La kolapso de la ĉefa svisa banko Credit Suisse kaj de la usonaj bankoj Signature, Silvergate kaj Silicon
Valley Bank (SVB) skuis la financajn merkatojn en 2023.
La ĉefa kaŭzo de tio estis la monpolitiko de la Usona Federacia Rezervo .
Fine de 2021, la ECB draste altigis la interezoprocentojn, kio kaŭzis falon de la prezo de ŝtataj obligacioj, grandajn
perdojn en la pruntada kaj luada komerco de la bankoj, kaj finfine al la kolapso de la supre menciitaj bankoj.
La monpolitiko de la Fed tiel forviŝis la nekredeblan sumon de proksimume 1,9 bilionoj da
usonaj dolaroj tra la tuta usona banka sistemo.
Kiel respondo al la krizo en la financa sistemo, kiun ĝi mem kaŭzis, kaj al la minaco de pliaj kolapsoj
de usonaj bankoj, la Fed tiam lanĉis la Programon pri Termina Financado por Bankoj (BTFP).
Ĉi tiu programo permesis al usonaj bankoj rekte aliri la fondusojn de la Federacia Rezerva Sistemo per
pruntoj, tiel kviete solvante iliajn likvidecajn problemojn.
Tio trankviligis la krizon kaj permesis al la Fed denove prezenti sin kiel la energia savanto de la financa sistemo.
Tamen tio, kompreneble, ne solvis la problemojn en la usona banka sektoro.
Nuntempe ĝi eĉ spertas historian krizon!
Vidu sube superrigardon pri la amplekso kaj grandeco de ĉi tiu krizo, la rolon luditan de la Fed, kaj ĝiajn motivojn kaj fonon.
I. La historia krizo en la usona banka sektoro
1. La krizo en la usona merkato de komercaj nemoveblaĵoj
Hodiaŭ en Usono estas pli ol 4 000 bankoj, sed nur kelkaj centoj el ili povas esti konsiderataj sanaj.
La vasta plimulto, aliflanke, estas laŭvorte staranta sur la rando de katastrofo.
Ĉefa kialo por tio estas kolapso de prezoj de komercaj nemoveblaĵoj je historia skalo.
La jenaj ekzemploj ilustras kiom signifa estas ĉi tiu malkresko: La 23-etaĝa Prime Manhattan Office Tower en Novjorko, taksita je
215 milionoj da dolaroj en 2019, nun valoras nur 104 milionojn da usonaj dolaroj – perdo
de valoro de 51,6 procentoj en nur kvin jaroj.
En Sankta Luiso, la plej alta oficeja konstruaĵo – la 44-etaĝa AT&T-Turo – estis vendita por 3,5 milionoj da dolaroj.
En 2006, ĉi tiu ĉefa posedaĵo ankoraŭ kostis 1 234 321 205 dolarojn, kio reprezentas ŝokan valorperdon de 98 %!
Barry Sternlicht, miliardulo kaj nemoveblaĵa investanto, antaŭdiris perdojn de 1 biliono da dolaroj nur
en usonaj oficejaj nemoveblaĵoj pro ĉi tiu prezofalo.
Tiuj perdoj plejparte troviĝas en la bilancoj de malgrandaj kaj mezgrandaj usonaj bankoj, kiuj nun sidas sur montoj da
malbonaj pruntoj, 30 % ĝis 50 % el kiuj estas en akuta risko de defaŭlto, laŭ la eksperto pri noblaj metaloj Dominik Kettner.
Krome, komercaj nemoveblaĵaj pruntoj entute de 560 miliardoj da usonaj dolaroj eksvalidiĝos ĝis la fino de 2025, kaj
pli ol 2,8 bilionoj da usonaj dolaroj ĝis la fino de 2028.
Tio signifas, ke kreditinstitucioj en Usono ankaŭ alfrontas ondo de refinancado je historia skalo.
Tio signifas, ke la tuŝitaj posedaĵoj devas esti refinancitaj je signife pli malbonaj kondiĉoj. Se tio ne sukcesos, ili devas esti
venditaj kun granda rabato, kio rezultigos respondajn perdojn por la bankoj, kio povus konduki al kolapso de la banka sistemo.
Antaŭe neniam estis komparebla situacio sur la financa merkato.
2. La krizo en la usona obligacia merkato
Krom la krizo en la usona merkato de komercaj nemoveblaĵoj, alia tempobombo tikas en la obligacia merkato.
Pliiĝantaj interezoprocentoj kreis ĉi tie situacion, kiu ankaŭ povas skui la tutan bankan sistemon.
Ili malfermis novajn allogajn investajn ŝancojn, kio signifis, ke usonaj registaraj obligacioj preskaŭ ne plu estis en postulo.
Kiel rezulto, ili draste perdis valoron, lasante usonajn bankojn sidantaj sur monto da nerealizitaj
perdoj sumantaj pli ol 516 miliardojn da dolaroj.
Dum la bankoj posedas ĉi tiujn obligaciojn, la perdoj restas "sur papero".
Tamen, se, ekzemple, klientoj retiras siajn deponejojn aŭ bankoj estas devigitaj vendi ĉi tiujn obligaciojn pro aliaj kialoj,
la perdoj fariĝas realaj kaj povus ankaŭ kaŭzi bankan kolapson.
3. La Fed finas la Programon de Banka Terma Financado
Ĝuste kiam la historia banka kaj financa krizo minacis, la Usona Federacia Rezervo la 11-an de marto
finis la Programon pri Termina Banka Financado (BTFP).
Per ĉi tiu programo la Fed elspezis pli ol 160 miliardojn da usonaj dolaroj por petantaj bankoj en nur
unu jaro, kviete provizante al ili financajn rimedojn.
La bankoj povis uzi siajn obligaciojn kiel garantion, kiuj estis taksitaj laŭ nominala
valoro anstataŭ laŭ la nuna merkata valoro.
Tiel la negativaj konsekvencoj de la plialtigoj de interezoprocentoj kaj, precipe, la valora
malpliiĝo en la usona obligacia merkato estis tute kompensitaj por la bankoj, savante ilin de kolapso.
Kun la fino de la BTFP, bankoj do ne nur estis senigitaj je facila aliro al financaj rimedoj, ekzemple por
malhelpi la krevadon de la usona komerca nemoveblaĵa veziko, sed ankaŭ je perdoj sur la usona obligacia merkato.
Krome, la interezoprocentoj, kiuj restas altaj, nun denove havas gravan efikon sur bankoj, kio povus esti la
decida ekigilo por plia kaj eĉ pli ampleksa banka krizo.
Pro la drameca situacio en la usona banka sistemo, la kanada-irlanda analizisto Kevin O'Leary estas
konvinkita, ke miloj da bankoj kolapsos en la venontaj jaroj.
Ĉar bankoj tra la tuta mondo estas ekstreme interligitaj, tio povus konduki al masiva tutmonda financa cunamo kaj
al tutmonda ekonomia krizo, kiu superus ĉiujn antaŭajn.
II. La Fed – piromano en la financa sistemo kaj ĝiaj motivoj
Ekstere, la Usona Federacia Rezervo prezentas sin kiel serioza kaj energia ĉampiono de stabila financa sistemo.
Sed ĝi montriĝas esti vera fajrŝtelo en la financa sistemo, kiu, laŭ financa fakulo Ernst Wolff, intence ekigis kaj la
bankan krizon en 2023 kaj la krizon, kiu nuntempe minacas.
Ernst Wolff vidas la jenajn ligojn, kiuj klarigas, kial la Fed agas tiel:
1. Ĉar ni estas en la fina fazo de la tutmonda financa sistemo, centraj bankoj tra la mondo preparas novan financan sistemon kaj
la enkondukon de ciferecaj moneroj de centraj bankoj (CBDC-oj).
2. Kun la enkonduko de CBDC, pruntado estos retirita de komercaj bankoj kaj oni atendas, ke
estonte ĝi estos farata ekskluzive de la centra banko.
Tio signifas, ke en la nova mona sistemo ne plu estas loko, precipe por malgrandaj kaj mezgrandaj bankoj.
Tial la ekzistanta banka krizo estas intence instigata por rapide antaŭenigi la procezon de konsolidado en la banka sektoro.
3. La ĉefaj profitantoj de la venontaj bankkolapsoj estos la grandaj usonaj bankoj kiel Goldman Sachs kaj JP Morgan Chase.
La lasta jam akiris First Republic Bank en 2023 por frakcio de ĝia valoro.
Tiuj ĉefaj bankoj ekspluatos la venontan krizon sammaniere, akirante grandegajn aktivojn je rabataj prezoj.
Tio siavice profitigas grandajn aktivaĵadministrantojn kiel BlackRock, Vanguard kaj State Street, kiuj estas
la ĉefaj akciuloj en la gravaj usonaj bankoj kaj administras la aktivaĵojn de la superriĉuloj.
4. Ĉar neniu garantifondaĵo por bankgarantioj havas la necesajn financajn rimedojn por savi kontposedantojn kaj deponantojn, kiuj
alfrontas ruinon en tio, kio eble estas la plej granda bankkrizo de ĉiuj tempoj, ĉi tio povus
esti la ideala trampolino por la enkonduko de CBDC.
Per la tuja uzo de ĉi tiu nova mono por pagi helpajn pagojn, ĝi povus esti enkondukita kun la pozitiva bildo de sistemo-savanto.
Fidele al la devizo de Winston Churchill: "Neniam lasu krizon malŝpariĝi!"
III. La fono de la Usona Federacia Rezervo
Laŭ Ernst Wolff, la Fed ŝajne ne haltos antaŭ nenio por efektivigi novan ciferecan financan sistemon.
Ĝi estas preparita por konduki milojn da bankoj al insolveco kaj detrui bilionojn da dolaroj en aktivoj por allogi
aŭ devigi la loĝantaron en ĉi tiun novan monan sistemon.
La solaj, kiuj ŝajnas profiti multe el tio, estas la superriĉuloj.
Por pli profunde kompreni, kial la Fed agas ne por la komuna bono sed favore al ĉi tiu malgranda minoritato,
gravas scii, ke la Fed ne estas registara institucio.
Laŭ Stephen Goodson, eksdirektoro de la Suda Afrika Rezerva Banko kaj tial absoluta interno en la financa sistemo, la Fed, kiel
preskaŭ ĉiuj centraj bankoj tutmonde, same kiel la IMF kaj la Monda Banko, estas private kontrolataj bankoj
kaj institucioj, kiuj kondukas siajn aferojn sole por la profito de siaj akciuloj kaj fondintoj.
En sia publikigita libro "La historio de centraj bankoj", li ankaŭ, ekzemple, nomas la ĉefajn akciulojn de la Fed.
La jenaj bankoj estas implikitaj, kune kun la bankaj dinastioj malantaŭ ili: - JP Morgan Chase Bank - Goldman Sachs Bank of New
York - Lazard Brothers Bank of Paris - Israel Moses Sieff Bank of Italy - Shearson American Express Bank - La
bankoj Rothschild de Londono kaj Parizo - La bankoj Warburg de Hamburgo kaj Amsterdamo
Do temas pri malgranda cirklo de superriĉaj individuoj, kiuj nutras la nunan bankan krizon.
Ili volas plenigi siajn poŝojn kaj allogi nin en sian novan ciferecan monan sistemon, eble maskitan kiel savpako.
Kiel Kla.TV jam montris en la programo "Ernst Wolff: Cifereca mono de centra banko – la fino de libereco!" ,
tio estas farata kun la sola celo tute regi nin kaj forpreni de ni ĉiujn niajn liberecojn.
La financa sistemo denove alproksimiĝas al kraŝo, kaj la plej nova redukto de la Fed pri interezoprocentoj neniel ŝanĝos tion.
Estas malfacile antaŭdiri, kiam la kolapso okazos, sed unu afero estas certa: la bankistoj, kiuj misuzas sian potencon per
neesprimebla krima energio por amasigi ĉiam pli da riĉeco kaj potenco, faros ĉion eblan por eviti esti
malkaŝitaj kiel la kaŭzo de la financa kolapso, kiun ili kaŭzis.
Farante tion, ili eble kaŭzos pligraviĝon de aliaj krizoj – inkluzive de ekzistantaj militaj
konfliktoj, kiuj nuntempe spertas dramecan intensiĝon.
Sed kiom ajn ili provas igi sian novan ciferecan monon akceptebla al ni, ĝi certe estas
troja ĉevalo kaj neniam la solvo al la problemoj.
La solvo estas teni ĉi tiujn bankistojn respondecaj kiel kaŭzo de la krizoj kaj senigi ilin je ilia potenco.
Laŭ la eksa ĉefo de la centra banko Stephen Goodson, ilia influo baziĝas sur la fakto, ke ili usurpis la rajton
krei monon el nenio kaj poste prunti ĝin kun intereso.
Ili povis fari tion per prenado de kontrolo de la mondaj centraj bankoj.
Tial necesas "monda ŝuldoredukto", t.e. la nuligo de ĉiuj ŝuldoj de nacioj, kiuj estis subpremitaj, prirabitaj kaj
efektive eksproprietigitaj de centraj bankoj, la IMF kaj la Monda Banko, kaj ankaŭ la redono de ĉiuj konfiskitaj rimedoj.
Ĉar same kiel la pruntoj estis kreitaj el nenio, la ŝuldoj ankaŭ devas malaperi en la aeron.
Se la rajto krei monon tiam estos redonita al la popolo kaj al la individuaj suverenaj ŝtatoj, la tuta koŝmaro finiĝos.
Precipe en ĉi tiu tutmonda krizo, venis la tempo postuli tion – se ne nun, kiam?