సార్కో క్యాప్సూల్‌ను ఉపయోగించి ఆత్మహత్య చేసుకునే ఈ కొత్త ఆవిష్కరణ, జీవితాన్ని కాపాడాలనే అడ్డంకిని బద్దలు కొడుతుంది.
కెనడా యొక్క దయామరణ కార్యక్రమాన్ని ఇప్పుడు విమర్శకులు చాలా కాలంగా భయపడుతున్న విషయం
అనుసరిస్తోంది: "డిమాండ్‌పై మరణం"లో వేగవంతమైన పెరుగుదల.
సహాయక ఆత్మహత్యపై తన ఉదారవాద నిబంధనల కోసం చాలా కాలంగా ప్రసిద్ధి చెందిన స్విట్జర్లాండ్, ఇప్పుడు స్వీయ-ఎంపిక
మరణం కోసం మరో కొత్త వ్యాపార నమూనాను ఎదుర్కోవలసి వస్తోంది.
ప్రస్తుతం షాఫ్‌హౌసెన్ కాంటన్‌లో వివాదాస్పద "సార్కో పాడ్" ఆత్మహత్య క్యాప్సూల్ చట్టబద్ధతపై తీవ్ర చర్చ జరుగుతోంది.
3డి ప్రింటర్‌ను ఉపయోగించి తయారు చేయబడిన, تابూటు ఆకారంలో ఉండే పూర్తిగా ఆటోమేటిక్ గ్యాస్ క్యాప్సూల్ అయిన సార్కో క్యాప్సూల్,
ప్రజలు తాము ఎలా చనిపోవాలో ఎంచుకునేందుకు వీలుగా రూపొందించబడింది.
స్వేచ్ఛా ఇచ్ఛను నిర్ధారించడానికి జరిపిన ఆన్‌లైన్ సర్వేలో పాల్గొన్న తర్వాత, మీకు యాక్సెస్ కోడ్ అందుతుంది
మరియు మీరు కిల్లింగ్ క్యాప్సూల్‌లోకి ప్రవేశించవచ్చు.
లోపల, మీరు కేవలం లాగవలసిన ఒక లివర్ ఉంది. సుమారు 30 సెకన్ల తర్వాత, స్పృహ కోల్పోతారు.
23 సెప్టెంబర్ 2024న, షాఫ్‌హౌసెన్ కాంటన్‌లోని ఒక అడవిలో జరిగిన ఒక ప్రాణాంతక సంఘటనలో ఈ క్యాప్సూల్‌ను మొదటిసారి ఉపయోగించారు.
ఈ ప్రక్రియలో 64 ఏళ్ల అమెరికన్ మహిళ మరణించింది. ఈ మహిళ ప్రత్యేకంగా ఈ ప్రయోజనం కోసమే స్విట్జర్లాండ్‌కు ప్రయాణించారు.
ఆ క్యాప్సూల్ ఆవిష్కర్త మరియు "ఎగ్జిట్ ఇంటర్నేషనల్" కంపెనీ అధ్యక్షుడైన ఫిలిప్ నిట్ష్కే, నెదర్లాండ్స్ నుండి
లైవ్ వీడియో ప్రసారం ద్వారా ఆ మహిళ మరణాన్ని వీక్షించారు.
ఆ తర్వాత షాఫ్‌హౌసెన్ పోలీసులు, ప్రేరేపించడం మరియు ఆత్మహత్యకు సహకరించిన ఆరోపణలపై సంఘటనా స్థలంలో ఉన్న వారందరినీ అరెస్టు చేశారు.
నిట్ష్కేను కూడా అరెస్టు చేసి, అతని కంప్యూటర్లను మరియు ఒక సార్కో ప్రోటోటైప్‌ను స్వాధీనం చేసుకున్నారు.
8 అక్టోబర్ 2024 నాటికి, నిట్ష్కే అదుపులోనే ఉన్నారు. ఆ క్యాప్సూల్‌లో మరణం కోసం మరో 371 మంది ఇంకా వేచి ఉన్నారు.
అధికారులకు ఇంకా మరింత స్పష్టత అవసరం. ఒక విషయం మాత్రం ఖచ్చితం: సార్కో మరణాలకు చట్టపరమైన చట్రాన్ని
నిర్దేశించడానికి రాజకీయ నాయకులు ప్రయత్నిస్తున్నారు.
చర్చ పూర్తి ఊపులో ఉంది, మరియు క్యాప్సూల్‌ను ఉపయోగించడానికి అన్ని వైపుల నుండి మీరు విభిన్నమైన,
కొన్నిసార్లు చాలా హృద్యమైన కారణాలను మరియు కథలను వింటున్నారు.
ఇక్కడ 'స్వయం నిర్ణయాధికారం' అనేది ఒక పెద్ద ప్రచార పదం.
కానీ, కెనడా యొక్క MAID (మెడికల్ అసిస్టెన్స్ ఇన్ డైయింగ్) కార్యక్రమం యొక్క ఉదాహరణను చూద్దాం: ఇది
ఇప్పుడు పెద్దలకు 'కేవలం' దయామరణం గురించే కాదు.
కనీస వయస్సు పరిమితి లేని పిల్లలు కూడా తమ జీవితాలను 'స్వయంగా ఎంచుకున్న', 'స్వయంగా
నిర్ణయించుకున్న' ముగింపును చేసుకోవడానికి అనుమతించబడ్డారు.
శిశువులను "జననం తర్వాత చంపడం" ద్వారా గర్భస్రావం చేయాలి. మరియు ఈ గీత ఎక్కడ గీయబడుతుందో ఏ నైతిక అధికారం నిర్ణయిస్తుంది?
స్విస్ రాజకీయ నాయకులు సహాయక ఆత్మహత్య వంటి వాటిని ఆపడంలో విఫలమైతే, మన యూరోపియన్ పరిసరాల్లో పిల్లలను మనం చట్టబద్ధంగా
మరోసారి బలి చేసుకోవడం మొదలుపెట్టి, ఆ బంధం తెంచుకుపోయినప్పుడు మనం చేసేది ఏమీ లేదు, కేవలం చూస్తూ ఊరుకోవడమే.
కానీ ఒక మార్గదర్శిగా కెనడా ఇప్పటికే ఎంత దూరం ముందుకు సాగిందో తెలుసుకోవడానికి ఈ క్రింది కార్యక్రమాన్ని వినండి.
మీరు పేదవా, కుంగిపోయినవా, వికలాంగులా, లేదా సామాజికంగా అంగీకారయోగ్యం కానివారా?
అయితే, ఆహ్లాదకరమైన మరణాన్ని ఎందుకు ఎంచుకోకూడదు?
అటువంటి ప్రకటనను విన్న ఎవరైనా తాము తప్పుగా విన్నామని అనుకుంటారు!
అయితే, ఇది లేదా ఇలాంటిదేదైనా త్వరలో కెనడా ప్రభుత్వ యూథానాసియా కార్యక్రమమైన – 'మెడికల్
అసిస్టెన్స్ ఇన్ డైయింగ్' – యొక్క నినాదంగా మారవచ్చు.
కెనడా యొక్క యుతానెసియా పరిశ్రమలో ఆత్మహత్యలకు సంబంధించిన లక్షిత సహాయం అందించే ప్రణాళికలు విస్తరించబడ్డాయి.
రాష్ట్ర ఆమోదం పొంది, రాష్ట్రమే నిర్వహిస్తున్న ఈ ఆత్మహత్య, చాలా సంవత్సరాలుగా కొనసాగుతూ,
క్రమంగా మరింత అంతుచిక్కని రూపాలు తీసుకుంటోంది.
ఇక్కడ సైన్స్ ఫిక్షన్ చిత్రం "సోయిలెంట్ గ్రీన్"తో కొన్ని సారూప్యతలు ఉన్నాయనేది కాదనలేని విషయం, అందులో ప్రజలు
సమాజానికి ఒక అసౌకర్యకరమైన భారంగా మారడానికి బదులుగా, సమాజ సాధారణ శ్రేయస్సు కోసం చనిపోవడానికి సంతోషిస్తారు.
ఘాతక ఇంజెక్షన్ ద్వారా ఆత్మహత్యను ఆరోగ్య సంరక్షణగా నిర్వచించాలని కెనడా నిర్ణయించింది.
ఈ ఎంపికను 12 ఏళ్ల పిల్లలకు అందుబాటులోకి తీసుకురావాలనే డిమాండ్ మాత్రమే కాకుండా, టొరంటో విశ్వవిద్యాలయానికి
చెందిన ఇద్దరు తత్వవేత్తలు ఇప్పుడు పేదవారికి దయామరణను సామాజికంగా అంగీకరించాలని వాదిస్తున్నారు.
తత్వశాస్త్రంలో పీహెచ్‌డీ అభ్యర్థి అయిన కైలా వీబే, మరియు తత్వశాస్త్ర ప్రొఫెసర్, బయోఎథిసిస్ట్ అయిన ఆమీ
ముల్లిన్, జర్నల్ ఆఫ్ మెడికల్ ఎథిక్స్‌లో ఇలా రాశారు:
అన్యాయమైన సామాజిక పరిస్థితుల వల్ల ఇప్పటికే బాధపడుతున్న ప్రజలు, ఆ పరిస్థితులు మెరుగుపడే వరకు వేచి ఉండవలసి రావడం ఆమోదయోగ్యం కాదు.
సిఫార్సు చేయబడిన పరిష్కారాన్ని నష్ట నివారణకు ఒక విధానంగా గుర్తించాలి మరియు దాదాపుగా ఆదర్శవంతమైన
రెండు ఎంపికల మధ్య ఉన్న "తక్కువ చెడు"గా పరిగణించాలి.
సాధారణ భాషలో చెప్పాలంటే, ఆ ఇద్దరు మహిళలు చెబుతున్నది ఏమిటంటే, కేవలం రెండు మార్గాలు మాత్రమే ఉన్నాయి: సహాయం లేదా మెరుగుదల
అనే ఆశ లేని ఒక దురదృష్టకరమైన జీవితం, లేదా ఒక "అందమైన ఆత్మహత్య".
వీబే మరియు ముల్లిన్ "అత్యంత దారుణమైన" పరిస్థితిగా వర్ణించినది, ఏదేమైనా, చివరికి చెప్పేది ఏమిటంటే, అటువంటి
వెనుకబడిన ప్రజలు తమ జీవితాలను ఎలా గడపాలనేది తమకు తామే నిర్ణయించుకునే హక్కును కలిగి ఉంటారు.
వారి అభిప్రాయం ప్రకారం, తమ జీవితం జీవించదగినదా కాదా అని నిర్ణయించుకునే హక్కు ప్రతి
ఒక్కరికీ ఉండాలి, మరియు ఆ నిర్ణయాన్ని గౌరవించాలి.
ఈ పరిష్కారం విషాదకరమైనప్పటికీ, వారి ప్రకటన ప్రకారం, అయినప్పటికీ ఇది "నష్టాన్ని పరిమితం చేయడానికి ఉత్తమమైన విధానం" అవుతుంది.
నష్ట నివారణ పరంగా, ఇటువంటి అమానవీయ పరిష్కారాల వల్ల అత్యధికంగా ఎవరు ప్రయోజనం పొందుతారనే ప్రశ్న తలెత్తుతుంది.
తమ 'నైతికంగా ఆమోదయోగ్యమైన' ఆత్మహత్యను సమర్థించుకోవడానికి, సామాజిక సంక్షేమం లేకపోవడం వల్ల సహాయక ఆత్మహత్యకు పాల్పడవలసి
వచ్చిన కెనడా పౌరుల భయానక కథలను ఆ ఇద్దరు మహిళలు ఉపయోగిస్తున్నారు.
కెనడా యొక్క ఆత్మహత్య నిబంధనల వేగవంతమైన అభివృద్ధి మరియు వాటిని మరింత విస్తరించాలనే ట్రూడో ప్రభుత్వ
సంకల్పాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుంటే, ఇటువంటి ప్రతిపాదనలను ప్రాణాంతకమైన తీవ్రతతో పరిగణించాలి.
రాజకీయ నాయకులు పరిస్థితిని సరిదిద్దడానికి మరియు అటువంటి బాధితుల జీవితాలను ఏ ఖర్చు అయినా మరింత జీవించదగినవిగా మార్చడానికి తమ
శక్తికొలదీ ప్రయత్నించాల్సిన చోట, "ఆత్మహత్య"ను ఇక్కడ ప్రోత్సహించడమే కాకుండా, అత్యంత ఆమోదయోగ్యమైన పరిష్కారంగా ప్రతిపాదిస్తున్నారు.
తమ దేశ పౌరులకు జీవితం కంటే మరణాన్ని ఎక్కువ ఆకర్షణీయంగా మార్చే ప్రతి ఒక్కరూ నేరం చేస్తున్నట్లే.
మరియు ఎంతటి త్యాగం చేసినా తమ తోటి మానవుల ప్రాణాలను కాపాడటానికి పోరాడకపోయి, వారి జీవితాలను మరింత జీవించదగినవిగా
మార్చడానికి సహాయం చేయకపోతే, ఎవరూ తమను ప్రజల ప్రతినిధిగా పిలుచుకోకూడదు లేదా అలా ప్రవర్తించకూడదు.