Penemuan anyar kanggo bunuh diri nganggo kapsul Sarco nembus watesan sing nglindhungi nyawa.
Program euthanasia Kanada saiki ditututi dening apa sing wis suwe dikhawatirake para
kritikus: mundhak cepet ing "pati miturut panyuwunan".
Swiss, sing suwé wis kondhang amarga peraturan liberal babagan bunuh diri dibantu, saiki kudu ngadhepi
maneh model bisnis anyar kanggo pati sing dipilih dhéwé.
Saiki ana debat sengit ing kanton Schaffhausen babagan kepatuhan hukum kapsul bunuh diri kontroversial "Sarco Pod".
Kapsul Sarco, kapsul gas otomatis lengkap wujudé kaya peti mati sing diprodhuksi nganggo printer
3D, dirancang supaya wong bisa milih carané mati.
Sawisé melu survei online kanggo nemtokake karsa bébas, kowé nampa kode akses lan bisa mlebu kapsul matèni.
Ing njero ana tuas sing kowe mung kudu dibalik. Sawisé watara 30 detik, kowe bakal ora sadar.
Ing tanggal 23 September 2024, kapsul kasebut digunakake pisanan ing kacilakan fatal ing alas ing kanton Schaffhausen.
Wong wadon Amérika umur 64 taun seda sajrone proses kasebut. Dhèwèké lelungan menyang Swiss khusus kanggo tujuan iki.
Philip Nitschke, pangripta kapsul lan presiden perusahaan "Exit International", nyekseni pati
wanita mau liwat siaran video langsung saka Walanda.
Polisi Schaffhausen banjur nahan kabèh wong sing ana ing panggonan kedadeyan kanthi tuduhan ngajak lan mbantu bunuh diri.
Nitschke uga ditahan lan komputer-komputere lan prototipe Sarco disita.
Nganti tanggal 8 Oktober 2024, Nitschke isih ditahan. Ana 371 wong liya sing isih ana
ing dhaptar ngenteni kanggo mati ing kapsul.
Panguwasa isih butuh klarifikasi luwih lanjut. Siji bab sing mesthi: para politikus lagi
nyoba netepake kerangka hukum kanggo pati Sarco.
Diskusi iki lagi rame banget, lan kowe krungu alesan lan crita sing béda-béda, kadhangkala banget
nyentuh ati saka kabèh pihak kanggo nggunakake kapsul.
"Self-determination" iku tembung gedhe sing rame digunakake ing kene.
Nanging ayo ndeleng conto program MAID Kanada : saiki ora mung babagan euthanasia kanggo wong diwasa.
Bahkan bocah-bocah sing ora ana watesan umur minimal diijini nggunakake pungkasan urip sing dipilih lan ditemtokake dhéwé.
Bayi-bayi kudu dipatèni liwat "pembunuhan sawisé lair". Lan panguwasa moral endi sing mutusaké ing ngendi watesé digambar?
Yen para politikus Swiss ora bisa nyegah prakara kaya bunuh diri dibantu, sing bisa kita lakoni mung ngadeg lan
nyekseni bendungané pecah lan kita manèh miwiti ngorbanaké bocah-bocah kanthi sah ing lingkungan Éropah kita.
Nanging rungokna program sabanjure kanggo mangerteni sepira adoh Kanada wis maju minangka pelopor.
Apa kowe mlarat, depresi, cacat, utawa ora ditampa ing masyarakat? Napa ora milih pati sing nyenengake?
Sapa waé sing krungu ukara kaya ngono mesthi bakal mikir yèn dhèwèké salah krungu!
Nanging, iki utawa sing padha bisa enggal dadi slogan kanggo program euthanasia pamaréntah
Kanada – Bantuan Medis kanggo Pungkasan Urip.
Rencana kanggo nyedhiyakake bantuan terarah babagan bunuh diri wis diperluas ing industri euthanasia Kanada.
Bunuh diri sing disahake lan diatur dening negara iki, sing wis lumaku pirang-pirang taun, saiki saya njupuk wujud sing aneh.
Ora bisa dipungkiri manawa ana sawetara kamiripan ing kene karo film fiksi ilmiah "Soylent Green", ing ngendi
wong-wong seneng mati kanggo kabecikan bebarengan masyarakat tinimbang dadi beban sing ngganggu.
Kanada wis mutusaké netepaké bunuh diri nganggo suntikan maut minangka layanan kesehatan.
Ora mung ana panjaluk supaya pilihan iki kasedhiya kanggo bocah umur 12 taun, nanging loro filsuf saka
Universitas Toronto saiki malah ngajokake manawa euthanasia kanggo wong mlarat kudu ditampa sacara sosial.
Kayla Wiebe, calon doktor ing filsafat, lan bioetikus Amy Mullin, profesor filsafat, nulis ing Journal of Medical Ethics:
"Ora bisa ditampa yèn wong-wong sing wis nandhang sangsara amarga kahanan sosial sing ora adil
dipaksa ngenteni nganti kahanan kuwi dadi luwih apik."
Solusi sing disaranake kudu dianggep minangka pendekatan kanggo matesi karusakan lan dianggep minangka 'keburukan sing luwih
cilik' antarané loro pilihan sing luwih utawa kurang ideal.
Kanthi basa sing prasaja, loro wanita mau ngomong yèn mung ana loro pilihan: urip sengsara tanpa pangarep-arep ana
pitulungan utawa perbaikan, utawa 'bunuh diri sing éndah'.
Apa sing digambarke dening Wiebe lan Mullin minangka skenario "paling awon" tetep nyimpulake yen wong-wong sing kurang
kasempatan kuwi nduweni hak kanggo mutusake dhewe kepiye uripe.
Miturut panemune, saben wong kudu nduwé hak kanggo mutusaké apa uripé pantes kanggo dilakoni, lan kaputusan kuwi kudu dihormati.
Sanadyan solusi iki tragis, miturut pernyataané, isih bakal dadi pendekatan paling apik kanggo matesi karusakan.
Iki mesthi nimbulaké pitakon sapa sing paling entuk manfaat saka solusi sing ora manungsawi kaya ngono kanggo matesi karusakan.
Kanggo mbenerake bunuh diri sing dianggep etis, loro wanita mau nggunakake crita medeni saka warga Kanada sing kudu
nglakoni euthanasia amarga kurangé kesejahteraan sosial.
Amarga pangembangan peraturan bunuh diri ing Kanada sing cepet banget lan tekade pamaréntah Trudeau kanggo ngembangaké luwih
adoh, usulan kaya ngéné kudu dianggep kanthi serius banget.
Tinimbang para pamimpin politik nindakake kabeh upaya kanggo mbenerake kahanan lan nggawe uripe wong-wong sing nandhang
sangsara luwih bisa ditanggung senajan regane apa wae, "bunuh diri" ora mung dianjurake ing kene,
nanging diajokake minangka solusi sing paling ditampa.
Sapa waé sing ndadékaké pati luwih narik kawigatèn kanggo warga negarane tinimbang urip iku nindakake kejahatan.
Lan sapa waé sing ora gelut kanggo nglindhungi nyawa sesama manungsa kanthi ngupaya kanthi sakabehe lan
mbantu supaya uripé luwih layak, ora pantes nyebut dhéwé wakil rakyat utawa tumindak kaya wakil rakyat.