Крах буйнога швейцарскага банка Credit Suisse і амерыканскіх банкаў Signature, Silvergate і Silicon
Valley Bank (SVB) скалыхнуў фінансавыя рынкі ў 2023 годзе.
Галоўным трыгерам гэтага была грашова-крэдытная палітыка Федэральнай рэзервовай сістэмы ЗША .
У канцы 2021 года ЕЦБ рэзка павысіў працэнтныя стаўкі, што прывяло да падзення кошту дзяржаўных аблігацый,
значных страт у крэдытнай і лізінгавай дзейнасці банкаў і, у канчатковым выніку, да калапсу вышэйзгаданых банкаў.
Такім чынам, грашова-крэдытная палітыка ФРС знішчыла неверагодную суму каля 1,9 трыльёна
амерыканскіх долараў ва ўсёй банкаўскай сістэме ЗША.
У адказ на крызіс у фінансавай сістэме, які яна сама ж і выклікала, і пагрозу далейшага краху амерыканскіх
банкаў, Федэральная рэзервовая сістэма запусціла Праграму тэрміновага фінансавання банкаў (BTFP).
Гэтая праграма дазволіла амерыканскім банкам атрымліваць доступ да сродкаў Федэральнай рэзервовай сістэмы непасрэдна праз
пазыкі, тым самым ціха вырашаючы іх праблемы з ліквіднасцю.
Гэта супакоіла крызіс і дазволіла ФРС зноў прадставіць сябе энергічным ратавальнікам фінансавай сістэмы.
Аднак гэта, вядома, не вырашыла праблем у банкаўскім сектары ЗША.
Зараз яна нават перажывае гістарычны крызіс!
Ніжэй прыведзены агляд маштабу і сур'ёзнасці гэтага крызісу, ролі, якую адыграла ФРС, а таксама яе матываў і перадумоў.
I. Гістарычны крызіс у банкаўскім сектары ЗША
1. Крызіс на рынку камерцыйнай нерухомасці ЗША
Сёння ў Злучаных Штатах налічваецца больш за 4000 банкаў, але толькі некалькі соцень з іх можна лічыць здаровымі.
З іншага боку, пераважная большасць літаральна стаіць на парозе катастрофы.
Ключавая прычына гэтага — абвал цэн на камерцыйную нерухомасць у гістарычных маштабах.
Наступныя прыклады ілюструюць, наколькі значным з'яўляецца гэтае зніжэнне: 23-павярховы офісны хмарачос Prime Manhattan Office
Tower у Нью-Ёрку, які ў 2019 годзе ацэньваўся ў 215 мільёнаў долараў, цяпер каштуе ўсяго 104 мільёны долараў
ЗША — страта ў кошце на 51,6 працэнта ўсяго за пяць гадоў.
У Сент-Луісе самы высокі офісны будынак – 44-павярховы «AT&T Таўэр» – быў прададзены за 3,5 мільёна долараў.
У 2006 годзе гэтая першакласная нерухомасць па-ранейшаму каштавала $1,234,321,205, што
сведчыць пра шакаваную страту ў кошце на 98%!
Бэры Стэрнліхт, мільярдэр і інвестар у нерухомасць, прагназаваў страты ў 1 трыльён долараў толькі на
амерыканскай офіснай нерухомасці ў выніку гэтага падзення цэн.
Гэтыя страты ў асноўным адлюстраваны ў бухгалтарскіх кнігах невялікіх і сярэдніх амерыканскіх банкаў, якія цяпер сядзяць на
гарах невыплатных крэдытаў, 30–50% з якіх знаходзяцца ў вострым рызыцы дэфолту, па словах
эксперта па каштоўных металах Дамініка Кетнер.
Акрамя таго, да канца 2025 года скончацца крэдыты на суму 560 мільярдаў долараў ЗША на камерцыйную нерухомасць, а да канца 2028
года гэты паказчык вырасце да больш чым 2,8 трыльёна долараў ЗША.
Гэта азначае, што крэдытныя ўстановы ў ЗША таксама сутыкаюцца з хваляй рэфінансавання гістарычнага маштабу.
Гэта азначае, што адпаведныя актывы давядзецца рэфінансаваць на значна горшых умовах. Калі гэта не ўдасца, іх давядзецца
прадаць са значнай зніжкай, што прывядзе да адпаведных страт для банкаў, што можа прывесці да калапсу банкаўскай сістэмы.
Ніколі раней на фінансавым рынку не было нічога падобнага.
2. Крызіс на рынку аблігацый ЗША
У дадатак да крызісу на рынку камерцыйнай нерухомасці ў ЗША, на рынку аблігацый тыкне яшчэ адна часная бомба.
Рост працэнтных ставак стварыў тут сітуацыю, якая таксама можа пахіснуць усю банкаўскую сістэму.
Яны адкрылі новыя прывабныя інвестыцыйныя магчымасці, што азначала, што аблігацыі
ўрада ЗША ўжо амаль не карысталіся попытам.
У выніку іх кошт рэзка знізіўся, пакінуўшы амерыканскія банкі з гарой нерэалізаваных
страт на суму больш за 516 мільярдаў долараў.
Пакуль банкі валодаюць гэтымі аблігацыямі, страты застаюцца «на паперы».
Аднак, калі, напрыклад, кліенты здымаюць свае дэпазіты або банкі вымушаны прадаць гэтыя аблігацыі па іншых
прычынах, страты становяцца рэальнымі і таксама могуць выклікаць калапс банкаўскай сістэмы.
3. ФРС спыняе Праграму тэрміновага крэдытавання банкаў
Як раз напярэдадні гістарычнага банкаўскага і фінансавага крызісу, 11 сакавіка Федэральная рэзервовая сістэма ЗША
спыніла Праграму тэрміновага крэдытавання банкаў (BTFP).
У рамках гэтай праграмы Фед за адзін год выдаткаваў больш за 160 мільярдаў долараў ЗША на
банкі-заяўнікі, ціха забяспечваючы іх фінансавымі рэсурсамі.
Банкі змаглі выкарыстоўваць свае аблігацыі ў якасці закладу, якія былі ацэнены па
намінальным кошце , а не па бягучым рынкавым кошце.
Такім чынам, для банкаў былі цалкам кампенсаваны негатыўныя наступствы павышэння працэнтных ставак і,
перш за ўсё, падзення кошту на рынку амерыканскіх аблігацый, што выратавала іх ад калапсу.
Такім чынам, з заканчэннем BTFP банкі былі пазбаўлены не толькі лёгкага доступу да сродкаў, напрыклад, для
прадухілення лопу амерыканскага буму на рынку камерцыйнай нерухомасці, але і страхаў на рынку амерыканскіх аблігацый.
Акрамя таго, працэнтныя стаўкі, якія застаюцца высокімі, зноў аказваюць значны ўплыў на банкі, што можа
стаць вырашальным фактарам для далейшага і яшчэ больш маштабнага банкаўскага крызісу.
З улікам драматычнай сітуацыі ў банкаўскай сістэме ЗША, канадска-ірландскі аналітык Кевін О'Ліры
перакананы, што ў найбліжэйшыя гады збанкрутуюць тысячы банкаў.
Паколькі банкі па ўсім свеце надзвычай цесна звязаны паміж сабой, гэта можа прывесці да масавага глабальнага фінансавага цунамі і
глабальнага эканамічнага крызісу, які перасягне ўсе папярэднія.
II. ФРС – падпальшчык у фінансавай сістэме і яго матывы
Знешне Федэральная рэзервовая сістэма ЗША ўяўляе сябе сур'ёзным і энергічным абаронцам стабільнай фінансавай сістэмы.
Але ён аказваецца сапраўдным падбухторшчыкам у фінансавай сістэме, які, па словах фінансавага эксперта
Эрнста Вольфа, наўмысна справакаваў як банкаўскі крызіс у 2023 годзе, так і крызіс, які зараз наганяе.
Эрнст Вольф бачыць наступныя сувязі, якія тлумачаць, чаму ФРС дзейнічае такім чынам:
1. Паколькі мы знаходзімся ў заключнай фазе глабальнай фінансавай сістэмы, цэнтральныя банкі па ўсім свеце рыхтуюць новую фінансавую
сістэму і ўвядзенне лічбавых валют цэнтральных банкаў (CBDC).
2. З увядзеннем ЦБДК крэдытаванне будзе выведзена з камерцыйных банкаў, і ў будучыні чакаецца, што
яно будзе ажыццяўляцца выключна цэнтральным банкам.
Гэта азначае, што ў новай грашова-крэдытнай сістэме больш няма месца, асабліва для малых і сярэдніх банкаў.
Вось чаму існуючы банкаўскі крызіс наўмысна падсілкоўваецца, каб паскорыць працэс кансалідацыі ў банкаўскім сектары.
3. Галоўнымі бенефіцыярамі будучых калапсаў банкаў стануць буйныя амерыканскія банкі, такія як Goldman Sachs і JP Morgan Chase.
Апошні ўжо набыў First Republic Bank у 2023 годзе за малую долю ад яго кошту.
Гэтыя буйныя банкі скарыстаюцца будучым крызісам такім жа чынам, скупляючы велізарныя актывы па заніжаных цэнах.
Гэта, у сваю чаргу, ідзе на карысць буйным кіраўнікам актываў, такім як BlackRock, Vanguard і State Street, якія
з'яўляюцца асноўнымі акцыянерамі буйных амерыканскіх банкаў і кіруюць актывамі вельмі багатых людзей.
4. Паколькі ніводны фонд банкаўскіх гарантый не мае неабходных фінансавых рэсурсаў, каб выратаваць уладальнікаў рахункаў і
ўкладчыкаў, якія сутыкнуліся з банкруцтвам у тым, што можа стаць найбуйнейшым банкаўскім крызісам усіх часоў,
гэта можа стаць ідэальным трамплінам для ўвядзення ЦБДК.
Выкарыстоўваючы гэтыя новыя грошы для неадкладных дапаможных плацяжоў, іх можна было б увесці
з пазітыўным вобразам выратавальніка сістэмы.
У адпаведнасці з дэвізам Уінстана Чэрчыля: «Ніколі не прапускай крызіс дарма!»
III. Перадумовы стварэння Федэральнай рэзервовай сістэмы ЗША
Паводле Эрнста Вольфа, ФРС, відавочна, не спыніцца ні перад чым, каб укараніць новую лічбавую фінансавую сістэму.
Яго падрыхтавалі, каб прывесці тысячы банкаў да неплацежаздольнасці і знішчыць трыльёны долараў
актываў, каб прывабіць або прымусіць насельніцтва перайсці на гэтую новую грашова-крэдытную сістэму.
Здаецца, ад гэтага найбольш выйграюць толькі супербагатыя.
Каб глыбей зразумець, чаму ФРС дзейнічае не ў агульных інтарэсах, а на карысць гэтай невялікай меншасці,
важна ведаць, што ФРС не з'яўляецца дзяржаўнай установай.
Па словах Стывена Гудсана, былога дырэктара Рэзервовага банка Паўднёвай Афрыкі і таму абсалютнага інсайдара ў фінансавай
сістэме, ФРС, як і амаль усе цэнтральныя банкі свету, а таксама МВФ і Сусветны банк, з'яўляюцца прыватнымі
банкамі і ўстановамі, якія вядуць сваю дзейнасць выключна ў інтарэсах сваіх акцыянераў і заснавальнікаў.
У сваёй апублікаванай кнізе «Гісторыя цэнтральных банкаў», напрыклад, ён таксама называе асноўных акцыянераў ФРС.
Удзельнічаюць наступныя банкі, а таксама банкірскія дынастыі, што стаяць за імі: - JP Morgan Chase Bank - Goldman Sachs Bank of New
York - Lazard Brothers Bank of Paris - Israel Moses Sieff Bank of Italy - Банк Шэрсан Амерыкан Экспрэс - Банкі Ротшыльдаў
Лондана і Парыжа - Банкі Варберга Гамбурга і Амстэрдама
Такім чынам, гэта невялікі круг супербагатых асоб, якія падсілкоўваюць цяперашні банкаўскі крызіс.
Яны хочуць нажыцца і прывабіць нас у сваю новую лічбавую грашовую сістэму, магчыма, замаскіраваную пад пакет дапамогі.
Як Kla.TV ўжо паказала ў праграме «Эрнст Вольф: лічбавыя грошы цэнтральнага банка – канец свабоды!» , гэта адбываецца выключна
з мэтай поўнага кантролю над намі і пазбаўлення нас усіх свабод.
Фінансавая сістэма зноў на мяжы краху, і апошняе зніжэнне ставак ФРС нічога не зменіць.
Цяжка прагназаваць, калі адбудзецца калапс, але адно пэўна: банкіры, якія злоўжываюць сваёй уладай з невымоўнай злачыннай
энергіяй, каб назапашваць усё больш багацця і ўлады, зробяць усё магчымае, каб не быць выкрытымі як
прычына фінансавага калапсу, які яны самі і справакавалі.
Пры гэтым яны цалкам могуць справакаваць эскалацыю іншых крызісаў — у тым ліку існуючых ваенных
канфліктаў, якія зараз перажываюць рэзкае ўзмацненне.
Але як бы яны ні спрабавалі зрабіць свае новыя лічбавыя грошы прывабнымі для нас, гэта,
безумоўна, траянскі конь, а не рашэнне праблем.
Рашэнне — прыцягнуць гэтых банкістаў да адказнасці як прычыну крызісаў і пазбавіць іх улады.
Па словах былога кіраўніка цэнтральнага банка Стывена Гудсана, іх уплыў заснаваны на тым, што яны ўзурпавалі права ствараць
грошы з нічога, а потым выдаваць іх у пазыку пад працэнты.
Яны змаглі зрабіць гэта, узяўшы пад кантроль цэнтральныя банкі свету.
Вось чаму неабходна «справядлівае скарачэнне запазычанасці», г.зн. ануляванне ўсіх даўгоў прыгнечаных, разрабаваных і фактычна
экспрапрыяваных цэнтральнымі банкамі, МВФ і Сусветным банкам нацыянальных дзяржаў, а
таксама вяртанне ўсіх канфіскаваных рэсурсаў.
Бо гэтаксама, як пазыкі былі створаны з нічога, так і даўгі павінны знікнуць у нікуды.
Калі права ствараць грошы будзе вернута народам і асобным суверэнным дзяржавам, гэты кашмар скончыцца.
Асабліва ў гэты глабальны крызіс настаў час гэта патрабаваць – калі не цяпер, то калі?