די ניט־פֿאַר־ריווח אַסאָציאַציע "Verantwortung für die Familie e.V." (פֿאַראַנטוואָרטלעכקייט פֿאַר דער
משפּחה) האָט פֿאַרעפֿנטלעכט די פֿאָלגנדיקע פֿאַקטן אין אַ נייעסבריוו פֿונעם יולי 2024:
לויט דעם דײַטשן פֿעדעראַלן קרימינאַל־פּאָליציי־אַמט (BKA), האָבן זיך די סעקסועלע פֿאַרברעכנס קעגן קינדער דרײַפֿאַכיק
פֿאַרגרעסערט אין 2023 אין פֿאַרגלײַך מיט פֿריִערדיקע יאָרן, און 30% פֿון די פֿאַרדעכטיקטע זענען אַליין קינדער און יוגנטלעכע.
איין בײַשפּיל דערפֿון איז דער אַזוי גערופֿענער זעלבסט־פֿילמער, וואָס פּאָסטירט פּאָרנאָגראַפֿישע
אויפֿנאַמעס פֿון זיך אַליין אויף סאָציאַלע נעצווערק.
אין דער געביט פֿון קינדער־ און יוגנט־פּאָרנאָגראַפֿיע איז דער פּראָצענט פֿון אונטער־עלטערדיקע חשודים געווען אַלאַרמירנדיק 40%.
ווי האָבן אַזעלכע אַנטוויקלונגען געקענט פּאַסירן?
ביידע קלאַ.טיווי און אומצאָליקע אַנדערע עקספּערטן האָבן שוין יאָרן און דעקאַדעס צוריק
געווארנט פּונקט וועגן די דאָזיקע איבערטרײַבונגען.
זיי האָבן געווארנט קעגן די אויסזאָגונגען פֿון העלמוט קענטלער, דעם סעקסאָלאָג, וואָס איז באַוויזן געוואָרן אַז ער איז געווען
פֿאַרמישט אין פּעדאָפֿיל־אַקטיוויטעטן, און וואָס, שוין אין די 1970ער יאָרן, האָט אין זײַן דיסערטאַציע
פּראָפּאַגאַנדירט געפֿערלעכע געדאַנקען, ציטירנדיק: "סעקסואַליטעט קען מען בלויז לערנען אויב עפּעס סעקסואַל פּאַסירט."
עס זענען אויך געווען אויספֿירלעכע וואָרענונגען קעגן "סעקסועלער דערציִונג באַזירט אויף פֿאַרשיידנקייט".
זי האָט גלײַך געפֿאָדערט, לויט קענטלער, אַז קינדער זאָלן האָבן די געלעגנהייט זיך באַטייליקן אין אינטימע
קאָנטאַקטן מיט אַנדערע קינדער מיט ווי ווייניקער צענזור ווי מעגלעך, בעיקר צו לערנען וועגן סעקס.
דער פּיאָניר און צענטראַלע פֿיגור אין דעם צוגאַנג צו סעקס־בילדונג איז געווען פּראָפֿעסאָר אווע זילערט (פֿון קיל), וואָס איז געווען
באַטייליקט אין כּמעט אַלע סעקס־בילדונג־אינסטיטוציעס ווי קאָנסולטאַנט, טריינער אָדער וויסנשאַפֿטלעכער
אַדווייזער, און האָט זייער נאָענט מיט דער BZgA געאַרבעט, פֿאַר וועלכער ער אויך פּובליצירט.
דעריבער זענען די געדאַנקען פֿון סיעלערט אויך אַרײַנגענומען געוואָרן אין די "WHO
סטאַנדאַרטן פֿאַר סעקסואַליטעט־בילדונג אין אייראָפּע".
טימערמאַן און טוידער פֿאָלגן זײַנע מיינונגען און אַרײַננעמען זיי אין לערנביכער פֿאַר לערערס ווי נאָרמאַלע לערנפּראַקטיק.
פּראָמאָווירט דורך פֿראַנציסקע גיפֿע , האָבן די פֿאָדערונגען אויך געפֿונען זייער וועג אין די ריכטליינען פֿאַר טאָג־צענטערס.
דאָס לערנען קינדער וועגן דער פֿאַרשיידנקייט פֿון געשלעכט־אידענטיטעטן און לעבנס־שטייגערס איז אַ טייל פֿון דער
דערציִערישער פֿאַראַנטוואָרטלעכקייט פֿון טאָג־צענטערס.
אין עטלעכע פאַלן זענען געשאַפֿן געוואָרן קערפּער־אויספֿאָרשונג־צימערן,
כּדי קינדער זאָלן קענען שפּילן דאָקטער.
אַלטערנאַטיוו, עס זענען ספּעציעלע קינדער־קאַסטנס פֿאַר אַנטדעקן, קוקן און פֿילן, וואָס זענען פּרעזענטירט
געוואָרן בײַ דער פֿײַער פֿון פֿריִער קינדער־בילדונג אין 2015.
וואָלקער בעק האָט אפילו פּראָפּאַגאַנדירט די דעקרימינאַליזאַציע פֿון פּעדאָסעקסואַליטעט ווי "דראַנגנדיק נייטיק" און האָט אָפֿן
געשטיצט אַראָפּצולאָזן די עלטער פֿון צוזימונג פֿאַר קרימינעלער אחריות בײַם געשלעכטלעכן קאָנטאַקט מיט קינדער אונטער 12 יאָר.
און לעצטנס, אָבער נישט ווייניקער וויכטיק, אין 1981 זענען אויך געווען רופֿן צו דעקרימינאַליזירן
ניט־געוואַלדיקן סעקס צווישן דערוואַקסענע און קינדער.
און איז עס נישט קיין ווונדער אַז געשלעכטלעכע אַטאַקן שוין פּאַסירן צווישן קינדער אין קינדער־טאָג־צענטערס?
ניט ווייניקער, למשל, אין אַ קינדער־פּלעגערײַ אין מינץ מיט 53 קינדער.
פּערווערסיעס פֿון געשלעכט־געוואַלד, ווי אויך ברוטאַלע געוואַלד־דראָונגען און פֿיזישע
מיסברויכן, אַפֿילו צווישן די יונגסטע קינדער.
עס בלײַבט ביז הײַנט אומקלאָר, פֿאַר וואָס אַזעלכע אַטאַקעס זענען נישט פֿאַרהיטן געוואָרן דורך דעם קינדער־היים־פּערסאָנאַל.
אפֿשר איז דאָס געווען לויט די אָנווייזונגען פֿאַר דער טאָג־טעגלעכער לעבן אין דער קינדער־פּלעגע.
ווער זענען די אמתע אבות פֿון דער פריערדיקער סעקסואַליזאַציע?
וואָס זענען זייערע טאַקע צילן? און אויף וועמענס "וויסנשאַפֿט" זענען די לערנפּלאַנען פֿון אונדזערע קינדער באַזירט?
ביטע זעט אונדזער דאָקומענטאַר־פֿילם "Urväter der Frühsexualisierung" (פּראָגעניטאָרן פֿון פֿריִער
סעקסואַליזאַציע), וואָס אַנטפּלעקט די גרויזאַמע אַקטיוויטעטן פֿון פּעדאָפֿיל־"וויסנשאַפֿטלער".