Digitale betaalmetodes wen wêreldwyd vinnig terrein, en ondanks hul liefde vir kontant betaal
Duitsers ook toenemend kontakloos en met hul selfoon.
Terselfdertyd word die gebruik van kontant ook al hoe moeiliker.
Die gebruik daarvan is onder andere beperk om geldwassery en misdaad te bekamp.
Banke verminder ook hul aantal geldmasjiene, en winkels beperk kontantbetalings, terwyl terselfdertyd al hoe meer digitale
betaalsisteme in die naam van vooruitgang bekendgestel word.
Kontant is 'n belangrike deel van betalingstransaksies en noodsaaklik vir die funksionering van ons samelewing.
Die kwesbaarheid van uitsluitlik digitale betaalsisteme is onlangs gedemonstreer deur die foutiewe Windows-opdatering.
Een sodanige opdatering was genoeg om miljoene rekenaars wêreldwyd te verlam en hele lughawens,
regeringsagentskappe en selfs banke tot stilstand te bring.
Kontant verseker aan die ander kant dat betaaltransaksies selfs in die geval van tegniese of digitale
onderbrekings veilig en onafhanklik bly funksioneer.
Boonop maak kontant anonieme betalings moontlik, beskerm teen kommersiële toesig en kan maklik deur
enigiemand sonder enige tegniese hindernisse gebruik word.
In hierdie sin is kontant ook gedrukte vryheid.
Opsommend en om dit botweg te stel, kan mens dus sê: as ons nog nie kontant gehad het
nie, sou dit nou tyd wees om dit uit te vind.
Maar wat is die redes agter hierdie sterk en eenkantige neiging weg van kontant – ondanks die bogenoemde risiko's?
Volgens die Duitse sakejoernalis Norbert Häring is hierdie ontwikkeling geen toeval nie.
Volgens hom lê daaragter 'n magtige internasionale netwerk, waarvan in die sentrum, betekenisvol, organisasies
soos die Bill & Melinda Gates-stigting, die Wêreldbank, die IMF en dus die wêreldwye finansiële mafia is.
Dit gebruik beslis nie sy mag om betalings vir mense maklik en gerieflik te maak nie!
Soos byvoorbeeld getoon in die program "Digital central bank money – the end of freedom!" , is hierdie kringe
besig om wêreldwyd nuwe digitale betaalsisteme op te stel.
Kontant staan egter steeds in die pad van hierdie implementering.
Tog toon talle voorbeelde hieronder dat planne om uitsluitlik digitale betaalsisteme in te voer dikwels misluk.
Omdat baie mense digitale betaalsisteme intuïtief verwerp.
Hulle het daarom koppig aan kontant vasgehou – ongeag die prys wat dit hulle gekos het – en het
uiteindelik 'n nuwe digitale betaalsisteem laat ineenstort.
Terselfdertyd word ook die swakpunte van sulke betaalsisteme duidelik, byvoorbeeld as gevolg van IT-storings.
Gevolglik, en as gevolg van die negatiewe houding van hele bevolkingsgroepe, het regerings skielik hul
kontantbeleid verander en byvoorbeeld die reg op kontantbetalings in hul grondwette veranker.
Hier is 'n paar baie bemoedigende voorbeelde:
1. Kontantlose winkels sluit weens 'n gebrek aan kliënte.
Kassierlose supermarkte belowe om onderweg inkopies te doen sonder vervelige wag by die betaalpunt.
Die pionier van hierdie stelsel is die aanlynreus Amazon, wat jare gelede opslae gemaak het met sy kassierlose Amazon Go-winkels.
Hierdie betalingsmodel werk via video-toesig met gesigherkenning.
Elke beweging van kliënte word deur ontelbare kameras en sensors gemonitor.
Die stelsels herken outomaties watter goedere die koper neem.
Deur by die winkelingang met 'n slimfoon in- en uit te teken, koppel die videosurveillansestelsel die aankoop aan die
rekeninghouer en debiteer outomaties die berekende bedrag.
In die proses word ontelbare biometriese data en inligting oor elke individuele kliënt versamel, wat hulle nie net in die ware
sin van die woord deursigtig maak nie, maar ook voorspelbaar.
Benewens die vele dataproteksiekwessies wat met hierdie tegnologie gepaardgaan, is daar
ook 'n risiko van individuele prysmanipulasie.
Byvoorbeeld kan die prys van bevrore pizza vir enkelspersone oor die naweek verhoog word.
Tog lyk dit of baie mense deur hierdie stelsel sien en sulke supermarkte intuïtief vermy.
Amazon het aangekondig dat ses sulke winkels weens 'n gebrek aan kliënte gesluit sal word.
Dit wys hoe elke individu kan bydra om sulke stelsels van oormatige toesig en digitalisering te stop.
2. Regerings versterk kontantaanvaarding
In teenstelling met die wêreldwye agenda om kontant af te skaf, wil die Noorse regering dié wat nie digitale
betaalmetodes wil gebruik nie, verseker dat hulle steeds goedere en dienste met kontant kan betaal.
Aangesien 'n ten volle digitale betalingsisteem ook tot 'n volledige stillegging van die ekonomie in 'n krisis kan lei,
verduidelik die Minister van Justisie en Openbare Veiligheid, Emilie Enger Mehl: "'n suiwer elektroniese
betalingsisteem verhoog die samelewing se kwesbaarheid."
Kontant moet dus beskikbaar bly in geval van 'n krisis.
Daarom sal 'n wet ingestel word om te verseker dat alle goedere en dienste steeds kontant betaal kan word.
Vergelykbare pogings is in verskeie Europese lande aan die gang:
In Slowakye is die reg op kontantbetalings in 2023 in die grondwet vervat.
In Italië is verskeie anti-kontantmaatreëls beëindig ondanks teenkanting van die Europese Kommissie, en is
die boonste limiet vir kontantbetalings op 1 Januarie 2023 verhoog van €2 000 na €5 000.
In Swede wil die regering selfs die kontantvlak van 2017 per wet herstel en dit vir die toekoms bindend maak.
As 'n voormalige bolwerk van kontantlose betalings verteenwoordig dit 'n groot U-draai in monetêre beleid vir Swede.
Dit wys dat die stryd teen die afskaffing van kontant allesbehalwe verlore is en dat die gety
vinnig kan keer as mense aanhou om kontant te gebruik.
3. Die afskaffing van kontant in Nigerië misluk spektakulêr
Volgens die Duitse sakejoernalis Norbert Häring is Nigerië 'n gunsteling-proefkonyn vir die Bill & Melinda Gates-stigting.
Volgens Häring word baie maatreëls in Nigerië geïmplementeer en getoets om bevolkings onder totale outomatiese toesig te plaas.
Byvoorbeeld, in Oktober 2021 is die eNaira, Afrika se eerste digitale sentrale bankgeldeenheid, daar
bekendgestel om die gebruik van kontant te beëindig.
Die aanvaarding van die eNaira onder die bevolking was egter so laag dat, een jaar ná die bekendstelling, minder as 0,5%
van Nigerië se inwoners hierdie nuwe geldeenheid aanvaar het.
Om die bevolking daartoe te dwing om dit te aanvaar, het Godwin Emefiele, 'n fel teenstander van kontant en
goewerneur van die Sentrale Bank van Nigerië, groot hoeveelhede kontant uit die omloop onttrek.
Hy het ook daaglikse kontantopnemingslimiete ingestel, wat eksistensiële nood vir miljoene Nigeriërs veroorsaak het en
tot massiewe dalings in verkope vir baie maatskappye gelei het.
Die Nigeriese bevolking het egter standvastig gebly, wat uiteindelik die howe daartoe aangevuur het om op te tree.
Op 3 Maart 2023 het Nigerië se Hooggeregshof uiteindelik 'n regsgeding teen die sentrale bank se monetêre beleid gehandhaaf
en dit gedwing om sy planne om kontant af te skaf, te staak.
By die volgende verkiesing is 'n nuwe president verkies, wat toe Godwin Emefiele uit sy amp verwyder het.
Emefiele is kort daarna gearresteer en word nou aangekla van misbruik van amptenarispleging ter waarde van 4,5
miljard dollar en bedrog ter waarde van 2,8 miljard dollar.
Volgens geopolitieke ontleder Nick Giambruno was die verwerping van die eNaira simbolies van die
Nigeriese bevolking se diep wantroue in die regerende elites.
Die sukses van hul gekonsentreerde weerstand is ook 'n uiters indrukwekkende hoofvoorbeeld van die enorme
krag wat 'n volk kan ontketen wanneer hulle verenig is.
Al hierdie voorbeelde wys duidelik dat niks onmoontlik is nie.
Al hierdie verskriklike ontwikkelings, insluitend die afskaffing van kontant, kan nog steeds gestop word!
Die sleutel hiertoe is dat die bevolking deur die bose planne van die wêreldwye poppemeesters sien.
Dit lei dan tot eenheid in weerstand, wat onvermydelik tot die mislukking van bose intriges en tot die
positiewe veranderinge waarna almal smag, sal lei.
Onderwys is dus die orde van die dag!
Slegs dié wat deur die bose planne van die marionetmeesters agter die skerms sien, sal nie in hul leuens trap nie.
Kom ons maak die meeste van die tyd wat ons het, want dit is nog nie te laat nie!