დასავლური მედიის პოზიცია უკრაინასა და რუსეთს შორის კონფლიქტში ცალსახაა.
რუსეთის მთავრობა, პრეზიდენტ პუტინის ხელმძღვანელობით, აგრესორია.
უკრაინის მთავრობა მსხვერპლია, რომელმაც საკუთარი თავი უნდა დაიცვას.
რუსეთის შესახებ რეპორტაჟები თითქმის ექსკლუზიურად ნეგატიურია და ამტკიცებენ, რომ "არ არსებობს პრესის თავისუფლება და ა.შ.".
უკრაინაზე ნეგატიურს თითქმის არასდროს გაიგებთ.
უკრაინელი ჟურნალისტი და ტელეწამყვანი დიანა პანჩენკო სრულიად განსხვავებულ სურათს გვიხატავს.
ის მიწვდება მილიონობით მაყურებელს YouTube-ზე და ჰყავს 300,000 გამომწერი Telegram-ის არხზე.
საშა ა. როსმულერი, გერმანული ჟურნალისა და პორტალის DEUTSCHE STIMME-ს რედაქტორი, პანჩენკოსთან ინტერვიუს
ჩაწერა, რომელიც 2024 წლის 11 ოქტომბერს გამოქვეყნდა.
1976 წელს დაარსებული "დოიჩე შტიმე" "ეროვნულ ინტერესს უპირველეს ადგილს ანიჭებს" და წვლილს
შეაქვს დაბალანსებული მოსაზრებების ფორმირებაში.
ახლა მოისმინეთ ინტერვიუდან ნაწყვეტი.
ის წარმოადგენს მნიშვნელოვან საპირისპირო წერტილს დასავლური მედიის ცალმხრივი რეპორტაჟებისთვის.
და ის ასევე გვიჩვენებს გამოსავალს რუსეთსა და უკრაინას შორის გამწვავებული კონფლიქტიდან ევროპასთან ერთად.
პანჩენკო იმ დისკრიმინაციასა და შევიწროებაზე, რომელიც მან, როგორც უკრაინელმა ჟურნალისტმა, განიცადა
უკრაინაში ჟურნალისტობა უმადური საქმეა.
ამ პროფესიაში გატარებული 15 წლის განმავლობაში სამჯერ დამიშნებეს თავს.
ყოველდღე მემუქრებიან.
(უკრაინის პრეზიდენტმა) ზელენსკიმ პირადი სანქციები დააწესა ჩემს წინააღმდეგ.
ჩემს წინააღმდეგ სისხლისსამართლებრივი დევნა დაიწყო და საფრთხე ემუქრება ჩემს თავისუფლებას, მათ შორის, უვადო პატიმრობის სახით – და
ეს ყველაფერი ტელეგრამზე გამოქვეყნებული პოსტის გამო, სადაც ვწერდი, რომ უკრაინის გადასარჩენად სამშვიდობო მოლაპარაკებებია საჭირო.
ეს ხუმრობა არ არის, ყველაფერი ჩემს ფაილებშია.
როდესაც მესმის, რომ უკრაინა ამ ომში თავის თავისუფლებას იცავს, ეს ჩემთვის უხერხულია, რადგან ვიცი, რომ იქ თავისუფლება არ არის.
ჩემს გადაცემებს ყველა უკრაინულ საინფორმაციო მედიას შორის ყველაზე მაღალი რეიტინგი ჰქონდა.
მე დაჯილდოვდი, როგორც წლის ჟურნალისტი.
და როცა ომი დაიწყო, კიევში ვიყავი. (...) მე ვიცი, რაზეც ვსაუბრობ. (...)
მაგრამ მთავრობა ყველაფერს აკეთებს, რომ დამაჩუმოს.
პანჩენკო იუწყება უკრაინაში 2014 წლის მაიდანის შემდეგ განვითარებულ მოვლენებზე
მაგრამ მოდით, თავიდან დავიწყოთ:
მე მაიდანზე განვითარებული მოვლენების დროს რეპორტიორი ვიყავი.
მე იქ ყოველდღე ვიყავი და ვნახე, როგორ ესროდა ხალხის მასა პოლიციას ქვებსა და მოლოტოვის კოქტეილებს.
მინახავს, სხვების პროვოცირებისთვის ხალხს ფულს უხდიდნენ.
მაგრამ ამის შესახებ დასავლურ მედიაში ვერ გაიგებთ.
მაიდანის წარმატების შემდეგ, მთავრობამ მკაცრი ცენზურა შემოიღო.
უმცირესობამ უმრავლესობა გააკონტროლა.
იმის თქმა, რომ მაიდანის წინააღმდეგი იყავი და არ უჭერდი მხარს სახელმწიფო გადატრიალებას, სასიკვდილო განაჩენი იყო.
იმ დროს, უკრაინაში რამდენიმე ცნობილი ჟურნალისტი მოკლეს.
ოლეს ბუზინას მკვლელობის მსგავსად.
გამოძიება ჯერ კიდევ მიმდინარეობს, მიუხედავად იმისა, რომ ყველამ იცის, ვინ გააკეთა ეს.
მაიდანის შემდეგ, მე ვმუშაობდი სატელევიზიო არხ NewsOne-ში.
ჩვენი დამოკიდებულება იყო გულწრფელი და მიუკერძოებელი.
ჩვენ ვცნობეთ ზელენსკისა და მისი გუნდის კორუფციის შესახებ.
ჩვენ შევქმენით პლატფორმა მინსკის შეთანხმებისა და უკრაინის ნეიტრალური სტატუსის მხარდამჭერებისთვის.
ჩვენ მშვიდობისთვის ვიმუშავეთ.
ამ მიზნით, ზელენსკიმ 2021 წლის თებერვალში ჩვენი არხი დახურა – კიდევ ორ არხთან ერთად.
ეს ომამდე ერთი წლით ადრე მოხდა – კიდევ ერთი მტკიცებულება იმისა, რომ მას იმ დროს უკვე იცოდა, რა მოხდებოდა.
მან სცადა ინფორმაციის ყველა ალტერნატიული წყაროს წაშლა.
პანჩენკო იუწყება უკრაინაში განვითარებული მოვლენების შესახებ 2022 წლის 24 თებერვალს ომის დაწყების შემდეგ.
როდესაც ომი დაიწყო, მე კიევში ვიყავი.
მე დაუყოვნებლივ გამომაცხადეს სახელმწიფოს მტრად: ნადირობა დაიწყო. ჩემზე რამდენიმე თავდასხმა განხორციელდა.
ომის დაწყების შემდეგ უკრაინაში დიქტატურა გამკაცრდა. ყველა სატელევიზიო არხი დახურულია.
მხოლოდ ერთიღაა დარჩენილი, რომელიც ზელენსკის კონტროლს ექვემდებარება.
ყველა ცნობილ ჟურნალისტს ესტუმრა უსბ (უკრაინის უშიშროების სამსახური).
ის ჩემი ოჯახის წევრების უსაფრთხოებასაც კი დაემუქრა.
ნებისმიერი კრიტიკა ხელისუფლების მიმართ ღალატად ითვლება.
ომის დაწყებიდან დღემდე, SBU-მ პოლიტიკური ბრალდებებით 2500-ზე მეტი სისხლისსამართლებრივი დევნა დაიწყო.
ჩემი ზოგიერთი კოლეგა გაუჩინარდა. სხვებს აწამეს. ბევრი მათგანი ციხეშია.
მხოლოდ ჩემი ცნობადობის წყალობით გადავურჩი და შევძელი ქვეყნის დატოვება – რომ მემუშავა ჟურნალისტად და ასევე
შემენარჩუნებინა ჩემი მორალური კეთილსინდისიერება. (...)
პანჩენკო რუსეთ-უკრაინის ომის მიზეზების შესახებ
რუსეთ-უკრაინის ომი შემთხვევითი არ ყოფილა.
უკრაინის მსხვერპლად შეწირვისთვის მზადება არა მხოლოდ ბოლო 30 წლის განმავლობაში მიმდინარეობდა.
ისინი მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ მუშაობენ.
იმის გასაგებად, თუ სად შეიძლება მიიყვანოს უკრაინის გზა, რუკაზე ერთი შეხედვაც საკმარისია.
ჩვენ უბრალოდ ნეიტრალურები უნდა დავრჩენილიყავით – არა პრო-რუსები, არამედ უბრალოდ ნეიტრალურები, სხვა
სიტყვებით რომ ვთქვათ: "თავი არ გაერევათ პრობლემებში".
ამის ნაცვლად, ნატოს უკრაინაში საკუთარი ინფრასტრუქტურის გაფართოების უფლება მიეცა. ეს ყველაფერი 1991 წლამდე დაიწყო.
მეორე მსოფლიო ომის დასრულებამდეც კი, ბრიტანული და ამერიკული სადაზვერვო სამსახურები საბჭოთა კავშირის
წინააღმდეგ უკრაინელ ეროვნულისტებთან თანამშრომლობდნენ. (...)
უკრაინას ორი ვარიანტი ჰქონდა.
პირველი ვარიანტი: ნეიტრალიტეტი და რუსეთთან კარგი ურთიერთობა.
მეორე ვარიანტი: ბუფერული ზონა და ომი – ბოლო კაცამდე.
უკრაინამ მეორე ვარიანტი აირჩია – ან უფრო ზუსტად – ეს ვარიანტი უკრაინისთვის შეირჩა.
არ ჩამოვთვლი იმ რესურსებს, რომლებიც დასავლეთმა დახარჯა უკრაინელების რუსების წინააღმდეგ
გადასაყენებლად. ამის შესახებ უკვე საკმარისი არის ცნობილი.
როგორც ადამიანს, რომელიც თანამედროვე უკრაინის ასაკისაა, უნდა ვთქვა, რომ ჩვენ დიდი ექსპერიმენტის ნაწილი ვართ.
პროპაგანდამ ოჯახის წევრები ერთმანეთის მტრებად აქცია.
ეს სკოლიდან იწყება, სადაც რუსეთი ჩვენი ყველა პრობლემის მიზეზად არის წარმოდგენილი.
ყველა, ვინც მშვიდობას მოუწოდებდა და გვაფრთხილებდა, ჩამოხსნეს თანამდებობიდან, მოკლეს ან დააპატიმრეს. (...)
პანჩენკო ზელენსკის როლზე იუწყება
მე ოდნავ ვიცნობ ზელენსკის. მე ვიცნობ მის გუნდს.
ის დიდების დამოკიდებულია და ვერ იტანს ნებისმიერ კრიტიკას.
ეს შეიძლება არ იყოს აუცილებლად ცუდი მსახიობისთვის, მაგრამ პოლიტიკოსისთვის — და მით უმეტეს,
პრეზიდენტისთვის — ეს აბსოლუტურად მიუღებელია.
ამჟამად, თუმცა, ზელენსკი ფაქტობრივად არ იღებს არანაირ გადაწყვეტილებას.
აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტი მას ნაცვლად იღებს ამ გადაწყვეტილებებს, და ჯეიკ სალივანი (ბაიდენის
ეროვნული უსაფრთხოების მრჩეველი) მისი უფროსია. (...)
პანჩენკო იმ კითხვაზე, თუ ვინ არის თეთრ სახლში – დონალდ ტრამპი თუ კამალა ჰარისი?
ვფიქრობ, ეს უხეში გამარტივებაა იმის თქმა, რომ ბატონი ტრამპი ომს დაასრულებს.
მაგრამ ბედნიერი ვიქნებოდი, თუ ვცდებოდე.
უკრაინა ამ საარჩევნო კამპანიაში ნამდვილად მხარს უჭერს ბაიდენის ადმინისტრაციას. (...)
პანჩენკო იმაზე, თუ როგორ ვითარდება დაძაბულობის ზრდა და შესაძლებელია თუ არა მისი გადაზრდა ფართომასშტაბიან კატასტროფად
მეზიზღება ცუდი ამბის მომტანი ვიყო.
მაგრამ მე დეესკალაციის პერსპექტივებს ვერ ვხედავ.
ჩვენ ისეთ სამყაროში ვცხოვრობთ, სადაც ნივთებს თავიანთი ჭეშმარიტი სახელებით ვერ დაარქმევ.
მარტივად რომ ვთქვათ: ომის პარტია ამას არ დაუშვებს.
მსოფლიოს აგრესიული უმცირესობა მართავს.
ისინი ჩახშობენ, ანადგურებენ ან კლავენ ყველას, ვინც მათ აზრს არ იზიარებს.
ისინი ასევე მალავენ თავიანთ დანაშაულებს სავარაუდოდ პროგრესული იდეებითა და დემოკრატიული იარლიყებით.
მაიდანის მოვლენები, ფაქტობრივად, მთელ მსოფლიოში გავრცელდა (...).
სამი საუკუნის წინ იმანუელ კანტმა თავის ფილოსოფიურ ესეში "მარადიული მშვიდობისკენ" განაცხადა, რომ კაცობრიობას
უნივერსალური მშვიდობის მიღწევა შეეძლო ან უნივერსალური განმანათლებლობის გზით, ან გამანადგურებელი კონფლიქტის შედეგად.
სამწუხაროდ, როგორც ჩანს, ადამიანებს აზროვნებისკენ მხოლოდ რაღაც საშინელება უბიძგებს.
და ეს ნიშნავს, რომ მეტი ადამიანი მოკვდება.
მინდა, ვცდებოდე, მაგრამ როგორც ჩანს, ესკალაციის შემდეგი ფაზა რუსეთსა და ნატოს შორის
სრულმასშტაბიანი ომი იქნება. უკრაინასა და ევროპაში. (...)
მტკივა, რომ ამას ვამბობ, მაგრამ დღეს ევროპა უკრაინის კვალს მიჰყვება და იღებს
გადაწყვეტილებებს, რომლებიც საკუთარ ხალხს აზარალებს.
მე მიყვარს გერმანია და იქ ადრეც ვყოფილვარ.
მე პატივს ვცემ მის დიდებულ კულტურას და აღფრთოვანებული ვარ მისი ხალხის შრომისმოყვარეობით და მხოლოდ იმედი
მაქვს, რომ გერმანია კვლავ აღიდგენს თავის სუვერენიტეტს.
ძლიერი გერმანიის გარეშე ევროპა ვერ იქნება.
და ძლიერი რომ იყოს, მან უნდა იცავდეს თავის ეროვნულ ინტერესებს.
პანჩენკო თავის პირად მომავალზე
ჩემი მთავარი მიზანია, დავეხმარო ადამიანებს ერთმანეთის გაგებაში.
ყოველი ბოროტების სათავე უმეცრებაა.
წლების განმავლობაში რუსებსა და უკრაინელებს შორის აღიმართა კედელი იმ მიზნით, რომ მათ ერთმანეთის შესახებ თითქმის არაფერი იცოდნენ.
ახლა კი რუსეთსა და ევროპას შორის მსგავს კედელს აშენებენ.
დღეს ჩემი მიზანია, ხალხს სიმართლე ვუთხრა უკრაინაში ომის შესახებ, რათა თავიდან ავიცილო კიდევ უფრო დიდი კონფლიქტი.
მე ჩემს X-ის ანგარიშზე ვდებ ვიდეოებს.
ჩემი წიგნი ("უცილობელი") მალე გამოვა ევროპასა და ამერიკის შეერთებულ შტატებში, და მე ასევე ვგეგმავ მის კინოადაპტაციას.
– ვლოცულობ ჩვენი ყველას სიმშვიდისთვის და იმედი მაქვს, რომ გონიერება გაიმარჯვებს.