Irabazi-asmorik gabeko "Verantwortung für die Familie e.V." elkarteak (Familia Arduraz) honako datu hauek
argitaratu zituen 2024ko uztailaren datadun buletin batean:
Alemaniako Krimen Federaleko Polizia Bulegoaren (BKA) arabera, haurren aurkako delitu sexualak 2023an aurreko
urteekin alderatuta hirukoiztu egin ziren, eta susmagarrien %30 haurrak eta nerabeak ziren.
Horren adibide bat da, hain deituriko auto-filmatzailearena, zeinak bere buruaren grabazio
pornografikoak sare sozialetan argitaratzen dituen.
Haurr eta gazte pornografiaren arloan, adin txikiko susmagarrien proportzioa kezkagarria zen, %40koa.
Nola gerta litezkeen halako garapenak?
Kla.TVk eta beste aditu ugariak zehazki gehiegikeria horien aurrean ohartarazi zuten urte eta hamarkada asko lehenago.
Ohartarazi zuten Helmut Kentler sexologoak egindako adierazpenen aurka; pedofilia-jardueretan inplikatuta zegoela frogatu zen, eta
1970eko hamarkadan bertan bere tesian ideia arriskutsuak zabaldu zituen, honela aipatuta: "Sexualitatea
bakarrik irakatsi daiteke zerbait sexuala gertatzen denean."
Era berean, "aniztasunean oinarritutako hezkuntza sexualaren" aurkako ohartarazpen argirik ere izan ziren.
Zeren eta hark, Kentler aipatuta, zuzenean eskatu zuen haurrek beste haurrekin ahalik eta zentsura gutxienekin
harreman intimoan aritzeko aukera izan behar zutela, batez ere sexu-ikaskuntzarako helburuarekin.
Sexu-hezkuntzako ikuspegi honetako aitzindaria eta figura nagusia Kieleko Prof. Uwe Sielert izan zen; ia sexu-hezkuntzako erakunde
guztietan aholkulari, formatzail edo aholkulari zientifiko gisa parte hartu zuen eta BZgA rekin oso
estu lan egin zuen, eta harentzat ere argitaratzen du.
Horren ondorioz, Sielert-en ideiak ere txertatu dituzte "Europako Sexu Hezkuntzarako WHOren estandarrak" dokumentuan.
Timmermann eta Tuider bere iritziak jarraitzen dituzte eta irakasleentzako eskuliburuetan sartzen
dituzte, irakaskuntza-praktika normala balira bezala.
Franziska Giffey-k (Familia Gaietarako, Adineko Herritarretarako, Emakumeentzako eta Gazteentzako Federaleko
ministro ohiak) sustatutako eskaera hauek haur zaintzeko zentroen jarraibideetan ere sartu dira.
Haurrak genero-identitateen eta bizimodu aniztasunari buruz irakastea haurtzaindegi
zentroen hezkuntza-mandatuaren zati bat da.
Kasuren batzuetan, gorputza esploratzeko gelak antolatu ziren haurriek mediku-jokoa egin zezaten.
Bestalde, aurkitzeko, begiratzeko eta ukitzeko haurtzaindegi-kutxa bereziak daude,
2015ean haur hezkuntzako azokan aurkeztu zirenak.
Volker Beck-ek pedosexualitatearen dekriminalizazioa "beharrezkoa eta premiazkoa" zela sustatu zuen, eta 12 urtetik
beherako haurrekin sexu-harremanetarako erantzukizun penala murrizteko adin-muga jaistea irekita defendatu zuen.
Eta azkenik, baina ez gutxienez, 1981ean helduen eta haurren arteko indarkeriarik gabeko
sexu-harremanak ere delituetatik kentzeko eskaerak egin ziren.
Eta harritzekoa al da jada haur-zaintza zentroetan haurren artean sexu-erasoak gertatzen ari direla?
Ez da gutxienez, adibidez, Mainzeko 53 haurrekin duen haurtzaindegi batean.
Sexu-indarkeriaren perbertsioak, baita indarkeria-mehatxu bortitzak eta eraso fisikoak ere, haur txikienen artean ere.
Gaur egunera arte ez dago argi zergatik haurtzaindegiko langileek halako erasoak ez zituzten saihestu.
Dirudienez, hau haurtzaindegiko eguneroko bizitzarako jarraibideekin bat zetorren.
Zeintzuk dira sexu-izate goiztiar honen benetako arbasoak?
Zein dira haien benetako helburuak? Eta noren "zientzian" oinarritzen dira gure seme-alaben hezkuntza-programak?
Mesedez, ikusi gure dokumental filma "Urväter der Frühsexualisierung" (Hasierako Sexualizazioaren
Aitzindariak), pedofilo "zientzialarien" gorrotagarriak diren makineriak agerian uzten dituena.