Ставот на западните медиуми во конфликтот меѓу Украина и Русија е недвосмислен.
Владата на Русија – предводена од претседателот Путин – е агресор.
Украинската влада е жртва која мора да се брани.
Извештаите за Русија се речиси исклучиво негативни, тврдејќи дека "нема слобода на печатот, итн.".
Речиси никогаш не слушате ништо негативно за Украина.
Украинската новинарка и телевизиска водителка Дијана Панченко црта многу поинаква слика.
Таа допира до публика од милиони на YouTube и има 300.000 следбеници на Telegram-канал.
Саша А. Росмулер, уредник на германското списание и портал DEUTSCHE STIMME, спроведе интервју со
Панченко кое беше објавено на 11 октомври 2024 година.
Основана во 1976 година, DEUTSCHE STIMME го става "националниот интерес на прво место" и
придонесува за формирање на избалансирани мислења.
Сега слушнете извадок од интервјуто.
Тоа претставува важен контрапункт на едностраното известување на западните медиуми.
И исто така покажува излез од ескалирачкиот конфликт меѓу Русија и Украина со Европа.
Панченко за дискриминацијата и вознемирувањето што ги доживеала како украинска новинарка
Да се биде новинар во Украина е неблагодарна работа.
Во моите 15 години во оваа професија, три пати сум бил нападнат.
Секој ден добивам закани.
(Претседателот на Украина) Зеленски ми воведе лични санкции.
Против мене се покренати кривични постапки и се соочувам со доживотен затвор – сè поради објава на Телеграм во која стои
дека ни се потребни мировни преговори за да ја спасиме Украина.
Ова не е шега, сè е во моите фајлови.
Кога слушам дека Украина се бори за својата слобода во оваа војна, ми е непријатно, затоа што знам дека таму нема слобода.
Моите програми порано имаа највисоки рејтинзи од сите украински новински медиуми.
Добив награда за новинар на годината.
И кога почна војната, бев во Киев. (...) Знам за што зборувам. (...)
Но владата прави сè што е во нејзина моќ за да ме замолчи.
Панченко известува за случувањата во Украина од Мајданот во 2014 година.
Но, да почнеме од почеток:
Бев репортер за време на настаните на Мајдан.
Бев таму секој ден и видов како толпата фрлаше камења и молotov коктели кон полицијата.
Сум видел луѓе кои добиваат пари за да ги провоцираат другите.
Но за ова нема да слушнете во западните медиуми.
По успехот на Мајданот, владата воведе строга цензура.
Малолетниот ја презеде контролата над возрасниот.
Беше смртна пресуда да кажеш дека си против Мајданот и не го поддржуваш пучот.
Во тоа време, неколку добро познати новинари беа убиени во Украина.
Како убиството на Олес Бузина.
Истрагата сè уште трае, иако сите знаат кој го направил тоа.
По Мајданот, работев за телевизиската станица NewsOne.
Нашиот став беше искрен и непристрасен.
Ние известивме за корупцијата на Зеленски и неговиот тим.
Ние обезбедивме платформа за поддржувачите на Минскиот договор и неутралниот статус на Украина.
Работевме за мир.
За таа цел, Зеленски го затвори нашиот канал – заедно со уште два други – во февруари 2021 година.
Ова се случи една година пред војната – уште еден доказ дека тој веќе знаел што ќе се случи во тоа време.
Тој се обиде да ги избрише сите алтернативни извори на информации.
Панченко известува за случувањата во Украина по избувнувањето на војната на 24 февруари 2022 година.
Кога започна војната, бев во Киев.
Веднаш бев прогласен за непријател на државата: потерата започна. Имаше неколку напади врз мене.
Од почетокот на војната, диктатурата во Украина се засили. Сите телевизиски станици се затворени.
Остана само еден кој е под контрола на Зеленски.
Сите познати новинари добија посети од СБУ (украинската внатрешна разузнавачка служба).
Тој дури ја закани безбедноста на членовите на моето семејство.
Секоја критика на властите се смета за предавство.
Од почетокот на војната, СБУ покрена над 2.500 кривични постапки по политички обвиненија.
Некои од моите колеги исчезнаа. Други беа мачени. Многумина од нив се во затвор.
Само благодарение на мојата слава преживеав и успеав да ја напуштам земјата – да работам како новинар и
исто така да го сочувам мојот морален интегритет. (...)
Панченко за причините за руско-украинската војна
Руско-украинската војна не беше случајност.
Подготовките за жртвување на Украина не се спроведуваат само во последните 30 години.
Тие работат од крајот на Втората светска војна.
За да се разбере каде може да води патот на Украина, доволно е само да се погледне на мапата.
Ние само требаше да останеме неутрални – не про-руски, туку едноставно неутрални, со други зборови: "Не влегувај во неволји."
Наместо тоа, НАТО беше дозволено да ја зајакне својата инфраструктура во Украина. Сето ова започна пред 1991 година.
Дури и пред крајот на Втората светска војна, британските и американските разузнавачки служби
работеа со украински националисти против СССР. (...)
Украина имаше две опции.
Опција еден: неутралност и добри односи со Русија.
Втора опција: буферска зона и војна – до последниот човек.
Украина се одлучи за втората опција – или поточно – оваа опција беше избрана за Украина.
Нема да ги набројувам ресурсите што Западот ги потроши за да ги сврти Украинците против Русите. За тоа веќе е доволно познато.
Како некој што е стар колку модерна Украина, морам да кажам дека ние сме дел од голем експеримент.
Пропагандата ги претвори членовите на семејството во непријатели.
Ова започнува во училиште, каде што Русија е прикажана како причина за сите наши проблеми.
Сите оние кои повикуваа на мир и нè предупредуваа беа соборени, убиени или фрлени во затвор. (...)
Панченко известува за улогата на Зеленски
Го познавам Зеленски малку. Го познавам неговиот тим.
Тој е зависник од слава и мрази секаква критика.
Тоа не мора нужно да биде лошо за еден актер, но е апсолутно неприфатливо за еден политичар – а камоли за претседател.
Во моментов, сепак, Зеленски практично не носи никакви одлуки.
Американскиот Стејт департмент ги носи овие одлуки за него, а Џејк Суливан (советникот за национална
безбедност на Бајден) е негов претпоставен. (...)
Панченко за прашањето кој е во Белата куќа – Доналд Трамп или Камала Харис?
Мислам дека е грубо поедноставување да се каже дека г-дин Трамп ќе го заврши војната.
Но би ми било драго да се покажам погрешен.
Украина дефинитивно ја поддржува администрацијата на Бајден во оваа изборна кампања. (...)
Панченко за развојот на зголемените тензии и дали тие би можеле да ескалираат во широко распространета катастрофа
Мразам што сум носител на лоши вести.
Но не гледам никакви изгледи за деескалација.
Живееме во свет каде што не можеш да ги нарекуваш работите по нивните вистински имиња.
Едноставно кажано: воените пропагандисти нема да го дозволат тоа.
Светот е управуван од агресивно малцинство.
Тие ги потиснуваат, уништуваат или убиваат сите што не го делат нивното мислење.
Тие исто така ги прикриваат своите злосторства со наводно прогресивни идеи и демократско етикетирање.
Настаните на Мајданот практично се проширија низ целиот свет (...).
Пред три века, Имануел Кант во својот филозофски есеј "Кон вечен мир" изјави дека човештвото може да постигне универзален
мир или преку универзално просветлување или преку разорна војна.
За жал, изгледа дека само нешто ужасно може да ги натера луѓето да размислуваат.
И тоа значи дека повеќе луѓе ќе умрат.
Би сакал да грешам, но изгледа дека следната фаза на ескалација ќе биде војна од полн обем
меѓу Русија и НАТО. Во Украина и во Европа. (...)
Ми е болно да го кажам ова, но денес Европа ги следи чекорите на Украина, донесувајќи одлуки што им штетат на сопствените луѓе.
Ја сакам Германија и сум бил таму порано.
Ја почитувам нејзината величествена култура и се восхитувам на трудољубивоста на нејзиниот народ, и можам само
да ѝ посакам на Германија да го врати својот суверенитет.
Не може да има Европа без силна Германија.
И за да биде силна, таа мора да ги следи своите национални интереси.
Панченко за својата лична иднина
Мојата главна цел е да им помогнам на луѓето да се разберат меѓусебно.
Коренот на сето зло е незнаењето.
Веќе со години меѓу Русите и Украинците е подигнат ѕид со цел тие практично да не знаат ништо еден за друг.
А сега тие градат сличен ѕид меѓу Русија и Европа.
Денес се фокусирам на тоа да им ја кажам вистината на луѓето за војната во Украина, со цел да спречам уште поголем конфликт.
Објавувам видеа на мојот X-акаунт.
Мојата книга (насловена "Неизбежното") наскоро ќе биде објавена во Европа и во Соединетите Американски
Држави, а јас исто така планирам филмска адаптација.
– Се молам за мир за сите нас и се надевам дека разумот ќе надвладее.