سقوط بانک بزرگ سوئیسی «کredit سوئیس» و بانک‌های آمریکایی «سیگنچر»، «سیلورگیت» و «سیلیکون ولی بانک»
(SVB) بازارهای مالی را در سال ۲۰۲۳ به لرزه درآورد.
عامل اصلی این امر سیاست پولی فدرال رزرو ایالات متحده بود.
در پایان سال ۲۰۲۱، بانک مرکزی اروپا به طور چشمگیری نرخ بهره را افزایش داد که منجر به کاهش قیمت اوراق قرضه
دولتی، زیان‌های سنگین در کسب‌وکار وام‌دهی و لیزینگ بانک‌ها و در نهایت به فروپاشی بانک‌های مذکور شد.
سیاست پولی فدرال رزرو بدین ترتیب مبلغ باورنکردنی تقریباً ۱.۹ تریلیون دلار آمریکا را در
سراسر کل نظام بانکی ایالات متحده از بین برد.
۱۲۳۴۳۲۱ در پاسخ به بحرانی که خود در نظام مالی ایجاد کرده بود و تهدید فروپاشی بیشتر بانک‌های آمریکایی، فدرال رزرو سپس
برنامه تأمین مالی مدت‌دار بانک‌ها (BTFP) را راه‌اندازی کرد.
این برنامه به بانک‌های آمریکایی اجازه داد تا از طریق وام‌ها مستقیماً به ذخایر فدرال رزرو دسترسی پیدا کنند و
بدین ترتیب به طور خاموش مشکلات نقدینگی خود را حل کردند.
این امر بحران را آرام کرد و به فدرال رزرو اجازه داد تا بار دیگر خود را به‌عنوان ناجی پرانرژی نظام مالی معرفی کند.
با این حال، این البته مشکلات بخش بانکی ایالات متحده را حل نکرد.
در حال حاضر، حتی در حال تجربه یک بحران تاریخی است!
در ادامه، نمایی کلی از وسعت و شدت این بحران، نقش فدرال رزرو و انگیزه‌ها و پیش‌زمینه‌های آن را ببینید.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ I. بحران تاریخی در بخش بانکی ایالات متحده
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱. بحران در بازار املاک تجاری ایالات متحده
امروزه بیش از ۴۰۰۰ بانک در ایالات متحده وجود دارد، اما تنها چند صد بانک از آن‌ها را می‌توان سالم دانست.
از سوی دیگر، اکثریت قریب به اتفاق عملاً در آستانهٔ فاجعه ایستاده‌اند.
یک دلیل کلیدی برای این امر، سقوط قیمت املاک تجاری در مقیاسی تاریخی است.
مثال‌های زیر نشان می‌دهند که این کاهش تا چه حد قابل توجه است: برج اداری ۲۳ طبقه پرایم منهتن در نیویورک، که در سال ۲۰۱۹ ارزش آن
۱۲۳۴۳۲۱ ۲۱۵ میلیون دلار برآورد شده بود، اکنون تنها ۱۰۴ میلیون دلار ارزش دارد – افتی ۵۱.۶ درصدی در ارزش تنها در پنج سال.
در سنت لوئیس، بلندترین ساختمان اداری – برج ۴۴ طبقه AT&T – به قیمت ۳٫۵ میلیون دلار فروخته شد.
در سال ۲۰۰۶، این ملک ممتاز هنوز ۱٬۲۳۴٬۳۲۱٬۲۰۵ دلار قیمت داشت که نشان‌دهندهٔ زیان تکان‌دهنده‌ای معادل ۹۸٪ در ارزش آن است!
بری استرنلایت، سرمایه‌گذار میلیاردر املاک، پیش‌بینی کرد که تنها در املاک اداری ایالات متحده، ۱ تریلیون
دلار زیان به دنبال این کاهش قیمت به وجود خواهد آمد.
این زیان‌ها عمدتاً در دفاتر حسابداری بانک‌های کوچک و متوسط آمریکا دیده می‌شوند که اکنون زیر کوه‌های وام‌های معیوب
نشسته‌اند، ۳۰ تا ۵۰ درصد از این وام‌ها در معرض خطر جدی نکول قرار دارند، به گفته کارشناس فلزات گران‌بها دومینیک کتنر.
علاوه بر این، وام‌های املاک تجاری به مجموع ۵۶۰ میلیارد دلار آمریکا تا پایان سال ۲۰۲۵ منقضی خواهند شد و تا پایان سال ۲۰۲۸
این رقم به بیش از ۲.۸ تریلیون دلار آمریکا افزایش خواهد یافت.
این بدان معناست که مؤسسات اعتباری در ایالات متحده نیز با موجی از تأمین مالی مجدد در مقیاسی تاریخی مواجه هستند.
این بدان معناست که املاک متأثر باید با شرایطی به‌طور قابل‌توجهی بدتر مجدداً تأمین مالی شوند. اگر این اقدام موفقیت‌آمیز نباشد،
آن‌ها باید با تخفیف زیادی فروخته شوند که منجر به زیان‌های متناظر برای بانک‌ها می‌شود و می‌تواند به فروپاشی نظام بانکی بینجامد.
پیش از این هرگز چنین وضعیتی در بازار مالی وجود نداشته است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۲. بحران در بازار اوراق قرضه آمریکا
علاوه بر بحران در بازار املاک تجاری آمریکا، بمب ساعتی دیگری در بازار اوراق قرضه در حال تیک‌تاک است.
بالا رفتن نرخ‌های بهره وضعیتی را ایجاد کرده است که می‌تواند کل نظام بانکی را نیز متزلزل کند.
آنها فرصت‌های سرمایه‌گذاری جدید و جذابی را فراهم کردند که به این معنا بود اوراق قرضه
دولت ایالات متحده دیگر تقریباً تقاضایی نداشت.
در نتیجه، آنها به شدت ارزش خود را از دست دادند و بانک‌های آمریکایی را با کوهی از زیان‌های
تحقق‌نیافته به مبلغ بیش از ۵۱۶ میلیارد دلار تنها گذاشتند.
تا زمانی که بانک‌ها این اوراق قرضه را در اختیار دارند، زیان‌ها صرفاً «کاغذی» باقی می‌مانند.
با این حال، اگر برای مثال مشتریان سپرده‌های خود را برداشت کنند یا بانک‌ها به دلایل دیگر مجبور به فروش این اوراق شوند،
زیان‌ها واقعی شده و می‌توانند باعث فروپاشی بانکی نیز شوند.
3. فدرال رزرو برنامه تأمین مالی مدت‌دار بانک‌ها را پایان می‌دهد
درست هنگامی که بحران تاریخی بانکی و مالی در شرف وقوع بود، فدرال رزرو ایالات متحده در ۱۱ مارس
برنامه تأمین مالی مدت‌دار بانک‌ها (BTFP) را پایان داد.
از طریق این برنامه، فدرال رزرو تنها در یک سال بیش از ۱۶۰ میلیارد دلار آمریکا را به بانک‌های متقاضی اختصاص
داد و به‌طور خاموش منابع مالی در اختیارشان قرار داد.
بانک‌ها می‌توانستند از اوراق قرضه خود به‌عنوان وثیقه استفاده کنند که بر اساس ارزش اسمی
ارزیابی می‌شدند، نه بر اساس ارزش فعلی بازار.
به این ترتیب، پیامدهای منفی افزایش نرخ بهره و به‌ویژه کاهش ارزش در بازار اوراق قرضه آمریکا برای
بانک‌ها کاملاً جبران شد و آن‌ها را از فروپاشی نجات داد.
با پایان یافتن BTFP، بانک‌ها نه تنها از دسترسی آسان به منابع مالی، برای مثال برای جلوگیری از ترکیدن حباب
بازار املاک تجاری آمریکا، محروم شده‌اند، بلکه متحمل زیان در بازار اوراق قرضه آمریکا نیز شده‌اند.
علاوه بر این، نرخ‌های بهره که همچنان بالا هستند، اکنون بار دیگر تأثیر عمده‌ای بر بانک‌ها دارند که می‌تواند
محرک نهایی برای یک بحران بانکی گسترده‌تر و عمیق‌تر باشد.
با توجه به وضعیت دراماتیک در نظام بانکی ایالات متحده، تحلیلگر کانادایی-ایرلندی کوین اولیری قاطع است
که هزاران بانک در سال‌های آینده فرو خواهند پاشید.
از آنجا که بانک‌های سراسر جهان به‌شدت به یکدیگر متصل هستند، این امر می‌تواند به یک سونامی مالی عظیم جهانی و یک بحران اقتصادی جهانی
منجر شود که تمام بحران‌های پیشین را تحت‌الشعاع قرار خواهد داد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بخش دوم: فدرال رزرو – آتش‌افروز در نظام مالی و انگیزه‌هایش
از بیرون، فدرال رزرو ایالات متحده خود را به‌عنوان مدافعی جدی و پرتوانِ یک نظام مالی باثبات معرفی می‌کند.
اما این در حال تبدیل شدن به یک عامل آتش‌افروز واقعی در نظام مالی است که به گفته کارشناس مالی ارنست ولف، عمداً
هم بحران بانکی در سال ۲۰۲۳ و هم بحرانی را که در حال حاضر در شرف وقوع است، برانگیخته است.
ارنست ولف ارتباطات زیر را می‌بیند که توضیح می‌دهد چرا فدرال رزرو این‌گونه عمل می‌کند:
1. از آنجا که در فاز نهایی نظام مالی جهانی قرار داریم، بانک‌های مرکزی سراسر جهان در حال آماده‌سازی یک نظام مالی
جدید و معرفی ارزهای دیجیتال بانک مرکزی (CBDCها) هستند.
2. با معرفی CBDC، وام‌دهی از بانک‌های تجاری حذف خواهد شد و انتظار می‌رود در آینده منحصراً توسط بانک مرکزی انجام شود.
این بدان معناست که دیگر در نظام پولی جدید، به‌ویژه برای بانک‌های کوچک و متوسط، جایی وجود ندارد.
به همین دلیل است که بحران بانکی موجود عمداً تشدید می‌شود تا روند ادغام در بخش بانکی را به سرعت پیش ببرد.
3. بزرگ‌ترین برندگان فروپاشی‌های قریب‌الوقوع بانک‌ها، بانک‌های بزرگ آمریکایی مانند گلدمن ساکس و جی‌پی مورگان چیس خواهند بود.
دومی پیش از این، در سال ۲۰۲۳، بانک فرست ریپابلیک را به قیمتی ناچیز خریداری کرده بود.
این بانک‌های بزرگ از بحران پیش‌رو به همان شیوه سوءاستفاده خواهند کرد و دارایی‌های عظیم را
به قیمت‌های بسیار ارزان به دست خواهند آورد.
این امر به نوبه خود به نفع مدیران بزرگ دارایی مانند بلک‌راک، وانگارد و استیت‌استریت است که سهامداران اصلی بانک‌های
بزرگ آمریکا هستند و دارایی‌های ابرثروتمندان را مدیریت می‌کنند.
4. از آنجا که هیچ صندوق تضمین سپرده بانکی منابع مالی لازم برای نجات دارندگان حساب و سپرده‌گذاران را که در آستانه ورشکستگی
در بزرگ‌ترین بحران بانکی تاریخ قرار دارند، در اختیار ندارد، این می‌تواند سکوی پرتاب ایده‌آلی برای معرفی CBDC باشد.
با استفاده از این پول جدید برای پرداخت فوری کمک‌ها، می‌توان آن را با تصویر مثبتِ ناجیِ سیستم معرفی کرد.
وفادار به شعار وینستون چرچیل: «هرگز یک بحران را بیهوده از دست نده!»
III. پیش‌زمینه فدرال رزرو ایالات متحده
۱۲۳۴۳۲۱ به گفته ارنست ولف، فدرال رزرو ظاهراً برای اجرای یک سیستم مالی دیجیتال جدید از هیچ کاری دریغ نخواهد کرد.
این طرح برای ورشکست کردن هزاران بانک و نابود کردن تریلیون‌ها دلار دارایی آماده شده است تا
جمعیت را به این نظام پولی جدید جذب یا مجبور کند.
تنها کسانی که به نظر می‌رسد از این موضوع سود زیادی می‌برند، فوق‌ثروتمندان هستند.
برای درک عمیق‌تر اینکه چرا فدرال رزرو نه برای خیر عمومی بلکه به نفع این اقلیت کوچک عمل می‌کند،
مهم است بدانیم که فدرال رزرو یک نهاد دولتی نیست.
به گفته استفن گودسون، مدیر سابق بانک ذخیرهٔ آفریقای جنوبی و بنابراین یک فرد کاملاً مطلع در نظام مالی، فدرال رزرو، مانند
تقریباً همهٔ بانک‌های مرکزی در سراسر جهان و همچنین صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی، بانک‌ها و مؤسساتی هستند
که به‌طور خصوصی کنترل می‌شوند و فعالیت‌های خود را صرفاً به نفع سهامداران و بنیان‌گذارانشان انجام می‌دهند.
در کتاب منتشرشده‌اش «تاریخ بانک‌های مرکزی»، او برای مثال سهامداران عمده فدرال رزرو را نیز نام می‌برد.
بانک‌های زیر درگیر هستند، به همراه خاندان‌های بانکی پشت آن‌ها: - بانک جی‌پی مورگان چیس - بانک گلدمن ساکس نیویورک - بانک برادران
لازارد پاریس - بانک اسرائیل موزس سیف ایتالیا - بانک شِرسون امریکن اکسپرس ۱۲۳۴۳۲۱ - بانک‌های روتشیلد در لندن و
پاریس ۱۲۳۴۳۲۱ - بانک‌های واربورگ در هامبورگ و آمستردام
بنابراین این یک حلقهٔ کوچک از افراد فوق‌ثروت است که بحران بانکی کنونی را دامن می‌زنند.
آنها می‌خواهند جیب‌های خود را پر کنند و ما را به سیستم پولی دیجیتال جدیدشان، که ممکن است
به عنوان بسته نجات مخفی شده باشد، جذب کنند.
همان‌طور که Kla.TV پیش‌تر در برنامه «ارنست ولف: پول دیجیتال بانک مرکزی – پایان آزادی!» نشان داده است، این کار صرفاً
با هدف کنترل کامل ما و سلب تمامی آزادی‌هایمان انجام می‌شود.
نظام مالی بار دیگر در آستانهٔ فروپاشی است و آخرین کاهش نرخ بهرهٔ فدرال رزرو هیچ تأثیری در تغییر این وضعیت نخواهد داشت.
پیش‌بینی زمان وقوع فروپاشی دشوار است، اما یک چیز مسلم است: بانکدارهای جنایتکار، که با انرژی جنایی غیرقابل توصیف از قدرت خود
سوءاستفاده می‌کنند تا ثروت و قدرت بیشتری انباشته کنند، هر کاری در توان دارند انجام خواهند داد تا از افشای خود
به‌عنوان عامل فروپاشی مالی‌ای که خود رقم زده‌اند، جلوگیری کنند.
با این کار، آنها ممکن است باعث تشدید بحران‌های دیگر شوند – از جمله درگیری‌های نظامی موجود که در حال حاضر شاهد تشدید چشمگیر هستند.
هرچقدر هم تلاش کنند تا پول دیجیتال جدیدشان را برای ما خوشایند جلوه دهند، قطعاً این یک اسب
تروجان است و هرگز راه‌حلی برای مشکلات نیست.
راه حل این است که این بانکست‌ها را به‌عنوان عامل بحران‌ها پاسخگو بدانیم و قدرتشان را از آن‌ها سلب کنیم.
به گفتهٔ رئیس سابق بانک مرکزی، استیون گودسون، نفوذ آن‌ها بر این واقعیت استوار است که حق خلق پول
از هیچ و سپس وام دادن آن با بهره را غصب کرده‌اند.
آنها توانستند با به دست گرفتن کنترل بانک‌های مرکزی جهان این کار را انجام دهند.
به همین دلیل به «کاهش بدهی جهانی» نیاز است؛ یعنی لغو تمامی بدهی‌های دولت‌های ملی که توسط بانک‌های مرکزی، صندوق
بین‌المللی پول و بانک جهانی مورد ستم، غارت و در عمل مصادره قرار گرفته‌اند، و همچنین بازگرداندن تمامی منابع مصادره‌شده.
همان‌طور که وام‌ها از هیچ خلق شدند، بدهی‌ها نیز باید به هیچ تبدیل شوند.
اگر حق خلق پول به مردم و دولت‌های مستقل بازگردانده شود، تمام این کابوس به پایان خواهد رسید.
به‌ویژه در این بحران جهانی، زمان آن فرا رسیده است که این را مطالبه کنیم – اگر نه حالا، پس کی؟