Ang bagong imbensyon para sa pagpapakamatay gamit ang Sarco capsule ay binabasura ang hadlang sa pagprotekta ng buhay.
Ang programa ng euthanasia ng Canada ay kasalukuyang sinusundan ng matagal nang kinatatakutan ng mga
kritiko: ang mabilis na pagdami ng "kamatayan sa hinihingi".
Ang Switzerland, na matagal nang kilala sa maluwag nitong regulasyon sa pagtulong sa pagpapakamatay, ay
kailangang harapin ngayon ang isa pang bagong modelo ng negosyo para sa sariling piniling kamatayan.
May matinding pagtatalo sa kasalukuyan sa kanton ng Schaffhausen tungkol sa pagsunod sa batas ng
kontrobersyal na "Sarco Pod" na kapsula para sa pagpapakamatay.
Ang Sarco capsule, isang ganap na awtomatikong kapsula ng gas na hugis kabaong na ginawa gamit ang 3D printer, ay idinisenyo upang
pahintulutan ang mga tao na pumili kung paano sila mamamatay.
Pagkatapos lumahok sa isang online na surbey upang matukoy ang malayang kalooban, makakatanggap ka ng isang code para
makapasok at maaari mong pasukin ang kapsula ng pagpatay.
Sa loob, may isang lever na kailangan mo lang i-flip. Pagkalipas ng humigit-kumulang 30 segundo, mawawalan ka ng malay.
Noong 23 Setyembre 2024, ginamit ang kapsula sa unang pagkakataon sa isang nakamamatay na
insidente sa isang gubat sa kanton ng Schaffhausen.
Isang 64 na taong gulang na babaeng Amerikana ang namatay sa proseso. Naglakbay siya sa
Switzerland nang partikular para sa layuning ito.
Si Philip Nitschke, ang imbentor ng kapsula at pangulo ng kumpanyang "Exit International", ay nanood
ng pagkamatay ng babae sa pamamagitan ng live na video transmission mula sa Netherlands.
Inaresto ng pulisya ng Schaffhausen ang lahat ng tao na naroroon sa lugar dahil sa paratang
ng paghikayat at pagtulong sa pagpapakamatay.
Naaresto rin si Nitschke at kinumpiska ang kanyang mga kompyuter at isang prototipo ng Sarco.
Hanggang ika-8 ng Oktubre 2024, nananatili si Nitschke sa kustodiya. Mayroon pang 371 tao sa
listahan ng naghihintay upang mamatay sa kapsula.
Kailangan pa ng karagdagang linaw ng mga awtoridad. Isang bagay ang tiyak: nagsusumikap ang mga pulitiko na
tukuyin ang legal na balangkas para sa mga kamatayang Sarco.
Kasalukuyang umiinit ang talakayan, at naririnig mo ang iba't ibang, kung minsan ay napakaantig na mga dahilan at
kuwento mula sa lahat ng panig tungkol sa paggamit ng kapsula.
Ang "sariling pagpapasya" ay isang malaking buzzword sa kontekstong ito.
Ngunit tingnan natin ang halimbawa ng programang MAID ng Canada : hindi na ito "tungkol
lamang" sa euthanasia para sa mga matatanda.
Kahit ang mga batang walang pinakamababang limitasyon sa edad ay pinapayagang gumamit ng "sariling
piniling" at "sariling itinakdang" wakas ng kanilang buhay.
Ang mga sanggol ay papatayin sa pamamagitan ng "pagpatay pagkatapos ng kapanganakan". At aling moral na
awtoridad ang nagpapasya kung saan iguguhit ang hangganan?
Kung hindi mapigilan ng mga pulitikong Swiss ang mga bagay tulad ng assisted suicide, ang tanging magagawa natin ay manatili at
panoorin habang nababagsak ang dam at muling nagsisimula tayong legal na isakripisyo ang
mga bata dito sa ating kapitbahayan sa Europa.
Ngunit pakinggan ang sumusunod na programa upang malaman kung gaano na kalayo ang narating ng Canada bilang isang nangunguna.
Mahirap ka ba, nalulungkot, may kapansanan, o hindi ba ka-tanggap sa lipunan? Bakit
hindi ka pumili ng isang kaaya-ayang kamatayan?
Sinumang makarinig ng ganoong pahayag ay iisipin na nagkamali sila ng narinig!
Gayunpaman, maaaring maging slogan ng programang euthanasia ng pamahalaang Canada – Medikal na Tulong sa Pagkamatay
– ang ito o isang katulad nito sa lalong madaling panahon.
Ang mga plano na magbigay ng nakatuong tulong sa pagpapakamatay ay pinalawak sa industriya ng euthanasia sa Canada.
Ang pagpapakamatay na inaprubahan at inorganisa ng estado, na nagpapatuloy na sa loob ng ilang
taon, ay lalo nang nagiging malabo ang mga anyo.
Hindi maikakaila na may ilang pagkakatulad dito sa pelikulang pang-siyensiyang kathang-isip na "Soylent Green", kung
saan masayang mamatay ang mga tao para sa kabutihan ng lipunan kaysa maging isang hindi kanais-nais na pasanin.
Nagpasya ang Canada na ituring ang pagpapakamatay sa pamamagitan ng nakamamatay na iniksyon bilang pangangalagang pangkalusugan.
Hindi lamang may pangangailangan na gawing magagamit ang opsyon na ito para sa mga 12-anyos, kundi dalawang pilosopo mula
sa Unibersidad ng Toronto ang ngayon ay nagtatalo pa na dapat tanggapin ng lipunan ang euthanasia para sa mga mahihirap.
Kayla Wiebe, kandidato para sa PhD sa pilosopiya, at si Amy Mullin, bioetiko at propesor ng
pilosopiya, ay nagsusulat sa Journal of Medical Ethics:
Hindi katanggap-tanggap na ang mga taong naghihirap na dahil sa hindi makatarungang kalagayang panlipunan ay
pinipilit pang maghintay na bumuti ang mga kalagayang ito.
Ang inirerekomendang solusyon ay dapat kilalanin bilang isang pamamaraan sa paglilimita ng pinsala at ituring na "mas maliit na
kasamaan" sa pagitan ng dalawang halos perpektong pagpipilian.
Sa simpleng wika, sinasabi ng dalawang babae na may dalawang pagpipilian lamang: isang miserable na buhay na walang pag-asa
ng tulong o pag-unlad, o isang "magandang pagpapakamatay".
Ang inilalarawan nina Wiebe at Mullin bilang "pinakamalalang kaso" na senaryo ay sa kabila nito ay nauuwi sa katotohanang ang
mga taong may ganoong kawalan ng pribilehiyo ay magkakaroon ng karapatang magpasya para sa kanilang sarili kung paano mamuhay.
Sa kanilang palagay, dapat may karapatan ang bawat tao na magpasya kung ang kanilang buhay ay
sulit mabuhay, at dapat igalang ang desisyong iyon.
Bagaman trahedya ang solusyong ito, ayon sa kanilang pahayag, ito pa rin ang
pinakamahusay na "pamamaraan sa pagkontrol ng pinsala."
Hindi maiiwasan nitong itanong kung sino ang pinakakinabangan sa ganitong hindi makataong
solusyon pagdating sa paglilimita ng pinsala.
Upang bigyang-katwiran ang kanilang "etikal na katanggap-tanggap" na pagpapakamatay, ginagamit ng dalawang babae ang nakakatakot na
mga kuwento ng mga mamamayang Canadian na napipilitang gumamit ng tulong sa pagpapakamatay
dahil sa kakulangan ng panlipunang kapakanan.
Dahil sa mabilis na pag-unlad ng mga regulasyon sa pagpapakamatay sa Canada at sa determinasyon ng pamahalaang
Trudeau na palawakin pa ang mga ito, dapat tratuhin nang napakaseryoso ang mga mungkahing tulad nito.
Sa halip na gawin ng mga pinunong pampulitika ang lahat ng kanilang makakaya upang maayos ang sitwasyon at gawing mas matiis
ang buhay ng mga naghihirap sa anumang halaga, ang "pagpapakamatay" ay hindi lamang hinihikayat dito, kundi
iminungkahi bilang pinaka-katanggap-tanggap na solusyon.
Sinumang ginagawang mas kaakit-akit ang kamatayan kaysa sa buhay para sa mga mamamayan ng kanilang bansa ay gumagawa ng krimen.
At sinumang hindi lumalaban upang protektahan ang buhay ng kanilang kapwa tao sa anumang halaga at tumutulong upang
gawing mas mabuting tirahan ang kanilang pamayanan ay hindi dapat tawaging kinatawan ng bayan o kumilos bilang ganoon.