D-ro Pfeil, vi estas advokato, sciencisto kaj vi estis eksperta konsilisto de la Konsilio de Eŭropo.
Nun vi submetis peticion al la Germana Parlamento kun medicina asocio nomata "Hipokrata Ĵuro" la 26-an de junio ĉi-jare, 2024.
Ĝi koncernas la malakcepton de la amendoj al la Internaciaj Sanitaraj Regularoj, aŭ mallonge IHR.
Kio estas la enhavo de ĉi tiu peticio?
Jes, la plej grava punkto – vi ĵus menciis ĝin – estas malakcepti la amendojn al la Internaciaj Sanitaraj Regularoj,
kiujn la Monda Sanasembleo adoptis en Ĝenevo la 1-an de junio.
La IGV estas internacia traktato, kiu jam estas en forto.
Kaj ni nun volas malhelpi, ke la amendoj al ĉi tiu IGV, kiuj plimalbonigus la situacion, ekvalidiĝu.
Ni tial alvokas la Bundestagon postuli, ke la Federacia Registaro malakceptu ĉi tiun proponon.
La Federacia Registaro devus formale deklaraci sian malakcepton al la Ĝenerala Direktoro de la Monda Organizaĵo pri
Sano ene de dek monatoj post la sciigo; alie ĉi tiuj amendoj al la IGT ekvalidus post dek du monatoj.
Kion nun signifas sciigo?
La proceduro estas simple la jena: ĝi estas adoptita per simpla plimulto ĉe la Monda Sanasembleo, kaj poste la Ĝenerala Direktoro
devas formale informi la membroŝtatojn, ke ĝi estis adoptita.
Ĝis nun mi supozis, ke ĉi tiu formala sciigo estis farita la 1-an de junio, kiam la rezolucio estis aprobita, ĉar
por ĉiuj estis klare, ke Tedros vere antaŭenpuŝis ĉi tion.
Li tre urĝas por ke ĉio estu traigita.
Tamen li fakte ne sendis ĉi tiun formalan avizon al la individuaj Membroŝtatoj ĝis la 19-a de septembro.
Tio signifas, ke ĉi tiu unujara periodo por ekvalidiĝo komenciĝos nur la 19-an de septembro, same kiel la dek-monata periodo.
Tio signifas, ke ni ankoraŭ havas tempon – ĝis la 18-a de julio inkluzive – por persvadi la
Federacian Registaron malakcepti ĉi tiujn IGV-amendojn.
Vi nun submetis ĉi tiujn peticiojn al la Bundestag, kaj vi atendis, ke ili estu publikigitaj en la interreta platformo de la
germana Bundestag en la venontaj semajnoj. Tamen tio ne okazis.
Kio estas la kialo malantaŭ la decido de la Peticio-Komitato, ĉar tio signifas, ke civitanoj ne povos
subskribi rete, sed devos denove subskribi sur papero?
Precize. Por esti honesta, ni komence ne atendis tion.
D-ro Sonja Reitz, ĝenerala direktoro de Hippocratic Oath, ankaŭ relative rapide anoncis – en siaj Telegram-kanaloj
sur la hejmpaĝo – ke ni submetis ĉi tiun peticion.
Ĉar ni antaŭvidis tion: homoj, prepariĝu, vi baldaŭ povos desegni rete.
Kio okazis? Unue nenio.
Tiam Sonja Reitz kaj mi plurfoje telefonis al la Peticiokomitato, kaj ili diris: Jes, ĝi
daŭros iom da tempo, ĝi daŭros iom da tempo.
Kaj tiam, post tri monatoj, finfine alvenis letero, kiun ili afable antaŭe sendis al ni per retpoŝto – datita la 12-an de
septembro, sed ne ricevita ĝis la 30-a de septembro – deklarante, ke la komitata servo de la Bundestag, kiu
revizias ĉi tiujn peticiojn, nun rekomendas, ke la Komitato pri Peticioj ne publikigu nian peticion.
La oficiala kialo de ĉi tiu komitata servo estas:
Nia peticio enhavis supozojn kaj asertojn sen pruvoj, kaj tial ne povus esti atendata objektiva
kaj produktiva diskuto surbaze de ĉi tiu peticio.
Unue, tio tre surprizis nin kaj ankaŭ iomete ŝokis nin.
Kion tio nun signifas? Tio ne signifas, ke la peticio entute estis malakceptita.
Tio simple signifas – sed ĝi estas, kompreneble, granda afero – ke la peticio ne estos afiŝita sur la
hejmpaĝo, ne povas esti subskribita rete, kaj ke ni daŭre devos kolekti subskribojn sur papero.
Por tio ne ekzistas limdato, kio estas avantaĝo.
Ĉe Quorum, ni ne certas, ĉu ni nun bezonas 30 000 subskribojn aŭ ne.
La fakto estas, ke la kolektado jam estas en progreso kaj ke jam multaj homoj subskribis.
Jam estis kolektitaj pli ol 6 000 subskriboj por la "Hipokrata Ĵuro", sen ke ni vaste reklamis ĝin.
Sonja Reitz kaj mi decidis verki pli longan leteron al la Petici-Komitato, en kiu ni klarigas, ke nia peticio ne
baziĝas sur supozoj kaj asertoj, sed ke ĉiu unuopa argumento, kiun ni prezentas, povas esti plene pruvita.
Kio estas sufiĉe bizara pri ĉi tiu afero estas simple la fakto, ke por pravigoj de peticioj ekzistas strikta
karaktera limo – nome nur 3 000 signoj – kaj ke ankaŭ estas malpermesite mencii interretajn ligilojn.
Kaj tio fakte malhelpis nin profundiĝi, precipe ĉar ĉi tiu temo estas tiel kompleksa, ke se vi vere volas klarigi ĝin amplekse,
vi unue devas mallonge priskribi la aplikeblajn reguligojn ĉe la Monda Organizaĵo pri Sano, por ke la koncernatoj
eĉ povu komenci kompreni la signifon de ĉi tiuj ŝanĝoj.
Tio ne eblas kun 3 000 signoj, tio estas sufiĉe klara.
Kaj ni nun prezentas ĉi tion, kaj tiam ĉi tiu Peticia Komitato ricevos almenaŭ kvin A4-paĝojn aŭ pli, plus longan
liston de referencoj inkluzive de interretaj ligiloj, por ke ili komprenu, kial ni submetis ĉi tiun peticion.
Kaj kial estas en la publika intereso inkluzivi ĉi tion en la retejo de la Komitato pri Peticioj.
Vi opinias, ke la Monda Organizaĵo pri Sano mem jam pruvis esti nekontrolebla, netransparenta organizo karakterizita de
intereskonfliktoj – organizo, kiu eĉ prezentas akutan minacon al la sano kaj fundamentaj liberecoj de homoj.
Ĉu vi povus mallonge resumi la ĉefajn temojn denove?
Ekzakte. Do ni havas tri ĉefajn areojn, kiuj jam prezentas grandegan problemon ene de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Ni ĉiuj jam spertis tion en la kunteksto de la tiel nomata kronvirusa pandemio ekde 2020.
Tio estas la enorma dependeco de la Monda Organizaĵo pri Sano je donacoj.
Tio ankaŭ estas evidenta manko de travidebleco en la reguloj de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Kaj trie, ekzistas la nekontrolebla potenco de la ĝenerala direktoro de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Rilate al donacodependeco, ni nun estas en la punkto de la buĝeta jaro 2022/2023, kie pli ol
85% de la buĝeto dependas de volontulaj donacoj.
La donantoj inkluzivas registarojn, sed ankaŭ privatajn, tiel nomatajn filantropiajn fondaĵojn kiel la Gates-Fondaĵo
aŭ la GAVI-vakcinalianco – ĉiuj, kompreneble, estas proksime ligitaj al la farmacia industrio. Ni tion scias.
Tio prezentas signifan riskon de ekstera kontrolo, ke la Monda Organizaĵo pri Sano estu minime kontrolata de profitinteresoj.
Ni havas enormajn konfliktojn de intereso kaj tion, kion oni nomas "karuselon" de personaro, kie, ekzemple, dungitoj de la
Monda Organizaĵo pri Sano mallonge transiras al la fondaĵo de Gates, poste iras al GAVI, kaj poste revenas al la
Monda Organizaĵo pri Sano. Tion pruvis fakuloj en la kampo.
Ni ĵus okazigis la grandan donantkonferencon, tiel diri, sub la aŭspicioj de nia estimata sanministro
Lauterbach, kie ĉiuj aklamis: Ho, ni nun solvis la problemon.
Nun la kvanto de donacoj por la WHO estis pliigita.
La problemo tamen estas, ke ni nun havas tiel masivan interplektiĝon de ŝtatoj kaj la farmacia industrio, ekzemple per
ĉi tiu "publika-privata partnereco", en kiu ŝtatoj, la Monda Organizaĵo pri Sano kaj la farmacia
industrio estas institucie ligitaj por antaŭenigi la tagordon pri medikamentoj, vakcinoj ktp.
Ne sufiĉas por ni simple diri: Jes, ni nun denove pligrandigos la registarajn donacojn.
Io ekhavis propran vivon, kaj ĝi daŭre tiel okazos kun ĉi tiuj IGV-ŝanĝoj – mi poste denove klarigos tion.
Tiam ni havas masivan mankon de travidebleco, kiu siavice plifortigas ĉi tiun eblecon de ekstera kontrolo.
Personaj konfliktoj de intereso implikantaj fakulajn dungitojn de la Monda Organizaĵo pri Sano ne
devas esti malkaŝitaj kaj povas resti konfidencaj.
Poste estas donacinterkonsentoj, kiuj specifas la celon por kiu la donaco estis farita –
la destinitaj fondusoj ne estas malkaŝitaj.
Poste ekzistas interkonsentoj inter la Monda Organizaĵo pri Sano kaj la industrio de ciferecaj petoj.
Ni rememoras masivan cenzuron rilate al, ekzemple, kritiko de mRNA-vakcinoj.
Ĉu en sociaj retoj?
Ĝuste, masiva.
Kio estas malantaŭ tio? Pli ol 40 kontraktoj inter la Monda Organizaĵo pri Sano kaj la cifereca Bitteck-industrio.
Tiuj kontraktoj ankaŭ estas sub ŝlosilo kaj seruro.
Poste ekzistas proceduro por listigo por urĝa uzo.
– Mi pensas, ke ĝi estus ekde 2022 – mi devus denove kontroli.
Per ĉi tiu "listigo por urĝa uzo", la WHO, kiu fakte ne estas rajtigita aprobi medikamentojn kaj vakcinojn,
antaŭpreparas sin por la ebleco, ke farmaciaj kompanioj eble petos rapidan aprobon de siaj produktoj en krizokazo.
Tio signifas, ke ili jam submetas siajn petojn al la Monda Organizaĵo pri Sano.
Jam tiom multe estas preparita, ke en krizokazo restas nur finpretigi la detalojn antaŭ ol prezenti eksperimentajn,
plejparte netestitajn substancojn al la reguligaj aŭtoritatoj tra la tuta mondo, por ke ĉio estu finpretigita
kiel eble plej rapide kaj tiuj substancoj estu aprobitaj.
Kaj nun venas la kaptilo, la granda kaptilo en ĉi tiu rakonto:
Spertuloj estas implikitaj en ĉi tiu proceduro de listigo por urĝa uzo.
Tamen, laŭ ĉi tiu listiga proceduro, la rezultoj de ĉi tiuj teknikaj ekzamenoj estas sub la
plena kontrolo de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Ĝi decidas, kion fari pri ĝi. Kaj ĝi decidas, ĉu publikigi la trovojn de ĉi tiuj spertuloj, kio signifas, ke –
pure teorie, mi imagas – panelo de spertuloj povus diri:
Ĉi tiu produkto estas ekstreme danĝera; ni ne rekomendas ĝian uzon.
Ni ne rekomendas, ke la reguligaj aŭtoritatoj tra la mondo – en nia kazo, la EMA – aprobu ĝin.
Sed la Monda Organizaĵo pri Sano kaŝas ĝin kaj diras: Jes, ni tamen eble rekomendos ĝin.
Tio estas absoluta absurdeco rilate al manko de travidebleco.
Kaj tio estas la tria afero, kiun ni jam spertis en 2020, jene:
Nur la Ĝenerala Direktoro decidas, ĉu proklami internacian sanan krizostaton.
Angle, absurde mallongigita al "PHEIC" – "Publika San-Krizo de Internacia Zorgado".
Sur papero ekzistas kriterioj, kiuj devus limigi intertraktadojn, kio estus ekstreme grava por ni, interalie por advokatoj.
Se li nun deklaras sanan urĝan situacion, ĉu ĝi baziĝas sur sciencaj pruvoj?
Kaj kiam, en dua paŝo, li sur tiu bazo faras rekomendojn, kaj tiuj rekomendoj poste finfine estas komunikitaj al
la ŝtatoj, ili kondukas al masivaj limigoj de libereco.
Eblaj postuloj pri vakcinado en individuaj landoj povas esti inspiritaj de tio, sed ĉi tiuj rekomendoj devas esti
zorge ekzamenataj rilate al ilia efikeco kaj ebla damaĝeco.
Kaj nenio el tio povas esti sendepende konfirmita kiam s-ro Tedros diras: Mi deklaras PHEIC
kaj eldonas rekomendojn kiuj limigas liberecon.
Ne ekzistas aŭtoritato por monitori ĝin. Ĝiaj fakuloj povas nur konsili.
La rekomendoj de la fakuloj ne estas devigaj, kaj alie NE ekzistas superrigarda aŭtoritato.
Kaj estas tute mirinde, ke unu sola persono povas regi tian potencon.
La ŝtatoj eble poste diros: Haltu! Ni unue denove kontrolos tion por kongrueco kun nia katalogo de fundamentaj rajtoj.
Sed ni ĉiuj spertis, ke tio ne okazas.
Fido al la Monda Organizaĵo pri Sano restas nekredeble alta, kvankam ĝi estas arbitra aŭtoritato, kiu finfine simple aprobas
rimedojn nekredeble malutilajn kaj malamikajn al homaj rajtoj.
Jes. Do tio estas la nuna situacio, la status quo de la WHO, kiel vi ĵus montris.
Kaj nun, vi diris, ke tio denove estos plifortigita per la ŝanĝoj al la IGV.
Kio estas tie – kio alia venos krom tio?
Jes, "supre" estas bona maniero diri tion; fakte tiel ĝi estas.
Do ni havas ĉi tiun nekredeblan povon de la Ĝenerala Direktoro de la Monda Organizaĵo pri Sano por deklari 'PHEIC'.
Nun ili enkondukis plian intensigitan formon de ĉi tiu 'PHEIC' en la IHR.
Nome, la tiel nomata "pandemia urĝa stato".
Ĝi estas klare difinita kiel intensiga formo.
Temas pri la eĉ pli rapida disvastiĝo – trans landlimoj – de certaj infektaj malsanoj.
Temas pri troŝarĝado de la sansistemo kaj pli.
La ĉefa punkto, tamen, estas ke la alta risko de ĉi tiu danĝero sufiĉas. Tio signifas, ke eble entute nenio ekzistas.
Kaj tamen ĉi tiu pandemia krizostato, kiu estas ligita al la vorto pandemio, kaj tiel rilatas al la ebla
estonta pandemia traktato, kiu ankoraŭ estas nekonkludita.
Ĝi estas vortumita tiel, ke ŝtatoj devas interveni eĉ pli rapide, devas agi eĉ pli rapide, kaj tiel plu.
Tio signifas, ke la pandemia krizostato exerciĝas eĉ pli da premo.
Kaj tio implicas eĉ pli grandan riskon de malobservoj de fundamentaj rajtoj kaj, ni diru, la liberigon
de netestitaj eksperimentaj substancoj al la homaro.
Tio estas la unua punkto.
La dua punkto ankaŭ konfirmas, ke ni jam delonge fariĝis implikitaj kaj komplice kun la Monda
Organizaĵo pri Sano kaj la farmacia lobiistaro.
La dua punkto nun deklaras, ke rilataj sanproduktoj – inkluzive de vakcinoj kaj medikamentoj, interalie –
devas esti financataj kaj produktataj je pli granda skalo.
Esplorado kaj disvolvado de ĉi tiuj produktoj devas esti plue antaŭenigitaj en la kadro de la Monda Organizaĵo pri
Sano, sed kion tio finfine signifas por ni kiel civitanoj?
Tio signifas, ekzemple, kiam ni pensas pri vakcinoj, kiuj tiam ankaŭ povas esti la temo
de la rekomendoj de la Ĝenerala Direktoro.
Do, nuntempe, la vere granda komerca modelo estas la mRNA-vakcinado, konata kiel vakcinado.
Esploro pri mRNA-vakcinoj implicas, ke eblaj patogenoj estas artefarite modifitaj en la laboratorio, kio igas ilin
pli danĝeraj, tiel ke vakcino poste povas esti facile disponebla por kontraŭbatali ĉi tiun specifan viruson.
Ĉi tiu artefarita modifo en la laboratorio ankaŭ estas konata kiel "esploro pri akiro de funkcio" kaj principe estas
malpermesita kiel esplorado pri biologiaj armiloj, sed nun efektive estas antaŭenigata de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Estas ankaŭ kongrua blupremo, kiu listigas ĉion, inkluzive de listo de eblaj patogenoj,
kiuj povus kaŭzi pandemiojn en la estonteco.
Esplorado estas antaŭenigata, kio povus okazi?
Ĝi povus okazi iam ajn, ke tia danĝera viruso – unu, kiu estis artefarite farita danĝera – eliru el la
laboratorio kaj ekŝaltu la pandemion, kiun la Monda Organizaĵo pri Sano asertas batali. Unua punkto.
Kaj la dua punkto – kiel mi jam klarigis – estas, ke promocii ĉi tiujn rilatajn sanproduktojn klare portas la riskon, ke
neprobitaj substancoj estu liberigitaj al la loĝantaro kiel vakcinoj dum ili ankoraŭ estas en eksperimenta stadio.
Jes, kaj kiel rezulto, la homaro finfine ankaŭ estos submetita al ĉi tiu eksperimento,
kun masivaj riskoj por vivo kaj korpopartoj.
Kaj tiam ni havas trian punkton, kiu nun estas inkluzivita en la amendoj de IGV.
Do estas aparte timiga por ni, advokatoj, kiam ni interesiĝas pri homaj rajtoj.
La problemo de misinformado kaj malinformado nun estas eksplicite traktata.
Kontraŭbatalado de tiel nomata misinformado kaj malinformado, kie restas tute neklare, kiu tion difinas.
Finfine, nur la Monda Organizaĵo pri Sano povas difini, kio estas vera kaj kio estas
malvera, tiel asertante monopolon pri la vero.
Kiel rezulto, ni povas atendi eĉ pli striktan cenzuron en la estonteco.
Kiel rezulto, la libereco de opinio, informo kaj scienco, same kiel la amaskomunikiloj, estas
sub enorma premo kaj riskas esti tute subfositaj.
Kaj per tio ni subfosis la memajn fundamentojn, inkluzive de tiuj de la konstitucio.
Kompreneble, ĉiam eblas, ke Germanio finfine decidos ne partopreni en ĉio ĉi.
Sed la problemo fakte estas ĉi tiu potenca aparato, la Monda Organizaĵo pri Sano, al
kiu apartenas preskaŭ ĉiuj landoj en la mondo.
Ŝajnas, ke ĝi exerciĝas tian fascinon sur plej multajn membroŝtatojn.
Germanio evidente ludas tre aktivan rolon subtenante la planojn de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Tial ni ne povas atendi, ke lando kiel Germanio diru: "Ĉesu, tio fakte malobservas Artikolon 5
de la Baza Leĝo, se ni simple efektivigas ĝin."
En ĉi tiu krizsituacio
En? Ĝuste, en ĉi tiu krizokaza situacio.
Sed ankaŭ ekster krizsituacio. Do nun tio simple estas ebleco.
La Monda Organizaĵo pri Sano kaj ĝiaj ŝtataj membroj determinas, kio estas ĝusta kaj kio estas malĝusta.
Kaj al mia granda konsterniĝo, ni nun ankaŭ vidis germanan kortumon decidi, ke kazo de interreta cenzuro estis pravigita, ĉar
ĝi konformis al la gvidlinioj de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Laŭ mia scio, io kritika pri vakcinado estis forigita en LinkedIn, kaj la tribunalo simple decidis:
Jes, sed tio estis laŭ la gvidlinioj de la Monda Organizaĵo pri Sano, kaj ili ŝajnas tiel kredindaj, ke ni ne pridubas ilin.
Tio estas la nova devizo – ni ne plu rajtas pridubi aferojn.
Kaj la kvara punkto, ĉi tiuj amendoj al la IHR ankaŭ koncernas la administran kunigon de ĉi tiuj
devontigoj de la WHO kaj ilian efektivigon en la membroŝtatoj.
Landoj devus plifortigi siajn kernajn kapablojn je administra nivelo, por ke la devontigoj de la Monda Organizaĵo pri Sano povu
esti efektivigitaj eĉ pli rapide kaj efike; kaj, por kroni ĉion, ĉiu lando nun estas devigita starigi nacian aŭtoritaton pri la
Internaciaj Sanreguloj, respondecan pri certigo, ke landoj ĝuste efektivigu siajn
devontigojn laŭ la amenditaj Internaciaj Sanreguloj.
Kompreneble, ekzistas ankaŭ la de facto-risko, ke ĉi tiuj naciaj IHR-aŭtoritatoj ricevos rektajn instrukciojn de la
WHO, kiujn lando kompreneble povas formale rifuzi, sed ni neniam scias, kio okazos en la praktiko.
Kaj tiel ni nun alfrontas la danĝeron, ke tutmonda sanregimo kun absolute aŭtoritataj kaj totalismaj elementoj enradikiĝos, unu
kiu daŭre exerciĝas per ia daŭra premo, ekzemple sur nian konstitucion – kiel diri tion – aŭ de kiu daŭra premo estas
exerciata sur la konstitucio kaj ankaŭ sur aliaj liberalaj konstitucioj; alivorte, ni alfrontas la danĝeron de amasaj
homrajtaj malobservoj, pligravigitaj de la ŝanĝoj al la IGT.
Jes, dankon pro tio, ke vi diris tion, pro tio, ke vi klarigis ĝin al ni pli detale.
Kion ni nun povas fari por subteni vin en ĉi tiu peticio? Kion tie povus fari la spektantoj de Kla.TV?
Do, en ĉi tiu kunteksto, unue, grandan dankon pro doni al ni ĉi tiun ŝancon denove publikigi ĉi tiun peticion, ankaŭ nome de
D-ro Sonja Reitz el la Asocio de Kuracistoj de la Hipokrata Ĵuro.
Vi jam konsentis ligi la peticion sub ĉi tiu video kaj, se eble, ankaŭ ligi la subskribliston sub ĝi. Estus mirinde, se spektantoj
povus simple presi ĉi tiun subskribliston, prefere kiel plenan paĝon, ĉar mi kredas, ke po paĝo eblas kolekti dek subskribojn.
Tiam sendu ĉiun al la "Hipokrata Ĵuro".
La adreso ankaŭ estas tie provizita, aŭ skanita per retpoŝto aŭ faksilo, kaj ni tiam iam decidos, kiam ni kolektos sufiĉe da
subskriboj, kaj denove en unu fojo submetos la tuton, en la espero, ke la Komitato pri Peticioj nun
estos persvadita de ni por ankaŭ oferti la tuton rete.
Se tio estus la kazo, ni kompreneble informus vin.
Kio estus eĉ pli bone, kompreneble, estus se spektantoj kontaktus siajn parlamentanojn en siaj respektivaj balotdistriktoj
kaj persone diskutus ĉi tiun temon kun ili. Tio estus mirinda.
Sed nun ni ŝatus esprimi nian sinceran dankon al Klagemauer TV pro ilia subteno.
Jes, dankon tre pro via prepara laboro pri ĉi tiu peticio, dankon.
Ankaŭ dankon.