14 ose 16 për qind vdekshmëri e tepërt krahasuar me tre vitet e fundit.
Është mirë që po e bëjnë këtë për një herë, sepse ne tashmë kishim një tepricë të konsiderueshme të vdekshmërisë
vitin e kaluar, para dy vjetësh dhe para tre vjetësh.
Dhe tani përsëri, për më keq. Shkaku ynë kryesor i vdekjes në shtëpinë tonë mortore është ende ky kancer turbo. Dhe
pastaj certifikata e vdekjes thjesht shkroi "vdiq me C".
Ne nuk patëm asnjë rast të "An (C i ndjerë)". Patëm një rast të "An" pas vaksinimit dhe, siç thashë, burri ishte
mbi 80 vjeç dhe ishte 14 ditë pas dozës përforcuese. Por në të vërtetë patëm vetëm atë një rast.
Në fillim të vitit 2022, nisi me njerëz më të rinj që kishin zhvilluar kancer turbo. Dhe pati disa raste shumë të shpejta.
Më e shpejtë që kemi pasur ishte pesë javë nga diagnostikimi.
Vdiq pas pesë javësh, për të thënë kështu?
Po, dhe një koleg arkivist më tha se dy ditë pasi i ndjerës i thanë se kishte kancer, ajo ndërroi jetë.
Po, thjesht shemben. Pastaj janë thjesht të vdekur. Nuk ka rëndësi nëse janë ulur në tualet apo shtrirë në shtrat.
Është shumë e çuditshme. Gjithashtu po bëhet më e zakonshme.
Nuk po them që nuk ka ndodhur kurrë më parë, që dikush të ketë pasur një sulm në zemër duke vrapuar apo diçka, ose duke notuar.
Por jo aq shpesh sa tani. Kjo është e pamundur. Njerëzit madje nuk vdesin më normalisht.
Shumë, shumë pak njerëz më thonë: "Nuk vërej asgjë, nuk kam asgjë." Por shumica e njerëzve me të cilët flas,
ata që kanë kaluar terapinë gjenetike, të gjithë kanë ndonjë lloj dëmtimi dhe nuk janë më mirë.
Qoftë neurologjike apo jo, disa njerëz dridhen. Dhe ajo që më habit më shumë është se
shumë prej tyre kanë probleme gastrointestinale.
Dhe ajo që kam vënë re gjithashtu është se në shumë raste kur kjo ndodh, edhe kafshët shtëpiake e kanë gjithashtu.
Mirë se vini në intervistën e sotme. Unë jam Sören Schumann dhe sot po intervistoj Marlies Spuler.
Dhe sot po flasim për atë që ju, si një punonjës funerali, keni vërejtur në punën tuaj të përditshme gjatë disa
muajve të fundit, por edhe gjatë disa viteve të fundit. Ne tashmë kemi regjistruar një video së bashku.
E ngarkova dy herë sepse duhej ta hiqja njëherë dhe pastaj ta ngarkoja përsëri në një version më të censuruar.
Dhe të dy videot së bashku kanë arritur pothuajse një milion shikime, besoj. Ndoshta edhe pak më shumë se një milion shikime.
Pra, duket se ka shumë interes për informacionin tuaj ose për pikëpamjen tuaj.
Dhe jam kurioz të dëgjoj se çfarë ka ndodhur që nga biseda jonë e fundit. Janë kaluar disa muaj tashmë.
Dhe po, ti je një varrëmsharrës. Ti i ke ndjekur këto ngjarje, që kanë vazhduar që nga viti 2019,
2020, relativisht në mënyrë kritike që nga fillimi.
Dhe po, çfarë tjetër duhet të dinë njerëzit për ty para se të zhytemi në temë?
Për mua? Në fakt, ti e ke thënë gjithçka, dhe mendoj se shumica e njerëzve tashmë më njohin.
Marr shumë letra nga fansat përmes emailit. Marr thirrje telefonike, është çmenduri, është
fantastike. Në të vërtetë, nuk kam fare zëra kritikë.
Pra, të gjithë janë pozitivë, dhe të tjerët po dalin ngadalë nga guaskat e tyre dhe po flasin hapur për të gjithë
këtë. Shpesh, këta janë njerëz që janë dëmtuar prej saj.
Kush pra gjithashtu kthehet tek ju, për të thënë kështu.
Po, pikërisht. Ata në njëfarë mënyre zbuluan se kemi kontakte, përfshirë mjekë e kështu me radhë.
Dhe pastaj më flasin drejtpërdrejt për këtë, në varësi të asaj nga çfarë vuajnë, çfarë mund të bëhet për këtë
dhe nëse njoh ndonjë njeri. Dhe gjithmonë i drejtoj te praktikuesit alternativë e të ngjashëm, po.
Mirë, shkëlqyeshëm. Në kohën e regjistrimit, tani është fundi i gushtit 2024.
Si do t'i përmbledhnit vitet e fundit? Ndoshta mund t'i kalonit vit pas viti ose të përmendnit ngjarje specifike nga ato
vite. Si do t'i përmbledhnit shkurtimisht dhe në mënyrë koncize?
Cilat ishin fazat dhe ndryshimet më të rëndësishme në punën tuaj, sa i përket ngarkesës
suaj të punës dhe sa shumë kërkohej të punonit?
Do të isha e lumtur të komentoja për këtë. Do të jap një përmbledhje shumë të
shkurtër që të gjithë të jenë në të njëjtën linjë.
Pra, në vitin 2020, nuk kishim fare anomali, me të vërtetë asnjë. Në fakt kishim më pak për të bërë, po.
Dhe për ne, gjërat me të vërtetë morën hov me futjen e "terapisë". Thjesht kështu është. Dhe në
fillim, vdisnin në numër më të madh vetëm të moshuarit.
Dhe kjo u bë vërtet e dukshme kur erdhi radha e atyre me gjendje të mëparshme shëndetësore, kur ata
kishin termin e tyre (për vaksinimin kundër COVID-it).
Sepse atëherë ndodhën këto vdekje të papritura, të paparashikuara. Më shumë e më shumë!
Po
Saktësisht
Dhe pastaj thjesht vazhdoi të gërshetonte rrugën e vet.
Ne kishim vetëm shënimin "i vdekur me C" derisa terapia u prezantua. Pas kësaj, ajo u ndal papritmas.
Pastaj ndaloi së shfaquri në certifikatat e vdekjes. Ndoshta një ose dy herë. Nuk e kemi pasur fare
këtë vit. Pra, duket se askush nuk vdes më prej tij.
Mirë, mund ta bësh përsëri shpejt?
Gjë që është shumë e këndshme.
A mund të komentoni shkurtimisht mbi "vdiq nga C dhe me C"? Duket se në fillim pati disa debate rreth kësaj:
Ke një aksident automobilistik, vdes si pasojë, por rezulton pozitiv për kancer me një test që nuk është vërtet i
besueshëm, dhe pastaj konsiderohet se ke vdekur "nga kanceri" ose "me kancer". Ndoshta mund ta përsëritësh shkurtimisht.
Po, mirë, ne e kishim vetëm në spitale, aspak në shtëpi. Pra, ishte vërtet vetëm atje.
Po.
Dhe në fillim, nuk e di pse, ata kishin përfshirë raportet. Dhe ato përmbanin historinë mjekësore
të pacientit, moshën, gjininë dhe kështu me radhë.
Dhe pastaj thjesht u tha pse ai ishte pranuar në spital, çfarë kishin bërë atje dhe nga çfarë kishte vdekur në fund.
Dhe pastaj gjithmonë kishte një fjali që përmendte rastësisht se i ndjeri kishte rezultuar pozitiv për C.
Dhe pastaj certifikata e vdekjes thjesht shkruante "i ndjerë me C". Ne nuk kishim fare "i ndjerë nga
C". E patëm "nga" vetëm një herë pasi u prezantua.
Dhe siç thashë, burri ishte mbi 80 vjeç dhe ishin 14 ditë pas dozës përforcuese.
Mirë.
Ai vdiq. Por kjo ndodhi vetëm një herë.
Por pastaj, siç thashë, pasi u prezantua "terapia", ajo u ndal. Në njëfarë mënyre, hyrja nuk
ishte më në certifikatat e vdekjes. Thjesht u zhduk.
Kjo vjen vetëm nga ata që nuk janë trajtuar. Po, "të vdekurit me C". Saktë, edhe ne e vërejtëm këtë.
Sepse duhej ta kontrollonim atë në fillim, sepse ende ishin në fuqi rregullat 2G në sallat e varrimeve.
Pikërisht. Dhe pastaj gjithmonë mund të pyesja pak rreth saj.
në bisedë, si p.sh. cili është statusi i personave individualë.
Po.
Pikërisht. Dhe pastaj gjithmonë mund të pyesja pak për këtë gjatë bisedës, për të mësuar gjendjen e personave individualë.
Saktësisht. Dhe pastaj ata thjesht na thanë, dhe pastaj edhe ne e morëm vesh.
Saktësisht. Dhe pastaj, siç thashë, u shfaq problemi me njerëzit me gjendje të mëparshme shëndetësore. Po, kjo
ishte në mes të vitit 2021, rreth majit ose qershorit, mendoj.
Dhe pastaj u bënë gjithnjë e më shumë – njerëz që u shembën ndërsa ecnin, ranë nga biçikletat ndërsa
çikliznin, ose u gjetën të vdekur në shtratet e tyre në mëngjes, pasi kishin vdekur në paqe gjatë gjumit.
Kjo ishte në thelb disa muaj pasi injeksionet morën vërtet hov.
Dhjetë ditë më vonë.
Dhjetë ditë?
Dhjetë ditë. Po, mund ta them mjaft saktë. Në fakt, gjithmonë ishin dhjetë ditë më vonë.
Mirë.
Kjo ishte vërtet mahnitëse.
Saktësisht. Ne në të vërtetë vetëm duhej të mbanim një sy se kur do të ofronin booster-in e ardhshëm.
Dhe pastaj e dinim që do të kishim punë pas dy javësh.
Dhe kjo nuk ishte, le të themi, në këtë, si e quajnë, raportin e vdekjes? Si quhet ky dokument?
Po, aty kishte një nxjerrje nga dosja e pacientit. Nuk e di.
Po, por atëherë ndoshta nuk kishte asgjë rreth kësaj, apo jo? Që mund të kishte një lidhje?
Jo, jo, jo, jo. Nuk thuhej asgjë e tillë.
Mirë.
Jo.
Siç thashë, kishte mjekë, dhe ende ka, që shënojnë "shkaku i vdekjes i panjohur" në
certifikatën e vdekjes dhe shkruajnë si shkak të vdekjes...
... Kjo gjilpërë?
… saktësisht, përgatitja atje.
Dhe pastaj ndodh një konvulsioni . Po, dhe në fillim, pikërisht në fillim, u krye një autopsi.
Por fatkeqësisht, këto autopsitë gjithmonë zbulonin vetëm ndalim të zemrës, trombozë ose goditje në
tru, çfarëdo qoftë. Por lidhja kurrë nuk u hetua.
Dhe tani, nëse ende kemi një rast të tillë – shumë pak mjekë guxojnë ta dokumentojnë – ai
zakonisht kalon direkt nga zyra e prokurorit publik.
Nuk ka konfiskim fare. Policia bisedon shkurtimisht me prokurorinë publike, apo si do ta quani, si
funksionon, dhe pastaj thjesht e kalon pa problem.
Pra, dëshiron të thuash që prej disa kohësh, për disa muaj, nuk ka më zhurmë kur aty shkruan kështu. Jo, pikërisht.
Por a ka qenë kështu që nga fillimi, nëse po?
Po, në fillim të plotë, por vetëm nëse ishte aty. Shumë pak njerëz dëshironin një autopsi.
Dhe nëse kjo ishte ajo që dëshironin të afërmit, së pari duhej të gjenim një vend. Dhe gjithashtu
kemi afate për varrimin që duhet t'i respektojmë.
Po, në të vërtetë duhet të varroset ose të kremovohet brenda dhjetë ditësh, d.m.th. të incenerohet.
Saktësisht.
Po, dhe është e vështirë të organizohet një autopsi në këtë kohë.
Dhe nëse nuk e urdhërojnë autoritetet, atëherë ju si të afërm – ose ne si organizues të shërbimeve funerale për të afërmit
– duhet të punoni për të zgjatur afatet dhe kështu me radhë.
Dhe ato gjithashtu kushtojnë para. Çdo gjë kushton para, po. Dhe pastaj ju duhet një vend ku mund të kryhet autopsia.
Dhe aty, përsëri, dëshiron të kesh dikë që mund ta vlerësojë atë në mënyrë kritike.
Dhe po, është e vështirë të gjesh një vend. Dhe me Arne Burkhardt, natyrisht, është humbur shumë.
Dhe Dr. Ute Krüger, e cila e ndihmoi atë me autopsi, është në Suedi dhe nuk mund të
fluturojë sa herë që duhet të bëhet një autopsi.
Saktësisht. Dhe pastaj kushton para, apo jo? Nuk mund t'i bësh njerëzit gjithmonë të punojnë pa i paguar.
Pra, kaq ishte. Po, ata kanë shpenzimet e fluturimit, shpenzimet e udhëtimit, shpenzimet e
akomodimit. Domethënë, ato duhet të mbulohen në njëfarë mase.
Pra, këtu në Gjermani, ka pak njerëz që janë të mirë në këtë, për të thënë kështu, në këtë rast të veçantë?
Pikërisht, është e vështirë. E di. Fatkeqësisht, as unë nuk kam kaq shumë kontakte. MWDFG ka qenë
gjithmonë pika ime e kontaktit, nga Arne Burkhardt.
Por ata nuk kanë asnjë mjek që mund të kryejë autopsitë në këtë moment. Dhe për këtë arsye është pak qesharake.
Po, Arne Burkhardt ishte ai që bëri shumë punë atje. Në autopsi, domethënë, por pastaj ai vdiq pak më vonë, apo jo?
Pikërisht, po. Ai u mbyt në një aksident noti, po. Mendoj se ndodhi kur po përpiqej të shpëtonte djalin e tij.
Mirë.
Pra, kjo është historia pas saj. Le ta lëmë me kaq.
… Mirë.
Po.
Po, është disi misterioze. Nuk kam hetuar vdekjen, kështu që nuk mund të them asgjë rreth saj, por.
Kjo ishte e vetmja gjë që lexova për të. Interneti ishte i mbushur me të, por kam punë të tjera për të bërë.
: Po.
Mirë. Mendoj që tani ishim në mes të vitit 2021 ose 2021...
Pikërisht.
… pak pasi filluan injeksionet. Dhe çfarë ndodhi më pas? Çfarë zhvillimesh të tjera emocionuese ndodhën?
Atëherë nisi – do të thoja se ishte tashmë në vitin 2021, në fund të vitit 2021, në fillim të vitit 2022 – atëherë nisi tek
ne, tek njerëzit më të rinj që kishin zhvilluar kancerin turbo.
Dhe kishte disa raste shumë të shpejta. Rasti më i shpejtë që patëm ishte pesë javë nga diagnoza.
Vdiq pas pesë javësh, për të thënë kështu?
Po, pikërisht.
Dhe një koleg funeristi sapo më tha se dy ditë pasi i thanë të ndjerës se kishte kancer, ajo vdiq. Pra, dy ditë.
Ti thjesht nuk e di sa kohë e ka pasur. Sot, duhet të presësh përjetë për të marrë një takim me mjekun.
Po. Ne ende e shohim këtë. Fatkeqësisht, pikërisht me këtë po merremi ende.
Dhe ajo që kemi pasur gjithashtu disa herë këtë vit janë lindjet e parakohshme në muajin e katërt.
Mirë, por a ishte e njëjta gjë në vitet e mëparshme? Apo jo?
Jo shumë shpesh. Dhe në shumicën e rasteve, në të vërtetë ishin fëmijë që ishin shumë më përpara, gati për t'u
lindur ose që vdiqën gjatë lindjes ose pak pas lindjes.
Kjo ndodhte një herë në vit ose çdo dy vjet, do të thoja.
Mirë.
Pikërisht, bisedoni me të tjerët që merren me varrimet.
Duhet të them se ende ka disa që shohin gjërat ashtu siç janë. Dhe unë jam funeristi
jostandard, kështu që ata flasin pas shpine time.
E dëgjoj për këtë. Nuk është se nuk e zbuloj.
Është e vërtetë që shumica e njerëzve nuk e dinë se në cilën anë janë të tjerët. Dhe pastaj
thjesht flasin hapur për këtë kur njohin dikë.
Por ti kurrë nuk e di sa mirë më njohin ata. Po, kështu është. Unë në fakt kam marrëdhënie të mira
me të gjithë ndërmarrësit funerale në zonën tonë.
Po, është e vërtetë. Ne kemi një marrëdhënie të mirë dhe mund të bisedoj me ta mjaft lehtë.
Po, dhe është në rregull nëse dikush tjetër e sheh ndryshe. Nuk dua t'u imponoj mendimin
tonë askujt. Thjesht po përjetojmë këtë këtu.
Unë mund të flas vetëm për ne dhe bazuar në reagimet që kam marrë nga kolegë të tjerë. Thjesht për të shpjeguar pak rreth kësaj.
Në krematoriumin tonë, po shohim gjithnjë e më shumë arkivole të fëmijëve të vegjël.
Po, dhe pastaj ti tashmë e di çfarë po ndodh. Ato vijnë në madhësi të ndryshme dhe janë arkivole
për fetusë, të cilat zakonisht thjesht lihen aty.
Dhe në vendin tonë, thjesht ndodh që fëmijët e vegjël ose foshnjat/fetusi që peshojnë më
pak se 500 gramë nuk i nënshtrohen varrimit.
Dhe për gjithçka që vjen përpara kësaj, nuk jam plotësisht i sigurt se çfarë i ndodh asaj.
Zyrtarisht, ata shkojnë në "kopshtin e yjeve".
Është një mendim i bukur edhe për prindërit. Por siç thashë, për këtë arsye nuk dëgjoni
shpesh për të kur fëmijë kaq të vegjël humbasin.
Saktësisht. Shumicën e kohës janë çifte shumë të reja që kanë pritur me padurim për të pasur një fëmijë për vite me radhë.
Shumicën e kohës ata gjithashtu kanë pasur fat të keq disa herë. Dhe pastaj ata thjesht duan të varrosin
hapat; duan një varr për fëmijën e tyre. Saktësisht.
Po, dhe kjo nuk ndodhte dy ose tre herë në vit. Kjo nuk ndodhte. Ndodhte çdo dy ose tre vjet. Dhe
fëmijët zakonisht ishin më të mëdhenj, jo kaq të vegjël.
Dhe tani, që kur ka filluar të ndodhë më shpesh?
Kjo është hera e parë që na ndodh kjo. Unë tashmë e dija nga kolegët funeristë që e patën
vitin e kaluar. Por na ndodhi vetëm këtë vit.
Mirë. Çfarë ndodhi në vitet e mëvonshme? 2022, 2023 dhe tani deri në fund të gushtit 2024? A mund ta
përmbledhni dhe kontekstualizoni shkurtimisht për ne?
Po, do të thoja se shkaku më i zakonshëm i vdekjes është në fakt ky kancer turbo.
Dhe të gjitha llojet e gjërave: kanceri i gjirit tek gratë që janë shumë mbi 80 vjeç. Po, kemi biseduar
me mjekë që thonë se kjo nuk duhet të jetë e mundur.
Ata nuk kanë pasur kurrë një zonjë të moshuar me kancer të gjirit gjatë gjithë karrierës së tyre profesionale.
Dhe ata gjithashtu vdesin brenda pak javësh. Dhe kur përgatisim të ndjerin, kur e përgatisim, shohim se çfarë ka ndodhur.
Po, mund të shohim gjoksin e zonjës. Nuk kam parë kurrë diçka të tillë më parë. Kjo është çmenduri.
Dhe po, shumë njerëz kanë kancer të zorrëve dhe çdo gjë tjetër, këto lloje kanceri që metastazojnë jashtëzakonisht shpejt.
Po, njerëz – shpesh fillon me karcinomë, dhe pastaj papritmas u shfaqen tumore të reja në të gjithë trupin. Po, është çmenduri.
Pra, kanceri turbo do të thotë se ai përparon shumë më shpejt se kanceri normal.
Pikërisht.
Disa mjekë dhe praktikues alternativë paralajmëruan për këtë, ose më saktë parashikuan se do të
ndodhte, dhe duket se pikërisht kjo ka ndodhur.
Po, absolutisht. Ne mund ta konfirmojmë këtë, dhe nuk ndalet as me moshën. Nuk ka rëndësi për të.
Po. Pra tani ka më shumë raste të sëmundjeve si kanceri i testikulave dhe kanceri i prostatës. Po, dhe tek
gratë, siç thashë, shumë kancer i gjirit ose kancer i zorrëve. Ne kemi shumë kancer të zorrëve.
Po.
Kjo është e çmendur. Pikërisht. Dhe pastaj herë pas here na ndodh që dikush thjesht vdes këtu dhe tani, në vend.
Pra, nënkupton vdekje normale?
Po, thjesht shemben. Janë thjesht të vdekur atëherë. Nuk ka rëndësi nëse janë ulur në
tualet apo shtrirë në shtrat apo, mirë, nuk e di.
Kjo është shumë e çuditshme. Gjithashtu po bëhet më e zakonshme. Po, nuk po them që nuk ka ndodhur më parë,
që dikush të ketë pasur një sulm në zemër ndërsa vraponte ose notonte apo diçka të tillë.
Por jo aq shpesh sa tani. Po, kjo është e pamundur. Njerëzit madje nuk vdesin më normalisht.
Sinqerisht, familjet që nuk i janë nënshtruar "terapisë gjenetike" janë ato që mund t'i shoqërojnë të moshuarit e tyre,
prindërit ose këdo tjetër në një mënyrë krejtësisht normale.
Vdesin në shtëpi. Nuk ekziston diçka si "kujdes paliativ" apo ndonjë gjë tjetër. Po, ata thjesht i shoqërojnë.
Ata bien në gjumë dhe pastaj gjithçka mbetet ashtu siç ka qenë gjithmonë, pikërisht si më parë.
Mund t'i mbledhësh njerëzit, t'i përgatisësh, t'i vendosësh për plot dhjetë ditë. Nuk ke nevojë të shqetësohesh se do të ketë
ndonjë problem me dekompozimin, dmth. me procesin e dekompozimit.
Fatkeqësisht, kjo është disi ndryshe për ata që po ndjekin terapinë. Ne kemi theksuar se duhet t'i
kushtojmë vëmendje gjërave të tilla – quhet 'rrëshqitje e lëkurës'. Lëkura shkëputet dhe kështu me radhë.
Duhet t'i trajtosh me kujdes. Nuk dua të hyj në shumë detaje rreth procesit të dekompozimit.
Por njollosja është aty. Trupat e vdekur marrin ngjyrë kafe, jeshile, të zezë. Kjo nuk është e
këndshme. Nuk mund t'i lejoni të afërmit ta shohin këtë.
Është e vërtetë që pritja për homazhe shpesh mbahet në ditën e varrimit për njerëzit që udhëtojnë nga larg.
Por kur mes tyre ka shtatë ditë, kalon shpejt.
Nëse dikush vdes të premten dhe nuk mund të organizoj varrimin për të hënën ose të martën, atëherë ai
do të mbahet të mërkurën, të enjten ose javën tjetër.
Dhe së shpejti nuk do të ketë më lamtumira. Ne shpesh kemi situata ku duhet t'u them njerëzve: "Jo, më vjen keq."
Herë pas here marr dikë nga familja që e përballon dot – dhe ata thonë: jo, është në rregull, do ta lëmë (arkivolin) të mbyllur.
Nuk e kisha shumë shpesh në të kaluarën. Shumë, shumë rrallë. Duhej të ishin njerëz që ishin vërtet
të fortë ose që kishin vdekur pas kimioterapisë.
Ose nëse u ishte dhënë shumë kortizon ose si do ta quajnë, ndonjëherë dekompozimi fillonte shpejt.
Por kjo është vërtet e çmendur. Dhe kemi njerëz që gjakosen shumë.
As unë nuk e di saktësisht se çfarë është ajo. Dhe as në të kaluarën nuk e kemi pasur.
Kemi pasur raste kur njerëzit gjakoseshin nga fyt, për shembull, nëse ishin intubuar më parë.
Pastaj pati lëndime në fyt të shkaktuara nga ventilimi ose diçka e tillë. Kjo ndodhte ndonjëherë.
Por siç është tani, me lëngje që derdhen kudo, thjesht nuk është shumë i këndshëm.
Pra, ti padyshim ende sheh një lidhje të fortë midis "injekcionit të terapisë gjenetike" dhe
këtyre ndryshimeve që i percepton në punën tënde.
Po, absolutisht. Jam plotësisht dakord. Më vjen shumë keq për këtë, sepse ... është një punë ndryshe edhe për ne, natyrisht.
Ne duhet të merremi edhe me erërat dhe gjëra të tjera.
Dhe kushtet... janë kështu: kur e nxjerr dikë, ai është krejtësisht normal dhe duket sikur po fle në arkivol. Edhe për ne
është ndryshe, sa i përket përpunimit të saj më pas, do të thoja.
Nuk është sikur të gjitha këto vdekje... Ne jemi ende qenie njerëzore, nuk jemi makina. Dhe nuk
është si të mbledhësh mbeturina apo diçka e tillë.
Është tashmë një proces emocional. Dhe ne gjithmonë jemi shumë krenarë për punën tonë, për shembull kur
kemi përgatitur një të ndjerë dhe ai/ajo shtrihet aty duke fjetur kaq qetësisht në arkivol.
Dhe ne gjithmonë bëjmë fotografi për familjen, nëse ata dëshirojnë. Dhe mund t'i
dorëzojmë ose t'i tregojmë me ndërgjegje të qetë.
Ne jemi gjithmonë shumë krenarë për veten kur kemi përfunduar punën tonë.
Pikërisht.
Dhe a nuk është thjesht shumë më e vështirë këto ditë?
Po, absolutisht. Pra, duhet të bëjmë shumë më tepër për të parandaluar gjakderdhjen dhe kështu me radhë.
Epo, kjo është e vërtetë, po... Dhe pastaj është shkalla e dekompozimit, siç thashë, të vdekurit ndryshojnë shumë më
shpejt se më parë, po. Thjesht nuk është shumë e këndshme.
Nëse dëshironi të ktheheni si familje – ata e shohin
Edhe ndryshimet. Po, ne nuk jemi të vetmit që i shohim.
Po. Nuk kam asnjë statistikë tani për tani se kur, sa shpesh ose kur u dhanë më shumë injeksione. Por do të thoja se
viti 2021, 2022 ishte kulmi, apo jo? Dhe pastaj u stabilizua. Dhe aktualisht është ende mjaft i ulët, apo jo?
Epo, do të thoja se shumica e njerëzve që takoj thonë se kanë tre ose katër, do të thoja.
Po, dhe pastaj ata ndaluan. Thjesht kështu është. Unë pothuajse nuk njoh askënd, ose shumë, shumë pak njerëz, që më thonë:
"Nuk vërej asgjë, nuk kam asgjë." Thonë se pak më vonë patën një reagim imunitar, por kaq ishte
dhe tani ndihen mirë. Jam vërtet i lumtur për këtë.
Por shumica e njerëzve me të cilët flas që kanë kaluar terapinë gjenetike kanë pësuar të
gjithë ndonjë lloj dëmtimi. Ata nuk janë më mirë.
Qoftë neurologjike apo jo, disa njerëz dridhen. Ajo që më habit më shumë është se shumë prej tyre kanë probleme
gastrointestinale. Gjëra si gastriti ose gjakderdhja në zorrë, nuk e di, gjëra vërtet të çuditshme.
Dhe ajo që kam vënë re gjithashtu është se në shumë raste kur kjo ndodh, edhe kafshët shtëpiake e kanë gjithashtu.
Ngazëlluese. Ndoshta transmetohet përmes hedhjes?
Ndoshta. Epo, kjo është e vetmja mënyrë që mund ta shpjegoj.
Dëgjova një ligjëratë interesante nga Dr. Sabine Stebel, dhe ajo foli për hedhjen e
leshit. Disa njerëz tashmë e kanë konfirmuar këtë.
Dhe pse kafshët nuk duhet ta marrin edhe atë?
Po.
Dhe është thjesht e tmerrshme sepse ndonjëherë madje as homeopatia apo mjekësia bimore nuk ndihmojnë më.
Është e vërtetë, njerëzit vuajnë, luftojnë me gjëra, janë vazhdimisht në spital sepse dehidratohen.
Nëse dikush ka diarre çdo ditë dhe vjell ushqimin e tij – dua të them, duhet ta dish – ai nuk po thith më asnjë lëndë ushqyese.
Këta janë ata që vrapojnë këtu, të bardhë si re, si të bardhë-hiri. Është shumë e vështirë për t'u përshkruar.
Saktësisht.
Por ti the që, që në fillim, vure re se ata vdisnin shumë shpejt më pas, veçanërisht të moshuarit që kishin marrë disa
injeksione, dhe tani ndoshta ka kaluar kohë që nga injeksioni i fundit, por shumë prej tyre ende po vdesin prej tij.
Po.
Me një vonesë prej disa muajsh ose ndoshta edhe disa vjet, për të thënë kështu.
: Nëse merrni thjesht "Destatis" – në qershor të këtij viti, nuk jam plotësisht e sigurt, java e 25-të – do t'ju duhet ta
kontrolloni, ata e kanë ende të hapur – mund të shikoni raportin mujor: 14 ose 16 për qind
vdekshmëri e tepërt krahasuar me tre vitet e fundit.
Është mirë që po e bëjnë këtë për një herë, sepse vitin e kaluar, para dy vjetësh...
dhe vitin para atij, një i rëndësishëm
Ata patën vdekshmëri të tepruar. Dhe tani, për më keq!
Po, qershori ishte vërtet i intensuar edhe për ne, vetëm këtë mund të them, dhe ishte e njëjta gjë për të
gjithë organizatorët e varrimeve me të cilët bisedova.
Tani në korrik është pak më pak përsëri. Mendoj se kur moti të ndryshojë përsëri, kur të bëhet më ftohtë, do të rritet përsëri.
Atëherë do të ktheheshim te cikli i pranverës dhe i vjeshtës.
Po.
Kjo është barazuar përsëri, kështu që tashmë është aty. Thjesht, siç thashë, shkaku kryesor i vdekjeve në
shtëpinë tonë mortore është ende ky kancer agresiv.
Pas injektimit.
Po.
Pra, me siguri shihni shumë pak raste të kancerit turbo pa injeksione.
Pikërisht, ata në fakt nuk e kanë atë.
Dhe ti sapo përmende qershorin.
Thjesht duhet të them diçka për këtë. Sapo kemi dëgjuar për disa raste të njerëzve që nuk po merrnin trajtim.
Ata gjithashtu kishin kancer dhe, do të thoja, shkuan te mjekët ose shëruesit e duhur. Dhe brenda tetë javësh u shëruan.
Po, duket e mundur.
Po, funksionon.
Edhe pa kimioterapi.
Thjesht nuk mund të përdorni mjekësinë tradicionale... Nuk dua ta sulmoj, por fakti është se nëse dëshironi
të bëheni të shëndetshëm, me të vërtetë duhet t'i drejtoheni mjekësisë natyrale.
Duket kështu, po. Ti përmende qershorin, dhe mendoj se ishte vitin e kaluar kur ministri ynë i Shëndetësisë, Karl Lauterbach,
vazhdimisht paralajmëronte për valën e madhe të nxehtësisë dhe vdekjet e lidhura me nxehtësinë e kështu me radhë.
Por mendoj se ke parë më pak raste ku ata kanë vdekur vetëm për shkak të temperaturës.
Jo, nuk e di, askush nuk më ka thënë kurrë këtë. Askush nuk më ka thënë kurrë këtë.
Askush nuk më ka thënë kurrë se dikush ka ngrirë nga të ftohtit dhe ka vdekur. Pra, këto janë llojet e gjërave
që... megjithatë, mendoj se kjo është më e mundshme sesa, të themi, vdekjet nga nxehtësia.
Kam pasur goditje dielli më parë. Nuk është e këndshme, me dhimbje koke, nauze dhe gjithçka që
shkon me të. Ajo ethe që ndjen, nuk është e këndshme.
Ai me siguri mund të të vrasë. Pra, nëse dikush nuk është në formë fizike, por unë nuk e
kam pasur prej 17 vjetësh. Sigurisht që jo.
Pra tani pyetja e madhe është, ne jemi tani në mes të verës ose në fund të verës, dhe disponimi duket relativisht
i relaksuar në këtë moment. Të paktën kështu e perceptoj unë në lidhje me këtë çështje shëndetësore.
Por mund ta imagjinoja, ose më saktë, tashmë është njoftuar se diçka mund të ndodhë përsëri.
Pra, ose ka disa njerëz që janë thellësisht të përfshirë në këtë temë dhe kanë bërë shumë kërkime, si Heiko
Schöning, i cili më shumë ose më pak parashikoi se si do të dilnin gjërat disa muaj më parë me historinë C.
Dhe tani ai ka dhënë përsëri alarmin se po përgatitet një sulm ndaj mikrobiomës.
Të tjerët flasin për gripin e zogjve, e dëgjova njëherë, dhe pastaj mendoj se ka fruth majmunësh, ose nuk
jam plotësisht i sigurt, por në çdo rast, OBSH-ja tani ka shpallur edhe gjendje emergjence.
Kjo do të thotë se mund të ketë ende më shumë për të ardhur. Mendoj se kur të vijë dimri dhe njerëzit të bëhen më të
ndikueshëm sepse mund të mos ndihen aq mirë, ndoshta për shkak të rënies përsëri të niveleve të vitaminës
D, skenari tjetër mund të jetë tashmë duke u afruar.
Çfarë mendon, ose çfarë këshille do t'u jepje njerëzve për t'u marrë me këtë, dhe si e vlerëson situatën?
Pra, nëse hidhni një sy bazës së të dhënave të EMA-s, më 27 gusht 2022, pra gati saktësisht dy vjet më parë,
ishin tashmë 26,218 vdekje të raportuara nga 'terapia'.
Nëse e krahasoni me gripin e derrave që ishte në atë kohë, e gjithë gjëja u ndal pas 35 vdekjeve!
Shpresoj me të vërtetë që njerëzit të kenë fituar një ndërgjegjësim tjetër për tërë këtë
çështje, që tani janë pak më të kujdesshëm dhe kritikë.
Nuk mund ta imagjinoj vërtet që ata që aktualisht po vuajnë nga dëmtimet të kalojnë një tjetër terapi të tillë.
Ti sugjeron sloganin, imagjino që është Plandemic, por askush nuk shkon.
Domethënë, unë fitoj paratë me të. Siç thashë, kam pasur shitje shumë të mira që atëherë, duhet ta them.
Vdekjet e mia janë dyfishuar, pavarësisht mendimtarëve lateralë. Unë jam "ndërmarrësi i mendimtarëve lateralë" këtu në qytet.
Për çfarë ishin bastisjet në shtëpi?
Kërkimi i parë i shtëpisë u bë për shkak të këtij fletushku të shëtitjes së së hënës, sepse nuk kishte
asnjë shenjë botimi mbi të. E gjej tërësisht qesharake.
Avokati ynë gjithashtu tha se nëse e merrni këtë me qetësi, gjithçka është në rregull, sepse ata
janë të destinuar të kthehen përsëri e përsëri.
Ai gjithashtu thotë se është vetëm intimidim. Unë thjesht nuk fluturoj më, që avioni im të mos
rrëzohet. Prandaj bëj gjërat e mia me vetëdije.
Burri im, për shembull, gjithashtu preferon që unë gjithmonë të kem dikë me vete kur jam
jashtë. Po, thjesht kështu kanë ndryshuar tani gjërat.
Vura re se fatkeqësisht na duhej të shpreheshim shumë me kujdes.
Për shkak të temës, ose më saktë termave të nevojshëm për të përshkruar këtë temë.
Prandaj vendosa të bëj tërë videon të disponueshme diku tjetër në tërësi dhe, natyrisht, 100% të pakufizuar dhe pa pagesë.
Dhe nëse dëshironi të shikoni videon e plotë, thjesht klikoni në lidhjen e parë në përshkrimin e videos më poshtë.
Ka ende pak më pak se pesëmbëdhjetë minuta që kanë mbetur, të cilat patjetër nuk duhet t'i humbisni. Dhe po,
do të them që do të të shohim përsëri në videon e plotë. Deri atëherë, unë, Sören. Mirupafshim.