Dr Pfeil, zu abokatu eta zientzialari zara, eta Europako Kontseiluko aholkulari aditua izan zara.
Orain, 2024ko ekainaren 26an, "Hippocratic Oath" izeneko mediku elkarte batekin batera,
Alemaniako Parlamentuari petizio bat aurkeztu diozu.
Osasun Araudi Internazionalaren (OAI) aldaketen ukapena da.
Zer da eskaera honen edukia?
Bai, puntu garrantzitsuena – oraintxe aipatu duzuna – Genevan Munduko Osasun Asambleak ekainaren 1ean
onartutako Nazioarteko Osasun Araudien aldaketak baztertzea da.
IGV nazioarteko hitzarmen bat da, eta dagoeneko indarrean dago.
Eta orain IGV honi egingo zaizkion zuzenketak, egoera are okerrera eramango luketenak, indarrean jartzea galarazi nahi dugu.
Beraz, Bundestag-i eskatzen diogu Gobernu Federalari proposamen hau baztertzeko eskatzea.
Gobernu Federalak jakinarazpena jaso eta hamar hilabeteko epean Osasunaren Mundu Erakundeko Zuzendari Nagusiari bere
bazterketa modu formalean adierazi beharko lioke; bestela, IGTko zuzenketa hauek hamabi hilabetera indarrean sartuko lirateke.
Zer esan nahi du orain jakinarazpenak?
Prozedura honakoa da: Osasunaren Mundu Biltzarraren gehiengo sinple batez onartzen da, eta ondoren Zuzendari
Nagusiak kide diren estatu guztiei modu formalean jakinarazi behar die onarpena gertatu dela.
Orain arte uste nuen jakinarazpen formal hau ekainaren 1ean, ebazpena onartu zutenean, bidali zutela, denontzat
argi baitzegoen Tedorosek benetan gasari eutsiko ziola.
Dena aurrera ateratzeko oso presaka dabil.
Hala ere, egiazki ez zuen 19ra arte estatu kide bakoitzari jakinarazpen formal hau bidali.
Honek esan nahi du indarrean jartzeko urtebeteko epea soilik irailaren 19an hasiko dela, baita hamar hilabeteko epea ere.
Honek esan nahi du oraindik denbora dugula – uztailaren 18a barne – Gobernu Federalari
IGV aldaketa hauek baztertzeko konbentzitzeko.
Orain petizio hauek Bundestag-era aurkeztu dituzue eta hurrengo asteetan Alemaniako Bundestag-eko interneteko plataforman
argitaratuko zirela espero zenuten. Hala ere, hori ez da gertatu.
Zein da Petizioen Batzordearen erabakiaren arrazoia, herritarrek ezin izango baitute linean sinatu,
baizik eta berriro paperean sinatu beharko dutelako?
Zehazki. Egia esan, hasieran hori ez genuen espero.
Dr. Sonja Reitz, Hippocratic Oath-eko zuzendari nagusiak, halaber, nahiko azkar jakinarazi zuen – bere Telegram
kanaletan, hasierako orrialdean – petizio hau aurkeztu genuela.
Hau aurreikusi genuen: lagunok, prest zaitezte, laster linean marraztu ahal izango duzue.
Zer gertatu zen? Hasieran ezer ere ez.
Ondoren, Sonja Reitz eta biok Petizioen Batzordeari hainbat aldiz deitu genion, eta haiek esan
zuten: Bai, denbora beharko du, denbora beharko du.
Eta hiru hilabete igaro ondoren, azkenean gutun bat iritsi zen, eta adeitasunez aurretik posta elektroniko bidez bidali ziguten –
irailaren 12ko data zuena, baina irailaren 30era arte jaso ez genuena – bertan adierazten zena Bundestageko batzorde-zerbitzuak,
eskaera hauek berrikusteko ardura duena, orain gomendatzen duela Petizioen Batzordeak gure eskaera ez argitaratzea.
Batzorde honetako zerbitzuaren arrazoi ofiziala da:
Gure eskaerak ebidentziarik gabeko suposizio eta baieztapenak zituen, eta, beraz, ezin zen espero izan eskaera
horren oinarrietan eztabaida objektibo eta produktiborik.
Lehenik eta behin, honek asko harritu gintuen eta pixka bat ere ikaratu gintuen.
Orain zer esan nahi du horrek? Ez du esan nahi eskaera osoa baztertu denik.
Honek soilik esan nahi du – baina, noski, garrantzitsua da – petizioa ez dela hasierako orrialdean
argitaratuko, ezin dela linean sinatu, eta paper bidez sinadurak biltzen jarraituko dugula.
Honetarako ez dago epe-mugarik, eta hori abantaila bat da.
Quoruman, ez gaude ziur orain 30.000 sinadura behar ditugun ala ez.
Egia da bilketa martxan dagoela eta jende askok dagoeneko sinatu duela.
6.000 sinadura baino gehiago jadanik bildu dira "Hippokraten Zinaren" aldeko ekimenean, zabalkunde handirik egin gabe.
Sonja Reitz-ek eta biok Erakarpenezko Batzordeari gutun luzeago bat idaztea erabaki dugu, non azalduko dugun gure eskaera ez
dela espekulazio eta baieztapenetan oinarrituta, baizik eta aurkezten ditugun argumentu guztiak erabat frogatu daitezkeela.
Gai honen bitxikeria nagusia da sinadura-bilketarako azalpenetarako karaktere-muga zorrotza dagoela – hain zuzen
ere, 3.000 karaktere soilik erabil daitezkeela – eta interneteko esteketarako erreferentziak ere debekatuta daudela.
Eta horrek, egia esan, sakonera joatea galarazi zigun, batez ere gai hau hain konplexua delako; benetan modu osoan azaltzeko asmoa
baduzu, lehenik eta behin Osasunaren Mundu Erakundearen aplikagarri diren araudiak laburki deskribatu
behar dituzu, horrek ukitutakoek aldaketa hauen garrantzia ulertzen hasteko aukera izan dezaten.
3.000 karaktereekin hori ezinezkoa da, hori oso argi dago.
Eta orain hau aurkeztuko dugu, eta ondoren Petizio Batzordeak gutxienez bost A4 orrialde edo gehiago jasoko ditu, baita
interneteko estekak barne hartzen dituen erreferentzia-zerrenda luze bat ere, eskaera hau
zergatik aurkeztu dugun ulertu ahal izateko.
Eta zergatik den interes publikoaren aldekoa Petizioen Batzordearen webgunean hau sartzea.
Zure ustez, Osasunaren Mundu Erakundeak berak jada frogatu du kontrolatu ezin den, gardentasunik gabeko eta interes
gatazkez betetako erakunde bat dela – eta, gainera, pertsonen osasunari eta oinarrizko askatasunei mehatxu akutua dakarrena.
Laburbildu al dezakezu berriro gai nagusiak?
Zehazki. Beraz, Osasunaren Mundu Erakundean jada arazo handia eragiten duten hiru arlo nagusi ditugu.
2020tik hona, koronabirusaren pandemia deiturikoaren testuinguruan, denok bizi izan dugu hau.
Hori da Osasunaren Mundu Erakundearen dohaintzetan duen mendekotasun masiboa.
Hau ere gardentasun falta nabarmena da Osasunaren Mundu Erakundearen arauetan.
Eta hirugarrenik, Osasunaren Mundu Erakundeko Zuzendari Nagusiaren kontrolatu ezin den boterea dago.
Dohaintzen menpekotasunari dagokionez, 2022/2023ko aurrekontu-urtean orain gaude egoera batean, non aurrekontuaren
%85 baino gehiago borondatezko dohaintzen menpe dagoen.
Doneatzaileen artean gobernuak daude, baina baita pribatuko, hala deitutako filantropiako fundazioak ere, hala nola Gates
Fundazioa edo GAVI txerto-aliantza – eta, jakina, guztiek lotura estuak dituzte farmazeutika industriarekin. Hori badakigu.
Honek kanpoko kontrolerako arrisku esanguratsu bat suposatzen du, Munduko Osasun Erakundea
irabazi-interesek gutxieneko kontrolpean egoteko.
Interes gatazka handiak ditugu, eta pertsonal-truke etengabea, "merry-go-round" izenez ezaguna, non, adibidez, Osasunaren Mundu
Erakundeko (OME) langileek aldi labur batez Gates-era pasatzen diren, ondoren GAVIra joaten diren, eta berriro
OMEra itzultzen diren. Hau alorreko adituek frogatu dute.
Orain dela gutxi, esateko moduan, gure estimatutako Osasun ministro Lauterbach-en babesean, emale handien
konferentzia nagusia egin genuen, non denek txalotu zuten: "Wow, orain arazoa konpondu dugu."
Orain, Osasunaren Mundu Erakunderako dohaintzen kopurua handitu da.
Arazoa, ordea, da orain estatu eta farmazia-industrien arteko hain lotura masiboa dugula, adibidez, "publiko-pribatu
lankidetza" horren bidez, non estatuak, Osasunaren Mundu Erakundea eta farmazia-industria instituzionalki lotuta dauden
medikamentu, txerto eta abarretako agenda aurrera eramateko.
Ez da nahikoa guretzat soilik esatea: Bai, orain berriro handituko ditugu gobernu-dohaintzak.
Zerbaitek bere kabuz bizitza hartu du, eta IGV aldaketa hauekin horrela jarraituko du – geroago berriro azalduko dut.
Ondoren, gardentasun eza handia dugu, eta horrek, aldi berean, kanpoko kontrol honen aukera indartzen du.
Munduko Osasun Erakundeko aditu langileek dituzten interes gatazka pertsonalak ez dira
argitaratu behar eta konfidentzial gisa geratu daitezke.
Ondoren, dohaintza egin zen helburua zehazten duten dohaintza-akordioak daude – xede
zehatzetarako gordetako funtsak ez dira argitaratzen.
Ondoren, Osasunaren Mundu Erakundea eta eskaera digitalaren industria arteko akordioak daude.
Adibidez, mRNA txertaketen kritikekin lotuta zentsura masiboa gogoratzen dugu.
Sare sozialetan?
Zehazki, masiboa.
Zer dago honen atzean? Osasunaren Mundu Erakundea eta Bitteck digitalaren industria arteko 40 kontratu baino gehiago.
Kontratu hauek ere giltzapean daude.
Ondoren, 'erabilera-larrialdiko zerrendatze-prozedura' bat dago.
– Uste dut 2022tik izango litzatekeela – berriro egiaztatu beharko nuke.
Erabilera-larrialdirako zerrenda honekin, botikak eta txertoak onartzeko baimenik ez duen Osasunaren Mundu Erakundeak aurrez
prestatzen du, enpresa farmazeutikoek larrialdi batean beren produktuak azkar onartzeko
eskaera egin dezaketen aukera kontuan hartuta.
Honek esan nahi du jada beren eskaerak Osasunaren Mundu Erakundeari aurkezten ari direla.
Hainbeste prestatu da jada ezen, larrialdi batean, dena azkar amaitu eta substantzia esperimentalak, nagusiki probatu
gabekoak, mundu osoko erregulatzaile-agintaritzetara aurkeztu aurretik, azken txukunketa labur bat besterik ez baita behar.
Eta orain dator harrapaketa, istorio honetako harrapaketa handia:
Adituak prozedura honetan inplikatuta daude: erabilera premiazkoaren zerrendatze-prozedura.
Hala ere, zerrendatze-prozedura honen arabera, azterketa tekniko hauen emaitzak Osasunaren
Mundu Erakundearen kontrol osoaren pean daude.
Hori erabakitzen du zer egin horrekin. Eta erabakitzen du adituen aurkikuntzak argitaratu ala ez, eta horrek
esan nahi du – puru teorikoki, uste dut – adituz osatutako batzorde batek honela esan dezakeela:
Produktua oso arriskutsua da; ez dugu haren erabilera gomendatzen.
Ez dugu gomendatzen mundu osoko arau-agintariek – gure kasuan, EMAk – onartzea.
Baina Osasunaren Mundu Erakundeak gorde egin du eta dio: Bai, hala ere gomendatu dezakegu.
Gardentasun faltaren aldetik, hau guztiz absurdoa da.
Eta hori da 2020an jada esperimentatu dugun hirugarren gauza, honela:
Zuzendaritza Nagusiak bakarrik erabakitzen du osasun-larrialdi nazioarte bat deklaratzea ala ez.
Ingelesez, absurduki laburbildua "PHEIC" – "Nazioarteko kezka sortzen duen osasun publikoaren larrialdia".
Paperean badaude negoziazioak mugatzeko aurreikusitako irizpide batzuk, guretzat, abokatuei eta
beste batzuei, oso garrantzitsuak izango liratekeenak.
Orain osasun-larrialdia deklaratzen badu, zientifikoki oinarrituta al dago?
Eta bigarren urratsean, oinarrizko horren arabera gomendioak egiten dituenean, eta gomendio horiek
azkenik estatuetara helarazten direnean, askatasunaren murrizketa masiboetara eramaten dute.
Herrialde bakoitzean txertaketa-betebehar posibleek gomendio hauetatik inspiratu behar dute, eta ondoren eraginkortasunari
eta kalte potentzialari buruz sakonki aztertu behar dira.
Eta hau guztia ezin da modu independentean egiaztatu, Tedros jaunak esaten duenean: "PHEIC bat deklaratzen ari naiz
eta askatasuna mugatzen duten gomendioak ematen ari naiz."
Ez dago hori zaintzeko agintaririk. Bere adituek bakarrik aholkuak eman ditzakete.
Adituen gomendioak ez dira lotesleak, eta bestela ez dago gainbegiratze-agintaritzarik.
Eta pertsona bakar batek halako boterea eskuratu eta erabil dezakeela erabat harrigarria da.
Estatuek ondoren esan dezakete: Gelditu! Lehenik eta behin berriro egiaztatuko dugu gure oinarrizko
eskubideen katalogoarekin bateragarri den ala ez.
Baina denok esperimentatu dugu hori ez dela gertatzen.
Munduko Osasun Erakundearengan konfiantza izugarri handia izaten jarraitzen du, nahiz eta azken batean giza
eskubideentzat oso kaltegarriak eta etsaitasunak diren neurriak soilik onartzen dituen agintaritza arbitrarioa izan.
Bai. Beraz, hori da egungo egoera, Osasunaren Mundu Erakundearen status quo-a, zuk oraintxe erakutsi duzun bezala.
Eta orain, esan zenuen, IGVko aldaketekin berriro indartuko zela.
Zer dago han – horren gainera zer gehiago etorriko da?
Bai, 'gainean' esatea modu ona da; egia esan, horrela da.
Beraz, Osasunaren Mundu Erakundeko Zuzendari Nagusiak 'PHEIC' bat deklaratzeko duen botere harrigarria dugu.
Orain, IHR-en 'PHEIC' honen indartutako forma osagarri bat asmatu dute.
Hau da, hain deitutako "pandemia-larrialdia".
Argi eta garbi definituta dago indartze-forma gisa.
Gai honek zenbait gaixotasun kutsakorren mugaz bestaldeko hedapen are azkarragoari buruzkoa da.
Osasun-sistemaren gainkargaz eta gehiago buruzkoa da.
Gakoa, hala ere, da arrisku handia nahikoa dela. Horrek esan nahi du ezer ere ez egon daitekeela.
Eta hala ere, pandemiari lotutako larrialdi hau, eta, beraz, oraindik airean dagoen etorkizuneko
pandemiari buruzko hitzarmen posiblearekin lotuta dago.
Horrela adierazita dago, estatuak are azkarrago esku hartu behar dutela, are azkarrago jardun behar dutela, eta abar.
Honek esan nahi du pandemiako larrialdiak are presio handiagoa eragiten duela.
Eta oinarrizko eskubideen urraketen arrisku handiagoa suposatzen du, eta, esan dezagun, gizateriara
probatu gabeko substantzia esperimentalak askatzea ere.
Hori da lehenengo puntua.
Bigarren puntuak ere baieztatzen du aspaldidanik Munduko Osasun Erakundearekin eta farmazeutikoen
lobbyarekin nahastuta eta konplize bihurtu garela.
Bigarren puntuak orain dio osasun-produktu garrantzitsuak – besteak beste, txertoak eta sendagaiak –
eskala handiagoan finantzatu eta ekoiztu behar direla.
Produktu hauen ikerketa eta garapena Osasunaren Mundu Erakundearen esparruan gehiago sustatu beharko litzateke,
baina azken batean herritar gisa zer esan nahi digu horrek?
Honek esan nahi du, adibidez, txertoak kontuan hartzen ditugunean, eta horiek ere
Zuzendaritza Nagusiaren gomendioen gaia izan daitezkeela.
Orain, benetan negozio-eredu handiena mRNA txertaketa da, txertaketa izenez ezaguna.
mRNA txertoen ikerketak iradokitzen du patogeno potentzialak laborategian artifizialki aldatzen direla,
arriskutsuago bihurtuz, eta horrela txerto bat erraz eskuragarri egon daitekeela birus zehatz honi aurre egiteko.
Laborategiko aldaketa artifizial hau "funtzioaren irabaziaren ikerketa" izenez ere ezagutzen da eta,
printzipioz, arma biologikoen ikerketatzat debekatuta dago, baina orain WHOk eraginkortasunez sustatzen du.
Era berean, plano bat dago, dena zerrendatzen duena, etorkizunean pandemiak eragin ditzaketen patogeno posibleen zerrenda barne.
Ikerketa sustatzen ari da, zer gerta daiteke?
Edozein unetan gerta daiteke halako birus arriskutsu bat – artifizialki arriskutsua bihurtua – laborategitik irten eta
WHOk borrokan ari dela dioen pandemia eragitea. Lehen puntua.
Eta bigarren puntua – jada azaldu dudan bezala – da osasun produktu garrantzitsu hauek sustatzeak argi eta garbi
dakarrela oraindik esperimentazio-fasean dauden substantzia probatu gabekoak populazioan txerto gisa askatzeko arriskua.
Bai, eta ondorioz, gizateria ere azkenean esperimentu honen menpe egongo da, bizitza eta gorputz osorako arrisku handiekin.
Eta, ondoren, hirugarren puntu bat dugu, orain IGVko zuzenketetan sartuta dagoena.
Beraz, giza eskubideetan interesa dugunean, bereziki beldurgarria da guretzat abokatuok.
Desinformazioaren eta informazio okerraren gaia orain modu argian jorratzen da.
Hala deitutako desinformazioari eta kontrainformazioari aurre egitea, non erabat argigabea den nor den hori definitzen duena.
Azken finean, Osasunaren Mundu Erakundea bakarrik da egiazkoa eta faltsua zer den definitzen
duena, horrela egia monopolizatzea suposatuz.
Horren ondorioz, etorkizunean are zentsura zorrotzagoa espero dezakegu.
Horren ondorioz, iritzi-, informazio- eta zientzia-askatasuna, baita hedabideak ere, presio
izugarrien menpe daude eta guztiz ahultzeko arriskuan daude.
Eta horrela, oinarrizko egiturak, konstituzioarenak barne, ahuldu ditugu.
Jakina, beti dago aukera Alemaniak azken batean erabaki dezakeela honetan guztian parte hartu ez egiteko.
Baina arazoa benetan botere-aparatu hau da, Munduko Osasun Erakundea, munduko ia herrialde guztiek atxikituta dauden.
Badirudi Kide Estatu gehienengan hain lilura handia eragiten duela.
Alemaniak, jakina denez, oso paper aktiboa jokatzen du Osasunaren Mundu Erakundearen planak babesteko.
Hori dela eta, ezin dugu espero Alemaniar bezalako herrialde batek esatea: "Gelditu, hori, egia esan, Oinarrizko
Legearen 5. artikulua urratzen du soilik aplikatuz gero."
Larrialdi egoera honetan
Barruan? Zehazki, larrialdi egoera honetan.
Baina larrialdietatik kanpo ere. Beraz, orain soilik aukera bat da.
Munduko Osasun Erakundeak eta haren estatu kideek zehazten dute zer den zuzena eta zer den oker.
Eta nire harridura handiz, orain Alemaniako epaitegi batek ere interneteko zentsura kasu bat zilegi zela
erabaki duela ikusi dugu, WHOren gidalerroei jarraitu ziolako.
Nire jakintzaren arabera, LinkedIn-en txertaketaren aurkako zerbait kritiko ezabatu
zuten, eta epaitegiak soilik honela ebatzi zuen:
Bai, baina hori Osasunaren Mundu Erakundearen jarraibideekin bat zetorren, eta, dirudienez, hain
sinesgarriak dira ezen ez ditugulako zalantzan jartzen.
Hori da lelo berria – ez zaigu gehiago gauzak zalantzan jartzea baimenduta.
Eta laugarren puntuan, IHRko zuzenketa hauek ere WHOko betebehar hauen administrazio-kontsolidazioari
eta estatu kideetan haien ezarpenari buruzkoak dira.
Herrialdeek administrazio-mailan beren oinarrizko gaitasunak indartu beharko lituzkete, Osasunaren Mundu Erakundearen
betebeharrak are azkarrago eta eraginkorrago bete ahal izateko; eta, gainera, orain herrialde bakoitzari eskatzen zaio
nazio-mailako IHR agintaritza bat sortzea, aldatu den IHRaren arabera herrialdeek beren betebeharrak behar
bezala betetzen dituztela ziurtatzeko ardura izango duena.
Jakina, badago de facto arrisku bat ere: nazio mailako IHR agintari hauek Osasunaren Mundu Erakundetik zuzenean jarraibideak
jasoko dituztela; jakina, herrialde batek horiek modu formalean ukatu ditzake, baina praktikan zer gertatuko den inoiz ez dakigu.
Eta, beraz, orain arrisku baten aurrean gaude: osasun erregimen global batek, elementu absolutuki autoritario eta
totalitarioekin, sustraituta geratzeko arriskua duena, eta horrek modu iraunkorrean presio mota bat eragiten du, adibidez gure
konstituzioan – nola esan– edo presio iraunkor hori konstituzioan eta baita beste konstituzio liberal batzuetan ere aplikatzen
dena; Beste modu batera esanda, giza eskubideen urraketa masiboen arriskuari aurre egiten diogu, IGTko aldaketek areagotuta.
Bai, eskerrik asko hori esateagatik, hori guregan hurbiltzeagatik.
Zer egin dezakegu orain eskaera honetan laguntzeko? Zer egin dezakete han Kla.TVko ikusleek?
Testuinguru honetan, lehenik eta behin, nire eskerrik beroena adierazi nahi nuke berriro ere eskaera hau
zabaltzeko aukera emateagatik, baita Hippocratic Oath Medical Association-eko Dr. Sonja Reitz-en izenean ere.
Jada ados zaude bideo honen azpian dagoen petizioa estekatzeko eta, ahal bada, haren azpian dagoen sinatzaileen zerrenda ere
estekatzeko. Ikusleek sinatzaileen zerrenda hau inprimatu ahal izatea litzateke bikaina, ahal den neurrian orrialde oso batean,
orrialde bakoitzean hamar sinadura bil daitezkeela uste dudalako.
Ondoren, bidali bakoitza "Hippokraten zinera".
Helbidea ere bertan ematen da, posta elektroniko bidez eskaneatu edo faxez bidalita, eta sinadura nahikoak bildu ditugunean
noizbait erabakiko dugu dena berriro aldi berean aurkeztea, Petizioen Batzordea orain gurekin ados egon eta dena
linean ere eskaintzera konbentzituta egon daitekeela esperoan.
Hala balitz, jakina, jakinaraziko genizuke.
Jakina, are hobea litzateke ikusleek beren hautesle-barrutietako diputatuekin harremanetan jartzea eta gai hau
haiekin pertsonalki eztabaidatzea. Hori bikaina litzateke.
Baina une honetan, Klagemauer TVri bere babesagatik gure eskerrik beroenak adierazi nahi dizkiogu.
Bai, eskerrik asko petizio honen aurretiko lanagatik, eskerrik asko.
Zuri ere eskerrik asko.