Asosiasi nirlaba "Verantwortung für die Familie e.V." (Tanggung Jawab kanggo Keluarga) nerbitake
fakta-fakta ing ngisor iki ing buletin tanggal Juli 2024:
Miturut Kantor Polisi Kriminal Federal Jerman (BKA), tindak pidana seksual marang bocah nambah kaping telu
ing taun 2023 dibandhingake karo taun-taun sadurunge, kanthi 30% saka tersangka uga bocah lan remaja.
Salah siji conto saka iki yaiku sing diarani self-filmer, sing ngunggah rekaman pornografi dhéwé ing jejaring sosial.
Ing babagan pornografi bocah lan remaja, proporsi tersangka sing umuré isih ngisor saka wates hukum nganti 40%, sing ngagetake.
Kepiye pangembangan kaya ngono bisa kelakon?
Kaloro Kla.TV lan akèh ahli liyané wis ngélingaké bab kakehan kaya ngéné iki pirang-pirang taun lan dasawarsa kepungkur.
Padha ngelingake supaya ora percaya marang pernyataan sing digawe dening Helmut Kentler, seksolog sing kabukten melu kegiatan
paedofil lan sing wiwit taun 1970-an wis nyebarake gagasan mbebayani ing disertasine, kanthi kutipan:
"Seksualitas mung bisa diwulangake yen ana kedadeyan seksual."
Ana uga peringatan tegas supaya ora ngetutake "pendidikan seksualitas adhedhasar keragaman".
Amarga dheweke kanthi tegas nuntut, nyebut Kentler, supaya bocah-bocah nduwé kasempatan kanggo melu kontak
intim karo bocah liyané kanthi sithik banget sensor, utamané kanggo sinau babagan seksualitas.
Pionir lan tokoh sentral ing pendekatan pendidikan seks iki yaiku Prof. Uwe Sielert (saka Kiel), sing melu meh kabèh lembaga
pendidikan seks minangka konsultan, pelatih, utawa penasihat ilmiah lan makarya banget
raket karo BZgA , kanggo sing uga nerbitaké.
Mula saka iku, gagasan Sielert uga wis dilebokake ing "Standar WHO kanggo Pendidikan Seksualitas ing Éropa".
Timmermann lan Tuider ngetutake panemune lan nyakupake ing buku teks kanggo para
pendidik minangka praktik pangajaran sing lumrah.
Sing dipromosikake dening Franziska Giffey , panjalukan-panjalukan iki uga wis mlebu ing pedoman kanggo pusat pangasuhan bocah.
Ngajari bocah-bocah babagan keragaman identitas gender lan gaya urip iku bagéan saka
mandat pendidikan ing pusat pangreksan bocah.
Ing sawetara kasus, kamar eksplorasi awak disiyapake supaya bocah-bocah bisa dolanan dokter.
Minangka alternatif, ana kothak taman kanak-kanak khusus kanggo nemokake, ndeleng, lan ngrasakake, sing
diajokaké ing pameran pendidikan anak yuswa dini ing taun 2015.
Volker Beck malah nyebarake "dekriminalisasi paedoseksualitas" minangka "kudu segera" lan kanthi terang-terangan nyengkuyung
nurunake umur persetujuan kanggo tanggung jawab pidana ing hubungan seksual karo bocah umur kurang saka 12 taun.
Lan sing pungkasan nanging ora kalah penting, ing taun 1981 ana panjalukan supaya hubungan seksual tanpa
kekerasan antarane wong diwasa lan bocah ora dianggep pidana.
Lan apa kaget yèn kekerasan seksual wis kelakon ing antarané bocah-bocah ing pusat pangreksan?
Ora paling ora, umpama, ing taman kanak-kanak ing Mainz sing ana 53 bocah.
Perkara-perkara nyimpang saka kekerasan seksual, uga ancaman kekerasan sing kejem lan panyalahgunaan
fisik, malah ing antarané bocah-bocah paling cilik.
Nganti saiki isih durung cetha kenapa serangan kaya ngono ora dicegah dening staf panti asuhan.
Katoné, iki cocog karo pedoman urip saben dina ing taman kanak-kanak.
Sapa para leluhur sejati saka seksualisasi awal iki?
Apa sejatine tujuane? Lan adhedhasar 'ilmu' sapa kurikulum anak-anak kita?
Mangga delengen film dokumenter kita "Urväter der Frühsexualisierung" (Para Induk Panggerakan Seksualisasi Dini),
sing mbukak konspirasi nggegirisi saka para "ilmuwan" pedofil.