondo ezagutzen nauten. Bai, horrela da. Egiazki, gure eremuko
hilkutxagile guztiekin ondo moldatzen naiz.
Bai, hala da. Ongi moldatzen gara eta haiekin hitz egitea nahiko erraza iruditzen zait.
Bai, eta ondo dago beste batek bestela ikustea. Ez dut gure iritzia inori inposatu
nahi. Hemen bizitzen ari garena besterik ez da.
Guk bakarrik hitz egin dezaket eta beste lankide batzuek emandako iritziei buruz bakarrik. Hori pixka bat azaltzeko besterik ez.
Gure kremazio-etxean gero eta maizago ikusten ditugu haur txikien hilobi-kutxak.
Bai, eta orduan jada badakizu zer gertatzen den. Tamaina desberdinetan etortzen dira eta fetu-koffinak
dira, normalean han bertan utzita geratzen direnak.
Eta gure herrialdean, sinpleki, 500 gramoko edo gehiagoko pisua duten haur txikiak edo fetuak lurperatu behar dira.
Eta hori baino lehen datorrena guztia, ez dakit ondo zer gertatzen zaion.
Ofizialki, izarren haztegira joaten dira.
Gurasoentzat ere pentsamendu atsegina da. Baina esan dudan bezala, horregatik ez duzu hain sarri
entzuten hain haur txikiak desagertzen direnean.
Hori da. Gehienetan, urte luzez haurra izatea irrikan egon diren bikote oso gazteak izaten dira. Gehienetan, zenbaitetan
zorte txarra ere izan dute. Eta gero hautsak lurperatu besterik ez dute nahi; haurrarentzako hilobi bat nahi dute. Hori da.
Bai, eta hori ez zen urtean bi edo hiru aldiz gertatzen. Hori ez zen gertatzen. Bi edo hiru urtez behin gertatzen zen.
Eta haurrak normalean handiagoak izaten ziren, ez hain txikiak.
Eta orain, noiztik gertatzen ari da hau maizago?
Lehenengo aldiz gertatu zaigu hau. Dagoeneko bazekien hori iaz jaso zuten beste hilkutxazain batzuek
kontatuta. Baina guri bakarrik aurten gertatu zaigu.
Ados. Zer gertatu zen hurrengo urteetan? 2022an, 2023an eta orain, 2024ko abuztuaren amaierara arte?
Laburbildu eta testuinguruan jar dezakezu guretzat?
Bai, esango nuke heriotzaren kausa ohikoena, egiaz, turbo minbizia dela.
Eta gauza mota guztietakoak: 80 urte baino askoz zaharragoak diren emakumeetan bularreko minbizia. Bai, medikuekin
hitz egin dugu, eta haiek diote hori ez litzatekeela posible.
Haien ibilbide profesional osoan zehar inoiz ez dute bularreko minbizia duen emakume adineko bat izan.
Eta aste gutxitan ere hil egiten dira. Eta ikusten dugu hildakoak prestatzen ditugunean, haiek
prestatu eta gero gertatu dena ikusten dugula.
Bai, emakumearen bularrak ikus ditzakegu. Ez dut inoiz halakorik ikusi. Hori zoroa da.
Eta bai, jende askok heste-minbizia eta bestelakoak ditu, metastasiak izugarri azkar sortzen dituzten minbizi mota hauek.
Bai, jendea – askotan karzinomarekin hasten da, eta bat-batean tumore berriak agertzen
zaizkie gorputz osoan zehar. Bai, zoroa da.
Beraz, turbo minbiziak esan nahi du ohiko minbiziak baino askoz azkarrago aurreratzen dela.
Zehazki.
Mediku batzuek eta praktika alternatiboetako profesional batzuek honen inguruan ohartarazi zuten, edo hobeto
esanda, gertatuko zela aurreikusi zuten, eta dirudienez, hori da egiazki gertatu dena.
Bai, noski. Hori baieztatu dezakegu, eta adinak ere ez du muga jartzen. Ez du axola.
Bai. Orain, testikuluko minbiziaren eta prostatako minbiziaren bezalako kasu gehiago daude. Bai, eta emakumeetan,
esan dudan bezala, bularreko minbizi edo hesteetako minbizi asko dago. Hesteetako minbizi asko dugu.
Bai.
Hori zoroa da. Zehazki. Eta gero, noizean behin, hemen eta orain bertan, une horretan bertan hiltzen den norbait izaten dugu.
Beraz, heriotza normala esan nahi duzu?
Bai, erortzen dira besterik gabe. Orduan hilda daude. Ez du axola komunaren gainean eserita
dauden ala ohean etzanda dauden, edo, ba, ez dakit.
Hori oso bitxia da. Gainera, gero eta ohikoagoa bihurtzen ari da. Bai, ez dut esaten iraganean ez zenik gertatu,
hau da, norbaitek bihotzeko bat izan zuela korrika edo igerian ari zela edo antzeko zerbait.
Baina ez da orain bezain maiz. Bai, hori ezinezkoa da. Jendeak ez du orain normalki ere hiltzen.
Egia esan, "gene-terapiatik" igaro ez diren familiak dira beren adineko senideei, gurasoei edo bestelako
pertsonei modu erabat normalean lagundu ahal dietenak.
Etxean hiltzen dira. Ez dago "zaintza paliatiboa" edo bestelakorik. Bai, haiek besterik ez dituzte laguntzen. Lo hartzen
dute eta gero dena ohikoa den bezala izaten da, lehen bezala.
Jendea jasotzen dezakezu, prestatu dezakezu eta hamar egun osoz erakutsi dezakezu. Ez duzu kezkatu beharrik deskonposizioan,
hau da, deskonposizio-prozesuan, ezer gaizki joango denik.
Zoritxarrez, terapia jasotzen ari direnekin apur bat bestelakoa da. Azpimarratu dugu halako gauzei arreta jarri behar diegula
– 'skin slip' deitzen zaio. Azala askatu egiten da eta abar.
Haiek kontu handiz tratatu behar dituzu. Ez dut nahi deskonposizio-prozesuari buruz gehiegi xehetasunik ematea.
Baina kolore-aldaketa dago. Hildakoak marroi, berde eta beltz bihurtzen dira. Hori ez da
atsegina. Senideek hori ikustea ezin duzu utzi.
Egia da ikuskapena askotan hiletaren egunean egiten dela, urrunetik bidaiatzen duten pertsonentzat.
Baina zazpi egun tartean daudenean, azkar pasatzen da.
Norbait ostiralean hiltzen bada eta ezin badut astelehenerako edo astearterako hileta antolatu, orduan
asteazkenean edo ostegunetan izango da, edo hurrengo astean.
Eta laster agur gehiago ez da egongo. Sarritan egoerak izaten ditugu non jendeari esan behar diodan: "Ez, barkatu."
Noizean behin, familiako kide bat hartzen dut, gai den norbait – eta esaten dute: ez, ondo dago, hilkutxa itxita utziko dugu.
Lehen ez nuen hori askotan izaten. Oso, oso gutxitan. Benetan indartsuak ziren edo
kimioterapiaren ondoren hil ziren pertsonak izan behar ziren.
Edo kortisona asko edo nola deitzen den hori eman izan baliete, batzuetan deskonposizioa azkar hasten zen.
Baina hau benetan zoroa da. Eta odola asko isurtzen duten pertsonak ditugu.
Ni ere ez dakit zehazki zer den hori. Eta iraganean ere ez genuen hori.
Lehen kasu batzuk izaten genituen, non pertsonak eztarritik odola botatzen zuten, adibidez, aurretik intubatuak izan baziren.
Ondoren, eztarriko eremuan ventilazioagatik edo antzeko zerbaitengatik lesioak izan ziren. Hori batzuetan gertatu zen.
Baina orain dagoen moduan, likidoak nonahi isurtzen direnez, ez da batere atsegina.
Beraz, zalantzarik gabe, oraindik ere "gene-terapiako injekzioa" eta zure lanean hautematen dituzun
aldaketa horien arteko lotura sendoa ikusten duzu.
Bai, noski. Erabat ulertzen dut hori. Benetan sentitzen dut hori, izan ere... guretzat ere lan desberdina baita, noski.
Usainak eta beste gauza batzuk ere kudeatu behar ditugu.
Eta baldintzak... honela dira: norbait jasotzen duzunean, guztiz normala da eta kaxan lo egiten ari balitz bezala dirudi.
Guretzat ere desberdina da, ondoren prozesatzean, esango nuke.
Ez da hildako hauek guztiak... Guk oraindik gizakiak gara, ez gara makineria. Eta ez da zaborra biltzea edo antzeko zerbait.
Jada prozesu emozionala da. Eta gure lanaz beti oso harro gaude, adibidez, hildako pertsona bat prestatu
dugunean eta hilkutxan hain bakean etzanda dagoenean.
Eta beti ateratzen ditugu familiako argazkiak, haiek nahi badute. Eta haiek
kontzientzia lasai batekin eman edo erakutsi ditzakegu.
Lana amaitutakoan beti oso harro gaude geure buruaz.
Zehazki.
Eta gaur egun hori askoz zailagoa al da?
Bai, noski. Beraz, odol-jarioa eta abar saihesteko askoz gehiago egin behar dugu.
Beno, hori egia da, bai... Eta, esan bezala, deskonposizio-tasa dago: hildakoek askoz azkarrago
aldatzen dira lehen baino, bai. Ez da oso atsegina.
Familia gisa bueltatu nahi baduzu – ikusten dute
Aldaketak ere. Bai, ez gara haiek ikusten ditugun bakarrak.
Bai. Ez daukat oraindik estatistikarik noiz, zenbatetan edo noiz eman ziren txerto gehien. Baina esango nuke 21 eta 22
izan zirela gailurra, ezta? Eta ondoren egonkortu egin zen. Eta une honetan oraindik nahiko baxu dago, ezta?
Ba, esango nuke topo egiten ditudan gehienek hiru edo lau dituztela.
Bai, eta gero gelditu ziren. Horrela da. Ia inor ez dut ezagutzen, ba, oso pertsona gutxi, niri esaten didatenak:
"Ez dut ezer nabaritzen, ez dut ezer." Esaten dute gutxira immunitate-erreakzio bat izan zutela, baina
horixe zen eta ondo daudela. Hori dela-eta oso pozik nago.
Baina gene-terapia jaso dutenekin hitz egiten dudan gehienek nolabaiteko kalte bat dute. Ez daude ondo.
Nerbio-jatorrikoa den ala ez, batzuek dardarka egiten dute. Gehien harritzen nauena da askok
digestio-aparatuko arazoak dituztela. Gastritisa edo hesteetako odoljarioa bezalako gauzak, ez dakit, benetan bitxiak.
Eta nabaritu dudana da kasu askotan, egoera hau gertatzen denean, maskotek ere hori dutela.
Zirraragarria. Agian azal-galeraren bidez transmititua?
Seguruenik. Ba, hori da bakarrik azal dezakedan modua.
Dr. Sabine Stebelek emandako hitzaldi interesgarri bat entzun nuen, eta horretan larru-galerari buruz
hitz egin zuen. Jende askok jada hori baieztatu dute.
Eta zergatik ez lukete animaliek hori ere jaso behar?
Bai.
Eta izugarri txarra da, batzuetan homeopatiak edo belar medikuntzak ere ez duelako laguntzen.
Egia da, jendeak borrokan aritzen da, gauzekin borrokan aritzen dira, eta etengabe ospitalean
egoten dira deshidratatuta geratzen direlako.
Norbaitek egunero beherakoa badu eta bere janaria botatzen badu – esan nahi dudana da – ez du nutrienteik xurgatzen.
Hauek dira hemen inguruan dabiltzanak, hodei baten bezain zuriak, zuri-gris modukoak. Oso zaila da deskribatzea.
Zehatz-mehatz.
Baina hasieran bertan ohartu zinela esan zenuen ondoren oso azkar hil egiten zirela, batez ere hainbat txerto-txanda jaso zituzten
zaharragoak; eta orain, ziurrenik, azken txerto-txanda jaso zutenetik denbora asko igaro da, baina
askok oraindik ere horregatik hiltzen jarraitzen dute.
Bai.
Hilabete batzuen edo agian urte batzuen atzerapenarekin, esateko moduan.
: Destatis-ekoa hartzen baduzu – aurten ekainean, ez nago ziur, 25. astean – egiaztatu beharko zenuke, oraindik zabalik
dute – hilabeteko txostena ikus dezakezu: azken hiru urteekin alderatuta %14 edo %16ko gehiegizko heriotza-tasa.
Ona da behin batean hori egitea, izan ere, iaz, aurreko urtean...
eta aurreko urtean, esanguratsu bat
Hildako gehiegi izan zituzten. Eta orain, gainera!
Bai, ekaina guretzat ere benetan gogorra izan zen, hori bakarrik esan dezaket, eta berdin gertatu
zitzaien nirekin hitz egin nuen hilkutxazain guztiei.
Orain, uztailean, berriro pixka bat gutxiago da. Uste dut eguraldia berriro aldatzen denean,
hotzago egiten duenean, berriro gora egingo duela.
Orduan udaberriko eta udazkeneko zikloara itzuliko ginateke.
Bai.
Hura berriro mailan jarri da, beraz dagoeneko hor dago. Besterik gabe, esan dudan bezala, gure hiltegi-etxean
heriotzaren lehen kausa oraindik ere minbizi erasokor hau da.
Injekzioaren ondoren.
Bai.
Beraz, ziurrenik injekziorik gabe turbo-minbizi kasu oso gutxi ikusten dituzu.
Zehazki, egiazki ez dute hori.
Eta zuk ekaina aipatu duzu.
Horri buruz zerbait esan besterik ez dut. Orain jakin berri dugu tratamendurik jasotzen ez zuten pertsona batzuen kasu batzuk.
Haiek ere minbizia zuten eta, esango nuke, mediku edo sendatzaile egokiengana joan ziren. Zortzi aste barru sendatu ziren.
Bai, posible dirudi.
Bai, funtzionatzen du.
Kimikoterapiarik gabe ere.
Tradizionala ezin duzu erabili... Ez dut erasotu nahi, baina egia da osasuntsu egon nahi
baduzu, benetan medikuntza naturalera jo behar duzula.
Hala dirudi, bai. Ekaina aipatu zenuen, eta uste dut iaz zela gure Osasun ministro Karl Lauterbach-ek
bero-uholde handiari eta beroarekin lotutako heriotsei eta abarrei buruz etengabe ohartarazten zuela.
Baina uste dut tenperaturagatik bakarrik hil ziren kasu gutxiago ikusi dituzula.
Ez dakit, inork ez dit hori inoiz esan. Inork ez dit hori inoiz esan.
Inork ez dit inoiz esan inor hotzaz hil denik. Beraz, horiek dira halako gauzak... nahiz eta egia esan, bero-uholdeek
eragindako heriotzak baino litekeagoa dela uste dudan.
Lehenago eguzki-kolpea jasan dut. Ez da atsegina, buruko minak, goragaleak eta horrekin doan guztia
dituena. Sentitzen duzun sukar hori ez da atsegina.
Ziur hil dezake. Beraz, norbaitek ez badu egoera fisiko onean, baina nik 17 urte daramatzat hori gabe. Ziur aski ez.
Orain galdera nagusia da: uda erdian edo amaieran gaude, eta une honetan giroa nahiko lasaia dirudi. Gutxienez,
osasun arazo honen aldetik nik horrela hautemango nuke.
Baina irudika nezake, edo hobeto esanda, jada iragarri dute zerbait berriro gerta daitekeela.
Beraz, badaude gai honetan sakon murgilduta dauden eta ikerketa asko egin duten pertsona batzuk, hala nola Heiko
Schöning, zeinak, nolabait, C istorioarekin gauzak nola amaituko ziren hilabete batzuk lehenago aurreikusi zuen.
Eta orain berriro alarma jo du mikrobiomaren aurkako eraso bat prestatzen ari dela.
Besteek hegazti-gripeari buruz hitz egiten dute, behin hori entzun nuen, eta ondoren uste dut tximu-pokak zirela,
edo ez nago oso ziur, baina, edonola ere, Osasunaren Mundu Erakundeak orain larrialdi-egoera deklaratu du.
Horrek esan nahi du oraindik gehiago etor daitekeela. Uste dut negua iristean eta jendea errazago eraginda egon daitekeela,
agian ez direlako hain ondo sentitzen, bitamina D mailak pixka bat jaitsi direlako, hurrengo egoera jada gertu egon daitekeela.
Zer iritzi duzu, edo zer aholku emango zenieke jendeari honi nola aurre egin, eta nola baloratzen duzu egoera?
Beraz, EMAren datu-basean begiratu besterik ez baduzu, 2022ko abuztuaren 27an, hain zuzen bi urte
lehenago, 'terapiatik' 26.218 heriotza jakinaraziak zeuden.
Garai hartan zebilen txerri-griparekin alderatuta, guztia 35 heriotsa izan ondoren gelditu zuten!
Beno, benetan espero dut jendeak gauza guztiaz kontzientzia desberdin bat hartu izana, eta orain
pixka bat kontu handiagoz eta kritikoago izatea.
Ezin dut benetan irudikatu orain kalteak jasaten ari diren horiek halako beste terapia bat jasoko dutenik.
Leloa proposatzen duzu, Plandemic dela irudikatu, baina inork ez du joaten.
Esan nahi dudana da horrekin irabazten dudala dirua. Esan dudan bezala, ordutik salmenta oso onak izan ditut, esan behar dut.
Nire heriotzak bikoiztu egin dira, pentsaera lateralekoek hala ere. Hiri honetan "pentsaera lateraleko hilkutxazaina" naiz.
Etxe-bilaketak zertarako izan ziren?
Lehenengo etxeko miaketa asteleheneroko ibilaldiaren eskuorri honengatik izan zen, inprimatzaile-izenik
gabe zegoelako. Denak erabat barregarri iruditzen zait.
Gure abokatuak ere esan zuen hori lasai hartzen baduzu, dena ondo dagoela, izan ere,
behin eta berriro itzuliko direla ziur baitago.
Hark ere dio beldurtze hutsa dela. Ez dut gehiago hegan egiten, nire hegazkina ez dadin istripu
egin. Beraz, kontzienteki egiten ditut nire gauzak.
Adibidez, nire senarrak ere nahiago du beti norbaitekin egotea ni kanpoan nagoenean. Bai, gauzak orain horrela aldatu dira.
Konturatu nintzen zoritxarrez oso kontu handiz adierazi behar genuela.
Gaiengatik, edo hobeto esanda, gai hori deskribatzeko behar diren terminoengatik.
Hori dela eta, erabaki nuen bideo osoa beste leku batean osorik eskuragarri jartzea eta, noski, %100 zentsurarik gabe eta doan.
Eta bideo osoa ikusi nahi baduzu, behean dagoen bideoaren deskribapenean dagoen lehen estekan klik egin besterik ez duzu.
Oraindik hamabost minututik behera gelditzen dira, eta hori ezin duzu galdu. Eta bai, esango nuke bideo osoan
berriro ikusiko zaitugula. Ordura arte, zure Sören. Agur.