Dr Pfeil, ju jeni avokat, shkencëtar dhe keni qenë këshilltar ekspert i Këshillit të Evropës.
Tani keni dorëzuar një peticion në Bundestag me një shoqatë mjekësore të quajtur "Betimi i
Hipokratit" më 26 qershor të këtij viti, 2024.
Kjo ka të bëjë me refuzimin e ndryshimeve në Rregulloret Ndërkombëtare të Shëndetit, ose shkurt IHR.
Çfarë përmban kjo peticion?
Po, pika më e rëndësishme – që sapo e përmende – është të refuzohen ndryshimet në Rregulloret
Ndërkombëtare të Shëndetit që u miratuan nga Asambleja Botërore e Shëndetësisë në Gjenevë më 1 qershor.
IGV është një traktat ndërkombëtar që tashmë është në fuqi.
Dhe tani duam të parandalojmë që ndryshimet në këtë IGV, të cilat do ta përkeqësonin edhe më shumë situatën, të hyjnë në fuqi.
Prandaj i bëjmë thirrje Bundestagut që të kërkojë nga Qeveria Federale të refuzojë këtë propozim.
Qeveria Federale do të duhet të deklarojë zyrtarisht refuzimin e saj ndaj Drejtorit të Përgjithshëm të OBSH-së brenda
dhjetë muajsh nga njoftimi, përndryshe këto ndryshime të IGT-së do të hyjnë në fuqi pas dymbëdhjetë muajsh.
Çfarë do të thotë njoftimi tani?
Procedura është thjesht si më poshtë: ajo miratohet me shumicë të thjeshtë në Asamblenë Botërore të Shëndetësisë,
dhe më pas Drejtori i Përgjithshëm duhet t'i njoftojë zyrtarisht shtetet anëtare se është miratuar.
Deri tani kisha supozuar se ky njoftim zyrtar ishte lëshuar më 1 qershor, kur u miratua rezoluta, sepse ishte e qartë
për të gjithë që Tedros po e shtynte me të vërtetë gazin.
Ai ka shumë ngutje për të bërë që gjithçka të miratohet.
Megjithatë, ai në të vërtetë nuk e dërgoi këtë njoftim formal shteteve anëtare individuale deri më 19 shtator.
Kjo do të thotë se ky afat njëvjeçar për hyrjen në fuqi do të fillojë vetëm më 19
shtator, ashtu si edhe periudha dhjetëmuajshe.
Kjo do të thotë që ende kemi kohë – deri më 18 korrik, përfshirë – për të bindur Qeverinë
Federale të refuzojë këto ndryshime të IGV-së.
Ju tashmë keni dorëzuar këto peticione në Bundestag dhe do të kishit pritur që ato të publikohen në
platformën internet të Bundestagut gjerman në javët e ardhshme. Megjithatë, kjo nuk ka ndodhur.
Cili është arsyetimi pas vendimit të Komitetit të Peticioneve, sepse kjo do të thotë që qytetarët nuk mund të nënshkruajnë
online, por do të duhet të nënshkruajnë përsëri në letër?
Pikërisht. Për të qenë të sinqertë, nuk e prisnim këtë në fillim.
Dr Sonja Reitz, drejtoreshë menaxhuese e Hippocratic Oath, gjithashtu njoftoi relativisht shpejt – në kanalet e saj në
Telegram në faqen kryesore – se kishim dorëzuar këtë peticion.
Sepse e parashikuam këtë: njerëz, përgatituni, së shpejti do të mund të vizatoni online.
Çfarë ndodhi? Asgjë në fillim.
Pastaj unë dhe Sonja Reitz telefononim Komitetin e Peticioneve disa herë, dhe ata thanë:
Po, do të marrë pak kohë, do të marrë pak kohë.
Dhe pastaj, pas tre muajsh, më në fund mbërriti një letër, të cilën na e kishin dërguar me mirësjellje paraprakisht me email –
me datë 12 shtator, por që nuk e morëm deri më 30 shtator – duke njoftuar se shërbimi i komiteteve të Bundestagut, i
cili shqyrton këto peticione, tani rekomandon që Komiteti i Peticioneve të mos e publikojë peticionin tonë.
Arsyeja zyrtare e dhënë për këtë shërbim në komision është:
Peticioni ynë përmbante supozime dhe pohime pa prova, dhe për këtë arsye nuk mund të pritej asnjë
diskutim objektiv dhe produktiv bazuar në këtë peticion.
Në fillim, kjo na befasoi shumë dhe na tronditi pak.
Çfarë do të thotë kjo tani? Kjo nuk do të thotë që peticioni në tërësi është refuzuar.
Kjo thjesht do të thotë – por, natyrisht, është një çështje e madhe – se peticioni nuk do të publikohet në faqen
kryesore, nuk mund të nënshkruhet online, dhe ne do të vazhdojmë të mbledhim nënshkrimet në letër.
Nuk ka afat për këtë, gjë që është një avantazh.
Në Quorum, nuk jemi të sigurt nëse na duhen 30,000 nënshkrime apo jo.
Fakti është se mbledhja është në zhvillim dhe që shumë njerëz tashmë kanë nënshkruar.
Mbi 6,000 nënshkrime janë mbledhur tashmë për "Betimin Hipokratik" pa e reklamuar gjerësisht.
Sonja Reitz dhe unë kemi vendosur të shkruajmë një letër më të gjatë Komitetit të Peticioneve, duke shpjeguar se
peticioni ynë nuk bazohet në spekulime dhe pohime, por se çdo pikë që bëjmë mund të provohet plotësisht.
Ajo që është mjaft e çuditshme në këtë çështje është thjesht fakti që ekziston një kufi i rreptë karakteresh për justifikimet
e peticionit – konkretisht, mund të përdoren vetëm 3,000 karaktere – dhe që referencat ndaj
lidhjeve në internet janë gjithashtu të ndaluara.
Dhe kjo në të vërtetë na pengoi të hynim në thellësi, veçanërisht sepse ky temë është kaq komplekse që, nëse me të vërtetë
dëshironi ta shpjegoni në mënyrë gjithëpërfshirëse, së pari duhet të përshkruani shkurtimisht rregulloret e
zbatueshme në OBSH, në mënyrë që të interesuarit të mund të fillojnë të kuptojnë rëndësinë e këtyre ndryshimeve.
Kjo nuk është e mundur me 3,000 karaktere, kjo është krejt e qartë.
Dhe tani po e paraqesim këtë, dhe Komiteti i Peticioneve do të marrë të paktën pesë faqe A4 ose më shumë, plus një listë
të gjatë referencash që përfshin lidhje interneti, në mënyrë që ata të kuptojnë pse e kemi dorëzuar këtë peticion.
Dhe pse është në interes publik ta përfshijë këtë në faqen e internetit të Komitetit të Peticioneve.
Ju jeni të mendimit se vetë OBSH-ja ka dëshmuar tashmë se është një organizatë e pakontrollueshme, jo transparente, e
karakterizuar nga konfliktet e interesit – një organizatë që madje paraqet një kërcënim akut
për shëndetin e njerëzve dhe liritë themelore.
A mund të përmbledhni shkurtimisht sërish çështjet kryesore?
Pikërisht. Pra, kemi tre fusha kryesore që tashmë paraqesin një problem të madh brenda OBSH-së.
Ne të gjithë e kemi përjetuar tashmë këtë në kontekstin e ashtuquajturës pandemi e koronavirusit që nga viti 2020.
Kjo është varësia e madhe e OBSH-së nga donacionet.
Kjo është gjithashtu një mungesë e dukshme e transparencës në rregulloret e OBSH-së.
Dhe së treti, ekziston fuqia e pakontrollueshme e Drejtorit të Përgjithshëm të OBSH-së.
Sa i përket varësisë nga donacionet, tani jemi në pikën e vitit buxhetor 2022/2023 ku mbi
85% e buxhetit varet nga donacionet vullnetare.
Donatorët përfshijnë qeveritë, por edhe fondacione private, të ashtuquajtura filantropike, si Fondacioni Gates apo
aleanca e vaksinave GAVI – të gjitha, natyrisht, të lidhura ngushtë me industrinë farmaceutike. Ne e dimë këtë.
Kjo paraqet një rrezik të konsiderueshëm për kontroll të jashtëm, që OBSH-ja të
kontrollohet në minimum nga interesat fitimprurëse.
Ne kemi konflikte të mëdha interesi dhe atë që njihet si "rrotullim i personelit", ku, për shembull, punonjësit e OBSH-së
kalojnë shkurtimisht te Gates, më pas shkojnë te GAVI, dhe më pas kthehen sërish te OBSH.
Kjo është vërtetuar nga ekspertët në fushë.
Sapo zhvilluam konferencën e madhe të donatorëve, për të thënë kështu, nën egjidën e të nderuarit tonë
Ministër të Shëndetësisë, Lauterbach, ku të gjithë brohoritën: "Uau, tani e kemi zgjidhur problemin."
Tani, shuma e donacioneve për OBSH-në është rritur.
Problemi, megjithatë, është se tani kemi një ndërthurje kaq të madhe midis shteteve dhe industrisë farmaceutike, për shembull
përmes kësaj "bashkëpunimi publik-privat", në të cilin shtetet, OBSH-ja dhe industria farmaceutike janë
të lidhura institucionalisht për të avancuar agjendën e barnave, vaksinave, etj.
Nuk mjafton që ne thjesht të themi: Po, tani do të rrisim përsëri donacionet qeveritare.
Diçka ka marrë një jetë të vetën, dhe do të vazhdojë kështu me këto ndryshime në IGV – do ta shpjegoj përsëri më vonë.
Pastaj kemi një mungesë të madhe transparencë, e cila nga ana tjetër forcon këtë mundësi të kontrollit të jashtëm.
Konfliktet personale të interesit që përfshijnë anëtarët ekspertë të stafit të OBSH-së nuk
duhet të zbulohen dhe mund të mbeten konfidenciale.
Pastaj ka marrëveshje me donatorët që përcaktojnë qëllimin për të cilin është bërë donacioni – fondet e destinuara nuk zbulohen.
Pastaj ka marrëveshje midis OBSH-së dhe industrisë së kërkesave dixhitale.
Ne kujtojmë censurën masive në lidhje me, për shembull, kritikën ndaj vaksinimeve me mRNA.
Në rrjetet sociale?
Pikërisht, masiv.
Çfarë qëndron pas kësaj? Mbi 40 kontrata midis OBSH-së dhe industrisë digjitale Bitteck.
Këto kontrata janë gjithashtu nën kyç dhe çelës.
Pastaj ekziston një "procedurë e listimit për përdorim emergjent".
– Mendoj se do të ishte nga viti 2022 – do të më duhej ta kontrolloja përsëri.
Me këtë "listim për përdorim emergjent", OBSH-ja, e cila në të vërtetë nuk është e autorizuar të miratojë ilaçe dhe vaksina, po
përgatitet paraprakisht për mundësinë që kompanitë farmaceutike të aplikojnë për miratim të
shpejtë të produkteve të tyre në një emergjencë.
Kjo do të thotë se ata tashmë po dorëzojnë aplikimet e tyre në OBSH.
Kaq shumë është përgatitur tashmë që, në një emergjencë, e gjithë çështja ka nevojë vetëm të finalizohet shkurtimisht para se
substancat eksperimentale, kryesisht të paprovuara, të dorëzohen autoriteteve rregullatore në mbarë botën, në
mënyrë që gjithçka të përfundojë sa më shpejt të jetë e mundur dhe këto substanca të miratohen.
Dhe tani vjen kapja, kapja e madhe në këtë histori:
Ekspertët janë të përfshirë në këtë procedurë të listimit për përdorim emergjent.
Megjithatë, sipas kësaj procedure të listimit, rezultatet e këtyre ekzaminimeve teknike janë nën kontrollin e plotë të OBSH-së.
Ai vendos se çfarë të bëjë me të. Dhe vendos nëse do të publikojë gjetjet e ekspertëve, që do të thotë se – thjesht
teorikisht, mendoj – një panel ekspertësh mund të thoshte:
Ky produkt është jashtëzakonisht i rrezikshëm; ne nuk rekomandojmë përdorimin e tij.
Ne nuk rekomandojmë që autoritetet rregullatore në mbarë botën – në rastin tonë, EMA – ta miratojnë atë.
Por OBSH po e mban fshehur dhe thotë: Po, ne gjithsesi mund ta rekomandojmë.
Kjo është një absurditet absolut sa i përket mungesës së transparencës.
Dhe kjo është gjëja e tretë që tashmë e kemi përjetuar në vitin 2020, si më poshtë:
Vetëm Drejtori i Përgjithshëm vendos nëse do të shpallë një emergjencë ndërkombëtare shëndetësore.
Anglisht, e shkurtuar në mënyrë absurde në "PHEIC" – "Emergjencë Shëndetësore Publike me Përmasa Ndërkombëtare".
Në letër, ekzistojnë kritere që supozohet të kufizojnë negociatat, të cilat do të ishin
jashtëzakonisht të rëndësishme për ne avokatët, ndër të tjera.
Nëse ai shpall tani një emergjencë shëndetësore, a bazohet kjo në prova shkencore?
Dhe kur, në një hap të dytë, ai bën rekomandime mbi këtë bazë, dhe këto rekomandime më pas përfundojnë duke u
komunikuar shteteve, ato çojnë në kufizime masive të lirisë.
Kërkesat e mundshme për vaksinim në vende të veçanta mund të frymëzohen nga kjo, por këto rekomandime duhet të
shqyrtohen me kujdes për efektivitetin dhe dëmtimet e mundshme.
Dhe asgjë nga kjo nuk mund të verifikohet në mënyrë të pavarur kur zoti Tedros thotë: Po shpall një
PHEIC dhe po lëshoj rekomandime që kufizojnë liritë.
Nuk ka asnjë autoritet që ta monitorojë. Ekspertët e tij mund të japin vetëm këshilla.
Rekomandimet e ekspertëve nuk janë të detyrueshme, dhe përndryshe nuk ekziston asnjë autoritet mbikëqyrës.
Dhe është absolutisht e mahnitshme që një person i vetëm mund të përdorë një pushtet kaq të madh.
Shtetet mund të thonë më pas: Ndalo! Së pari do ta kontrollojmë këtë përputhshmëri me katalogun tonë të të drejtave themelore.
Por të gjithë kemi përjetuar që kjo nuk ndodh.
Besimi te OBSH mbetet jashtëzakonisht i lartë, edhe pse ajo është një autoritet arbitrar që në fund thjesht
miraton masa jashtëzakonisht të dëmshme dhe armiqësore ndaj të drejtave të njeriut.
Po. Pra, kjo është situata aktuale, status quo-ja e OBSH-së, siç sapo e treguat.
Dhe tani, ti the, kjo do të forcohej edhe një herë me ndryshimet në IGV.
Çfarë ka aty – çfarë tjetër do të vijë përmbi atë?
Po, "në krye" është një mënyrë e mirë për ta shprehur; në të vërtetë kështu është.
Pra, ne kemi këtë fuqi të jashtëzakonshme të Drejtorit të Përgjithshëm të OBSH-së për të shpallur një 'PHEIC'.
Tani ata kanë krijuar një formë të shtuar dhe të intensifikuar të këtij 'PHEIC' në IHR.
Domethënë, e ashtuquajtura "emergjencë pandemike".
Është përcaktuar qartë si një formë intensifikuese.
Bëhet fjalë për përhapjen edhe më të shpejtë – përtej kufijve – të disa sëmundjeve ngjitëse.
Bëhet fjalë për mbingarkimin e sistemit shëndetësor dhe më shumë.
Pika kryesore, megjithatë, është se rreziku i lartë i kësaj rrezullie është i mjaftueshëm.
Kjo do të thotë se mund të mos ketë asgjë fare.
Dhe megjithatë kjo emergjencë pandemike, e cila lidhet me fjalën pandemi, dhe kështu lidhet me traktatin e mundshëm
të ardhshëm për pandemitë, i cili ende mbetet i paqartë.
Është formuluar në një mënyrë që shtetet duhet të ndërhyjnë edhe më shpejt, duhet të
veprojnë edhe më shpejt, dhe kështu me radhë.
Kjo do të thotë se emergjenca pandemike po ushtron edhe më shumë presion.
Dhe kjo nënkupton një rrezik edhe më të madh për shkelje të të drejtave themelore dhe, le të themi, lëshimin e
substancave eksperimentale të patestuara mbi njerëzimin.
Kjo është pika e parë.
Pika e dytë gjithashtu konfirmon se prej kohësh jemi përfshirë dhe kemi bashkëpunuar fshehurazi me OBSH-në dhe lobin farmaceutik.
Pika e dytë tani thotë se produktet e rëndësishme shëndetësore – përfshirë vaksinat dhe ilaçet, ndër të tjera – duhet
të financohen dhe të prodhohen në një shkallë më të madhe.
Hulumtimi dhe zhvillimi i këtyre produkteve duhet të promovohen më tej brenda kuadrit të OBSH-së, por çfarë
do të thotë kjo në fund të fundit për ne si qytetarë?
Kjo do të thotë, për shembull, kur konsiderojmë vaksinat, të cilat më pas mund të jenë gjithashtu
objekt i rekomandimeve të Drejtorit të Përgjithshëm.
Pastaj, aktualisht, modeli më i madh i biznesit është vaksinimi me mRNA, i njohur si vaksinim.
Hulumtimet mbi vaksinat me ARNm nënkuptojnë se patogjenët e mundshëm modifikohen artificialisht në laborator, duke i bërë
më të rrezikshëm, në mënyrë që më pas një vaksinë të jetë lehtësisht e disponueshme për të luftuar këtë virus të caktuar.
Kjo modifikim artificial në laborator njihet gjithashtu si "hulumtim për fitim funksioni" dhe, në parim,
është i ndaluar si hulumtim i armëve biologjike, por tani po promovohet efektivisht nga OBSH.
Ekziston gjithashtu një plan i detajuar që liston gjithçka, përfshirë një listë të patogjenëve të
mundshëm që mund të shkaktojnë pandemia në të ardhmen.
Po promovohet kërkimi, çfarë mund të ndodhë?
Mund të ndodhë në çdo moment që një virus kaq i rrezikshëm – një që është bërë artificialisht i rrezikshëm – të
dalë nga laboratoriumi dhe të shkaktojë pandeminë që OBSH pretendon se po lufton. Pikë e parë.
Dhe pika e dytë – siç kam shpjeguar tashmë – është se promovimi i këtyre produkteve të rëndësishme shëndetësore sjell qartë
rrezikun që substanca të patestuara të shpërndahen në popullatë si vaksina, ndërkohë që janë ende në fazë eksperimentale.
Po, dhe si rezultat, njerëzimi në fund do t'i nënshtrohet gjithashtu këtij
eksperimenti, me rreziqe të mëdha për jetë dhe gjymtyrë.
Dhe pastaj kemi një pikë të tretë, e cila tani është përfshirë në ndryshimet e IGV-së.
Prandaj është veçanërisht e frikshme për ne avokatët kur jemi të interesuar për të drejtat e njeriut.
Çështja e keqinformimit dhe dezinformimit tani trajtohet shprehimisht.
Luftimi i ashtuquajturës keqinformim dhe dezinformim, ku mbetet krejtësisht e paqartë se kush e përcakton këtë.
Në fund të fundit, vetëm OBSH mund të përcaktojë se çfarë është e vërtetë dhe çfarë është e
rreme, duke marrë kështu monopolin e së vërtetës.
Si rezultat, mund të presim një censurë edhe më të rreptë në të ardhmen.
Si rezultat, liria e mendimit, e informacionit dhe e shkencës, si dhe mediat, janë nën presion të
jashtëzakonshëm dhe rrezikojnë të minohen plotësisht.
Dhe me këtë, ne kemi minuar vetë themelet, përfshirë edhe ato të kushtetutës.
Sigurisht, gjithmonë ekziston mundësia që Gjermania të vendosë në fund të mos marrë pjesë në asnjë prej këtyre.
Por problemi në të vërtetë është ky aparat fuqie, OBSH-ja, të cilës i përkasin pothuajse të gjitha vendet e botës.
Duket se ushtron një magjepsje të tillë mbi shumicën e Shteteve Anëtare.
Gjermania padyshim po luan një rol shumë aktiv në mbështetjen e planeve të OBSH-së.
Prandaj nuk mund të presim që një vend si Gjermania të thotë: "Ndalo, kjo në të vërtetë shkel
Nenin 5 të Ligjit Themelor nëse e zbatojmë thjesht."
Në këtë situatë emergjente
Brenda? Pikërisht, në këtë situatë emergjence.
Por edhe jashtë emergjencave. Pra tani është thjesht një mundësi.
OBSH-ja dhe shtetet anëtare të saj përcaktojnë se çfarë është e drejtë dhe çfarë është e gabuar.
Dhe për habinë time të madhe, tani kemi parë gjithashtu një gjykatë gjermane të vendosë se një rast censurimi në internet
ishte i justifikuar sepse përputhej me udhëzimet e OBSH-së.
Sa unë di, diçka kritike ndaj vaksinimit u fshi në LinkedIn, dhe gjykata thjesht vendosi:
Po, por kjo ishte në përputhje me udhëzimet e OBSH-së, dhe ato duket se janë kaq të besueshme saqë nuk i vëmë në dyshim.
Kjo është motoja e re – nuk na lejohet më të vëmë në dyshim gjërat.
Dhe pika e katërt, këto ndryshime të IHR-së gjithashtu lidhen me konsolidimin administrativ të këtyre
detyrimeve të OBSH-së dhe zbatimin e tyre në shtetet anëtare.
Shtetet duhet të forcojnë kapacitetet e tyre themelore në nivel administrativ, në mënyrë që detyrimet e OBSH-së të mund të
zbatohen edhe më shpejt dhe më efektivisht; dhe, për më tepër, çdo shtet tani kërkohet të themelojë një autoritet kombëtar të
Rregullave Ndërkombëtare të Higjienës dhe Sanitarisë (IHR), përgjegjës për sigurimin që shtetet të zbatojnë
si duhet detyrimet e tyre sipas IHR-së së ndryshuar.
Sigurisht, ekziston edhe rreziku de facto që këto autoritete kombëtare të IHR-së të marrin udhëzime të drejtpërdrejta
nga OBSH-ja, të cilat një vend mund t'i refuzojë zyrtarisht, por ne kurrë nuk e dimë se çfarë do të ndodhë në praktikë.
Dhe kështu tani përballemi me rrezikun që një regjim global shëndetësor me elemente absolutisht autoritare dhe totalitare të
konsolidohet, i cili ushtron në mënyrë të përhershme një lloj presioni të vazhdueshëm, për shembull mbi kushtetutën tonë – si
ta themi – ose nga i cili ushtrohet presion i vazhdueshëm mbi kushtetutën dhe gjithashtu mbi kushtetuta të tjera liberale;
Me fjalë të tjera, përballemi me rrezikun e shkeljeve masive të të drejtave të njeriut, të përkeqësuara nga ndryshimet në IGT.
Po, faleminderit që e thatë këtë, që na e shpjeguat më në detaje.
Çfarë hapash konkretë mund të ndërmarrim tani për t'ju mbështetur në këtë peticion, dhe çfarë
mund të bëjnë shikuesit e Kla.TV për të ndihmuar?
Pra, në këtë kontekst, së pari, një falënderim i madh që na dhatë këtë mundësi ta bëjmë publike këtë peticion
edhe një herë, gjithashtu në emër të Dr Sonja Reitz nga Shoqata Mjekësore Betimi Hipokratik.
Ju tashmë keni rënë dakord të vendosni lidhjen e peticionit nën këtë video dhe, nëse është e mundur, edhe të listës së
nënshkrimeve më poshtë. Do të ishte e mrekullueshme nëse shikuesit mund ta shtypnin thjesht këtë listë
nënshkrimesh, preferohet një faqe e plotë, pasi besoj se në çdo faqe mund të mblidhen dhjetë nënshkrime.
Pastaj dërgo secilin te "Betimi Hipokratik".
Adresa gjithashtu jepet atje, e skanuar me email ose me faks, dhe më pas do të vendosim në një moment, kur të kemi mbledhur mjaft
nënshkrime, ta dorëzojmë tërësisht njëherësh, në shpresën që Komiteti i Peticioneve të
bindet prej nesh ta ofrojë gjithashtu online.
Nëse kjo do të ishte rasti, ne natyrisht do t'ju informonim.
Ajo që do të ishte edhe më mirë, natyrisht, do të ishte nëse shikuesit do të kontaktonin deputetët e tyre në
zgjedhjet përkatëse dhe do të diskutonin këtë çështje me ta personalisht. Kjo do të ishte fantastike.
Por në këtë pikë, dëshirojmë të shprehim falënderimet tona të sinqerta ndaj Klagemauer TV për mbështetjen e tyre.
Po, faleminderit shumë për punën tuaj paraprake në këtë peticion, faleminderit.
Faleminderit edhe ju.