Stanowisko zachodnich mediów w konflikcie między Ukrainą a Rosją jest jednoznaczne.
Rząd Rosji - skupiony wokół prezydenta Putina - jest agresorem.
Ukraiński rząd jest ofiarą, która musi się bronić.
Raporty o Rosji są prawie bez wyjątku negatywne, "nie ma wolności prasy itp.".
Prawie nie słyszy się nic negatywnego o Ukrainie.
Ukraińska dziennikarka i prezenterka telewizyjna Diana Panczenko przedstawia zupełnie inny obraz.
Dociera do milionów widzów na YouTube i ma 300 000 obserwujących na swoim kanale Telegram.
Redaktor Sascha A. Roßmüller z niemieckiego magazynu i portalu "DEUTSCHE STIMME" przeprowadził wywiad z
Panczenko, który został opublikowany 11 października 2024 roku.
DEUTSCHE STIMME" - założona w 1976 roku - stawia "interes narodowy na pierwszym planie" i
przyczynia się do zrównoważonego kształtowania opinii.
Posłuchaj fragmentu wywiadu poniżej.
Stanowi ważny głos sprzeciwu wobec jednostronnych doniesień zachodnich mediów.
Pokazuje również drogę wyjścia z eskalacji konfliktu między Rosją i Ukrainą a Europą.
Panczenko o dyskryminacji i szykanowaniu, z którymi spotkała się jako ukraińska dziennikarka
Bycie dziennikarzem w Ukrainie to niewdzięczna praca.
W ciągu 15 lat pracy zostałam zaatakowana trzy razy.
Codziennie otrzymuję pogróżki.
(Prezydent Ukrainy) Zełenski nałożył na mnie osobiste sankcje.
Wszczęto przeciwko mnie postępowanie karne i grozi mi wyrok dożywocia - wszystko z powodu wpisu na
Telegramie, w którym napisałam, że potrzebujemy rozmów pokojowych, aby uratować Ukrainę.
Nie żartuję, wszystko jest w moich aktach.
Kiedy słyszę, że Ukraina walczy o swoją wolność w tej wojnie, to mnie to niepokoi, ponieważ wiem, że tam nie ma wolności.
Moje programy miały najwyższą oglądalność spośród wszystkich ukraińskich mediów informacyjnych.
Zdobyłam nagrodę dziennikarza roku.
A kiedy zaczęła się wojna, byłam w Kijowie. (...) Wiem, o czym mówię. (...)
Ale rząd robi wszystko, co w jego mocy, by mnie uciszyć.
Panczenko relacjonuje rozwój wydarzeń w Ukrainie od czasu Majdanu w 2014 roku
Ale zacznijmy od początku:
Byłam reporterką podczas wydarzeń na Majdanie.
Byłam tam codziennie i widziałam tłum rzucający kamieniami i koktajlami Mołotowa w policję.
Widziałam ludzi, którym płacono za prowokacje.
Ale nie usłyszysz o tym w zachodnich mediach.
Po sukcesie Majdanu rząd wprowadził ścisłą cenzurę.
Mniejszość przejęła kontrolę nad większością.
Stwierdzenie, że jest się przeciwnikiem Majdanu i nie popiera zamachu stanu, było wyrokiem śmierci.
W tym czasie w Ukrainie zamordowano kilku znanych dziennikarzy.
Na przykład zabójstwo Olesia Buziny.
Śledztwo wciąż trwa, choć wszyscy wiedzą, kto to zrobił.
Po Majdanie pracowałam na kanale "NewsOne".
Nasze podejście było uczciwe i bezstronne.
Informowaliśmy o korupcji Selenskiego i jego zespołu.
Zaoferowaliśmy platformę dla zwolenników porozumienia mińskiego i neutralnego statusu Ukrainy.
Pracowaliśmy na rzecz pokoju.
Selenskyj zamknął nasz kanał - i dwa inne - w lutym 2021 roku.
Stało się to na rok przed wojną, co wskazuje na to, że wiedział już, co go czeka.
Próbował usunąć wszystkie alternatywne źródła informacji.
Panczenko informuje o rozwoju sytuacji w Ukrainie po rozpoczęciu wojny 24 lutego 2022 r.
Kiedy zaczęła się wojna, byłam w Kijowie.
Natychmiast zostałam uznana za wroga państwa: Rozpoczęło się polowanie. Było kilka ataków na mnie.
Od początku wojny dyktatura w Ukrainie nasiliła się. Wszystkie stacje telewizyjne zostały zamknięte.
Pozostała tylko jedna, która jest pod kontrolą Selensky'ego.
Wszyscy znani dziennikarze zostali odwiedzeni przez "SBU" (Ukraińską Sużbę Wywiadowczą).
Zagrażało to nawet bezpieczeństwu moich krewnych.
Jakakolwiek krytyka władz jest postrzegana jako zdrada.
Od początku wojny SBU wszczęła ponad 2500 postępowań karnych w związku z zarzutami politycznymi.
Niektórzy z moich kolegów zniknęli. Inni byli torturowani. Wielu z nich przebywa w więzieniach.
Tylko dzięki mojej sławie przetrwałam i mogłam opuścić kraj - pracować jako dziennikarka,
a także zachować moralną integralność. (...)
Panczenko o przyczynach wojny rosyjsko-ukraińskiej
Wojna rosyjsko-ukraińska nie była przypadkiem.
Przygotowania do poświęcenia Ukrainy trwały nie tylko przez ostatnie 30 lat.
Działają one od końca Drugiej Wojny Światowej.
Aby zrozumieć, dokąd może prowadzić droga Ukrainy, wystarczy spojrzeć na mapę.
Musieliśmy tylko pozostać neutralni - nie prorosyjscy, ale po prostu neutralni, innymi
słowy: "trzymajcie nas z dala od kłopotów".
Zamiast tego pozwolono NATO budować swoją infrastrukturę w Ukrainie. Wszystko to zaczęło się przed 1991 rokiem.
Jeszcze przed zakończeniem II wojny światowej brytyjskie i amerykańskie służby specjalne współpracowały
z ukraińskimi nacjonalistami przeciwko ZSRR. (...)
Ukraina miała dwie opcje.
Opcja pierwsza: neutralność i dobre stosunki z Rosją.
Opcja druga: strefa buforowa i wojna do ostatniego człowieka.
Ukraina wybrała drugą opcję - lub dokładniej - została ona wybrana dla Ukrainy.
Nie zamierzam wymieniać środków, które Zachód wydał, aby zwrócić Ukraińców przeciwko
Rosjanom. - Wystarczająco dużo już o tym wiadomo.
Jako ktoś, kto jest tak stary jak współczesna Ukraina, muszę powiedzieć, że jesteśmy częścią wielkiego eksperymentu.
Propaganda zmieniła członków rodziny we wrogów.
Zaczyna się w szkole, gdzie Rosja jest przedstawiana jako przyczyna wszystkich naszych problemów.
Wszyscy, którzy wzywali do pokoju i ostrzegali nas, zostali obaleni, zabici lub wtrąceni do więzienia. (...)
Panczenko donosi o roli Selenskiego
Znam trochę Selenskiego. Znam jego zespół.
Jest uzależniony od sławy i nienawidzi wszelkiej krytyki.
To niekoniecznie musi być złe dla aktora, ale jest absolutnie nie do przyjęcia dla polityka - nie mówiąc już o prezydencie.
Selenskyj nie podejmuje praktycznie żadnych decyzji.
Departament Stanu USA podejmuje te decyzje za niego, a Jake Sullivan (doradca ds. bezpieczeństwa
narodowego za czasów Bidena) jest jego przełożonym. (...)
Panczenko o tym, kto zasiądzie w Białym Domu - Donald Trump czy Kamala Harris?
Uważam, że stwierdzenie, iż Trump zakończy wojnę, jest dużym uproszczeniem.
Ale chciałabym się mylić.
Ukraina zdecydowanie wspiera administrację Bidena w tej kampanii wyborczej. (...)
Panczenko o rozwoju rosnących napięć, czy może to przerodzić się w rozległą katastrofę
Nienawidzę być nosicielką złych wieści.
Ale nie widzę perspektywy złagodzenia sytuacji.
Żyjemy w świecie, w którym nie można nazywać rzeczy po imieniu.
Mówiąc wprost: Podżegacze wojenni na to nie pozwolą.
Światem rządzi agresywna mniejszość.
Tłumią, niszczą lub zabijają każdego, kto się z nimi nie zgadza.
Swoje zbrodnie maskują również rzekomo postępowymi ideami i demokratycznymi etykietami.
Wydarzenia na Majdanie rozprzestrzeniły się w zasadzie na cały świat (...).
Trzy wieki temu Immanuel Kant oświadczył w swoim eseju filozoficznym „Ku wieczystemu pokojowi”, że ludzkość
może osiągnąć uniwersalny pokój albo poprzez powszechne uświadomienie, albo poprzez niszczycielski konflikt.
Niestety, wygląda na to, że tylko coś strasznego może skłonić ludzi do myślenia.
A to oznacza, że zginie więcej ludzi.
Chciałabym się mylić, ale wygląda na to, że następną fazą eskalacji jest totalna wojna
między Rosją a NATO. W Ukrainie i w Europie. (...)
Z bólem to mówię, ale dziś Europa podąża śladami Ukrainy, podejmując decyzje, które szkodzą jej własnym obywatelom.
Uwielbiam Niemcy i byłam tam już wcześniej.
Szanuję ich wspaniałą kulturę i podziwiam ciężką pracę jej obywateli, i mogę tylko
życzyć Niemcom odzyskania swojej suwerenności.
Europa nie może istnieć bez silnych Niemiec.
Aby być silnym, muszą realizować swoje interesy narodowe.
Panczenko o swojej osobistej przyszłości
Moim głównym celem jest pomaganie ludziom w zrozumieniu siebie nawzajem.
Korzeniem wszelkiego zła jest niewiedza.
Od lat między Rosjanami i Ukraińcami wznosi się mur, którego celem jest zapewnienie, że nie wiedzą o sobie prawie nic.
A teraz budują podobny mur między Rosją a Europą.
Dziś skupiam się na mówieniu ludziom prawdy o wojnie w Ukrainie, aby zapobiec jeszcze większemu konfliktowi.
Publikuję widea na moim koncie X.
Moja książka (zatytułowana "Nieuniknione") zostanie wkrótce opublikowana w Europie i USA, planuję również wersję filmową.
- Modlę się o pokój dla nas wszystkich i mam nadzieję, że zwycięży zdrowy rozsądek.