14 ё 16 фоизи фавти иловагӣ дар муқоиса бо се соли охир.
Хуб аст, ки онҳо бори аввал чунин мекунанд, зеро соли гузашта, соли пеш аз он ва соли пеш аз он
мо аллакай сатҳи назарраси фавти зиёдатӣ доштем.
Ва ҳоло боз болои ин. Сабаби асосии марги мо дар хонаи дафн то ҳол ҳамин саратони турбо аст. Ва дар
шаҳодатномаи марг танҳо навиштанд: «мурда бо C».
Мо ягон ҳолати «An (C фавтида)» надоштем. Мо як ҳолати «An» пас аз воридсозӣ доштем ва, чунон ки гуфтам, он мард беш
аз 80-сола буд ва ин 14 рӯз пас аз дозаи хотиррасонӣ буд. Аммо дар асл мо танҳо ҳамин як ҳолатро доштем.
Дар аввали соли 2022 он бо ҷавононе оғоз ёфт, ки ба саратони турбо гирифтор шуда буданд. Ва чанд ҳолати хеле тез низ буданд.
Тезинтарин муддате, ки мо доштем, панҷ ҳафта аз ташхис буд.
Пас аз панҷ ҳафта, гӯё?
Бале, ва як ҳамкасби дафнгар ба ман гуфт, ки ду рӯз пас аз он ки ба марҳум гуфтанд, ки ӯ саратони дорад, ӯ даргузашт.
Бале, онҳо фақат меафтанд. Онҳо он вақт мурдаанд. Фарқ надорад, ки онҳо дар ҳоҷатхона нишаста бошанд ё дар бистар хобида бошанд.
Ин хеле аҷиб аст. Ин инчунин рӯз ба рӯз бештар маъмул мешавад.
Ман намегӯям, ки ин ҳеҷ гоҳ пеш наомадааст, ки касе ҳангоми давидан ё шиноварӣ сактаи қалб гирифта бошад.
Аммо на он қадар зуд-зуд, мисли ҳозир. Ин ғайриимкон аст. Одамон ҳатто дигар ба таври муқаррарӣ намемиранд.
Бисёр, бисёр кам одамон ба ман мегӯянд: «Ман ҳеҷ чизро эҳсос намекунам, ман ҳеҷ чиз надорам.» Аммо аксари одамоне, ки ман бо
онҳо сӯҳбат мекунам, онҳое, ки табобати генӣ гузаронидаанд, ҳамаашон ба як навъ осеб дучор шудаанд ва дигар саломат нестанд.
Новобаста аз он ки ин неврологӣ аст ё не, баъзе одамон меларзанд. Ва он чизе, ки маро бештар ҳайрон
мекунад, ин аст, ки бисёриҳо мушкилоти меъда ва рӯда доранд.
Ва ман инчунин мушоҳида кардам, ки дар бисёр ҳолатҳо, вақте ки ин ҳолат вуҷуд дорад, ҳайвоноти хонагӣ низ онро доранд.
Хуш омадед ба мусоҳибаи имрӯза. Номи ман Сорен Шуманн аст ва имрӯз ман бо Марлис Спулер мусоҳиба мекунам.
Ва имрӯз мо дар бораи он суҳбат мекунем, ки шумо, ҳамчун дафнгар, дар кори ҳаррӯзаи худ дар чанд моҳи охир ва инчунин дар чанд
соли охир мушоҳида кардаед. Мо ҳарду қаблан видео сабт кардаем.
Ман онро ду бор бор кардам, зеро як бор маҷбур шудам онро поён кашам ва сипас дар версияи бештар цензуршуда дубора бор кунам.
Ва ман бовар дорам, ки ҳарду видео якҷоя тақрибан як миллион тамошо ҷамъ кардаанд.
Шояд ҳатто каме бештар аз як миллион тамошо.
Пас ба назар мерасад, ки ба маълумоти шумо ё назари шумо таваҷҷӯҳи зиёд вуҷуд дорад.
Ман шавқ дорам бифаҳмам, ки аз охирин суҳбати мо то кунун чӣ рӯй додааст. Ҳоло чанд моҳ сипарӣ шудааст.
Ва ҳа, шумо таҳлилгаред. Шумо ин рӯйдодҳоро, ки аз соли 2019 ва 2020 инҷониб идома доранд, аз
аввали кор нисбатан интиқодӣ пайгирӣ кардаед.
Ва ҳа, мардум бояд пеш аз он ки мо ба мавзӯъ ворид шавем, дар бораи шумо боз чӣ донанд?
Дар бораи ман? Шумо воқеан ҳама чизро гуфтед, ва ман фикр мекунам, ки аксари одамон аллакай маро мешиносанд.
Ман тавассути почтаи электронӣ бисёр мактубҳои мухлисон мегирам. Ман зангҳои телефонӣ мегирам, ин
девонагист, ин олӣ аст. Дар асл, ҳеҷ овозҳои интиқодӣ нестанд.
Пас, ҳама мусбатанд ва дигарон оҳиста-оҳиста аз паси пусти худ мебароянд ва дар бораи тамоми ин масъала ошкоро сӯҳбат
мекунанд. Аксаран инҳо одамоне ҳастанд, ки аз он зарар дидаанд.
Пас онҳо низ, метавон гуфт, ба шумо рӯ меоранд.
Бале, дақиқ. Онҳо ба таври номаълум фаҳмиданд, ки мо тамосҳо дорем, аз ҷумла бо духтурон ва ғайра.
Ва сипас онҳо бевосита бо ман дар ин бора сӯҳбат мекунанд, вобаста ба он ки аз чӣ ранҷ мекашанд, чӣ кор кардан
мумкин аст ва оё ман касеро мешиносам. Ва ман ҳамеша онҳоро ба табибони алтернативӣ ва монанди он равона мекунам, ҳа.
Хуб, аъло. Дар вақти сабт ҳоло охири августи соли 2024 аст.
Чӣ гуна чанд соли охирро ҷамъбаст мекунед? Шояд метавонед онҳоро сол ба сол баррасӣ кунед ё рӯйдодҳои мушаххаси он солҳоро зикр
намоед. Чӣ гуна метавонед онро кӯтоҳ ва мухтасар ҷамъбаст кунед?
Муҳимтарин марҳилаҳо ва тағйиротҳо дар кори шумо, аз ҷиҳати ҳаҷми кори шумо ва дараҷаи
талабот ба шумо барои кор кардан, кадомҳо буданд?
Ман бо хушнудӣ дар ин бора шарҳ медиҳам. Ман як хулосаи хеле кӯтоҳ медиҳам, то ҳама боз ба ҳолати омода шаванд.
Пас дар соли 2020, воқеан ҳеҷ гуна аномалия набуд, комилан ҳеҷ. Ҳатто корҳоямон камтар буд, ҳа.
Ва бо ворид шудани «терапия» барои мо воқеан ҳама чиз ба роҳ афтод. Ҳамин тавр аст. Ва дар ибтидо танҳо
пиронсолон буданд, ки дар шумораи бештар мемурданд.
Ва ин воқеан ҳангоми навбати онҳое, ки бемориҳои пешина доштанд, вақте ки онҳо барои
эмгузаронии COVID-19 даъват мешуданд, ба назар мерасид.
Зеро он гоҳ ин маргҳои ногаҳонӣ ва ғайричашмдошт рух доданд. Рӯз аз рӯз бештар!
Бале
Дақиқ
Ва сипас он танҳо роҳашро пайдо карда, пеш мерафт.
Мо то даме ки терапия ҷорӣ нашуда буд, танҳо сабти «мурда бо C» доштем. Пас аз он он ногаҳон қатъ шуд.
Сипас он дар шаҳодатномаҳои марг дигар зикр намешуд. Шояд як ё ду бор. Мо имсол онро умуман надоштем.
Пас, ба назар мерасад, ки дигар ҳеҷ кас аз он намемирад.
Окей, метавонед боз зуд такрор кунед?
Ин хеле хушҳолкунанда аст.
Оё метавонед мухтасаран дар бораи «аз C фавтид ва бо C» шарҳ диҳед? Ба назар мерасид, ки дар ибтидо дар ин бора баҳсҳо буданд:
Шумо дар садамаи нақлиётӣ ҷароҳат мебинед ва дар натиҷа мефавтед, аммо бо санҷише, ки воқеан боэътимод нест, натиҷаи мусбат барои C
мегиред ва сипас шуморо чунин ҳисоб мекунанд, ки «аз C» ё «бо C» фавтидаед. Шояд шумо
метавонед инро боз як бор мухтасар такрор кунед.
Бале, хуб, мо онро воқеан танҳо дар бемористонҳо доштем, дар хона умуман набуд. Пас он воқеан танҳо дар он ҷо буд.
Бале.
Ва аввал ман намедонам чаро, онҳо гузоришҳоро дохил карда буданд. Ва дар онҳо таърихи
тиббии бемор, синну сол, ҷинс ва ғайра буданд.
Ва сипас танҳо навишта буд, ки чаро ӯро ба беморхона бистарӣ карда буданд, дар он ҷо чӣ кор карданд ва ниҳоят аз чӣ фавтид.
Ва сипас ҳамеша як ҷумла бо бепарвоӣ зикр мешуд, ки марҳум барои C мусбат санҷида шудааст.
Ва сипас дар шаҳодатномаи марг танҳо навишта шуда буд «фавтида бо C». Мо умуман «фавтида аз C»
надоштем. Мо як бор пас аз ворид шуданаш «аз» доштем.
Ва, чунон ки гуфтам, он мард аз 80-сола боло буд ва ин 14 рӯз пас аз дозаи хотиррасонкунанда буд.
Хуб.
Ӯ даргузашт. Аммо ин танҳо як бор рӯй дод.
Аммо баъд, чунон ки гуфтам, пас аз ҷорӣ шудани «терапия» он қатъ шуд. Чӣ гунаед, он сабт дар
шаҳодатномаҳои марг дигар набуд. Он танҳо нопадид шуд.
Ин танҳо аз онҳое аст, ки табобат нашудаанд. Бале, «фавтида бо С». Дуруст, мо низ инро мушоҳида кардем.
Зеро мо маҷбур будем, ки дар ибтидо инро каме санҷем, зеро дар толорҳои дафн ҳанӯз қоидаҳои 2G амал мекарданд.
Дуруст. Ва сипас ман ҳамеша метавонистам дар ин бора каме пурсам.
дар гуфтугӯ, масалан, дар бораи вазъи шахсони алоҳида
Бале.
Дуруст. Ва сипас ман ҳамеша метавонистам дар гуфтугӯ каме дар ин бора пурсам, то ҳолати ҳар як шахсро фаҳмам.
Дуруст. Ва сипас онҳо танҳо ба мо гуфтанд, ва сипас мо ҳам фаҳмидем.
Дуруст. Ва сипас, тавре ки ман гуфтам, масъалае бо одамоне, ки бемориҳои пешакӣ доштанд, вуҷуд дошт. Бале, он дар
миёнаҳои соли 2021, тақрибан моҳи май ё июн буд, ба назарам.
Ва сипас онҳо бештар ва бештар мешуданд – одамоне, ки ҳангоми сайругашт ба замин меафтохтанд, ҳангоми велосипедронӣ
аз дучархаҳояшон меафтостанд, ё субҳ дар катҳояшон мурда пайдо мешуданд, дар хоб оромона ҷон дода буданд.
Ин аслан чанд моҳ пас аз он буд, ки тазриқот воқеан шуруъ шуданд.
Даҳ рӯз пас.
Даҳ рӯз?
Даҳ рӯз. Бале, ман метавонам инро хеле дақиқ бигӯям. Дар асл, ҳамеша даҳ рӯз пас аз он буд.
Хуб.
Ин воқеан аҷиб буд.
Дуруст. Мо воқеан танҳо бояд назорат мекардем, ки кай онҳо бустери навбатиро пешниҳод мекунанд. Ва
пас мо медонистем, ки дар ду ҳафта кор хоҳем дошт.
Ва он, бигӯем, дар ин, чӣ меномиданд он, гузориши марг набуд? Ин ҳуҷҷатро чӣ меноманд?
Бале, дар он ҷо парчаи маълумоти бемор буд. Ман намедонам.
Бале, аммо эҳтимол дар он дар ин бора ҳеҷ чиз набуд, не? Ки метавонист робитае бошад?
Не, не, не, не. Дар он ҳеҷ чизи монанди ин набуд.
Окей.
Не.
Чуноне ки гуфтам, духтурон буданд ва ҳанӯз ҳам ҳастанд, ки дар шаҳодатномаи марг «сабаби марг номаълум»
ишора мекунанд ва ҳамчун сабаби марг менависанд...
... Ин шприц?
… дақиқ, ҳамон омодагӣ он ҷо.
Ва сипас дар бадан мушакҳо спазм мегиранд. Бале, ва дар ибтидо, дар худи ибтидо, ҳанӯз аутопсия гузаронида шуд.
Аммо, мутаассифона, ин ташхисҳои баданӣ ҳамеша танҳо боздошти дил, тромбоз ё сактаи мағзро нишон
медоданд, ҳар чи бошад. Аммо ин робита ҳеҷ гоҳ таҳқиқ нашуд.
Ва ҳоло, агар ҳанӯз чунин парванда вуҷуд дошта бошад – танҳо чанд табиб ҷуръат мекунанд онро ба ин шакл сабт
кунанд – он одатан бевосита аз ҷониби дафтари прокурори давлатӣ тасдиқ карда мешавад.
Ҳеҷ гуна мусодира вуҷуд надорад. Пулис бо дафтари прокурори давлатӣ, ё ҳар чи бошад, ҳар чи тавр кор мекунад, як сӯҳбати
кӯтоҳ мекунад ва сипас онро бе ягон монеа тасдиқ мекунанд.
Пас шумо мегӯед, ки аллакай чанд моҳ боз, вақте дар он ҷо навишта мешавад, дигар ҳеҷ садову садое нест. Не, дақиқ.
Аммо оё аз аввал ҳамин тавр буд, агар ҳа?
Бале, дар аввалин лаҳзаҳо, аммо танҳо агар он дар он ҷо бошад. Фақат чанд нафар мехостанд, ки аутопсия гузаронанд.
Ва агар ин ҳамон чизе бошад, ки хешовандон мехостанд, мо аввал бояд макон пайдо мекардем. Ва мо
инчунин муҳлатҳои дафн дорем, ки бояд ба онҳо риоя кунем.
Бале, он воқеан бояд дар давоми даҳ рӯз дафн ё сӯхта шавад, яъне сӯхта шавад.
Дақиқ.
Бале, ва дар ҳоли ҳозир гузаронидани аутопсия душвор аст.
Ва агар ин аз ҷониби мақомот фармон дода нашуда бошад, пас шумо ҳамчун хешованд – ё мо ҳамчун ташкилкунандагони маросим барои
хешовандон – бояд барои тамдиди муҳлатҳо ва ғайра кор кунед.
Ва онҳо низ пул мехоҳанд. Ҳама чиз пул мехоҳад, ҳа. Ва сипас ба шумо маконе лозим аст,
ки дар он ҷо ташхиси ҷасад гузаронида шавад.
Ва дар он ҷо боз шумо мехоҳед касеро дошта бошед, ки онро интиқодӣ арзёбӣ кунад.
Ва ҳа, пайдо кардани ҷой душвор аст. Ва бо Арне Буркхардт, албатта, бисёр чизҳо гум шудаанд.
Ва доктор Уте Крюгер, ки дар моргсанҷӣ ба ӯ кӯмак мекард, дар Шветсия қарор дорад ва ҳар дафъа, ки
моргсанҷӣ лозим мешавад, наметавонад парвоз кунад.
Дуруст. Ва инчунин барои он пул лозим аст. Шумо наметавонед ҳамеша мардумро ба кор маҷбур кунед ва ба онҳо пул надиҳед.
Хуб, ҳамин аст. . . Бале, онҳо хароҷоти парвоз, хароҷоти сафар ва хароҷоти манзил
доранд. Яъне, ин бояд то андозае пӯшонида шавад.
Пас, дар ин ҷо, дар Олмон, одамони каме ҳастанд, ки дар ин кор, ба таври гӯё, дар ин ҳолати мушаххас хубанд?
Дуруст аст, ин душвор аст. Ман медонам. Мутаассифона, ман ҳам чандон тамос надорам. MWDFG
ҳамеша нуқтаи тамоси ман буд, аз Арне Буркхардт.
Аммо дар айни замон онҳо ягон духтур надоранд, ки тавонад аутопсия гузаронад. Ва ҳамин аст, ки ин каме нороҳаткунанда аст.
Бале, Арне Буркхардт ҳамон касе буд, ки дар он ҷо бисёр кор кард. Дар аутопсия, яъне, аммо баъд аз он вай зуд мурд, не?
Дуруст аст, ҳа. Ӯ дар садамаи шиноварӣ ғарқ шуд, ҳа. Ман фикр мекунам, ки ин ҳангоми кӯшиши наҷоти писараш рух дод.
Хуб.
Пас, ҳамин аст ҳикояи он. Биёед ҳаминҷо хотима диҳем.
… Окей.
Бале.
Бале, ин то андозае муаммоӣ аст. Ман дар бораи марг тафтиш накардаам, бинобар ин
наметавонам дар ин бора чизе бигӯям, аммо...
Ин ягона чизе буд, ки ман дар бораи он хонда будам. Интернет пур аз он буд, аммо ман кори дигар дорам.
: Ҳа.
Хуб. Ман фикр мекунам, ки мо ҳоло дар миёнаи соли 2021 ё 2021...
Дуруст.
… зуд пас аз оғози тазриқҳо. Ва пас аз он чӣ рӯй дод? Кадом таҳаввулоти ҷолиби дигар рух доданд?
Пас он оғоз шуд – ман мегӯям, ки ин аллакай дар соли 2021 буд, дар охири соли 2021 ва аввали соли 2022 – он бо мо, бо
ҷавононе, ки ба турбокансер гирифтор шуда буданд, оғоз ёфт.
Ва чанд ҳолат хеле зуд буданд. Тезтарин ҳолате, ки мо доштем, панҷ ҳафта аз ташхис буд.
Пас аз панҷ ҳафта, гӯё?
Бале, дақиқ.
Ва як ҳамкасби мо дар моргхона ба ман гуфт, ки ду рӯз пас аз он ки ба марҳум гуфтанд, ки ӯ саратони дорад, ӯ фавтид. Пас, ду рӯз.
Шумо намедонед, ки ӯ чанд вақт боз ба он гирифтор аст. Имрӯзҳо барои гирифтани вақти
муроҷиат ба духтур бояд то абад интизор шавед.
Бале. Мо ҳанӯз ҳам инро мебинем. Мутаассифона, ҳамин чизест, ки мо ҳанӯз ҳам бо он рӯ ба рӯ ҳастем.
Ва он чизе, ки мо дар ин сол чанд маротиба доштем, таваллудҳои барвақтӣ дар моҳи чорум буданд.
Хуб, аммо оё дар солҳои гузашта ҳам ҳамин тавр буд? Ё не?
На он қадар зиёд. Ва дар аксари ҳолатҳо, дар асл ин кӯдакон буданд, ки хеле пешрафта буданд, наздик ба таваллуд
шудан ё ҳангоми таваллуд ё каме пас аз он фавтида буданд.
Ман мегӯям, ки ин як бор дар як сол ё ҳар ду сол як бор рух медод.
Хуб.
Дуруст аст, шумо бо дигар дафнгарҳо сӯҳбат мекунед.
Ман бояд бигӯям, ки ҳанӯз чанд нафаранд, ки чизҳоро ҳамон тавр мебинанд, ки ҳастанд. Ва ман дафнгари
ғайрианъанам, аз ин рӯ онҳо дар пушти сари ман овоза мекунанд.
Ман дар бораи он мешунавам. Гӯё ман намефаҳмам.
Рост аст, ки аксари одамон намедонанд, ки мардум дар кадом тарафанд. Ва вақте онҳо касеро
мешиносанд, дар бораи он ошкоро сӯҳбат мекунанд.
Аммо шумо ҳеҷ гоҳ намедонед, ки онҳо маро то чӣ андоза хуб мешиносанд. Бале, ҳамин тавр аст. Дар асл ман бо
ҳамаи дафнгарҳо дар минтақаи мо хуб муносибат дорам.
Бале, дуруст аст. Мо бо ҳам хуб муносибат мекунем ва ман бо онҳо сӯҳбат карданро хеле осон мешуморам.
Бале, ва агар касе дигар онро дигаргуна бубинад, ҳеҷ мушкиле нест. Ман намехоҳам назари худро ба касе таҳмил
кунам. Ин танҳо он чизест, ки мо дар ин ҷо аз сар мегузаронем.
Ман метавонам танҳо аз номи худ ва бо такя ба фикру мулоҳизаҳое, ки аз дигар ҳамкорон гирифтаам,
сухан гӯям. Танҳо барои каме шарҳ додан дар ин бора.
Дар крематорияи мо мо торафт бештар ҷасаддони кӯдакони хурдсолро мебинем.
Бале, ва пас шумо аллакай медонед, ки чӣ рӯй медиҳад. Онҳо дар андозаҳои гуногун ҳастанд ва ин тобутҳои
ҳомила мебошанд, ки одатан танҳо дар он ҷо меистанд.
Ва дар кишвари мо чунин аст, ки кӯдакони хурд ё ҳомилаҳое, ки вазнашон камтар аз 500 грамм аст, дафн кардани онҳо ҳатмӣ нест.
Ва ҳама он чизеро, ки пеш аз он меояд, ман дақиқ намедонам, ки бо он чӣ мешавад.
Расман, онҳо ба «боғчаи ситораҳо» мераванд.
Ин барои волидон низ фикри хубест. Аммо, чунон ки гуфтам, ҳамин аст, ки вақте чунин кӯдакони хурдсол гум
мешаванд, шумо дар бораи он чандон зиёд намешунавед.
Дуруст. Аксар вақт ин ҷуфтҳои хеле ҷавонанд, ки солҳо интизори ба дунё омадани фарзанд буданд. Аксар вақт онҳо чандин бор
бадбахтӣ дидаанд. Ва сипас онҳо танҳо мехоҳанд хокистарро дафн кунанд; онҳо барои фарзандашон қабр мехоҳанд. Дуруст.
Бале, ва ин ду ё се маротиба дар як сол рух намедод. Ин рух намедод. Ин ҳар ду ё се сол як бор рух медод.
Ва кӯдакон одатан калонтар буданд, на он қадар хурд.
Ва ҳоло, ин кай бештар рух кардан шуруъ шуд?
Ин бори аввал аст, ки мо бо ин рӯ ба рӯ мешавем. Ман аллакай аз ҳамкорони дафн, ки соли гузашта бо он рӯ ба рӯ шуда буданд,
дар бораи он медонистам. Аммо он танҳо имсол ба мо расид.
Хуб. Дар солҳои баъдӣ чӣ рӯй дод? 2022, 2023 ва то охири августи 2024? Оё метавонед инро низ
мухтасаран ҷамъбаст ва дар заминаи контекст ҷойгир кунед?
Бале, ман мегӯям, ки маъмултарин сабаби марг дар асл ҳамин саратони турбо аст.
Ва ҳама гуна чизҳо: саратони сина дар занон, ки синнашон аз 80 сол хеле зиёд аст. Бале, мо бо духтуроне
сӯҳбат кардем, ки мегӯянд, ин набояд имконпазир бошад.
Онҳо дар тамоми фаъолияти касбии худ ҳеҷ гоҳ зане пир бо саратони сина надоштанд.
Ва онҳо низ дар тӯли чанд ҳафта мефавтанд. Ва мо мебинем, ки вақте мо мурдагонро омода мекунем, вақте
ки онҳоро тайёр месозем, мебинем, ки чӣ рӯй додааст.
Бале, мо синаи он занро мебинем. Ман ҳеҷ гоҳ чунин чизеро надида будам. Ин девонагист.
Ва ҳа, бисёриҳо гирифтори саратани рӯда ва дигар навъҳои саратонанд, ки хеле зуд метастаз мекунанд.
Бале, мардум – он аксаран аз карцинома оғоз меёбад ва сипас ногаҳон дар тамоми баданашон
туморҳои нав пайдо мешаванд. Бале, ин девонагӣ аст.
Пас, саратани турбо маънои онро дорад, ки он нисбат ба саратани маъмулӣ хеле зудтар пеш меравад.
Дуруст.
Баъзе духтурон ва табибони алтернативӣ дар ин бора ҳушдор дода буданд, ё дақиқтараш пешгӯӣ карда буданд, ки ин рӯй
хоҳад дод, ва ба назар мерасад, ки воқеан ҳамин рӯй додааст.
Бале, албатта. Мо инро тасдиқ карда метавонем ва он ба синну сол ҳам маҳдуд намешавад. Барои он синну сол аҳамият надорад.
Бале. Ҳоло ҳолатҳои бемориҳое мисли саратани тухмдон ва саратани простата бештар шудаанд. Бале, ва дар занон,
чунон ки гуфтам, бисёр саратани сина ё саратани рӯда. Мо миқдори зиёди саратани рӯда дорем.
Бале.
Ин девонагист. Дуруст. Ва гоҳ-гоҳ касе ҳаст, ки ҳамин ҷо ва ҳамин лаҳза мемирад.
Пас шумо марги оддиро дар назар доред?
Бале, онҳо фақат меафтанд. Онҳо он вақт комилан мурдаанд. Фарқ надорад, ки онҳо дар ҳоҷатхона нишаста
бошанд ё дар бистар хобида бошанд ё, хуб, ман намедонам.
Ин хеле аҷиб аст. Он инчунин рӯз ба рӯз маъмултар мешавад. Бале, ман намегӯям, ки қаблан ҳеҷ гоҳ чунин ҳодиса
рух надодааст, яъне касе ҳангоми давидан ё шиноварӣ ё чизи монанд сактаи қалб гирифта бошад.
Аммо на он қадар зуд, мисли ҳозир. Бале, ин ғайриимкон аст. Одамон ҳатто дигар ба таври муқаррарӣ намемиранд.
Ростӣ, оилаҳое, ки «терапияи генӣ» нагузаронидаанд, ҳамонҳоянд, ки метавонанд ба таври комилан муқаррарӣ
ҳамроҳи хешовандони пир, волидонашон ё ҳар каси дигар шаванд.
Онҳо дар хона мемиранд. Чизе бо номи «нигоҳубини паллиативӣ» ё ягон чизи дигар вуҷуд надорад. Бале, онҳо танҳо
ҳамроҳи онҳо мешаванд. Онҳо ба хоб мераванд ва пас ҳама чиз ҳамон тавр мемонад, ки ҳамеша буд, мисли пештар.
Шумо метавонед ҷасадҳоро бардоред, онҳоро омода кунед ва то даҳ рӯз нигоҳ доред. Шумо набояд дар бораи
ягон мушкилот дар раванди пӯсидашавӣ хавотир шавед.
Мутаассифона, барои онҳое, ки табобат мегиранд, ин каме дигар аст. Мо таъкид кардем, ки бояд ба чунин чизҳо диққат диҳем
– онро «ҷудошавии пӯст» меноманд. Пӯст ҷудо мешавад ва ғайра.
Шумо бояд онҳоро бо эҳтиёт муносибат кунед. Ман намехоҳам дар бораи раванди тахвил зиёд ба тафсилот равам.
Аммо ранги пӯст тағйир ёфтааст. Ҷасадҳо қаҳваранг, сабз ва сиёҳ мешаванд. Ин хуб нест.
Шумо наметавонед ба хешовандон инро нишон диҳед.
Рост аст, ки тамошои ҷасад аксар вақт ҳанӯз дар рӯзи дафн барои онҳое, ки аз дур меоянд, баргузор мешавад.
Аммо вақте ки байни онҳо ҳафт рӯз бошад, он зуд мегузарад.
Агар касе рӯзи ҷумъа бимирад ва ман натавонам маросими дафнро рӯзи душанбе ё сешанбе ташкил кунам, пас он
рӯзи чоршанбе, панҷшанбе ё ҳафтаи оянда баргузор мешавад.
Ва ба зудӣ дигар ҳеҷ хайрбод нахоҳад буд. Мо аксар вақт бо ҳолатҳое рӯ ба рӯ мешавем, ки ман
маҷбур мешавам ба мардум бигӯям: «Не, бубахшед».
Гоҳ-гоҳе ман яке аз аъзои оиларо, ки метавонад бо ин кор сару кор шавад, мегирам – ва онҳо мегӯянд:
«Не, ҳамааш хуб аст, мо (ҷола)-ро баста мегузорем».
Ман дар гузашта инро хеле кам доштам. Хеле, хеле кам. Ин бояд одамоне мебуданд, ки воқеан
қавӣ буданд ё пас аз химиотерапия фавтида буданд.
Ё агар ба онҳо миқдори зиёди кортизон ё ҳар чи номи он аст дода мешуд, баъзан вайроншавӣ зуд оғоз мешуд.
Аммо ин воқеан девонагист. Ва мо одамоне дорем, ки бисёр хун мерезанд.
Ман дақиқ намедонам, ки он чист. Ва дар гузашта ҳам мо онро надоштем.
Мо қаблан ҳолатҳое доштем, ки одамон аз гулӯ хун мерехтанд, масалан, агар онҳоро пешакӣ интубатсия карда бошанд.
Сипас дар минтақаи гулӯ ҷароҳатҳо ба вуҷуд меомаданд, ки аз вентилятсия ё чизи
монанди он сар зада буданд. Ин баъзан рух медод.
Аммо ҳозир, ки моеъҳо дар ҳама ҷо мерезанд, ин чандон хуб нест.
Пас, шумо бешубҳа ҳанӯз ҳам робитаи қавиро байни «инъексияи терапияи генӣ» ва ин
тағйиротҳое, ки дар кори худ мушоҳида мекунед, мебинед.
Бале, албатта. Ман комилан розӣ ҳастам. Ман барои ин воқеан узр мепурсам, зеро ... албатта, барои мо низ ин кори дигар аст.
Мо бояд бо бӯйҳо ва дигар чизҳо низ сарукор гирем.
Ва шароитҳо... чунинанд: вақте шумо касеро мебардоред, онҳо комилан муқаррарӣ ҳастанд ва гӯё дар тобут хоб
карда бошанд. Барои мо низ, аз ҷиҳати коркарди он баъдтар, ман мегӯям, ки ин фарқ мекунад.
Гӯё ҳамаи ин маргҳо... Мо ҳанӯз инсон ҳастем, мо мошин нестем. Ва ин мисли ҷамъоварии партов ё чизи монанд нест.
Ин аллакай раванди эҳсосӣ аст. Ва мо ҳамеша аз кори худ ифтихор мекунем, масалан вақте ки мо ҷасади
марҳумро омода кардаем ва ӯ дар табут хеле ором хобидааст.
Ва мо ҳамеша барои оила акс мегирем, агар онҳо хоҳанд. Ва мо метавонем онҳоро бо виҷдони пок супорем ё нишон диҳем.
Мо ҳамеша аз худ хеле ифтихор мекунем, вақте ки кори худро ба анҷом мерасонем.
Дуруст.
Ва ин дар рӯзҳои охир хеле душвортар шудааст?
Бале, албатта. Пас мо бояд барои пешгирии хунравӣ ва ғайра бисёр кор кунем.
Хуб, ин рост аст, ҳа... Ва сипас суръати пӯсидашавӣ, чунон ки гуфтам, мурдагон нисбат ба гузашта хеле
зудтар тағйир меёбанд, ҳа. Ин чандон гуворо нест.
Агар шумо хоҳед ҳамчун оила баргардед – онҳо мебинанд
Тағйиротҳо низ. Бале, мо ягона нафароне нестем, ки онҳоро мебинем.
Бале. Ҳозир ман ягон омор надорам, ки кай ва чанд бор ё кай бештар ваксинаҳо гузаронида шудаанд. Аммо ман мегӯям,
ки соли 21 ва 22 авҷ буд, дуруст? Ва сипас он баробар шуд. Ва ҳоло ҳам нишондиҳанда хеле паст аст, дуруст?
Хуб, ман мегӯям, ки аксари одамоне, ки ман вохӯрдаам, мегӯянд, ки онҳо се ё чор доранд, ман мегӯям.
Бале, ва сипас онҳо қатъ карданд. Ҳамин тавр аст. Ман қариб ҳеҷ касро, ё хеле, хеле кам одамонро мешиносам, ки ба ман мегӯянд:
«Ман ҳеҷ чизро эҳсос намекунам, ҳеҷ чиз надорам.» Онҳо мегӯянд, ки каме баъдтар вокуниши масуниятӣ доштанд, аммо ҳамин
буд ва онҳо худро хуб эҳсос мекунанд. Ман аз ин хеле хурсандам.
Аммо аксари онҳое, ки ман бо онҳо сӯҳбат мекунам ва табобати генӣ гирифтаанд, ҳамаашон ба як
навъ осеб дучор шудаанд. Онҳо дигар хуб нестанд.
Новобаста аз он ки ин неврологӣ аст ё не, баъзе одамон меларзанд. Он чизе, ки маро бештар ҳайрон мекунад, ин аст, ки
бисёриҳо мушкилоти меъда ва рӯда доранд. Масалан, гастрит ё хунравии рӯда, намедонам, воқеан чизҳои хеле аҷиб.
Ва ман инчунин мушоҳида кардам, ки дар бисёр ҳолатҳо, вақте ки ин ҳолат вуҷуд дорад, ҳайвоноти хонагӣ низ онро доранд.
Ҳайратангез. Шояд тавассути партофтани пӯст интиқол ёбад?
Шояд. Хуб, ин ягона роҳест, ки ман метавонам онро шарҳ диҳам.
Ман лексияи ҷолиберо аз доктор Сабине Стебел шунидам ва ӯ дар бораи рехтани мӯйҳо ҳарф
зад. Чанд нафар аллакай инро тасдиқ кардаанд.
Ва чаро ҳайвонот ҳам инро нагиранд?
Бале.
Ва ин воқеан даҳшатнок аст, зеро баъзан ҳатто гомеопатия ё тибби гиёҳӣ дигар ёрӣ намекунад.
Рост аст, одамон мубориза мебаранд, бо чизҳо меҷанганд, онҳо ҳамеша дар беморхона ҳастанд, зеро об аз баданашон кам мешавад.
Агар касе ҳар рӯз диарея дошта бошад ва хӯрокашро қай кунад – ман мехоҳам бигӯям, шумо бояд
донед – ӯ ҳеҷ моддаи ғизоиро ҷабб намекунад.
Инҳо ҳамонҳоянд, ки дар ин ҷо давида мегарданд, сафед мисли абр, мисли сафед-хокистарӣ. Тавсиф карданаш хеле душвор аст.
Дақиқ.
Аммо шумо гуфтед, ки дар ибтидо фаҳмидед, ки онҳо баъд аз он хеле зуд мемиранд, махсусан калонсолоне, ки чанд маротиба тазриқ
гирифта буданд, ва ҳоло эҳтимол аст, ки аз охирин тазриқ муддате гузашта бошад, аммо бисёриҳо ҳанӯз ҳам аз он мемиранд.
Бале.
Бо таъхири чанд моҳ ё шояд ҳатто чанд сол, ба ибораи дигар.
: Агар шумо танҳо ба «Destatis» назар кунед – дар июни имсола, ман дақиқ нестам, ҳафтаи 25 – шумо бояд санҷед, онҳо ҳанӯз
онро ниҳоӣ накардаанд – шумо метавонед гузориши моҳонаро бинед: 14 ё 16 фоизи фавтҳои изофӣ дар муқоиса бо се соли охир.
Хуб аст, ки онҳо бори аввал ин корро мекунанд, зеро соли гузашта, соли пеш аз он...
ва соли пеш аз он, як аҳамияти калон
Онҳо фавти зиёдатӣ доштанд. Ва ҳоло боз болои ин!
Бале, июн барои мо низ воқеан шадид буд, метавонам ба шумо бигӯям, ва барои ҳамаи дафнгарҳое,
ки ман бо онҳо сӯҳбат кардам, низ ҳамин тавр буд.
Ҳоло дар моҳи июл он боз каме камтар шудааст. Ман фикр мекунам, вақте ки ҳаво боз тағйир
ёбад ва сардтар шавад, он боз афзоиш хоҳад ёфт.
Пас мо боз ба давраи баҳор ва тирамоҳ бармегаштам.
Бале.
Он боз ҳамвор шуд, пас аллакай ҳаст. Фақат, чунон ки гуфтам, сабаби рақами як марг дар хонаи
маросими дафни мо ҳанӯз ҳам ҳамин саратони хашмгин аст.
Пас аз тазриқ.
Бале.
Пас, эҳтимолан шумо бидуни инъексияҳо хеле кам ҳолатҳои саратони турборо мебинед.
Дуруст, дар асл онҳо онро надоранд.
Ва шумо танҳо июнро зикр кардед.
Ман бояд дар ин бора чизе бигӯям. Мо ҳоло дар бораи чанд ҳодисае шунидем, ки одамон табобат намегирифтанд.
Онҳо низ саратони доштанд ва, метавонам бигӯям, ба духтурони дуруст ё табибони маъруф муроҷиат
карданд. Ва дар давоми ҳашт ҳафта шифо ёфтанд.
Бале, ба назар имконпазир менамояд.
Бале, он кор мекунад.
Ҳатто бидуни кимиётерапия.
Шумо наметавонед усулҳои анъанавиро истифода баред... Ман намехоҳам ба он ҳамла кунам, аммо ҳақиқат ин аст, ки агар шумо
хоҳед солим шавед, воқеан бояд ба тибби табиӣ муроҷиат кунед.
Бале, ба назар ҳамин тавр мерасад. Шумо моҳи июнро ёд кардед, ва ман фикр мекунам, ки соли гузашта буд, вақте ки
вазири тандурустии мо Карл Лаутербах пайваста дар бораи гармии шадид ва маргҳо аз гармӣ ва ғайра ҳушдор медод.
Аммо ман фикр мекунам, шумо камтар ҳолатҳоро дидаед, ки онҳо танҳо аз сабаби ҳарорат фавтидаанд.
Не, ман намедонам, ҳеҷ кас ҳеҷ гоҳ ба ман инро нагуфтааст. Ҳеҷ кас ҳеҷ гоҳ ба ман инро нагуфтааст.
Ҳеҷ кас ҳеҷ гоҳ ба ман нагуфтааст, ки касе аз сармо фавтидааст. Пас, инҳо ҳамон чизҳоянд, ки... гарчанде ман воқеан фикр мекунам,
ки ин эҳтимолияташ бештар аст нисбат ба (маргҳо аз гармӣ).
Ман қаблан аз зарби офтоб ранҷ кашидаам. Ин хушнуд нест: сардард, дилбеҳузурӣ ва ҳама нишонаҳои
ҳамроҳаш. Он таб, ки шумо эҳсос мекунед, хушнуд нест.
Он бешубҳа метавонад шуморо бикушад. Пас, агар касе аз ҷиҳати ҷисмонӣ солим набошад,
аммо ман онро дар 17 сол надоштам. Албатта не.
Ҳоло саволи асосӣ ин аст, ки мо дар миёнаи тобистон ҳастем ё дар охири он, ва кайфият дар айни замон нисбатан ором
ба назар мерасад. Ҳадди ақал ман онро дар робита ба ин масъалаи саломатӣ ҳамин тавр дарк мекунам.
Аммо ман метавонистам тасаввур кунам, ё дақиқтараш, аллакай эълон шудааст, ки боз чизе метавонад рӯй диҳад.
Пас ё баъзе одамон ҳастанд, ки ба мавзӯъ амиқ ворид шуда, таҳқиқоти зиёде анҷом додаанд, мисли Ҳейко
Шёнинг, ки тақрибан чанд моҳ пеш бо ҳикояи C пешгӯӣ карда буд, ки ҳодисаҳо чӣ гуна анҷом меёбанд.
Ва ҳоло ӯ боз ҳушдор додааст, ки ҳамла ба микробиом омода мешавад.
Баъзеҳо дар бораи гриппи парранда гап мезананд, ки ман як бор шунида будам, ва сипас, ба назарам, ё ман чандон бовар
надорам, вабои маймунӣ низ ҳаст, аммо дар ҳар сурат Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ҳоло ҳатто ҳолати изтирорӣ эълон кардааст.
Ин маънои онро дорад, ки метавонад боз чизҳои бештар дар пеш бошад. Ман фикр мекунам, ки вақте зимистон фаро мерасад ва мардум
ба осонӣ таҳти таъсир қарор мегиранд, зеро эҳтимол худро чандон хуб эҳсос намекунанд — шояд аз сабаби каме паст шудани
сатҳи витамини D — саҳнаи нав метавонад аллакай наздик бошад.
Шумо чӣ фикр доред, ё ба мардум чӣ маслиҳат медиҳед, ки чӣ гуна бояд бо ин масъала бархӯрд
кунанд, ва вазъиятро чӣ гуна арзёбӣ мекунед?
Пас, агар шумо танҳо ба пойгоҳи додаҳои EMA назар афканед, дар 27 августи соли 2022, яъне дақиқан ду сол пеш,
аллакай 26 218 марг аз «терапия» гузориш шуда буданд.
Агар онро бо гриппи хук, ки он замон вуҷуд дошт, муқоиса кунед, тамоми он пас аз 35 марг қатъ карда шуд!
Хуб, ман воқеан умедворам, ки мардум дар бораи тамоми ин масъала дарки дигар пайдо
кардаанд ва ҳоло каме эҳтиёткор ва интиқодӣ шудаанд.
Ман воқеан тасаввур карда наметавонам, ки онҳое, ки ҳоло аз осеб ранҷ мекашанд, боз чунин терапияро аз сар гузаронанд.
Шумо шиорро пешниҳод мекунед, тасаввур кунед, ки он «Пландемик» аст, аммо ҳеҷ кас намеояд.
Яъне, ман бо он пул кор мекунам. Тавре гуфтам, аз он вақт фурӯшҳоям воқеан хеле хуб буданд, бояд бигӯям.
Миёни онҳое, ки ба фикри паҳлӯӣ машғуланд, шумораи маргҳои ман ду баробар афзудааст. Ман дар
ин шаҳр «кафанпечи фикркунандаи паҳлӯӣ» ҳастам.
Талашу ҷустуҷӯҳо дар хонаҳо дар бораи чӣ буданд?
Аввалин ҷустуҷӯи хона ба хотири ҳамин варақаи роҳпаймоии душанбе буд, зеро дар он ҳеҷ нишонаи чоп
набуд. Ман ҳамаашро комилан хандаовар мешуморам.
Вакили мо инчунин гуфт, ки агар шумо ба ин бо назари ором бингаред, ҳама чиз хуб аст, зеро онҳо
маҷбур мешаванд, ки такрор ба такрор баргарданд.
Ӯ инчунин мегӯяд, ки ин танҳо тарсонидан аст. Ман дигар парвоз намекунам, то ҳавопаймоям
наафтад. Пас ман корҳоямро бо огоҳӣ анҷом медиҳам.
Масалан, шавҳарам низ афзал медонад, ки вақте ман берун меравам, ҳамеша касе бо ман бошад.
Бале, ҳозир ҳама чиз ҳамин тавр тағйир ёфтааст.
Ман мушоҳида кардам, ки, мутаассифона, мо маҷбур шудем худро хеле боэҳтиёт баён кунем.
Бо сабаби мавзӯъ, ё дақиқтар, истилоҳоте, ки барои тавсифи ин мавзӯъ заруранд.
Барои ҳамин ман қарор додам, ки тамоми видеоро дар ҷои дигар дар пуррагӣ ва, албатта, 100% бе сензура ва ройгон дастрас гардонам.
Ва агар шумо хоҳед тамоми видеоро тамошо кунед, танҳо ба аввалин истиноди дар тавсифи видео дар поён овардашуда клик кунед.
Ҳанӯз каме камтар аз понздаҳ дақиқа боқӣ мондааст, ки шумо ҳатман набояд онро аз даст диҳед. Ва ҳа, ман мегӯям, ки дар видеои
пурра боз шуморо хоҳем дид. То он вақт, бо эҳтиром, Сорен. Хайр.